Interpretacja 0111-KDIB3-1.4012.114.2026.1.AB

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług usług.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, posiadającą nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą „(...)”, NIP (...), REGON (...).

Wnioskodawczyni jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT) w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawczyni pozostaje w związku małżeńskim, w którym obowiązuje ustrój rozdzielności majątkowej małżeńskiej.

Zgodnie z wpisem do CEIDG, przedmiotem przeważającej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni (kod (...)) jest: (...).

Ponadto Wnioskodawczyni wykonuje działalność gospodarczą w zakresie (kody PKD):

(...)

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni nabyła prawo własności trzech lokali mieszkalnych (dalej: „Nieruchomości”). Nabycie nastąpiło w dniu (...) 2025 r. na podstawie umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego przed notariuszem A w Kancelarii Notarialnej w (...) (Repertorium A Numer (...)).

Transakcja nabycia Nieruchomości została udokumentowana fakturą VAT wystawioną przez dewelopera (sprzedającego). Z uwagi na zamiar wykorzystywania Nieruchomości do czynności opodatkowanych, Wnioskodawczyni przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z tej faktury, z którego skorzystała w całości (odliczono 100% podatku VAT).

Nieruchomości zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych przedsiębiorstwa Wnioskodawczyni i oddane do użytkowania.

Obecnie Nieruchomości są wykorzystywane przez Wnioskodawczynię w sposób ciągły do celów zarobkowych, tj. do świadczenia usług zakwaterowania (najmu krótkoterminowego). Usługi te podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, a Wnioskodawczyni wystawia z tego tytułu faktury, na rzecz podmiotu obsługującego inwestycję tj. będącego pośrednikiem najmu ww. lokali.

Wnioskodawczyni planuje wycofać wyżej opisane Nieruchomości z ewidencji środków trwałych działalności gospodarczej i przenieść je do swojego majątku prywatnego (osobistego). Decyzja ta podyktowana jest względami reorganizacyjnymi (planowana zmiana formy prawnej prowadzenia działalności gospodarczej poprzez przekształcenie w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością) oraz chęcią ochrony majątku trwałego.

Po wycofaniu Nieruchomości do majątku prywatnego, Nieruchomości nie będą wykorzystywane na cele osobiste Wnioskodawczyni ani jej rodziny (nie będą służyły zaspokajaniu własnych potrzeb mieszkaniowych).

Nieruchomości będą nadal wynajmowane przez Wnioskodawczynię. Będzie to najem prowadzony w ramach zarządu majątkiem prywatnym (tzw. najem prywatny).

Wnioskodawczyni nie zamierza korzystać ze zwolnienia z podatku VAT (ani podmiotowego, ani przedmiotowego). Wnioskodawczyni, w ramach tzw. najmu prywatnego, nadal będzie występować w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT, a usługi najmu świadczone z majątku prywatnego będą nadal dokumentowane fakturami VAT i opodatkowane podatkiem od towarów i usług (jako usługi najmu/zakwaterowania).

Obsługa najmu będzie realizowana przy wsparciu profesjonalnego podmiotu zewnętrznego. Wnioskodawczyni podkreśla, że zmiana ma charakter wyłącznie formalny, a Nieruchomości były i nadal będą wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Nie nastąpi jakakolwiek przerwa w wykorzystywaniu Nieruchomości do celów zarobkowych pomiędzy ich wycofaniem z działalności a rozpoczęciem wynajmu z majątku prywatnego.

Pytania

1.  Czy w świetle art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, czynność wycofania Nieruchomości z działalności gospodarczej do majątku prywatnego Wnioskodawczyni, w sytuacji gdy Nieruchomości te będą nadal wykorzystywane w sposób ciągły wyłącznie do czynności opodatkowanych tym podatkiem (najem/zakwaterowanie), będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

2.  Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, w związku z wycofaniem Nieruchomości do majątku prywatnego przy jednoczesnym ich dalszym wykorzystywaniu wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT, Wnioskodawczyni będzie zobowiązana do dokonania korekty podatku naliczonego (odliczonego przy nabyciu Nieruchomości), o której mowa w art. 91 ust. 1-7d ustawy o podatku od towarów i usług?

3.  Czy Wnioskodawczyni, świadcząc usługi najmu (zakwaterowania) Nieruchomości stanowiących jej majątek prywatny, zachowa status podatnika podatku VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług i będzie uprawniona do odliczania podatku naliczonego od wydatków bieżących związanych z tymi Nieruchomościami na zasadach ogólnych (art. 86 ust. 1 ustawy)?

Pani stanowisko

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy: Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy (...). Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług wykonywane nieodpłatne z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług.

Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników (...)

2) wszelkie inne darowizny

jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 5 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Według art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców (...) a także działalność osób wykonujących wolne zawody.

Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na podstawie art. 659 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 1071, z późn. zm.): § 1. Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz. Najem wypełnia zatem określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na podstawie art. 86 ust 1 ustawy: W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy: Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały określone w art. 91 ustawy.

Na mocy art. 91 ust. 1 ustawy: Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego (...).

Stosownie do treści art. 91 ust. 2 ustawy: W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych (…) korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. (...)

W świetle art. 91 ust. 3 ustawy: Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.

Na podstawie z art. 91 ust. 4 ustawy: W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

Natomiast, w myśl art. 91 ust. 5 ustawy: W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. (...)

W świetle art. 91 ust. 6 ustawy: W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną: opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;

zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.

Jak wynika z art. 91 ust. 7 ustawy: Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy: W przypadku towarów i usług, które (...) są zaliczane przez podatnika do środków trwałych (...) korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.

Z powyższych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania. Przepisy art. 91 ustawy wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego przeznaczenia towaru lub usługi. Wprowadzenie procedury korekty związane jest z faktem, że we wspólnym systemie VAT obowiązuje zasada odliczenia niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi faktyczny związek z danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do odliczenia albo uzasadniając dokonanie odliczenia.

Na podstawie powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że podatnik jest zobowiązany, co do zasady, dokonać korekty podatku naliczonego w sytuacji, gdy zmienia się przeznaczenie środków trwałych.

Ad. 1 W świetle przytoczonych wyżej przepisów, a w szczególności art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, czynność wycofania Nieruchomości z działalności gospodarczej do majątku prywatnego w przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Przesłanką opodatkowania nieodpłatnego przekazania na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy jest przekazanie towarów na cele osobiste podatnika. W analizowanej sprawie, mimo formalnego przesunięcia Nieruchomości do majątku prywatnego, nie nastąpi ich zużycie na cele osobiste (konsumpcyjne). Jak wykazano w części ogólnej uzasadnienia, najem nieruchomości stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Skoro Wnioskodawczyni po wycofaniu Nieruchomości będzie je nadal wynajmować w sposób ciągły i odpłatny (wystawiając faktury VAT), to Nieruchomości te nadal będą wykorzystywane do celów działalności gospodarczej (zarobkowej), a nie osobistej. Brak spełnienia przesłanki „celów osobistych” oznacza, że wycofanie Nieruchomości nie wypełnia dyspozycji art. 7 ust. 2 ustawy o VAT i pozostaje neutralne podatkowo.

Ad 2. Zdaniem Wnioskodawczyni, w związku z opisanym wycofaniem Nieruchomości, nie powstanie obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ust. 1-7d ustawy o VAT. Jak wskazano w części ogólnej uzasadnienia, mechanizm korekty (w tym korekty wieloletniej z art. 91 ust. 2 oraz ust. 7 i 7a ustawy) ma na celu odzwierciedlenie zmiany przeznaczenia towaru, tj. zmiany prawa do odliczenia w czasie użytkowania środka trwałego. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym: Nieruchomości zostały nabyte w 2025 r. z zamiarem wykorzystywania ich do czynności opodatkowanych (najem komercyjny) – Wnioskodawczyni przysługiwało pełne prawo do odliczenia (art. 86 ust. 1 ustawy).

Po wycofaniu, Nieruchomości będą nadal wykorzystywane do czynności opodatkowanych (najem komercyjny opodatkowany VAT, bez zwolnień).

Skoro najem stanowi odpłatne świadczenie usług podlegające VAT (co wykazano w części wstępnej uzasadnienia na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy), to nie następuje zmiana przeznaczenia Nieruchomości na cele zwolnione lub niepodlegające opodatkowaniu. Tym samym, ratio legis przepisów o korekcie nie znajduje tu zastosowania – prawo do odliczenia zrealizowane przy nabyciu pozostaje w pełni uzasadnione dalszym, opodatkowanym wykorzystaniem majątku.

Ad 3. W świetle przytoczonych przepisów art. 15 ust. 1 i 2 ustawy oraz przepisów Kodeksu cywilnego, Wnioskodawczyni kontynuując wynajem Nieruchomości z majątku prywatnego, zachowa status podatnika VAT. Działalność polegająca na wykorzystywaniu towarów (Nieruchomości) w sposób ciągły dla celów zarobkowych (pobieranie pożytków w postaci czynszu) wyczerpuje definicję działalności gospodarczej na gruncie VAT. Forma prawna (JDG vs majątek prywatny) nie ma w tym kontekście znaczenia dla bytu podatnika VAT. W konsekwencji, Wnioskodawczyni jako czynny podatnik VAT będzie uprawniona do odliczania podatku naliczonego od bieżących wydatków związanych z Nieruchomościami na zasadach ogólnych (art. 86 ust. 1 ustawy o VAT).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z powyższych przepisów wynika, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą tych towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług wykonywane nieodpłatne z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług, a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1)  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

2)  wszelkie inne darowizny

‒   jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Z przytoczonego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Z kolei zużycie towarów podlega opodatkowaniu tylko wówczas, gdy dokonywane jest na rzecz podmiotów i na cele wymienione w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, pod warunkiem, że przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazanie), pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane).

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 5 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na podstawie art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Jak wynika z art. 659 § 2 ustawy Kodeks cywilny:

Czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.

Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem oddanie w ramach umowy najmu osobie trzeciej środków trwałych skutkuje uzyskiwaniem korzyści majątkowej po stronie podmiotu dokonującego wynajmu.

Mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że najem wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, najem stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pani czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej nabyła Pani prawo własności trzech lokali mieszkalnych („Nieruchomości”). Transakcja nabycia Nieruchomości została udokumentowana fakturą VAT wystawioną przez dewelopera (sprzedającego). Z uwagi na zamiar wykorzystywania Nieruchomości do czynności opodatkowanych, przysługiwało Pani pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z tej faktury, z którego skorzystała w całości. Nieruchomości zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych przedsiębiorstwa i oddane do użytkowania. Obecnie Nieruchomości są wykorzystywane przez Panią w sposób ciągły do celów zarobkowych, tj. do świadczenia usług zakwaterowania (najmu krótkoterminowego). Usługi te podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, a Pani wystawia z tego tytułu faktury, na rzecz podmiotu obsługującego inwestycję tj. będącego pośrednikiem najmu ww. lokali. Planuje Pani wycofać wyżej opisane Nieruchomości z ewidencji środków trwałych działalności gospodarczej i przenieść je do swojego majątku prywatnego (osobistego). Po wycofaniu Nieruchomości do majątku prywatnego, Nieruchomości nie będą wykorzystywane na Pani cele osobiste ani jej rodziny (nie będą służyły zaspokajaniu własnych potrzeb mieszkaniowych). Nieruchomości będą nadal wynajmowane przez Panią. Będzie to najem prowadzony w ramach zarządu majątkiem prywatnym (tzw. najem prywatny). Nie zamierza Pani korzystać ze zwolnienia z podatku VAT (ani podmiotowego, ani przedmiotowego). W ramach tzw. najmu prywatnego, nadal będzie Pani występować w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT, a usługi najmu świadczone z majątku prywatnego będą nadal dokumentowane fakturami VAT i opodatkowane podatkiem od towarów i usług (jako usługi najmu/zakwaterowania). Nieruchomości były i nadal będą wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Nie nastąpi jakakolwiek przerwa w wykorzystywaniu Nieruchomości do celów zarobkowych pomiędzy ich wycofaniem z działalności a rozpoczęciem wynajmu z majątku prywatnego.

Pani wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą określenia, czy czynność wycofania Nieruchomości z działalności gospodarczej do majątku prywatnego, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Odnosząc się do Pani wątpliwości stwierdzić należy, że czynność wycofania Nieruchomości z prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, które następnie zamierza Pani wynajmować w ramach majątku prywatnego, pozostając zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy, gdyż w przedmiotowej sprawie nie nastąpi dostawa towarów na Pani cele osobiste.

Ww. Nieruchomości, po wycofaniu ich do majątku prywatnego w dalszym ciągu będą służyły do wykonywanych przez Panią czynności opodatkowanych podatkiem VAT (będą wykorzystywane do świadczenia usług najmu krótkoterminowego).

Należy zauważyć, że oddając w najem ww. składniki majątku, po ich uprzednim wycofaniu z działalności gospodarczej, nie utraci Pani statusu czynnego podatnika podatku VAT w tym zakresie. Wynika to z faktu, że oddanie przedmiotowych Nieruchomości w najem poza dotychczasową działalnością gospodarczą – na gruncie ustawy – skutkować będzie wykonywaniem działalności gospodarczej (polegającej na wynajmie nieruchomości), zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy oraz dokonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu (czynsz z tytułu najmu), określonych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Jak wskazano wyżej, świadczenie usług najmu stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem, w odniesieniu do czynności wycofania Nieruchomości z prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej (które Pani jako osoba fizyczna będzie wykorzystywała do działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT, tj. na potrzeby najmu krótkoterminowego), nie będzie miał zastosowania art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy. W konsekwencji, ww. czynność wycofania Nieruchomości z działalności gospodarczej nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym Pani stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest prawidłowe.

Odnosząc się do kwestii korekty podatku naliczonego VAT (pytanie nr 2) oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków bieżących związanych z Nieruchomościami (pytanie nr 3), wskazać należy, że:

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto, ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 tej ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższymi przepisami, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, a transakcja udokumentowana fakturą podlega opodatkowaniu i nie jest zwolniona od podatku.

Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały określone w art. 91 ustawy.

Na mocy art. 91 ust. 1 ustawy:

Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

Stosownie do treści art. 91 ust. 2 ustawy:

W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

W świetle art. 91 ust. 3 ustawy:

Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.

Na podstawie z art. 91 ust. 4 ustawy:

W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

Natomiast, w myśl art. 91 ust. 5 ustawy:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.

W świetle art. 91 ust. 6 ustawy:

W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:

1) opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;

2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.

Jak wynika z art. 91 ust. 7 ustawy:

Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:

W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.

Z powyższych przepisów wynika, że korekta, o której mowa w art. 91 ustawy, odnosi się do takich towarów i usług, które stanowią u podatnika środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji, a także grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

Ponadto, z powyższych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania.

Przepisy art. 91 ustawy wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie procedury korekty związane jest z faktem, że we wspólnym systemie VAT obowiązuje zasada odliczenia niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie czasowym związek towaru z danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma zazwyczaj charakter planowany.

Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi faktyczny związek z danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do odliczenia albo uzasadniając dokonanie odliczenia. Jednocześnie przepisy wprowadzają szczególny tryb korekty do wybranych składników majątku. Z uwagi na zazwyczaj wieloletni okres wykorzystania składników majątku zaliczanych do środków trwałych oraz nieruchomości ustawa przyjmuje zasadę dokonywania cząstkowej i równomiernej korekty w dłuższym czasie (dla nieruchomości przez 10 lat, a dla pozostałych składników majątku przez 5 lat). Regulacje te mają na celu urealnienie odliczenia podatku naliczonego. Ustawa zakłada bowiem, że środki trwałe (jako dobra o charakterze trwałym) zużywają się w określonym czasie, a nie jednorazowo. W tym też czasie stopniowo konsumowane jest prawo do odliczenia i należy je oceniać w dłuższej perspektywie czasu, a nie jednorazowo.

Na podstawie powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że podatnik jest zobowiązany, co do zasady, dokonać korekty podatku naliczonego w sytuacji, gdy zmienia się przeznaczenie środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy lub podatnik dokonał odliczenia podatku naliczonego w wyższej lub niższej wartości niż wyliczona za dany rok.

Z opisu sprawy wynika, że zamierza Pani wycofać nieruchomości z prowadzonej działalności gospodarczej i przesunąć je do majątku prywatnego. Przy czym, co istotne, sposób wykorzystania nieruchomości – jak wynika z wniosku – nie ulegnie zmianie, gdyż będą one nadal wykorzystywane przez Panią do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, bowiem będą one wynajmowane w ramach tzw. krótkoterminowego najmu prywatnego.

Zatem, skoro wycofanie nieruchomości do Pani majątku prywatnego, w celu ich wynajmu, nie będzie stanowiło zmiany w sposobie ich wykorzystania, w szczególności nie będzie stanowiło wykonywania czynności zwolnionej od podatku a przedmiotowe nieruchomości nadal będą wykorzystywane przez Panią do działalności gospodarczej, do czynności opodatkowanych, tj. wynajmu krótkoterminowego, nie nastąpi więc w tym przypadku zmiana przeznaczenia nieruchomości, będących przedmiotem wniosku.

W konsekwencji, wycofanie opisanych Nieruchomości z działalności gospodarczej do majątku prywatnego nie powoduje konieczności korekty podatku naliczonego.

Podsumowując należy stwierdzić, że wycofanie nieruchomości do Pani majątku prywatnego z przeznaczeniem na dalszy najem (najem krótkoterminowy) nie będzie rodzić skutków w postaci korekty podatku naliczonego VAT.

Tym samym, Pani stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest prawidłowe.

Odnosząc się natomiast prawa do odliczania podatku naliczonego od wydatków bieżących związanych z tymi Nieruchomościami należy zauważyć co następuje:

Z rozstrzygnięcia przyjętego w niniejszej interpretacji wynika, że Nieruchomości, po wycofaniu ich do majątku prywatnego w dalszym ciągu będą służyły do wykonywanych przez Panią czynności opodatkowanych podatkiem VAT (będą wykorzystywane do świadczenia usług najmu krótkoterminowego) i w związku z tym będzie Pani nadal czynnym podatnikiem podatku VAT. Ponadto w opisie sprawy wskazała Pani, że nie zamierza korzystać ze zwolnienia z podatku VAT (ani podmiotowego, ani przedmiotowego), nadal będzie Pani występować w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT, a usługi najmu świadczone z majątku prywatnego będą nadal dokumentowane fakturami VAT i opodatkowane podatkiem od towarów i usług (jako usługi najmu/zakwaterowania). Przedmiotowe Nieruchomości były i nadal będą wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Jak już wyżej wskazano podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie związek taki będzie występował, ponieważ – jak Pani wskazała – wydatki bieżące nabywane w związku z wynajmem Nieruchomości związane są z wykonywaniem wyłącznie czynności opodatkowanych, zatem znajdzie zastosowanie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, co oznacza że będzie Pani przysługiwać prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w związku z bieżącymi wydatkami dotyczącymi ww. Nieruchomości.

Prawo to przysługuje, pod warunkiem niewystąpienia przesłanek wykluczających odliczenie podatku naliczonego, o których mowa w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym Pani stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

-   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.