Interpretacja 0111-KDIB3-1.4012.220.2020.14.KO

Interpretacja indywidualna po wyroku sądu
- stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

1) ponownie rozpatruję sprawę Państwa wniosku, który wpłynął do tut. Organu 17 marca 2020 r. o wydanie interpretacji indywidualnej - uwzględniam przy tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 25 lutego 2021 r. sygn. akt I SA/Kr 1255/20 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 stycznia 2025 r. sygn. akt I FSK 1415/21,

2) stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zaistniałego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

W dniu 17 marca 2020 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy Wnioskodawca jest:

- uprawniony do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur nabycia towarów i usług związanych wyłącznie z realizacją Projektów A, a jeśli tak, to w jakim zakresie (pytanie nr 1),

- uprawniony do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur nabycia towarów i usług związanych wyłącznie z realizacją Projektów B a jeśli tak, to w jakim zakresie (pytanie nr 2),

- uprawniony do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur nabycia towarów i usług związanych zarówno z realizacją Projektów A, jak i Projektów B, a jeśli tak, to w jakim zakresie (pytanie nr 3),

- obowiązany do dokonywania samonaliczenia podatku VAT od kwot otrzymanych dotacji na przeprowadzenie Projektów A i Projektów B (pytanie nr 4).

Wniosek został uzupełniony pismem z 5 czerwca 2020 r. (data wpływu 5 czerwca 2020 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 12 maja 2020 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.220. 2020.1.KO.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zaistniałego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

S jest stowarzyszeniem, którego misją jest (…). Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

W ramach swojej aktywności Wnioskodawca organizuje szereg wydarzeń i inicjatyw (dalej także „projekty”), które można podzielić na dwie zasadnicze grupy:

- projekty realizowane poza zakresem działalności gospodarczej Wnioskodawcy (dalej „Projekty A”);

- projekty realizowane w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy (dalej „Projekty B”).

Projekty A są (…).

Odmienny charakter mają natomiast realizowane przez Wnioskodawcę Projekty B (…).

Ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki mogą być podzielone na trzy podstawowe grupy:

- wydatki związane wyłącznie z realizacją Projektów A,

- wydatki związane wyłącznie z realizacją Projektów B,

- wydatki mieszane, związane zarówno z realizacją Projektów A, jak i Projektów B.

W związku z realizacją zarówno Projektów A, jak i Projektów B, Wnioskodawca powziął następujące wątpliwości co do sposobu ich rozliczenia na gruncie przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.; dalej „ustawa o VAT”).

Pismem z 5 czerwca 2020 r. Wnioskodawca uzupełnił opis sprawy następująco:

1. Wskazać Projekty A, o których mowa w pytaniu nr 1, należy je wymienić?

Odpowiedź:

(…)

Ponadto S zwraca uwagę, iż złożony przez nie wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy zarówno stanu faktycznego, jak i zdarzenia przyszłego. Z tego względu nie sposób jest wskazać wszystkie projekty, których dotyczą pytania zadane w przedmiotowym wniosku. Wnioskodawca dąży do potwierdzenia mechanizmu rozliczania podatku VAT, któremu podlegać mają wszystkie realizowane przez nie projekty. Nie zaś tylko te, które zostały wskazane jako przykłady w niniejszym piśmie.

2. Czy towary i usługi nabywane w związku z realizacją Projektów A są wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Odpowiedź:

Tak, towary i usług nabywane w związku z realizacją Projektów A są wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jest to istota stanowiska przedstawionego przez Wnioskodawcę we wniosku o interpretację. Poprzez uzyskanie indywidualnej interpretacji podatkowej S dąży do potwierdzenia takiego stanowiska.

3. Czy Wnioskodawca otrzymuje jakąkolwiek zapłatę od beneficjentów (tj. uczestników, partnerów wydarzeń itd.) Projektów A?

Odpowiedź:

Nie. (…)

4. Wskazać Projekty B, o których mowa w pytaniu nr 2, należy je wymienić?

Odpowiedź:

(…)

Ponadto S zwraca uwagę, iż złożony przez nie wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy zarówno stanu faktycznego, jak i zdarzenia przyszłego. Z tego względu nie sposób jest wskazać wszystkie projekty, których dotyczą pytania zadane w przedmiotowym wniosku. Wnioskodawca dąży do potwierdzenia mechanizmu rozliczania podatku VAT, któremu podlegać mają wszystkie realizowane przez nie projekty. Nie zaś tylko te, które zostały wskazane jako przykłady w niniejszym piśmie.

5. Czy towary i usługi nabywane w związku z realizacją Projektów B są wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, które nie korzystają ze zwolnienia od podatku VAT?

Odpowiedź:

Tak, towary i usług nabywane w związku z realizacją Projektów B są wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jest to istota stanowiska przedstawionego przez Wnioskodawcę we wniosku o interpretację. Poprzez uzyskanie indywidualnej interpretacji podatkowej S dąży do potwierdzenia takiego stanowiska.

6. Czy na fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług dla realizacji Projektów B i A jako nabywca jest wskazany Wnioskodawca.

Odpowiedź:

Tak, Wnioskodawca występuje jako nabywca na fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług zarówno w odniesieniu do Projektów B, jak również Projektów A.

7. Czy w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do Projektów B jak i również Projektów A występuje sytuacja, w której nie jest możliwe przypisanie nabytych towarów i usług w całości do Projektów B?

Odpowiedź:

Tak. Istnieje możliwość, że nabywane towary i usługi są wykorzystywane zarówno do Projektów B jak również Projektów A. Tego dotyczy właśnie pyt. 3 wniosku o interpretację. W treści wniosku o wydanie interpretacji zostało jasno podniesione, że oprócz wydatków związanych z Projektami B oraz Projektami A, ponoszone są również tzw. wydatki mieszane, których nie da się przypisać do konkretnego Projektu. Pytanie nr 3, zadane przez Wnioskodawcę w przedmiotowym wniosku w całości odnosi się do klasyfikacji właśnie wydatków mieszanych. Z treści samego stanu faktycznego oraz uzasadnienia do pytania nr 3 wynika zatem, że S ponosi wydatki, których przypisanie w całości do Projektów B nie jest możliwe.

8. Czy jest możliwe przypisanie towarów i usług nabywanych w ramach Projektów A w całości do działalności gospodarczej Wnioskodawcy?

Odpowiedź:

Zdaniem S nie możliwe jest przypisanie towarów i usług nabywanych w ramach Projektów A do całości prowadzonej przez nie działalności gospodarczej. Stanowisko w tym zakresie zostało opisane w treści wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Celem złożonego przez Wnioskodawcę wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest potwierdzenie tego stanowiska poprzez dokonanie przez Organ jego oceny na gruncie opisanego stanu faktycznego, przewidywanego zdarzenia przyszłego oraz przywołanych przepisów ustawy o VAT.

9. Jaka jest wartość wskaźnika, obliczonego na podstawie przepisów art 86 ust 2a -2h ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2020 r., poz. 106) dla czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę?

Odpowiedź:

Dla roku 2020 S szacuje ten wskaźnik na około 95%.

10. Jeżeli proporcja, określona zgodnie z art. 86 ust 2a-2h ustawy o VAT nie przekroczyła 2%, to czy Wnioskodawca uznał, że proporcja ta wynosi 0%.

Odpowiedź:

Ze względu na odpowiedź wyżej powyższe pytanie jest bezprzedmiotowe.

11. Czy proporcja, określona zgodnie z art. 90 ust. 2-8 ustawy o VAT, nie przekroczyła 2%, a jeżeli nie przekroczyła 2%, to czy Wnioskodawca uznał, że proporcja ta wynosi 0%? Proszę podać wartość tej proporcji.

Odpowiedź:

S podkreśla, że nie dokonuje sprzedaży zwolnionej z podatku od towarów i usług, do której to odnosi się przepis art. 90 ust. 2-8 ustawy o VAT. Z tego względu powyższe pytanie należy uznać za bezprzedmiotowe.

12. Czy w przypadku nie otrzymania przez Wnioskodawcę dotacji do Projektu A projekt ten zostały zrealizowany/nie zostałby zrealizowany?

Odpowiedź:

(…)

13. Czy w przypadku nie otrzymania przez Wnioskodawcę dotacji do Projektu A projekt ten zostałby zrealizowany/nie zostałby zrealizowany?

Odpowiedź:

(…)

14. Jaką część kosztów Projektu A i Projektu B pokryje otrzymane dofinansowanie (proszę wskazać procentowo osobno dla każdego projektu).

Odpowiedź:

(…)

15. Czy wysokość otrzymanego dofinansowania jest/będzie uzależniona od spełnienia określonych warunków, jeżeli tak to należy wskazać jakich, osobno dla każdego projektu.

Odpowiedź:

Może tak być, ale nie jest to reguła. Zasady dofinansowań, z których korzysta S często zakładają że projekt musi spełnić jakieś cele (np. społeczne).

16. Czy w trakcie realizacji Projektu A i Projektu B Wnioskodawca jest/będzie zobowiązany do rozliczenia się z otrzymywanych środków finansowych, jeśli tak, to z kim i w jaki sposób będzie je rozliczać, należy wskazać osobno dla każdego projektu?

Odpowiedź:

(…)

17. Czy w przypadku niezrealizowania Projektu A i Projektu B Wnioskodawca jest/będzie zobowiązany do zwrotu otrzymanych środków pieniężnych, należy wskazać osobno dla każdego Projektu?

Odpowiedź:

(…) Dlatego wniosek o interpretację nie odnosi się do konkretnego projektu, ale zmierza do potwierdzenia reguły rozliczania VAT w przypadku projektów B i A. We wniosku o interpretację znalazł się szczegółowy i wyczerpujący opis charakteru i natury tych projektów.

Ponadto S zwraca uwagę, iż złożony przez nie wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy zarówno stanu faktycznego, jak i zdarzenia przyszłego. Z tego względu nie sposób jest szczegółowo opisać projekty, których dotyczą pytania zadane w przedmiotowym wniosku. Wnioskodawca dąży do potwierdzenia mechanizmu rozliczania podatku VAT, któremu podlegać mają wszystkie realizowane przez nie projekty. Nie zaś tylko te, które zostały wskazane jako przykłady w niniejszym piśmie.

18. Czy Wnioskodawca wnosi, będzie wnosił swój wkład własny w finansowanie Projektu A i Projektu B? Jeśli tak, to jaką część kosztów tych projektów pokryje, będzie pokrywać Wnioskodawca (proszę wskazać procentowo)?

Odpowiedź:

(…) Jednocześnie, podkreślić należy, iż przedmiotowy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej ma rozstrzygnąć odnośnie zasady rozliczenia podatku VAT, jaka została przedstawiona przez S. Ponadto, złożony wniosek dotyczy zarówno dotychczas realizowanych przez S Projektów, jak również przyszłych, których w tym momencie nie sposób jest zidentyfikować i opisać. Analogicznie, nie sposób jest wskazać wysokości wkładu własnego, które S ma dopiero wnieść na poczet realizacji przyszłych Projektów.

Pytania:

1. Czy Wnioskodawca jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur nabycia towarów i usług związanych wyłącznie z realizacją Projektów A, a jeśli tak, to w jakim zakresie?

2. Czy Wnioskodawca jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur nabycia towarów i usług związanych wyłącznie z realizacją Projektów B, a jeśli tak, to w jakim zakresie?

3. Czy Wnioskodawca jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur nabycia towarów i usług związanych zarówno z realizacją Projektów A, jak i Projektów B, a jeśli tak, to w jakim zakresie?

4. Czy Wnioskodawca jest obowiązany do dokonywania samonaliczenia podatku VAT od kwot otrzymanych dotacji na przeprowadzenie Projektów A i Projektów B?

Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług:

Ad. 1

Wnioskodawca uważa, że nie jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur nabycia towarów i usług związanych wyłącznie z realizacją Projektów A w jakimkolwiek zakresie. W świetle bowiem z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje podatnikowi wyłącznie w zakresie, w jakim nabyte przez niego towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Jeśli więc realizacja Projektów A nie wiąże się z wykonywaniem przez Wnioskodawcę jakichkolwiek czynności opodatkowanych VAT (bezpłatny udział dla uczestników, brak świadczenia dodatkowych usług przez Wnioskodawcę na rzecz partnerów wydarzeń i inicjatyw, etc.), to Wnioskodawca w ogóle nie ma prawa do skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego od nabycia towarów i usług związanych wyłącznie z tymi Projektami A.

Ad. 2

Wnioskodawca uważa, że jest uprawniony do pełnego odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur nabycia towarów i usług związanych wyłącznie z realizacją Projektów B. Podstawą dla takiego stwierdzenia jest zacytowany już art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Z przepisu tego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Zasada ta wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Odnosząc powyższe do przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego należy uznać, że w przypadku Projektów B są spełnione wszystkie warunki do przyznania Wnioskodawcy prawa do odliczenia podatku naliczonego od nabywanych w związku z tymi Projektami towarów i usług. Wnioskodawca jest bowiem zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, a przeprowadzenie przez niego Projektów B dokonywane jest stricte w ramach wykonywanej przez niego działalności gospodarczej i bezpośrednio służy do wykonywania świadczenia usług opodatkowanych VAT (płatny udział dla uczestników, świadczenie dodatkowych usług przez Wnioskodawcę w ramach zobowiązań wynikających z zawartych przez niego Umów partnerskich, etc.).

Co więcej, prawo do odliczenia podatku naliczonego nie powinno być w żaden sposób ograniczone, gdyż wydatki ponoszone w związku z Projektami B nie wiążą się z wykonywaniem przez Wnioskodawcę jakiejkolwiek działalności innej niż opodatkowana VAT, tj. nie są w jakikolwiek sposób związane z czynnościami zwolnionymi z VAT lub niepodlegającymi pod ten podatek. Projekty B są bowiem całkowicie rozłączną kategorią z Projektami A.

Ad. 3

Wnioskodawca uważa, że w przypadku wydatków mieszanych, związanych zarówno z realizacją Projektów A, jak i Projektów A (np. wydatki ogólne zarządu S, wydatki na biuro S) Wnioskodawca jest uprawniony do częściowego odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur nabycia towarów i usług. Podstawą dla takiej oceny jest art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, zgodnie z którym „w przypadku nabycia towarowi usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (...), gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego (...) oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarcze - przy czym sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Wskazana regulacja wprost dopuszcza więc możliwość częściowego odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do wydatków mieszanych i podpowiada, w oparciu o jakie kryterium należy określić proporcję dopuszczalnego poziomu tego odliczenia. Przepis ten potwierdza zatem normę wynikającą z cytowanego już przez Wnioskodawcę art. 86 ust. 1 ustawy o VAT - skoro bowiem prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikowi „w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych”, to znaczy, że ustawodawca akceptuje dokonywanie jedynie częściowego pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony.

Niewątpliwie wskazane wyżej przepisy powinny znaleźć zastosowanie w odniesieniu do ponoszonych przez Wnioskodawcę wydatków mieszanych, związanych zarówno z realizacją Projektów A, jak i Projektów B. Ich charakterystyka sprawia bowiem, że nie można ich przypisać wyłącznie do jednej z tych dwóch kategorii - i na tej podstawie albo całkowicie odmówić Wnioskodawcy prawa do odliczenia podatku naliczonego (jeśli dany wydatek zostałby przypisany do Projektów A), albo przyznać to prawo w pełnym zakresie (jeśli dany wydatek zostałby przypisany do Projektów B). Wydatki takie jak np. koszty utrzymania biura Wnioskodawcy, z którego zarządzane są zarówno Projekty A, jak i Projekty B, muszą być więc potraktowane w sposób pośredni, tj. odliczenie wynikającego z nich podatku naliczonego powinno przysługiwać Wnioskodawcy jedynie w określonej części.

Przepisy obowiązującego prawa nie określają wiążącego sposobu określenia proporcji, w której odliczenie podatku naliczonego od wydatków mieszanych przysługiwałoby Wnioskodawcy. W szczególności Wnioskodawca nie należy bowiem do żadnej z kategorii podmiotów, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz.U. poz. 2193), dla których przewidziano ściśle określone metody ustalania poziomu dopuszczalnego odliczenia podatku naliczonego. W konsekwencji należy uznać, że Wnioskodawca może użyć takiego sposobu ustalenia tej proporcji, która w możliwie najlepszy sposób uwzględni specyfikę wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych nabyć. W szczególności możliwe więc będzie skorzystanie w tym zakresie z jednej z przykładowych metod określania proporcji odliczenia, które zostały wymienione w art. 86 ust. 2c ustawy o VAT, tj. np. wykorzystanie proporcji w jakiej pozostaje średnioroczna liczba godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy i poza tą działalnością.

Ad. 4

Wnioskodawca uważa, że nie jest obowiązany do dokonywania samonaliczenia podatku VAT od kwot otrzymanych dotacji na przeprowadzenie Projektów A i Projektów B. W ocenie Wnioskodawcy w zakresie Projektów A kwestia ta jest w ogóle bezdyskusyjna - skoro bowiem w ramach tych inicjatyw Wnioskodawca nie wykonuje żadnych czynności opodatkowanych VAT, to kwestia ewentualnego włączenia kwot otrzymanych dotacji do podstawy opodatkowania tych czynności jest bezprzedmiotowa (bo nie ma żadnego opodatkowania).

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że także w zakresie dotacji otrzymanych na przeprowadzenie Projektów B Wnioskodawca nie musi dokonywać samonaliczania podatku VAT. Stanowisko takie wynika z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym „podstawą opodatkowania (...) jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika”.

Z regulacji tej wynika więc zasada, że dotacje powinny być doliczane do podstawy opodatkowania dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika jedynie wówczas, gdy mają one bezpośredni wpływ na cenę tych towarów lub usług. Warunek ten nie jest jednak spełniony w niniejszej sprawie, gdyż - jak wprost wynika z opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego - dotacje uzyskane przez Wnioskodawcę na realizację Projektów B nigdy nie wiążą się ze zmianą warunków uczestnictwa w danym Projekcie B ani współpracy przy jego przeprowadzeniu (nie mają one wpływu na zapisy Umów partnerskich). W szczególności więc uzyskanie dotacji na dany Projekt B w żaden sposób nie wpływa na cenę uczestnictwa w Projekcie dla zainteresowanych osób ani na zakres oferowanych im w zamian świadczeń; nie ma ono również żadnego związku z ceną i zakresem usług świadczonych przez Wnioskodawcę na podstawie zawartych Umów partnerskich. Przeprowadzając Projekty B Wnioskodawca wykonuje działalność gospodarczą z wszystkimi tego konsekwencjami, tj. m.in. maksymalizuje (zgodnie z zasadami gospodarki rynkowej) ceny oferowanych przez siebie: biletów wstępu, pakietów sponsorskich, pakietów reklamowych, wynajmu stoisk i innych świadczonych usług - i czyni to niezależnie od tego, czy na dany Projekt B udało mu się uzyskać dotację, czy też nie. Skoro więc ewentualne otrzymanie dotacji przez Wnioskodawcę na realizację danego Projektu B nie ma „bezpośredniego wpływu na cenę usług świadczonych przez podatnika”, to nie ma też podstaw by kwotę takiej dotacji wliczać w podstawę opodatkowania tychże usług.”

Interpretacja indywidualna

Rozpatrzyłem Państwa wniosek - 9 lipca 2020 r. wydałem postanowienie znak 0111-KDIB3-1.4012.220.2020.4.KO, w którym odmówiłem wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku. Postanowienie doręczono Państwu 14 lipca 2020 r.

W dniu 21 lipca 2020 r. wnieśli Państwo zażalenie na ww. postanowienie.

Postanowieniem z 5 października 2020 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.220.2020.6.MP utrzymałem w mocy zaskarżone postanowienie. Postanowienie doręczono Państwu 6 października 2020 r.

Skarga na postanowienie

Na ww. postanowienie z 6 października 2020 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.220.2020.6.MP wnieśli Państwo skargę w dniu 10 listopada 2020 r. (data złożenia w Urzędzie Pocztowym - 5 listopada 2020 r.), w której wnieśli o:

1. uchylenie w całości Postanowienia Dyrektora KIS wraz z poprzedzającym je postanowieniem zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 PPSA;

2. zasądzenie od Strony przeciwnej kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.

Postępowanie przed sądem administracyjnym

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie z dnia 14 lipca 2020 r. znak 0111-KDIB3-1.4012.220.2020.4.KO - wyrokiem z 25 lutego 2021 r., sygn. akt I SA/Kr 1255/20.

Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny - wyrokiem z 17 stycznia 2025 r., sygn. akt I FSK 1415/21 oddalił skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z 25 lutego 2021 r. sygn. akt I SA/Kr 1255/20 stwierdził, że „w rozpatrywanej sprawie wniosek Skarżącej dotyczył ewidentnie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczących konkretnych regulacji w zakresie podatku od towarów i usług. Wniosek wraz z jego uzupełnieniem, który Sąd prawie dosłownie, intencjonalnie przytoczył w pierwszej części uzasadnienia, spełnia wymagania określone w art. 14b § 1-3 O.p. Mianowicie Skarżąca przedstawiła konkretny stan faktyczny/zdarzenie przyszłe dotyczący podatku od towarów i usług i oczekiwała od organu interpretacyjnego interpretacji w zakresie pytania nr 1 i nr 2 interpretacji przede wszystkim przepisu art. 86 ust 1 u.p.t.u., natomiast w zakresie pytania nr 3 przepisów art. 86 ust. 1 w zw. z art. 86 ust. 2a u.p.t.u., a w zakresie pytania nr 4 przede wszystkim przepisu art. 29a ust. 1 u.p.t.u. We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiła w sposób jednoznaczny własne stanowisko w sprawie. Z wniosku i jego uzupełnienia w sposób jednoznaczny wynika, że S chce uzyskać zindywidualizowane stanowisko organu interpretacyjnego w zakresie interpretacji wskazanych powyżej przepisów.

Powyższe obligowało organ do bezwzględnego wydania interpretacji. (…)

Podsumowując Sąd wskazuje, że organ winien wydać (udzielić) interpretację podatkową we wnioskowanym przez S zakresie. Wniosek S dotyczył bowiem przepisów prawa podatkowego materialnego w zakresie praw i obowiązków nałożonych mocą ustawy podatkowej, ma charakter zindywidualizowany. Zdaniem Sądu w świetle art. 165a § 1 O.p. przyczyną odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji, może być określony niezgodnie z art. 14b § 1 O.p. zakres przedmiotowy wniosku o wydanie interpretacji. Jednakże jak wskazano wyżej, zakres przedmiotowy wniosku został określony przez S prawidłowo, zatem brak było podstaw do odmowy wydania, w oparciu o art. 165a O.p., indywidualnej interpretacji podatkowej.”

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 17 stycznia 2025 r. sygn. akt I FSK 1415/21 wskazał, że „w sprawie spełnione zostały przesłanki uzasadniające wydanie interpretacji indywidualnej. We wniosku S przedstawiło stan faktyczny, w którym wskazało, że w ramach swojej aktywności organizuje szereg wydarzeń i inicjatyw, które można podzielić na dwie zasadnicze grupy: 1. projekty realizowane poza zakresem działalności gospodarczej; 2. projekty realizowane w ramach działalności gospodarczej. Mimo bardzo konkretnego przedstawienia stanu faktycznego organ podatkowy miał szereg wątpliwości, które jednak S wyjaśniło w ramach odpowiedzi na wezwanie tego organu. Mimo wyczerpujących odpowiedzi organ podatkowy nadal uznał, że S oczekuje od niego opinii prawnej, a nie interpretacji indywidualnej bowiem przedstawiony stan faktyczny nie jest jasny. (…)

Podsumowując Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla w ślad za Sądem pierwszej instancji, że organ podatkowy winien wydać interpretację podatkową we wnioskowanym przez S zakresie, gdyż jego wniosek niewątpliwie dotyczył przepisów prawa podatkowego materialnego w zakresie praw i obowiązków nałożonych mocą ustawy podatkowej, oraz ma charakter zindywidualizowany.”

Ponowne rozpatrzenie wniosku - wykonanie wyroku

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):

Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:

- uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oraz Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyrokach;

- ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej - stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczenia podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz.U. z 2020 r. poz. 106 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zatem podatnik w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności ma obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możność wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami.

Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

Istotna jest intencja nabycia - jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas, po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych, odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.

Wystarczającym zatem jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub usługi, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej oraz planowanej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach działalności opodatkowanej. Ta warunkowość realizacji określonego w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony powoduje, że nieziszczenie się warunku pozytywnego, jakim jest wykorzystanie towaru lub usługi do realizacji czynności opodatkowanej podatnika, np. gdy okaże się, że zmieniono przeznaczenie towaru (usługi) i został on ostatecznie wykorzystany do czynności zwolnionych od VAT lub niepodlegających VAT - spowoduje konieczność weryfikacji uprzedniego odliczenia podatku naliczonego.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Przy czym związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa - mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu. Najczęściej do wydatków mających pośredni wpływ na wykonywanie czynności opodatkowanych zalicza się koszty reprezentacji i reklamy, wydatki związane z udziałem w targach, konferencjach, koszty doradztwa podatkowego itp.

Podkreślić należy także, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w ramach swojej aktywności organizują Państwo szereg wydarzeń i inicjatyw („projekty”), które można podzielić na dwie zasadnicze grupy:

- projekty realizowane poza zakresem działalności gospodarczej Państwa („Projekty A”);

- projekty realizowane w ramach działalności gospodarczej Państwa („Projekty B”).

Ponoszone przez Państwa wydatki mogą być podzielone na trzy podstawowe grupy:

- wydatki związane wyłącznie z realizacją Projektów A,

- wydatki związane wyłącznie z realizacją Projektów B,

- wydatki mieszane, związane zarówno z realizacją Projektów A, jak i Projektów B.

(…)

Wątpliwości Państwa dotyczą kwestii czy są Państwo uprawnieni do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur nabycia towarów i usług związanych wyłącznie z realizacją Projektów A.

Mając na uwadze przedstawiony stan prawny i opis sprawy należy stwierdzić, że nie przysługuje Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur nabycia towarów i usług związanych wyłącznie z realizacją Projektów A w jakimkolwiek zakresie, gdyż towary i usług nabywane w związku z realizacją Projektów A są wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Realizacja Projektów A nie wiąże się z wykonywaniem przez Państwa jakichkolwiek czynności opodatkowanych VAT (bezpłatny udział dla uczestników).

Stanowisko Państwa w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

(…)

Wątpliwości Państwa dotyczą kwestii czy są Państwo uprawnieni do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur nabycia towarów i usług związanych wyłącznie z realizacją Projektów B.

W świetle powyższego, przysługuje Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur nabycia towarów i usług związanych wyłącznie z realizacją Projektów B, ponieważ są Państwo zarejestrowani jako podatnik VAT czynny, a towary i usług nabywane w związku z realizacją Projektów B są wykorzystywane przez Państwa wyłącznie do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stanowisko Państwa w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że istnieje możliwość, że nabywane towary i usługi są wykorzystywane zarówno do Projektów B jak również Projektów A. Oprócz wydatków związanych z Projektami B oraz Projektami A, ponoszone są również tzw. wydatki mieszane, których nie da się przypisać do konkretnego Projektu. Nie jest możliwe przypisanie towarów i usług nabywanych w ramach Projektów A do całości prowadzonej przez nie działalności gospodarczej. Wartość wskaźnika, obliczonego na podstawie przepisów art. 86 ust. 2a-2h ustawy dla czynności wykonywanych przez Państwa dla roku 2020 szacują Państwo ten wskaźnik na około 95%.

Wątpliwości Państwa dotyczą kwestii czy są Państwo uprawnieni do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur nabycia towarów i usług związanych zarówno z realizacją Projektów A, jak i Projektów B.

Na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy:

Zgodnie z art. 86 ust. 2b ustawy:

Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:

1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz

2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

Stosownie do art. 86 ust. 2c ustawy:

Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności następujące dane:

1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;

2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością;

3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza;

4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą działalnością.

W myśl art. 86 ust. 2d ustawy:

Z powołanych powyżej przepisów wynika, że w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności podatnik winien przyporządkować ponoszone wydatki do poszczególnych rodzajów działalności, tj. działalności gospodarczej (opodatkowanej podatkiem VAT) oraz działalności innej niż gospodarcza. W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z działalnością opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w całości, natomiast w przypadku wydatków związanych z działalnością inną niż gospodarcza lub zwolnionymi od podatku VAT prawo do odliczenia podatku naliczonego nie przysługuje w ogóle. Natomiast w przypadku, gdy wydatki służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, a przyporządkowanie ich do działalności gospodarczej nie jest możliwe podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy.

Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Oznacza to, że zobowiązani są Państwo do wyodrębnienia takiej części podatku naliczonego, którą można przypisać prowadzonej działalności gospodarczej. Zastosowane przez Państwa metody, czy też sposoby, na podstawie których dokonają Państwo wydzielenia odpowiedniej kwoty podatku naliczonego, muszą odpowiadać wartościom faktycznym i rzeczywistym. Ciężar rzetelnego ustalenia, jaka część podatku naliczonego związana jest z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jaka część wykorzystywana jest dla potrzeb innych niż prowadzona działalność gospodarcza, spoczywa zawsze na Państwie.

W świetle powyższego, w przypadku wydatków mieszanych, związanych zarówno z realizacją Projektów A, jak i Projektów B przysługuje Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającą z faktur nabycia towarów i usług, zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy. Mogą Państwo użyć takiego sposobu ustalenia proporcji, która w możliwie najlepszy sposób uwzględni specyfikę wykonywanej przez Państwa działalności i dokonywanych nabyć. W tym celu mogą Państwo skorzystać z jednej z metod określania proporcji odliczenia, która została wymieniona w art. 86 ust. 2c ustawy.

Stanowisko Państwa w zakresie pytania nr 3 jest więc prawidłowe.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:

Oznacza to, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku. Z przepisu tego wynika, że podstawa opodatkowania to zarówno zapłata otrzymana od beneficjenta świadczenia (nabywcy towaru lub usługi) jak i otrzymana od strony trzeciej jakakolwiek kwota, którą można uznać za tzw. dotację mającą bezpośredni wpływ na cenę konkretnej przyszłej transakcji.

Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są czy też nie są opodatkowane, istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania. Kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a ust. 1 ustawy.

Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja, subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. Nie jest więc podstawą opodatkowania ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. W przypadku natomiast, gdy podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części lub całości ceny konkretnego świadczenia lub rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych, płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Zatem podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne - na pokrycie kosztów działalności nie zwiększa podstawy opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.

Przepis art. 29a ust. 1 ustawy jest odpowiednikiem art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.), zgodnie z którym:

Dla wykładni art. 29a ust. 1 ustawy niezbędne jest zatem wyjaśnienie pojęcia „dotacja bezpośrednio związana z ceną”.

W tym kontekście istotne znaczenie ma orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w szczególności wyroki w sprawach:

- C-184/00 (Office des produits wallons ASBL v. Belgian State),

- C-353/00 (Keeping Newcastle Warm Ltd. v. Commisioners od Customs and Excise, w skrócie KNW).

W wyroku z 22 listopada 2001 r. w sprawie C-184/00 Trybunał stwierdził, że pojęcie subwencji (dotacji) bezpośrednio związanych z ceną należy interpretować jako obejmujące wyłącznie subwencje, które stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, a które są wypłacane przez podmiot trzeci w stosunku do sprzedawcy lub świadczącego. Trybunał argumentował, że w celu ustalenia, czy dotacja stanowi wynagrodzenie, cena towarów i usług musi, co do zasady, być ustalana nie później, niż w momencie zdarzenia podlegającego opodatkowaniu. Zobowiązanie do zapłaty dotacji dokonane przez osobę, która jej udziela, rodzi korelat, jakim jest prawo beneficjenta do jej otrzymania, ponieważ dokonał on dostawy podlegającej opodatkowaniu. Ten związek pomiędzy dotacją a ceną musi być jednoznacznie widoczny na podstawie indywidualnej analizy okoliczności stanowiących podstawę wypłaty tego wynagrodzenia. Z drugiej strony nie jest konieczne, aby cena towarów lub usług bądź część tej ceny została ustalona. Wystarczy by możliwe było jej ustalenie. Cena, jaką płaci nabywca, musi być ustalana w taki sposób, że zmniejsza się ona w proporcji do dotacji przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi, co zatem stanowi element ustalenia ceny, jakiej żąda ten ostatni. Trybunał w sprawie będącej przedmiotem rozpoznania wskazał sądowi odsyłającemu szereg wskazówek, stwierdzając, że sąd krajowy musi zbadać obiektywnie, czy fakt, iż dotacja jest wypłacana sprzedawcy lub świadczącemu pozwala mu sprzedawać towary lub świadczyć usługi po cenie niższej, niż musiałby on żądać w braku takiej dotacji. Nie jest konieczne, by dotacja odpowiadała bezpośrednio zmniejszeniu ceny dostarczanych towarów, wystarczy by relacja pomiędzy zmniejszeniem ceny a dotacją, która może być wyrażona ryczałtowo, była istotna.

W wyroku z 13 czerwca 2002 r. w sprawie C-353/00 Trybunał wyraził pogląd, że niezależnie od tego, czy dofinansowanie spełnia warunek bezpośredniego związku z ceną, czy też nie spełnia takiego warunku, zwiększać będzie podstawę opodatkowania, jeśli osoba trzecia (także organ władzy publicznej) wpłaca pewną kwotę pieniędzy na poczet usług świadczonych na rzecz osoby fizycznej. Orzeczenie to dotyczyło dopłat wypłacanych firmie zajmującej się usługami związanymi z doradztwem w dziedzinie energetyki. Związek dotacji z ceną nie został szczegółowo przeanalizowany w tym wyroku. Szersze uwagi na ten temat znalazły się natomiast w opinii rzecznika generalnego oraz pisemnym stanowisku rządu Wielkiej Brytanii, które zaaprobował Trybunał. Jak wskazuje rzecznik, dotacje mogą mieć różną formę i charakter. Zwykle przez dotacje (subwencje) rozumie się sumy wypłacane danemu podmiotowi z funduszy publicznych w interesie ogólnym. W praktyce dotacje mogą mieć postać dopłat ogólnych do działalności przedsiębiorstwa (i wówczas nie podlegają opodatkowaniu) albo też stanowić subsydia do konkretnych dostaw lub usług, umożliwiając nabycie ich ostatecznemu odbiorcy po niższej cenie (lub w ogóle bez odpłatności z jego strony). W tym ostatnim przypadku podlegają podatkowi VAT.

Tego rodzaju dotacje występowały w przypadku KNW. Istniał bezpośredni związek pomiędzy usługami podatnika a otrzymywanymi dotacjami (dotacje były korelatem usług i wypłacano je tylko w razie ich świadczenia; również kwotowo zależały od liczby usług). Wpływ na cenę również był oczywisty: ostateczny odbiorca nie musiał płacić za usługę właśnie z powodu pokrycia jej dotacją. Mimo, że dotacje oczywiście wpływały na działalność przedsiębiorstwa i w sensie ekonomicznym pokrywały część kosztów jego funkcjonowania, przede wszystkim były one związane z ceną. Dlatego też nie można było ich traktować jako pozostających poza podatkiem VAT.

Jeżeli otrzymywane dofinansowanie (dotacja) jest w sposób zindywidualizowany i policzalny związany z ceną danego świadczenia/danej dostawy (tj. świadczenie/dostawa dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę lub świadczeniobiorca otrzymuje je za darmo), takie dofinansowanie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Jeżeli natomiast związek tego rodzaju nie występuje i równocześnie dofinansowanie nie jest elementem wynagrodzenia związanego z danymi dostawami towarów lub usług, wówczas można - i należy - potraktować je jako płatność niepodlegającą podatkowi VAT.

Bezpośrednio z art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że nie ma znaczenia od kogo dostawca towaru lub świadczący usługę otrzymuje zapłatę - czy od nabywcy czy od osoby trzeciej, ważne jest aby było to wynagrodzenie za dane konkretne świadczenie lub za daną konkretną dostawę.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że (…).

Wątpliwości Państwa dotyczą kwestii czy są Państwo obowiązani do dokonywania samonaliczenia podatku VAT od kwot otrzymanych dotacji na przeprowadzenie Projektów A i Projektów B.

(…)

Zatem dotacje otrzymane na realizację Projektów A i Projektów B nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy, a tym samym nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Stanowisko Państwa w zakresie pytania nr 4 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

- stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,

- zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania postanowienia, uchylonego ww. wyrokiem WSA w Krakowie z 25 lutego 2021 r. sygn. akt I SA/Kr 1255/20 tj. w dniu 9 lipca 2020 r.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zaistniałego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.