Podatnik jest obywatelem Polski posiadającym rachunek bankowy w Polsce, a jego ojciec, obywatel Białorusi bez rachunku bankowego w Polsce, planuje przekazać mu darowiznę środków pieniężnych ze sprzedaży mieszkania. Środki te znajdują się w Polsce, zostały przywiezione i zgłoszone celnikom, a darowizna ma być dokonana poprzez osobistą…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
19 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymania darowizny środków pieniężnych. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 14 i 20 października 2025 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Pana ojciec jest obywatelem Białorusi i nie posiada rachunku bankowego w polskim banku. Pan jest obywatel Polski i posiada Pan rachunek bankowe w polskim banku. W najbliższym czasie Pana ojciec sprzeda mieszkanie w (…), którego jest właścicielem i część środków pieniężnych ze sprzedaży chciałby przekazać Panu jako darowiznę na zakup własnej nieruchomości na terenie Polski.
Skoro Pana ojciec należy do tzw. "grupy zerowej", mógłby Pan skorzystać ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn dla najbliższej rodziny (SD-Z2).
Warunkiem skorzystania ze zwolnienia w przypadku darowizny pieniężnej jest jej udokumentowanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy, rachunek w banku, w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.
W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że środki pieniężne, które mają być przedmiotem darowizny, znajdują się w Polsce. Przywiezione zostały i zgłoszone służbom celnym, gdzie Pana ojciec został wskazany jako ich właściciel.
Darowizna zostanie dokonana poprzez osobistą wpłatę gotówki przez Pańskiego ojca w oddziale banku na Pana rachunek bankowy. Ojciec osobiście dokona wpłaty gotówki (bez posiadania rachunku), posługując się dokumentem tożsamości, a w tytule wpłaty zostanie wskazane „darowizna”.
Pytania - ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku
1. Czy w sytuacji osobistej wpłaty gotówki przez Pańskiego ojca na Pana rachunek bankowy przysługuje Panu prawo do skorzystania ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn dla najbliższej rodziny na podstawie ustawy o podatku od spadków i darowizn?
2. Czy potwierdzenie dokonania przez Pańskiego ojca osobistej wpłaty gotówki na Pana rachunek bankowy z tytułem „darowizna” może być uznane za „inny dokument” potwierdzający nabycie własności rzeczy w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn, w szczególności w kontekście obowiązku złożenia formularza SD-Z2?
Pana stanowisko w sprawie - ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku
Ad. 1
Pana zdaniem, przysługuje Panu prawo do skorzystania ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn dla najbliższej rodziny, ponieważ darowizna w formie osobistej wpłaty gotówki na Pana rachunek bankowy zostanie dokonana przez Pańskiego ojca, który należy do tzw. "grupy zerowej". W związku z tym, darowizna taka jest zwolniona z opodatkowania pod warunkiem złożenia zgłoszenia SD-Z2 w ustawowym terminie.
Ad. 2
W Pańskiej ocenie, potwierdzenie wpłaty gotówki przez Pańskiego ojca na Pana rachunek bankowy z tytułem „darowizna” może być uznane za „inny dokument” potwierdzający nabycie własności rzeczy w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn. Dokument ten jednoznacznie potwierdza przekazanie darowizny i spełnia wymogi wymagane przy składaniu formularza SD-Z2 (punkt F), co pozwala na prawidłowe udokumentowanie nabycia własności w przypadku darowizny środków pieniężnych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.
Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera pojęcia „darowizna”, dlatego w tym zakresie odwołać się należy do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071).
Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
Jak stanowi natomiast art. 890 § 1 i § 2 cyt. Kodeksu:
Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
Przepisy powyższe nie uchybiają przepisom, które ze względu na przedmiot darowizny wymagają zachowania szczególnej formy dla oświadczeń obu stron.
Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.
Umowa darowizny ma charakter umowy zobowiązującej (konsensualnej) - do zawarcia umowy dochodzi z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia woli - jednostronnej, jako nie przynoszącej darczyńcy żadnej opłaty. Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny.
W myśl art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 4 cyt. ustawy:
Obowiązek podatkowy powstaje - przy nabyciu w drodze darowizny - z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy - z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.
Stosownie do art. 6 ust. 4 ww. ustawy:
Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed organem podatkowym na fakt nabycia.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 ww. ustawy:
Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej 36 120 zł - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej.
Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.
W myśl art. 14 ust. 1, 2 i 3 pkt 1 cyt. ustawy:
Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca.
Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się - do grupy I - małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.
Niezależnie od powyższego, ustawa o podatku od spadków i darowizn przewiduje w swojej treści zwolnienie podmiotowo-przedmiotowe, dla członków najbliższej rodziny.
Zgodnie z treścią art. 4a ust. 1, 3 oraz 4 tej ustawy:
Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:
1) zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 1a-2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia - w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz
1) w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a ich wartość doliczona do wartości majątku nabytego dotychczas od tej samej osoby w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 - udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.
W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1-2, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.
Obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:
1) wartość majątku ostatnio nabytego doliczona do wartości majątku nabytego dotychczas od tej samej osoby lub po tej samej osobie w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok nie przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub
2) nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego albo w tej formie zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron.
W myśl art. 4 ust. 4 cyt. ustawy:
Zwolnienia określone w ust. 1 oraz art. 4a i art. 4b stosuje się, jeżeli w chwili nabycia nabywca posiadał obywatelstwo polskie lub obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub miał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub terytorium takiego państwa.
Jak wynika z przedstawionego zdarzenia, Pana ojciec jest obywatelem Białorusi i nie posiada rachunku bankowego w polskim banku. Z kolei, Pan jest obywatel Polski i posiada Pan rachunek bankowe w polskim banku. W najbliższym czasie Pana ojciec sprzeda mieszkanie w (…), którego jest właścicielem i część środków pieniężnych ze sprzedaży chciałby przekazać Panu jako darowiznę na zakup własnej nieruchomości na terenie Polski. Środki pieniężne, które mają być przedmiotem darowizny, znajdują się w Polsce; przywiezione zostały przez ojca. Darowizna zostanie dokonana poprzez osobistą wpłatę gotówki przez Pańskiego ojca w oddziale banku na Pana rachunek bankowy. Ojciec osobiście dokona wpłaty gotówki (bez posiadania rachunku), posługując się dokumentem tożsamości, a w tytule wpłaty zostanie wskazane „darowizna”.
Pana wątpliwości budzi kwestia czy w opisanej sytuacji będzie przysługiwało Panu prawo do skorzystania ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn oraz czy potwierdzenie dokonania przez Pańskiego ojca wpłaty gotówki na Pana rachunek bankowy z tytułem „darowizna” może być uznane za „inny dokument” potwierdzający nabycie własności rzeczy w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Stoi Pan na stanowisku, że ma Pan prawo skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania a potwierdzenie wpłaty gotówki przez Pańskiego ojca na Pana rachunek bankowy może być uznane za dokument potwierdzający nabycie własności rzeczy w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Z zacytowanego powyżej art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn wynika, że podstawowym kryterium uprawniającym do skorzystania ze zwolnienia, jeżeli przedmiotem darowizny są środki pieniężne, poza zgłoszeniem nabytych środków pieniężnych naczelnikowi urzędu skarbowego (za wyjątkiem sytuacji określonych w art. 4a ust. 4 ustawy) jest udokumentowanie ich otrzymania dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.
Jak wynika z powołanego powyżej art. 4 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn, dla skorzystania ze zwolnienia z art. 4a tej ustawy przy zawarciu umowy darowizny, koniecznym jest, aby obdarowany:
a) posiadał obywatelstwo polskie, lub
b) posiadał obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, lub
c) miał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub
d) miał miejsce zamieszkania na terytorium jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.
W związku z opisanymi okolicznościami oraz powołanymi powyżej przepisami należy stwierdzić, że skoro Pan jako obdarowany jest obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej, to opisana we wniosku planowana darowizna na Pana rzecz, z uwagi na fakt, że zostanie zawarta pomiędzy osobami wymienionymi w zamkniętym katalogu określonym w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn (tj. pomiędzy Panem a Pana ojcem), będzie korzystać ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 4a powołanej ustawy o podatku od spadków i darowizn, pod warunkiem wypełnienia pozostałych przesłanek przewidzianych dla ww. zwolnienia. Te przesłanki to: złożenie w terminie 6 miesięcy zgłoszenia o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych SD-Z2 do właściwego naczelnika urzędu skarbowego, a także udokumentowanie darowizny dowodem wpłaty (dokonanej przez Pańskiego ojca) na Pana rachunek bankowy jako obdarowanego. Zatem, skoro to darujący - ojciec dokona wpłaty gotówki na Pana rachunek bankowy, to spełniony zostanie warunek udokumentowania otrzymania darowizny dowodem przekazania na Pana rachunek bankowy.
Tym samym, uznaje Pana stanowisko za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo