Interpretacja 0111-KDIB2-3.4015.452.2025.3.LM

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w zakresie podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

15 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z 2 grudnia 2025 r., który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych podziału majątku wspólnego. Uzupełniła go Pani w odpowiedzi na wezwanie - w piśmie z 26 stycznia 2026 r. (data wpływu - 30 stycznia 2026 r.).

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni (…) (w okresie małżeństwa posługiwała się nazwiskiem (…)) (…) 2008 r. zawarła związek małżeński z (…). W trakcie trwania małżeństwa (…) 2008 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyli nieruchomość do majątku (rep. (…). Małżeństwo zostało rozwiązane przez rozwód (…) 2014 r.

W wyniku ustania wspólności ustawowej, oboje małżonkowie stali się współwłaścicielami nieruchomości w częściach równych.

(…) 2016 r. strony dokonały w formie aktu notarialnego częściowego podziału majątku wspólnego. Nieruchomość ta nie została wówczas objęta tym podziałem i do chwili obecnej pozostaje współwłasnością.

Obecnie (…) zamierza wraz z Wnioskodawczynią uregulować kwestię własności i przenieść na rzecz Wnioskodawczyni swój udział, tak aby stała się wyłącznym właścicielem nieruchomości.

Czynność ta ma na celu jedynie uregulowanie i dokończenie podziału majątku wspólnego małżonków po rozwodzie. Nie będą dokonywane żadne dopłaty, wyrównania ani świadczenia pieniężne. Przeniesienie ma nastąpić w formie aktu notarialnego.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że w chwili nabycia Nieruchomości obowiązywała ustawowa wspólność majątkowa (art. 31 § 1 KRO). Rozwód nastąpił (…) 2014 r. Nieruchomość położona jest w miejscowości (…). Częściowy podział majątku nastąpił aktem notarialnym (…) 2016 r. Repertorium (…). Nieruchomość nie była objęta podziałem. Obecnie planowane jest przeniesienie udziału (…) bez spłat i dopłat.

 

Pytania

 

Czy opisane przeniesienie udziału w nieruchomości przez byłego małżonka na Pani rzecz, dokonane bez spłat i dopłat, spowoduje powstanie po Pani stronie obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn?

Czy opisane zdarzenie przyszłe polegające na nieodpłatnym przeniesieniu przez byłego małżonka udziału w nieruchomości na Pani rzecz, stanowiącej uprzednio składnik majątku wspólnego małżonków, w celu ostatecznego rozliczenia majątku po ustaniu wspólności ustawowej, spowoduje powstanie po Pani stronie obowiązku podatkowego na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn?

 

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, opisane zdarzenie przyszłe nie spowoduje powstania po Pani stronie obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn.

Nieruchomość będąca przedmiotem planowanego przeniesienia udziału została nabyta w trakcie trwania małżeństwa i objęta była ustawową wspólnością majątkową małżeńską, zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Tym samym stanowiła składnik majątku wspólnego małżonków.

Po rozwiązaniu małżeństwa przez rozwód wspólność ustawowa ustała, a byli małżonkowie stali się współwłaścicielami nieruchomości w częściach ułamkowych po (…) udziału. W 2016 r. strony dokonały jedynie częściowego podziału majątku wspólnego, nie obejmując nim przedmiotowej nieruchomości.

Planowana czynność polega na nieodpłatnym przeniesieniu udziału przez byłego małżonka na Pani rzecz w celu ostatecznego uregulowania i zakończenia rozliczeń majątkowych po ustaniu wspólności majątkowej. Czynność ta ma charakter porządkujący i rozliczeniowy w ramach majątku uprzednio wspólnego.

W Pani ocenie nie dochodzi w tej sytuacji do nabycia rzeczy lub prawa majątkowego tytułem darowizny w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, lecz do finalnego ukształtowania praw majątkowych wynikających z uprzednio istniejącej wspólności ustawowej.

W konsekwencji nie powstaje przysporzenie majątkowe w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn, które mogłoby skutkować powstaniem obowiązku podatkowego po Pani stronie.

Mając na uwadze powyższe, stoi Pani na stanowisku, że opisane przeniesienie udziału w nieruchomości nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Ocena stanowiska

 

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

 

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

 

Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):

Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego;

2) darowizny, polecenia darczyńcy;

3) zasiedzenia;

4) nieodpłatnego zniesienia współwłasności;

5) zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;

6) nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

W myśl art. 1a cyt. ustawy:

Przepisy ustawy o nieodpłatnym zniesieniu współwłasności stosuje się odpowiednio do nieodpłatnego:

1) nabycia własności rzeczy wspólnej (wspólnego prawa majątkowego) albo jej części przez niektórych dotychczasowych współwłaścicieli na dalszą współwłasność;

2) wyodrębnienia własności lokali na rzecz niektórych lub wszystkich współwłaścicieli.

Stosownie do treści art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Artykuł 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn zawiera zamknięty katalog nabycia rzeczy i praw majątkowych, które podlegają opodatkowaniu tym podatkiem. To oznacza, że tylko nabycie na podstawie tytułów enumeratywnie wymienionych w tym artykule ww. ustawy podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

Stosunki między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).

Zgodnie z art. 31 § 1 i § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zgodnie z ogólną zasadą uregulowaną w art. 43 § 1 ww. Kodeksu:

Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

 

Natomiast do majątku osobistego każdego z małżonków należą składniki majątkowe (prawa i przedmioty) wymienione w art. 33 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

 

Opisany ustrój majątkowy trwa do ustania lub unieważnienia małżeństwa albo orzeczenia separacji, chyba, że w czasie trwania związku małżeńskiego:

- małżonkowie zawarli małżeńską umowę majątkową,

- z ważnych powodów na żądanie jednego z małżonków sąd orzekł zniesienie wspólności,

- wspólność ustała z mocy prawa na skutek całkowitego lub częściowego ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków lub też ogłoszenia upadłości jednego z małżonków.

Ustanie wspólności ustawowej kreuje prawo małżonków do majątku wspólnego na zasadzie współwłasności w częściach ułamkowych, które z reguły jest stanem przejściowym i prowadzi do podziału tego majątku.

Zgodnie z art. 1037 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 46 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego podział majątku wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między małżonkami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków.

W następstwie ustania ustawowej wspólności majątkowej dopuszczalnym jest podział majątku małżeńskiego objętego dotychczas ww. wspólnością. Podział majątku małżeńskiego jest instytucją prawa rodzinnego, a nabycie w ramach tego podziału rzeczy i praw majątkowych nie zostało wymienione w enumeratywnym katalogu zawartym w przepisie art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, jako podlegające opodatkowaniu tym podatkiem. Podział ten wykazuje cechy odrębne od umowy zniesienia współwłasności uregulowanej w Kodeksie cywilnym i w konsekwencji nie należy go utożsamiać ze zniesieniem współwłasności w rozumieniu przepisu art. 1 ust. 1 pkt 4 tejże ustawy czy też innym tytułem określonym cyt. ustawą.

Z treści wniosku wynika, że w trakcie trwania małżeństwa (ustawowa wspólność majątkowa) nabyła Pani wraz z mężem nieruchomość do majątku wspólnego. Małżeństwo zostało rozwiązane przez rozwód. W wyniku ustania wspólności ustawowej, oboje Państwo stali się współwłaścicielami nieruchomości w częściach równych. W 2016 r. dokonali Państwo w formie aktu notarialnego częściowego podziału majątku wspólnego. Nieruchomość ta nie została wówczas objęta tym podziałem i do chwili obecnej pozostaje współwłasnością. Pani były mąż zamierza wraz z Panią uregulować kwestię własności i przenieść na Pani rzecz swój udział, tak aby Pani stała się wyłącznym właścicielem nieruchomości. Czynność ta ma na celu jedynie uregulowanie i dokończenie podziału majątku wspólnego małżonków po rozwodzie. Nie będą dokonywane żadne dopłaty, wyrównania ani świadczenia pieniężne. Przeniesienie ma nastąpić w formie aktu notarialnego.

Z powołanych powyżej przepisów wynika wprost, że podział majątku objętego wspólnością ustawową po jej ustaniu jest instytucją prawa rodzinnego i nie należy utożsamiać go ze zniesieniem współwłasności.

Zatem, skoro w przepisach ustawy o podatku od spadków i darowizn nie zostało wymienione nabycie w wyniku podziału majątku wspólnego małżonków, jako podlegające podatkowi od spadków i darowizn, to oznacza, że nabycie przez Panią na wyłączną własność rzeczy i praw (udziału w nieruchomości) tytułem podziału majątku wspólnego małżonków nie będzie w ogóle podlegało pod regulację ustawy o podatku od spadków i darowizn. Tym samym po Pani stronie nie powstanie obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

 

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

 

Ta interpretacja stanowi ocenę Pani stanowiska wyłącznie w zakresie przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn. W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

 

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

 

   - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

 

   - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy zdnia11marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

       - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

  - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

  - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 iart.54§ 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art.57aPPSA).

 

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.