Podatnik prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą jako czynny podatnik VAT i użytkuje samochód osobowy na podstawie umowy leasingu operacyjnego, odliczając 50% VAT od rat i wydatków. Planuje on wykupić samochód od leasingodawcy w maju 2026 r., przy czym faktura wykupu zostanie wystawiona na jego dane firmowe z NIP. Od momentu wykupu samochód będzie przeznaczony wyłącznie do użytku prywatnego, nie będzie wykorzystywany w działalności gospodarczej, nie zostanie ujęty…
Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
6 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług usług.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą i jest czynnym podatnikiem VAT. Użytkuje Pan samochód osobowy na podstawie umowy leasingu operacyjnego zawartej w ramach działalności gospodarczej. W okresie trwania leasingu od rat leasingowych oraz od wydatków eksploatacyjnych dotyczących samochodu (w szczególności paliwo oraz serwis/usługi) odliczał Pan 50% podatku VAT.
Planuje Pan wykup samochodu od leasingodawcy w maju 2026 r. Faktura dokumentująca wykup zostanie wystawiona na Pana dane firmowe i będzie zawierała NIP nabywcy.
Jednocześnie od dnia wykupu samochód będzie przeznaczony wyłącznie do użytku prywatnego:
- nie będzie wykorzystywał Pan samochodu w działalności gospodarczej,
- nie wprowadzi Pan samochodu do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ani do jakichkolwiek ewidencji działalności,
- nie ujmie Pan faktury wykupu w rozliczeniach działalności (w tym w ewidencjach/rejestrach VAT) i nie odliczy Pan VAT z faktury wykupu,
- po wykupie nie będzie Pan ujmował w działalności żadnych wydatków dotyczących tego samochodu (paliwo/serwis/opłaty itp.) i nie będzie odliczał Pan VAT od takich wydatków.
W przyszłości planuje Pan sprzedaż samochodu jako składnika majątku prywatnego, na podstawie umowy sprzedaży (bez wystawiania faktury VAT). Sprzedaż będzie czynnością jednorazową (incydentalną) i nie będzie miała charakteru regularnego ani zorganizowanego obrotu pojazdami. Sprzedaż nastąpi w okresie krótszym niż sześć lat od chwili wykupu samochodu z leasingu operacyjnego.
Pytanie
1. Czy w związku ze zdarzeniem przyszłym przedstawionym wyżej, planowana sprzedaż samochodu jako składnika majątku prywatnego (na podstawie umowy sprzedaży) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT)?
2. Czy w związku ze zdarzeniem przyszłym przedstawionym wyżej, sam fakt wystawienia faktury wykupu na Pana dane firmowe z NIP nabywcy może skutkować uznaniem, że planowana sprzedaż samochodu (na podstawie umowy sprzedaży) następuje w ramach działalności gospodarczej i podlega VAT, mimo że po wykupie samochód nie będzie wykorzystywany w działalności, faktura wykupu nie zostanie ujęta w ewidencjach/rejestrach VAT ani w rozliczeniach działalności oraz nie zostanie odliczony VAT od wykupu ani od wydatków dotyczących samochodu po wykupie?
Pana stanowisko
W Pana ocenie sprzedaż nie będzie podlegała VAT, ponieważ po wykupie samochód stanowi majątek prywatny i sprzedaż będzie jednorazowym rozporządzeniem własnym mieniem, bez działania w charakterze podatnika VAT w odniesieniu do tej czynności. Samo umieszczenie NIP na fakturze wykupu nie powinno przesądzać o uznaniu sprzedaży za czynność w ramach działalności, jeżeli po wykupie brak jest wykorzystania samochodu w działalności, brak jest ujęcia wykupu w rozliczeniach działalności i brak jest jakichkolwiek odliczeń VAT związanych z wykupem oraz eksploatacją po wykupie. Uzasadnienie pomocnicze - interpretacje z analogicznym elementem „faktura wykupu z NIP” - 0114-KDIP4-2.4012.500.2024.4.MMA (14.10.2024).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Z powyższych przepisów wynika, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą tych towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług - w świetle powyższych przepisów - jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze, czynność powinna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Zatem, jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy w stosunku do tej konkretnej czynności.
W myśl art. 7091 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej „Kodeksem cywilnym”:
Przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.
Natomiast zgodnie z art. 70916 Kodeksu cywilnego:
Jeżeli finansujący zobowiązał się, bez dodatkowego świadczenia, przenieść na korzystającego własność rzeczy po upływie oznaczonego w umowie czasu trwania leasingu, korzystający może żądać przeniesienia własności rzeczy w terminie miesiąca od upływu tego czasu, chyba że strony uzgodniły inny termin.
Leasing operacyjny jest umową, na podstawie której leasingobiorca nabywa jedynie prawo do korzystania z przedmiotu leasingu, a formą wynagrodzenia za powyższą usługę jest czynsz.
W świetle ustawy o podatku od towarów i usług leasing operacyjny jest usługą. Po zakończeniu podstawowego okresu trwania umowy leasingu operacyjnego - jednym z wariantów jest sprzedaż przedmiotu umowy leasingobiorcy. Opcja wykupu samochodu będącego przedmiotem umowy leasingu operacyjnego jest uprawnieniem, z którego leasingobiorca może skorzystać, ale nie musi. Zatem należy przyjąć, że wykup przedmiotu leasingu, także przed upływem okresu na jaki umowa obowiązuje, jest odrębną czynnością - dostawą towaru - niezwiązaną z samą umową leasingu.
Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą i jest czynnym podatnikiem VAT. Użytkuje samochód osobowy na podstawie umowy leasingu operacyjnego zawartej w ramach działalności gospodarczej. Planuje Pan wykup samochodu od leasingodawcy w maju 2026 r. Faktura dokumentująca wykup zostanie wystawiona na Pana dane firmowe i będzie zawierała NIP nabywcy. Jednocześnie od dnia wykupu samochód będzie przeznaczony wyłącznie do użytku prywatnego nie będzie wykorzystywał Pan samochodu w działalności gospodarczej, nie wprowadzi Pan samochodu do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ani do jakichkolwiek ewidencji działalności, nie ujmie Pan faktury wykupu w rozliczeniach działalności (w tym w ewidencjach/rejestrach VAT) i nie odliczy Pan VAT z faktury wykupu, po wykupie nie będzie Pan ujmował w działalności żadnych wydatków dotyczących tego samochodu (paliwo/serwis/opłaty itp.) i nie będzie odliczał Pan VAT od takich wydatków. W przyszłości planuje Pan sprzedaż samochodu jako składnika majątku prywatnego, na podstawie umowy sprzedaży (bez wystawiania faktury VAT). Sprzedaż będzie czynnością jednorazową (incydentalną) i nie będzie miała charakteru regularnego ani zorganizowanego obrotu pojazdami.
Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż pojazdu będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotne do określenia, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Zasadne zatem jest wyłączenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
W kontekście powyższych ustaleń należy stwierdzić, że nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając towar (np. samochód) działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem natomiast takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu ruchomościami (np. samochodami), która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży samochodu, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług handlu samochodami. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
W przedmiotowej sprawie, w świetle wskazanych przez Pana okoliczności, stwierdzić należy, że dokonując sprzedaży samochodu nie będzie Pan działał w charakterze podatnika, a czynność ta nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
Jak wynika z okoliczności sprawy, od dnia wykupu samochód będzie przeznaczony wyłącznie do użytku prywatnego, nie będzie wykorzystywał Pan samochodu w działalności gospodarczej, nie wprowadzi Pan samochodu do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ani do jakichkolwiek ewidencji działalności, nie ujmie Pan faktury wykupu w rozliczeniach działalności (w tym w ewidencjach/rejestrach VAT) i nie odliczę VAT z faktury wykupu, po wykupie nie będzie Pan ujmował w działalności żadnych wydatków dotyczących tego samochodu (paliwo/serwis/opłaty itp.) i nie będzie odliczał Pan VAT od takich wydatków.
Zatem, sprzedaż przez Pana samochodu stanowić będzie zwykłe wykonywanie prawa własności. Tym samym, będzie Pan zbywać samochód, stanowiący Pana majątek prywatny, korzystając z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Skutkiem tego, zamierzona czynność nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Czynność ta nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług również w sytuacji wystawienia faktury wykupu na Pana dane firmowe z NIP nabywcy.
W konsekwencji, w związku z planowaną sprzedażą samochodu nie będzie Pan działać w charakterze podatnika, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a sprzedaż nie będzie dokonywana w ramach działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ww. ustawy, lecz w ramach zarządu majątkiem osobistym.
Samo umieszczenie na fakturze wykupu Pana danych firmowych z NIP w sytuacji, gdy od chwili wykupu samochód będzie przeznaczony wyłącznie do użytku prywatnego i nie zostanie wprowadzony do ewidencji/rejestrów VAT, nie będzie Pan używał samochodu do działalności gospodarczej, nie spowoduje, że sprzedając ten samochód będzie Pan działać w charakterze podatnika. Czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytań nr 1 i 2 należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Odnośnie powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo