Podatnik rozpoczyna od 1 lutego 2026 r. działalność gospodarczą polegającą na wynajmie samochodów zastępczych dla klientów w ramach ubezpieczenia OC sprawcy szkody. Faktury za usługę są wystawiane na towarzystwa ubezpieczeniowe (TU) po zawarciu z klientem umowy cesji wierzytelności, co powoduje, że TU staje się dłużnikiem. Podatnik przewiduje, że część…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko jest prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
13 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług.
Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 13 marca 2026 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Od dnia 1 lutego 2026 r. prowadzi Pani działalność gospodarczą polegającą na wynajmie samochodów zastępczych dla klientów w ramach ubezpieczenia OC sprawcy szkody. Do tej pory nie wystawiła Pani żadnej faktury, jednak planuje Pani wystawiać je na rzecz towarzystw ubezpieczeniowych (TU), które będą regulować należności z tytułu wynajmu pojazdów.
W ramach działalności przewiduje Pani sytuacje, w których:
- faktury będą częściowo opłacane przez TU,
- część należności pozostanie nieuregulowana w ustalonym terminie płatności.
Nie może Pani przewidzieć, czy wszystkie faktury zostaną uregulowane w całości, dlatego chce Pani uzyskać potwierdzenie możliwości zastosowania ulgi na złe długi w podatku VAT w odniesieniu do nieuregulowanej części należności, zgodnie z art. 89a ustawy o VAT, w sytuacjach, gdy:
- na dzień poprzedzający dzień złożenia korekty deklaracji podatkowej będzie Pani czynnym podatnikiem VAT,
- wierzytelność pozostanie nieuregulowana przez okres co najmniej 90 dni od terminu płatności,
- od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłyną 3 lata.
Podkreśla Pani, że podobne stanowisko zostało potwierdzone przez Dyrektora KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 2 lutego 2024 r., sygn. 0114‑KDIP4‑2.4012.658.2023.2.MMA, dotyczącej wynajmu samochodów zastępczych i częściowo opłaconych faktur przez TU, gdzie organ uznał prawo podatnika do zastosowania ulgi na złe długi w odniesieniu do nieuregulowanej części faktury.
Pismem z 13 marca 2026 r. uzupełniała Pani opis sprawy w następujący sposób:
1. Czy podpisuje Pani z „Klientem – poszkodowanym” umowę cesji wierzytelności, na podstawie której rozlicza się Pani bezpośrednio z Towarzystwem Ubezpieczeniowym?
Tak. Z klientem – poszkodowanym zawierana jest umowa najmu pojazdu zastępczego oraz umowa cesji wierzytelności, na podstawie której poszkodowany przenosi na mnie wierzytelność wobec Towarzystwa Ubezpieczeniowego z tytułu kosztów najmu pojazdu zastępczego finansowanego z polisy OC sprawcy szkody. Na podstawie tej umowy rozliczenie za usługę następuje bezpośrednio z Towarzystwem Ubezpieczeniowym.
2. Na kogo będą wystawiane faktury za najem pojazdu zastępczego?
Faktury dokumentujące usługę najmu pojazdu zastępczego będą wystawiane na Towarzystwo Ubezpieczeniowe jako podmiot zobowiązany do zapłaty należności wynikającej z przejętej wierzytelności.
3. Jaką czynność będzie dokumentować faktura wystawiona przez Panią?
Faktura dokumentuje usługę najmu pojazdu zastępczego świadczoną w związku ze szkodą komunikacyjną likwidowaną z ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej sprawcy szkody.
3. Czy faktury za usługę najmu będą wystawiane na „Klienta – poszkodowanego”?
Nie. W związku z zawarciem umowy cesji wierzytelności faktury dokumentujące usługę najmu pojazdu zastępczego będą wystawiane bezpośrednio na Towarzystwo Ubezpieczeniowe.
Pani pytanie
Czy w opisanych okolicznościach, tj.: prowadząc działalność gospodarczą od 1 lutego 2026 r. w zakresie wynajmu samochodów zastępczych z OC sprawcy, wystawiając faktury na rzecz towarzystw ubezpieczeniowych, które mogą być częściowo nieuregulowane, będąc czynnym podatnikiem VAT na dzień poprzedzający złożenie korekty deklaracji, po upływie 90 dni od terminu płatności nieuregulowanej części faktury, będzie Pani uprawniona do skorzystania z ulgi na złe długi w podatku VAT, zgodnie z art. 89a ustawy o VAT, w odniesieniu do nieuregulowanej części należności z wystawionej faktury?
Pani stanowisko
Na podstawie art. 89a ustawy o VAT podatnik może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona.
W myśl art. 89a ust. 1a, wierzytelność uważa się za nieściągalną, gdy nie została uregulowana lub zbyta w ciągu 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze.
Interpretacja Dyrektora KIS z 2 lutego 2024 r., sygn. 0114‑KDIP4‑2.4012.658.2023.2.MMA, potwierdza, że w przypadku wynajmu samochodów zastępczych dla TU i częściowo opłaconych faktur, podatnik może zastosować ulgę na złe długi, jeżeli spełnione są wskazane warunki (czynny podatnik VAT, 90 dni od terminu płatności, okres nie dłuższy niż 3 lata od wystawienia faktury).
Uzasadnienie
Wnosi Pani o wydanie interpretacji wyprzedzającej przed faktycznym wystawieniem faktur, ponieważ Pani działalność dopiero się rozpoczyna i przewiduje możliwe nieuregulowanie części należności przez TU. Odwołuje się Pani do interpretacji KIS z dnia 2 lutego 2024 r., ponieważ opisuje analogiczną sytuację rynkową, a organ potwierdził w niej możliwość korekty podatku VAT w ramach ulgi na złe długi.
Na podstawie powyższego wnosi Pani o potwierdzenie, że w analogicznych warunkach, przy zachowaniu wskazanych wymogów, będzie uprawniona do zastosowania ulgi na złe długi w odniesieniu do nieuregulowanej części faktur wystawionych na rzecz TU.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zasady rozliczenia podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności zostały określone w przepisach art. 89a i art. 89b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”.
Zasady rozliczenia podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności zostały określone w przepisach art. 89a i art. 89b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”.
Z art. 89a ust. 1 ustawy wynika, że:
Podatnik może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona. Korekta dotyczy również podstawy opodatkowania i kwoty podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności, której nieściągalność została uprawdopodobniona.
Art. 89a ust. 1a ustawy stanowi:
Nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną, w przypadku, gdy wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze.
Z art. 89a ust. 2 ustawy wynika, że:
Przepis ust. 1 stosuje się w przypadku, gdy spełnione są następujące warunki:
1) (uchylony)
2) (uchylony)
3) na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje się korekty, o której mowa w ust. 1:
a) wierzyciel jest podatnikiem zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny,
b) (uchylona);
4) (uchylony)
5) od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 3 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona.
6) (uchylony)
W art. 89a ust. 2a ustawy o VAT wskazano, że:
W przypadku dostawy towaru lub świadczenia usług dokonanych na rzecz podmiotu innego niż podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, korekta, o której mowa w ust. 1, może zostać dokonana, jeżeli:
1) wierzytelność została potwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu i skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego lub
2) wierzytelność została wpisana do rejestru długów prowadzonego na poziomie krajowym lub
3) wobec dłużnika ogłoszono upadłość konsumencką na podstawie odrębnych przepisów.
Art. 89a ust. 3 ustawy stanowi, że:
Korekta, o której mowa w ust. 1, może nastąpić w rozliczeniu za okres, w którym nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną, pod warunkiem, że do dnia złożenia przez wierzyciela deklaracji podatkowej za ten okres wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie.
Art. 89a ust. 4 ustawy stanowi, że:
W przypadku gdy po złożeniu deklaracji podatkowej, w której dokonano korekty, o której mowa w ust. 1, należność została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie, wierzyciel obowiązany jest do zwiększenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku należnego w rozliczeniu za okres, w którym należność została uregulowana lub zbyta. W przypadku częściowego uregulowania należności, podstawę opodatkowania oraz kwotę podatku należnego zwiększa się w odniesieniu do tej części.
W myśl art. 89a ust. 5 ustawy:
Wierzyciel informuje o korekcie, o której mowa w ust. 1, właściwego dla niego naczelnika urzędu skarbowego w deklaracji podatkowej, w której dokonuje tej korekty.
Powyższe przepisy mają na celu uregulowanie sytuacji, do których dochodzi często w obrocie gospodarczym, a mianowicie, gdy kontrahent pomimo wcześniejszego zobowiązania nie uiszcza zapłaty za dostarczony towar czy też wykonaną usługę. Jest to sytuacja wyjątkowo niekorzystna dla sprzedawcy, ponieważ nie tylko traci on pieniądze, ale również jest zobowiązany do zapłaty należnego podatku od towarów i usług, jaki powstał z tytułu dokonanej transakcji.
Ustawodawca wprowadził, jednakże regulację prawną pozwalającą na zminimalizowanie negatywnych skutków, jakie powstają dla sprzedawcy, w sytuacji, gdy nierzetelny nabywca nie zapłaci za towar lub też wykonaną usługę. Mowa tu o instytucji noszącej nazwę „ulga na złe długi”.
Skorzystanie z ulgi na złe długi przez podatnika – sprzedawcę i skorygowanie przez niego podatku należnego wiąże się z obowiązkami w zakresie korekty podatku naliczonego przez podatnika – nabywcę. Zastosowanie trybu korekty podatku powoduje de facto, że konstrukcyjnie przestaje istnieć podatek należny, przez co przestaje też faktycznie istnieć podatek naliczony, który można by odliczyć. Stąd też konieczna jest korekta podatku naliczonego. Element ten realizuje podstawową cechę podatku od towarów i usług, jaką jest jego neutralność. Tak więc warunkiem skorzystania z ulgi na złe długi jest po prostu istnienie długu.
Zgodnie z wyżej cytowanymi przepisami skorzystanie przez wierzyciela z możliwości korekty podatku należnego od nieściągalnych wierzytelności, a następnie jej uregulowanie bądź zbycie w jakiejkolwiek formie, powoduje obowiązek zastosowania się do normy z art. 89a ust. 4 ustawy.
Z opisu sprawy wynika, że od dnia 1 lutego 2026 r. prowadzi Pani działalność gospodarczą polegającą na wynajmie samochodów zastępczych dla klientów w ramach ubezpieczenia OC sprawcy szkody. Do tej pory nie wystawiła Pani żadnej faktury, jednak planuje Pani wystawiać je na rzecz towarzystw ubezpieczeniowych (TU), które będą regulować należności z tytułu wynajmu pojazdów.
W ramach działalności przewiduje Pani sytuacje, w których:
- faktury będą częściowo opłacane przez TU,
- część należności pozostanie nieuregulowana w ustalonym terminie płatności.
Nie może Pani przewidzieć, czy wszystkie faktury zostaną uregulowane w całości, dlatego chce Pani uzyskać potwierdzenie możliwości zastosowania ulgi na złe długi w podatku VAT w odniesieniu do nieuregulowanej części należności, zgodnie z art. 89a ustawy o VAT.
Pani wątpliwości dotyczą kwestii czy prowadząc działalność gospodarczą w zakresie wynajmu samochodów zastępczych z OC sprawcy, wystawiając faktury na rzecz towarzystw ubezpieczeniowych, które mogą być częściowo nieuregulowane, będąc czynnym podatnikiem VAT na dzień poprzedzający złożenie korekty deklaracji, po upływie 90 dni od terminu płatności nieuregulowanej części faktury, będzie Pani uprawniona do skorzystania z ulgi na złe długi w podatku VAT, zgodnie z art. 89a ustawy o VAT, w odniesieniu do nieuregulowanej części należności z wystawionej faktury.
W tym miejscu należy wskazać, że wierzytelność jest prawem majątkowym, które może być przedmiotem obrotu gospodarczego. Instytucja przelewu wierzytelności została uregulowana w przepisach art. 509-518 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ) – zwanej dalej Kodeksem cywilnym.
Zgodnie z art. 509 § 1 Kodeksu cywilnego:
Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.
W myśl art. 509 § 2 Kodeksu cywilnego:
Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki.
Jak stanowi art. 510 § 1 Kodeksu cywilnego:
Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
Na podstawie art. 518 § 1 pkt 3 Kodeksu cywilnego:
Osoba trzecia, która spłaca wierzyciela, nabywa spłaconą wierzytelność do wysokości dokonanej zapłaty, jeżeli działa za zgodą dłużnika w celu wstąpienia w prawa wierzyciela; zgoda dłużnika powinna być pod nieważnością wyrażona na piśmie.
Istotą przelewu wierzytelności jest zatem umowa zawierana przez wierzyciela z osobą trzecią, na podstawie, której osoba ta nabywa od wierzyciela przysługującą mu wierzytelność.
W opisie sprawy wskazała Pani, że z klientem – poszkodowanym zawierana jest umowa najmu pojazdu zastępczego oraz umowa cesji wierzytelności, na podstawie której poszkodowany przenosi na Panią wierzytelność wobec Towarzystwa Ubezpieczeniowego z tytułu kosztów najmu pojazdu zastępczego finansowanego z polisy OC sprawcy szkody. Na podstawie tej umowy rozliczenie za usługę następuje bezpośrednio z Towarzystwem Ubezpieczeniowym. Faktury dokumentujące usługę najmu pojazdu zastępczego będą wystawiane na Towarzystwo Ubezpieczeniowe jako podmiot zobowiązany do zapłaty należności wynikającej z przejętej wierzytelności.
Zatem należy uznać, że w analizowanym przypadku w wyniku umowy cesji wierzytelności dłużnikiem staje się towarzystwo ubezpieczeniowe, a nie klient, natomiast Pani wstępuje w prawa wierzyciela.
Ponadto jak Pani wyjaśniła, w ramach działalności przewiduje Pani sytuacje, w których:
- faktury będą częściowo opłacane przez TU,
- część należności pozostanie nieuregulowana w ustalonym terminie płatności.
Zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, podatnik – wierzyciel - może skorygować podstawę opodatkowania i podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona, o czym stanowi art. 89a ust. 1 ustawy.
Natomiast nieściągalność wierzytelności – stosownie do treści art. 89a ust. 1a ustawy – uważa się za uprawdopodobnioną w przypadku, gdy wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze.
Skorzystanie przez wierzyciela z możliwości dokonania korekty w trybie art. 89a ust. 1 ustawy, wiąże się z łącznym spełnieniem warunków określonych w art. 89a ust. 2 pkt 3a oraz pkt 5 ustawy. Wierzyciel na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje się korekty:
- musi być podatnikiem zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny,
- korekta powinna być dokonana w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 90. dzień od dnia upływu terminu płatności. Termin 90-dniowy należy każdorazowo liczyć od dnia, w którym upływa termin płatności określony w fakturze lub umowie,
- od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 3 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona,
- wierzytelność nie zostanie uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie.
W opisie sprawy wskazała Pani, że na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokona Pani korekty będzie Pani podatnikiem zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny. Ponadto wierzytelność pozostanie nieuregulowana przez okres co najmniej 90 dni od terminu płatności, od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłyną 3 lata.
Wobec powyższego mając na uwadze cytowany wyżej stan prawny oraz opis sprawy stwierdzam, że w okolicznościach przedstawionych w opisie sprawy, Pani jako wierzyciel będzie uprawniona do dokonania korekty podatku należnego na podstawie art. 89a ust. 1 ustawy z tytułu nieuregulowanych przez towarzystwo ubezpieczeniowe należności wynikających z faktur VAT dokumentujących świadczenie przez Panią usług najmu samochodów zastępczych z OC sprawcy.
W konsekwencji - tak jak wskazano wyżej - będzie Pani uprawniona do skorzystania z ulgi na złe długi, w odniesieniu do faktur w przypadku, których nie otrzyma Pani płatności lub otrzyma częściowe płatności od towarzystwa ubezpieczeniowego.
Przy czym na Pani prawo do skorygowania podstawy opodatkowania pozostaje bez wpływu przepis art. 89a ust. 2a ustawy o VAT, ponieważ faktury za wykonaną usługę najmu samochodu nie będzie Pani wystawiać bezpośrednio na „klienta” tylko na towarzystwo ubezpieczeniowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo