Gmina X, będąca czynnym podatnikiem VAT, zrealizowała projekt montażu instalacji OZE na terenach będących w posiadaniu Gminnego Y – spółki w 100% przez nią kontrolowanej, realizującej jej zadania własne w zakresie kanalizacji. Instalacje zostały sfinansowane przez Gminę X, która jest ich właścicielem, a następnie nieodpłatnie użyczyła je spółce na podstawie…
Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
14 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 14 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług.
Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 3 kwietnia 2026 r. (wpływ 3 kwietnia 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Gmina (X) zawarła we (…) 2024 r. z Województwem (…) umowę o dofinansowanie projektu „(...)” Nr (...) w ramach Programu Fundusze Europejskie dla (...) 2021-2027 Priorytet (…).
W ramach realizacji objętego umową projektu Gmina (X) planowała dokonać montażu instalacji OZE na zlokalizowanych na terenie Gminy budynkach użyteczności publicznej. Montaż ten miał przy tym obejmować instalacje PV wraz z magazynem energii oraz powietrzne pompy ciepła do cwu oraz CO i cwu. Ponadto zgodnie ze złożonym wnioskiem o dofinansowanie w projekcie był przewidziany jeden realizator - Gmina (X).
Na etapie realizacji Gmina zakładała wprowadzenie do wniosku zmian poprzez wpisanie dwóch realizatorów - podmiotów, które miały ponosić i rozliczać wydatki. Pierwszym realizatorem miała być Gmina (X), natomiast drugim - Gminne (Y).
Każdy z realizatorów miał ponosić wydatki dotyczące montażu instalacji OZE na terenach, które pozostawały w jego posiadaniu. Wydatki miały być dokumentowane wystawianymi przez dostawców fakturami, odrębnie w stosunku do każdej instalacji, co w praktyce miało umożliwić jednoznaczne przypisanie wydatków w odniesieniu do każdej instalacji.
W przypadku Gminy (X) do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej został skierowany wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w przedmiocie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją projektów „(...)”. W odpowiedzi wydana też została interpretacja indywidualna z dnia 12 czerwca 2025 r. znak 0111-KDIB3-1.4012.246.2025.2.2MG.
Ostatecznie realizacją projektu zajęła się jednak wyłącznie Gmina (X) (zgodnie ze złożonym wnioskiem), zlecając montaż instalacji OZE nie tylko na należących do niej budynkach, lecz także na terenach będących w posiadaniu Gminnego (Y). Celem umożliwienia takiego montażu Przedsiębiorstwo to użyczyło Gminie posiadane tereny pod realizację projektu. W konsekwencji zaistniałych okoliczności Gmina (X) ponosiła nie tylko wydatki związane z montażem instalacji OZE, w stosunku do których nie miała prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, stosownie do otrzymanej interpretacji indywidualnej, lecz także wydatki dotyczące montażu instalacji OZE na terenach posiadanych przez Gminne (Y), co do których kwestia możliwości takiego obniżenia podatku pozostała poza tą interpretacją.
Wobec przedstawionego stanu rzeczy wskazać należy, że jedynym wspólnikiem Gminnego (Y) jest Gmina (X). Przedsiębiorstwo to jako spółka zawiązane zostało celem realizacji zadań własnych Gminy (X) w zakresie kanalizacji, tj. określonych w art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1153, z późn. zm.).
W ramach projektu „(...)” zamontowane zostały instalacje OZE przez Gminę (X) na terenach Gminnego (Y) służących bezpośrednio realizacji ww. zadań własnych gminy, tj. na terenach oczyszczani ścieków w (…), (…) i (…), a także na terenie siedziby Spółki w (…) i przepompowni ścieków w (…) (na terenie (…) należącego do Gminy (X)).
Przedmiotowe instalacje OZE stanowią własność Gminy (X). Ponieważ jednak funkcjonalnie związane są z terenami wykorzystywanymi przez Gminne (Y) w wykonywaniu zadań własnych gminy, Gmina (X) na mocy zawartej umowy użyczyła je temu Przedsiębiorstwu. Użyczenie to ma przy tym charakter nieodpłatny. Gmina (X) z tytułu dokonanego udostępnienia instalacji OZE nie pobiera żadnego wynagrodzenia, mając na uwadze, że instalacje te są wykorzystywane przez Przedsiębiorstwo przy realizacji jej zadań własnych w zakresie odprowadzania ścieków.
Ponadto Gmina (X) jest czynnym podatnikiem podatku VAT.
Natomiast, w ślad za zawartą umową użyczenia, Gminne (Y) podpisało stosowną umowę z przedsiębiorstwem energetycznym dotyczącą rozliczania energii elektrycznej pochodzącej z zamontowanej instalacji fotowoltaicznej.
Uzupełnienie
1. Jaki jest cel projektu pn. „(...)” na terenach będących w posiadaniu Gminnego (Y)?
Celem projektu jest zwiększenie efektywności energetycznej oraz ograniczenie kosztów działalności Gminnego (Y) realizującego zadania własne gminy w zakresie zbiorowego odbioru ścieków poprzez montaż instalacji fotowoltaicznej na należących do niego budynkach i gruntach. Projekt ma na celu wykorzystanie odnawialnych źródeł energii do pokrycia części zapotrzebowania energetycznego infrastruktury kanalizacyjnej, co przyczyni się do zmniejszenia zużycia energii elektrycznej pochodzącej ze źródeł konwencjonalnych, redukcji emisji gazów cieplarnianych oraz poprawy stabilności finansowej przedsiębiorstwa. Dodatkowo realizacja projektu wpłynie na zwiększenie bezpieczeństwa energetycznego obiektów infrastruktury krytycznej, ograniczenie wpływu wzrostu cen energii elektrycznej na koszty usług komunalnych oraz wpisze się w realizację polityki klimatycznej i środowiskowej gminy, promując zrównoważony rozwój oraz wykorzystanie odnawialnych źródeł energii.
2. Na kogo zostały wystawiane faktury dokumentujące poniesione wydatki związane z realizacją projektu pn. „(...)” na terenach będących w posiadaniu Gminnego (Y)?
Faktury dokumentujące ponoszone wydatki związane z realizacją projektu pn. „(...)” podlegają wystawieniu na Gminę (X).
3. Czy realizacja ww. projektu na terenach będących w posiadaniu Gminnego (Y) należy do Państwa zadań własnych wynikających z przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2025 r. 1153 ze zm.)? Jeśli tak, to na podstawie których przepisów określonych w ustawie o samorządzie gminnym (należy podać artykuły, ustępy i punkty), zadanie objęte ww. projektem na terenach będących w posiadaniu Gminnego (Y) należy do Państwa zadań własnych?
Realizacja projektu ma na celu wsparcie wykonywania zadań własnych Gminy (X) określonych w art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym; zadania te są realizowane przez Gminne (Y).
4. Czy w związku z zakupem i montażem instalacji OZE wraz z magazynami energii, na terenach będących w posiadaniu Gminnego (Y) w ramach realizowanego projektu, o których mowa we wniosku, są Państwo prosumentem energii odnawialnej, w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 68)?
Nie, prosumentem energii odnawialnej nie jest Gmina (X), lecz Gminne (Y) Jako prosument, Przedsiębiorstwo to będzie wytwarzać energię elektryczną z OZE na własne potrzeby, tj. głównie zaspokojeniu potrzeb energetycznych infrastruktury (np. przepompowni, oczyszczalni), ewentualna nadwyżka, jeśli wystąpi, będzie miała charakter pomocniczy a nie komercyjny.
5. Czy instalacji OZE wraz z magazynami energii objęte zakresem wniosku stanowią mikroinstalacje w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych źródłach energii?
Tak, instalacje OZE wraz z magazynami energii objęte zakresem wniosku stanowią mikroinstalacje w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
6. Czy ww. instalacje, objęte zakresem wniosku, mieszczą się w przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii? Jeśli tak, proszę wskazać konkretny punkt ww. przepisu.
Rozpatrywane instalacje nie mieszczą się w przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
7. Czy wykorzystują Państwo energię wytworzoną przez instalacje OZE, o których mowa we wniosku w celach zarobkowych?
Nie, Gmina (X) w ogóle nie wykorzystuje i nie będzie wykorzystywać instalacji OZE, a tym samym realizowała żadnych celów zarobkowych. Instalacje OZE będą użyczane Gminnemu (Y), które będzie korzystało z wytarzanej energii elektrycznej.
8. Czy Instalacje OZE wraz z magazynami energii, o których mowa we wniosku służą/będą również służyły innym obiektom gminnym?
Instalacje OZE, których dotyczy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, nie służą i nie będą służyć innym obiektom gminnym, lecz jak zostało to wskazane wyżej, zostaną użyczone Gminnemu (Y) i będą służyły obiektom będącym w posiadaniu tego przedsiębiorstwa.
9. Proszę opisać w jaki sposób, do jakich czynności będą wykorzystywane przez Państwa efekty rzeczowe realizowanego projektu: instalacje OZE wraz z magazynami energii objęte zakresem wniosku; czy efekty rzeczowe będą wykorzystywane do odpłatnych/nieodpłatnych świadczeń - prosimy wskazać jakich?
Gmina (X) będzie użyczać instalacje OZE Gminnemu (Y), a tym samym nie będzie uzyskiwać „efektów rzeczowych realizowanego projektu”, które mogłaby wykorzystywać w jakikolwiek sposób.
10. Do kogo należą tereny „posiadane” przez Gminne (Y), na których zamontowano instalacje OZE, o których mowa we wniosku?
Tereny „posiadane” przez Gminne (Y) stanowią własność tego Przedsiębiorstwa z wyjątkiem terenu (…), które Gminne (Y) otrzymało w użyczenie od właściciela tego terenu - Gminy (X).
11. Czy tereny „posiadane” przez Gminne (Y), na których zamontowano instalacje OZE, o których mowa we wniosku należą do Państwa Gminy?
Tak, ale jedynie w odniesieniu do terenu (…); pozostałe tereny „należą” do Gminnego (Y) (stanowią jego własność).
12. Jeżeli tereny „posiadane” przez Gminne (Y), na których zamontowano instalacje OZE, o których mowa we wniosku należą do Państwa Gminy, to proszę wskazać:
a) na podstawie jakiej umowy udostępniają Państwo te tereny? Proszę opisać warunki umowy.
Teren (…) jest użyczany Gminnemu (Y) na podstawie umowy z dnia (…) 2023 r. nr (…) w sprawie użyczenia mienia Gminy (X). Umowa ta przewiduje, że użyczone mienie Gminy zostało oddane Gminnemu (Y) w celu wykonywania usługi komunalnej oczyszczania ścieków. Jednocześnie Przedsiębiorstwo to zobowiązało się używać otrzymane mienie zgodnie zasadami gospodarki, w sposób odpowiadający jego właściwościom i przeznaczeniu oraz wyłącznie w celu świadczenia usług stanowiących przedmiot działalności tego Przedsiębiorstwa.
b) czy udostępnienie tych terenów stanowi dla Państwa czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług czy niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
Gmina (X) użycza Gminnemu (Y) teren (…) w ramach władztwa publicznego, a tym samym w ocenie Gminy (X) czynność użyczenia nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie stanowi dla niej czynności podlegającej temu podatkowi.
Pytanie
Czy w stosunku do wydatków poniesionych w związku z montażem instalacji OZE na terenach będących w posiadaniu Gminnego (Y), udokumentowanych fakturami zakupu Gminie (X) będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775, z późn. zm.)?
Państwa stanowisko w sprawie
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775, z późn. zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 tej ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Jak wynika zatem z przytoczonej regulacji prawnej celem nabycia prawa do tzw. odliczenia podatku VAT konieczne jest kumulatywne spełnienie się dwóch przesłanek, po pierwsze wydatek stanowiący źródło podatku naliczonego musi zostać poniesiony przez podatnika, po drugie zaś musi pozostawać w związku z dokonywanymi przez tego podatnika czynnościami podlegającymi opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.
W rozpatrywanym zatem przypadku o kwoty podatku naliczonego wynikające z faktur zakupu związanych z montażem instalacji OZE na terenach Gminnego (Y) może zostać obniżona kwota podatku należnego o tyle, o ile powstała w wyniku montażu instalacja OZE będzie wykorzystywana przez Gminę (X) jako podatnika podatku VAT czynnego do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Niezbędne zatem staje się wyjaśnienie, czy Gmina (X) użyczając Gminnemu (Y) instalacje OZE powstałe w ramach projektu „(...)” występuje w roli podatnika podatku od towarów i usług, a jeśli tak, to czy sama czynność użyczenia podlega opodatkowaniu tym podatkiem.
Dopiero bowiem ustalenie, że rozpatrywane użyczenie stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu, oznaczać będzie, że Gminie (X) przysługuje wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług prawo do analizowanego obniżenia kwoty podatku należnego.
Mając zatem powyższe na uwadze zważyć trzeba, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Natomiast w myśl art. 7 ust. 1 powyższej ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Z kolei stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.
Dodatkowo, w świetle art. 8 ust. 2 ww. ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
Ponadto, w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza przy tym, według art. 15 ust. 2 ww. ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Jednocześnie, stosownie do treści art. 15 ust. 6 rozpatrywanej ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Oznacza to, że organ władzy publicznej jest uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań, oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
W świetle zatem wskazanych unormowań prawnych, jednostka samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług w zależności od charakteru wykonywanych czynności może występować bądź to w charakterze podmiotu niebędącym podatnikiem, gdy realizuje nałożone na nią zadania na mocy określonych przepisów, bądź też w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, gdy wykonuje czynności na podstawie stosunków cywilnoprawnych. Kryterium podziału wynika więc z charakteru wykonywanych czynności, czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają jednostkę samorządu terytorialnego z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem jej za podatnika podatku od towarów i usług, a realizowane przez nią odpłatne dostawy towarów i odpłatne świadczenia usług podlegają opodatkowaniu.
Z przywołanych zatem przepisów wynika, że jednostka samorządu terytorialnego jest podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. źródłem ich realizacji jest stosunek cywilnoprawny. Są to zatem wszystkie wykonywane przez jednostkę czynności w sferze jej aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp. W tym też zakresie czynności te mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
Kwestię nawiązywanych stosunków cywilnoprawnych zasadniczo reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r. poz. 1071, z późn. zm.). Zasada swobody zawierania umów zapisana została przy tym w art. 353(1) Kodeksu cywilnego. W świetle tego przepisu, strony zawierając umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.
Z kolei umowa użyczenia została zdefiniowana w art. 710 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z tym przepisem przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.
Umowa użyczenia jest zatem co do istoty umową nieodpłatną. Natomiast zgodnie z przytoczonym powyżej art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług również nieodpłatne świadczenie usług bądź nieodpłatne użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika, należy uznać za spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 tej ustawy, podlega opodatkowaniu. W praktyce zaś oznacza to, że co do zasady nieodpłatne udostępnienie rzeczy w ramach użyczenia stanowi czynność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.
Odnosząc zatem powyższe regulacje prawne do rozpatrywanej sprawy zauważyć wypada, że na mocy podpisanej umowy użyczenia Gmina (X) udostępniła instalacje OZE Gminnemu (Y) w ramach tzw. władztwa publicznego.
Nie może bowiem budzić wątpliwości, że obowiązkiem gminy jest wytworzenie określonej infrastruktury oraz zapewnienie jej właściwego funkcjonowania, w tym dokonywanie jej rozbudowy i modernizacji, o ile przeznaczenie tej infrastruktury jest niezbędną do wykonywania zadań własnych gminy. Dotyczy to w szczególności infrastruktury w zakresie wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, jako niezbędnej do wykonywania zadań własnych wskazanych w art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminy.
Zważyć trzeba, że w myśl art. 2 ust. 1 tej ustawy, gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
Natomiast, zgodnie z art. 6 ust. 1 rozpatrywanej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
Jednocześnie, na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, w celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
Ponadto, stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w przypadkach określonych w odrębnej ustawie.
Jak z kolei stanowi art. 9 ust. 3 rozpatrywanej ustawy, formy prowadzenia gospodarki gminnej, w tym wykonywania przez gminę zadań o charakterze użyteczności publicznej, określa odrębna ustawa.
Dlatego też, jakkolwiek okoliczność użyczenia instalacji OZE Gminnemu (Y) stanowi nieodpłatne świadczenie, o którym mowa w art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, to jednak nie może ujść uwadze, że świadczenie to jest wykonywane przez Gminę (X) w ramach władztwa publicznego. Tym samym przepis ten w rozpatrywanym przypadku nie znajduje zastosowania, bowiem Gmina (X) jako użyczający nie występuje w roli podatnika podatku VAT czynnego. W konsekwencji nieodpłatne udostępnienie instalacji OZE nie jest w analizowanej sytuacji czynnością podlegającą opodatkowaniu.
Konkludując zatem wskazać trzeba, że w stosunku do wydatków ponoszonych w związku z montażem na terenach będących w posiadaniu Gminnego (Y) instalacji OZE Gminie (X) nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Dzieje się tak, gdyż Gmina (X) użyczając instalację OZE ww. Przedsiębiorstwu nie występuje w roli podatnika, a tym samym instalacje te nie są wykorzystywane do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Jak wynika z powyższych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Jak stanowi art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;
Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
W oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Odnosząc się do kwestii objętej zakresem pytania należy w pierwszej kolejności ustalić, czy towary i usługi nabyte przez Państwa w związku z montażem instalacji OZE na terenach będących w posiadaniu Gminnego (Y) w ranach projektu pn. „(...)”, będą wykorzystywane przez Państwa do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
Na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Według art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym warunkiem dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną czynność. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku, którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Ponadto w myśl art. 8 ust. 2 ustawy o VAT:
Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
Zatem opodatkowaniu podlegać powinno, jako odpłatne świadczenie usług, użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza (w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, w całości lub w części, przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia zastosowanie fikcji prawnej i objęcie zakresem opodatkowania VAT usług świadczonych nieodpłatnie. Jeśli jeden z tych warunków nie jest spełniony, podatnik nie powinien opodatkowywać takiego nieodpłatnego świadczenia usług.
Dla ustalenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego wyżej przepisu, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują.
Ponadto, nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.
Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W świetle art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej - (Dz. Urz. UE. L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zgodnie z którym:
Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.
Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.
Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują, jako podmioty prawa publicznego, nawet, jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.
W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
- podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
- podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.
Kryterium podziału stanowi więc charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy
Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.):
Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
Natomiast w myśl art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
Na podstawie art. 7 ust.1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
Art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że:
W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
Natomiast z art. 9 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym wynika, że:
Zadaniami użyteczności publicznej, w rozumieniu ustawy, są zadania własne gminy, określone w art. 7 ust. 1 , których celem jest bieżące i nieprzerwane zaspokajanie zbiorowych potrzeb ludności w drodze świadczenia usług powszechnie dostępnych.
Realizacja tych zadań następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw i usług, co do zasady odpłatnych). Gmina, w celu wypełnienia nałożonych na nią zadań, organizuje warunki dla innych podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym.
W tym miejscu należy wskazać, że stosownie do treści art. 710 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.
Zatem umowa użyczenia jest z natury umową nieodpłatną. Umowa użyczenia nie przenosi własności rzeczy. Powyższe oznacza, że oddanie do bezpłatnego używania na podstawie umowy użyczenia jest nieodpłatnym świadczeniem usług.
Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem podatku VAT. We (…) 2024 r. zawarli Państwo z Województwem (…) umowę o dofinansowanie projektu „(...)”.
Realizacją projektu zajęli się wyłącznie Państwo, zlecając montaż instalacji OZE nie tylko na budynkach należących do Państwa, lecz także na terenach będących w posiadaniu Gminnego (Y). Celem umożliwienia montażu ww. przedsiębiorstwo użyczyło Państwu posiadane tereny pod realizację projektu. Państwo ponosili wydatki dotyczące montażu instalacji OZE na terenach posiadanych przez Gminne (Y)
Jedynym wspólnikiem Gminnego (Y) są Państwo. Przedsiębiorstwo zawiązane zostało celem realizacji Państwa zadań własnych w zakresie kanalizacji, tj. określonych w art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym.
W ramach przedmiotowego projektu zamontowane zostały przez Państwa instalacje OZE na terenach Gminnego (Y) służących bezpośrednio realizacji ww. zadań własnych gminy.
Przedmiotowe instalacje OZE stanowią Państwa własność. Ponieważ jednak funkcjonalnie związane są z terenami wykorzystywanymi przez ww. przedsiębiorstwo w wykonywaniu Państwa zadań własnych, na mocy zawartej umowy użyczyli je Państwo temu Przedsiębiorstwu. Użyczenie to ma charakter nieodpłatny. Z tytułu dokonanego udostępnienia instalacji OZE nie pobierają Państwo żadnego wynagrodzenia, instalacje te są wykorzystywane przez Przedsiębiorstwo przy realizacji Państwa zadań własnych w zakresie odprowadzania ścieków.
Celem projektu jest zwiększenie efektywności energetycznej oraz ograniczenie kosztów działalności Gminnego (Y) realizującego zadania własne gminy w zakresie zbiorowego odbioru ścieków. Projekt ma na celu wykorzystanie odnawialnych źródeł energii do pokrycia części zapotrzebowania energetycznego infrastruktury kanalizacyjnej, co przyczyni się do zmniejszenia zużycia energii elektrycznej pochodzącej ze źródeł konwencjonalnych, redukcji emisji gazów cieplarnianych oraz poprawy stabilności finansowej przedsiębiorstwa. Dodatkowo realizacja projektu wpłynie na zwiększenie bezpieczeństwa energetycznego obiektów infrastruktury krytycznej, ograniczenie wpływu wzrostu cen energii elektrycznej na koszty usług komunalnych oraz wpisze się w realizację polityki klimatycznej i środowiskowej gminy, promując zrównoważony rozwój oraz wykorzystanie odnawialnych źródeł energii.
Faktury dokumentujące ponoszone wydatki związane z realizacją ww. projektu podlegają wystawieniu na Państwa.
Realizacja przedmiotowego projektu ma na celu wsparcie wykonywania zadań własnych Państwa Gminy określonych w art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym; zadania te są realizowane przez Gminne (Y).
Prosumentem energii odnawialnej nie są Państwo, lecz Gminne (Y). Jako prosument, Przedsiębiorstwo będzie wytwarzać energię elektryczną z OZE na własne potrzeby, tj. głównie zaspokojeniu potrzeb energetycznych infrastruktury (np. przepompowni, oczyszczalni), ewentualna nadwyżka, jeśli wystąpi, będzie miała charakter pomocniczy a nie komercyjny.
Instalacje OZE wraz z magazynami energii objęte zakresem wniosku stanowią mikroinstalacje w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
Instalacje nie mieszczą się w przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
Państwo w ogóle nie wykorzystują i nie będą wykorzystywać instalacji OZE, a tym samym nie realizują żadnych celów zarobkowych. Instalacje OZE będą użyczane Gminnemu (Y), które będzie korzystało z wytarzanej energii elektrycznej.
Instalacje OZE, których dotyczy wniosek, nie służą i nie będą służyć innym obiektom gminnym.
Będą Państwo użyczać instalacje OZE Gminnemu (Y). Nie będą Państwo uzyskiwać „efektów rzeczowych realizowanego projektu”, które mogliby wykorzystywać w jakikolwiek sposób.
Tereny „posiadane” przez Gminne (Y) stanowią własność tego Przedsiębiorstwa z wyjątkiem terenu (…), które ww. przedsiębiorstwo otrzymało w użyczenie od Państwa na podstawie umowy w sprawie użyczenia mienia Gminy (X), w celu wykonywania usługi komunalnej oczyszczania ścieków. Jednocześnie Przedsiębiorstwo zobowiązało się używać otrzymane mienie zgodnie zasadami gospodarki, w sposób odpowiadający jego właściwościom i przeznaczeniu oraz wyłącznie w celu świadczenia usług stanowiących przedmiot działalności tego Przedsiębiorstwa. Użyczają Państwo ww. Przedsiębiorstwu teren (…) w ramach władztwa publicznego, czynność użyczenia nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie stanowi dla Państwa czynności podlegającej temu podatkowi.
Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w stosunku do wydatków poniesionych w związku z montażem instalacji OZE na terenach będących w posiadaniu Gminnego (Y), udokumentowanych fakturami zakupu będzie Państwu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
Mając na uwadze przepisy prawa oraz opis sprawy należy raz jeszcze podkreślić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług co do zasady podlegają czynności wykonywane odpłatnie.
W przedmiotowej sprawie czynność polegająca na nieodpłatnym udostępnieniu Gminnemu (Y), instalacji OZE, o których mowa we wniosku, w ramach umowy użyczenia, realizowana jest poza zakresem Państwa działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Wykonując tą czynność nie występują Państwo w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Z tytułu dokonanego udostępnienia instalacji OZE nie pobierają Państwo żadnego wynagrodzenia, instalacje są wykorzystywane przez Gminne (Y) przy realizacji Państwa zadań własnych w zakresie odprowadzania ścieków określonych w art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym.
W konsekwencji nieodpłatne udostępnienie przez Państwa Gminnemu (Y), instalacji OZE, o których mowa we wniosku nie stanowi czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
Jak wynika z powołanych przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku od towarów i usług w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.
W omawianej sprawie związek taki nie wystąpi ponieważ zakupione towary i usługi nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, bowiem – jak wynika z Państwa wniosku - będą Państwo użyczać instalacje OZE Gminnemu (Y). Nie będą Państwo uzyskiwać „efektów rzeczowych realizowanego projektu”, które mogliby wykorzystywać w jakikolwiek sposób. Ponadto w związku z realizacją projektu nie działają Państwo jako podatnik podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, bowiem realizacja przedmiotowego projektu ma na celu wsparcie wykonywania zadań własnych Państwa Gminy określonych w art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym; zadania te są realizowane przez Gminne (Y). Zatem wydatki jakie Państwo ponoszą w związku z realizacją projektu „(...)” w związku z montażem instalacji OZE na terenach będących w posiadaniu Gminnego (Y) nie mają związku z wykonywaniem przez Państwa czynności opodatkowanych.
W konsekwencji powyższego ze względu na niespełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki warunkującej prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, nie przysługuje Państwu - na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy - prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od zakupów towarów i usług nabytych w związku z realizacją inwestycji z zakresu montażu instalacji OZE na terenach będących w posiadaniu Gminnego (Y).
Podsumowując, w stosunku do wydatków poniesionych w związku z montażem instalacji OZE na terenach będących w posiadaniu Gminnego (Y), udokumentowanych fakturami zakupu nie będzie Państwu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Tym samym, Państwa stanowisko zgodnie, z którym w stosunku do wydatków ponoszonych w związku z montażem na terenach będących w posiadaniu Gminnego (Y) instalacji OZE Gminie (X) nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Dzieje się tak, gdyż Gmina (X) użyczając instalację OZE ww. Przedsiębiorstwu nie występuje w roli podatnika, a tym samym instalacje te nie są wykorzystywane do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym, mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego, uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego (którego elementy przyjmuje jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo