Interpretacja 0111-KDIB3-1.4012.303.2026.2.AB

Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

13 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług.

Wniosek uzupełnili Państwo pismem z 21 maja 2026 r., w odpowiedzi na wezwanie.

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcą jest spółka partnerska prowadząca działalność gospodarczą w zakresie usług prawniczych, będąca czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka powstała z przekształcenia spółki komandytowej.

Spółka posiada w swoim majątku lokal niemieszkalny (lokal biurowy), stanowiący środek trwały Spółki (dalej: „Nieruchomość”). Spółka nabyła własność swojego lokalu w ramach dwuetapowego procesu:

 1. Dnia 23 lutego 2015 roku spółka (działająca wówczas pod firmą (...) Spółka komandytowa) nabyła 1/2 udziału we własności dwupoziomowego lokalu biurowego nr (...) zlokalizowanego w budynku przy ul. (…). Spółka odkupiła ten udział od ówczesnego wspólnika A i jego żony B, którzy nabyli własność tego lokalu 28 stycznia 2011 r. do majątku wspólnego. Nieruchomość została nabyta przez nich na podstawie umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu oraz umowy sprzedaży i wymagała ona przeprowadzenia prac budowlanych celem dostosowania do prowadzenia działalności. Małżonkowie przeprowadzili na nieruchomości niezbędne prace budowlane (wykończenie lokalu) i na ich skutek powstał lokal dwupoziomowy, w którym spółka nabyła udział w prawie własności. Wraz z umową sprzedaży współwłaściciele dokonali podziału lokalu do korzystania (umowa quod usum), na mocy którego spółka otrzymała wyłączne prawo korzystania ze wszystkich pomieszczeń na pierwszym (niższym) poziomie, a małżonkowie na drugim (wyższym) poziomie. Cena zakupu 1/2 udziału w nieruchomości (lokalu biurowym nr (...)) wynosiła (...) zł brutto. Na tę sumę składała się cena netto w wysokości (...) zł oraz podatek od towarów i usług (VAT) w stawce 23%, który wyniósł (...) zł. Spółka z racji tego, że lokal został przeznaczony do prowadzonej działalności opodatkowanej odliczyła podatek od towarów i usług w związku z tym zakupem. Spółce przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tym zakupem i z prawa tego skorzystała.

 2. Ostateczne nabycie wyłącznej własności konkretnego lokalu nastąpiło na skutek postanowienia Sądu Rejonowego w (...) z dnia (...) 2018 r. o zniesieniu współwłasności. Sąd, opierając się na projekcie podziału, zadecydował o fizycznym podziale lokalu (...) na dwa samodzielne lokale biurowe.

 

W efekcie tego postępowania:

1) Sąd przyznał na wyłączną własność (bez dopłat) lokal nr (...) (o powierzchni (...) m²) na rzecz spółki (która po wystąpieniu A nosiła już nazwę (…) spółka komandytowa).

2) Lokal nr (...) (o powierzchni (...) m²) został przyznany A i B.

Wraz z podziałem sąd ustanowił niezbędne służebności komunikacyjne (przejścia) pomiędzy wydzielonymi lokalami m.in. w celu dostępu do serwerowni i holu. Postanowienie sądu uprawomocniło się w dniu 12 stycznia 2019 r. Po nabyciu Nieruchomości Spółka nie ponosiła wydatków na jej ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, w szczególności wydatków, których wartość przekroczyłaby 30% wartości początkowej Nieruchomości.

Od momentu oddania Nieruchomości do użytkowania minął okres dłuższy niż 2 lata. Nieruchomość była faktycznie wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej i służyła czynnościom opodatkowanym.

Wspólnicy Spółki planują wycofanie Nieruchomości z majątku Spółki i nieodpłatne przeniesienie jej własności do majątków prywatnych wspólników, proporcjonalnie do posiadanych przez nich udziałów w zysku Spółki (tj. po 1/2 udziału w prawie współwłasności Nieruchomości każdy z nich). Czynność ta zostanie dokonana w formie aktu notarialnego.

Wycofanie Nieruchomości z majątku Spółki nie będzie stanowiło wypłaty zysku, nie będzie skutkowało obniżeniem wkładów wspólników oraz nie będzie związane z likwidacją Spółki ani wystąpieniem wspólnika. Przeniesienie własności Nieruchomości nastąpi nieodpłatnie.

Po przeniesieniu własności Nieruchomości Spółka będzie nadal wykorzystywała lokal do prowadzenia działalności gospodarczej na podstawie umowy najmu zawartej ze wspólnikami.

W uzupełnieniu wskazali Państwo, że:

 1) Lokal biurowy został oddany do użytkowania w dniu 18.10.2011 r.

 2) Wnioskodawca wprowadził przedmiotowy lokal do ewidencji środków trwałych po jego nabyciu tj. w dniu 23.02.2015 r.

 3) Wnioskodawca nie ponosił jakichkolwiek wydatków na ulepszenie w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym lokalu biurowego, w stosunku do których Wnioskodawca miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Pytania

 1. Czy wycofanie Nieruchomości z majątku Spółki i jej nieodpłatne przeniesienie do majątków prywatnych wspólników będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

 2. Jeżeli czynność ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT - czy Spółka będzie mogła zastosować zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub pkt 10a ustawy o VAT w związku z tą transakcją?

 3. Czy w związku z zastosowaniem zwolnienia od podatku VAT Spółka będzie zobowiązana do dokonania korekty podatku naliczonego zgodnie z art. 91 ustawy o VAT?

Państwa stanowisko

Ad.1

Zdaniem Wnioskodawcy, planowane wycofanie Nieruchomości z majątku Spółki i jej nieodpłatne przeniesienie do majątków prywatnych wspólników będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: „ustawa o VAT”), opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.

Jednocześnie na mocy z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się również nieodpłatne przekazanie towarów należących do przedsiębiorstwa podatnika, w szczególności jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy ich nabyciu.

W analizowanym przypadku spełnione są wszystkie przesłanki wskazane w art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, tj.:

Nieruchomość stanowi składnik majątku przedsiębiorstwa Spółki i była wykorzystywana w działalności gospodarczej, przy jej nabyciu Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego i z prawa tego skorzystała, planowane przekazanie nastąpi nieodpłatnie i będzie skutkować przeniesieniem prawa do rozporządzania Nieruchomością jak właściciel na wspólników do ich majątków prywatnych. W konsekwencji, czynność ta - mimo braku ekwiwalentności - stanowi dostawę towarów w rozumieniu ustawy o VAT i co do zasady podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

Stanowisko to znajduje pełne potwierdzenie w utrwalonej praktyce interpretacyjnej organów podatkowych. Przykładowo: w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 2 lutego 2025 r., sygn. 0113‑KDIPT1‑2.4012.953.2024.2.AM, organ wskazał, że nieodpłatne przekazanie nieruchomości z majątku spółki do majątków prywatnych wspólników, przy uprzednim prawie do odliczenia VAT, stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy o VAT i podlega opodatkowaniu VAT.

Ad.2

Zdaniem Wnioskodawcy, planowana dostawa Nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwolniona od podatku jest dostawa budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1. dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

2. pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie - stosownie do art. 2 pkt 14 ustawy o VAT - rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi albo rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne po wybudowaniu lub po ulepszeniu, jeżeli wydatki na ulepszenie przekroczyły 30% wartości początkowej.

W niniejszej sprawie:

1. Nieruchomość została oddana do użytkowania w 2015 r. i była wykorzystywana przez Spółkę w prowadzonej działalności gospodarczej,

2. od momentu pierwszego zasiedlenia do planowanej dostawy upłynął okres znacznie dłuższy niż 2 lata,

3. po oddaniu do użytkowania Spółka nie ponosiła wydatków na ulepszenie Nieruchomości przekraczających 30% jej wartości początkowej.

W konsekwencji spełnione są warunki zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji Dyrektora KIS z dnia 30 maja 2025 r., sygn. 0114‑KDIP4‑3.4012.162.2025.2.APR, w której organ wskazał, że przekazanie nieruchomości na rzecz wspólników (w tym także w formie dywidendy rzeczowej lub wycofania z majątku spółki), po upływie dwóch lat od pierwszego zasiedlenia, korzysta ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, brak jest konieczności analizowania przesłanek zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, ponieważ zwolnienie z pkt 10 znajduje w niniejszej sprawie pełne zastosowanie.

Ad.3

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z zastosowaniem zwolnienia od podatku VAT, Spółka nie będzie zobowiązana do dokonania korekty podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ustawy o VAT.

Jak stanowi art. 91 ust. 1 ustawy o VAT:

Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

W niniejszej sprawie istotne jest brzmienie ust. 2 powołanego artykułu zgodnie z którym:

W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Zatem jak wynika z art. 91 ust. 2 ustawy o VAT, w przypadku nieruchomości okres korekty wynosi 10 lat, licząc od roku, w którym nieruchomość została oddana do użytkowania.

W niniejszym przypadku:

1. Nieruchomość została oddana do użytkowania w 2015 r.,

2. dziesięcioletni okres korekty upłynął z końcem 2024 r.,

3. planowana dostawa nastąpi po upływie tego okresu.

W konsekwencji, nawet jeśli dostawa Nieruchomości będzie korzystać ze zwolnienia z podatku VAT, Spółka nie będzie zobowiązana do dokonania korekty podatku naliczonego, gdyż obowiązek korekty wygasa po upływie 10‑letniego okresu korekty.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się - w świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

Z powyższego jednoznacznie wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Zgodnie z unormowaniami zawartymi w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy, w pewnych, ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne przekazanie towarów i nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

 

Na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

 1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

 2) wszelkie inne darowizny

   - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

 Z przytoczonego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu VAT podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Natomiast zużycie towarów podlega opodatkowaniu tylko wówczas, gdy dokonywane jest na rzecz podmiotów i na cele wymienione w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, pod warunkiem, że przysługiwało prawo do odliczania podatku naliczonego.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania), pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).

Jak wynika z treści art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przesłanka do opodatkowania nieodpłatnego przekazania nieruchomości wystąpi nie tylko w sytuacji, gdy przy jej nabyciu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, ale również wówczas, gdy prawo takie przysługuje w związku z nabyciem lub wytworzeniem części składowych tej nieruchomości.

Analizując treść art. 7 ust. 2 ustawy, warto odwołać się również do orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który wielokrotnie wypowiadał się w kwestii opodatkowania nieodpłatnych świadczeń. W wyroku z dnia 27 czerwca 1989 r. w sprawie C-50/88 (Heinz Kuchne) Trybunał stwierdził, że ze wspólnym systemem podatku od wartości dodanej spójne jest nieopodatkowanie amortyzacji aktywów przedsiębiorstwa w odniesieniu do ich prywatnego użytku w przypadku, gdy VAT od tych towarów nie podlegał odliczeniu, przy jednoczesnym opodatkowaniu wydatków ponoszonych na utrzymanie i używanie towarów, w odniesieniu do których podatnik jest uprawniony do odliczenia podatku. Rozwiązanie to pozwala zarówno uniknąć podwójnego opodatkowania samych towarów, jak i braku opodatkowania ostatecznej konsumpcji. Również w orzeczeniu z dnia 25 maja 1993 r. w sprawie C-193/91 (Gerhard Mohsche) oraz w orzeczeniu z dnia 17 maja 2001 r. w połączonych sprawach C-322/99 (Hans- Georg Fisher) i C-323/99 (Klaus Brandenstein) Trybunał wskazał, że nieodpłatne świadczenia mogą być opodatkowane wyłącznie w takim zakresie, w jakim podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku naliczonego.

Jak wynika z powyższego, kluczowym elementem determinującym opodatkowanie podatkiem od towarów i usług czynności polegającej na nieodpłatnym przekazaniu towarów jest to, czy przy nabyciu (w tym również imporcie lub wytworzeniu) tych towarów lub ich części składowych podatnikowi przysługiwało - w całości lub w części - prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Za prawidłowością takiego rozstrzygnięcia przemawia zarówno treść przywołanych wyżej przepisów, jak i wskazane orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który opowiada się za opodatkowaniem podatkiem VAT nieodpłatnych dostaw tych towarów, przy nabyciu których podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Tylko takie rozwiązanie pozwala bowiem zarówno uniknąć podwójnego opodatkowania, jak i braku opodatkowania ostatecznej konsumpcji.

Nie każda jednak czynność, stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Według art. 15 ust. 1 ww. ustawy:

Na podstawie art. 15 ust. 2 cyt. ustawy:

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo spółką partnerską prowadząca działalność gospodarczą w zakresie usług prawniczych, będąca czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Posiadają Państwo w swoim majątku lokal niemieszkalny (lokal biurowy), stanowiący Państwa środek trwały („Nieruchomość”). Nabyli Państwo własność swojego lokalu w ramach dwuetapowego procesu. Z racji tego, że lokal został przeznaczony do prowadzonej działalności opodatkowanej odliczyli Państwo podatek od towarów i usług w związku z tym zakupem. Przysługiwało Państwu prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tym zakupem i z prawa tego Państwo skorzystali.

Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów, czynność polegająca na wycofaniu Nieruchomości do majątku prywatnego Wspólników - w oparciu o przepis art. 7 ust. 2 ustawy - będzie podlegać opodatkowaniu w sytuacji gdy przysługiwało Państwu, w całości lub w części, prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych nieruchomości lub ich części składowych. W tej sytuacji bowiem dla czynności przekazania Nieruchomości na cele osobiste, zostaną spełnione przesłanki warunkujące zrównanie nieodpłatnego przekazania towarów z odpłatną dostawą towarów, co w konsekwencji oznacza, że czynność ta będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane regulacje prawne należy stwierdzić, że wycofanie z majątku firmy ww. Nieruchomości (lokalu biurowego) i przeniesienie go do majątku prywatnego Wspólników, będzie stanowiło odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Jak wynika z opisu sprawy przy zakupie ww. Nieruchomości (lokalu biurowego) przysługiwało Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W konsekwencji czynność wycofania ww. Nieruchomości (lokalu biurowego) z działalności gospodarczej do majątku prywatnego Wspólników będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

W tym miejscu należy podkreślić, że zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku bądź zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych lub ich części spełniających określone w tych przepisach warunki.

Zasady zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli i ich części znajduje się w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, który stanowi że:

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest - co do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Kwestia pierwszego zasiedlenia została uregulowana w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT:

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku, budowli lub ich części do użytkowania. Zatem aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na  potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich część oddano w  najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej - bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Tak więc, by dostawa budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia na  podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą być spełnione łącznie dwa warunki występujące w tym artykule.

Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub  ich  części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

W celu ustalenia, czy w analizowanej sprawie dla dostawy (wycofania Nieruchomości do majątku prywatnego wspólników) ww. Nieruchomości (lokalu biurowego) zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku od towarów i usług należy przede wszystkim rozstrzygnąć, czy w odniesieniu do ww. Nieruchomości (lokalu biurowego) miało miejsce pierwsze zasiedlenie.

Jak wynika z opisu sprawy od momentu oddania Nieruchomości do użytkowania minął okres dłuższy niż 2 lata. Nieruchomość była faktycznie wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej i służyła czynnościom opodatkowanym. Nie ponosili Państwo jakichkolwiek wydatków na ulepszenie w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym lokalu biurowego, w stosunku do których mieli Państwo prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Mając na uwadze przedstawiony stan prawny i opis sprawy należy stwierdzić, że dostawa (wycofanie Nieruchomości do majątku prywatnego wspólników) ww. Nieruchomości (lokalu biurowego) nie będzie następować w ramach pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, gdyż jak Państwo wskazali, od momentu oddania Nieruchomości do użytkowania minął okres dłuższy niż 2 lata. Ponadto nie ponosili Państwo jakichkolwiek wydatków na ulepszenie w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym lokalu biurowego, w stosunku do których mieli Państwo prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W związku z  powyższym dostawa (wycofanie Nieruchomości do majątku prywatnego wspólników) ww. Nieruchomości (lokalu biurowego) będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

W związku z powyższym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznaję za prawidłowe.

Państwa wątpliwości dotyczą również obowiązku dokonania korekty podatku VAT w związku dostawą (wycofaniem Nieruchomości do majątku prywatnego wspólników) ww. Nieruchomości (lokalu biurowego) (pytanie nr 3).

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ww. ustawy o VAT:

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz podmiotu zobowiązanego do dokonania korekty zostały określone w art. 91 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 91 ust. 2 ustawy:

Szczegółowy sposób dokonywania korekty określa art. 91 ust. 3-9 ustawy.

Zgodnie z art. 91 ust. 3 ustawy:

W świetle art. 91 ust. 4 ustawy:

W myśl art. 91 ust. 5 ustawy:

Na mocy art. 91 ust. 6 ustawy:

Zgodnie z brzmieniem art. 91 ust. 7 ustawy:

Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:

W oparciu o art. 91 ust. 7b ustawy:

Jak stanowi ust. 7c powołanego artykułu:

W myśl art. 91 ust. 7d ustawy:

Na mocy art. 91 ust. 8 ustawy:

Z powołanych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania.

Przywołany przepis reguluje kwestie korekty w odniesieniu do towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i ust. 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany.

Na podstawie powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że podatnik jest zobowiązany, co do zasady, dokonać korekty podatku naliczonego w sytuacji, gdy zmienia się przeznaczenie środków trwałych (np. ze związanych z czynnościami nie dającymi prawa do odliczenia na związane z czynnościami opodatkowanymi lub na odwrót), wartości niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy lub podatnik dokonał odliczenia podatku naliczonego w wyższej lub niższej wartości niż wyliczona na dany rok.

Ponadto, przepis art. 91 ust. 5 ustawy wprowadza szczególny przypadek dokonywania korekt w sytuacji, gdy podatnik w okresie trwania korekty cząstkowej - tj. w okresie 10 lat w przypadku nieruchomości - bywa dany środek trwały.

W takich sytuacjach - zbycia środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych - przyjmuje się fikcję prawną, że zbyte składniki majątku służą nadal działalności opodatkowanej lub nadal działalności zwolnionej, aż do końca okresu korekty. Jednakże w miesiącu dokonania sprzedaży dokonuje się od razu korekty za wszystkie pozostałe okresy. Korekty dokonuje się w deklaracji za miesiąc, w którym dokonano sprzedaży.

Jeśli transakcja zbycia środka trwałego została opodatkowana, wówczas przyjmuje się, że przez cały pozostały okres korekty towar ten bądź usługa służy w całości transakcjom dającym prawo do odliczenia. Natomiast jeśli sprzedaż była zwolniona, wówczas przyjmuje się, że zbywany środek trwały służy czynnościom niedającym prawa do odliczenia.

W tym miejscu wskazać należy, że również poszczególne wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie Nieruchomości (poszczególne ulepszenia), które wynosiły co najmniej 15 000 zł i które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, podlegają 10-letniemu okresowi korekty.10-letni okres korekty rozpoczyna swój bieg od roku, w którym środki trwałe (ulepszenia) o wartości wynoszącej co najmniej 15 000 zł zostały oddane do użytkowania, a roczna korekta dotyczy jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. Zaznaczyć bowiem należy, że poniesione nakłady, których wartość początkowa przekracza 15 000 zł, należy traktować jak wydatki na zakup odrębnego środka trwałego. Natomiast jeżeli poszczególne wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie Nieruchomości (poszczególne ulepszenia), były niższe niż 15 000 zł lub nie zmieniają wartości środka trwałego, nie podlegają 10-letniemu okresowi korekty tylko korygowane są na bieżąco. W odniesieniu do tych nakładów zastosowanie będzie mieć art. 91 ust. 7c ustawy, w myśl którego korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.

Z opisu sprawy wynika, że ww. Nieruchomość (lokal biurowy) został wprowadzony przez Państwa do ewidencji środków trwałych firmy po jego nabyciu tj. w dniu 23 lutego 2015 r. Przysługiwało Państwu prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nabyciem ww. lokalu. Nie ponosili Państwo jakichkolwiek wydatków na ulepszenie w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym lokalu biurowego, w stosunku do których mieli Państwo prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W związku z wyżej powołanymi przepisami, analizując okoliczności przedstawione w opisie zdarzenia sprawy, wskazać należy, że w przypadku dostawy (wycofania Nieruchomości do majątku prywatnego wspólników) ww. Nieruchomości (lokalu biurowego) nie powstanie obowiązek dokonania korekt podatku VAT odliczonego w chwili zakupu ww. Nieruchomości, gdyż minął już 10-letni okres korekty licząc od roku, w którym ww. Nieruchomość została oddana do użytkowania i wprowadzone do ewidencji środków trwałych. Zatem nie będą Państwo zobowiązani do dokonania korekty podatku naliczonego związanego z nabyciem ww. Nieruchomości. 

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego, ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.