Interpretacja 0111-KDIB3-1.4012.302.2026.3.AB

Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe

 

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

8 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług usług.

 

Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 15 maja 2026 r. i 25 maja 2026 r.

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego (ostatecznie sformułowany w piśmie z 15 maja 2026 r.)

 

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego i określenie przedmiotu wniosku, poniżej precyzuje Pani co następuje:

   1. Przedmiotem wniesienia do fundacji rodzinnej będą następujące nieruchomości budynkowe: Budynek posadowiony na gruncie będącym w użytkowaniu wieczystym położony przy ul. (...) w (...), dla którego Sąd Rejonowy w (...) prowadzi księgę wieczystą o numerze KW (...), dalej: Budynek 1;

Budynek posadowiony na gruncie będącym w użytkowaniu wieczystym położony przy ul. (...) w (...), dla którego Sąd Rejonowy w (...) prowadzi księgę wieczystą o numerze KW (...), dalej: Budynek 2.

Oba ww. budynki są budynkami o charakterze handlowo - usługowym będącymi w całości własnością Wnioskodawczyni. W żadnym z ww. budynków nie zostały jednak wyodrębnione lokale, a przedmiotem zawartych umów najmu są powierzchnie handlowo - usługowe.

   2. Budynki zostały wybudowane przez Wnioskodawczynię w ramach prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Podczas budowy Wnioskodawczyni była podatnikiem VAT i korzystała z odliczenia VAT (wydatki na budowę tj. materiały, usługi budowlane).

   3. Po otrzymaniu pozwoleń na użytkowania oba budynku zostały wprowadzone do środków trwałych w działalności gospodarczej Wnioskodawczyni: Budynek 2 w dniu 14.04.2010 r., Budynek 1 w dniu 10.05.2011 r. - po przebudowie (ulepszeniu).

   4. W budynkach znajdują się powierzchnie handlowo - usługowe, które są przedmiotem umów najmu. Pierwsza umowa najmu dotycząca powierzchni handlowo - usługowej w Budynku 2 została zawarta w dniu 10.05.2010 r., a w Budynku 1 w dniu 15.10.2010 r.

   5. Od chwili pierwszego zajęcia (używania) każdego z ww. budynków do chwili wniesienia ich do fundacji rodzinnej upłynie więcej niż 2 lata. W przypadku Budynku 1 będzie to około 16 lat i w przypadku Budynku 2 także około 16 lat.

   6. Budynek 1 i Budynek 2 (a dokładniej mówić powierzchnie handlowo - usługowe w ww. budynkach ) będą wynajęte w dniu wniesienia budynków do fundacji rodzinnej.

   7. Wnioskodawczyni poniosła wydatki na ulepszenie wartości początkowej Budynku 1 ponad 10 lat przed złożeniem wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej.

   8. Ww. wydatek na ulepszenie był większej wartości niż 30% wartości Budynku 1.

   9. Po poniesieniu ww. wydatku na ulepszenia Budynku 1 ponad 10 lat przed złożeniem wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej został on „po raz pierwszy zasiedlony”.

               10. Tym samym od „pierwszego zasiedlenia” budynku ulepszonego do dnia wniesienia go do fundacji rodzinnej minie ponad 10 lat.

             11. Budynki były w działalności gospodarczej, która nie była zwolniona od podatku przez cały dotychczasowy okres ich posiadania przez Wnioskodawczynię.

               12. Ulepszenia Budynku 1 miały wartość większa niż 15.000 zł.

               13. Ulepszenie Budynku 1 zakończyło się 10.05.2011 r. i z tą datą nastąpiło podwyższenie wartości tego środka trwałego w ewidencji środków trwałych.

Z uwagi na treść odpowiedzi na powyższe pytania poniżej Wnioskodawczyni przedstawia  doprecyzowany zgodnie z odpowiedziami na pytania opis zdarzenia przyszłego, pytania i stanowisko. Wnioskodawczyni wskazuje także, że zaistniały stan faktyczny to prowadzenie przez Panią działalności gospodarczej (1 stan faktyczny) a dwa zdarzenia przyszłe to założenie fundacji rodzinnej i wniesienie do niej Budynku 1 i Budynku 2.

Wnioskodawczyni jest polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawczyni jest również czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług VAT.

Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Profil działalności obejmuje:

- działalność usługową związaną z wyżywieniem,

- roboty budowlane,

- działalność polegającą na wynajmowaniu i zarządzaniu nieruchomościami własnymi.

W ramach planowania sukcesji majątkowej oraz dla zapewnienia bezpieczeństwa i niepodzielności majątku rodzinnego, Wnioskodawczyni zamierza powołać do życia fundację rodzinną, w której będzie zarówno fundatorem, jak i beneficjentem. Beneficjentami fundacji mają być również dzieci i wnuki Wnioskodawczyni.

Do fundacji rodzinnej Wnioskodawczyni planuje wnieść - w drodze darowizny - następujące składniki majątku:

Budynek posadowiony na gruncie będącym w użytkowaniu wieczystym położony przy ul. (...) w (...), dla którego Sąd Rejonowy w (...) prowadzi księgę wieczystą o numerze KW (...), dalej: Budynek 1;

Budynek posadowiony na gruncie będącym w użytkowaniu wieczystym położony przy ul. (...) w (...), dla którego Sąd Rejonowy w (...) prowadzi księgę wieczystą o numerze KW (...), dalej: Budynek 2.

Oba ww. budynki są budynkami o charakterze handlowo - usługowym będącymi w całości własnością Wnioskodawczyni. W żadnym z ww. budynków nie zostały jednak wyodrębnione lokale, a przedmiotem zawartych umów najmu są powierzchnie handlowo - usługowe.

Wszystkie wymienione wyżej nieruchomości tj. Budynek 1, Budynek 2 zostały zaliczone przez Wnioskodawczynię do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, są ujęte w prowadzonej ewidencji środków trwałych od ponad 10 lat oraz podlegają amortyzacji. Budynki zostały wybudowane przez Wnioskodawczynię w ramach prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Podczas budowy Wnioskodawczyni była podatnikiem VAT i korzystała z odliczenia VAT (wydatki na budowę tj. materiały, usługi budowlane).

Po otrzymaniu, pozwoleń na użytkowanie oba budynku zostały wprowadzone do środków trwałych w działalności gospodarczej Wnioskodawczyni: Budynek 2 w dniu 14.04.2010 r, Budynek 1 w dniu 10.05.2011 r. - po przebudowie (ulepszeniu).

W budynkach znajdują się powierzchnie handlowo - usługowe, które są przedmiotem umów najmu. Pierwsza umowa najmu dotycząca powierzchni handlowo - usługowej w Budynku 2 została zawarta w dniu 10.05.2010 r., a w Budynku 1 w dniu 15.10.2010 r.

Od chwili pierwszego zajęcia (używania) każdego z ww. budynków do chwili wniesienia ich do fundacji rodzinnej upłynie więcej niż 2 lata. W przypadku Budynku 1 będzie to około 16 lat i w przypadku Budynku 2 także około 16 lat.

Budynek 1 i Budynek 2 (a dokładniej mówić powierzchnie handlowo - usługowa w ww. budynkach) będą wynajęte w dniu wniesienia budynków do fundacji rodzinnej.

Wnioskodawczyni poniosła wydatki na ulepszenie wartości początkowej Budynku 1 ponad 10 lat przed złożeniem wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej. Ww. wydatek na ulepszenie był większej wartości niż 30% wartości Budynku 1. Ulepszenia Budynku 1 miały wartość większa niż 15.000 zł.

Po poniesieniu ww. wydatku na ulepszenia Budynku 1 ponad 10 lat przed złożeniem wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej został on „po raz pierwszy zasiedlony".

Tym samym od „pierwszego zasiedlenia” budynku ulepszonego do dnia wniesienia go do fundacji rodzinnej minie ponad 10 lat.

Budynki są w działalności gospodarczej, która nie była zwolniona od podatku przez cały dotychczasowy okres ich posiadania przez Wnioskodawczynię.

Po wniesieniu Budynku 1 i Budynku 2 oraz gruntów do fundacji rodzinnej Wnioskodawczyni nadal będzie prowadziła działalność gospodarczą. Działalność gospodarczą polegającą na wynajmie Budynku 1 i Budynku 2 prowadzić będzie fundacja rodzinna. Nie planuje się zmiany przeznaczenia Budynku 1 i Budynku 2. Planuje się, by fundacja rodzinna stała się zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług VAT.

Pytania (ostatecznie sformułowany w piśmie z 15 maja 2026 r.)

1. Czy wniesienie (w formie darowizny) Budynku 1 i Budynku 2 podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?

2. Czy w związku z darowizną Budynku 1 i Budynku 2 do fundacji rodzinnej Wnioskodawczyni będzie zobowiązana do dokonania wieloletniej korekty podatku naliczonego?

Pani stanowisko (ostatecznie sformułowane w piśmie z 15 maja 2026 r.)

Ad 1.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 o VAT ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów, co do zasady podlega opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynność ta jest wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów wykonywane nieodpłatne z odpłatną dostawą towarów, a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy: przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności: 1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, 2) wszelkie inne darowizny, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Z przytoczonego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu VAT podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie (w tym także darowizna) tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane).

Wnioskodawczyni stoi zatem na stanowisku, że w świetle przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego oraz powołanych wyżej przepisów prawa należy stwierdzić, że darowizna Budynku 1 i Budynku 2 do fundacji rodzinnej, w stosunku do których przysługiwało jej prawo do odliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy, jest uznawana za odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Wnioskodawczyni stwierdza jednak, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym podatkiem.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy o VAT.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2. lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest - co do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania darowizny lokali użytkowych lub mieszkalnych kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

W związku z tym, ze pomiędzy planowaną darowizną Budynku 1 i Budynku 2 na rzecz fundacji rodzinnej a ich pierwszym zasiedleniem upłynęło więcej niż 2 lata, inaczej mówić dostawa w formie darowizny nie nastąpi w ramach pierwszego zasiedlenia, to darowizna Budynku 1 i Budynku 2 na rzecz fundacji rodzinnej korzystać będzie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Ad. 2

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz podmiotu zobowiązanego do ich dokonania zostały określone w art. 91 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy o VAT po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10 lub 10a lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

W myśl art. 91 ust. 2 ustawy o VAT w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Na podstawie art. 91 ust. 3 ustawy korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.

W myśl art. 91 ust. 4 ustawy przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

Natomiast zgodnie z art. 91 ust. 5 ustawy przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkov7ania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.

W świetle art. 91 ust. 6 ustawy w przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną: opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub  usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi; zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

W myśl art. 91 ust. 7a ustawy w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.

Z powyższych przepisów wynika, że podatnik ma prawo do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz jest zobowiązany do dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystana.

Jednocześnie ww. przepisy wprowadzają szczególny tryb korekty do wybranych składników majątku. Z uwagi na zazwyczaj wieloletni okres wykorzystania składników majątku zaliczanych do środków trwałych oraz nieruchomości ustawa przyjmuje zasadę dokonywania cząstkowej i równomiernej korekty w dłuższym czasie tj. dla nieruchomości przez 10 lat.

W przedstawionym stanie faktycznym sprawy Wnioskodawczyni wskazała, że jako przedsiębiorca, prowadzący działalność gospodarczą i czynny podatnik VAT, posiadała Budynek 1 i Budynek 2 wykorzystywała je do prowadzenia działalności gospodarczej od ponad 10 lat.

W ocenie Wnioskodawczyni, darowizna Budynku 1 i Budynku 2 na rzecz fundacji rodzinnej nie spowoduje obowiązku dokonania wieloletniej korekty podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ustawy o VAT, ponieważ od oddania nieruchomości do użytkowania upłynął już 10-letni i tym samym, okres korekty, o którym mowa w art. 91 ust. 2 ustawy o VAT już upłynął.

Zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy o VAT, korekty podatku naliczonego od nieruchomości dokonuje się w okresie 10 kolejnych lat, licząc od roku, w którym nieruchomość została oddana do użytkowania. Po upływie tego okresu obowiązek korekty wygasa z mocy prawa, niezależnie od dalszych czynności dotyczących nieruchomości, w tym jej sprzedaży, darowizny, wycofania z działalności czy przekazania do fundacji rodzinnej.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w aktualnej praktyce interpretacyjnej organów podatkowych, w szczególności w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 6 listopada 2023 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.526.2023.1.AMA, w której organ stwierdził:

„Od wartości darowanego środka trwałego nie będzie Pan dokonywał korekty VAT naliczonego, w związku z tym, że od oddania środka trwałego do użytkowania upłynęło 10 lat.”

W interpretacji tej Dyrektor KIS jednoznacznie potwierdził, że po upływie 10-letniego okresu korekty podatnik nie jest zobowiązany do dokonania korekty podatku naliczonego, nawet jeśli dochodzi do darowizny nieruchomości, od której podatek naliczony był pierwotnie odliczony.

Ocena stanowiska

 

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

 

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:

W myśl art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się - w świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

Z powyższego jednoznacznie wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Zgodnie z unormowaniami zawartymi w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy, w pewnych, ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne przekazanie towarów i nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

 

Na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

 1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

 2) wszelkie inne darowizny

   - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Z przytoczonego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu VAT podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Natomiast zużycie towarów podlega opodatkowaniu tylko wówczas, gdy dokonywane jest na rzecz podmiotów i na cele wymienione w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, pod warunkiem, że przysługiwało prawo do odliczania podatku naliczonego.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania), pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).

Jak wynika z treści art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przesłanka do opodatkowania nieodpłatnego przekazania nieruchomości wystąpi nie tylko w sytuacji, gdy przy jej nabyciu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, ale również wówczas, gdy prawo takie przysługuje w związku z nabyciem lub wytworzeniem części składowych tej nieruchomości.

Analizując treść art. 7 ust. 2 ustawy, warto odwołać się również do orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który wielokrotnie wypowiadał się w kwestii opodatkowania nieodpłatnych świadczeń. W wyroku z dnia 27 czerwca 1989 r. w sprawie C-50/88 (Heinz Kuchne) Trybunał stwierdził, że ze wspólnym systemem podatku od wartości dodanej spójne jest nieopodatkowanie amortyzacji aktywów przedsiębiorstwa w odniesieniu do ich prywatnego użytku w przypadku, gdy VAT od tych towarów nie podlegał odliczeniu, przy jednoczesnym opodatkowaniu wydatków ponoszonych na utrzymanie i używanie towarów, w odniesieniu do których podatnik jest uprawniony do odliczenia podatku. Rozwiązanie to pozwala zarówno uniknąć podwójnego opodatkowania samych towarów, jak i braku opodatkowania ostatecznej konsumpcji. Również w orzeczeniu z dnia 25 maja 1993 r. w sprawie C-193/91 (Gerhard Mohsche) oraz w orzeczeniu z dnia 17 maja 2001 r. w połączonych sprawach C-322/99 (Hans- Georg Fisher) i C-323/99 (Klaus Brandenstein) Trybunał wskazał, że nieodpłatne świadczenia mogą być opodatkowane wyłącznie w takim zakresie, w jakim podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku naliczonego.

Jak wynika z powyższego, kluczowym elementem determinującym opodatkowanie podatkiem od towarów i usług czynności polegającej na nieodpłatnym przekazaniu towarów jest to, czy przy nabyciu (w tym również imporcie lub wytworzeniu) tych towarów lub ich części składowych podatnikowi przysługiwało - w całości lub w części - prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Za prawidłowością takiego rozstrzygnięcia przemawia zarówno treść przywołanych wyżej przepisów, jak i wskazane orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który opowiada się za opodatkowaniem podatkiem VAT nieodpłatnych dostaw tych towarów, przy nabyciu których podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Tylko takie rozwiązanie pozwala bowiem zarówno uniknąć podwójnego opodatkowania, jak i braku opodatkowania ostatecznej konsumpcji.

Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.) - zwanej dalej Kodeks cywilny:

Z powołanego powyżej przepisu prawa cywilnego wynika zatem, że umowa darowizny należy do umów cywilnoprawnych przenoszących prawo własności na nabywcę określonych towarów (rzeczy). 

Umowa darowizny jest czynnością prawną, na mocy której darczyńca zobowiązuje się do jednostronnego bezpłatnego świadczenia kosztem swojego majątku na rzecz obdarowanego, przy równoczesnym braku nałożenia na niego obowiązku świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Korzyść osiągana przez jedną stronę umowy nie znajduje odpowiednika po drugiej stronie.

Z opisu sprawy wynika, że zamierza Pani wnieść w formie darowizny do fundacji rodzinnej Budynek 1 i Budynek 2. Oba ww. budynki są budynkami o charakterze handlowo - usługowym będącymi w całości Pani własnością. Wszystkie wymienione wyżej nieruchomości tj. Budynek 1, Budynek 2 zostały zaliczone przez Panią do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, są ujęte w prowadzonej ewidencji środków trwałych od ponad 10 lat oraz podlegają amortyzacji. Budynki zostały wybudowane przez Panią w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Podczas budowy była Pani podatnikiem VAT i korzystała z odliczenia VAT (wydatki na budowę tj. materiały, usługi budowlane).

W świetle przedstawionego we wniosku opisu sprawy oraz powołanych wyżej przepisów prawa należy stwierdzić, że darowizna Budynku 1 i Budynku 2,  w stosunku do których przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy, jest uznawana za odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1.

W tym miejscu należy podkreślić, że zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku bądź zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych lub ich części spełniających określone w tych przepisach warunki.

Zasady zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli i ich części znajduje się w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, który stanowi że:

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest - co do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Kwestia pierwszego zasiedlenia została uregulowana w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT:

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku, budowli lub ich części do użytkowania. Zatem aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na  potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich część oddano w  najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej - bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Tak więc, by dostawa budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia na  podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą być spełnione łącznie dwa warunki występujące w tym artykule.

Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub  ich  części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki, budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym:

Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady grunt będący przedmiotem sprzedaży (w tym zbycie prawa użytkowania wieczystego) podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki lub budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku, również sprzedaż gruntu lub zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu będą korzystały ze zwolnienia od podatku.

W celu ustalenia, czy w analizowanej sprawie dla dostawy (wniesienia w formie darowizny do fundacji rodzinnej) ww. Budynków zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku od towarów i usług należy przede wszystkim rozstrzygnąć, czy w odniesieniu do ww. Budynków miało miejsce pierwsze zasiedlenie.

Jak wynika z opisu sprawy Budynek 1 i Budynek 2 zostały wybudowane przez Panią w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Po otrzymaniu pozwoleń na użytkowania oba budynki zostały wprowadzone do środków trwałych w działalności gospodarczej Budynek 2 w dniu 14 kwietnia 2010 r., Budynek 1 w dniu 10 maja 2011 r. - po przebudowie (ulepszeniu). W budynkach znajdują się powierzchnie handlowo - usługowe, które są przedmiotem umów najmu. Pierwsza umowa najmu dotycząca powierzchni handlowo - usługowej w Budynku 2 została zawarta w dniu 10 maja 2010 r., a w Budynku 1 w dniu 15 października 2010 r. Od chwili pierwszego zajęcia (używania) każdego z ww. budynków do chwili wniesienia ich do fundacji rodzinnej upłynie więcej niż 2 lata. W przypadku Budynku 1 będzie to około 16 lat i w przypadku Budynku 2 także około 16 lat. Poniosła Pani wydatki na ulepszenie wartości początkowej Budynku 1 ponad 10 lat przed złożeniem wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej. Ww. wydatek na ulepszenie był większej wartości niż 30% wartości Budynku 1. Po poniesieniu ww. wydatku na ulepszenia Budynku 1 ponad 10 lat przed złożeniem wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej został on „po raz pierwszy zasiedlony”. Tym samym od „pierwszego zasiedlenia” budynku ulepszonego do dnia wniesienia go do fundacji rodzinnej minie ponad 10 lat.

Mając na uwadze przedstawiony stan prawny i opis sprawy należy stwierdzić, że wniesienie Budynku 1 i Budynku 2 w formie darowizny do fundacji rodzinnej nie będzie następować w ramach pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, gdyż jak Pani wskazała w opisie sprawy, od chwili pierwszego zajęcia (używania) każdego z ww. Budynków do chwili wniesienia ich do fundacji rodzinnej upłynie więcej niż 2 lata. Ponadto ulepszenie Budynku 1, które przekroczyło 30% wartości  początkowej, zakończono 10 maja 2011 r., a Budynek został ponownie zasiedlony.

W związku z  powyższym dostawa w formie darowizny ww. Budynku 1 i 2 będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

W związku z tym, że dostawa (darowizna) ww. Budynków 1 i 2 korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, to odpowiednio zwolnieniem tym objęta będzie także dostawa prawa użytkowania wieczystego gruntu, na którym ww. Budynki są posadowione (art. 29a ust. 8 ustawy).

W związku z powyższym Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1, że darowizna budynku 1 i 2  będzie zwolniona na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, uznaję za prawidłowe.

Pani wątpliwości dotyczą również obowiązku dokonania korekty podatku VAT w związku z darowizną Budynku 1 i Budynku 2 do fundacji rodzinnej (pytanie nr 2).

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ww. ustawy o VAT:

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz podmiotu zobowiązanego do dokonania korekty zostały określone w art. 91 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 91 ust. 2 ustawy:

Szczegółowy sposób dokonywania korekty określa art. 91 ust. 3-9 ustawy.

Zgodnie z art. 91 ust. 3 ustawy:

W świetle art. 91 ust. 4 ustawy,

W myśl art. 91 ust. 5 ustawy:

Na mocy art. 91 ust. 6 ustawy:

Zgodnie z brzmieniem art. 91 ust. 7 ustawy:

Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:

W oparciu o art. 91 ust. 7b ustawy:

Jak stanowi ust. 7c powołanego artykułu:

W myśl art. 91 ust. 7d ustawy:

Na mocy art. 91 ust. 8 ustawy:

Z powołanych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania.

Przywołany przepis reguluje kwestie korekty w odniesieniu do towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i ust. 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany.

Na podstawie powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że podatnik jest zobowiązany, co do zasady, dokonać korekty podatku naliczonego w sytuacji, gdy zmienia się przeznaczenie środków trwałych (np. ze związanych z czynnościami nie dającymi prawa do odliczenia na związane z czynnościami opodatkowanymi lub na odwrót), wartości niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy lub podatnik dokonał odliczenia podatku naliczonego w wyższej lub niższej wartości niż wyliczona na dany rok.

Ponadto, przepis art. 91 ust. 5 ustawy wprowadza szczególny przypadek dokonywania korekt w sytuacji, gdy podatnik w okresie trwania korekty cząstkowej - tj. w okresie 10 lat w przypadku nieruchomości - zbywa dany środek trwały.

W takich sytuacjach - zbycia środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych - przyjmuje się fikcję prawną, że zbyte składniki majątku służą nadal działalności opodatkowanej lub nadal działalności zwolnionej, aż do końca okresu korekty. Jednakże w miesiącu dokonania sprzedaży dokonuje się od razu korekty za wszystkie pozostałe okresy. Korekty dokonuje się w deklaracji za miesiąc, w którym dokonano sprzedaży.

Jeśli transakcja zbycia środka trwałego została opodatkowana, wówczas przyjmuje się, że przez cały pozostały okres korekty towar ten bądź usługa służy w całości transakcjom dającym prawo do odliczenia. Natomiast jeśli sprzedaż była zwolniona, wówczas przyjmuje się, że zbywany środek trwały służy czynnościom niedającym prawa do odliczenia.

W tym miejscu wskazać należy, że również poszczególne wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie Nieruchomości (poszczególne ulepszenia), które wynosiły co najmniej 15 000 zł i które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, podlegają 10-letniemu okresowi korekty. 10-letni okres korekty rozpoczyna swój bieg od roku, w którym środki trwałe (ulepszenia) o wartości wynoszącej co najmniej 15 000 zł zostały oddane do użytkowania, a roczna korekta dotyczy jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. Zaznaczyć bowiem należy, że poniesione nakłady, których wartość początkowa przekracza 15 000 zł, należy traktować jak wydatki na zakup odrębnego środka trwałego. Natomiast jeżeli poszczególne wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie Nieruchomości (poszczególne ulepszenia), były niższe niż 15 000 zł lub nie zmieniają wartości środka trwałego, nie podlegają 10-letniemu okresowi korekty tylko korygowane są na bieżąco. W odniesieniu do tych nakładów zastosowanie będzie mieć art. 91 ust. 7c ustawy, w myśl którego korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.

Z opisu sprawy wynika, że Budynek 1 i Budynek 2 zostały wybudowane przez Panią w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku naliczonego. Po otrzymaniu pozwoleń na użytkowania oba Budynki zostały wprowadzone do środków trwałych w działalności gospodarczej Budynek 2 w dniu 14 kwietnia 2010 r., Budynek 1 w dniu 10 maja 2011 r. - po przebudowie (ulepszeniu). Ulepszenia Budynku 1 miały wartość większą niż 15.000 zł i zakończyło się 10 maja 2011 r. i z tą datą nastąpiło podwyższenie wartości tego środka trwałego w ewidencji środków trwałych.

W związku z wyżej powołanymi przepisami, analizując okoliczności przedstawione w opisie zdarzenia sprawy, wskazać należy, że w przypadku darowizny Budynku nr 1 i nr 2 nie powstanie obowiązek dokonania korekt podatku VAT odliczonego w chwili budowy i ulepszenia Budynku 1, gdyż minął już 10-letni okres korekty licząc od roku, w którym przedmiotowe Budynki zostały oddane do użytkowania i wprowadzone do ewidencji środków trwałych, również po ulepszeniu. Zatem nie będzie Pani zobowiązana do dokonania korekty podatku naliczonego związanego z budową oraz ulepszeniem Budynku 1 i Budynku 2.

Zatem Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

 

Interpretacja dotyczy :

- stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,

- zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

 

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

 

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

 

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

 

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.