Interpretacja 0111-KDIB3-1.4012.177.2026.2.MSO

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

 

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

2 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 26 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku od towarów i usług. W odpowiedzi na wezwanie, uzupełniła Pani opis sprawy pismem z 24 marca 2026 r. (data wpływu 25 marca 2026 r.).

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

 

W 2004 r. odziedziczyła Pani po zmarłym bracie gospodarstwo rolne o powierzchni (…) ha ziemi, położone w (…), woj. (…).

W 2009 r. dowiedziała się Pani, że ziemia oznaczona w ewidencji gruntów jako działka o nr (...) o powierzchni (…) ha została zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy (…) dla miejscowości (…), uchwałą Radnych Gminy z (…) r. przeznaczona jako teren zabudowy mieszkalnej jednorodzinnej.

W (…) r. plan ten został zatwierdzony przez władze województwa (…).

W planie tym oznaczono szerokość drogi od (…) do (…) m oraz działki o powierzchni (…) m². Plan był zatwierdzony i nie podlegał żadnym zmianom. W ciągu minionych 15 lat w (…) zamknięto szkołę podstawową i z każdym rokiem coraz mniej dzieci dowożono gimbusem do szkoły.

Świadomość tego, że Pani jako właścicielka została pozbawiona realizacji własnych planów dotyczących swojej własności, postanowiła Pani zrealizować plan gminy dotyczącej Pani działki nr (...).

Przedłożony wstępny projekt podziału działki został zaopiniowany pozytywnie.

Wskutek podziału zostało wyodrębnionych (…) działek plus droga. Działki te są nieuzbrojone, nie mają energii i wody.

Aby znaleźć nabywców ustaliła Pani bardzo niska cenę sprzedaży ziemi wynoszącej (…) zł/m².

W grudniu został złożony do Gminy (…) ostateczny projekt podziału działek z mapami.

W styczniu projekt ten został przesłany do (…).

Pod koniec stycznia (…) przesłało wszelkie potrzebne dokumenty do Ksiąg Wieczystych w (…).

Przewidywany termin sprzedaży działek nastąpi po zawiadomieniu Pani o sporządzonej w Księdze Wieczystej.

Na skutek wyludnienia się terenów wiejskich Radni Gminy podejmą uchwały, których celem jest stworzenie przyjaznych warunków gospodarowania dla młodych ludzi, aby nie wyjeżdżali z własnych miejscowości.

Do tej pory zgłosiło się kilku potencjalnych nabywców zamieszkujących w pobliskich miastach (…). Są to rodziny wielodzietne, których powodem zamiany mieszkań z betonowych blokowisk miejskich, są najczęściej przyczyny zdrowotne oraz troska o dzieci, aby oddychały czystym powietrzem i dorastały na łonie natury.

Pani problemem na tę chwilę jest uzyskanie informacji, czy sprzedawane przez Panią działki będą obłożone podatkiem VAT.

Jedni urzędnicy twierdzą, że działki budowlane pochodzące z zatwierdzonego planu przestrzennego dla zabudowy indywidualnej wsi nie podlegają podatkowi VAT.

Urzędnicy z Urzędu Skarbowego w (…) poradzili Pani, aby zwróciła się Pani o indywidualną informację skarbową, gdyż tylko uzyskana pisemna odpowiedź jest dla Pani wiążąca.

Nie podejmie Pani decyzji o sprzedaży działek, dopóki nie otrzyma Pani wyczerpującej informacji na ten temat.

Pisze Pani, że w wieku (…) lat podjęła się Pani bardzo trudnej decyzji realizacji planu przestrzennego, w którym Radni (…) przeznaczyli Pani działkę pod zabudowę wsi (…). Znalezienie (…) rodzin, które wybiorą na swoje miejsce do życia (…) jest ważną sprawą społeczną.

W odpowiedzi na wezwanie – uzupełniła Pani opis sprawy o następujące informacje:

Ad 1. Nieruchomość gruntowa nr (...), z której zostały wydzielone działki będzie wykorzystywana od momenty nabycia do dnia planowanej sprzedaży jako działka rolna.

Ad 2. Nieruchomość gruntowa nr (...) z której zostały wydzielone działki do sprzedaży przez cały okres posiadania była wykorzystywana wyłącznie na cele prywatne uprawa warzyw na Pani użytek własny i Pani rodziny.

Ad 3. Nigdy nie posiadała Pani statusu rolnika ryczałtowego.

Ad 4. Nigdy nie dokonywała Pani sprzedaży produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej prowadzonej na nieruchomości gruntowej nr (...), gdyż takiej działalności nigdy Pani nie prowadziła i nigdy nie była objęta podatkiem VAT.

Ad 5. Nieruchomość gruntowa nr (...), z której zostały wydzielone działki nigdy nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy z 11 marca 2004 r o podatku od towarów i usług oraz w działalności rolniczej o której mowa w art. 2 pkt 15 tej ustawy.

Ad 6. Nigdy nie występowała Pani z wnioskiem o opracowanie lub zmianę Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego dla nieruchomości gruntowej nr (...), z której wydzielone zostały działki do sprzedaży oraz nigdy nie występowała Pani z wnioskiem dla nowo wydzielonych działek.

Ad 7. Nigdy nie występowała Pani o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla nieruchomości gruntowej ani też dla wydzielonych działek.

Ad 8. Nieruchomość gruntowa nr (...), z której wydzielone zostały działki do sprzedaży nigdy nie była przedmiotem najmu, dzierżawy, lub umowy o podobnym charakterze i nie czerpała Pani z tego żadnych pożytków.

Ad 9. Nigdy nie podejmowała Pani żadnych działań mających na celu uatrakcyjnienie nieruchomości gruntowej wydzielonych działek poprzez: budowę ogrodzenia, kanalizacji, sieci energetycznej.

Ad 10. Powodem planowanej sprzedaży działek jest Uchwalony w dniu (…) 2009 r. Uchwałą nr (…) Rada Gminy (…) Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym woj. (…) nr (…) poz. (…) z dnia (…) dla miejscowości (…) teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej.

Ad 11. Zamierza Pani szukać potencjalnych nabywców działek wydzielonych z nieruchomości gruntowej nr (...) poprzez ogłoszenia w formie wywieszonych banerów oraz w na platformach ogłoszeniowych w internecie.

Ad 12. Nie zamierza Pani podjąć aktywnie działań marketingowych w zakresie obrotu nieruchomościami, wykraczającymi poza zwykłe formy ogłoszenia mające na celu dokonanie sprzedaży przedmiotowej nieruchomości.

Ad 13. Nie zawarła Pani żadnych przedwstępnych umów sprzedaży poszczególnych działek z potencjalnymi nabywcami.

Ad 14. Nie udzieliła Pani żadnych pełnomocnictw w sprawach dotyczących sprzedaży działek.

Ad 15. Środki ze sprzedaży działek zostaną przeznaczone na generalny remont nieruchomość – dom mieszkalny znajdujący się w (…) ul. (…) nr (…) oraz na Pani leczenie.

Ad 16. Nie posiada Pani innych nieruchomości przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży.

Ad 17. Nie dokonywała Pani wcześniej sprzedaży nieruchomości (nieobjętych przedmiotowym wnioskiem).

Pytanie ostatecznie sformułowane i piśmie uzupełniającym z 24 marca 2026 r. (data wpływu 25 marca 2026 r.)

Czy z tytułu sprzedaży działek będzie Pani objęta podatkiem od towarów i usług VAT?

Pani stanowisko w sprawie ostatecznie sformułowane i piśmie uzupełniającym z 24 marca 2026 r. (data wpływu 25 marca 2026 r.)

Z tytułu sprzedaży działek nie powinna Pani być objęta podatkiem od towarów i usług VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:

Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:

Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Zgodnie z powołanymi przepisami ustawy, nieruchomości spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży niezabudowanych działek opisanych we wniosku, istotne jest, czy w celu dokonania ich sprzedaży podjęła Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Z opisu sprawy wynika, że w (…) r. odziedziczyła Pani gospodarstwo rolne, oznaczone w ewidencji gruntów jako działka o nr (...). Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy (…) grunt został przeznaczony jako teren zabudowy mieszkalnej jednorodzinnej. Nieruchomość gruntowa nr (...) przez cały okres posiadania była wykorzystywana wyłącznie na cele prywatne. Wskutek podziału zostało wyodrębnionych (…) działek i droga. Nieruchomość gruntowa nigdy nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług ani w działalności rolniczej. Nie występowała Pani z wnioskiem o opracowanie lub zmianę Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego ani o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Nieruchomość nigdy nie była przedmiotem najmu, dzierżawy lub umowy o podobnym charakterze. Nie podejmowała Pani działań mających na celu uatrakcyjnienie nieruchomości gruntowej poprzez budowę ogrodzenia, kanalizacji, sieci energetycznej. Nie zamierza Pani podjąć działań marketingowych w zakresie obrotu nieruchomościami, wykraczającymi poza zwykłe formy ogłoszenia mające na celu dokonanie sprzedaży przedmiotowej nieruchomości.

Na podstawie tak przedstawionego opisu sprawy, Pani wątpliwości dotyczą kwestii uznania, że sprzedaż (…) niezabudowanych działek wydzielonych z działki gruntu nr (...), nie jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

Jak już wcześniej wskazano, dla ustalenia, czy sprzedaż towaru podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w pierwszej kolejności należy ustalić, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości występuje z tytułu tej transakcji w charakterze podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Z wniosku nie wynika, aby w związku ze sprzedażą podejmowała Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.

W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży 18 niezabudowanych działek wydzielonych z działki gruntu nr (...) nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż przedmiotowych działek wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęła Pani takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pani aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.

Dokonując sprzedaży (…) niezabudowanych działek wydzielonych z nieruchomości gruntowej nr (...) będzie Pani korzystać z przysługującego Pani prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o których mowa
w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży Nieruchomości, a dostawę przedmiotowych działek – cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W związku z tym, dokonując sprzedaży niezabudowanych działek wydzielonych z nieruchomości gruntowej nr (...), będzie Pani korzystała z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

W konsekwencji, sprzedaż niezabudowanych działek wydzielonych z nieruchomości gruntowej nr (...), nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Pani z tytułu tej sprzedaży nie będzie podatnikiem podatku od towarów i usług.

Tym samym Pani stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

 

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

 

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.