Zobowiązanie podatkowe z tytułu nabycia w spadku po matce ujawnionego składnika masy spadkowej (udziału w nieruchomości) nie powstało, bowiem przedawnieniu uległo prawo do jego ustalenia.
Wnioskodawca odziedziczył nieruchomość po rodzinie, w tym po matce, a postępowanie spadkowe zakończyło się postanowieniem sądu. Później, w toku starań o zasiedzenie innej nieruchomości, okazało się, że część tej nieruchomości również pochodziła ze spadku po matce, co nie zostało wcześniej ujawnione…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
16 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 9 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie ustalenia, czy doszło do przedawnienia obowiązku podatkowego w związku z nabyciem spadku po matce. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W (...) r. zmarł Pani dziadek, a w (...) r. babcia. Po ich śmierci nie były prowadzone żadne postępowania spadkowe. W (...) r. zmarła Pani mama, a w (...) r. ojciec. Na przełomie lat: (...) przeprowadzono postępowania spadkowe, najpierw po zmarłych dziadkach, a następnie po Pani mamie - zakończone postanowieniem Sądu Rejonowego z (...) r. Spadkobiercami tej ostatniej byli: mąż (Pani ojciec), syn (Pani brat) oraz Pani. Przedmiotem spadku była nieruchomość zabudowana A, która w wyniku notarialnego działu spadku (z (...) r.) przypadła w całości Pani. Kolejne nabycia spadku zostały zgłoszone do opodatkowania, podatek zapłacony, a organ podatkowy wydał zaświadczenia.
W (...) r. złożyła Pani do sądu wniosek o stwierdzenie nabycia przez zasiedzenie nieruchomości gruntowej B. Przedmiotowa nieruchomość była od wielu lat w posiadaniu Pani rodziny i, jak się okazało, Pani babcia miała w niej udział wynoszący (...). W konsekwencji, w spadku dostała go, w odpowiedniej wysokości, także Pani mama, a w dalszej kolejności jej spadkobiercy: mąż i dzieci. W związku z tym sąd w toku postępowania o zasiedzenie zażądał od Pani uregulowania kwestii spadkobrania po zmarłym ojcu, stąd w (...) r. przed notariuszem zostało sporządzone poświadczenie dziedziczenia. Spadkobiercy to: Pani i Pani brat; nie była składana informacja SD-Z2, gdyż wartość spadku - obejmująca tylko udział w nieruchomości będącej wówczas przedmiotem zasiedzenia - nie przekraczała kwoty wolnej od podatku.
Sąd orzekając w (...) r. stwierdził, że nabyła Pani przez zasiedzenie nieruchomość B w części (...); w ocenie sądu pozostałą część (...) nabyła Pani w drodze dziedziczenia kolejno po babci, mamie i ojcu.
Chciałaby Pani w przyszłości sprzedać nieruchomość B, nabytą w drodze zasiedzenia.
Pytanie
Czy w przedstawionym stanie faktycznym Pani zobowiązanie podatkowe z tytułu nabycia spadku - udziału w nieruchomości B po zmarłej mamie - przedawniło się, a w konsekwencji ma Pani prawo żądać wydania zaświadczenia potwierdzającego wygaśnięcie zobowiązania podatkowego z tego tytułu na skutek przedawnienia?
Pani stanowisko w sprawie
W Pani ocenie, stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2006 r. Nr 222 poz. 1629), zastosowanie znajdują przepisy ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006 r.
Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze dziedziczenia - z chwilą przyjęcia spadku.
W myśl art. 6 ust. 4 ustawy, jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia.
Z kolei stosownie do art. 68 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, jeżeli podatnik:
1) nie złożył deklaracji w terminie przewidzianym w przepisach prawa podatkowego,
2) w złożonej deklaracji nie ujawnił wszystkich danych niezbędnych do ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego, zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w § 1, nie powstaje, pod warunkiem że decyzja ustalająca wysokość tego zobowiązania została doręczona po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy.
Obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach, natomiast zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego (art. 4 i 5 Ordynacji podatkowej).
W myśl art. 21 § 1 Ordynacji podatkowej, zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem:
1) zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania;
2) doręczenia decyzji organu podatkowego, ustalającej wysokość tego zobowiązania.
Na podstawie art. 68 Ordynacji podatkowej, zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w art. 21 § 1 pkt 2, nie powstaje, jeżeli decyzja ustalająca to zobowiązanie została doręczona po upływie 3 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy (§ 1); jeżeli podatnik:
1) nie złożył deklaracji w terminie przewidzianym w przepisach prawa podatkowego,
2) w złożonej deklaracji nie ujawnił wszystkich danych niezbędnych do ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego
- zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w § 1, nie powstaje, pod warunkiem że decyzja ustalająca wysokość tego zobowiązania została doręczona po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy (§ 2).
W przedstawionym stanie faktycznym obowiązek podatkowy - w odniesieniu do spadku po Pani zmarłej mamie - powstał z chwilą uprawomocnienia się postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku, tj. w (...) r. (art. 6 ust. 4 ustawy). Tym samym, w terminie miesiąca od uprawomocnienia się postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku - które miało miejsce w (...) r. - była Pani zobowiązana do złożenia zeznania podatkowego o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych tytułem dziedziczenia. W złożonym wówczas zeznaniu podatkowym nie wykazała Pani udziału w nieruchomości B.
Niemniej, skoro od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy upłynęło 5 lat, to w sprawie znajdzie zastosowanie art. 68 § 2 Ordynacji podatkowej, dotyczący przedawnienia prawa do ustalenia zobowiązania podatkowego.
Przyjmując natomiast, że „zasiedzenie” przez Panią nieruchomości B spowodowałoby odnowienie obowiązku podatkowego na mocy art. 6 ust. 4 zdanie drugie ustawy wskazać należy, że art. 6 ust. 4 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006 r. odrębnie określał skutki dwóch sytuacji, w których nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania:
- pierwsza z nich obejmowała wszystkie sposoby nabycia - jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia,
- druga dotyczyła wyłącznie darowizny - gdy nabycie w drodze darowizny nie zostało zgłoszone do opodatkowania, obowiązek podatkowy powstawał z chwilą powołania się przed organem podatkowym na okoliczność dokonania tej darowizny.
Pani sytuacja nie podlega żadnemu z tych przypadków - w pierwszym obowiązek podatkowy przedawnił się, w drugim jest mowa o nabyciu wyłącznie w drodze darowizny. Reasumując: z uwagi na upływ terminu przedawnienia prawa do ustalenia zobowiązania podatkowego z tytułu spadku po zmarłej mamie, może Pani wystąpić do Naczelnika US o wydanie zaświadczenia potwierdzającego, że w tym przypadku zobowiązanie podatkowe wygasło wskutek przedawnienia.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 222 poz. 1629):
Do nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych, które nastąpiło przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.
Ponieważ śmierć spadkodawczyni (Pani matki) nastąpiła - jak zostało wskazane we wniosku - przed 1 stycznia 2007 r., w sprawie będą miały zastosowanie przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2007 r.
Stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 142 poz. 1514 ze zm.):
Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem spadku.
Spadek jest instytucją regulowaną przepisami zawartymi w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
W myśl art. 922 § 1 tej ustawy:
Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
Zgodnie z art. 924 ww. ustawy:
Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
Natomiast stosownie do przepisu art. 925 tej ustawy:
Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
Art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
Wobec powyższego, nabycie spadku ma miejsce z chwilą śmierci spadkodawcy. Prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku ma natomiast charakter deklaratoryjny i stwierdza jedynie nabycie spadku przez spadkobiercę (potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia).
Stosownie do treści art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych, a w wypadku darowizny obowiązek podatkowy ciąży solidarnie na obdarowanym i darczyńcy.
W myśl art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Obowiązek podatkowy powstaje - przy nabyciu w drodze dziedziczenia - z chwilą przyjęcia spadku.
Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 4 tej ustawy
Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia. Gdy nabycie w drodze darowizny nie zostało zgłoszone do opodatkowania, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przed organem podatkowym na okoliczność dokonania tej darowizny.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy:
Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia wlicza się do podstawy wymiaru.
Stosownie do art. 17a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Podatnicy podatku są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2, złożyć, w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według ustalonego wzoru. Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty mające wpływ na określenie podstawy opodatkowania.
W myśl art. 17a ust. 3 ww. ustawy:
W przypadku nabycia rzeczy lub praw majątkowych niewykazanych w zeznaniu podatkowym, podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania podatkowego organowi, któremu złożono zeznanie podatkowe, w terminie 14 dni od dnia, w którym dowiedział się o ich nabyciu.
Zgodnie z art. 4 i 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
Obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach.
Zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego.
Zgodnie z art. 21 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:
Zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem:
1) zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania;
2) doręczenia decyzji organu podatkowego, ustalającej wysokość tego zobowiązania.
Zobowiązania podatkowe najczęściej powstają w wyniku zaistnienia pewnego zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże skutek w postaci jego powstania. W takim przypadku zobowiązanie powstaje z dniem zaistnienia tego zdarzenia.
Zobowiązanie podatkowe może jednak powstać również w wyniku działania organów podatkowych: wskutek wydania decyzji ustalającej wysokość zobowiązania. W takim przypadku zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem doręczenia decyzji organu podatkowego.
Z pojęciem zobowiązania podatkowego nierozerwalnie związania jest kwestia jego przedawnienia.
Na podstawie art. 68 § 1 i § 2 ww. ustawy:
Zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w art. 21 § 1 pkt 2, nie powstaje, jeżeli decyzja ustalająca to zobowiązanie została doręczona po upływie 3 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy.
Jeżeli podatnik:
1) nie złożył deklaracji w terminie przewidzianym w przepisach prawa podatkowego,
2) w złożonej deklaracji nie ujawnił wszystkich danych niezbędnych do ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego,
- zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w § 1, nie powstaje, pod warunkiem że decyzja ustalająca wysokość tego zobowiązania została doręczona po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy.
Jak wynika z przywołanych przepisów, zobowiązanie podatkowe w podatku od spadków i darowizn co do zasady powstaje na skutek doręczenia decyzji ustalającej wysokość tego zobowiązania. Powinna być ona poprzedzona złożeniem zeznania podatkowego. Z kolei okres przedawnienia prawa do wydania decyzji ustalającej wysokość podatku od spadków i darowizn liczy się od końca roku, w którym powstał obowiązek podatkowy, tj. w przypadku, gdy obowiązek powstaje na mocy art. 6 ust. 4 cyt. ustawy - a więc przy prawomocnym orzeczeniu - od końca roku, w którym uprawomocniło się postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku.
O tym, czy sprawa uległa przedawnieniu decyduje data powstania obowiązku podatkowego, a nie data nabycia spadku.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w (...) r. zmarł Pani dziadek, a w (...) r. babcia. Po ich śmierci nie były prowadzone żadne postępowania spadkowe. W (...) r. zmarła Pani mama, a w (...) r. ojciec. Na przełomie lat: (...) przeprowadzono postępowania spadkowe, najpierw po zmarłych dziadkach, a następnie po Pani mamie - zakończone postanowieniem Sądu Rejonowego z (...) r. Spadkobiercami tej ostatniej byli: mąż (Pani ojciec), syn (Pani brat) oraz Pani. Przedmiotem spadku była nieruchomość zabudowana A, która w wyniku notarialnego działu spadku (z (...) r.) przypadła w całości Pani. Kolejne nabycia spadku zostały zgłoszone do opodatkowania, podatek zapłacony, a organ podatkowy wydał zaświadczenia. W (...) r. złożyła Pani do sądu wniosek o stwierdzenie nabycia przez zasiedzenie nieruchomości gruntowej B. Przedmiotowa nieruchomość była od wielu lat w posiadaniu Pani rodziny i, jak się okazało, Pani babcia miała w niej udział wynoszący (...). W konsekwencji, w spadku dostała go, w odpowiedniej wysokości, także Pani mama, a w dalszej kolejności jej spadkobiercy: mąż i dzieci. Sąd orzekając w (...) r. stwierdził, że nabyła Pani przez zasiedzenie nieruchomość B w części (...); w ocenie sądu pozostałą część (...) nabyła Pani w drodze dziedziczenia kolejno po babci, mamie i ojcu.
Pani wątpliwość budzi, czy zobowiązanie podatkowe z tytułu nabycia spadku - udziału w nieruchomości B po zmarłej mamie - przedawniło się.
Przenosząc opisany we wniosku stan faktyczny na grunt przepisów prawa podatkowego wskazać należy, iż w rozpatrywanej sprawie obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn z tytułu nabycia spadku po Pani matce powstał pierwotnie z chwilą przyjęcia spadku, a wtórnie z chwilą uprawomocnienia się postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po matce.
Z treści wniosku wynika, że w (...) r. zostało wydane postanowienie o nabyciu spadku. Nabycie to było zgłoszone do opodatkowania i podatek został zapłacony. Do ujawnienia, że część nieruchomości ((...)), do której zasiedzenia Pani dążyła w (...) r., została nabyta tytułem spadku doszło w toku tego postępowania o zasiedzenie.
W rezultacie w opisanej sprawie znajdzie zastosowanie art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej dotyczący przedawnienia zobowiązania podatkowego, ponieważ od końca (...) r., tj. powstania obowiązku podatkowego na podstawie prawomocnego postanowienia o nabyciu spadku upłynęło 3 lata.
Dodatkowo należy podkreślić, że nawet gdyby w opisanej sytuacji nie miał zastosowania art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej, to w sprawie wystąpiłoby także przedawnienie na podstawie 68 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej.
Oznacza to, że zobowiązanie podatkowe z tytułu nabycia w spadku po Pani matce ujawnionego składnika masy spadkowej (udziału w nieruchomości) nie powstało, bowiem przedawnieniu uległo prawo do jego ustalenia. Tym samym nie jest Pani zobowiązana do uiszczenia podatku od spadków i darowizn, nie ciąży na Pani również obowiązek złożenia zeznania podatkowego w zakresie dotyczącym ujawnionej części spadku po matce, dotyczący ww. Nieruchomości B.
Końcowo wskazuję, że zasiedzenie nie jest rozumiane jako czynność powodująca odnowienie obowiązku podatkowego - zasiedzenie jest bowiem całkowicie odrębnym tytułem nabycia od spadku.
Zgodnie z art. 306a § 1-5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
Organ podatkowy wydaje zaświadczenia na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie.
Zaświadczenie wydaje się, jeżeli:
1) urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa;
2) osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego.
Zaświadczenie potwierdza stan faktyczny lub prawny istniejący w dniu jego wydania.
Zaświadczenie wydaje się w granicach żądania wnioskodawcy.
Zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie zaświadczenia.
Stosownie do treści art. 306e § 1 i 2 ww. ustawy:
Zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach lub stwierdzające stan zaległości wydaje się na podstawie dokumentacji danego organu podatkowego oraz informacji otrzymanych od innych organów podatkowych.
Przed wydaniem zaświadczeń, o których mowa w § 1, ustala się, czy w stosunku do wnioskodawcy nie jest prowadzone postępowanie mające na celu ustalenie lub określenie wysokości jego zobowiązań podatkowych. Jeżeli takie postępowanie jest prowadzone i zgromadzony materiał dowodowy pozwala na jego zakończenie, powinna być niezwłocznie wydana decyzja ustalająca lub określająca wysokość zobowiązań podatkowych, w celu wykazania ich w zaświadczeniu.
Z powyższych przepisów nie wynika, aby możliwość wystąpienia o zaświadczenie była uzależniona od spełnienia warunków. Prawo do wystąpienia o zaświadczenie ma Pani zatem w każdym czasie.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo