Darowizna dokonana na indywidualny rachunek bankowy małżonka obdarowanego (jeśli jest między małżonkami ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej) podlega zwolnieniu z 4a upsd.
Podatnik, osoba fizyczna, w 2025 roku otrzymał darowiznę w euro od swojej córki, która przelała dwie transze na konto walutowe należące do żony podatnika, ponieważ podatnik uważał je za subkonto wspólnego konta małżeńskiego. Po przewalutowaniu środków na złotówki trafiły one na wspólne konto złotówkowe. Podatnik zgłosił darowiznę do urzędu skarbowego, ale urząd zakwestionował możliwość skorzystania ze…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
21 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nabycia środków pieniężnych tytułem darowizny. Wniosek został uzupełniony 30 grudnia 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W (…) 2025 r. miał Pan otrzymać darowiznę w formie środków pieniężnych od Pana córki (…), zamieszkałej w (…), w kwocie (…) euro. Był Pan kilka razy w urzędzie, aby podpytać, jak postąpić w przypadku darowizny i zwolnienia od podatku i aby wszystko odbyło się zgodnie z prawem. Dowiedział się Pan, że aby transakcja była jasna i czytelna dla urzędu skarbowego, nie można tych pieniędzy przekazać gotówką, lecz trzeba przekazać je przelewem do banku.
Poprosił Pan więc córkę, aby tę kwotę przelała na rachunek walutowy w euro, prowadzony przez Bank, w którym razem z żoną ma Pan również rachunek oszczędnościowo-rozliczeniowy w polskich złotych, by zaraz po przelewie móc je wygodnie przewalutować w kantorze internetowym, dostępnym na Państwa koncie i by od razu znalazły się na koncie złotówkowym.
Tak Państwo zrobili. Tak więc, córka przelała pierwszą transzę – (…) euro – (…) 2025 r., a drugą – również (…) euro – (…) 2025 r., obie z wyraźnym tytułem przelewu: Darowizna dla taty (…). Następnie, (…) 2025 r., poprosił Pan żonę, aby skorzystała z kantora internetowego i przewalutowała kwotę (…) euro na złotówki. Kwota (…) zł znalazła się natychmiast na Państwa koncie złotówkowym.
Wiedział Pan też, że kolejnym krokiem jest złożenie stosownego formularza o otrzymanej darowiźnie do urzędu skarbowego, co uczynił Pan, przeliczając obie transze przelanych pieniędzy wg średniego kursu euro banku NBP z dnia dokonania przelewów. Po dostarczeniu tego formularza uznał Pan, że dołożył wszelkiej staranności, aby wywiązać się z obowiązków podatnika, zgodnie z posiadaną przez Pana wiedzą.
W wyniku rozmowy telefonicznej z pracownicą urzędu, okazało się, ku Pana wielkiemu zaskoczeniu, że nie może być Pan zwolniony z podatku od darowizny, którą przekazała Panu córka, gdyż nie spełnił Pan jednego z warunków takiego zwolnienia: rachunek walutowy, na który wpłynęły pieniądze od córki, nie należy do Pana. Nie sądził Pan, że to będzie stanowić problem. Konto walutowe faktycznie zakładała Pana żona w (…) r. samodzielnie, gdyż Pan w tym czasie pracował poza granicami kraju i nie mógł jej wtedy towarzyszyć, ale cały czas uznawał Pan to konto jako subkonto do Państwa wspólnego konta złotówkowego, z którego wspólnie korzystali Państwo od początku jego założenia już kilkadziesiąt lat. Wcześniej też wspólnie gospodarowali Państwo zarobionymi przez Państwa pieniędzmi i trafiały one zawsze na jedno, wspólne konto bankowe. Stąd Pana przekonanie, że wszystko będzie przejrzyste: pieniądze od córki trafią na Państwa rachunek walutowy, stamtąd będą przelane na rachunek złotówkowy poprzez kantor internetowy Państwa banku, czego potwierdzenie ma Pan w zaświadczeniu bankowym.
Pana zamiarem zawsze było jasne podejście do obowiązków podatnika i nie sądził Pan, że robi coś niepoprawnie. Pana błąd polegał jedynie na tym, że uważał to konto walutowe za subkonto do wspólnego konta złotówkowego i nie był świadomy, że musi to być konto na Pana nazwisko; w przeciwnym razie założyłby Pan takie konto wcześniej lub poprosiłby córkę, by przelała pieniądze na żonę. To istniejące uznawał Pan za Państwa wspólne konto walutowe. Nawet jeszcze, podczas rozmowy telefonicznej z pracownicą urzędu był Pan przekonany, że to jest subkonto do Państwa wspólnego, głównego konta złotówkowego.
Jeżeli byłby Pan zobowiązany teraz do zapłaty podatku od tej darowizny, która miała być dla Pana ratunkiem w trudnej sytuacji, w której się ostatnio znalazł razem z żoną, to jeszcze trudniej będzie Panu znaleźć kwotę, jaką należałoby uiścić do urzędu skarbowego. Od wielu miesięcy jest Pan bowiem osobą bezrobotną, obecnie już nawet bez prawa do zasiłku. Opiekuje się Pan schorowaną matką, z dużym stopniem niepełnosprawności, która u Państwa mieszka i z tego powodu nie może Pan podjąć pracy. Kwota podatku, który miałby Pan zapłacić, byłaby z pewnością bardzo wysoką dla budżetu Pana rodziny. Ma Pan bowiem z żoną jeszcze jednego niepełnoletniego syna na Państwa utrzymaniu. Córka wzięła kredyt, żeby Państwa podratować. Rozważali Państwo wcześniej wzięcie kredytu, ale to było niemożliwe; w takiej wysokości żaden bank nie udzieliłby Państwu kredytu.
Wskazał Pan także, że taka kwota pieniędzy była Państwu potrzebna, aby spłacić Pana siostrze (jej część spadkową po zmarłym ojcu) równowartość części gospodarstwa rolnego, które Pana matka w tym roku przepisała Panu i Pana żonie. Państwo sami nie byli w stanie takiej kwoty uzyskać z banku.
Pytanie
Czy zostanie Pan zwolniony z podatku od darowizny?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, powinien Pan być zwolniony z podatku od otrzymanej darowizny od córki.
Pana zdaniem, istnieje kilka przesłanek ku temu, by zostać zwolnionym z opodatkowania:
· darowizna jest od córki, czyli z kręgu najbliższych członków rodziny; o tym fakcie natychmiast poinformował Pan urząd skarbowy (a ma Pan na to 6 miesięcy);
· wszystkie transakcje są czytelne i widoczne na rachunkach bankowych: wpływ euro na konto, przewalutowanie oraz uznanie konta złotówkowego po przewalutowaniu; więc jest widoczny fakt, że pieniądze trafiły na konto wspólne, gdzie jest Pan współwłaścicielem;
· ma Pan wspólność majątkową z żoną, wspólne konto do Państwa przychodów i nigdy nie było inaczej; to właśnie ze względu na wspólność majątkową żona musiała być obecna podczas przekazywania gospodarstwa rolnego i jest uwzględniona w akcie notarialnym; ta sama wspólność majątkowa powinna więc mieć zastosowanie także w tym przypadku;
· dokładał Pan wszelkich starań, aby wszystko było zgodne z prawem; min. kilkakrotnie zasięgał Pan informacji w urzędzie jak ma się to wszystko odbyć; zabrakło Panu jedynie informacji i świadomości, że konto walutowe, z którego w przeszłości korzystał Pan razem z żoną, tak naprawdę jest zapisane tylko na nią; był Pan przekonany, że to jest subkonto do Państwa konta w złotych, a w związku z tym, że jest to też Pana konto; gdyby wiedział Pan o tym, że konto, na które trafi darowizna musi być na Pana imię i nazwisko, na pewno by Pan tego dopilnował;
· darowizna miała być poratowaniem Państwa trudnej sytuacji finansowej i przeznaczona na konkretny cel (wspomniany w opisie zdarzenia); z powyższej darowizny korzystał więc nie tylko Pan, również Pana małżonka – darowizna trafiła do Państwa majątku wspólnego;
· w związku z trudną sytuacją finansową (Pan pozostaje bez pracy, bo sprawuje Pan opiekę nad schorowaną, niepełnosprawną matką), trudno Państwu będzie znaleźć środki na ewentualny podatek, który z pewnością stanowiłby niemałą kwotę.
Na potwierdzenie swojego stanowiska powołał się Pan na argumentację Rzecznika Praw Obywatelskich przedstawioną w uchwale NSA z 20 marca 2023 r., sygn. akt III FPS 3/22, wskazując m.in. że w judykaturze wykształciły się dwie przeciwstawne linie orzecznicze w kwestii dokumentowania otrzymania środków pieniężnych w celu skorzystania ze zwolnienia podatkowego dla osób najbliższych, czyli możliwe są różne interpretacje przepisów ustawy; zgodnie z jednym z nich, dominującym (korzystnym dla podatników) stanowiskiem, wymóg udokumentowania dokonanej darowizny należy traktować jako warunek natury technicznej, mający na celu potwierdzenie faktycznego, rzeczywistego charakteru dokonanej darowizny. Sądy dopuszczają więc możliwość skorzystania ze zwolnienia podatkowego dla osób najbliższych, w sytuacji, gdy nie ma wątpliwości co do tego, że darowizna faktycznie miała miejsce. W uzasadnieniu swojego stanowiska wskazują, że wniosek o „technicznym” charakterze sposobu dokumentowania darowizny środków pieniężnych, wyprowadzany jest nie z literalnego brzmienia przepisu, lecz z realizacji jego celu, który stanowił ratio ustanowienia tej regulacji. Artykuł 4a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn ma głównie cel społeczny, który realizuje się jako zapewnienie ochrony interesów majątkowych członków najbliższej rodziny. Tak zakreślony cel jest spójny z konstytucyjną zasadą uwzględniania dobra rodziny, ustanowioną w art. 18 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zasada ta gwarantuje rodzinie ochronę i opiekę Rzeczypospolitej Polskiej i pozostaje w korelacji z regulacją zawartą w art. 71 ust. 1 Konstytucji, nakazującą państwu prowadzenie polityki społecznej i gospodarczej uwzględniającej dobro rodziny.
W związku z powyższym, Rzecznik Praw Obywatelskich wskazał, że „udokumentowanie otrzymania środków pieniężnych”, o którym mowa w art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, powinno przede wszystkim służyć wykazaniu, że w danych okolicznościach sprawy rzeczywiście doszło do wykonania umowy darowizny, a więc doszło do transferu pieniężnego składnika majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Natomiast drugorzędne znaczenie należy przypisać sposobowi dokonania tego transferu w kontekście regulacji zawartej w art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny i polecenia darczyńcy.
Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „darowizna”, do której Pan się odwołuje. Z tego względu, celem ustalenia tej definicji, należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
W myśl art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
Jak stanowi natomiast art. 890 § 1 cyt. Kodeksu:
Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie to ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Do zawarcia umowy darowizny podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli obdarowanego o przyjęciu darowizny.
Stosownie do treści art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
Jak wynika z treści art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
Obowiązek podatkowy powstaje, przy nabyciu w drodze darowizny - z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy - z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.
Zgodnie z art. 6 ust. 4 cyt. ustawy:
Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed organem podatkowym na fakt nabycia.
Należy zauważyć, że – co do zasady – darowizna podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 ww. ustawy:
Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej 36 120 zł - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej.
Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.
Jak wynika z art. 14 ust. 1, 2 i 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca. Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
Do I grupy podatkowej zalicza się: małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.
W myśl natomiast art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:
1) zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2–5, 7 i 8 oraz ust. 1a–2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia - w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz
2) w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a ich wartość doliczona do wartości majątku nabytego dotychczas od tej samej osoby w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1- udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.
Zgodnie z art. 4a ust. 3 ww. ustawy:
W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1-2, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.
Stosownie do art. 4a ust. 4 cyt. ustawy:
Obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:
1) wartość majątku ostatnio nabytego doliczona do wartości majątku nabytego dotychczas od tej samej osoby lub po tej samej osobie w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok nie przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub
2) nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego albo w tej formie zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron.
Z zacytowanego powyżej art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn wynika, że podstawowym kryterium uprawniającym do skorzystania ze zwolnienia, jeżeli przedmiotem darowizny są środki pieniężne, poza zgłoszeniem nabytych środków pieniężnych naczelnikowi urzędu skarbowego (za wyjątkiem sytuacji określonych w art. 4a ust. 4 ustawy) jest udokumentowanie ich otrzymania dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.
Z treści wniosku wynika, że w listopadzie (…) r. otrzymał Pan od córki darowiznę w kwocie (…) euro. Córka przelała pierwszą transzę – (…) euro – (…) 2025 r., a drugą – również (…) euro – (…) 2025 r., obie z wyraźnym tytułem przelewu: Darowizna dla taty (…). Pieniądze te zostały przelane na konto walutowe, które zostało założone kilka lat temu przez Pana żonę. Do tej pory był Pan przekonany, że jest to Państwa wspólne subkonto do wspólnego konta złotówkowego, które założyli Państwo kilkadziesiąt lat temu. (…) 2025 r., poprosił Pan żonę, aby skorzystała z kantoru internetowego i przewalutowała kwotę (…) euro na złotówki. Kwota (…) zł znalazła się natychmiast na Państwa koncie złotówkowym. Pieniądze na darowiznę pochodzą z kredytu, który wzięła córka, żeby Państwa poratować w trudnej ekonomicznie sytuacji. Taka kwota pieniędzy była Państwu potrzebna, aby spłacić Pana siostrze (jej część spadkową po zmarłym ojcu) równowartość części gospodarstwa rolnego, które Pana matka w tym roku przepisała Panu i Pana żonie. Państwo sami nie byli w stanie takiej kwoty uzyskać z banku.
Ma Pan wątpliwości czy może Pan skorzystać ze zwolnienia z zapłaty podatku od spadków i darowizn w związku z otrzymaniem darowizny od córki.
Z treści przepisu art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn wynika, że w przypadku gdy przedmiotem darowizny są środki pieniężne, dla skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania konieczne jest spełnienie trzech warunków:
· otrzymanie darowizny od jednej z osób wymienionych w tym przepisie;
· złożenie zgłoszenia o nabyciu własności środków pieniężnych (poza sytuacją przewidzianą w zacytowanym art. 4a ust. 4 ustawy);
· udokumentowanie ich otrzymania dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.
Przenosząc powołane powyżej przepisy na grunt analizowanej sprawy należy zgodzić się z Panem, że otrzymana przez Pana darowizna środków pieniężnych podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn na podstawie art. 4a ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn. Spełnione są bowiem – jak wynika z wniosku – warunki do zwolnienia. Otrzymał Pan darowiznę od najbliższego członka rodziny – córki, czyli osoby wymienionej w art. 4a ust. 1 ustawy podatku od spadków i darowizn, w ustawowym terminie zgłosił Pan właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego otrzymanie darowizny, przekazanie środków zostało udokumentowane w sposób określony w art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Warunek określony w art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn jest bowiem spełniony również w przypadku przekazania środków pieniężnych na rachunek indywidualny małżonka osoby obdarowanej, jeżeli pomiędzy małżonkami występuje wspólność majątkowa.
Z treści wniosku wynika, że pozostaje Pan we wspólnocie majątkowej z żoną. Stąd też uznać należy spełnienie warunku udokumentowania nabycia środków pieniężnych.
Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że darowizna środków pieniężnych przekazana Panu przez córkę na rachunek bankowy Pana żony, pozostającej z Panem we wspólności majątkowej, korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja jest zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo