Interpretacja 0111-KDIB2-3.4015.333.2025.1.MD

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 16 września 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nieodpłatnej cesji przypadającej ciotce części roszczenia o zapłatę odszkodowania za bezprawne przejęcie własności nieruchomości. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Pani poprzednik prawny – (...) był wyłącznym właścicielem majątku ziemskiego położonego w (...). Wskutek wejścia w życie Dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej, powyższa nieruchomość przeszła, z mocy prawa, na własność Skarbu Państwa, co zostało potwierdzone poświadczeniem Wojewódzkiego Urzędu Ziemskiego w (...) z dnia (...) r., (...). Przedmiotowa nieruchomość była następnie przedmiotem szeregu czynności prawnych i obecnym jej właścicielem jest podmiot trzeci niezwiązany ze Skarbem Państwa – osoba prawna.

Spadkobiercami (...) są: Pani – (...), Pani matka (...) oraz Pani ciotki – (...) i (...).

Wszystkie spadkobierczynie podjęły działania nakierowane na wydanie przez Wojewodę (...) decyzji w zakresie stwierdzenia, iż wskazana powyżej nieruchomość nie podlegała przejściu na własność Skarbu Państwa, w oparciu o przepisy Dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej. W stosownym wniosku wszczynającym sprawę przed Wojewodą (...), wnioskodawczynie przedstawiły szereg argumentów, z których wynika, iż przedmiotowa nieruchomość nie spełniała przesłanek, których wystąpienie było konieczne w celu przejścia własności nieruchomości na własność Skarbu Państwa. Przedmiotowe postępowanie toczy się przed Wojewodą (...) do znaku (...) i nie zostało zakończone do chwili obecnej.

Ewentualne pomyślne zakończenie przedmiotowego postępowania (tj. stwierdzenie, iż nieruchomość w (...) nie podlegała pod przepisy reformy rolnej) otworzy spadkobiercom (...) (pierwotnego właściciela) drogę do wystąpienia do sądu powszechnego z roszczeniem o zapłatę odszkodowania za bezprawne przejęcie własności nieruchomości. Zwrot nieruchomości w naturze nie może bowiem nastąpić z uwagi na fakt, iż właścicielem nieruchomości jest osoba trzecia.

Bez zawarcia jakichkolwiek umów cesji, roszczenie o zapłatę odszkodowania przysługuje aktualnie żyjącym spadkobiercom (...), tj.: Pani, Pani matce i Pani ciotkom.

Pani ciotka – (...) wyraziła wstępną wolę zawarcia z Panią nieodpłatnej umowy cesji, obejmującej przypadającą (...) część roszczenia o zapłatę odszkodowania za bezpodstawne przejęcie własności tej nieruchomości przez Skarb Państwa, pod warunkiem zawieszającym w postaci wydania przez sąd powszechny prawomocnego wyroku zasądzającego na Pani rzecz odszkodowanie z tytułu bezprawnego wywłaszczenia majątku w (...) – w zakresie części odszkodowania przysługującej pierwotnie Pani.

Zawarcie tego rodzaju umowy wymagało będzie przeprowadzenia przez Panią dwóch postępowań sądowych – pierwszego, które obejmować będzie Pani roszczenie o zapłatę odszkodowania, po którego prawomocnym i pozytywnym dla Pani zakończeniu, ziści się warunek zawieszający. Po ziszczeniu się warunku będzie Pani mogła wystąpić z pozwem o część odszkodowania objętą umową cesji.

Pytania

1.   Czy nieodpłatna umowa cesji (przelewu) zawarta pomiędzy (...) (darczyńcą) a Panią (obdarowaną), obejmująca roszczenie, które przysługuje (...) od Skarbu Państwa z tytułu bezprawnego przejęcia własności nieruchomości w (...), zawarta pod warunkiem zawieszającym w postaci wydania przez sąd powszechny prawomocnego wyroku zasadzającego na Pani rzecz odszkodowanie z tytułu bezprawnego wywłaszczenia majątku w (...) (wyrok dotyczący części pierwotnie Pani przysługującej) – w zakresie części odszkodowania przysługującej pierwotnie (...), podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn?

2.   Czy obowiązek podatkowy w przypadku nieodpłatnej umowy cesji (przelewu) roszczenia, obejmującej roszczenie, które przysługuje (...) od Skarbu Państwa z tytułu bezprawnego przejęcia własności nieruchomości w (...), zawartej pod warunkiem zawieszającym w postaci wydania przez sąd powszechny prawomocnego wyroku zasądzającego na Pani rzecz odszkodowanie z tytułu bezprawnego wywłaszczenia majątku w (...) (wyrok dotyczący części pierwotnie Pani przysługującej) – w zakresie części odszkodowania przysługującej pierwotnie (...), powstaje:

a) w dniu zawarcia nieodpłatnej umowy cesji (przelewu) w formie aktu notarialnego,

b) w dniu wydania przez sąd powszechny prawomocnego wyroku zasądzającego odszkodowanie na Pani rzecz?

3.   Czy podstawą opodatkowania, w przypadku ziszczenia się warunku zawieszającego w postaci wydania prawomocnego wyroku zasądzającego na Pani rzecz (wyrok dotyczący części pierwotnie Pani przysługującej), w zakresie części pierwotnie przysługującej (...), byłaby przewidywana wysokość odszkodowania możliwego do uzyskania w ramach roszczenia scedowanego przez (...) na Pani rzecz, ustalona przy uwzględnieniu wysokości odszkodowania uzyskanego przez Panią (ta sama podstawa faktyczna i prawna roszczeń)?

Pani stanowisko w sprawie

1.   Pani zdaniem, nieodpłatna umowa cesji (przelewu), zawarta pomiędzy Pani ciotką (...) (darczyńcą) a Panią (obdarowaną), obejmująca roszczenie, które przysługuje (...) od Skarbu Państwa z tytułu bezprawnego przejęcia własności nieruchomości w (...), zawarta pod warunkiem zawieszającym, podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, bowiem jest darowizną w rozumieniu art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Na jej podstawie następuje bowiem nabycie praw majątkowych pod tytułem darmym.

2.   Pani zdaniem, obowiązek podatkowy w przypadku nieodpłatnej umowy cesji (przelewu) roszczenia, które przysługuje (...) od Skarbu Państwa z tytułu bezprawnego przejęcia własności nieruchomości w (...), zawartej pod warunkiem zawieszającym w postaci wydania przez sąd powszechny prawomocnego wyroku zasądzającego, na Pani rzecz odszkodowanie z tytułu bezprawnego wywłaszczenia majątku w (...) (wyrok dotyczący części pierwotnie Pani przysługującej), powstaje w dniu wydania przez sąd powszechny prawomocnego wyroku zasadzającego na Pani rzecz odszkodowanie z tytułu bezprawnego wywłaszczenia majątku w (...) (wyrok dotyczący części pierwotnie Pani przysługującej).

Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn – przy nabyciu pod warunkiem zawieszającym obowiązek podatkowy powstaje z chwilą ziszczenia się warunku. Skoro zatem w tym stanie faktycznym warunkiem byłoby wydanie prawomocnego wyroku zasądzającego na Pani rzecz Pani części odszkodowania, uznać trzeba, iż w tym momencie doszłoby do ziszczenia się skutku umowy w postaci przejścia na Panią roszczenia o zapłatę na Pani rzecz odszkodowania przysługującego (...), a co za tym idzie – wówczas powstałby obowiązek podatkowy.

3.   Jak wynika z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego. Pani zdaniem, podstawą opodatkowania darowanego Pani roszczenia byłaby przewidywana wysokość odszkodowania możliwego do uzyskania w ramach roszczenia scedowanego przez (...) na Pani rzecz, ustalona przy uwzględnieniu wysokości odszkodowania uzyskanego przez Panią. Skoro bowiem roszczenie przysługujące pierwotnie Pani i (...) (przedmiot umowy cesji) posiadają tę sama podstawę faktyczną i prawną, to założyć trzeba, że kwota odszkodowania zasądzona w wyniku dochodzenia scedowanego roszczenia byłaby tożsama z kwotą uzyskaną wcześniej przez Panią, w ramach dochodzenia przysługującego Pani pierwotnie roszczenia.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):

Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.

Ustawa nie definiuje pojęcia darowizny, w związku z tym należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).

Z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że:

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Jak stanowi art. 890 § 1 cyt. Kodeksu:

Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.

Art. 89 Kodeksu cywilnego stanowi, że:

Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości czynności prawnej, powstanie lub ustanie skutków czynności prawnej można uzależnić od zdarzenia przyszłego i niepewnego (warunek).

Stosownie do treści art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

Art. 6 ust. 1 pkt 4, ust. 2 oraz ust. 4 ww. ustawy stanowi, że:

Obowiązek podatkowy powstaje – przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.

Przy nabyciu pod warunkiem zawieszającym obowiązek podatkowy powstaje z chwilą ziszczenia się warunku. Naczelnik urzędu skarbowego może jednak ustalić należność podatkową, jaka przypadałaby w razie ziszczenia się takiego warunku, i należność tę zabezpieczyć.

Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed organem podatkowym na fakt nabycia.

Jak wynika z art. 7 ust. 1 tej ustawy:

Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia wlicza się do podstawy wymiaru.

W myśl art. 8 ust. 1 omawianej ustawy:

Wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej przez nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw, a wartość praw do wkładów oszczędnościowych – w wysokości tych wkładów.

Art. 9 ust. 1 oraz 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn stanowi natomiast, że:

Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej:

1) 36 120 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej;

2) 27 090 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do II grupy podatkowej;

3) 5733 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do III grupy podatkowej.

Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.

Zgodnie z art. 14 ust. 1-3 tej ustawy:

Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca.

Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.

Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:

1) do grupy I – małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów;

2) do grupy II – zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych;

3) do grupy III – innych nabywców.

Stosownie do treści art. 17a ust. 1 cyt. ustawy:

Podatnicy podatku są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2, złożyć, w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według ustalonego wzoru. Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty mające wpływ na określenie podstawy opodatkowania.

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, Pani poprzednik prawny był wyłącznym właścicielem majątku ziemskiego. Wskutek wejścia w życie Dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej, powyższa nieruchomość przeszła, z mocy prawa, na własność Skarbu Państwa. Przedmiotowa nieruchomość była następnie przedmiotem szeregu czynności prawnych i obecnym jej właścicielem jest podmiot trzeci niezwiązany ze Skarbem Państwa – osoba prawna. Spadkobiercami są m.in. Pani i Pani ciotka (...). Wszystkie spadkobierczynie podjęły działania nakierowane na wydanie przez Wojewodę (...) decyzji w zakresie stwierdzenia, iż wskazana powyżej nieruchomość nie podlegała przejściu na własność Skarbu Państwa. Ewentualne pomyślne zakończenie postępowania (tj. stwierdzenie, iż nieruchomość nie podlegała pod przepisy reformy rolnej) otworzy spadkobiercom pierwotnego właściciela drogę do wystąpienia do sądu powszechnego z roszczeniem o zapłatę odszkodowania za bezprawne przejęcie własności nieruchomości. Pani ciotka wyraziła wstępną wolę zawarcia z Panią nieodpłatnej umowy cesji, obejmującej przypadającą jej część roszczenia o zapłatę odszkodowania za bezpodstawne przejęcie własności tej nieruchomości przez Skarb Państwa, pod warunkiem zawieszającym w postaci wydania przez sąd powszechny prawomocnego wyroku zasądzającego na Pani rzecz odszkodowanie z tytułu bezprawnego wywłaszczenia majątku – w zakresie części odszkodowania przysługującej pierwotnie Pani. Zawarcie tego rodzaju umowy wymagało będzie przeprowadzenia przez Panią dwóch postępowań sądowych – pierwszego, które obejmować będzie Pani roszczenie o zapłatę odszkodowania, po którego prawomocnym i pozytywnym dla Pani zakończeniu, ziści się warunek zawieszający. Po ziszczeniu się warunku będzie Pani mogła wystąpić z pozwem o część odszkodowania objętą umową cesji.

Pani zdaniem, nieodpłatna umowa cesji (przelewu), zawarta pomiędzy Pani ciotką (darczyńcą) a Panią (obdarowaną), zawarta pod warunkiem zawieszającym, podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, bowiem jest darowizną w rozumieniu art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Obowiązek podatkowy w przypadku nieodpłatnej umowy cesji (przelewu) roszczenia, zawartej pod warunkiem zawieszającym w postaci wydania przez sąd powszechny prawomocnego wyroku zasądzającego na Pani rzecz odszkodowanie z tytułu bezprawnego wywłaszczenia majątku, powstanie w dniu wydania przez sąd powszechny prawomocnego wyroku zasądzającego na Pani rzecz odszkodowanie z tytułu bezprawnego wywłaszczenia majątku. Pani zdaniem, podstawą opodatkowania darowanego Pani roszczenia byłaby przewidywana wysokość odszkodowania możliwego do uzyskania w ramach roszczenia scedowanego przez (...) na Pani rzecz, ustalona przy uwzględnieniu wysokości odszkodowania uzyskanego przez Panią.

Skoro – jak sama Pani wskazuje – cesja roszczenia zostanie zawarta nieodpłatnie między Pani ciotką – darczyńcą a Panią – obdarowaną, to wobec tego będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn na podstawie przepisów przewidzianych dla darowizny. Pani stanowisko w tym zakresie jest zatem prawidłowe.

W analizowanej sprawie, przekazanie darowizny jest obwarowane warunkiem – nastąpi dopiero wówczas, gdy Sąd pozytywnie rozpatrzy sprawę wytoczoną na podstawie przysługującej Pani części roszczenia o odszkodowanie z tytułu bezprawnego wywłaszczenia majątku i odszkodowanie to Pani przyzna.

Określając moment powstania obowiązku podatkowego w zakresie darowizny, która ma zostać przekazana po ziszczeniu się warunku, należy wskazać, iż w przypadku umów cywilnoprawnych zawartych pod warunkiem zawieszającym, ustawodawca przewidział szczególne rozwiązanie w zakresie powstania obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn. Respektuje ono skutki prawne ustanowienia warunku na gruncie prawa cywilnego. Obowiązek ten powstanie więc dopiero w momencie ziszczenia się warunku, w tym przypadku wydania przez sąd prawomocnego wyroku zasądzającego odszkodowanie. Z tą chwilą bowiem oświadczenie woli staje się skuteczne. Ustanowienie warunku odracza więc moment powstania obowiązku podatkowego do chwili jego ziszczenia się. Zatem w przedmiocie nabycia darowizny obowiązek podatkowy powstanie zgodnie z uregulowaniem zawartym w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, z którego wynika, iż przy nabyciu pod warunkiem zawieszającym obowiązek podatkowy powstaje z chwilą ziszczenia się warunku.

Na podstawie zawartej umowy darowizny nabędzie Pani określone prawo majątkowe, którego wartość należy określić według wartości rynkowych (art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn).

Podstawą opodatkowania będzie więc taka wartość nabywanego prawa, jaka odpowiada wartości rynkowej roszczenia.

W sytuacji, gdy wartość nabywanego w darowiźnie roszczenia, z uwagi na tożsamość podstawy i przedmiotu będzie się pokrywała z roszczeniem, na podstawie którego otrzyma Pani odszkodowanie na swoją rzecz i będzie to jednocześnie wartość rynkowa tego roszczenia, to podstawę opodatkowania będzie można określić w ten właśnie sposób.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja jest zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

-    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.