Interpretacja 0111-KDIB3-1.4012.113.2026.3.IK

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zaistniałego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy konieczności stosowania Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF), tj. do wystawiania faktur ustrukturyzowanych, w przypadku prowadzenia działalności zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwania – pismami z 4 marca 2026 r. (data wpływu 5 marca 2026 r. oraz 13 marca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zaistniałego stanu faktycznego

Firma X Sp. z o.o. jest brokerem ubezpieczeniowym i prowadzi działalność pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych (PKD 66.22Z). Działalność ta jest jedyną, jaką Spółka wykonuje. Spółka jest zwolniona z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Spółka otrzymuje wynagrodzenie na podstawie wystawianych rachunków. Wzór rachunku dołączony jest do niniejszego wniosku.

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że:

Zakłady Ubezpieczeń dokonują płatności za wykonywane przez Wnioskodawcę usługi jeszcze przed wystawieniem przez Wnioskodawcę dokumentów sprzedaży - rachunku. W ślad za tymi płatnościami pojawiającymi się na rachunku bankowym Wnioskodawcy dostarczane są Wnioskodawcy dokumenty (zestawienia prowizyjne lub noty prowizyjne). W opisanym powyżej przypadku, pomimo iż rachunek nie jest od Wnioskodawcy wymagany to zostaje on przez Wnioskodawcę wystawiany, bez żądania Zakładów Ubezpieczeń i następnie jest im dostarczany.

Są też sytuacje, w których kolejność jest inna. Najpierw dostarczane są Wnioskodawcy zestawienia lub noty prowizyjne, zaś płatność dokonywana jest dopiero na podstawie wystawionego przez Wnioskodawcę rachunku.

Istotnym wydaje się, iż w obu opisanych wyżej przypadkach, żaden z Zakładów Ubezpieczeń nie żąda od Wnioskodawcy faktur zawierających wszystkie dane określone w art. 106e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) a jedynie rachunków które zawierają dane mniejsze niż te opisane w przytoczonej wyżej Ustawie.

Mając na uwadze powyższe, na pytanie zawarte w wezwaniu Wnioskodawca może odpowiedzieć, iż opisanych we wniosku usług Wnioskodawca nie dokumentuje fakturami zawierających wszystkie dane określone w art. 106e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Pytanie

Czy wskazany powyżej podmiot – spółka X Sp. z o.o. jest zwolniony z obowiązku wystawiania e-faktur w KSeF? W szczególności proszę o potwierdzenie, czy spełnione są przesłanki zwolnienia wynikające z § 2 pkt 4 Rozporządzenie Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 7.12.2025 r. w sprawie przypadków, w których nie ma obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych?

Państwa stanowisko w sprawie

Tak, podmiot jest zwolniony z obowiązku wystawiania faktur w KSeF.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu regulują przepisy art. 106a-106q ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą.

Na podstawie art. 106b ust. 1 ustawy:

Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;

2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;

3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;

4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa

w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:

a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,

c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.

Przy czym, w myśl art. 2 pkt 31-32a ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:

31)fakturze - rozumie się przez to dokument w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie;

32) fakturze elektronicznej - rozumie się przez to fakturę w postaci elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym;

32a) fakturze ustrukturyzowanej - rozumie się przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.

Jednocześnie, w myśl art. 106b ust. 2 ustawy:

Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.

Jednakże, zgodnie z art. 106b ust. 3 ustawy:

Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:

a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,

b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,

1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1,

jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:

a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust. 5 pkt 4 oraz

art. 106a pkt 3 i 4,

b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118

- jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca,

w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.

Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest zobowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego podatnika. Nie ma obowiązku wystawienia faktury w przypadku wskazanej w ww. przepisach sprzedaży zwolnionej, natomiast na żądanie nabywcy podatnik jest zobowiązany wystawić fakturę dot. m.in. czynności zwolnionych na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 106ga ust. 1 ustawy:

Podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.

W myśl art. 106ga ust. 2 ustawy:

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wystawiania faktur:

1) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju;

2) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę;

3) przez podatnika korzystającego z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9, dokumentujących czynności rozliczane w tych procedurach;

4) na rzecz nabywcy towarów lub usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej;

5) w przypadku odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 106s;

6) przez podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1.

Stosownie do art. 106ga ust. 3 i 4 ustawy:

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, wystawia się faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, 2 i 4, podatnicy mogą wystawiać faktury ustrukturyzowane.

W tym miejscu należy również wskazać, że zgodnie z art. 145l ustawy:

W okresie od dnia 1 lutego 2026 r. do dnia 31 marca 2026 r. podatnicy obowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych mogą wystawiać faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej, jeżeli łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku u tych podatników nie przekroczyła w 2024 r. kwoty 200 000 000 zł.

Na mocy art. 145m ust. 1 i 2 ustawy:

1) W okresie od dnia 1 kwietnia 2026 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. podatnicy obowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych mogą wystawiać faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej, jeżeli łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku u tych podatników udokumentowana tymi fakturami wystawionymi w danym miesiącu jest mniejsza lub równa 10 000 zł.

2) Podatnik, o którym mowa w ust. 1, traci prawo do wystawiania faktur elektronicznych oraz faktur w postaci papierowej począwszy od faktury, którą przekroczono wartość, o której mowa w ust. 1.

Jak stanowi art. 106s ustawy:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, przypadki odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, w których nie ma obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych, oraz przypadki, w których mimo braku obowiązku można wystawiać faktury ustrukturyzowane, uwzględniając:

1) specyfikę niektórych rodzajów działalności związaną z liczbą i rodzajem czynności wymagających udokumentowania;

2) konieczność zapewnienia szczególnych sposobów dokumentowania czynności;

3) możliwości techniczno-organizacyjne związane z dokumentowaniem czynności;

4) konieczność przeciwdziałania nadużyciom związanym z unikaniem prawidłowego dokumentowania czynności.

Na podstawie ww. przepisu wydane zostało Rozporządzenie Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 7 grudnia 2025 r. w sprawie przypadków, w których nie ma obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1740), które weszło w życie 1 lutego 2026 r.

Zgodnie z § 2 pkt 4 ww. rozporządzenia:

Obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych nie ma w przypadku świadczenia usług zwolnionych od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 i 37–41 ustawy, udokumentowanych fakturami zawierającymi zakres danych węższy niż określony w art. 106e ustawy, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 106o ustawy.

Wskazane wyłączenie ma charakter szczególny i warunkowy – dotyczy tylko faktur o ograniczonym zakresie danych, a nie faktur zawierających wszystkie elementy wynikające z art. 106e ustawy o VAT.

Stosownie do art. 106o ustawy:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, przypadki, w których faktury mogą zawierać zakres danych węższy niż określony w art. 106e, oraz zakres tych danych, uwzględniając:

1) konieczność zapewnienia odpowiedniego dokumentowania dostawy towarów lub świadczenia usług i identyfikacji czynności dokonanych przez niektóre kategorie podatników;

2) niską wartość transakcji lub specyfikę niektórych rodzajów działalności związaną z liczbą lub rodzajem wykonywanych czynności.

Na podstawie ww. przepisu wydane zostało rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 29 października 2021 r. w sprawie wystawiania faktur (Dz. U. poz. 1979 ze zm.).

Zgodnie z § 3 pkt 1 ww. rozporządzenia w sprawie wystawiania faktur:

Faktura dokumentująca dostawę towarów lub świadczenie usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2–6, 8–36 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy powinna zawierać:

a) datę wystawienia,

b) numer kolejny,

c) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy,

ca) w przypadku wystawiania faktur ustrukturyzowanych i faktur, o których mowa w art. 106nda ust. 1, art. 106nf ust. 1 i art. 106nh ust. 1 ustawy – numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, a gdy podatnik nie jest zarejestrowany na potrzeby podatku – numer identyfikacji podatkowej podatnika,

cb) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, z zastrzeżeniem lit. cc i cd,

cc) w przypadku gdy nabywca towarów lub usług jest podatnikiem niezarejestrowanym na potrzeby podatku albo osobą prawną niebędącą podatnikiem i niezarejestrowaną na potrzeby podatku – numer identyfikacji podatkowej tego nabywcy, jeżeli posiada on taki numer,

cd) w przypadku gdy nabywca towarów lub usług jest podatnikiem, u którego sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113a ust. 1 ustawy – indywidualny numer identyfikacyjny, o którym mowa w art. 113a ust. 2 pkt 2 ustawy, tego nabywcy,

d) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi,

e) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług,

f) cenę jednostkową towaru lub usługi,

g) kwotę należności ogółem,

h) wskazanie przepisu ustawy, aktu wydanego na podstawie ustawy, przepisu dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.) lub innej podstawy prawnej, zgodnie z którą podatnik stosuje zwolnienie od podatku.

Natomiast jak stanowi § 3 pkt 2 ww. ww. rozporządzenia w sprawie wystawiania faktur:

Faktura dokumentująca świadczenie usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7, 37–41 ustawy powinna zawierać:

a) dane, o których mowa w pkt 1 lit. a i b,

b) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług,

c) nazwę usługi,

d) kwotę, której dotyczy dokument.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych zwolnioną od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o podatku od towarów i usług. Działalność ta jest jedyną, jaką Państwo wykonują.

Podali Państwo, że Zakłady Ubezpieczeń dokonują płatności za wykonywane przez Państwa usługi jeszcze przed wystawieniem dokumentów sprzedaży - rachunku. Pomimo że rachunek nie jest od Państwa wymagany to go Państwo wystawiają. Są też sytuacje, w których kolejność jest inna. Najpierw dostarczane są Państwu zestawienia lub noty prowizyjne, zaś płatność dokonywana jest dopiero na podstawie wystawionego przez Państwa rachunku. W obu opisanych wyżej przypadkach, żaden z Zakładów Ubezpieczeń nie żąda od Państwa faktur zawierających wszystkie dane określone w art. 106e ustawy o podatku od towarów i usług, a jedynie rachunków które zawierają dane mniejsze niż te opisane w przytoczonej wyżej Ustawie.

Wskazali Państwo, że mając na uwadze powyższe, opisanych we wniosku usług nie dokumentują Państwo fakturami zawierającymi wszystkie dane określone w art. 106e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Państwa wątpliwości dotyczą określenia, czy są Państwo zwolnieni z obowiązku wystawiania faktur w KSeF.

Odnosząc się zatem do kwestii obowiązku wystawiania przez Państwa faktur ustrukturyzowanych, wskazać należy, że wyłączenie z obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych zgodnie z § 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 7 grudnia 2025 r. w sprawie przypadków, w których nie ma obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych, dotyczy sytuacji gdy łącznie będą spełnione warunki:

-        podatnik świadczy usługi zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 oraz 37–41 ustawy o VAT

oraz

-        usługi te są dokumentowane fakturami zawierającymi zakres danych węższy niż określony w art. 106e ustawy, wystawianymi zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 106o ustawy.

Obie przesłanki muszą być spełnione jednocześnie.

W omawianej sprawie pierwszy warunek jest spełniony, gdyż jak Państwo wskazali - wykonują Państwo wyłącznie usługi pośrednictwa ubezpieczeniowego zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT.

W odniesieniu do warunku drugiego, obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych uzależniony jest od rodzaju faktur jakie Państwo wystawiają, czy będzie to tzw. faktura „uproszczona” czy „pełna”.

Podkreślić trzeba, że faktura VAT i rachunek są różnymi dokumentami, o czym świadczy choćby fakt ich uregulowania w różnych aktach prawnych. Zbieg obowiązków przedsiębiorcy do wystawienia faktury i rachunku będzie mieć zawsze charakter pozorny. Zawsze bowiem na gruncie podatku VAT pierwszeństwo ma obowiązek wystawienia faktury.

Na gruncie ustawy o VAT do wystawienia faktury zobowiązuje podatnika art. 106b ustawy o VAT, który znajduje się w Dziale XI. Dokumentacja - Rozdział 1. Faktury. Dokumentowanie wskazanych w tych przepisach czynności stanowi generalnie konsekwencję innych przepisów ustawy o VAT, które wskazują jakie czynności podlegają opodatkowaniu (art. 5 ustawy o VAT). Natomiast zasady dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu regulują przepisy art. 106a-106q ustawy o VAT.

Podmiotami zobowiązanymi do fakturowania są podatnicy, którzy wykonują działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT. Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że do wystawienia faktury zobowiązani są, co do zasady, wszyscy podatnicy podatku od towarów i usług, zarówno podatnicy czynni, jak i zwolnieni, wykonujący działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT. Faktury są dokumentami potwierdzającymi wykonywanie czynności podlegającej opodatkowaniu.

W ustawie o VAT przewidziano pewne wyjątki, gdy podatnik nie ma obowiązku wystawienia faktury. Dotyczy to dokumentowania sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1 ustawy lub wydanych do ustawy przepisów wykonawczych. W takim przypadku tzw. podatnik zwolniony nie musi wystawić faktury, chyba że nabywca tego zażąda. Wystawienie faktury na żądanie nabywcy jest wymagane, jeśli żądanie to zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę. Jeżeli żądanie zostało zgłoszone po terminie, wtedy podatnik nie ma obowiązku wystawienia faktury. W takim przypadku, na podstawie ustawy o VAT, nie ma obowiązku udokumentowania takiej transakcji. Jeśli jednak podatnik wystawi dokument, to dokumentem tym powinna być faktura, gdyż stanowi udokumentowanie czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Tożsamy sposób postępowania będzie stosował podatnik zwolniony, który z własnej woli dla innych celów będzie dokumentował daną czynność zwolnioną. Wtedy zawsze tym dokumentem będzie faktura, ponieważ rachunek nie stanowi ekwiwalentu faktury, a jego wystawienie nie zwalnia z obowiązku wystawienia faktury VAT.

Podatnicy podatku VAT, także zwolnieni, podlegają pod zasady ustawy o VAT, więc skoro ustawa o VAT określa sposób dokumentowania czynności fakturą, to podatnik zwolniony wystawia w takim przypadku ten dokument, który odpowiednio od 1 lutego/1 kwietnia 2026 r. zasadniczo podlega wystawieniu przy użyciu KSeF. Dotyczy to także tzw. faktur uproszczonych, które od 1 lutego 2026 r. będzie można wystawić w KSeF.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że Państwo jako podatnik wykonując wyłącznie usługi zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy na rzecz Zakładów Ubezpieczeń (podatników) są zobowiązani do udokumentowania tych usług fakturami VAT. Dokumentem, jaki należy wystawić w przypadku wykonywania czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na rzecz podatnika jest faktura. Jak już wskazano rachunek nie stanowi ekwiwalentu faktury, a jego wystawienie nie zwalnia z obowiązku wystawienia faktury VAT. Tym samym w opisanej sytuacji, wystawiając rachunki postępują Państwo nieprawidłowo.

Przechodząc do Państwa wątpliwości wyjaśnić należy, że w przypadku faktury „uproszczonej”, wystawianej zgodnie z art. 106o ustawy, z ograniczonym zakresem danych, nie ma obowiązku wystawienia jej w KSeF. Natomiast w przypadku, wystawienia faktur zawierających wszystkie elementy określone w art. 106e ustawy o VAT (tzw. fakturę „pełną”), to mimo, że faktura ta dokumentuje czynność zwolnioną od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy, to w tym wypadku następuje utrata możliwości skorzystania z wyłączenia z cyt. wyżej § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki w sprawie przypadków, w których nie ma obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych, w związku z czym taka faktura musi zostać wystawiona jako faktura ustrukturyzowana w KSeF.

Odpowiadając zatem na Państwa pytanie należy stwierdzić, że nie spełniają Państwo łącznie obydwu warunków do wyłączenia Państwa z obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych, zgodnie z § 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 7 grudnia 2025 r. w sprawie przypadków, w których nie ma obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych. Owszem, świadczą Państwo wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy, natomiast nie spełniają Państwo drugiego warunku, bowiem dokumentując świadczone usługi na rzecz Zakładów Ubezpieczeń wystawiają Państwo nieprawidłowo rachunki. Tym samym, nie mają Państwo możliwości skorzystania z wyłączenia wystawiania faktur ustrukturyzowanych na podstawie § 2 pkt 4 ww. rozporządzenia.

Tym samym Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, kiedy Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.