Dwie osoby fizyczne, Pan (…) i Pani (…), nabyły w przeszłości po połowie udziału w nieruchomości, sfinansowanej kredytem bankowym, na który byli solidarnie odpowiedzialni. Później zawarli małżeństwo, ale nie zmieniali umów majątkowych, więc nieruchomość pozostała w majątku odrębnym każdego z nich. Po rozwodzie tylko Pan (…) kontynuował spłatę kredytu. Obecnie planują zniesienie współwłasności: Pani (…) przeniesie swój udział na Pana (…), a on w zamian…
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w zakresie podatku od spadków i darowizn:
- w części dotyczącej braku opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn ze względu na odpłatne zniesienie współwłasności – jest nieprawidłowe;
- w części dotyczącej braku opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn z uwagi na wartość hipoteki przekraczającą wartość udziału we współwłasności – jest prawidłowe.
Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
23 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych zniesienia współwłasności. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
Pan (…)
2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
Pani (…)
Opis zdarzenia przyszłego
Zainteresowani nabyli (…) r., każde z nich po (…) udziału w nieruchomości (lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość). Na moment nabycia Zainteresowani nie byli małżeństwem. Każde z nich nabyło ww. udział do swojego majątku osobistego/odrębnego.
Ww. nabycie Zainteresowani sfinansowali kredytem bankowym w (…) Zainteresowani zaciągnęli kredyt na podstawie umowy z (…) r. (dalej „Kredyt”), gdzie każde z nich stało się współkredytobiorcą i każde z nich było solidarnie odpowiedzialne za spłatę Kredytu.
Zainteresowani zawarli w (…) r. związek małżeński. Zainteresowani w trakcie trwania małżeństwa nie zawierali majątkowych umów małżeńskich jak również nie rozszerzali wspólności majątkowej o jakiekolwiek składniki majątkowe, w rezultacie nieruchomość stanowiła u każdego z Zainteresowanych – nieprzerwanie – składnik majątku odrębnego/osobistego. Zainteresowani w trakcie trwania małżeństwa spłacali kredyt wspólnie z majątku dorobkowego.
W (…) roku małżeństwo Zainteresowanych zostało zakończone w wyniku orzeczenia rozwodowego. Po rozwodzie jedynie Zainteresowany będący stroną postępowania spłacał Kredyt ze swojego majątku osobistego.
Od (…) r. do (…) r. Zainteresowany będący stroną postępowania spłacił z majątku osobistego kwotę (…) EUR na poczet spłaty Kredytu ((…)). Kapitał pozostały do spłaty na rzecz (…) wynosił na dzień (…) r. (…) EUR i (…) EUR odsetek wyliczonych na dzień (…) r.
Zainteresowani zamierzają znieść współwłasność nieruchomości, w ten sposób, że Zainteresowana niebędąca stroną postępowania ma przenieść na Zainteresowanego będącego stroną postępowania własność przysługującej jej (…) części nieruchomości, w wyniku czego Zainteresowany będący stroną postępowania zostanie jedynym właścicielem nieruchomości, a Zainteresowana niebędąca stroną postępowania zostanie zwolniona z długu wynikającego z ww. umowy Kredytu, tj. ze wszelkich zobowiązań wynikających z zawartej umowy kredytu.
Zainteresowany będący stroną postępowania nabędzie zatem (…) udziału Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania w zamian za zwolnienie Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania z Kredytu, który Zainteresowany będący stroną postępowania refinansuje w innym banku i zwalniając Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania z długu względem banku weźmie odpowiedzialność w całym zakresie na siebie.
Zgodnie z zawartą przedwstępną umową zniesienia współwłasności, Zainteresowany będący stroną postępowania nabędzie nieruchomość w całości bez spłat i dopłat.
Na moment sporządzania wniosku Zainteresowani wskazują, że wartość rynkowa całej nieruchomości wynosi ok. (…) zł.
Zainteresowani oświadczą, że wartość udziału wynoszącego (…) część we współwłasności nieruchomości, który zostanie nabyty przez Zainteresowanego będącego stroną postępowania ponad udział, który mu przysługuje przed dokonaniem zniesienia współwłasności, wynosi (…) zł, przy czym czysta wartość nabytego udziału będzie stanowić wartość ujemną wobec hipotek obciążających nieruchomość.
Zgodnie z przedwstępną umową zniesienia współwłasności, Zainteresowany będący stroną postępowania wobec nieustalenia spłaty z tytułu przedmiotowego zniesienia współwłasności, zobowiązał się wobec Zainteresowanej będącej stroną postępowania do spłaty kredytu udzielonego Zainteresowanym przez (…) (wierzytelność zabezpieczona hipoteką na nieruchomości), najpóźniej do (…) r. i zwolnić Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania od obowiązku świadczenia z tytułu tej umowy kredytu stosownie do art. 392 Kodeksu cywilnego, postanawiając, że Zainteresowany będący stroną postępowania jest odpowiedzialny względem Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania za to, że (…) nie będzie od Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania żądał spełnienia świadczenia, na co Zainteresowana niebędąca stroną postępowania wyraziła zgodę.
Zainteresowany będący stroną postępowania zamierza ubiegać się o kredyt bankowy z przeznaczeniem na spłatę kredytu wobec (…)
Zniesienie współwłasności planowane jest na (…) r. na mocy aktu notarialnego.
Przejęcie przez Zainteresowanego będącego stroną postępowania długu odbędzie się w drodze zawarcia umowy kredytu refinansowego, którym dokona on spłaty całego kredytu w (…) i zaciągnie w tym zakresie nowy kredyt w innym banku jako jedyny kredytobiorca.
Podsumowując, Zainteresowani planują dokonać zniesienia współwłasności w ten sposób, że Zainteresowana niebędąca stroną postępowania ma przenieść na rzecz Zainteresowanego będącego stroną postępowania własność przysługującej jej części nieruchomości, w wyniku czego Zainteresowany będący stroną postępowania ma zostać jedynym właścicielem nieruchomości, Zainteresowana niebędąca stroną postępowania zaś ma zostać zwolniona z długu wynikającego z umowy Kredytu, tj. ze wszelkich zobowiązań wynikających z zawartej umowy kredytu.
Pytanie dotyczące podatku od spadków i darowizn
Czy prawidłowe jest stanowisko Zainteresowanych, że opisane zdarzenie przyszłe będzie zarówno dla Zainteresowanego będącego stroną postępowania jak i dla Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania zdarzeniem neutralnym podatkowo na gruncie podatku od spadków i darowizn? (pytanie oznaczone we wniosku nr 4).
Państwa stanowisko w zakresie podatku od spadków i darowizn
W Państwa ocenie, Zainteresowani w przedwstępnej umowie zniesienia współwłasności wskazali, że wartość udziału wynoszącego (…) część we współwłasności nieruchomości, który zostanie nabyty przez Zainteresowanego będącego stroną postępowania ponad udział, który mu przysługuje przed dokonaniem zniesienia współwłasności wynosi (…) zł, przy czym czysta wartość nabytego udziału będzie stanowić wartość ujemną wobec hipotek obciążających nieruchomość.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn podatkowi podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem nieodpłatnego zniesienia współwłasności.
Zgodnie z art. 1a ustawy o podatku od spadków i darowizn przepisy ustawy o nieodpłatnym zniesieniu współwłasności stosuje się odpowiednio do nieodpłatnego:
1) nabycia własności rzeczy wspólnej (wspólnego prawa majątkowego) albo jej części przez niektórych dotychczasowych współwłaścicieli na dalszą współwłasność;
2) wyodrębnienia własności lokali na rzecz niektórych lub wszystkich współwłaścicieli.
Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 7 obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze nieodpłatnego zniesienia współwłasności – z chwilą zawarcia umowy albo ugody lub uprawomocnienia się orzeczenia sądu, jeżeli ich skutkiem jest nieodpłatne zniesienie współwłasności.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia wlicza się do podstawy wymiaru.
Natomiast zgodnie z art. 7 ust. 6 przy nabyciu w drodze nieodpłatnego zniesienia współwłasności podstawę opodatkowania stanowi wartość rzeczy lub praw majątkowych, w części przekraczającej wartość udziału we współwłasności, który przed jej zniesieniem przysługiwał nabywcy.
Uwzględniając przedstawiony opis zdarzenia przyszłego, w ocenie Zainteresowanych, z uwagi na zniesienie współwłasności w zamian za zwolnienie z długu, nie można w tym przypadku mówić o nieodpłatnym zniesieniu współwłasności podlegającym opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. W rezultacie opisane zdarzenie przyszłe będzie zarówno dla Zainteresowanego będącego stroną postępowania jak i dla Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania zdarzeniem neutralnym podatkowo na gruncie podatku od spadków i darowizn.
Niemniej nawet gdyby Organ uznał, że zdarzenie wskazane w opisie zdarzenia przyszłego stanowi nieodpłatne zniesienie współwłasności, to w ocenie Zainteresowanych podatek ten i tak nie pojawi się z uwagi na brzmienie art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Bowiem w takim przypadku czysta wartość nabytego udziału – stanowiąca ewentualną podstawę opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn będzie stanowić wartość ujemną wobec hipotek obciążających nieruchomość.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: nieodpłatnego zniesienia współwłasności.
Jako, że przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn nie definiują pojęcia „współwłasność”, należy odwołać się do odpowiednich przepisów uregulowanych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
Na podstawie art. 195 Kodeksu cywilnego:
Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
Zgodnie z art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:
Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
Sposoby wyjścia ze stanu współwłasności regulują postanowienia art. 211 i 212 Kodeksu cywilnego. W świetle wyżej powołanych przepisów zniesienie współwłasności może nastąpić w drodze umowy między współwłaścicielami albo, w braku zgody między współwłaścicielami, na podstawie orzeczenia sądu.
W ramach wymienionych trybów ustawodawca przewiduje trzy sposoby zniesienia współwłasności:
1) podział rzeczy wspólnej, czyli np. podzielenie jednej nieruchomości na kilka mniejszych (tzw. podział fizyczny),
2) przyznanie rzeczy jednemu lub niektórym ze współwłaścicieli,
3) sprzedaż rzeczy wspólnej (tzw. podział cywilny).
Zniesienie współwłasności bez spłat i dopłat podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
Stosownie do art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
W myśl art. 6 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy:
Obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze nieodpłatnego zniesienia współwłasności – z chwilą zawarcia umowy albo ugody lub uprawomocnienia się orzeczenia sądu, jeżeli ich skutkiem jest nieodpłatne zniesienie współwłasności.
Natomiast w myśl art. 7 ust. 6 tej ustawy:
Przy nabyciu w drodze nieodpłatnego zniesienia współwłasności podstawę opodatkowania stanowi wartość rzeczy lub praw majątkowych, w części przekraczającej wartość udziału we współwłasności, który przed jej zniesieniem przysługiwał nabywcy.
Z powołanego powyżej przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega jedynie takie zniesienie współwłasności, w następstwie którego podatnik nabywa rzeczy lub prawa w części przekraczającej wartość udziału, który pierwotnie (np. przed zniesieniem współwłasności nieruchomości) mu przysługiwał. Innymi słowy, podatkowi podlega nabycie własności rzeczy (praw majątkowych) lub ich części w zakresie, w jakim nastąpił przyrost wartości nabytych rzeczy (praw majątkowych) w stosunku do wartości posiadanych uprzednio udziałów w tych rzeczach (prawach majątkowych). Jeśli wskutek ww. czynności zniesienia współwłasności nie ulega zmianie wartość nabytych rzeczy (praw majątkowych), opodatkowanie nie ma miejsca.
Stosowanie do treści art. 7 ust. 1 cyt. ustawy:
Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia wlicza się do podstawy wymiaru.
Ustawodawca nie podaje definicji długów i ciężarów. Jednocześnie rozszerza to pojęcie w art. 7 ust. 2 i 3 ustawy przykładowo wyliczając przypadki, które stanowią długi i ciężary. Oznacza to, iż długi i ciężary w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn stanowią katalog otwarty.
Pojęcie „długów” w rozumieniu tego artykułu obejmuje wszelkie pieniężne roszczenia cywilnoprawne związane z przedmiotem nabycia. Równowartość tych roszczeń podlega potrąceniu od jego wartości.
„Ciężarem” natomiast jest inne niż dług obciążenie nabytej rzeczy lub prawa, które w chwili nabycia zmniejsza jego wartość rynkową, np. hipoteka. Odliczenie długów i ciężarów jest wyrazem istoty (elementem konstrukcyjnym) podatku od spadków i darowizn, polegającej na opodatkowaniu przyrostu czystej wartości majątku podatnika.
Ustalenie podstawy opodatkowania składa się zatem z dwóch etapów. W pierwszym należy określić wartość rzeczy lub praw majątkowych, których dotyczy zniesienie współwłasności, według zasady generalnej wyrażonej w art. 7 ust. 1 ustawy (czysta wartość, ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego). W drugim etapie ustala się udział, jaki przysługiwał dotychczas współwłaścicielowi i jego wartość. Podatkowi podlega bowiem nadwyżka wartości udziału.
Stosownie do treści art. 244 § 1 i 2 ustawy Kodeks cywilny:
Ograniczonymi prawami rzeczowymi są: użytkowanie, służebność, zastaw, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu oraz hipoteka.
Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu oraz hipotekę regulują odrębne przepisy.
W świetle powyższych przepisów – hipoteka stanowi ograniczone prawo rzeczowe i regulują ją odrębne przepisy, a mianowicie ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 341).
W myśl art. 65 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece:
W celu zabezpieczenia oznaczonej wierzytelności wynikającej z określonego stosunku prawnego można nieruchomość obciążyć prawem, na mocy którego wierzyciel może dochodzić zaspokojenia z nieruchomości bez względu na to, czyją stała się własnością, i z pierwszeństwem przed wierzycielami osobistymi właściciela nieruchomości (hipoteka).
Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej przez nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw, a wartość praw do wkładów oszczędnościowych – w wysokości tych wkładów.
Na podstawie art. 8 ust. 3 cyt. ustawy:
Wartość rynkową rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia powstania obowiązku podatkowego.
Na podstawie art. 14 ust. 1 i 2 ww. ustawy:
Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca.
Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
W myśl art. 14 ust. 3 cyt. ustawy:
Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:
1) do grupy I – małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów;
2) do grupy II – zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych;
3) do grupy III – innych nabywców.
Stosownie do art. 9 ust. 1 pkt 3 tej ustawy:
Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej 5733 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do III grupy podatkowej.
Przy obliczeniu podatku od nabycia tytułem nieodpłatnego zniesienia współwłasności ma także zastosowanie zasada kumulacji nabytych od tej samej osoby wartości rzeczy i praw majątkowych w tym roku (w którym ma miejsce zniesienie współwłasności) oraz w okresie 5 lat poprzedzających ten rok, a także odliczenia kwoty wolnej od podatku.
Zgodnie z art. 9 ust. 2 omawianej ustawy:
Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.
Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Zainteresowani nabyli (…) r., każde z nich po (…) udziału w nieruchomości. Ww. nabycie Zainteresowani sfinansowali kredytem bankowym, gdzie każde z nich stało się współkredytobiorcą i każde z nich było solidarnie odpowiedzialne za spłatę kredytu. Zainteresowani zamierzają znieść współwłasność nieruchomości, w ten sposób, że Zainteresowana niebędąca stroną postępowania ma przenieść na Zainteresowanego będącego stroną postępowania własność przysługującej jej (…) części nieruchomości, w wyniku czego Zainteresowany będący stroną postępowania zostanie jedynym właścicielem nieruchomości, a Zainteresowana niebędąca stroną postępowania zostanie zwolniona z długu wynikającego z ww. umowy kredytu, tj. ze wszelkich zobowiązań wynikających z zawartej umowy kredytu. Zgodnie z zawartą przedwstępną umową zniesienia współwłasności, Zainteresowany będący stroną postępowania nabędzie nieruchomość w całości bez spłat i dopłat. Zainteresowani oświadczą, że wartość udziału wynoszącego (…) część we współwłasności nieruchomości, który zostanie nabyty przez Zainteresowanego będącego stroną postępowania ponad udział, który mu przysługuje przed dokonaniem zniesienia współwłasności, wynosi (…) zł, przy czym czysta wartość nabytego udziału będzie stanowić wartość ujemną wobec hipotek obciążających nieruchomość.
Wskazali Państwo zatem, że z tytułu zawartej umowy kredytu na zakup mieszkania byli Państwo dłużnikami solidarnymi, a zatem dokonując spłaty kredytu Zainteresowany będący stroną postępowania wykonuje zobowiązanie, które było również jego własnym zobowiązaniem (zobowiązaniem solidarnym). Nie można więc uznać tej spłaty kredytu jako oznaczającą odpłatność zniesienia współwłasności na gruncie podatku od spadków i darowizn. Z treści wniosku nie wynika, żeby ze zniesieniem współwłasności wiązała się spłata lub dopłata.
Wobec powyższego stwierdzić należy, że skoro dokonana zostanie czynność prawna dotycząca zniesienia współwłasności nieruchomości bez spłat i dopłat, to nabycie udziału w nieruchomości podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Podstawę opodatkowania należy ustalić zgodnie z art. 7 ust. 1 i 6 cyt. ustawy.
Ustanowiona na nieruchomości hipoteka w wysokości proporcjonalnej do wielkości udziału przypadającego zbywcy (tj. Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania) przed zniesieniem współwłasności stanowić będzie obciążenie, które należy zaliczyć do długów i ciężarów w rozumieniu art. 7 ww. ustawy. Dla kwestii ustalenia podstawy opodatkowania nie ma znaczenia fakt przejęcia przez Zainteresowanego będącego stroną postępowania kosztów spłaty rat kredytu oraz jaka kwota kredytu pozostała do spłacenia. To hipoteka (w wysokości proporcjonalnej do nabytej wielkości udziału w lokalu mieszkalnym) a nie faktyczna wartość zadłużenia (wierzytelność zabezpieczona hipoteką) stanowi ciężar nabycia.
Ustanowiona na ww. nieruchomości hipoteka stanowić będzie obciążenie, które należy zaliczyć do długów i ciężarów w rozumieniu art. 7 ww. ustawy. Zatem wartość (…) części nieruchomości (wynikająca ze współwłasności), nabyta przez Zainteresowanego będącego stroną postępowania w drodze zniesienia współwłasności, powinna być pomniejszona o (…) część kwoty hipoteki.
Dla kwestii ustalenia podstawy opodatkowania istotna jest kwota hipoteki, którą została obciążona opisana we wniosku nieruchomość i tym samym przedmiot nabycia, a nie wartość istniejącego zobowiązania, które ta hipoteka zabezpiecza.
Podstawą opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn z tytułu nieodpłatnego zniesienia współwłasności, na podstawie którego Zainteresowany będący stroną postępowania nabędzie od drugiego współwłaściciela (Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania) udział wynoszący (…) części nieruchomości, będzie połowa wartości nieruchomości po potrąceniu połowy kwoty hipoteki obciążającej przedmiot umowy, pomniejszona o kwotę wolną od podatku określoną dla III grupy podatkowej.
Zatem, skoro w rozpatrywanej sprawie – jak wynika z treści wniosku – wartość hipoteki ((…)) przekracza wartość nabywanego udziału ((…)) w nieruchomości, to podstawa opodatkowania wyniesie zero. Tym samym wystąpi wprawdzie obowiązek podatkowy, jednak nie dojdzie do powstania zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn. A zatem, Zainteresowany będący stroną postępowania nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku od spadków i darowizn z tytułu opisanego we wniosku nieodpłatnego zniesienia współwłasności nieruchomości. Dla Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania zniesienie współwłasności będzie neutralne na gruncie podatku od spadków i darowizn, bowiem jest ona stroną, która zbędzie swój udział – nie nabędzie zatem rzeczy ani praw majątkowych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Ta interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od spadków i darowizn. W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pan (…) (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo