Interpretacja 0111-KDIB3-1.4012.245.2026.3.IK

Interpretacja indywidualna
- stanowisko nieprawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

20 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej m.in. w zakresie podatku od towarów i usług. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 11 maja 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

 

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką akcyjną, której przedmiotem przeważającej działalności jest działalność związana z organizacją targów, wystaw i kongresów (PKD 82.30.Z). Wnioskodawca podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o CIT).

Spółka prowadzi działalność polegającą na organizacji konferencji branżowych o zasięgu ogólnopolskim. W ramach prowadzonej działalności Spółka pozyskuje sponsorów komercyjnych, w tym spółki z udziałem Skarbu Państwa, które z uwagi na swoją strukturę właścicielską podlegają wewnętrznym procedurom akceptacji wydatków i rozliczeń.

Z każdym ze sponsorów Spółka zawiera pisemną umowę, szczegółowo określającą zakres świadczeń, harmonogram ich wykonania oraz warunki rozliczenia. Niniejszy wniosek dotyczy tych umów sponsoringowych, w których strony uzgodniły, że warunkiem wystawienia faktury i zapłaty wynagrodzenia jest uprzednie zaakceptowanie przez sponsora raportu (sprawozdania) potwierdzającego wykonanie usługi (dalej: „Raport”).

Przedmiot zawieranych przez Spółkę umów sponsoringowych obejmuje kompleksową realizację przez Spółkę świadczeń o charakterze promocyjno-reklamowym, do których należą w szczególności: ekspozycja logotypu sponsora na materiałach konferencyjnych i nośnikach wizualnych (ekrany sceniczne, strona internetowa konferencji, newslettery, wideorelacja, social media), obecność przedstawicieli sponsora w programie konferencji (panele dyskusyjne, wystąpienia prelegentów), dystrybucja materiałów promocyjnych sponsora, zapewnienie zaproszeń, a także inne świadczenia każdorazowo uzgodnione indywidualnie z danym sponsorem.

Świadczenia objęte umową są co do zasady wykonywane w całości w trakcie konferencji, zgodnie z harmonogramem i zakresem przewidzianym w umowie. Jednocześnie Spółka wskazuje, że w praktyce zdarzają się pojedyncze przypadki, w których jedno lub dwa świadczenia są realizowane już po zakończeniu konferencji – dotyczy to w szczególności publikacji postów w mediach społecznościowych, przygotowania i opublikowania wideorelacji podsumowującej konferencję. Realizacja tych świadczeń następuje przed sporządzeniem Raportu.

 

Jeżeli zgodnie z zawartą przez Spółkę umową po realizacji świadczeń sporządzany jest Raport, jest to dokument zawierający w szczególności:

      1. opis zrealizowanych świadczeń wraz z potwierdzeniem ich wykonania;

      2. materiał dowodowy dokumentujący realizację każdego ze świadczeń (dokumentacja fotograficzna, nagrania wideo, zrzuty ekranowe ze stron internetowych, kopie lub skany materiałów promocyjnych).

Raport podlega procedurze akceptacji przez sponsora.

W przypadku stwierdzenia przez sponsora niewykonania lub nienależytego wykonania określonych świadczeń, Raport może skutkować obniżeniem wynagrodzenia – wynagrodzenie ulega zmniejszeniu o wartość świadczeń, które nie zostały wykonane lub zostały wykonane nienależycie.

Spółka powzięła wątpliwości co do prawidłowego określenia momentu powstania obowiązku podatkowego w VAT oraz momentu rozpoznania przychodu w CIT, w sytuacji, gdy wykonanie świadczeń podczas konferencji (ewentualnie wraz ze świadczeniami realizowanymi po konferencji) oraz akceptacja Raportu potwierdzającego ich wykonanie, stanowiącego zgodnie z umową warunek konieczny wystawienia faktury i zapłaty wynagrodzenia, przypadają na różne okresy rozliczeniowe.

Opisany stan faktyczny będzie powtarzał się w przyszłości, Spółka zamierza kontynuować organizację konferencji i pozyskiwanie sponsorów na opisanych zasadach (zdarzenie przyszłe).

 

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że:

   1. Czy zaakceptowanie przez Sponsora raportu (sprawozdania) potwierdzającego wykonanie usługi odzwierciedla rzeczywistość gospodarczą i handlową w dziedzinie, w której usługa jest wykonywana?

Spółka nie dysponuje pełną wiedzą o praktyce kontraktowej wszystkich podmiotów świadczących analogiczne usługi w całej branży. Z uwagi jednak na powszechność wewnętrznych procedur akceptacji wydatków po stronie kontrahentów Spółki - nabywców usług sponsoringowych, zasadne w ocenie Spółki jest przyjęcie, że analogiczne mechanizmy formalnego odbioru funkcjonują również u innych usługodawców działających na tym rynku.

Niezależnie od powyższego Spółka wskazuje, że uzgadnianie z kontrahentami procedury odbioru świadczeń sponsoringowych w drodze raportu potwierdzającego wykonanie usługi, stanowiącego zgodnie z umową warunek wystawienia faktury i zapłaty wynagrodzenia, jest stałym elementem praktyki kontraktowej Spółki. Procedura ta wynika przede wszystkim z wewnętrznych procedur zakupowych oraz procedur akceptacji wydatków stosowanych przez sponsorów - w szczególności spółek z udziałem Skarbu Państwa oraz innych podmiotów podlegających rygorystycznym wymogom dokumentowania zasadności i prawidłowości wydatków (tj. z obiektywnych wymogów po stronie tych kontrahentów).

   2. Czy to pojedyncze świadczenie wykonywane po zakończeniu konferencji wchodzi w skład (jest elementem) świadczenia realizowanego w czasie konferencji?

Świadczenia objęte umową sponsoringową są wykonywane w całości w trakcie konferencji, a wyjątkowo już po jej zakończeniu. Niezmiennie jednak każde ze świadczeń wykonywanych przez Spółkę w ramach zawartej umowy sponsoringowej stanowi element jednego, kompleksowego świadczenia promocyjno-reklamowego (dalej określanego również jako „pakiet sponsorski”).

Tym samym świadczenia realizowane po zakończeniu konferencji stanowią element jednego, kompleksowego świadczenia promocyjno-reklamowego objętego umową ze sponsorem. Świadczenia te nie są nabywane przez sponsora odrębnie ani odrębnie wynagradzane - wchodzą w skład pakietu sponsorskiego objętego jednym wynagrodzeniem ryczałtowym i są funkcjonalnie podporządkowane wspólnemu celowi promocyjno-reklamowemu, dla którego sponsor zawiera umowę ze Spółką.

   3. Czy to świadczenie realizowane po zakończeniu konferencji jest konieczne i niezbędne, aby wyświadczyć usługę realizowana w czasie konferencji?

Świadczenia objęte umową sponsoringową są wykonywane w całości w trakcie konferencji, a wyjątkowo już po jej zakończeniu. Niezmiennie jednak każde ze świadczeń wykonywanych przez Spółkę w ramach zawartej umowy sponsoringowej stanowi element jednego, kompleksowego świadczenia promocyjno-reklamowego.

Tym samym każde ze świadczeń realizowanych przez Spółkę w trakcie konferencji oraz po zakończeniu konferencji nie ma samoistnego charakteru, a składa się łącznie na jedną kompleksową usługę promocyjno-reklamową objętą umową ze sponsorem (dopiero suma tych wszystkich świadczeń stanowi wartość gospodarczą usługi nabywanej przez kontrahenta Spółki). W tym rozumieniu świadczenie realizowane po zakończeniu konferencji jest konieczne i niezbędne do wyświadczenia przez Spółkę usługi.

   4. Co jest intencją (celem) nabycia przez kontrahenta od Państwa opisanej we wniosku usługi - tj. jakiego świadczenia oczekuje od Państwa kontrahent?

Intencją (celem) nabycia usługi przez kontrahenta jest uzyskanie kompleksowego świadczenia o charakterze promocyjno-reklamowym, którego celem jest zwiększenie widoczności i promocja marki sponsora w związku z organizowaną przez Spółkę konferencją branżową. Kontrahent oczekuje od Spółki realizacji wszystkich świadczeń składających się na uzgodniony pakiet sponsorski - obejmujących w szczególności ekspozycję logotypu sponsora na materiałach konferencyjnych i nośnikach wizualnych, obecność przedstawicieli sponsora w programie konferencji (panele dyskusyjne, wystąpienia prelegentów), dystrybucję materiałów promocyjnych sponsora, a także publikację postów w mediach społecznościowych oraz przygotowanie i publikację wideorelacji.

Z perspektywy kontrahenta przedmiotem nabycia nie są poszczególne świadczenia rozpatrywane odrębnie (samoistnie), lecz jednolita usługa promocyjno-reklamowa (kompleks świadczeń), której wartość gospodarcza polega na łącznym efekcie wszystkich działań realizowanych w ramach pakietu.

   5. Czy publikacja postów oraz przygotowanie i publikacja wideorelacji jest konieczne i niezbędne do wyświadczenia przez Państwa usługi, o której mowa we wniosku?

Każde ze świadczeń wykonywanych przez Spółkę w ramach zawartej umowy sponsoringowej stanowi element jednego, kompleksowego świadczenia promocyjno- reklamowego (obejmuje to świadczenia realizowane w trakcie konferencji oraz wyjątkowo po konferencji).

Publikacja postów w mediach społecznościowych oraz przygotowanie i publikacja wideorelacji (w przypadkach, w których są przewidziane w umowie ze sponsorem) stanowią integralny element świadczonej przez Spółkę usługi promocyjno-reklamowej. W tym rozumieniu są to świadczenia konieczne i niezbędne do wyświadczenia przez Spółkę usługi zgodnie z treścią i zakresem umowy sponsoringowej.

Świadczenia te są funkcjonalnie powiązane ze świadczeniami realizowanymi w trakcie konferencji, służą utrwaleniu i wzmocnieniu efektu promocyjno-reklamowego osiągniętego w toku wydarzenia oraz dotarciu do szerszego grona odbiorców, niż grupa fizycznie obecna na konferencji. Z perspektywy sponsora zakres pakietu sponsorskiego stanowi jedną, niepodzielną wartość, a jego rozdzielenie na świadczenia samodzielne (samoistne) miałoby w ocenie Spółki charakter sztuczny.

   6. Czy spośród świadczonych czynności (prac) są Państwo w stanie wyodrębnić jedno świadczenie główne, jeśli tak to proszę wskazać to świadczenie oraz wskazać czynności pomocnicze i wskazać na czym polega ich niezbędność (uwzględniając czynności wykonywane po konferencji), aby zrealizować świadczenie główne?

Wszystkie czynności realizowane przez Spółkę na rzecz kontrahenta w ramach umowy sponsoringowej stanowią element jednego, kompleksowego świadczenia promocyjno- reklamowego. Celem usługi, głównym świadczeniem jest więc promocja i reklama kontrahenta Spółki. Na realizację tego celu, głównego świadczenia, składa się szereg świadczeń pomocniczych, które jednak nie są celem samym w sobie, lecz środkiem do pełnego zrealizowania usługi. Różne świadczenia wykonywane przez Spółkę w trakcie konferencji, jak również wyjątkowo po jej zakończeniu prowadzą do realizacji jednego celu/usługi opisanej powyżej (promocja i reklama kontrahenta Spółki).

Zakres świadczeń pomocniczych wykonywanych przez Spółkę składających się na ww. kompleksowe świadczenie promocyjno-reklamowe zależy od umowy zawartej z kontrahentem w zakresie danego wydarzenia (konferencji). Niemniej uogólniając czynności te obejmują: ekspozycję logotypu sponsora na materiałach konferencyjnych i nośnikach wizualnych (ekrany sceniczne, strona internetowa konferencji, newslettery, wideorelacja, social media) - zapewniającą wizualną identyfikację sponsora z wydarzeniem; obecność przedstawicieli sponsora w programie konferencji (panele dyskusyjne, wystąpienia prelegentów) - umożliwiającą bezpośrednie zaprezentowanie ekspertyzy i oferty sponsora uczestnikom; dystrybucję materiałów promocyjnych sponsora - uzupełniającą ekspozycję wizualną o bezpośredni kontakt uczestnika z przekazem marketingowym sponsora; zapewnienie zaproszeń - wzmacniające efekt relacyjny i networkingowy sponsoringu.

Suma wszystkich świadczeń realizowanych w trakcie konferencji, jak również wyjątkowo po jej zakończeniu stanowi wartość gospodarczą usługi nabywanej przez kontrahenta Spółki tj. ich wykonanie jest niezbędne do realizacji usługi - jej celu zgodnie z umową sponsoringową.

Jednocześnie czynności realizowane wyjątkowo po zakończeniu konferencji, a przed sporządzeniem Raportu, są niezbędne, ponieważ przedłużają ekspozycję marki kontrahenta Spółki (sponsora) poza czas trwania samego wydarzenia, docierając do szerszego grona odbiorców, którzy nie uczestniczyli w konferencji osobiście.

   7. Czy poszczególne usługi, łącznie z czynnościami wykonywanymi po konferencji będą stanowić cel sam w sobie i nie będą ściśle ze sobą związane?

Poszczególne świadczenia, łącznie z czynnościami wykonywanymi po konferencji nie mają samoistnego charakteru - nie stanowią celu samego w sobie. Dopiero suma wszystkich świadczeń realizowanych w trakcie konferencji, jak również wyjątkowo po jej zakończeniu stanowi wartość gospodarczą usługi nabywanej przez kontrahenta Spółki.

Wszystkie świadczenia są ściśle ze sobą związane funkcjonalnie oraz stanowią elementy kompleksowego świadczenia promocyjno-marketingowego realizowanego zgodnie z umową sponsoringową zawartą z kontrahentem Spółki.

   8. Czy publikacja postów oraz przygotowanie i publikacja wideorelacji są realizowane zazwyczaj w trakcie konferencji?

W przypadku czynności związanych z publikacją postów/wideorelacji zazwyczaj czynności te realizowane są w trakcie konferencji. Wyjątkowo zdarza się, że publikowanie postów i publikacja wideorelacji jest realizowana po zakończeniu konferencji, lecz przed sporządzeniem i akceptacją raportu - w szczególności wówczas, gdy umowa z kontrahentem Spółki przewiduje przedłużenie ekspozycji marki sponsora poza czas trwania samego wydarzenia, tak aby przekaz promocyjny dotarł również do szerszego grona odbiorców, którzy nie uczestniczyli w konferencji osobiście.

   9. Czy umowa zawarta ze sponsorem obejmuje publikację postów oraz przygotowanie i publikację wideorelacji?

Zakres świadczeń wchodzących w skład pakietu sponsorskiego jest każdorazowo określany w umowie z danym sponsorem. Jeżeli wykonanie usługi na rzecz sponsora wymaga publikacji postów w mediach społecznościowych oraz przygotowania i publikacji wideorelacji, umowa zawarta ze sponsorem obejmuje te świadczenia. Przy czym niezmiennie świadczenia te stanowią integralny element kompleksu świadczeń składających się na usługę promocyjno-reklamową realizowaną na rzecz sponsora na podstawie zawartej przez Spółkę umowy.

               10. Czy w zawartych umowach została określona jedna ogólna cena za świadczenia objęte umową, czy też określono ceny za poszczególne świadczenia?

W zawartych umowach określona została jedna ogólna cena za całość świadczeń objętych umową. Ceny za poszczególne świadczenia nie są wyodrębniane.

               11. Czy jest możliwe ustalenie wynagrodzenia od Sponsora przed zaakceptowaniem przez niego raportu?

Ostateczne ustalenie wysokości wynagrodzenia należnego Spółce przed akceptacją raportu nie jest możliwe. Umowa zawarta ze sponsorem określa wprawdzie wynagrodzenie przewidziane za realizację całości świadczeń, jednak wynagrodzenie to nie ma charakteru ostatecznego do momentu akceptacji raportu. Zgodnie z postanowieniami umowy w przypadku stwierdzenia w raporcie, że określone świadczenia nie zostały wykonane lub zostały wykonane nienależycie, wynagrodzenie ulega obniżeniu o wartość świadczeń niewykonanych lub wykonanych nienależycie. Oznacza to, że dopiero akceptacja raportu przesądza o ostatecznej wysokości wynagrodzenia należnego Spółce.

 

W świetle doprecyzowanego opisu sprawy Wnioskodawca nie dostrzega potrzeby uzupełnienia/ponownego przedstawienia własnego stanowiska w sprawie (stanowisko wyrażone przez Wnioskodawcę we wniosku pozostaje aktualne).

Ponadto w załączeniu przesyłam potwierdzenie uiszczenia dodatkowej opłaty od wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w kwocie 120 zł.

 

Pytania w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczone jak we wniosku)

 

  1. Czy momentem wykonania usługi, a tym samym momentem powstania obowiązku podatkowego w VAT jest data zakończenia konferencji, czy data zaakceptowania przez sponsora Raportu potwierdzającego wykonanie tych świadczeń?

  3. Czy w sytuacji, gdy pojedyncze świadczenia objęte umową (np. publikacja postów w mediach społecznościowych, przygotowanie wideorelacji) są realizowane po zakończeniu konferencji, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytań nr 1 i nr 2 pozostaje aktualne?

 

Państwa stanowisko

 

  1. Zdaniem Wnioskodawcy momentem wykonania usługi, a tym samym momentem powstania obowiązku podatkowego na gruncie VAT jest data zaakceptowania przez sponsora Raportu potwierdzającego wykonanie świadczeń objętych umową.

  3. Zdaniem Wnioskodawcy również w sytuacji, gdy pojedyncze świadczenia są realizowane po zakończeniu konferencji, momentem wykonania usługi dla celów VAT oraz momentem powstania przychodu dla celów CIT jest data zaakceptowania Raportu przez sponsora.

Uzasadnienie stanowiska własnego Wnioskodawcy

1) w zakresie stanowiska dot. pytania nr 1:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez świadczenie usług, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.

Ogólna reguła dotycząca momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu świadczenia usług wyrażona jest w art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi. Przepis ten stanowi implementację art. 63 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: „Dyrektywa VAT").

Ustawa o VAT nie definiuje pojęcia „wykonania usługi”. W tym zakresie zatem niezbędne jest odwołanie się do orzecznictwa sądów administracyjnych i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z dnia 2 maja 2019 r., sygn. C-224/18 Budimex S.A. TSUE stwierdził, że:

Art. 66 akapit pierwszy lit. c dyrektywy 2006/112 w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zmienionej dyrektywą 2010/45, należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on temu, by w wypadku braku wystawienia faktury dotyczącej świadczonych usług lub wystawienia jej z opóźnieniem formalny odbiór tej usługi był uważany za moment, w którym usługa ta została wykonana, gdy - tak jak w sprawie rozpatrywanej w postępowaniu głównym - państwo członkowskie przewiduje, że podatek staje się wymagalny z upływem terminu rozpoczynającego bieg w dniu, w którym została wykonana usługa, jeżeli, po pierwsze, formalność odbioru została uzgodniona przez strony w umowie wiążącej je postanowieniami umownymi odzwierciedlającymi rzeczywistość gospodarczą i handlową w dziedzinie, w której usługa jest wykonywana i, po drugie, formalność ta stanowi materialne zakończenie usługi i ustala ostatecznie wysokość należnego świadczenia wzajemnego.

 

Z wyroku TSUE wynikają zatem trzy przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby formalny odbiór usługi wyznaczał moment jej wykonania:

1. strony uzgodniły procedurę formalną odzwierciedlającą rzeczywistość transakcji w danej branży;

2. procedura ta stanowi ostatni materialny element wykonywanych prac;

3. procedura ta ma wpływ na wysokość należnego wynagrodzenia.

Choć wyrok TSUE w sprawie Budimex został wydany na gruncie usług budowlanych, w ocenie Wnioskodawcy uwagi poczynione przez TSUE w jego uzasadnieniu mają uniwersalny charakter i znaczenie także dla usług spoza sektora budowlanego, w szczególności gdzie zawarta przez strony umowa przewiduje formalny odbiór świadczenia jako element jego wykonania.

Analogiczne stanowisko - na gruncie usług niematerialnych o charakterze reklamowym, a zatem bliskich swoją naturą usługom świadczonym przez Wnioskodawcę - zostało wyrażone w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 20 kwietnia 2023 roku, znak: 0114-KDIP4-3.4012.8.2023.2.IG. Organ potwierdził, że obowiązek podatkowy z tytułu usług rozliczanych na podstawie akceptacji wyników świadczenia przez nabywcę (procesu walidacji) powstaje z chwilą zakończenia tego procesu akceptacji, nie zaś z chwilą faktycznego zrealizowania czynności składających się na usługę. Potwierdzono tym samym, że model rozliczenia oparty na zatwierdzeniu wyników świadczenia przez zamawiającego wyznacza moment wykonania usługi również poza sektorem budowlanym, w tym w odniesieniu do usług marketingowych i promocyjnych.

 

Odnosząc powołane przez TSUE przesłanki ze sprawy Budimex (C-224/18) do sytuacji przedstawionej przez Wnioskodawcę, należy wskazać, że:

  1) strony uzgodniły w umowie, że formalnym potwierdzeniem wykonania usług sponsoringowych jest zaakceptowany przez sponsora Raport. Raport jest sporządzany w sposób określony w umowie. Jednocześnie rozwiązanie to znajduje odzwierciedlenie w rygorystycznej polityce zakupowej i polityce akceptacji wydatków obowiązującej kontrahentów Wnioskodawcy;

  2) jak wynika z przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu kontraktowania, zaakceptowanie Raportu stanowi ostatni materialny element procesu realizacji umowy. Raport nie pełni wyłącznie funkcji dokumentacyjnej - jest to dokument, który podlega merytorycznej weryfikacji przez kontrahenta. Kontrahent Wnioskodawcy ma prawo zgłosić uwagi i zastrzeżenia co do sposobu i zakresu wykonania poszczególnych świadczeń. Dopiero akceptacja Raportu przesądza, że usługa została wykonana prawidłowo i w uzgodnionym zakresie. Przed tym momentem sponsor nie akceptuje wykonania usługi i nie jest zobowiązany do przyjęcia faktury ani do zapłaty wynagrodzenia. Raport stanowi zatem nie tylko dokument, lecz materialną czynność kończącą proces świadczenia usługi;

  3) akceptacja Raportu ma wpływ na wysokość należnego Wnioskodawcy wynagrodzenia. W przypadku stwierdzenia w Raporcie niewykonania lub nienależytego wykonania określonych świadczeń, wynagrodzenie Wnioskodawcy zgodnie z umową może zostać obniżone.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy momentem wykonania usługi, a tym samym momentem powstania obowiązku podatkowego w podatku VAT w rozumieniu art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, jest data zaakceptowania przez sponsora Raportu potwierdzającego wykonanie świadczeń objętych umową - zarówno w przypadku, gdy wszystkie świadczenia zostały zrealizowane w trakcie konferencji, jak i w przypadku, gdy pojedyncze świadczenia zostały zrealizowane po jej zakończeniu, lecz przed sporządzeniem i akceptacją Raportu.

3) w zakresie stanowiska dot. pytania nr 3:

Usługa świadczona przez Wnioskodawcę stanowi świadczenie kompleksowe (złożone), obejmujące pakiet różnorodnych świadczeń promocyjno-reklamowych objętych jednym wynagrodzeniem ryczałtowym. Poszczególne świadczenia wchodzące w skład pakietu - takie jak ekspozycja logo, udział przedstawiciela sponsora w panelu dyskusyjnym, publikacja postów w mediach społecznościowych czy przygotowanie wideorelacji - nie stanowią odrębnych, samodzielnych usług, lecz składowe jednej złożonej usługi sponsoringowej, podporządkowane wspólnemu celowi promocyjno-reklamowemu.

O kompleksowym charakterze usługi świadczą w szczególności następujące okoliczności: wszystkie świadczenia objęte są jedną umową i jednym wynagrodzeniem ryczałtowym, kontrahent nie jest zainteresowany nabyciem konkretnego świadczenia, tylko kompleksu świadczeń składającego się w jego percepcji na konkretną usługę, bez wyodrębniania cen jednostkowych za poszczególne świadczenia, wymagalność wynagrodzenia powstaje dopiero po akceptacji Raportu - nie zaś po zrealizowaniu poszczególnych świadczeń.

W konsekwencji, fakt, że pojedyncze świadczenia (np. publikacja postu w mediach społecznościowych, przygotowanie wideorelacji) są realizowane po zakończeniu konferencji, lecz przed sporządzeniem i akceptacją Raportu, nie wpływa w ocenie Wnioskodawcy na moment powstania obowiązku podatkowego w VAT ani na moment powstania przychodu w CIT. Momentem tym pozostaje data zaakceptowania Raportu przez sponsora. Poszczególne świadczenia realizowane po konferencji nie generują odrębnego obowiązku podatkowego ani odrębnego przychodu - stanowią one element jednolitej usługi sponsoringowej, której moment „wykonania” zarówno w rozumieniu art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, jak i w rozumieniu art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, jest wyznaczany przez akceptację Raportu.

 

Ocena stanowiska

 

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

 

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawa o VAT:

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Przez świadczenie usług rozumie się określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 cyt. ustawy). Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia.

Wobec tego, dostawa towarów lub świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wtedy, gdy są wykonane odpłatnie, oraz gdy pomiędzy dostawcą towaru lub świadczącym usługę i ich beneficjentem (odbiorcą) istnieje jawny lub dorozumiany stosunek prawny (umowa), w ramach którego spełniane są świadczenia wzajemne.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo spółką akcyjną i prowadzą działalność polegającą na organizacji konferencji branżowych o zasięgu ogólnopolskim. W ramach prowadzonej działalności pozyskują Państwo sponsorów komercyjnych, w tym spółki z udziałem Skarbu Państwa, które z uwagi na swoją strukturę właścicielską podlegają wewnętrznym procedurom akceptacji wydatków i rozliczeń.

Z każdym ze sponsorów zawierają Państwo pisemną umowę, szczegółowo określającą zakres świadczeń, harmonogram ich wykonania oraz warunki rozliczenia. Niniejszy wniosek dotyczy tych umów sponsoringowych, w których strony uzgodniły, że warunkiem wystawienia faktury i zapłaty wynagrodzenia jest uprzednie zaakceptowanie przez sponsora raportu (sprawozdania) potwierdzającego wykonanie usługi (dalej: „Raport”).

Przedmiot zawieranych przez Państwa umów sponsoringowych obejmuje kompleksową realizację świadczeń o charakterze promocyjno-reklamowym, do których należą w szczególności: ekspozycja logotypu sponsora na materiałach konferencyjnych i nośnikach wizualnych (ekrany sceniczne, strona internetowa konferencji, newslettery, wideorelacja, social media), obecność przedstawicieli sponsora w programie konferencji (panele dyskusyjne, wystąpienia prelegentów), dystrybucja materiałów promocyjnych sponsora, zapewnienie zaproszeń, a także inne świadczenia każdorazowo uzgodnione indywidualnie z danym sponsorem.

Świadczenia objęte umową są co do zasady wykonywane w całości w trakcie konferencji, zgodnie z harmonogramem i zakresem przewidzianym w umowie. Jednocześnie Spółka wskazuje, że w praktyce zdarzają się pojedyncze przypadki, w których jedno lub dwa świadczenia są realizowane już po zakończeniu konferencji - dotyczy to w szczególności publikacji postów w mediach społecznościowych, przygotowania i opublikowania wideorelacji podsumowującej konferencję. Realizacja tych świadczeń następuje przed sporządzeniem Raportu.

Jeżeli zgodnie z zawartą umową po realizacji świadczeń sporządzany jest Raport, jest to dokument zawierający w szczególności opis zrealizowanych świadczeń wraz z potwierdzeniem ich wykonania; materiał dowodowy dokumentujący realizację każdego ze świadczeń (dokumentacja fotograficzna, nagrania wideo, zrzuty ekranowe ze stron internetowych, kopie lub skany materiałów promocyjnych). Raport podlega procedurze akceptacji przez sponsora.

W przypadku stwierdzenia przez sponsora niewykonania lub nienależytego wykonania określonych świadczeń, Raport może skutkować obniżeniem wynagrodzenia - wynagrodzenie ulega zmniejszeniu o wartość świadczeń, które nie zostały wykonane lub zostały wykonane nienależycie.

Nie dysponują Państwo pełną wiedzą o praktyce kontraktowej wszystkich podmiotów świadczących analogiczne usługi w całej branży. Z uwagi jednak na powszechność wewnętrznych procedur akceptacji wydatków po stronie Państwa kontrahentów - nabywców usług sponsoringowych, zasadne w Państwa ocenie jest przyjęcie, że analogiczne mechanizmy formalnego odbioru funkcjonują również u innych usługodawców działających na tym rynku.

Ponadto świadczenia objęte umową sponsoringową są wykonywane w całości w trakcie konferencji, a wyjątkowo już po jej zakończeniu. Niezmiennie jednak każde ze świadczeń wykonywanych przez Spółkę w ramach zawartej umowy sponsoringowej stanowi element jednego, kompleksowego świadczenia promocyjno-reklamowego (dalej określanego również jako „pakiet sponsorski”).

Tym samym świadczenia realizowane po zakończeniu konferencji stanowią element jednego, kompleksowego świadczenia promocyjno-reklamowego objętego umową ze sponsorem. Każde ze świadczeń realizowanych przez Spółkę w trakcie konferencji oraz po zakończeniu konferencji nie ma samoistnego charakteru, a składa się łącznie na jedną kompleksową usługę promocyjno-reklamową objętą umową ze sponsorem (dopiero suma tych wszystkich świadczeń stanowi wartość gospodarczą usługi nabywanej przez kontrahenta Spółki). W tym rozumieniu świadczenie realizowane po zakończeniu konferencji jest konieczne i niezbędne do wyświadczenia przez Państwa usługi.

Kontrahent oczekuje od Państwa realizacji wszystkich świadczeń składających się na uzgodniony pakiet sponsorski - obejmujących w szczególności ekspozycję logotypu sponsora na materiałach konferencyjnych i nośnikach wizualnych, obecność przedstawicieli sponsora w programie konferencji (panele dyskusyjne, wystąpienia prelegentów), dystrybucję materiałów promocyjnych sponsora, a także publikację postów w mediach społecznościowych oraz przygotowanie i publikację wideorelacji.

W zawartych umowach określona została jedna ogólna cena za całość świadczeń objętych umową. Ceny za poszczególne świadczenia nie są wyodrębniane.

Ostateczne ustalenie wysokości wynagrodzenia należnego Państwu przed akceptacją raportu nie jest możliwe. Umowa zawarta ze sponsorem określa wprawdzie wynagrodzenie przewidziane za realizację całości świadczeń, jednak wynagrodzenie to nie ma charakteru ostatecznego do momentu akceptacji raportu. Zgodnie z postanowieniami umowy w przypadku stwierdzenia w raporcie, że określone świadczenia nie zostały wykonane lub zostały wykonane nienależycie, wynagrodzenie ulega obniżeniu o wartość świadczeń niewykonanych lub wykonanych nienależycie. Oznacza to, że dopiero akceptacja raportu przesądza o ostatecznej wysokości wynagrodzenia należnego .

Z uwagi na fakt, że świadczenia objęte umową , co do zasady, wykonywane jest w całości w trakcie konferencji, zgodnie z harmonogramem i zakresem przewidzianym w umowie, jednakże zdarzają się przypadki, w których jedno lub dwa świadczenia realizowane są już po zakończeniu konferencji - dotyczy to  szczególności publikacji postów w mediach społecznościowych, przygotowania i opublikowania wideorelacji podsumowującej konferencję należy przede wszystkim rozpatrzeć czy w opisanej sytuacji  świadczą/będą Państwo świadczyć jedno usługę, czy też kilka.

Co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych. Jeżeli dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności należy uznać za jednolite świadczenie do celów stosowania przepisów ustawy. Na świadczenie złożone składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu.

Pojedyncze świadczenie traktowane jest jako element świadczenia kompleksowego wówczas, gdy nie stanowi ono celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego i nie można wykonać lub wykorzystać świadczenia głównego bez świadczenia pomocniczego. Jeżeli jednak w skład realizowanego świadczenia wchodzą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.

Natomiast o tym, czy mamy do czynienia z kompleksową dostawą towarów, czy też kompleksowym świadczeniem usług, powinien przesądzić element, który w ramach danego świadczenia ma charakter dominujący (np. wyroki TSUE: z 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94, Faaborg - Gelting Linien; z 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien, z glosą P. Selera, opubl. Lex/el. 2010). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji jest wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, zaś pozostałe czynności mają charakter pomocniczy lub uboczny, wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów. Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji są inne czynności, to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.

Z kolei, w wyroku w sprawie Aktiebolaget NN v. Skatteverket (wyrok z 29 marca 2007 r. sygn. C-111/05) transakcję obejmującą dostawę i ułożenie podmorskiego kabla światłowodowego uznano za jedną transakcję - dostawę towarów. Niemniej jednak - jak zauważył Trybunał UE - ww. transakcja stanowi dostawę towarów, gdyż prace, które mają być wykonane przez dostawcę ograniczają się do ułożenia omawianego kabla, a ich celem ani skutkiem nie jest zmiana jego charakteru, czy też przystosowanie go do specyficznych potrzeb klienta. Trybunał wskazał, że w zakresie określenia kryteriów, czy dana usługa powinna zostać zakwalifikowana jako dostawa towarów, czy jako świadczenie usług, należy zidentyfikować przede wszystkim elementy dominujące. W przypadku jednej, złożonej transakcji, dane świadczenie powinno być uznane za pomocnicze względem świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi dla klientów celu samego w sobie, lecz środek służący jak najlepszemu skorzystaniu ze świadczenia głównego.

W konsekwencji, w przypadku świadczeń o charakterze złożonym o sposobie opodatkowania, decyduje to, czy w danych okolicznościach mamy do czynienia z jednym świadczeniem kompleksowym czy też z szeregiem jednostkowych świadczeń. Świadczenie o charakterze złożonym podlega opodatkowaniu według jednolitych zasad właściwych dla świadczenia głównego.

Biorą pod uwagę powyższe oraz opis sprawy należy wskazać, że w sytuacjach, w których jedno lub dwa świadczenia realizowane są już po zakończeniu konferencji (publikacja postów w mediach społecznościowych, przygotowania i opublikowania wideorelacji podsumowującej konferencję) mamy do czynienia z jednym świadczeniem kompleksowym.

Z perspektywy kontrahenta przedmiotem nabycia jest jednolita usługa promocyjno-reklamowa (kompleks świadczeń), której wartość gospodarcza polega na łącznym efekcie wszystkich działań realizowanych w ramach pakietu. Każde ze świadczeń wykonywanych przez Państwa w ramach zawartej umowy sponsoringowej stanowi element jednego, kompleksowego świadczenia promocyjno- reklamowego (obejmuje to świadczenia realizowane w trakcie konferencji oraz wyjątkowo po konferencji). Publikacja postów w mediach społecznościowych oraz przygotowanie i publikacja wideorelacji (w przypadkach, w których są przewidziane w umowie ze sponsorem) stanowią integralny element świadczonej przez Państwa usługi promocyjno-reklamowej. Zatem są to świadczenia konieczne i niezbędne do wyświadczenia przez Państwa usługi zgodnie z treścią i zakresem umowy. Suma wszystkich świadczeń realizowanych w trakcie konferencji, jak również wyjątkowo po jej zakończeniu stanowi wartość gospodarczą usługi nabywanej przez Państwa kontrahenta tj. ich wykonanie jest niezbędne do realizacji usługi - jej celu zgodnie z umową sponsoringową. Poszczególne świadczenia, łącznie z czynnościami wykonywanymi po konferencji nie mają samoistnego charakteru - nie stanowią celu samego w sobie. Dopiero suma wszystkich świadczeń realizowanych w trakcie konferencji, jak również wyjątkowo po jej zakończeniu stanowi wartość gospodarczą usługi nabywanej przez Państwa kontrahenta.

Zatem niezależnie od tego czy usługę będą Państwo świadczyć w całości w trakcie konferencji lub część usługi już po konferencji świadczą /będą Państwo świadczyć jedną złożoną usługę.

Natomiast, moment powstania obowiązku podatkowego wymaga od wykonawcy danej usługi prawidłowego określenia momentu jej wykonania. Ustawa o VAT nie definiuje tego momentu, ani w żaden sposób nie precyzuje, jakimi kryteriami należy posługiwać się dla jego określenia. Należy jednak wskazać, że o faktycznym wykonaniu usługi decyduje jej charakter. Z kolei o charakterze i o dacie wykonania usługi decydują strony umowy cywilnoprawnej, chyba że moment ten jest określony przez obowiązujący przepis prawa regulujący zasady wykonywania danego rodzaju usług.

Co do zasady, zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy:

Natomiast, zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy:

Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:

1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 1b;

2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.

Należy wskazać, że zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi. Oznacza to, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres. Natomiast w odniesieniu do usług przyjmowanych częściowo, o których mowa w ust. 2 powołanego artykułu, należy wskazać, że obowiązek podatkowy - w przypadku wykonania usługi częściowej - powstaje właśnie w tej części. Usługę przyjmowaną częściowo (określoną część podzielnej w sensie gospodarczym usługi) uważa się za wykonaną w odniesieniu do tej części usługi, dla której to określono zapłatę.

Jak stanowi art. 353¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U z 2025 r. poz. 1071 ze zm.),

Z zasady tej wynika, że strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych przez obowiązujące przepisy prawa, w tym także przepisy prawa podatkowego. Podkreślić należy jednak, że ustalenie zakresu świadczonej usługi i w konsekwencji momentu jej wykonania powinno następować w sposób obiektywny. Oznacza to, że postanowienia umowne w tej kwestii niewątpliwie są istotne, niemniej jednak należy zwrócić uwagę na charakter i specyfikę danego świadczenia, by zapobiec możliwości nieuzasadnionego przesuwania momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług. Zatem ewentualne postanowienia umowne o uznaniu usługi za wykonaną pozostają bez znaczenia dla określenia momentu powstania obowiązku podatkowego od towarów i usług.

Należy zauważyć, że przepisy, nie wymagają dla powstania obowiązku podatkowego, aby odbiór usług był dokonywany na podstawie protokołów odbiorczych. Natomiast, postanowienia umów cywilnoprawnych o uznaniu usługi za wykonaną (np. przyjęcie jej wykonania dopiero z chwilą podpisania protokołów odbiorczych) mogą pełnić jedynie funkcję pomocniczą w przypadku zaistnienia wątpliwości.

Zgodnie z ustawą dla celów powstania obowiązku podatkowego wykonanie czynności następuje z chwilą faktycznego jej dokonania.

„Wykonanie usługi” następuje w momencie faktycznego zakończenia wszystkich czynności, do których wykonania zobowiązany był świadczący usługę oraz zgłoszenie tego faktu Zamawiającemu, z wezwaniem go do odbioru wykonanej usługi. Samo podpisanie protokołu odbiorczego przez Zamawiającego/Kontrahenta stanowi jedynie potwierdzenie wykonania tej usługi.

 

Z opisu sprawy wynika, że świadczą Państwo usługi o charakterze promocyjno-reklamowym (umowy sponsoringowe). Świadczenie to zazwyczaj w całości jest wykonywane w trakcie konferencji. Jednocześnie zdarzają się przypadki, w których jedno lub dwa świadczenia są realizowane po zakończeniu konferencji. Realizacja tych świadczeń następuje przed sporządzeniem Raportu. Warunkiem wystawienia faktury i zapłaty wynagrodzenia jest uprzednie zaakceptowanie przez sponsora Raportu potwierdzającego wykonanie usługi. Raport jest dokumentem zawierającym w szczególności:

- opis zrealizowanych świadczeń wraz z potwierdzeniem ich wykonania,

- materiał dowodowy dokumentujący realizację każdego ze świadczeń.

Raport podlega procedurze akceptacji przez sponsora.

Umowa zawarta ze sponsorem określa wprawdzie wynagrodzenie przewidziane za realizację całości świadczeń, jednak wynagrodzenie to nie ma charakteru ostatecznego do momentu akceptacji Raportu.

Analizując powyższe wskazać należy, że Raport potwierdza m.in. fakt wykonania usługi o charakterze promocyjno-reklamowym, a zatwierdzenie przez sponsora Raportu jest warunkiem wystawienia faktury i zapłaty wynagrodzenia, jednak nie przesądzają o terminie wykonania usług.

Wobec powyższego nie można zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że momentem powstania obowiązku podatkowego jest data zaakceptowania przez sponsora Raportu.

W niniejszej sprawie należy zauważyć, że z przedstawionych okoliczności wynika, że umowa ze sponsorem określa wynagrodzenie o świadczenie usługi promocyjno-reklamowej. Realizacja świadczeń następuje przed sporządzeniem Raportu.

Tym samym akceptacja Raportu nie świadczy /nie będzie świadczyć o wykonaniu usługi i w konsekwencji powstaniu obowiązku podatkowego.

Zatem akceptacja Raportu pozostaje bez znaczenia dla określenia momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług.

W wyroku z dnia 2 maja 2019 r., sygn. C-224/18, Budimex S.A Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej rozważał kwestię określenia momentu wykonania usług budowlanych, a tezy wyroku mają charakter uniwersalny i odnoszą się do wszystkich sytuacji, w których umowa przewiduje formalny odbiór świadczenia jako element jego wykonania.

 

Trybunał wskazał, że dla określenia momentu powstania obowiązku podatkowego dla usług, które są odbierane na podstawie protokołu odbioru istotne jest, że:

- formalność odbioru jest uzgodniona przez strony w umowie;

- taka treść umowy odzwierciedla rzeczywistość gospodarczą i handlową w dziedzinie, w której usługa jest wykonywana;

- formalność odbioru stanowi materialne zakończenie usługi i ustala ostatecznie wysokość należnego świadczenia wzajemnego.

We wniosku wskazali Państwo, że nie dysponują Państwo wiedzą o praktyce kontraktowej wszystkich podmiotów świadczących analogiczne usługi w całej branży, jedynie w Państwa ocenie jest przyjęcie, że analogiczne mechanizmy formalnego odbioru  funkcjonują również u innych usługodawców.

Zatem z treści wniosku i jego uzupełnienia nie wynika aby obowiązek zaakceptowania przez sponsora raportu odzwierciedlało rzeczywistość gospodarczą i handlową w danej branży, niezależnie od podmiotu, dla którego te usługi są świadczone. Stąd też tezy wnikające z wyroku C-224/18 nie mogą mieć zastosowania w Państwa sprawie.

Ponadto nie można zgodzić się z Państwem, że nie jest możliwe ostateczne ustalenie wysokości wynagrodzenia należnego Państwu przed akceptacją raportu, gdyż zawarta umowa z kontrahentem określa jedną ogólną cenę za całość świadczeń objętych umową. Zatem w przypadku stwierdzenia, że określone świadczenia nie zostały wykonane lub zostały wykonane nienależycie i wynagrodzenia Państwa ulega obniżeniu to należy wystawić fakturę korygującą.

W opisanej sytuacji obowiązek podatkowy powstaje/będzie powstawać w momencie zrealizowania świadczeń.

Zatem Państwa stanowisko, że momentem wykonania usługi, również w sytuacji, gdy pojedyncze świadczenia są realizowane po zakończeniu konferencji, a tym samym momentem powstania obowiązku podatkowego na gruncie VAT jest data zaakceptowania przez sponsora Raportu potwierdzającego wykonanie świadczeń objętych umową jest nieprawidłowe.

Końcowo należy wskazać, że akceptacja Raportu, nie może wpływać na prawidłowość rozliczenia podatku od towarów i usług i stanowić przeszkody w realizowaniu w sposób prawidłowy obowiązku podatkowego. A zatem fakt, że ostateczne wynagrodzenie wynika z Raportu pozostaje bez znaczenia dla przyjętego rozstrzygnięcia. Okoliczność, konieczności zatwierdzenia Raportu nie może determinować uznania, że usługa jest wykonana w momencie przez Państwa wskazanym we wniosku. Muszą Państwo tak zapewnić obieg wszelkiej dokumentacji, także tej umożliwiającej ustalenie podstawy opodatkowania aby sprostać wymogom ustawodawcy.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Ocena prawna Państwa stanowiska w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydana w odrębnym rozstrzygnięciu.

Ponadto, interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

W odniesieniu natomiast do powołanej interpretacji indywidualnej, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie. Interpretacja 0114-KDIP4-3.4012.8.2023.2.IG została wydana w odmiennym stanie faktycznym a mianowicie dotyczy usługi, za którą wynagrodzenie zależne jest od określonych efektów realizowanej reklamy, a mianowicie za przekierowania ze strony internetowej wydawcy bezpośrednio na stronę reklamodawcy i skuteczny zakup produktu reklamodawcy przez klienta (a więc za „sprzedaż”) lub pozostawienie określonych danych personalnych w formularzu kontaktowym (a więc „lead”). Osiągniecie określonych efektów (produktów) reklamy w danym okresie rozliczeniowym (miesięcznym) jest weryfikowane przez reklamodawców w tzw. procesie walidacji. Proces walidacji produktów (sprzedaży lub leadów) przeprowadza reklamodawca na podstawie raportu generowanego i otrzymywanego od Państwa, w terminie 30 dni od dnia otrzymania od Państwa raportu. W procesie walidacji reklamodawcy potwierdzają zasadność przyznania prowizji, tj. czy doszło do zakupu produktów/pomyślnego wypełnienia formularza na skutek reklamy.

 

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

 

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.