Interpretacja 0111-KDIB3-1.4012.176.2026.4.KO

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe, w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest:

-        prawidłowe – w zakresie pytania nr 8 i nr 10,

-        nieprawidłowe – w zakresie pytania nr 7.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej m.in. w zakresie podatku od towarów i usług dotyczący ustalenia

-        czy Wspólnota jest podatnikiem VAT z tytułu zarządzania nieruchomością wspólną, w tym także z tytułu dokonywania inwestycji w nieruchomość wspólną, a otrzymywane zaliczki na utrzymanie nieruchomości wspólnej powinny podlegać opodatkowaniu VAT, (pytanie nr 7)

-        czy Wspólnota jest podatnikiem VAT z tytułu pośredniczenia w nabywaniu mediów przez właścicieli poszczególnych lokali, a otrzymywane zaliczki na media dostarczane do lokali powinny podlegać opodatkowaniu VAT, (pytanie nr 8)

-        czy Wspólnota będzie uprawniona do odliczania podatku VAT zapłaconego w związku z nabywaniem towarów i usług przeznaczonych na utrzymanie nieruchomości wspólnej, jak również towarów i usług mających charakter inwestycji w nieruchomość wspólną, (pytanie nr 9)

-        czy Wspólnota będzie uprawniona do odliczania podatku VAT zapłaconego w związku z nabywaniem mediów przeznaczonych dla poszczególnych lokali. (pytanie nr 10)

Wniosek został uzupełniony pismem z 7 kwietnia 2026 r. będącym odpowiedzią na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Wspólnota Lokalowa (…). Wspólnota jest jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, działa na podstawie ustawy z 24.06.1994 o własności lokali. Wspólnota jest polskim rezydentem podatkowym.

Wspólnotę tworzy ogół właścicieli lokali wchodzących w skład budynku położonego (…) („Budynek”). Wszystkie lokale, o których mowa powyżej, to lokale użytkowe - są przeznaczone na najem krótkoterminowy, nie ma możliwości zameldowania się w nich na pobyt stały. W skład Budynku nie wchodzą lokale mieszkalne. Wspólnota nie jest właścicielem Budynku, ani lokali.

Wspólnota zarządza nieruchomością wspólną Budynku, a także nabywa media przeznaczone dla poszczególnych lokali (to Wspólnota - a nie poszczególni właściciele - zawarła umowy na dostawę mediów do lokali). Co miesiąc Wspólnota otrzymuje od właścicieli lokali zaliczki na utrzymanie nieruchomości wspólnej oraz na media dostarczane do lokali. Periodycznie zaliczki są rozliczane z faktycznymi wydatkami, w tym szczególnie zaliczki na media dla poszczególnych lokali są rozliczane z faktycznym zużyciem mediów przez te lokale (na podstawie liczników mierzących zużycie w każdym lokalu).

Wysokość zaliczek wynika z uchwał podejmowanych przez właścicieli lokali. W związku z zarządzaniem nieruchomością wspólną i nabywaniem mediów dla poszczególnych lokali Wspólnota nie otrzymuje od właścicieli lokali żadnej marży.

Zaliczki na utrzymanie nieruchomości wspólnej służą pokrywaniu wydatków na:

(a) media,

(b) bieżące remonty i konserwację,

(c) ubezpieczenie,

(d) wynagrodzenie administratora,

(e) inne koszty eksploatacyjne nieruchomości wspólnej.

Ponadto Wspólnota osiąga pewne przychody z nieruchomości wspólnej - obecnie wynajmuje część tej nieruchomości dla celów reklamowych, planuje również wynająć część nieruchomości podmiotowi zewnętrznemu (pod studio masażu). W przyszłości możliwe jest osiąganie także innych przychodów z nieruchomości wspólnej. Przychody z wynajmu (czynsz) są należne co miesiąc.

Wspólnota planuje utworzyć z otrzymywanych zaliczek odrębny fundusz celowy (inwestycyjny), z którego pokrywane będą planowane inwestycje w nieruchomość wspólną (np. zakup i montaż wanny jacuzzi, wyposażenie/modernizacja stref rekreacyjnych itp.

W 2025 r. Wspólnota korzystała ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, jednak w roku 2026 sprzedaż może przekroczyć 240 tys. zł. W przypadku, jeżeli sprzedaż w 2026 r. nie przekroczy 240 tys. zł, Wspólnota rozważa rezygnację ze zwolnienia z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Pismem z 7 kwietnia 2026 r. uzupełniono opis sprawy następująco.

1. Płatność w umowie najmu

Warunki płatności zostały ustalone w §2 umowy najmu, zatytułowanym „Wynagrodzenie”. Zgodnie z umową płatność czynszu powinna być dokonywana co miesiąc. Trzy ustępy §2 umowy brzmią:

ust. 1: Całkowita miesięczna opłata za ekspozycję trzech reklam wynosi:

3 reklamy x 50,00 zł = 150,00 zł brutto miesięcznie.

ust. 2: Opłata będzie regulowana na podstawie faktury wystawionej przez Wspólnotę, płatnej do 10. dnia każdego miesiąca.

ust. 3: Płatność dokonywana będzie na rachunek bankowy wskazany każdorazowo na fakturze.

2. Inne koszty eksploatacyjne nieruchomości wspólnej

Inne koszty eksploatacyjne nieruchomości wspólnej to: bieżące serwisy, sprzątanie wewnątrz, sprzątanie na zewnątrz, serwis zimowy (odśnieżanie), koszty administracyjne, wynagrodzenie zarządu, zakup dodatkowego wyposażenia (np. pokój gamingowy, jacuzzi, wyposażenie groty solnej), zakupy inwestycyjne które nie zostały zrealizowane przez dewelopera np. kamery.

Pytania w zakresie podatku od towarów oznaczone jak we wniosku

7. Czy Wspólnota jest podatnikiem VAT z tytułu zarządzania nieruchomością wspólną, w tym także z tytułu dokonywania inwestycji w nieruchomość wspólną, a otrzymywane zaliczki na utrzymanie nieruchomości wspólnej powinny podlegać opodatkowaniu VAT (zakładając, że sprzedaż przekroczy w 2026 r. 240 tys. zł lub Wspólnota zrezygnuje ze zwolnienia z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT)?

8. Czy Wspólnota jest podatnikiem VAT z tytułu pośredniczenia w nabywaniu mediów przez właścicieli poszczególnych lokali, a otrzymywane zaliczki na media dostarczane do lokali powinny podlegać opodatkowaniu VAT (zakładając, że sprzedaż przekroczy w 2026 r. 240 tys. zł lub Wspólnota zrezygnuje ze zwolnienia z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT)?

9. Jeżeli odpowiedź na pytania nr 7 jest pozytywna - czy Wspólnota będzie uprawniona do odliczania podatku VAT zapłaconego w związku z nabywaniem towarów i usług przeznaczonych na utrzymanie nieruchomości wspólnej, jak również towarów i usług mających charakter inwestycji w nieruchomość wspólną (zakładając, że sprzedaż przekroczy w 2026 r. limit 240 tys. zł lub Wspólnota zrezygnuje ze zwolnienia z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT)?

10. Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 8 jest pozytywna - czy Wspólnota będzie uprawniona do odliczania podatku VAT zapłaconego w związku z nabywaniem mediów przeznaczonych dla poszczególnych lokali (zakładając, że sprzedaż przekroczy w 2026 r. limit 240 tys. zł lub Wspólnota zrezygnuje ze zwolnienia z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT)?

Państwa stanowisko w sprawie podatku od towarów oznaczone jak we wniosku

7. Wspólnota jest podatnikiem VAT z tytułu zarządzania nieruchomością wspólną, w tym także z tytułu dokonywania inwestycji w nieruchomość wspólną, a otrzymywane zaliczki na utrzymanie nieruchomości wspólnej powinny podlegać opodatkowaniu VAT (zakładając, że sprzedaż przekroczy w 2026 r. limit 240 tys. zł lub Wspólnota zrezygnuje ze zwolnienia z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT).

8. Wspólnota jest podatnikiem VAT z tytułu z tytułu pośredniczenia w nabywaniu mediów przez właścicieli poszczególnych lokali, a otrzymywane zaliczki na media dostarczane do lokali powinny podlegać opodatkowaniu VAT (zakładając, że sprzedaż przekroczy w 2026 r. 240 tys. zł lub Wspólnota zrezygnuje ze zwolnienia z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT).

9. Wspólnota będzie uprawniona do odliczania podatku VAT zapłaconego w związku z nabywaniem towarów i usług przeznaczonych na utrzymanie nieruchomości wspólnej, jak również towarów i usług mających charakter inwestycji w nieruchomość wspólną (zakładając, że sprzedaż przekroczy w 2026 r. limit 240 tys. zł lub Wspólnota zrezygnuje ze zwolnienia z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT) na zasadach i z ograniczeniami wskazanymi w ustawie o VAT, w szczególności w dziale IX ustawy.

10. Wspólnota będzie uprawniona do odliczania podatku VAT zapłaconego w związku z nabywaniem mediów przeznaczonych dla poszczególnych lokali (zakładając, że sprzedaż przekroczy w 2026 r. limit 240 tys. zł lub Wspólnota zrezygnuje ze zwolnienia z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT).

Pytania 7-10

Jak opisano powyżej, działalność Wspólnoty polega na zarządzaniu nieruchomością wspólną Budynku, a także nabywaniu mediów dostarczanych do poszczególnych lokali. Działalność Wspólnoty wypełnia przesłanki z art. 15 ustawy o VAT. Jednocześnie działalność Wspólnoty nie podlega zwolnieniom przewidzianym w ustawie o VAT lub wydanych na jej podstawie rozporządzeniach.

W konsekwencji zaliczki otrzymywane przez Wspólnotę od właścicieli poszczególnych lokali oraz czynsz z tytułu wynajmu części nieruchomości wspólnej podlegają opodatkowaniu VAT, a VAT zapłacony w związku z nabywaniem towarów i usług dla celów działalności Wspólnoty podlega odliczeniu na zasadach i z ograniczeniami wskazanymi w ustawie o VAT, w szczególności w dziale IX ustawy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest w części prawidłowe, w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z opisu sprawy wynika, że Państwo jako Wspólnota lokalowa działają na podstawie ustawy z 24.06.1994 o własności lokali. Wspólnotę tworzy ogół właścicieli lokali wchodzących w skład budynku. Wszystkie lokale, to lokale użytkowe - są przeznaczone na najem krótkoterminowy. W skład Budynku nie wchodzą lokale mieszkalne. Wspólnota nie jest właścicielem Budynku, ani lokali.

Wspólnota zarządza nieruchomością wspólną Budynku, a także nabywa media przeznaczone dla poszczególnych lokali (Wspólnota zawarła umowy na dostawę mediów do lokali). Co miesiąc Wspólnota otrzymuje od właścicieli lokali zaliczki na utrzymanie nieruchomości wspólnej oraz na media dostarczane do lokali. Zaliczki są rozliczane z faktycznymi wydatkami, w tym szczególnie zaliczki na media dla poszczególnych lokali są rozliczane z faktycznym zużyciem mediów przez te lokale (na podstawie liczników mierzących zużycie w każdym lokalu). W związku z zarządzaniem nieruchomością wspólną i nabywaniem mediów dla poszczególnych lokali Wspólnota nie otrzymuje od właścicieli lokali żadnej marży.

Zaliczki na utrzymanie nieruchomości wspólnej służą pokrywaniu wydatków na: media, bieżące remonty i konserwację, ubezpieczenie, wynagrodzenie administratora i inne koszty eksploatacyjne nieruchomości wspólnej.

Ponadto Wspólnota osiąga przychody z nieruchomości wspólnej - obecnie wynajmuje część tej nieruchomości dla celów reklamowych, planuje również wynająć część nieruchomości podmiotowi zewnętrznemu (pod studio masażu). W przyszłości możliwe jest osiąganie także innych przychodów z nieruchomości wspólnej. Przychody z wynajmu (czynsz) są należne co miesiąc.

Wspólnota planuje utworzyć z otrzymywanych zaliczek odrębny fundusz celowy (inwestycyjny), z którego pokrywane będą planowane inwestycje w nieruchomość wspólną (np. zakup i montaż wanny jacuzzi, wyposażenie/modernizacja stref rekreacyjnych itp.

W 2025 r. Wspólnota korzystała ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, jednak w roku 2026 sprzedaż może przekroczyć 240 tys. zł. W przypadku, jeżeli sprzedaż w 2026 r. nie przekroczy 240 tys. zł, Wspólnota rozważa rezygnację ze zwolnienia z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Wątpliwości Państwa dotyczą

-        czy Wspólnota jest podatnikiem VAT z tytułu zarządzania nieruchomością wspólną, w tym także z tytułu dokonywania inwestycji w nieruchomość wspólną, a otrzymywane zaliczki na utrzymanie nieruchomości wspólnej powinny podlegać opodatkowaniu VAT, (pytanie nr 7)

-        czy Wspólnota jest podatnikiem VAT z tytułu z tytułu pośredniczenia w nabywaniu mediów przez właścicieli poszczególnych lokali, a otrzymywane zaliczki na media dostarczane do lokali powinny podlegać opodatkowaniu VAT. (pytanie nr 8)

Na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 232):

Ustawa określa sposób ustanawiania odrębnej własności samodzielnych lokali mieszkalnych, lokali o innym przeznaczeniu, prawa i obowiązki właścicieli tych lokali oraz zarząd nieruchomością wspólną.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o własności lokali:

W razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali.

W myśl art. 6 ustawy o własności lokali:

Ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana.

Przepis ten daje wspólnocie mieszkaniowej przymiot jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej. Jak wynika z powyższego, wspólnota mieszkaniowa jest odrębnym od członków wspólnoty podmiotem praw i obowiązków, a tym samym działając w ramach przyznanej zdolności prawnej, może nabywać prawa i obowiązki do własnego majątku.

Wspólnota zatem posiada określoną strukturę organizacyjną, w skład której wchodzą (tworzą ją) właściciele lokali, zobowiązani do określonych zachowań i czynności wynikających z tej ustawy.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o własności lokali:

Właściciel ponosi wydatki związane z utrzymaniem jego lokalu, jest obowiązany utrzymywać swój lokal w należytym stanie, przestrzegać porządku domowego, uczestniczyć w kosztach zarządu związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej, korzystać z niej w sposób nieutrudniający korzystania przez innych współwłaścicieli oraz współdziałać z nimi w ochronie wspólnego dobra.

Jak stanowi art. 14 ustawy o własności lokali:

Na koszty zarządu nieruchomością wspólną składają się w szczególności:

1) wydatki na remonty i bieżącą konserwację;

2) opłaty za dostawę energii elektrycznej i cieplnej, gazu i wody, w części dotyczącej nieruchomości wspólnej, oraz opłaty za antenę zbiorczą i windę;

3) ubezpieczenia, podatki i inne opłaty publicznoprawne, chyba że są pokrywane bezpośrednio przez właścicieli poszczególnych lokali;

4) wydatki na utrzymanie porządku i czystości;

5) wynagrodzenie członków zarządu lub zarządcy.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o własności lokali:

Na pokrycie kosztów zarządu właściciele lokali uiszczają zaliczki w formie bieżących opłat, płatne z góry do dnia 10 każdego miesiąca.

Regulacja art. 13 ust. 1 ustawy o własności lokali wskazuje na dwa rodzaje obowiązków członków wspólnoty mieszkaniowej: jedne związane z nieruchomością wspólną i drugie, związane z odrębną własnością lokalu. Tym samym właściciele lokali zobowiązani są uczestniczyć w kosztach zarządu związanych z nieruchomością wspólną, na pokrycie których uiszczają zaliczki w formie bieżących opłat (art. 15 ustawy o własności lokali), oraz ponoszą wydatki związane z utrzymaniem własnych lokali (m.in. za wodę, ciepło, odprowadzanie ścieków, gaz, energię elektryczną).

Wspólnota mieszkaniowa realizując wspólny interes właścicieli występuje w odmiennych rolach w przypadku nabycia towarów i usług w ramach zarządu nieruchomością wspólną oraz w przypadku nabycia towarów i usług na potrzeby utrzymania poszczególnych lokali właścicieli.

W pierwszym z wyżej wymienionych przypadków wspólnota, będąca jednostką odrębną od właścicieli lokali, nabywając towary i usługi dla celów nieruchomości wspólnej nie wykonuje żadnych czynności na rzecz właścicieli. W takiej bowiem sytuacji działa ona w imieniu własnym i na własny rachunek, jako podmiot stosunków zobowiązaniowych wynikających z zarządu nieruchomością wspólną, którego działanie jest jedynie finansowane przez właścicieli wyodrębnionych lokali mieszkalnych (m.in. w formie zaliczek, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o własności lokali), mających udziały w nieruchomości wspólnej. Tym samym odbiorcą nabywanych towarów i usług jest wspólnota, jako odrębny od jej członków podmiot praw, i to ona występuje jako ostateczny konsument. W takim więc zakresie nie świadczy ona żadnych czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług na rzecz właścicieli odrębnych lokali. Zatem uiszczanie przez członków wspólnoty należności tytułem pokrycia kosztów zarządu nieruchomością wspólną nie jest objęte przepisami ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji brak jest podstaw do fakturowania wewnętrznych rozliczeń między wspólnotą a jej członkami, w związku z ponoszonymi kosztami zarządu nieruchomością wspólną.

Natomiast w drugim przypadku, gdy wydatki ponoszone są przez właściciela wyłącznie w związku z odrębną własnością lokalu, wspólnota w zakresie nabywanych towarów i usług celem zaopatrzenia poszczególnych lokali występuje w odmiennej roli. Nabywa bowiem towary i usługi w swoim imieniu jednakże na rzecz właścicieli poszczególnych lokali, którzy dokonują na poczet tych zakupów stosownych wpłat. Tym samym wspólnota zakupując towary i usługi, które następnie przyporządkowuje poszczególnym lokalom, dokonuje ich odsprzedaży właścicielom lokali. W takiej sytuacji środki uiszczane przez właścicieli poszczególnych lokali na ich utrzymanie stanowią w istocie zapłatę za odsprzedawane im przez wspólnotę towary i usługi. W konsekwencji w odniesieniu do rozliczania wydatków związanych z utrzymaniem poszczególnych lokali, ponoszonych m.in. z tytułu zakupu przez wspólnotę towarów i usług do tych lokali, zastosowanie znajdą przepisy o podatku od towarów i usług.

Mając na względzie powyższe należy stwierdzić, iż wspólnota dokonując odsprzedaży właścicielom lokali, zakupionych uprzednio w tym celu, towarów i usług związanych wyłącznie z utrzymaniem poszczególnych lokali, działa jako podatnik podatku od towarów i usług i w sytuacji niekorzystania przez nią ze zwolnienia podmiotowego, dokonywane przez nią czynności w ww. zakresie winny być dokumentowane fakturami, wystawianymi zgodnie z zasadami przewidzianymi w art. 106 ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisach do niej wykonawczych.

Każda wspólnota mieszkaniowa jest obligatoryjnie zobowiązana do tego, aby zajmować się nieruchomością wspólną w budynkach wielolokalowych, czyli tą częścią budynku, która nie wchodzi w skład żadnego z lokali będących odrębną własnością.

Art. 3. ust. 2 ustawy o własności lokali mówi, że:

Nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali.

W świetle art. 22 ust. 1 ustawy o własności lokali:

Czynności zwykłego zarządu podejmuje zarząd samodzielnie.

Art. 22. ust. 3 pkt 8 ustawy o własności lokali stanowi, że

Czynnościami przekraczającymi zakres zwykłego zarządu są w szczególności m.in. ustalenie, w wypadkach nieuregulowanych przepisami, części kosztów związanych z eksploatacją urządzeń lub części budynku służących zarówno do użytku poszczególnych właścicieli lokali, jak i do wspólnego użytku właścicieli co najmniej dwóch lokali, które zaliczane będą do kosztów zarządu nieruchomością wspólną.

A zatem ogół właścicieli lokali, ma prawo szczegółowo określić, jakie elementy danego budynku zaliczone zostaną do nieruchomości wspólnej, jakie zaś wchodzą w skład poszczególnych lokali. Ustawa dopuszcza więc taką sytuację, w której ze wspólnych funduszy finansowane są np. remonty części budynku stanowiące indywidualną własność właścicieli lokali. Uchwała właścicieli może przewidywać finansowanie ze wspólnych funduszy inwestycje w nieruchomość wspólną.

W związku z powyższym Wspólnota nie jest podatnikiem VAT z tytułu zarządzania nieruchomością wspólną, w tym także z tytułu dokonywania inwestycji w nieruchomość wspólną, a otrzymywane zaliczki na utrzymanie nieruchomości wspólnej podlegają opodatkowaniu VAT (w sytuacji, gdy sprzedaż przekroczy w 2026 r. limit 240 tys. zł lub Wspólnota zrezygnuje ze zwolnienia z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT).

Stanowisko Państwa w zakresie pytania nr 7 jest nieprawidłowe.

Natomiast Wspólnota jest podatnikiem VAT z tytułu z tytułu pośredniczenia w nabywaniu mediów przez właścicieli poszczególnych lokali, a otrzymywane zaliczki na media dostarczane do lokali podlegają opodatkowaniu VAT (w sytuacji, gdy sprzedaż przekroczy w 2026 r. 240 tys. zł lub Wspólnota zrezygnuje ze zwolnienia z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT).

Stanowisko Państwa w zakresie pytania nr 8 jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 , przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114 , art. 119 ust. 4 , art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi;

Z powołanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Wątpliwości Państwa dotyczą kwestii czy Wspólnota będzie uprawniona do odliczania podatku VAT zapłaconego w związku z nabywaniem mediów przeznaczonych dla poszczególnych lokali.

Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że obowiązkiem Wspólnoty jest przypisanie konkretnych zakupów do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi zakupy te są związane. Wspólnota ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.

W konsekwencji, w przedstawionej przez Państwa sytuacji w odniesieniu do nabywania mediów przeznaczonych do poszczególnych lokali Wspólnota będzie uprawniona do odliczania podatku VAT zapłaconego w związku z nabywaniem mediów przeznaczonych dla poszczególnych lokali (w sytuacji, gdy sprzedaż przekroczy w 2026 r. limit 240 tys. zł lub Wspólnota zrezygnuje ze zwolnienia z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT), z zastrzeżeniem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Jednocześnie wyjaśniam, że nie udzielam odpowiedz na pytanie nr 9, gdyż odpowiedź na to pytanie, uzależnili Państwo od udzielenia pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 7. W odpowiedzi na pytanie nr 7 uznałem Państwa stanowisko za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ocena prawna stanowiska Państwa w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych (pytania nr 1-6) zostanie zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Państwo do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.