Interpretacja 0111-KDIB3-1.4012.18.2026.2.WN

Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

13 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej m.in. w zakresie podatku od towarów i usług. Uzupełnili Państwo wniosek pismem z dnia 9 marca 2026 r. (data wpływu 10 marca 2026 r.).

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

X. S.A. (dalej: „Spółka”, „X”, „Wnioskodawca”) jest polską spółką kapitałową.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Spółka jest objęta w Polsce nieograniczonym obowiązkiem podatkowym. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT.

Spółka zawarła warunkową umowę pożyczki ze spółką powiązaną osobowo Z. Sp. z o.o. (dalej: „Pożyczkodawca”) na określoną kwotę w dniu (…) r. (dalej: „Umowa”). Po spełnieniu określonych warunków Pożyczkodawca przekaże wskazaną w Umowie kwotę na konto Spółki.

Pożyczkodawca jest również czynnym podatnikiem podatku VAT. Zgodnie z informacjami z Krajowego Rejestru Sądowego Z. Sp. z o.o. nie ma w swoim PKD działalności pożyczkowej lub jakiejkolwiek innej działalności finansowej jako jednej z przedmiotów działalności.

Zgodnie z Umową definitywne udzielenie pożyczki oraz wypłata pierwszej transzy zależą od spełnienia łącznie następujących warunków zawieszających:

(…)

W Umowie wskazano również, iż brak spełnienia któregokolwiek z warunków zawieszających w terminie 180 dni od dnia podpisania niniejszej Umowy uprawnia Spółkę do odstąpienia od umowy w całości.

W Umowie wskazano, że pożyczka jest oprocentowana w określonej kwocie. Spółka jest zobowiązana do spłacenia kwoty pożyczki wraz z odsetkami w ciągu 24 miesięcy w formie jednorazowej spłaty.

Wnioskodawca po podpisaniu Umowy złożył deklaracje PCC oraz wpłacił podatek od czynności cywilnoprawnych do urzędu w związku z zawartą Umową. Powziął jednak wątpliwości czy przedmiotowa Umowa rodzi obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnej.

Wnioskodawca nie wie bowiem czy w ogóle Umowa dojdzie do skutku, a przez to czy jest zobowiązany do opłacenia podatku od czynności cywilnoprawnych. Jeśli nie, czy w związku z tym przysługuje Spółce nadpłata w tym podatku, a co za tym idzie ubieganie się o zwrot nadpłaconego podatku.

Jednocześnie ma wątpliwości, czy przedmiotowa jednorazowa pożyczka nie jest jednak świadczeniem usług ze strony Pożyczkodawcy na rzecz Spółki, a co za tym idzie zamiast podatku od czynności cywilnoprawnych będzie to usługa finansowa podlegająca pod podatek od towarów i usług. Co w konsekwencji powinno korzystać ze zwolnienia z podatku od towarów i usług.

 

Uzupełnienie

 

W uzupełnieniu wniosku poinformowali Państwo, że: „We wniosku o interpretację indywidualną Spółka X. S.A. omyłkowo wskazała błędną nazwę zawarcia warunkowej umowy pożyczki z podmiotem Y. Sp. z o.o., a prawidłowa nazwa podmiotu to Z. Sp. z o.o.

Jednoznacznie należy wskazać, iż X. S.A. zawarła warunkową umowę pożyczki z Z. Sp. z o.o.”

 

Pytania w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczone jak we wniosku)

 

  3. Czy w związku z tym, że obie Spółki są czynnymi podatnikami podatku VAT, nie będzie to jednak świadczenie usług i podlegać będzie pod podatek od towarów i usług?

  4. Czy jeśli będzie to podlegać pod podatek od towarów i usług to wówczas będzie to mogło korzystać ze zwolnienia zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług?

 

Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług

Ad 3

W ocenie Wnioskodawcy będzie to świadczenie usług ze strony Pożyczkodawcy i będzie podlegać pod podatek od towarów i usług.

Ad 4

Spółka stoi na stanowisku, że przedmiotowa usługa finansowa będzie podlegać pod zwolnienie w podatku od towarów i usług zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 38.

Uzasadnienie:

Ad 3

Zdaniem Wnioskodawcy, opisana transakcja pożyczki stanowi odpłatne świadczenie usług, podlegające przepisom ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług rozumie się każde odpłatne świadczenie na rzecz osoby trzeciej niebędące dostawą towarów. Udzielenie pożyczki pieniężnej za wynagrodzeniem w postaci odsetek spełnia tę definicję - jest to usługa finansowa świadczona przez Pożyczkodawcę na rzecz Pożyczkobiorcy. W orzecznictwie unijnym i krajowym od dawna przyjmuje się, że czynność udzielenia pożyczki za wynagrodzeniem odsetkowym jest usługą finansową w zakresie VAT. Polski ustawodawca przewidział dla takich usług zwolnienie z VAT (o czym niżej), co potwierdza kwalifikację pożyczki jako czynności objętej ustawą o VAT. Istotne w kontekście niniejszej sprawy jest jednak pytanie, czy jednorazowa pożyczka udzielona przez podmiot, który nie ma formalnie wpisanej działalności pożyczkowej w PKD, również podlega VAT.

Stanowisko organów podatkowych (DKIS) w ostatnich latach jest w tej kwestii jednoznaczne i korzystne dla podatników. Dyrektor KIS wskazuje, że każda odpłatna pożyczka udzielona przez podatnika prowadzącego działalność gospodarczą podlega opodatkowaniu VAT - niezależnie od częstotliwości udzielania pożyczek i od tego, czy działalność pożyczkowa jest wyraźnie wymieniona w przedmiocie działalności firmy. Innymi słowy, sporadyczność udzielania pożyczek ani brak odpowiedniego PKD (wpisu w KRS) nie wykluczają uznania danej pożyczki za czynność związaną z działalnością gospodarczą i podlegającą ustawie o VAT. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z 30 kwietnia 2021 r., nr 0111-KDIB3-1.4012.325.2021.1.IK organ stwierdził, że „udzielanie pożyczek przez podatnika VAT spełnia przesłanki uznania tych czynności za podlegające opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu ich udzielenia”. Takie podejście zostało potwierdzone w licznych interpretacjach - nawet jednorazowe udzielenie pożyczki może podlegać opodatkowaniu VAT, a udzielenie pożyczki można zaliczyć do zawodowej (gospodarczej) sfery działalności spółki, nawet jeśli czynność ta nie jest wpisana w jej formalny zakres przedmiotowy. Potwierdza to fragment uzasadnienia jednej z interpretacji z 8 maja 2025 r., nr 0111-KDIB3-1.4012.231.2025.2.KW: „udzielenie … pożyczek przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzące obowiązki w podatku od towarów i usług”.

Powyższe stanowisko organów podatkowych oznacza, że w realiach przedstawionej sprawy Pożyczkodawca działa jako podatnik VAT w zakresie tej konkretnej transakcji pożyczki. Fakt, że udzielanie pożyczek nie figuruje w jego PKD, nie jest decydujący - liczy się, że czyni to w ramach działalności gospodarczej, z zamiarem osiągnięcia przychodu (odsetek). Należy zauważyć, iż Umowa pożyczki została zawarta w sposób sformalizowany (pisemna umowa), przewiduje wynagrodzenie odsetkowe dla Pożyczkodawcy, ustanowiono zabezpieczenie spłaty (weksel in blanco) oraz dopełniono korporacyjnych formalności po stronie Spółki. Wszystko to świadczy, że pożyczka udzielana jest w sposób profesjonalny, porównywalny do działań instytucji finansowych (choć Pożyczkodawca formalnie taką instytucją nie jest). W konsekwencji czynność ta należy uznać za dokonywaną w ramach działalności gospodarczej Pożyczkodawcy, czyli mieszczącą się w definicji działalności z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT (ciąg działań zarobkowych wykonywanych w sposób zorganizowany i ciągły).

Dla pełności obrazu należy wskazać, że w orzecznictwie sądów administracyjnych pojawiały się głosy odmienne. Przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z 24 kwietnia 2018 r. (II FSK 1105/16), z 14 sierpnia 2019 r. (II FSK 2964/17) czy z 26 kwietnia 2023 r. (III FSK 1989/21) podkreślał, że sam status czynnego podatnika VAT nie przesądza automatycznie, iż udzielenie pojedynczej pożyczki odbywa się w ramach działalności gospodarczej. Według linii orzeczniczej NSA, aby uznać daną pożyczkę za podlegającą VAT, należy wykazać profesjonalny charakter tego działania, np. że podmiot udziela pożyczki w sposób zorganizowany, profesjonalny, z odpowiednimi zabezpieczeniami i typowymi dla działalności finansowej elementami (marża, prowizja, odsetki). Incydentalne udzielenie pożyczki, bez cech profesjonalnej działalności finansowej, zdaniem sądów, może nie stanowić czynności podlegającej VAT.

W ocenie Wnioskodawcy, nawet w świetle kryteriów wypracowanych w orzecznictwie sądowym, opisana transakcja spełnia wymogi uznania jej za działanie w ramach działalności gospodarczej. Pożyczkodawca zapewnił sobie odsetki jako wynagrodzenie za korzystanie z kapitału, zastosowano formalne zabezpieczenie (weksel), a umowa została zawarta w związku z planowanym finansowaniem inwestycji Spółki (z …). Warto zauważyć, że NSA również wskazuje, iż o wyłączeniu pożyczki spod PCC decyduje to, czy przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana VAT (czyli wykonuje ją profesjonalnie w ramach działalności). W niniejszym przypadku ten warunek jest spełniony - Pożyczkodawca działa w charakterze podatnika VAT, udzielając tej pożyczki w celach zarobkowych, co powinno przesądzać o uznaniu tej czynności za usługę podlegającą opodatkowaniu VAT.

Podsumowując, obie strony są czynnymi podatnikami VAT, a udzielenie oprocentowanej pożyczki stanowi odpłatne świadczenie usług przez Pożyczkodawcę na rzecz Spółki. Czynność ta jest objęta zakresem opodatkowania VAT (choć korzysta ze zwolnienia przedmiotowego, o czym poniżej). Tym samym znajduje zastosowanie art. 2 pkt 4 ustawy o PCC, który wyłącza opodatkowanie PCC w zakresie, w jakim czynność jest opodatkowana lub zwolniona z VAT. Dla Spółki oznacza to brak obowiązku zapłaty PCC (jak wykazano w odpowiedzi na pyt. 1), a dla Pożyczkodawcy - konieczność rozpoznania tej czynności dla celów VAT (najczęściej poprzez odpowiednie ujęcie w ewidencji jako sprzedaży zwolnionej z VAT).

Ad 4

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku VAT usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych (oraz pośrednictwa w tych usługach i zarządzania nimi). Udzielenie pożyczki przez Pożyczkodawcę na rzecz Spółki mieści się wprost w zakresie tego zwolnienia jako usługa finansowa polegająca na udostępnieniu kapitału za wynagrodzeniem odsetkowym. W konsekwencji, czynność udzielenia przedmiotowej pożyczki będzie korzystać ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie powołanego przepisu.

W praktyce oznacza to, że Pożyczkodawca nie naliczy VAT od kwoty odsetek należnych z tytułu pożyczki. Usługa jest co prawda objęta zakresem opodatkowania (podlega przepisom VAT), lecz korzysta ze zwolnienia przedmiotowego, wobec czego stawka VAT 0% ani podatek należny nie wystąpią. Jednocześnie zastosowanie zwolnienia zwalnia Pożyczkodawcę z obowiązku wystawiania faktury VAT (chyba że zażądałby tego usługobiorca) - wystarczy dokument potwierdzający zawarcie umowy pożyczki i określający należne odsetki.

Podkreślenia wymaga, że objęcie pożyczek zwolnieniem z VAT jest zgodne z przepisami unijnymi (art. 135 ust. 1 lit. b dyrektywy 2006/112/WE) i ma na celu neutralność tych transakcji w systemie podatkowym. W efekcie udzielenie pożyczki nie generuje obowiązku zapłaty ani VAT, ani PCC po żadnej ze stron - pożyczki są zwolnione z VAT, a przez to wyłączone z PCC. Takie rozwiązanie jest korzystne zarówno dla Pożyczkodawcy (który nie musi odprowadzać VAT od odsetek), jak i dla Pożyczkobiorcy (który nie ponosi ciężaru PCC).

Reasumując, jeśli uznać - co Wnioskodawca wykazał w odpowiedzi na pyt. 3 - że przedmiotowa pożyczka stanowi usługę finansową w rozumieniu ustawy o VAT, to usługa ta korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT. W konsekwencji Pożyczkodawca nie naliczy VAT od odsetek, a transakcja będzie neutralna podatkowo (brak VAT należnego i naliczonego). Co istotne, zwolnienie to ma charakter obligatoryjny; ewentualna rezygnacja ze zwolnienia dla usług finansowych możliwa jest tylko w przypadku usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7 i 12 ustawy o VAT oraz pkt 38-41, o ile usługobiorcą jest inny podatnik VAT i strony spełnią warunki z art. 43 ust. 22 (tj. złożą właściwe zgłoszenie o wyborze opcji opodatkowania). W realiach niniejszej sprawy jednak taka opcja nie była przedmiotem rozważań, gdyż obie strony preferują neutralność podatkową transakcji.

Ocena stanowiska

 

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

 

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie niniejszej interpretacji należy wyjaśnić, iż zostali Państwo (Pożyczkobiorca) uznani za podmiot zainteresowany w sprawie będącej przedmiotem wniosku w związku z możliwością opodatkowania ww. czynności podatkiem od czynności cywilnoprawnych w przypadku, gdyby czynność udzielenia pożyczek przez Pożyczkodawców nie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Należy zauważyć, iż pojęcie usługi zostało zdefiniowane bardzo szeroko. Taka konstrukcja definicji usług pozwala na objęcie zakresem przedmiotowym podatku VAT wszelkich transakcji wykonywanych w ramach działalności gospodarczej.

Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów, polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

1)     w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

2)     świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:

Według ust. 2 powołanego artykułu:

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów lub świadczenie usług podlegać będą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywane będą przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy towarów lub świadczenia usług mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Państwa wątpliwości w zakresie podatku od towarów i usług dotyczą kwestii, czy jednorazowa pożyczka jest świadczeniem usług ze strony Pożyczkodawcy na Państwa rzecz, a w konsekwencji powinna korzystać ze zwolnienia z podatku od towarów i usług.

Aby usługa udzielania pożyczek była objęta podatkiem od towarów i usług, w tym zwolniona z tego podatku, musi być wykonywana przez osobę, która działa w tym zakresie w charakterze podatnika VAT w ramach jego działalności gospodarczej.

Istota umowy pożyczki została zawarta w art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1071 ze zm.).

Zgodnie z art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego:

W wyniku spełnienia świadczenia przez dającego pożyczkę, określone przedmioty majątkowe stają się własnością biorącego pożyczkę. Zasilają one jednak tylko czasowo majątek biorącego pożyczkę, który obowiązany jest do zwrotu, tj. do przeniesienia na drugą stronę własności tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego rodzaju.

Czynność polegająca na udzieleniu pożyczki pieniężnej podlegającej oprocentowaniu stanowi odpłatne świadczenie usług i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Udzielenie pożyczki spełnia przesłanki uznania tej czynności za podlegające opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu jej udzielenia, czy statusu nabywcy. Udzielenie bowiem pożyczki przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług, nawet gdy ta czynność nie znajduje się w jej zakresie przedmiotowym.

Charakter i cechy usługi udzielenia pożyczki wskazują, że czynność ta mieści się w definicji pojęcia „działalność gospodarcza”. W świetle art. 15 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT, działalność gospodarcza „obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”. Niewątpliwie przekazanie środków pieniężnych (a zatem wartości o charakterze niematerialnym) na rzecz pożyczkobiorcy, na określony okres czasu, za ustalonym wynagrodzeniem (oprocentowaniem), uzyskiwanym w ustalonych okresach rozliczeniowych, stanowi wykorzystywanie tych środków w sposób ciągły i w celach zarobkowych. Usługa tego rodzaju mieści się zatem w pojęciu „działalność gospodarcza” zdefiniowanym w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. W takiej sytuacji czynności te będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

Ponadto należy zauważyć, że wpis przedmiotu działalności gospodarczej (wg klasyfikacji PKD) do rejestru KRS nie ma decydującego znaczenia dla określenia zakresu wykonywanej faktycznie działalności, a w konsekwencji do określenia czy podmiot prawa podatkowego z tytułu wykonywanych czynności staje się podatnikiem w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Podawany bowiem przy rejestracji podmiotów gospodarczych zakres działalności według Polskiej Klasyfikacji Działalności ma charakter orientacyjny. Ponadto, ewentualny brak danego kodu czynności wg klasyfikacji PKD w umowie spółki i wykonanie jej nie oznacza, że przedsiębiorca wykonuje czynność niezgodną z prawem.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz przywołane wyżej przepisy należy stwierdzić, że wskazana we wniosku czynność udzielenia odpłatnej pożyczki spełnia przesłanki uznania tej czynności za podlegającą opodatkowaniu. Udzielenie bowiem pożyczki przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzące obowiązki w podatku od towarów i usług, zaś Pożyczkodawcę - Z. Sp. z o.o. uznać za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.

W konsekwencji wskazana we wniosku czynność udzielenia przez Pożyczkodawcę - Z. Sp. z o.o. odpłatnej pożyczki pieniężnej na rzecz Państwa (Pożyczkobiorcy), jako odpłatne świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Należy w tym miejscu zauważyć, że zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.

Stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy (od ogólnej zasady powszechności opodatkowania) i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalne. W efekcie podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji jedynie, gdy charakter czynności świadczonych przez niego w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy:

Stosownie do art. 43 ust. 22 ustawy:

Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku usług, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, świadczonych na rzecz podatników, i wybrać ich opodatkowanie, pod warunkiem że:

 1) jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny;

 2) złoży naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne zawiadomienie o wyborze opodatkowania tych usług przed początkiem okresu rozliczeniowego, od którego rezygnuje ze zwolnienia.

W myśl art. 43 ust. 23 ustawy:

Powyższe zmiany przepisów umożliwiają wybór opodatkowania określonych usług, które dotychczas obligatoryjnie korzystały ze zwolnienia od podatku - w tym m.in. właśnie usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usług pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzania kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę, przy czym możliwość wyboru opcji opodatkowania dotyczy wyłącznie usług świadczonych na rzecz innych podatników, przy zachowaniu warunków określonych w art. 43 ust. 22 i 23 ustawy.

W odniesieniu do przedstawionego we wniosku opisu sprawy, należy wskazać, że czynność udzielenia przez Pożyczkodawcę - Z. Sp. z o.o. pożyczki będzie stanowić czynność mieszczącą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu VAT, jako odpłatne świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy. Z uwagi na to, że usługi te mieszczą się w zakresie czynności, o których mowa w cyt. art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy jako wymienione wprost w tym przepisie, usługa udzielenia pożyczki przez Pożyczkodawcę na Państwa rzecz będzie korzystać ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie tego przepisu.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług, zgodnie z którym w przedmiotowej sprawie zastosowanie będzie mieć powyższe zwolnienie, jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. Ocena prawna stanowiska w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (pytań). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa - rozpatrzone. W szczególności interpretacja nie dotyczy kwestii ustalenia czy wystąpi stawka podatku VAT, podatek należny oraz obowiązek wystawiania faktury VAT w związku z zawarciem umowy pożyczki.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego, ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.