Interpretacja 0111-KDIB3-1.4012.100.2026.5.ICZ

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe, w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług:

- w kwestii objętej pytaniem nr 3.1. – jest prawidłowe;

- w kwestii objętej pytaniem nr 3.2. – jest nieprawidłowe;

- w kwestii objętej pytaniem nr 3.3. – jest nieprawidłowe;

- w kwestii objętej pytaniem nr 3.4. – jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od towarów i usług.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 6 marca 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

2.1.1. Fundacja Rodzinna („Wnioskodawca” lub „Fundacja”) jest fundacją rodzinną, o której mowa w ustawie z dnia 26 stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej (Dz. U. poz. 326 z późn. zm.; „UFR”). Fundacja jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej w Polsce.

2.1.2. Fundacja jest właścicielem nieruchomości komercyjnych i uzyskuje przychody z najmu, które są opodatkowane 23 proc. stawką VAT. Beneficjentami Fundacji są osoby fizyczne. Fundacja jest również właścicielem innych aktywów z wykorzystaniem, których świadczy usługi opodatkowane VAT.

2.1.3. Fundacja jest właścicielem różnych aktywów (m.in. ruchomości). Wśród ruchomości znajdują się samochody osobowe, które są wykorzystywane przez Fundację w różny sposób, tj. jako:

1) środki trwałe w rozumieniu ustawy o CIT oraz ustawy o rachunkowości (dalej „Środki Trwałe”),

2) elementy kolekcji („Kolekcja”).

2.1.4. Kolekcja składa się z kilku samochodów osobowych o wartości zabytkowej lub kolekcjonerskiej (wyprodukowanych w niewielkiej liczbie egzemplarzy, wyjątkowe wersje itp.).

2.1.5. Fundacja stała się właścicielem Kolekcji w następujący sposób:

a) poprzez darowizny Fundatora do Fundacji (Fundacja nie odliczyła VAT naliczonego przy nabyciu) („Grupa 1”);

b) poprzez odpłatne nabycie na podstawie umowy sprzedaży (Fundacja odliczyła VAT naliczony przy nabyciu) („Grupa 2”);

c) poprzez inną formę odpłatnego nabycia (Fundacja nie odliczyła VAT naliczonego przy nabyciu, ponieważ nie miała takiego prawa) („Grupa 3”)

2.1.6. Przedmioty składające się na Kolekcje nie są traktowane jako przedmioty codziennego użytku. Beneficjenci mogą z nich nieodpłatnie korzystać w sytuacjach wyjątkowych, np. wypożyczyć dany egzemplarz Kolekcji na wyjątkową uroczystość, w której będą brać udział. Pojazdy składające się na Kolekcję nie są użytkowane na co dzień.

2.1.7. Okoliczności opisane w pkt 2.1.6. nie dotyczą elementów Kolekcji z Grupy 2, które są sporadycznie udostępniane za wynagrodzeniem do podmiotów trzecich. Unikalność pojazdów z Grupy 2 pozwala uzyskiwać przez Fundację sporadyczny dochód z tytułu ich wynajmu z okazji organizacji różnych wydarzeń kulturalnych lub sportowych. Udostępnienie Pojazdów za wynagrodzeniem wiąże się również z koniecznością poniesienia wydatków, które podlegają opodatkowaniu VAT, np. specjalistyczny transport.

2.1.8. Priorytetem Fundacji jest utrzymanie bezpieczeństwa Kolekcji oraz zachowanie składników Kolekcji w jak najlepszym stanie technicznym. Fundacja powinna bowiem zarządzać mieniem w interesie beneficjentów, starając się, aby wartość mienia rosła. Fundacja dbać o to, żeby Kolekcja była wystawiana na różnego rodzaju pokazach i targach, ponieważ ma to korzystny wpływ na jej wartość (wartość każdego z egzemplarzy Kolekcji w znacznej mierze zależy od historii danego egzemplarza oraz tego, czy jest on znany innych kolekcjonerom).

Egzemplarze Kolekcji będą sporadycznie generować przychody dla Fundacji w związku z udziałem w tego typu wydarzeniach.

2.1.9. W związku z posiadaniem Kolekcji oraz jej udostępnianiem beneficjentom Fundacja będzie ponosić różnego rodzaju koszty. W przypadku Kolekcji będą to przede wszystkim utrzymania (przechowanie, serwisowanie). W tym przypadku konieczne jest zatem zapewnienie odpowiednich warunków przechowywania (zapewnienie odpowiedniej temperatury, wilgotności, zabezpieczenie przed kradzieżą). Wydatki te podlegają opodatkowaniu VAT i Fundacja otrzymuje faktury zakupu z tego tytułu od dostawców.

2.1.10. W przyszłości, Fundacja od czasu do czasu będzie podejmować decyzję o sprzedaży poszczególnych eksponatów z Kolekcji. Przy podejmowaniu tych decyzji będą brane pod uwagę różne czynniki, w szczególności możliwość/konieczność uzyskania środków finansowych na funkcjonowanie Fundacji (np. sfinansowanie świadczeń dla beneficjentów w formie finansowania nauki lub leczenia) oraz możliwość uzyskania korzystnej ceny sprzedaży. W związku z opisanym zdarzeniami przyszłymi Wnioskodawca ma wątpliwości co do zasad rozliczania VAT.

2.1.11. Środki Trwałe są używane w Fundacji na co dzień dla potrzeb działalności Fundacji, która podlega opodatkowaniu VAT. Fundacja dokonuje odliczenia VAT naliczonego od bieżących wydatków eksploatacyjnych (paliwo, przeglądy, serwis, nabycie części zamiennych itp.). Wydatki są dokumentowane przez dostawców za pomocą faktury.

2.1.12. Fundacja będzie sprzedawać Środki Trwałe, jeżeli otrzyma korzystną ofertę od potencjalnego nabywcy. Sprzedaż Środków Trwałych będzie następować nie wcześniej niż po upływie 2 lat od ich nabycia i rozpoczęcia eksploatacji w Fundacji.

Pismem z 6 marca 2026 r. uzupełnili Państwo opis zdarzenia przyszłego w następujący sposób:

1. Czy pytanie oznaczone we wniosku nr 3.1 cyt. „Czy sprzedaż „Środków trwałych” (…)”

- dotyczy tylko samochodów osobowych?

Odp.: Tak, to pytanie dotyczy włącznie samochodów osobowych.

2. Czy pytanie oznaczone we wniosku nr 3.2 i 3.6 cyt. „Czy sprzedaż elementów „Kolekcji” (…)” - dotyczy wszystkich Grup Kolekcji?

Odp.: Tak, to pytanie dotyczy Grupy 1, Grupy 2 oraz Grupy 3, czyli wszystkich elementów Kolekcji, z zastrzeżeniem, że Wnioskodawca koryguje oraz uzupełnia swoje stanowisko w tym zakresie w dalszej części odpowiedzi na Wezwanie.

3. Czy mienie („Środki Trwałe” oraz „Kolekcja” („Grupa 1”, „Grupa 2”, Grupa 3”) zostało nabyte do Fundacji w celu zbycia tego mienia?

Odp.: Środki Trwałe zostały nabyte do Fundacji dla potrzeb działalności Fundacji. Są one wykorzystywane do działalności ustawowej Fundacji oraz do działalności podlegającej opodatkowaniu VAT. Intencją Wnioskodawcy było wykorzystanie Środków Trwałych na własne potrzeby. Po jakimś czasie Środki Trwałe mogą zostać odpłatnie zbyte lub zamienione na inne, w szczególności, gdy się zużyją.

Składniki Kolekcji należące do Grupy 1, Grupy 2 oraz Grupy 3 zostały nabyte przez Fundację w celu realizacji ustawowej działalności Fundacji zgodnie z art. 2 ust. 1 UFR. To mienie buduje wartość Fundacji oraz ogranicza odpowiedzialność osobistą fundatorów Fundacji z tytułu odpowiedzialności deliktowej lub kontraktowej. Fundacja została powołana przede wszystkim dla celów sukcesyjnych i gromadzenie mienia przez Fundację służy realizacji tego celu. Dotyczy to przede wszystkim elementów Kolekcji. Poprzez gromadzenie mienia w Fundacji realizowana jest pasja jednego z Fundatorów.

Fundacja nie może wykluczyć, że elementy Kolekcji będą podlegały sporadycznej sprzedaży, jeżeli potencjalny inwestor zaproponuje korzystną ofertę, po to by uzupełniać Kolekcję o inne rzeczy lub też, by sfinansować świadczenia na rzecz beneficjentów Fundacji.

Sprzedaż lub inne formy odpłatnego zbycia elementów Kolekcji nie są celem Fundacji. Intencją funkcjonowania Kolekcji jest gromadzenie majątku, jego pomnażanie i zarządzanie nim, zgodnie z art. 2 ust. 1 UFR.

4. Czy w statucie Fundacji Rodzinnej określono w sposób precyzyjny w jakich okolicznościach i w jakich przypadkach będzie dochodziło do sprzedaży mienia (tj. „Środków Trwałych”, „Kolekcji” - „Grupa 1”, „Grupa 2”, Grupa 3”)

Odp.: Nie, ponieważ nie ma takiego wymogu. Elementy Kolekcji zaczęły się tworzyć w Fundacji po jej zawiązaniu. Fundacja ma obowiązek działać zgodnie z art. 2 ust. 1 UFR. Realizacją celów statutowych zajmuje się zarząd Fundacji, który realizuje cele wskazane w art. 2 ust. 1 UFR, czyli gromadzi mienie, zarządzania nim w interesie beneficjentów oraz spełnia świadczenia na rzecz beneficjentów. Wszystkie działania Fundacji związane z Kolekcją są podyktowane realizacją obowiązków z art. 2 ust. 1 UFR. Zarząd Fundacji odpowiada za realizację celów ustawowych Fundacji.

Statut Fundacji określa zatem cele w sposób tożsamy, jak UFR. Przy czym zarządzanie mieniem nie jest pojęciem tożsamym co „gromadzenie mienia”.

W statucie Fundacji wskazano również, że Fundacja może prowadzić działalność gospodarczą służącą realizacji jej celów statutowych oraz w zakresie dozwolonym przez UFR. Osiągnięty zysk Fundacja Rodzinna przeznacza na cele statutowe, w tym na wypłatę świadczeń do beneficjentów, opłacenie bieżących kosztów itp. W zakresie działalności gospodarczej Fundacja prowadzi gospodarkę finansową i ewidencję księgową zgodnie z obowiązującymi w tym względzie przepisami.

Obecnie statut Fundacji nie zawiera postanowień, o których mowa w pytaniu.

Fundacja nie będzie inicjować samodzielnie sprzedaży elementów Kolekcji. Taka sprzedaż wystąpi jedynie, gdy do zarządu Fundacji zgłosi się pośrednik lub gdy taka transakcja nastąpi przy okazji wystawy lub wydarzenia. Priorytetem Fundacji będzie ochrona majątku Fundacji oraz Kolekcji. Wobec pojawienia się wysokiej ceny odkupu eksponatu z Kolekcji (wobec niekorzystnej prognozy wartości rynkowej w najbliższej przyszłości) lub możliwości zamiany go na inny unikatowy model, zarząd Fundacji może dokonać takiej transakcji.

Fundacja nie wystawia i nie będzie wystawiać elementów Kolekcji do sprzedaży na portalach internetowych. Fundacja nie będzie wystawiać elementów Kolekcji na aukcjach.

5. Proszę wyjaśnić jaki jest stan ilościowy „Kolekcji” w każdej z wymienionych Grup - tzn., ile samochodów Państwo posiadają w swojej „Kolekcji”?

Odp.: Kolekcja składa się obecnie z kilku pojazdów z podziałem na:

a) Grupa1 – pojazdy nabyte poprzez darowizny Fundatora do Fundacji (Fundacja nie odliczyła VAT naliczonego przy nabyciu) - 0 pojazdów,

b) Grupa 2 – pojazdy nabyte odpłatnie na podstawie umowy sprzedaży (Fundacja odliczyła VAT naliczony przy nabyciu) – 1 pojazd,

c) Grupa 3 – pojazdy nabyte poprzez inną formę odpłatnego nabycia (Fundacja nie odliczyła VAT naliczonego przy nabyciu, ponieważ nie miała takiego prawa) – 2 pojazdy.

Niniejszy Wniosek dotyczy zatem pojazdów z grup wskazanych powyżej.

Zastrzeżenia przy tym wymaga, że w Grupie 3 wyróżnia się dwa pojazdy o odmiennych właściwościach, tj.:

1)  Pojazd o limitowanym charakterze („Pojazd Limitowany”) – jest to pojazd unikatowy w swoim rodzaju (kilka lub kilkanaście sztuk na świecie), którego wartość rośnie z biegiem czasu, oraz

2) Pojazd o zdecydowanej niższej skali unikalności niż Pojazd Limitowany („Pojazd Współczesny”).

Fundacja będzie w najbliższych miesiącach i latach czynić starania by Kolekcja się powiększała. Intencją zarządu Fundacji jest obecnie nabycie pojazdów do Kolekcji, które mają istotną wartość historyczną (...). W ten sposób Fundacja będzie realizować swój ustawowy cel przewidziany w art. 2 ust. 1 UFR.

Fundacja wyraźnie podkreśla, że zadaje swoje pytania na przyszłość. Fundacja nie jest w stanie przewidzieć, ile sztuk w danej grupie będzie wynosiła Kolekcja w momencie ewentualnej sprzedaży wybranego elementu Kolekcji.

6. Czy mienie z „Kolekcji” Grupa 1 i Grupa 3 - są/ będą udostępnianie podmiotom trzecim za wynagrodzeniem?

Odp.: Fundacja uzyskuje obecnie dochody dywidendowe oraz z wynajmu wybranych eksponatów Kolekcji. W razie zainteresowania wybranym modelem, zostaje on udostępniony na targi, konferencje, dla potrzeb reklamowych czy filmowych. Odbiorcą takich usług opodatkowanych VAT będzie podmiot niepowiązany z Fundacją, jego fundatorami oraz członkami zarządu Fundacji.

Ponadto, pojazdy z Kolekcji:

a) z Grupy 1 – będą okazjonalnie udostępniane za wynagrodzeniem na targi, konferencje, dla potrzeb reklamowych czy filmowych,

b) b) z Grupy 2 – będą okazjonalnie udostępniane za wynagrodzeniem na targi, konferencje, dla potrzeb reklamowych czy filmowych,

c) z Grupy 3 – są i będą okazjonalnie udostępniane za wynagrodzeniem na targi, konferencje, dla potrzeb reklamowych czy filmowych, z zastrzeżeniem Pojazdu Limitowanego, który nie będzie udostępniany odpłatnie.

Pojazd Limitowany nie jest wynajmowany lub udostępniany odpłatnie i nie będzie. Jest on niezwykle trudnodostępny i jest sporadycznie wykorzystywany (nieodpłatnie) przy różnego rodzaju wydarzeniach i widowiskach, podczas których jego unikalność będzie mogła zostać wykorzystana. Udział w takich wydarzeniach zwiększa jego wartość kolekcjonerską. Wnioskodawca przyjmuje zatem dla potrzeb Wniosku (jako element zdarzenia przyszłego), że Pojazd Limitowany nie zostanie sprzedany przez Fundację przez najbliższe 5-10 lat.

Z kolei Pojazd Współczesny jest sporadycznie wynajmowany do wydarzeń kulturalnych, kręcenia filmów czy reklam.

Występować będą również przypadki, gdy pojazdy z Kolekcji, z wyłączeniem Pojazdu Limitowanego, będą wykorzystywane przez zarząd Fundacji do zawarcia przez Fundację innych transakcji, np. transakcji kapitałowych (objęcie udziałów lub akcji w innej spółce, udzielenie pożyczki, inwestycje w inne instrumenty finansowe). Eksponaty z Kolekcji mogą zatem być wykorzystywane bezpośrednio (np. poprzez najem / dzierżawę / nieodpłatne użyczenie) lub pośrednio (jako temat do szerszej rozmowy o współpracy) do pomnażania majątku Fundacji.

Końcowo, Wnioskodawca uzupełnia opis zdarzenia przyszłego o okoliczność, że z tytułu nabycia pojazdów zaliczonych do następujących grup:

1) Grupa 1 – nie będzie odliczał VAT naliczonego na ich nabyciu (nie wystąpi prawo do odliczenia) oraz nie będzie odliczał VAT naliczonego od wydatków związanych z utrzymaniem (serwis, części zamienne, przeglądy itp.),

2) Grupa 2 – odliczył VAT naliczony przy nabyciu oraz odlicza VAT naliczony od wydatków związanych z utrzymaniem (serwis, części zamienne, przeglądy itp.),

3) Grupa 3 - nie odliczył VAT naliczonego (nie wystąpi prawo do odliczenia) oraz:

a) nie odlicza oraz nie będzie odliczał VAT naliczonego od wydatków związanych z utrzymaniem (serwis, części zamienne, przeglądy itp.) – dla Pojazdu Limitowanego,

b) odlicza oraz będzie odliczał VAT naliczony od wydatków związanych z utrzymaniem (serwis, części zamienne, przeglądy itp.) – dla Pojazdu Współczesnego.

7. Proszę wyjaśnić i z jaką częstotliwością są/będą udostępniane podmiotom trzecim przedmioty z „Kolekcji” w każdej z wymienionych Grup?

8. Jaka będzie powtarzalność czynności, tzn. np. ile zostanie sprzedanych „Środków trwałych” - samochodów osobowych w ciągu jednego roku?

Odp.: Udostępnianie pojazdów z Kolekcji do podmiotów trzecich (zarówno odpłatnie jak i nieodpłatnie) będzie następować minimum 1-2 razy w roku każdy. Dotyczy to pojazdów z Grupy 1, Grupy 2 i Grupy 3. Pojazd Limitowany, z uwagi na swoją unikalność, będzie udostępniany podmiotom trzecim częściej. Priorytetem dla Fundacji będzie jednak bezpieczeństwo Kolekcji i brak utraty jej wartości poprzez narażenie na zniszczenia lub kradzież.

Okresy udostępniania pojazdów z Kolekcji to będą krótsze okresy (liczone w dniach) oraz dłuższe (liczone w tygodniach i miesiącach). Okres udostępnienia zależy od okoliczności transakcji i potrzeb nabywcy. Takich pojazdów nie udostępnia się jednak na okresy przekraczające kilka miesięcy z uwagi na ryzyko ich uszkodzenia, wysokie koszty serwisu oraz wysokie koszty transportu. W konsekwencji, nawet za kilka dni wynajmu Fundacja pobiera i pobierać będzie wysokie wynagrodzenie.

Sprzedaż elementów Kolekcji z Grupy 1, Grupy 2 oraz Grupy 3 będzie następować w razie pojawienia się potencjalnego inwestora i odpowiedniej oferty cenowej. Fundacja nie zakłada żadnej częstotliwości sprzedaży. Jest to istotne z perspektywy zarządzania mieniem Fundacji, czyli dbania, aby wartość rynkowa mienia Fundacji była jak najwyższa.

Sprzedaż wybranych eksponatów Kolekcji nastąpi w momencie korzystnym dla Fundacji, to znaczy w momencie osiągnięcia najlepszej pozycji rynkowej lub sytuacji, gdzie sprzedaż może być łączona z pozyskaniem bardziej wartościowego eksponatu. Sprzedaż będzie podyktowana również chęcią ochrony majątku Fundacji, gdy dany model osiągnie swoją szczytową wartość, ponieważ prognoza na przyszłość zakłada spadek wartości rynkowej. W ten sposób Fundacja będzie chronić swój kapitał przed jego utratą.

Dla potrzeb rozpatrzenia Wniosku Fundacja przyjmuje założenie (jako element zdarzenia przyszłego), że sprzedaż pojedynczych elementów Kolekcji nastąpi w okresach nie krótszych niż 2-3 lata kalendarzowe, przy założeniu, że w ramach jednej transakcji nie zostanie sprzedany więcej niż jeden pojazd. Sprzedaż Środków Trwałych i elementów Kolekcji będzie następować bezwzględnie nie wcześniej niż po upływie 2 lat od ich nabycia.

Fundacja ma na celu gromadzenie Kolekcji długoterminowo. Fundacja będzie wykorzystywać moment spadku wartości rynkowej lub tendencji spadkowej tej wartości, aby chronić swój kapitał. Będą to transakcje, które pozwolą zainwestować Fundacji w inny pojazd do Kolekcji lub w zupełnie inne aktywo (np. akcje lub inne instrumenty finansowe), dzięki którym majątek Fundacji będzie pomnażany.

Częstotliwość i powtarzalność sprzedaży Środków Trwałych będzie uzależniona od stopnia ich zużycia. Dla potrzeb Wniosku, Fundacja przyjmuje założenie (jako element zdarzenia przyszłego), że Środek Trwały będzie używany przez Fundację minimum 3 lata kalendarzowe. W przypadku Środków Trwałych będących przedmiotem umowy leasingu operacyjnego, sprzedaż będzie możliwa dopiero po zakończeniu takiej umowy, co następuje nie wcześniej niż przed upływem trzech lat.

9. Czy przedmioty z „Kolekcji” (Grupa 1”, „Grupa 2”, Grupa 3”) – stanowią towary wymienione w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)?

Odp.: Co do zasady pojazdy z Kolekcji (Grupa 1, Grupa 2 i Grupa 3) spełniają kryteria art. 120 ust. 1 pkt 4 Ustawy o VAT (zgodnie z tym przepisem przez towary używane rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt 1-3 oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112).

Niektóre przedmioty, ze względu na ich wartość historyczną lub etnograficzną, z kolekcji mogą spełniać kryteria do uznania za przedmioty kolekcjonerskie w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 2 lit. b Ustawy o VAT.

Zastrzeżenia wymaga jednak, że Fundacja nie stosuje i nie będzie stosować procedury z Rozdziału 4 ustawy o VAT.

10. Czy Fundacja nabyła przedmioty do „Kolekcji” – Grupa 1, Grupa 2 i Grupa 3 – od podmiotu wymienionego /podmiotów wymienionych w art. 120 ust. 10 ustawy o VAT (proszę wskazać od którego podmiotu wymienionego w tym przepisie)?

Odp.: Nie, pojazdy z Kolekcji (Grupa 1, Grupa 2 i Grupa 3) nie zostały nabyte od podmiotu lub podmiotów wymienionych w art. 120 ust. 10 ustawy o VAT. Fundacja nie będzie

kupować innych pojazdów do Kolekcji od podmiotów stosujących procedurę z Rozdziału 4 ustawy o VAT.

11. Czy przedmioty z „Kolekcji” oraz „Środki trwałe” są wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (jakich)?

Odp.: Fundacja uzyskuje obecnie dochody z wynajmu wybranych eksponatów Kolekcji. W razie zainteresowania wybranym modelem, zostaje on udostępniony na targi, konferencje, dla potrzeb reklamowych czy filmowych.

W przypadku Środków Trwałych, to są one wykorzystywane do bieżącej działalności Fundacji, w szczególności do przemieszczania się przez zarząd Fundacji to prowadzenia powyższej działalności podlegającej opodatkowaniu VAT.

Pytania w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczone jak we wniosku)

3.1. Czy sprzedaż Środków Trwałych przez Fundację będzie podlegała opodatkowaniu VAT?

3.2. Czy sprzedaż elementów Kolekcji przez Fundację będzie podlegała opodatkowaniu VAT?

3.3. Czy Fundacji przysługuje prawo do odliczenia VAT od wydatków związanych z utrzymaniem Kolekcji?

3.4. Czy Fundacji przysługuje prawo do odliczenia VAT od wydatków związanych z utrzymaniem i eksploatacją Środków Trwałych?

Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług

4.1. Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż Środków Trwałych przez Fundację będzie podlegała opodatkowaniu VAT.

4.2. Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż elementów Kolekcji przez Fundację będzie podlegała opodatkowaniu VAT. Dotyczy to wyłącznie elementów Kolekcji z Grupy 2.

4.3. Zdaniem Wnioskodawcy, Fundacji przysługuje prawo do odliczenia VAT od wydatków związanych z utrzymaniem Kolekcji. Dotyczy to wyłącznie elementów Kolekcji z Grupy 2.

4.4. Zdaniem Wnioskodawcy, Fundacji przysługuje prawo do odliczenia VAT od wydatków związanych z utrzymaniem i eksploatacją Środków Trwałych.

Poniżej Wnioskodawca dokonuje uzupełnienia i doprecyzowania swojego stanowiska odnoszącego się do poszczególnych pytań.

Uwagi ogólne – Fundacja jako podatnik VAT

1. Zgodnie z art. 5 pkt 1 ust. 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

2. Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

3. Zastrzeżenia przy tym wymaga, że pojęcie „zbycia” należy rozumieć w sposób analogiczny do pojęcia „dostawy towarów” na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy VAT, czyli „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach, których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel. Zbycie w tym znaczeniu obejmuje zatem także transakcję (umowę) sprzedaży.

4. Aby jednak doszło do uznania dalej czynności za opodatkowaną na gruncie przepisów ustawy o VAT, dokonujący tej czynności musi występować w ramach tej transakcji w charakterze podatnika.

5. Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT:

1) podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

2) działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

6. Jak powszechnie przyjmuje się w orzecznictwie i doktrynie, aby transakcja podlegała opodatkowaniu VAT podatnik musi działać w takim charakterze, natomiast podatnik dokonujący transakcji prywatnie nie działa w charakterze podatnika VAT i taka transakcja nie podlega VAT (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z 16 października 2018 r. sygn. akt I SA/Bd 540/18).

7. Ustalenie, czy dana czynność zostaje podjęta w ramach zarządu majątkiem osobistym, czy też nosi znamiona wykonywania jej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej również była wielokrotnie przedmiotem analizy dokonywanej przez polskie sądy administracyjne oraz zagraniczne sądy i trybunały.

8. Na szczególną uwagę zasługuje w tym zakresie wyrok Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: "TSUE") w wyroku z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C- 180/10 i C-181/10, w którym TSUE stwierdził, że:

• „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.UE Nr L 347, str. 1 z późn. zm.), kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Natomiast, jeżeli osoba ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców, w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 112 należy uznać ją za podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a więc za podatnika podatku od wartości dodanej. TSUE wskazał jedynie przykładowo okoliczności, które mogą świadczyć o tym, że dana osoba sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika podatku VAT, a podział nieruchomości w celu uzyskania lepszej ceny, liczba transakcji, odstępy pomiędzy transakcjami i wysokość osiągniętych przychodów, nie są decydujące i nie są czynnościami, które same z siebie wykraczałyby poza zarząd majątkiem prywatnym”.

9. Jak zatem zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 12 kwietnia 2018 r. sygn. akt I FSK 45/18:

• „To, czy dany podmiot działa jako podatnik podatku VAT wymaga bowiem oceny odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Każdorazowo należy zatem zbadać, jakie środki angażuje sprzedający w celu sprzedaży gruntu. Jeżeli środki te są podobne do tych, które wykorzystują handlowcy, wówczas strona sprzedając grunt, zachowuje się jak handlowiec (por. wyroki NSA z: 29 października 2007 r. sygn. akt I FPS 3/07; 22 października 2013 r. sygn. akt I FSK 1323/12; 14 marca 2014 r. sygn. akt I FSK 319/13; 16 kwietnia 2014 r. sygn. akt I FSK 781/13; 27 maja 2014 r. sygn. akt I FSK 774/13 i 8 lipca 2015 r. sygn. akt I FSK 729/14). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego po wspomnianym wyżej wyroku TSUE przyjmuje się, że przy ocenie działalności osoby sprzedającej nieruchomości należy uwzględniać działania na poszczególnych etapach aktywności sprzedającego w ich całokształcie, a nie wyłącznie osobno. Należy przede wszystkim mieć na uwadze te elementy, które łączą się z nakładami inwestycyjnymi wykraczającymi poza standardowe działania zarządu majątkiem prywatnym (por. wyroki NSA z: 9 października 2014 r. sygn. akt I FSK 213/13; 3 marca 2015 r. sygn. akt I FSK 1859/13; 11 czerwca 2015 r. sygn. akt I FSK 716/14 i 29 listopada 2016 r. sygn. akt I FSK 636/15)”.

10. W pierwszej kolejności zatem, analizie powinna zostać poddana możliwość uznania Wnioskodawcy za czynnego podatnika VAT.

11. Wskazać w tym miejscu należy, że na gruncie VAT fundacja rodzinna w rozumieniu UFR ma status szczególny. Może ona bowiem prowadzić działalność gospodarczą w tzw. dozwolonym zakresie (zgodnie z art. 5 ust. 1 UFR). W takim przypadku, co do zasady, ma ona status podatnika VAT. Istotą funkcjonowania fundacji rodzinnych jest natomiast również realizacja celów ustawowych, zgodnie z art. 2 ust. 1 UFR. Inaczej mówiąc, fundacje rodzinne w Polsce mają dwie „nogi” – inwestycyjną oraz sukcesyjną. O ile w pierwszym przypadku należy zastanowić się czy fundacja rodzinna działa jak podatnik VAT, to w drugim, dla potrzeb realizacji art. 2 ust. 1 UFR, już tym podatnikiem nie jest. W zakresie realizacji celów, do których fundacje rodzinne zostały powołane działają one w prywatnym (niekomercyjnym charakterze).

12. Realizacji art. 2 ust. 1 UFR nie należy utożsamiać z działaniem wykraczającym poza zakres standardowego zarządu majątkiem prywatnym. W tym przypadku, majątkiem prywatnym są eksponaty z Kolekcji, w szczególności, gdy nie są wykorzystywane do prowadzenia działalności opodatkowanej VAT.

Doprecyzowanie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 1:

1.1. Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż Środków Trwałych przez Fundację będzie podlegała opodatkowaniu VAT.

W ocenie Wnioskodawcy, skoro Środki Trwałe służą do prowadzenia działalności opodatkowanej VAT, Fundacja odlicza VAT naliczony w związku z ich utrzymaniem, to ich sprzedaż również będzie podlegała opodatkowaniu VAT. W przeciwnym wypadku doszłoby do naruszenia zasady neutralności w VAT.

Doprecyzowanie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 2:

1.2. Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż elementów Kolekcji przez Fundację będzie podlegała opodatkowaniu VAT. Dotyczy to wyłącznie elementów Kolekcji z Grupy 2.

W ocenie Wnioskodawcy, opodatkowana VAT będzie wyłącznie sprzedaż pojazdów z Grupy 2. Skoro bowiem Wnioskodawca odliczył VAT naliczony przy ich nabyciu oraz odlicza VAT w związku z ich utrzymaniem, to służą one do działalności opodatkowanej VAT. W konsekwencji, ich odpłatne zbycie podlega VAT. Przeciwne stanowisko naruszałoby zasadę neutralności w VAT.

Obowiązek naliczenia VAT przy sprzedaży nie dotyczy natomiast pojazdów z Grupy 1 oraz w przypadku Pojazdu Limitowanego:

a) skoro bowiem Fundacji nie przysługiwało (nie będzie przysługiwało) prawo do odliczenia VAT naliczonego przy nabyciu pojazdów z tych grup, to podatek nie powinien zostać naliczony przy sprzedaży,

b) Fundacja nie odlicza / nie będzie odliczać VAT naliczonego od wydatków związanych z utrzymaniem pojazdów z Grupy 1,

c) Odliczanie VAT od wydatków związanych z utrzymaniem Pojazdu Współczesnego to okoliczność niewystarczająca, by zobowiązać Fundację do naliczenia VAT przy odpłatnym zbyciu Pojazdu Współczesnego, nadal bowiem nie odliczono VAT przy jego nabyciu.

Podsumowując, odpłatne zbycie pojazdów z Grupy 1 i Pojazdu Współczesnego będzie stanowiło transakcje poza VAT. Przeciwne stanowisko naruszałoby zasadę neutralności w VAT.

Doprecyzowanie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 3:

1.3. Zdaniem Wnioskodawcy, Fundacji przysługuje prawo do odliczenia VAT od wydatków związanych z utrzymaniem Kolekcji. Dotyczy to wyłącznie elementów Kolekcji z Grupy 2 i Pojazdu Współczesnego.

W ocenie Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę stanowisko Wnioskodawcy odnoszące się do pytania nr 2, to prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków związanych z utrzymaniem Kolekcji przysługuje wyłącznie wobec pojazdów z Grupy 2 oraz Pojazdu Współczesnego. Są one bowiem wykorzystywane do działalności opodatkowanej VAT, zatem wydatki związane z ich utrzymaniem mają związek z działalnością Fundacji jako podatnika VAT. Przeciwne stanowisko naruszałoby zasadę neutralności w VAT.

Doprecyzowanie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 4:

1.4. Zdaniem Wnioskodawcy, Fundacji przysługuje prawo do odliczenia VAT od wydatków związanych z utrzymaniem i eksploatacją Środków Trwałych.

W ocenie Wnioskodawcy, skoro Środki Trwałe służą do prowadzenia działalności opodatkowanej VAT, Fundacja ma prawo odliczyć VAT naliczony w związku z ich utrzymaniem. W przeciwnym wypadku doszłoby do naruszenia zasady neutralności w VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części a także wszelkie postacie energii.

Przepis art. 2 pkt 22 ustawy stanowi, że:

Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, iż pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 ustawy).

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

W ramach systemu podatku VAT czynnościami podlegającymi opodatkowaniu są transakcje między stronami, przewidujące zapłatę ceny lub inne wynagrodzenie. Zatem jeżeli czynność polega jedynie na świadczeniu jednej ze stron, bez bezpośredniego wynagrodzenia, nie ma podstawy opodatkowania, w związku z czym świadczenie takie nie podlega podatkowi VAT.

Należy zauważyć, iż świadczenie usługi następuje „odpłatnie” w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1, a zatem podlega opodatkowaniu, tylko jeżeli pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych, gdyż świadczenie otrzymywane przez usługodawcę stanowi rzeczywiste odzwierciedlenie wartości usługi świadczonej usługobiorcy. Świadczenie usług dokonywane odpłatnie w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT wymaga bezpośredniego związku między wyświadczoną usługą a otrzymanym wynagrodzeniem.

W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą, a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.

Należy wskazać, że zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.):

„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.

„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów bądź świadczenie usługi podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy/usługi mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Działalność fundacji rodzinnej uregulowana została przepisami ustawy z dnia 21 lutego 2023 r. o fundacji rodzinnej (Dz. U. z 2023 r. poz. 326), zwanej dalej ustawą o fundacji rodzinnej.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 i 2 ustawy o fundacji rodzinnej:

Fundacja rodzinna jest osobą prawną utworzoną w celu gromadzenia mienia, zarządzania nim w interesie beneficjentów oraz spełniania świadczeń na rzecz beneficjentów. Fundator określa w statucie szczegółowy cel fundacji rodzinnej.

Przez świadczenie rozumie się składniki majątkowe, w tym środki pieniężne, rzeczy lub prawa, przeniesione na beneficjenta albo oddane beneficjentowi do korzystania przez fundację rodzinną albo fundację rodzinną w organizacji, zgodnie ze statutem i listą beneficjentów.

W myśl art. 5 ust. 1 ww. ustawy o fundacji rodzinnej:

Fundacja rodzinna może wykonywać działalność gospodarczą w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 221) tylko w zakresie:

1) zbywania mienia, o ile mienie to nie zostało nabyte wyłącznie w celu dalszego zbycia;

2) najmu, dzierżawy lub udostępniania mienia do korzystania na innej podstawie;

3) przystępowania do spółek handlowych, funduszy inwestycyjnych, spółdzielni oraz podmiotów o podobnym charakterze, mających swoją siedzibę w kraju albo za granicą, a także uczestnictwa w tych spółkach, funduszach, spółdzielniach oraz podmiotach;

4) nabywania i zbywania papierów wartościowych, instrumentów pochodnych i praw o podobnym charakterze;

5) udzielania pożyczek:

a) spółkom kapitałowym, w których fundacja rodzinna posiada udziały albo akcje,

b) spółkom osobowym, w których fundacja rodzinna uczestniczy jako wspólnik,

c) beneficjentom;

6) obrotu zagranicznymi środkami płatniczymi należącymi do fundacji rodzinnej w celu dokonywania płatności związanych z działalnością fundacji rodzinnej;

7) produkcji przetworzonych w sposób inny niż przemysłowy produktów roślinnych i zwierzęcych, z wyjątkiem przetworzonych produktów roślinnych i zwierzęcych uzyskanych w ramach prowadzonych działów specjalnych produkcji rolnej oraz produktów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, o ile ilość produktów roślinnych lub zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy, hodowli lub chowu, użytych do produkcji danego produktu stanowi co najmniej 50% tego produktu;

8) gospodarki leśnej.

Z kolei stosownie do art. 5 ust. 3 ustawy o fundacji rodzinnej:

Przepis ust. 1 pkt 1 nie dotyczy praw wynikających z przystąpienia do podmiotów, o których mowa w ust. 1 pkt 3, i uczestnictwa w tych podmiotach oraz składników mienia, o których mowa w ust. 1 pkt 4.

Z cytowanych przepisów ustawy o fundacji rodzinnej wynika, że fundacja rodzinna tworzona jest w celu gromadzenia majątku rodzinnego przedsiębiorstwa, zarządzania nim oraz zabezpieczenia potrzeb finansowych beneficjentów tej fundacji. Fundator określa w statucie szczegółowy cel fundacji, dodatkowo przepisy ustawy o fundacji rodzinnej określają również zakres w jakim fundacja może prowadzić działalność gospodarczą.

Określając skutki podatkowe, jakie rodzą na gruncie podatku od towarów i usług, czynności wykonywane przez fundacje rodzinne, należy brać pod uwagę specyfikę funkcjonowania takich fundacji.

Fundacja rodzinna jest bowiem osobą prawną utworzoną w celu gromadzenia mienia, zarządzania nim w interesie beneficjentów oraz spełniania świadczeń na rzecz beneficjentów. Przez świadczenie natomiast rozumie się składniki majątkowe, w tym środki pieniężne, rzeczy lub prawa, przeniesione na beneficjenta albo oddane beneficjentowi do korzystania przez fundację rodzinną albo fundację rodzinną w organizacji, zgodnie ze statutem i listą beneficjentów. Jednocześnie fundacja rodzinna może wykonywać działalność gospodarczą w rozumieniu art. 3 Prawa przedsiębiorców tylko w zakresie wskazanym w art. 5 ustawy o fundacji rodzinnej.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo fundacją rodzinną, o której mowa w ustawie z dnia 26 stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej. Są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Są Państwo właścicielem nieruchomości komercyjnych i uzyskują Państwo przychody z najmu, które są opodatkowane podatkiem. Beneficjentami Fundacji są osoby fizyczne. Są Państwo właścicielem różnych aktywów (m.in. ruchomości). Wśród ruchomości znajdują się samochody osobowe, które są wykorzystywane przez Państwa w różny sposób, tj. jako:

1) środki trwałe w rozumieniu ustawy o CIT oraz ustawy o rachunkowości („Środki Trwałe”),

2) elementy kolekcji („Kolekcja”).

Kolekcja składa się z kilku samochodów osobowych o wartości zabytkowej lub kolekcjonerskiej (wyprodukowanych w niewielkiej liczbie egzemplarzy, wyjątkowe wersje itp.). W przyszłości będą Państwo od czasu do czasu podejmować decyzję o sprzedaży poszczególnych eksponatów z Kolekcji.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii:

- czy sprzedaż Środków Trwałych przez Fundację będzie podlegała opodatkowaniu VAT (kwestia objęta pytanie nr 3.1.);

- czy sprzedaż elementów Kolekcji przez Fundację będzie podlegała opodatkowaniu VAT (kwestia objęta pytanie nr 3.2.).

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy należy odnieść się do przepisów regulujących zasady tworzenia i funkcjonowania podmiotu prawnego jakim jest fundacja rodzinna.

Z cytowanych przepisów ustawy o fundacji rodzinnej wynika, że fundacja rodzinna tworzona jest w celu gromadzenia majątku rodzinnego przedsiębiorstwa, zarządzania nim oraz zabezpieczenia potrzeb finansowych beneficjentów tej fundacji. Fundator określa w statucie szczegółowy cel fundacji, dodatkowo przepisy ustawy o fundacji rodzinnej określają również zakres w jakim fundacja może prowadzić działalność gospodarczą. Określając skutki podatkowe, jakie rodzą na gruncie podatku od towarów i usług, czynności wykonywane przez fundacje rodzinne, należy brać pod uwagę specyfikę funkcjonowania takich fundacji. Fundacja rodzinna jest bowiem osobą prawną utworzoną w celu gromadzenia mienia, zarządzania nim w interesie beneficjentów.

Jednocześnie fundacja rodzinna może wykonywać działalność gospodarczą w rozumieniu art. 3 Prawa przedsiębiorców w zakresie wskazanym w art. 5 ustawy o fundacji rodzinnej.

Natomiast przepisy ustawy oraz dyrektywy w zakresie uznania podmiotu za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą stanowią o realizacji zasady powszechności opodatkowania VAT, wynikającej zarówno z przedmiotowego opodatkowania tym podatkiem, który obejmuje wszelkie dostawy towarów i świadczenie usług za wynagrodzeniem, jak i zakresu podmiotowego z uwagi na szeroko zakreślony krąg podmiotów uznawanych za podatników VAT. Definicja działalności gospodarczej zawarta w art. 15 ust. 2 ustawy ma charakter autonomiczny, oparty na przepisach dyrektywy i winna być rozpatrywana niezależnie od innych przepisów krajowych, gdyż mogłoby to spowodować naruszenia funkcjonalności systemu VAT.

Zgodnie z cytowanym wyżej stanem prawnym, należy stwierdzić, że analiza przesłanek, czy fundacja rodzinna w konkretnym stanie faktycznym spełnia definicję podatnika, czy wykonuje samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług powinna być dokonywana indywidualnie, z uwzględnieniem warunków wynikających z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT oraz okoliczności opisanej sprawy.

Zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług, żeby mówić o podatniku VAT musi być spełniona definicja z art. 15 ustawy: wykonywanie samodzielnie działalności gospodarczej, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Definicja działalności gospodarczej zawarta w art. 15 ust. 2 ustawy ma charakter autonomiczny, oparty na przepisach dyrektywy i winna być rozpatrywana niezależnie od innych przepisów krajowych, gdyż mogłoby to spowodować naruszenia funkcjonalności systemu VAT.

Biorąc pod uwagę przepisy ustawy o fundacji rodzinnej – ustawodawca definiuje fundację, jako osobę prawną, która ma na celu zarządzanie majątkiem w interesie beneficjentów.

Jeśli więc fundacja prowadzi działalność zgodnie z jej statutem, ale działalność ta jest prowadzona w sposób powtarzalny dla celów zarobkowych, fundację należy uznać za podatnika VAT.

Jak wynika z opisu sprawy planują Państwo dokonywać czynności polegających na wynajmie, dzierżawie lub udostępnieniu za wynagrodzeniem Kolekcji samochodów na targi, konferencje, dla potrzeb reklamowych czy filmowych (Grupa 1, Grupa 2, Grupa 3). Wyjątek stanowi Pojazd Limitowany należący do Grupy 3, który nie będzie udostępniany odpłatnie.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że na podstawie art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Umowa najmu jest umową cywilnoprawną nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.

Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego najemcę.

Wskazują Państwo, iż dbają Państwo o to, aby Kolekcja była wystawiana na różnego rodzaju pokazach i targach, ponieważ ma to korzystny wpływ na jej wartość (wartość każdego z egzemplarzy Kolekcji w znacznej mierze zależy od historii danego egzemplarza oraz tego, czy jest on znany innym kolekcjonerom).

W opisie sprawy wyjaśnili Państwo, że pojazdy z Kolekcji:

- z Grupy 1 – będą okazjonalnie udostępniane za wynagrodzeniem na targi, konferencje, dla potrzeb reklamowych czy filmowych,

- b) z Grupy 2 – będą okazjonalnie udostępniane za wynagrodzeniem na targi, konferencje, dla potrzeb reklamowych czy filmowych,

- z Grupy 3 – są i będą okazjonalnie udostępniane za wynagrodzeniem na targi, konferencje, dla potrzeb reklamowych czy filmowych, z zastrzeżeniem Pojazdu Limitowanego, który nie będzie udostępniany odpłatnie.

Pojazd Limitowany nie jest wynajmowany lub udostępniany odpłatnie i nie będzie. Jest on niezwykle trudnodostępny i jest sporadycznie wykorzystywany (nieodpłatnie) przy różnego rodzaju wydarzeniach i widowiskach, podczas których jego unikalność będzie mogła zostać wykorzystana. Udział w takich wydarzeniach zwiększa jego wartość kolekcjonerską. Przyjmują Państwo, że Pojazd Limitowany nie zostanie sprzedany przez Fundację przez najbliższe 5-10 lat.

W razie zainteresowania wybranym modelem, zostaje on udostępniony na targi, konferencje, dla potrzeb reklamowych czy filmowych. Tym samym uzyskują Państwo obecnie dochody z wynajmu wybranych eksponatów Kolekcji za wyjątkiem Pojazdu Limitowanego, który nie będzie udostępniany odpłatnie.

Ponadto z opisu sprawy wynika, że będą Państwo:

-    sprzedawać Środki Trwałe, jeżeli otrzymają Państwo korzystną ofertę od potencjalnego nabywcy,

-     sprzedawać elementy Kolekcji z Grupy 1, Grupy 2 oraz Grupy 3 (za wyjątkiem Pojazdu Limitowanego), w razie pojawienia się potencjalnego inwestora i odpowiedniej oferty cenowej.

W sytuacji wykonywania czynności wpisujących się w definicję dostawy towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT oraz w definicję świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, należy przyjąć, że fundacja rodzinna dokonuje czynności opodatkowanych w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, tak jak każda inna osoba prawna i na takich samych zasadach.

Z uwagi na specyfikę podatku VAT sama definicja działalności gospodarczej funkcjonuje w pewien sposób autonomicznie i nie jest rozpatrywana z perspektywy innych przepisów krajowych.

Kryterium decydującym o uznaniu danych czynności za wykonywane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT jest „wola”, „zamiar” podatnika do wykonywania tych czynności w sposób powtarzalny, w celach zarobkowych.

Sama liczba transakcji nie stanowi podstawowego kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania przepisów ustawy o VAT, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą w rozumieniu tej ustawy. Istotne jest wykorzystywanie w sposób powtarzalny w celach zarobkowych jak np. dzierżawa, najem.

Bez wpływu na uznanie czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług pozostaje również sposób nabycia pojazdów samochodowych do Kolekcji, czy brak prawa do odliczenia przy ich nabyciu.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności uznaję, że wykorzystywanie pojazdów samochodowych Kolekcji w sposób opisany we wniosku do czynności wykonywanych za wynagrodzeniem wskazuje, że jest to wykorzystanie przekraczające czynności związane z wykonywaniem zwykłego zarządu (wykonywaniem prawa własności). Wskazali Państwo, że występować będą przypadki, gdy pojazdy z Kolekcji, z wyłączeniem Pojazdu Limitowanego, będą wykorzystywane przez zarząd Fundacji do zawarcia przez Fundację innych transakcji, np. transakcji kapitałowych (objęcie udziałów lub akcji w innej spółce, udzielenie pożyczki, inwestycje w inne instrumenty finansowe). Eksponaty z Kolekcji mogą zatem być wykorzystywane bezpośrednio (np. poprzez najem / dzierżawę / nieodpłatne użyczenie) lub pośrednio (jako temat do szerszej rozmowy o współpracy) do pomnażania majątku Fundacji. Zatem takie wykorzystanie Kolekcji do wykonywania czynności opodatkowanych zaliczyć muszę do działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.

Wobec powyższego uznaję, że czynności dokonywane przez Państwa, w ramach prowadzonej Fundacji, polegające na odpłatnym udostępnianiu Kolekcji – zgromadzonej w Grupie 1, Grupie 2 i Grupie 3, za wyjątkiem Pojazdu Limitowanego oraz sprzedaży „Środków trwałych” i sprzedaży elementów Kolekcji - wpisują się w Państwa aktywność „usługową” i „handlową”, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Odpowiadając zatem na Państwa pytania objęte nr 3.1. oraz 3.2., stwierdzam, że dokonując odpłatnej sprzedaży Środków trwałych oraz elementów Kolekcji objętych Grupą 1, Grupą 2 i Grupą 3, za wyjątkiem Pojazdu Limitowanego w okolicznościach wskazanych we wniosku, będą Państwo występować w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.

W konsekwencji sprzedaż Środków trwałych oraz elementów Kolekcji zgromadzonych w Grupie 1, Grupie 2 i Grupie 3, za wyjątkiem Pojazdu Limitowanego - będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT.

Natomiast w odniesieniu do sprzedaży Pojazdu Limitowanego, który nie jest wynajmowany lub udostępniany odpłatnie i nie będzie, stwierdzam, że w ramach transakcji sprzedaży tego Pojazdu nie będą Państwo występować w charakterze podatnika. Jak Państwo wskazują, jest on niezwykle trudnodostępny i jest sporadycznie wykorzystywany (nieodpłatnie) przy różnego rodzaju wydarzeniach i widowiskach, podczas których jego unikalność będzie mogła zostać wykorzystana. Udział w takich wydarzeniach zwiększa jego wartość kolekcjonerską. Zatem w przypadku, gdy zdecydują Państwo o jego sprzedaży, jego dostawa nie będzie dokonana w ramach działalności gospodarczej. Tym samym dostawa Pojazdu Limitowanego nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług:

- w kwestii objętej pytaniem nr 3.1. tj. sprzedaży Środków Trwałych uznałem za prawidłowe,

- w kwestii objętej pytaniem nr 3.2. tj. sprzedaży elementów Kolekcji z Grupy 1, 2 i 3 - uznałem całościowo za nieprawidłowe, gdyż uważają Państwo, że opodatkowana będzie wyłącznie sprzedaż pojazdów Kolekcji z Grupy 2.

Przechodząc do oceny Państwa stanowiska, w kwestii objętej pytaniem nr 3.3 i 3.4 wyjaśniam, iż podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powołanego art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą może mieć charakter pośredni lub bezpośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą, np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast pośredni związek nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy występuje wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo – skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.

Powyższe regulacje oznaczają, że aby stwierdzić, czy podatnikowi podatku od towarów i usług przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, należy zbadać wyłącznie związek ponoszonych wydatków z wykonywanymi przez podatnika czynnościami opodatkowanymi, przy czym związek ten musi mieć charakter niewątpliwy, lecz niekoniecznie bezpośredni. Podatnik musi jednak wykazać związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Z opisu sprawy wynika, iż w związku z posiadaniem „Kolekcji” będą Państwo ponosić różnego rodzaju koszty. W przypadku Kolekcji będą to przede wszystkim koszty utrzymania (przechowania, serwisowania). W tym przypadku konieczne jest zatem zapewnienie odpowiednich warunków przechowywania (zapewnienie odpowiedniej temperatury, wilgotności, zabezpieczenie przed kradzieżą). Wydatki te podlegają opodatkowaniu VAT i otrzymują Państwo faktury zakupu z tego tytułu od dostawców.

W przypadku „Środków trwałych” ponoszone koszty dotyczą bieżących wydatków eksploatacyjnych (paliwo, przeglądy, serwis, nabycie części zamiennych itp.).

Wydatki są dokumentowane przez dostawców za pomocą faktury.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii:

-    czy Fundacji przysługuje prawo do odliczenia VAT od wydatków związanych z utrzymaniem „Kolekcji” (kwestia objęta pytaniem nr 3.3.);

-    czy Fundacji przysługuje prawo do odliczenia VAT od wydatków związanych z utrzymaniem i eksploatacją „Środków Trwałych” (kwestia objęta pytaniem nr 3.4.).

Jak zostało wyżej wskazane, warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Przy czym istotna jest intencja nabycia, tzn. jeśli dany towar/usługa ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych, wówczas po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych, odliczenie jest prawnie dozwolone, pod warunkiem, że nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.

Wobec powyższego, w każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było wykonywanie czynności opodatkowanych. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy intencja zrealizowania czegoś. Istotą zamiaru są intencje, jakie przyświecają dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć, dokonując tych czynności.

Z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wynika również, że podatnik w momencie nabycia towarów lub usług powinien dokonać ich przyporządkowania do określonych rodzajów czynności: opodatkowanych, zwolnionych od podatku, czy też niepodlegających opodatkowaniu.

Najistotniejszym bowiem warunkiem umożliwiającym skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Podatnik posiada prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT.

W związku z powyższym, skoro uznałem, że pojazdy samochodowe wskazane w opisie sprawy jako Środki trwałe” oraz jako „Kolekcja” za wyjątkiem Pojazdu Limitowanego, będą przez Państwa wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, to ponoszone przez Państwa wydatki związane z utrzymaniem „Kolekcji” za wyjątkiem wydatków dotyczących Pojazdu Limitowanego oraz wydatki związane z utrzymaniem i eksploatacją „Środków Trwałych” – będą miały związek z działalnością gospodarczą, a w rezultacie z działalnością opodatkowaną podatkiem VAT. Zatem będzie Państwu przysługiwało, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących poniesione wydatki, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 86a ustawy VAT.

Natomiast w odniesieniu do wydatków związanych z utrzymaniem Pojazdu Limitowanego, którego sprzedaż nie nastąpi w ramach czynności opodatkowanych, nie będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od tych wydatków.

Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie:

-   prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z utrzymaniem Kolekcji uznałem całościowo za nieprawidłowe, z uwagi na fakt, iż Państwo wskazują, iż prawo do odliczenia dotyczy jednie wydatków poniesionych w ramach Grupy 2 (stanowisko nr 4.3.);

-   prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z utrzymaniem i eksploatacją Środków Trwałych uznałem za prawidłowe (stanowisko nr 4.4.).

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Informuję, że szczegółowe kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi zostały uregulowane w art. 86a ustawy o podatku od towarów i usług.

W myśl art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny.

W niniejszej interpretacji nie dokonano oceny przepisów art. 86a ustawy o VAT bowiem Państwa stanowisko nie odnosiło się do tych przepisów.

Ponadto informuję, że ocena Państwa stanowiska w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych jest przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym, mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego, uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku opisu sprawy (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.