Interpretacja 0111-KDIB3-1.4012.408.2019.11.ICZ

Interpretacja indywidualna po wyroku sądu
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

1) ponownie rozpatruję sprawę Państwa wniosku wspólnego z 26 czerwca 2019 r. (data wpływu 1 lipca 2019 r.), uzupełnionego pismem z 2 września 2019 r. (data wpływu 4 września 2019 r.) – uwzględniam przy tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 6 sierpnia 2020r. sygn. akt I SA/Gl 1528/19 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 sierpnia 2024 r., sygn. akt I FSK 1783/20,

2) stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 lipca 2019 r. wpłynął Państwa wniosek ORD-WS o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie:

- opodatkowania odprawy w wysokości 3-krotności wynagrodzenia;

- opodatkowania wypłaconego odszkodowania z tytułu przestrzegania przez Zarządzających nieprowadzenia działalności konkurencyjnej wobec Spółki;

- prawa do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturze dokumentującej opodatkowanie czynności, za które zostało wypłacone odszkodowanie z tytułu przestrzegania przez Zarządzających nieprowadzenia działalności konkurencyjnej wobec Spółki;

- prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wypłaty odprawy w wysokości 3-krotności wynagrodzenia.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z dnia 2 września 2019 r.

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

- Zainteresowany będący stroną postępowania:

Spółka R. S.A.;

- Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

J. G.;

- Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

W. F.;

- Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

B. B.;

- Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

S.K.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Spółka R. S.A. (dalej „Spółka”, „SRK”, bądź „Wnioskodawca”) jest spółką prawa handlowego. SRK jest jednoosobową spółką Skarbu Państwa, powołaną (…).

Funkcję Prezesa Zarządu oraz Wiceprezesów Zarządu pełnią osoby fizyczne powołane Uchwałami Rady Nadzorczej Spółki zwani (dalej „Zarządzającymi”). Spółka jest zobowiązana do stosowania przepisów Ustawy o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami z dnia 9 czerwca 2016 r. (Dz.U. z 2016 r. poz. 1202).

W związku z tym Wnioskodawca zawarł z Zarządzającymi umowy o świadczenie usług zarządzania (dalej: „Umowa”).

Podstawą prawną sprawowania funkcji w spółce przez osoby:

§ Zarządzające są Umowy o świadczenie usług zarządzania,

§ pełniące funkcje nadzorcze są powołania na podstawie Uchwały Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Spółki,

§ pracowników Spółki są umowy o pracę.

Zgodnie z postanowieniami każdej z Umów, w ramach i w okresie pełnienia funkcji Zarządzających (dalej „Funkcja”) Zarządzający zobowiązują się do osobistego świadczenia usług zarządzania (dalej „Usługi") na zasadach określonych Umową (Zarządzający nie są uprawnieni do powierzenia wykonywania Usług osobom trzecim). Usługi będą obejmowały w szczególności:

§ prowadzenie spraw Spółki i uczestnictwo w pracach Zarządu, z uwzględnieniem zakresu praw i obowiązków wynikających z Funkcji,

§ reprezentowanie Spółki wobec podmiotów trzecich, zgodnie z obowiązującymi zasadami reprezentacji Spółki,

§ samodzielne zarządzanie powierzonymi obszarami działalności Spółki, przypisanymi do Funkcji, z uwzględnieniem uprawnień pozostałych organów Spółki,

§ realizację wyznaczonych celów zarządczych określonych w Umowie.

Warunki świadczenia Usług

Zgodnie z postanowieniami Umowy, Zarządzający zobowiązani są współdziałać z pozostałymi członkami Zarządu i organami Spółki na zasadach określonych w powszechnie obowiązujących przepisach prawa, w tym w szczególności przepisach Kodeksu spółek handlowych, postanowieniach Statutu Spółki, uchwałach organów Spółki, a także innych aktach prawa i dokumentach wewnętrznych Spółki, w szczególności regulaminu Zarządu Spółki. Jak wskazano w Umowie, Zarządzający zobowiązani są wykonywać swoje obowiązki w siedzibie Spółki, ale ze względu na realizację zobowiązań Zarządzających wynikających z Umowy lub w innych uzasadnionych potrzebami Spółki przypadkach Zarządzający mogą świadczyć Usługi również w innym miejscu na terytorium kraju bądź poza jego granicami.

Korzystanie z zasobów Spółki

W ramach Umowy łączącej Spółką z Zarządzającymi, w celu należytego wykonywania przez nich obowiązków umownych i spełniania wymogów bezpieczeństwa, w szczególności co do gromadzenia i przesyłania danych Spółka zobowiązuje sią do udostępnienia Zarządzającym:

§ powierzchni biurowej wraz z wyposażeniem, w tym przenośnym komputerem osobistym z bezprzewodowym dostępem do sieci Internet,

§ innego niezbędnego wyposażenia,

§ środków łączności, w tym telefonu komórkowego,

§ samochodu.

W przypadku świadczenia Usług w miejscu innym niż siedziba Spółki, celem zachowania wymogów bezpieczeństwa, Zarządzający są zobowiązani do używania i korzystania z przedmiotów i urządzeń udostępnionych im przez Spółkę w celu wykonywania Usług, w szczególności przenośnego komputera osobistego z bezprzewodowym dostępem do sieci Internet, środków łączności, w tym telefonu komórkowego, spełniających wymagane przez Spółkę wymogi bezpieczeństwa, w szczególności co do gromadzenia i przesyłania danych.

Zgodnie z postanowieniami Umowy, wykonywanie Usług poza siedzibą Spółki z wykorzystaniem urządzeń technicznych i zasobów innych niż wyżej wymienione jest dopuszczalne, o ile zostaną one uprzednio sprawdzone przez Spółkę pod wzglądem spełniania wymogów bezpieczeństwa, w szczególności co do gromadzenia i przesyłania danych.

Odpowiedzialność Zarządzających

Zgodnie z postanowieniami Umowy, Zarządzający ponoszą odpowiedzialność wobec Spółki za szkody wyrządzone w czasie wykonywania przez niego przedmiotu Umowy, będące następstwem niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków Zarządzających wynikających z Umowy lub z przepisów prawa. Odpowiedzialność, o której mowa powyżej, jest niezależna od odpowiedzialności Zarządzających, którą ponoszą oni z tytułu pełnienia Funkcji, określonej przepisami prawa, w szczególności Kodeksu spółek handlowych. Umowa nie przewiduje odpowiedzialności Zarządzających wobec osób trzecich z tytułu świadczonych przez nich usług.

Obowiązki Spółki

Do obowiązków Spółki, na gruncie Umowy należy w szczególności:

1) udostępnienie Zarządzającym wszelkich dokumentów Spółki niezbędnych do wykonywania Umowy,

2) pozostające w możliwościach Spółki zapewnienie współdziałania z Zarządzającymi organów i członków organów Spółki oraz jej personelu,

3) terminowa wypłata wynagrodzenia Zarządzającym oraz terminowe wykonywanie innych świadczeń przewidzianych w Umowie,

4) zapewnienie Zarządzającym na koszt Spółki urządzeń technicznych oraz zasobów, o których mowa wyżej,

5) ponoszenie kosztów związanych ze świadczeniem Usług poza siedzibą Spółki, niezbędnych do należytego wykonania Usług, w szczególności takich jak koszty podróży i zakwaterowania w standardzie stosownym do wykonywanej Funkcji,

6) ze względu na przedmiot działalności Spółki, realizowane przez nią cele i zadania, jak też ze względu na obowiązki Zarządzających wynikające z Umowy, w tym obowiązek działania z najwyższą starannością i profesjonalizmem, Zarządzający zobowiązani są do uczestnictwa w konferencjach, seminariach lub spotkaniach o charakterze biznesowym związanych z przedmiotem działalności Spółki i, o ile jest to konieczne dla realizacji tychże zobowiązań, odbywania podróży w kraju i za granicą,

7) ponoszenie innych niż wynikające z pkt 5) kosztów związanych ze świadczeniem Usług w zakresie indywidualnych szkoleń Zarządzających związanych z przedmiotem Umowy i obowiązkami umownymi Zarządzających do określonej w Umowie kwoty netto w roku kalendarzowym obowiązywania Umowy, z zastrzeżeniem iż kwota nie wykorzystana w danym roku obrotowym może być wykorzystana w roku/latach następnych (wraz z limitem przysługującym zgodnie z niniejszym ustępem w danym roku/latach) w okresie obowiązywania Umowy, o ile Rada Nadzorcza wyrazi zgodę na poniesienie lub refinansowanie kosztów takiego szkolenia,

8) zwrot wydatków poniesionych przez Zarządzającego a niezbędnych do należytego świadczenia Usług w standardzie stosowanym do wykonywanej Funkcji, po ich należytym udokumentowaniu, uzasadnieniu ich poniesienia, w tym wykazaniu związku i niezbędności do należytego świadczenia Usług.

Wynagrodzenie oraz inne świadczenia na rzecz Zarządzających

Zgodnie z postanowieniami Umowy, z tytułu świadczenia Usług oraz wykonywania innych zobowiązań wynikających z Umowy, w tym z tytułu przeniesienia praw autorskich, o którym mowa w Umowie, Zarządzającym przysługuje wynagrodzenie całkowite, które składa się z części stałej, stanowiącej wynagrodzenie miesięczne podstawowe (zwane dalej „Wynagrodzeniem Stałym”) oraz części zmiennej, stanowiącej wynagrodzenie uzupełniające za rok obrotowy Spółki (zwane dalej „Wynagrodzeniem Zmiennym").

W przypadku, w którym Zarządzający nie świadczą w danym miesiącu swoich usług w sposób nieprzerwany wynagrodzenie przysługujące im stanowi iloczyn ilości dni, w których Zarządzający świadczyli Usługi i kwoty Wynagrodzenia Stałego podzielonego przez 30.

Wynagrodzenie Zmienne uzależnione jest od poziomu realizacji celów zarządczych i nie może przekroczyć 50% Wynagrodzenia Stałego rocznego Zarządzających (rozumianego jako wysokość Wynagrodzenia Stałego w poprzednim roku obrotowym pomnożona przez 12). W przypadku wykonywania przez Zarządzających przedmiotu Umowy przez okres krótszy niż pełen rok obrotowy, ale przynajmniej przez 3 miesiące w danym roku obrotowym, Wynagrodzenie Zmienne jest przeliczane proporcjonalnie. Proporcjonalność uzależniona jest od liczby dni świadczenia Usług przez Zarządzających w danym roku obrotowym. Wynagrodzenie Zmienne wypłacane jest pod warunkiem realizacji przez Zarządzających celów zarządczych na dany rok obrotowy, a także sposób oceny ich wykonania są ustalane, w zakresie zgodnym z Uchwałą o wynagradzaniu, przez Radę Nadzorczą w drodze uchwały, podejmowanej nie później niż do końca pierwszego kwartału roku obrotowego, na który mają one obowiązywać.

Spółce przysługuje roszczenie o zwrot wypłaconego Wynagrodzenia Zmiennego, jeżeli po jego wypłacie zostanie wykazane, że zostało ono przyznane Zarządzającym na podstawie danych, które okazały się nieprawdziwe.

W razie rozwiązania Umowy albo wypowiedzenia przez Spółkę Umowy (w określonych przypadkach) Zarządzającym przysługuje odprawa w wysokości 3-krotności Wynagrodzenia Stałego, pod warunkiem pełnienia przez Zarządzających Funkcji przez okres co najmniej dwunastu miesięcy przed rozwiązaniem Umowy. Wynagrodzenie Zarządzających obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie praw własności egzemplarza lub nośnika Utworu i autorskich praw majątkowych do Utworu na polach eksploatacji określonych w Umowie, udzielenie wszelkich zezwoleń i upoważnień w zakresie określonym w niniejszej Umowie oraz korzystanie przez Spółkę z wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego stworzonego przez Zarządzających.

Wynagrodzenie uzyskiwane przez Zarządzających z tytułu świadczenia usług zarządzania, na podstawie Umowy o świadczenie usług zarządzania na czas pełnienia funkcji z obowiązkiem świadczenia osobistego, stanowi przychód z działalności wykonywanej osobiście, mieszczący się w katalogu wskazanym w ramach art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.).

Zakaz konkurencji

W ramach Umowy Zarządzający zobowiązują się, że w okresie obowiązywania Umowy nie będą prowadzić działalności konkurencyjnej wobec Spółki lub podmiotów zależnych od Spółki w ramach grupy kapitałowej, w rozumieniu art. 4 pkt 14) ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, pośrednio lub bezpośrednio, bez względu na miejsce, formę działalności lub sposób jej prowadzenia.

Naruszenie przez Zarządzających zobowiązań, o których mowa powyżej powoduje prawo Spółki do naliczenia kary umownej za każdy przypadek naruszenia zobowiązań w wysokości 3 (trzy) - krotności Wynagrodzenia Stałego, płatnej w terminie 14 (czternastu) dni od dnia otrzymania przez Zarządzających wezwania Spółki, na wskazany przez Spółkę rachunek bankowy. Zapłata kary umownej nie wyłącza prawa Spółki do dochodzenia odszkodowania przewyższającego wysokość kary umownej na zasadach ogólnych określonych w przepisach Kodeksu cywilnego.

Zarządzający zobowiązują się, iż po rozwiązaniu Umowy, w okresie 6 miesięcy od dnia ustania pełnienia przez nich Funkcji nie będą prowadzić działalności konkurencyjnej, opisanej w Umowie, wobec Spółki lub innych podmiotów zależnych od Spółki w rozumieniu art. 4 pkt 14 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów. Zarządzającym przysługuje odszkodowanie w łącznej wysokości obliczonej jako 0,5 krotność; miesięcznego Wynagrodzenia Stałego pomnożona przez 6. Wynagrodzenie to, w części przypadającej na dany miesiąc będzie płatne w 6 miesięcznych ratach, do 10 dnia następnego miesiąca. Warunkiem dokonania wypłaty jest pisemne oświadczenie Zarządzających o przestrzeganiu Zakazu Konkurencji po ustaniu Funkcji składane Spółce na piśmie, w terminie do 5 dnia miesiąca następującego po miesiącu, za który odszkodowanie jest należne.

W razie rozwiązania Umowy albo wypowiedzenia przez Spółkę Umowy (w określonych przypadkach) Zarządzającym przysługuje odprawa w wysokości 3-krotności Wynagrodzenia Stałego, pod warunkiem pełnienia przez Zarządzających Funkcji przez okres co najmniej dwunastu miesięcy przed rozwiązaniem Umowy.

Nabywane od Zarządzających usługi zarządzania wykorzystywane są przez Wnioskodawcę do wykonywania do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz czynności zwolnionych z VAT.

Pismem z 2 września 2019 r. uzupełnili Państwo opis sprawy i wyjaśnili co następuje:

Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Zarządzający nie są czynnymi zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług. Wynagrodzenie, ustalone na podstawie umowy o świadczenie usług zarządzania, które Zarządzający otrzymują od Spółki nie stanowi przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1-6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.).

Wynagrodzenie, ustalone na podstawie umowy o świadczenie usług zarządzania, które Zarządzający otrzymują od Spółki nie stanowi przychodu, o którym mowa w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.). Są to natomiast przychody, o których mowa w art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menadżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7 przedmiotowego artykułu.

Nabywane od Zarządzających usługi zarządzania wykorzystywane są przez Wnioskodawcę do wykonywania do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz czynności zwolnionych z VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

- Czy wynagrodzenie dla Zarządzających po rozwiązaniu Umowy, tj. odprawa w wysokości 3-krotności Wynagrodzenia Stałego jak również Odszkodowanie z tytułu powstrzymania się od prowadzenia działalności konkurencyjnej wobec Spółki opisanej w Umowie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

- Czy z tytułu wypłaconego wynagrodzenia dla Zarządzających po rozwiązaniu Umowy, tj. odprawy w wysokości 3-krotności Wynagrodzenia Stałego jak również Odszkodowania z tytułu powstrzymania się od prowadzenia działalności konkurencyjnej wobec Spółki opisanej w Umowie Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego? (ostatecznie sformułowane w piśmie z 2 września 2019 r.)

Państwa stanowisko:

Wnioskodawca uważa, że opisane w stanie faktycznym wynagrodzenie wypłacane Zarządzającym po rozwiązaniu Umowy, tj. odprawa w wysokości 3-krotności Wynagrodzenia Stałego jak również Odszkodowanie z tytułu powstrzymania się od prowadzenia działalności konkurencyjnej wobec Spółki opisanej w Umowie nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 3 listopada 2017 r. 0112-KDIL2-1.4012.373.2017.2.AS wydanej na wniosek Spółki R. S.A. oraz Zarządzających uznano, iż wynagrodzenie Zarządzających z tytułu świadczenia Usług zarządzania na podstawie zawartych Umów nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem czynności wykonywane przez Zarządzających, w świetle przepisów art. 15 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej.

Odszkodowanie za zakaz konkurencji powinno być opodatkowane na zasadach analogicznych jak wynagrodzenie za czynności zarządzania. Stanowisko takie zaprezentowane zostało w wydawanych interpretacjach podatkowych:

· interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 lipca 2018 r., sygn. 0112-KDIL2-3.4012.241.2018.2.WB

· interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 2 lipca 2018 r. sygn. 0112-KDIL2-3.4012.221.2018.1.AS.

Skoro zatem czynności wykonywane przez Zarządzających na rzecz Spółki nie stanowią samodzielnie prowadzonej działalności, z tytułu której wynagrodzenie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tym samym Odprawa w wysokości 3-krotności Wynagrodzenia Stałego w przypadku rozwiązania Umowy/Umów jak również Odszkodowanie przysługujące Zarządzającym po rozwiązaniu Umowy/Umów, w okresie 6 miesięcy od dnia ustania pełnienia Funkcji, z tytułu powstrzymania się od prowadzenia działalności konkurencyjnej, opisanej w Umowie również nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stanowisko Wnioskodawcy ostatecznie przedstawione w piśmie z 2 września 2019 r.:

Wnioskodawca uważa, że opisane w stanie faktycznym wynagrodzenie wypłacane Zarządzającym po rozwiązaniu Umowy, tj. odprawa w wysokości 3-krotności Wynagrodzenia Stałego jak również Odszkodowanie z tytułu powstrzymania się od prowadzenia działalności konkurencyjnej wobec Spółki opisanej w Umowie nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2, w którym wskazano, iż nie stanowią podstawy do obniżenia podatku naliczonego faktury w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku, Wnioskodawca uważa, że nie przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wypłaconego wynagrodzenia po rozwiązaniu umowy.

Interpretacja indywidualna

Rozpatrzyłem Państwa wniosek i 13 września 2019 r. wydałem interpretację indywidualną znak: 0111-KDIB3-1.4012.408.2019.2.ICZ, w której stwierdziłem, że:

- wypłacone wynagrodzenie dla Zarządzających po rozwiązaniu Umowy, tj. odprawa w wysokości

3-krotności Wynagrodzenia Stałego jest ściśle związana z czynnościami wykonywanymi przez Zarządzających na podstawie umowy o świadczenie usług zarządzania, zatem przedmiotowa odprawa jest pochodną tego wynagrodzenia - wobec tego odprawa w wysokości 3-krotności Wynagrodzenia Stałego nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – w konsekwencji czego uznałem Państwa stanowisko w tym zakresie za prawidłowe;

- odszkodowanie wypłacane Zarządzającym po zakończeniu trwania umowy o świadczenie usług zarządzania za przestrzeganie przez Nich powstrzymywania się od podejmowania działalności konkurencyjnej, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako wynagrodzenie za świadczenie usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy - podlega zatem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i powinno być udokumentowane fakturą - w konsekwencji czego uznałem Państwa stanowisko w tym zakresie za nieprawidłowe;

- Wnioskodawcy (Spółce) nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia usług świadczonych przez Zarządzających – tj. odprawy w wysokości 3-krotności Wynagrodzenia Stałego, z uwagi na ograniczenie wynikające z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, ponieważ czynności świadczone przez Zarządzających na podstawie ww. umowy na rzecz Spółki nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT - w konsekwencji czego uznałem Państwa stanowisko w tym zakresie za prawidłowe;

- w przypadku nabycia przez Wnioskodawcę (Spółkę) usług od Zarządzających, za które wypłaca odszkodowanie z tytułu przestrzegania przez Nich nie prowadzenia działalności konkurencyjnej wobec Spółki, stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, Wnioskodawca będzie miał prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie w jakim czynności te będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych przez Spółkę, z uwzględnieniem art. 90 ustawy o VAT - w konsekwencji czego uznałem Państwa stanowisko w tym zakresie za nieprawidłowe.

Skarga na interpretację indywidualną

10 października 2019 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

W skardze wnieśli Państwo o:

- uchylenie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, znak: 0111-KDIB3-1.4012.408.2019.2.ICZ w części w jakiej uznano stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe,

- zwrot kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Postępowanie przed sądem administracyjnym

· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 6 sierpnia 2019r. sygn. akt I SA/Gl 1528/19 uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną z 13 września 2019 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.408.2019.2.ICZ.

· 21 października 2020 r. na ww. wyrok wniosłem skargę kasacyjną.

· Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 26 sierpnia 2024 r. sygn. akt I FSK 1783/20 oddalił skargę kasacyjną.

· Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 6 sierpnia 2019 r. sygn. akt I SA/Gl 1528/19 stał się prawomocny od 26 sierpnia 2024 r. (data wpływu prawomocnego wyroku do organu 15 kwietnia 2025 r.).

Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA ze zm.):

Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:

· uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z 6 sierpnia 2020 r. sygn. akt I SA/Gl 1528/19 oraz Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 26 sierpnia 2024 r. sygn. akt I FSK 1783/20,

· ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres. Przez świadczenie należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie, powstrzymanie się od działania (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 tej ustawy. Należy jednak zaznaczyć, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy lub świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Z kolei, art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy stanowi, że:

Zgodnie z art. 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.):

W myśl art. 15 ust. 3a ustawy:

Z cytowanego przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy wynika, że dla uznania, że określone czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy o podatku od towarów i usług, istotne jest łączne spełnienie wszystkich elementów wymienionych w tym przepisie, tj. związanie zleceniobiorcy ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym, a wykonującym zlecane czynności co do warunków:

§ wykonywania tych czynności,

§ wynagrodzenia, oraz

§ odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Zatem, w przypadku łącznego spełnienia ww. warunków, czynności podejmowanych przez osobę fizyczną nie uznaje się za czynności wykonywane w ramach prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej. To powoduje, iż osoba taka nie działa w tym przypadku w charakterze podatnika VAT, a zatem wykonywane czynności nie podlegają opodatkowaniu VAT.

Warunek pierwszy - warunki wykonywania czynności. Należy uznać, że co do zasady w istotę typowej umowy cywilnoprawnej, której przedmiotem jest zarządzanie spółką przez osobę fizyczną (zobowiązaną do osobistego świadczenia), wpisane jest wykorzystywanie infrastruktury i organizacji wewnętrznej tej spółki (osoba taka zarządza tą infrastrukturą, personelem, całą organizacją i jednocześnie korzysta z niej w tym celu).

Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 23 sierpnia 2012r. sygn. akt I FSK 1645/11 za samodzielnie wykonywaną działalność gospodarczą „(...) nie będzie mogła zostać uznana działalność gospodarcza, która wykonywana jest z wykorzystaniem infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu, na rzecz którego jest prowadzona (…)”.

Można wręcz mówić o pewnym zintegrowaniu zarządzającego ze spółką, co oznacza spełnienie tego warunku. Przyjęcie zgodnie z postanowieniami ustawy o wynagradzaniu stosownych rozwiązań dotyczących zapewnienia zarządzającemu w zakresie niezbędnym do wykonywania usług zarządzania urządzeń technicznych (np. komputera, telefonu komórkowego, samochodu, itp.) oraz ewentualnie innych zasobów, którymi dysponuje spółka (np. pomieszczenia biurowe wraz z wyposażeniem, uczestnictwo w szkoleniach i konferencjach związanych ściśle z pełnioną funkcją i powierzonymi zadaniami, firmowych kart płatniczych i kredytowych, itp.) dodatkowo potwierdza charakter (przemawiający za brakiem samodzielności w rozumieniu VAT) takiego stosunku prawnego.

W tym kontekście należy zauważyć, że wykorzystywanie infrastruktury i organizacji wewnętrznej zarządzanej spółki powoduje, że zarządzający nie ponosi również w tym zakresie ryzyka ekonomicznego (co ma ścisły związek z tym jak kształtuje się wynagrodzenie - warunek drugi). Uznaniu, że ten warunek jest spełniony nie stoi na przeszkodzie to, że w ramach przedmiotowej umowy cywilnoprawnej (stosunku prawnego) zarządzający dysponuje szerokim zakresem swobody w organizacji swojej pracy, wyznaczaniu celów itd.

Warunek drugi - wynagrodzenie. Zakładając, że umowa przewiduje, że zarządzający korzysta z infrastruktury i organizacji wewnętrznej spółki (spełniony warunek pierwszy), ustalenie, że warunek drugi jest spełniony w praktyce sprowadza się do weryfikacji czy umowa cywilnoprawna przewiduje dla zarządzającego stałe wynagrodzenie. Jeżeli umowa przewiduje stałe wynagrodzenie nie można mówić o ponoszeniu ryzyka ekonomicznego przez zarządzającego. Jednocześnie rozpatrywany warunek będzie spełniony także jeżeli wynagrodzenie oprócz stałego elementu będzie zawierać element zmienny (np. wypłacany pod warunkiem i/lub w wysokości określonej realizacją wyznaczonych celów zarządczych, które mogą dotyczyć w szczególności kondycji finansowej spółki, jej pozycji rynkowej, realizacji określonej inwestycji, strategii itd.) pod warunkiem jednak, że element stały będzie stanowił istotną wielkość i/lub część całkowitego wynagrodzenia. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2016r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami (Dz. U. z 2016r., poz. 1202 z późn. zm.), wynagrodzenie całkowite członka organu zarządzającego składa się z części stałej, stanowiącej wynagrodzenie miesięczne podstawowe, określonej kwotowo, oraz części zmiennej stanowiącej wynagrodzenie uzupełniające za rok obrotowy spółki, przy czym zgodnie z ust. 5 część zmienna nie może przekraczać 50%, a m.in. w spółkach publicznych 100% wynagrodzenia podstawowego zarządzającego w poprzednim roku obrotowym. Należy uznać, że takie ukształtowanie wynagrodzenia spełnia badany warunek. Podobnie przykładowo ustalenie w umowie dla zarządzającego stałego wynagrodzenia miesięcznego w wielkości adekwatnej do pozycji spółki, zakresu zadań itd. oraz rocznej premii stanowiącej określony procent wypracowanego w danym roku zysku spełni badany warunek.

Dla uznania spełnienia badanego warunku nie ma znaczenia okoliczność, że w umowie przewiduje się przykładowo (proporcjonalne) zmniejszenie wynagrodzenia z racji czasowego braku wykonywania czynności przez zarządzającego (wskutek własnej decyzji, choroby, zawieszenia w wykonywaniu funkcji, itp.). Podobnie nie ma znaczenia ewentualna okoliczność, że na podstawie umowy należne zarządzającemu wynagrodzenie obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie praw własności egzemplarza lub nośnika utworu i projektu wynalazczego oraz autorskich praw majątkowych do utworu, udzielenie wszelkich zezwoleń i upoważnień oraz korzystanie przez spółkę z projektów wynalazczych, w tym wynalazku, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, projektów racjonalizatorskich, know-how, baz danych stworzonych przez zarządzającego, itp. - jeżeli w wyniku wykonywania umowy zarządzający stworzy utwór w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2017r., poz. 880 z późn. zm.). Ustalenie w umowie dla zarządzającego m.in. wynagrodzenia z niniejszego tytułu nie stoi na przeszkodzie spełnieniu badanego warunku.

Trzeci warunek - odpowiedzialność zlecającego wobec osób trzecich. Warunek będzie spełniony, jeżeli zgodnie z umową odpowiedzialność jest po stronie spółki, a nie po stronie faktycznego wykonawcy (zarządzającego), co wyklucza samodzielny charakter jego działalności. Warunek będzie także spełniony, gdy dana umowa nie przewiduje (nie wprowadza) takiej odpowiedzialności.

Bez znaczenia pozostaje w tym kontekście odpowiedzialność zarządzającego wynikająca z bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa, w tym w szczególności odpowiedzialność członków zarządu wynikająca z przepisów stawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1577).

Przykładowo, jeżeli dana umowa przewiduje, że zarządzający ponosi odpowiedzialność wobec spółki oraz wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w czasie wykonywania przez niego przedmiotu umowy, będące następstwem niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków zarządzającego wynikających z umowy lub z przepisów prawa - przy czym, odpowiedzialność ta jest niezależna od odpowiedzialności zarządzającego, którą ponosi on z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu, określonej przepisami prawa (w szczególności na mocy KSH) - niniejszy warunek nie będzie spełniony.

Należy zauważyć, że jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 22 lutego 2017 r., sygn. akt I FSK 1014/15 „Ponoszenie ryzyka ekonomicznego nie może być utożsamiane z odpowiedzialnością menadżera za szkody wobec Spółki. Są to odrębne kwestie. Porównywanie nieograniczonej odpowiedzialności menadżera wobec Spółki ze stosunkiem pracowniczym nie wpływa na ocenę stanowiska Sądu, gdyż Sąd nie postawił tezy, że strony łączyła umowa o pracę. Stosunek ten Sąd oceniał pod kątem art. 15 ust. 1 i ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT, to znaczy czy była to samodzielnie wykonywana działalność gospodarcza. Odpowiedzialność menadżera za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością ma być rozpoznawana wobec osób trzecich, nie wobec Spółki i, co tu już zostało podniesione, jej źródłem ma być stosunek zobowiązaniowy łączący menadżera ze Spółką, a nie stosunek organizacyjno-prawny członka zarządu Spółki. W tym zakresie słusznie podkreślił Sąd pierwszej instancji, że nie została ona uregulowana w kontrakcie, a zatem nie można jej domniemywać”.

Mając na uwadze powyższe, należy uznać, że jeżeli umowa cywilnoprawna (stosunek prawny) przewiduje odpowiedzialność zarządzającego wobec osób trzecich (za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością, przy czym odpowiedzialność ta jest niezależna od odpowiedzialności zarządzającego, którą ponosi on - z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu - na podstawie bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa, np. KSH) wskazany warunek nie jest spełniony.

Odpowiednio, jeżeli dana umowa nie przewiduje (nie wprowadza) takiej odpowiedzialności (a w przypadku braku jej uregulowania w umowie nie można jej domniemywać, należy uznać, że wskazany warunek jest spełniony.

Podsumowując, jeżeli analiza danej umowy cywilnoprawnej (stosunku prawnego) pomiędzy zarządzającym a spółką wykaże, że spełnione są wszystkie trzy przedstawione powyżej warunki to zarządzającego nie można uznać za podatnika VAT. Jednocześnie brak spełnienia któregokolwiek warunku oznacza, że zarządzający występuje w charakterze podatnika VAT.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo spółką prawa handlowego, są Państwo jednoosobową spółką Skarbu Państwa, powołaną do prowadzenia (…). Funkcję Prezesa Zarządu oraz Wiceprezesów Zarządu pełnią osoby fizyczne powołane Uchwałami Rady Nadzorczej Spółki. Spółka jest zobowiązana do stosowania przepisów Ustawy o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami z dnia 9 czerwca 2016 r. (Dz.U. z 2016 r. poz. 1202).

W związku z tym zawarli Państwo z Zarządzającymi umowy o świadczenie usług zarządzania. Podstawą prawną sprawowania funkcji w spółce przez osoby:

§ Zarządzające są Umowy o świadczenie usług zarządzania,

§ pełniące funkcje nadzorcze są powołania na podstawie Uchwały Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Spółki,

§ pracowników Spółki są umowy o pracę.

Zgodnie z postanowieniami każdej z Umów, w ramach i w okresie pełnienia funkcji Zarządzających Zarządzający zobowiązują sią do osobistego świadczenia usług zarządzania na zasadach określonych Umową (Zarządzający nie są uprawnieni do powierzenia wykonywania Usług osobom trzecim). Usługi będą obejmowały w szczególności:

§ prowadzenie spraw Spółki i uczestnictwo w pracach Zarządu, z uwzględnieniem zakresu praw i obowiązków wynikających z Funkcji,

§ reprezentowanie Spółki wobec podmiotów trzecich, zgodnie z obowiązującymi zasadami reprezentacji Spółki,

§ samodzielne zarządzanie powierzonymi obszarami działalności Spółki, przypisanymi do Funkcji, z uwzględnieniem uprawnień pozostałych organów Spółki,

§ realizację wyznaczonych celów zarządczych określonych w Umowie.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy wynagrodzenie dla Zarządzających po rozwiązaniu Umowy, tj. odprawa w wysokości 3-krotności Wynagrodzenia Stałego jak również Odszkodowanie z tytułu powstrzymania się od prowadzenia działalności konkurencyjnej wobec Spółki opisanej w Umowie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jak już wcześniej wskazano, dla rozstrzygnięcia kwestii czy z tytułu wykonywania przez zarządzającego usług zarządzania na podstawie umowy o świadczenie usług zarządzania spółką, zarządzający będzie podatnikiem podatku od towarów i usług decydujące znaczenie ma okoliczność jednoczesnego spełnienia łącznie wszystkich przesłanek wynikających z przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że skoro, jak wskazano we wniosku:

- umowa nie przewiduje odpowiedzialności Zarządzających wobec osób trzecich z tytułu świadczonych przez nich usług,

- w ramach Umowy łączącej Spółkę z Zarządzającymi, w celu należytego wykonywania przez nich obowiązków umownych i spełniania wymogów bezpieczeństwa, w szczególności co do gromadzenia i przesyłania danych Spółka zobowiązuje sią do udostępnienia Zarządzającym: powierzchni biurowej wraz z wyposażeniem, w tym przenośnym komputerem osobistym z bezprzewodowym dostępem do sieci Internet, innego niezbędnego wyposażenia, środków łączności, w tym telefonu komórkowego, samochodu, a ponadto do obowiązków Spółki należy zwrot wydatków poniesionych przez Zarządzającego a niezbędnych do należytego świadczenia usług w standardzie stosowanym do wykonywanej Funkcji,

- zgodnie z postanowieniami Umowy, z tytułu świadczenia Usług Zarządzającym przysługuje wynagrodzenie całkowite, które składa się z części stałej, stanowiącej wynagrodzenie miesięczne podstawowe oraz części zmiennej, stanowiącej wynagrodzenie uzupełniające za rok obrotowy Spółki. Wynagrodzenie Zmienne uzależnione jest od poziomu realizacji celów zarządczych i nie może przekroczyć 50% Wynagrodzenia Stałego rocznego,

- wynagrodzenie, ustalone na podstawie umowy o świadczenie usług zarządzania, które Zarządzający otrzymują od Spółki stanowi przychody, o których mowa w art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem

to tym samym, wobec nie spełnienia, w okolicznościach sprawy, wszystkich przesłanek wynikających z art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, uzasadnionym jest stwierdzenie, że Zarządzający z tytułu świadczenia przedmiotowych czynności na podstawie umowy zawartej z Wnioskodawcą (Spółką), nie mogą zostać uznani za podatników podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, wykonujących samodzielnie działalność gospodarczą.

W konsekwencji wykonywane przez Zarządzających czynności na podstawie opisanej we wniosku umowy o świadczenie usług zarządzania nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wobec powyższego należy uznać, że wypłacone wynagrodzenie dla Zarządzających po rozwiązaniu Umowy, tj. odprawa w wysokości 3-krotności Wynagrodzenia Stałego jest ściśle związana z czynnościami wykonywanymi przez Zarządzających na podstawie umowy o świadczenie usług zarządzania, zatem przedmiotowa odprawa jest pochodną tego wynagrodzenia.

Wobec tego odprawa w wysokości 3-krotności Wynagrodzenia Stałego również nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie opodatkowania odprawy w wysokości 3-krotności Wynagrodzenia Stałego jest prawidłowe.

W kwestii oceny czy wypłacone dla Zarządzających po rozwiązaniu Umowy Odszkodowanie z tytułu powstrzymania się od prowadzenia działalności konkurencyjnej wobec Państwa – podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług należy mieć na uwadze stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach przedstawione w wyroku z 6 sierpnia 2020 r. sygn. akt I SA/Gl 1528/19 oraz stanowisko NSA przedstawione w wyroku z 26 sierpnia 2024 r. sygn. akt I FSK 1783/20, które są rozstrzygnięciami zapadłymi w niniejszej sprawie i które w świetle przywołanego wcześniej art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wiążą Organ w tej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził, że chcąc ocenić, czy Zarządzający będący członkiem zarządu, jak to wynika ze stanu faktycznego opisanego we wniosku, jest podatnikiem podatku od towarów i usług, należy przeprowadzić analizę treści wniosku w części precyzującej opis kontraktu menedżerskiego, w celu ustalenia, czy stosunek ten ma cechy charakterystyczne dla stosunku pracy czy też dla umowy cywilnoprawnej - pod kątem przesłanek określonych w art. 15 ust. 3 pkt 3 u.p.t.u. Przy ocenie tej należy mieć przy tym na uwadze odrębność stosunku organizacyjno-prawnego członka zarządu spółki od stosunku wynikającego z zawartego kontraktu (zob. wyrok NSA z 16 czerwca 2016r., I FSK 83/15).

Wobec powyższego Sąd wyjaśnił, że dokonując wykładni analizowanego art. 15 ust. 3 pkt 3 u.p.t.u. zgodnie z prawem unijnym należy wskazać, że za niespełniające warunku samodzielności należy uznać czynności prawne zawarte między podmiotami, które w swej istocie zbliżone są do umowy o pracę, kreujące stosunek podporządkowania co do warunków pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności wobec osób trzecich.

Powyższe potwierdza również uchwała NSA z 12 stycznia 2009 r. I FPS 3/08, w której wskazano, że za samodzielną działalność nie będzie mogła zostać uznana działalność, która jest stosunkiem pracy lub stosunkiem do niego bardzo zbliżonym ponieważ wykonywana jest przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu, na rzecz którego jest prowadzona, nie powoduje żadnego ryzyka ekonomicznego po stronie usługodawcy, a nadto nie powoduje odpowiedzialności usługodawcy wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.t.u., podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 powołanego przepisu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z kolei, art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy stanowi, że za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 u.p.d.o.f., jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Z cytowanego przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 u.p.t.u. wynika, że dla uznania, że określone czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy o podatku od towarów i usług, istotne jest łączne spełnienie wszystkich elementów wymienionych w tym przepisie, tj. związanie zleceniobiorcy ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym, a wykonującym zlecane czynności co do warunków: wykonywania tych czynności, wynagrodzenia, oraz odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Zatem, w przypadku łącznego spełnienia ww. warunków, czynności podejmowanych przez osobę fizyczną nie uznaje się za czynności wykonywane w ramach prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej. Osoba taka nie działa w tym przypadku w charakterze podatnika VAT, a zatem wykonywane czynności nie podlegają opodatkowaniu VAT.

Zdaniem Sądu - przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy uznać, że czynność polegająca na powstrzymaniu się od działalności konkurencyjnej dla Spółki w zamian za wynagrodzenie, ma charakter odpłatny. Z opisu sprawy wynika, że strony łączy stosunek prawny w postaci umowy o zakazie konkurencji, natomiast otrzymane wynagrodzenie za powstrzymanie się od dokonywania określonych czynności stanowi odszkodowanie za konkretną usługę, którą w niniejszej sprawie jest powstrzymanie się od działalności konkurencyjnej wobec Spółki. Z kolei beneficjentem usługi, z uwagi na uzyskane w ten sposób zobowiązanie (gwarancje) nieprowadzenia przez Zarządzających działalności konkurencyjnej, jest Spółka.

Sąd podziela stanowisko skarżącej, zgodnie z którym odszkodowanie nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT, albowiem nie ziściły się przesłanki wynikające z art. 15 ust. 3 pkt 3 u.p.t.u. Taki pogląd znajduje wsparcie w przywołanych w skardze wyrokach NSA z dnia 23 sierpnia 2012 r. I FSK 1645/11, z dnia 22 lutego 2017 r., I FSK 1014/15 oraz uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 stycznia 2009 r., I FPS 3/08. Uchwała ta, pomimo, iż odnosi się do czynności wykonywanych przez biegłego, to jednak znajdzie zastosowanie w niniejszej sprawie. Wynika z niej, iż nie należy automatycznie przyjmować, że np. kontrakt menedżerski nie może zostać zaliczony do samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT. Każdorazowo należy więc przeprowadzić analizę treści kontraktu menedżerskiego w celu ustalenia, czy stosunek ten ma cechy charakterystyczne dla stosunku pracy, czy też dla umowy cywilnoprawnej realizowanej w ramach działalności gospodarczej.

Zdaniem Sądu doszło do niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisów prawa materialnego, tj. art. 15 ust. 3 pkt 3 u.p.t.u. i w rezultacie niezastosowanie ich do stanu faktycznego opisanego we wniosku w zakresie opodatkowania wypłaconego odszkodowania z tytułu przestrzegania przez Zarządzających nieprowadzenia działalności konkurencyjnej, w konsekwencji naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. w zw. z art. 8 ust. 1 u.p.t.u. poprzez uznanie, że znajdą one zastosowanie w przypadku opodatkowania wypłaconego odszkodowania z tytułu przestrzegania przez Zarządzających nieprowadzenia działalności konkurencyjnej wobec Spółki.

Rozważając spełnienie łącznie wszystkich przesłanek wynikających z przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 u.p.t.u., - zdaniem Sądu - stwierdzić należy, że jak wskazano we wniosku: 1) umowa nie przewiduje odpowiedzialności Zarządzających wobec osób trzecich z tytułu świadczonych przez nich usług; 2) w ramach Umowy łączącej Spółką z Zarządzającymi, w celu należytego wykonywania przez nich obowiązków umownych i spełniania wymogów bezpieczeństwa, w szczególności co do gromadzenia i przesyłania danych Spółka zobowiązuje się do udostępnienia Zarządzającym: powierzchni biurowej wraz z wyposażeniem, w tym przenośnym komputerem osobistym z bezprzewodowym dostępem do sieci Internet, innego niezbędnego wyposażenia środków łączności, w tym telefonu komórkowego, samochodu, zwrot wydatków poniesionych przez Zarządzającego a niezbędnych do należytego świadczenia usług w standardzie stosowanym do wykonywanej Funkcji, 3) zgodnie z Umową z tytułu świadczenia Usług Zarządzającym przysługuje wynagrodzenie, które składa się z części stałej, stanowiącej wynagrodzenie miesięczne podstawowe oraz części zmiennej, stanowiącej wynagrodzenie uzupełniające za rok obrotowy Spółki. Wynagrodzenie Zmienne uzależnione jest od poziomu realizacji celów zarządczych i nie może przekroczyć 50% Wynagrodzenia Stałego rocznego, wynagrodzenie, ustalone na podstawie umowy o świadczenie usług zarządzania, które Zarządzający otrzymują od Spółki stanowi przychody, o których mowa w art. 13 pkt 9 u.p.d.o.f. - przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem.

W ocenie Sądu - warunki pracy i wynagrodzenie Zarządzających wypełniają przesłanki z art. 15 ust. 3 pkt 3 u.p.t.u.

Sąd podkreśla także, że Dyrektor w zaskarżonej interpretacji dokonał prawidłowej analizy stanu faktycznego w kontekście spełnienia przesłanek z ww. przepisu w odniesieniu do opodatkowania usług świadczonych przez Zarządzających tj. odprawy w wysokości 3-krotności wynagrodzenia, to jednak wniosków z analizy tej wynikających nie odniósł do kwestii opodatkowania odszkodowania. Stąd nie ma potrzeby szerszej argumentacji, albowiem stanowisko organu w tym zakresie jest prawidłowe.

Zdaniem Sądu - w okolicznościach przedmiotowej sprawy działalności Zarządzających nie można przypisać spełnienia warunku samodzielności oraz ryzyka gospodarczego, które stanowią immanentną cechę działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy VAT. Wnioskodawca jako członek zarządu działa w ramach struktury organizacyjnej zarządzanej Spółki, nie ponosi kosztów swej działalności a wynagrodzenie zasadnicze nie jest uzależnione od ekonomicznego ryzyka - nie działa on w warunkach ryzyka, niepewności, np. co do popytu, konkurencji, czy ostatecznego rezultatu przedsiębiorstwa.

Sąd podziela pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 lipca 2019 r. I SA/Wr 490/19, zgodnie z którym to nie zarządzający, ale spółka ponosi odpowiedzialność kontraktową wobec osób trzecich, czyli kontrahentów. Zarządzający nie ponosi zatem bezpośrednio związanego z tym ryzyka, charakterystycznego dla samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej. Możliwość poniesienia przez zarządzającego odpowiedzialności ex delicto na zasadach ogólnych, nie zmienia tej oceny, ponieważ odpowiedzialność ta nie wynika już z relacji prawnych wiążących zarządzającego ze spółką, ale jest wynikiem jej nagannych działań, skutkujących powstaniem niezależnego od relacji ze spółką źródła zobowiązania.

W ocenie Sądu wobec niespełnienia w okolicznościach sprawy wszystkich przesłanek wynikających z art. 15 ust. 3 pkt 3 u.p.t.u. stwierdzić należy, że Zarządzający z tytułu świadczenia przedmiotowych czynności na podstawie Umowy zawartej z Wnioskodawcą, nie mogą zostać uznani za podatników podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.t.u., wykonujących samodzielnie działalność gospodarczą.

W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że zakaz konkurencji jest instytucją opcjonalną, jednak jest ściśle zwijany z wykonywaniem Równego świadczenia. Gdyby nie istniał główny przedmiot Umowy, czyli świadczenie usług zarządzania, to nie byłoby potrzeby stosować zakazu konkurencji w stosunkach Spółki z Zarządzającymi.

Sąd uznał, że w konsekwencji zasadnie skarżąca podniosła, iż odszkodowanie wypłacane Zarządzającym po zakończeniu trwania umowy o świadczenie usług zarządzania za przestrzeganie przez Zarządzających powstrzymywania się od podejmowania działalności konkurencyjnej należy potraktować tak samo jak odprawę w wysokości 3-krotności Wynagrodzenia Stałego.

Powyższe stanowisko zostało potwierdzone przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w ww. wyroku z 26 sierpnia 2024 r., w którym Sąd stwierdził, że podziela zatem pogląd wyrażony przez Sąd pierwszej instancji, że gdyby nie istniał główny przedmiot umowy, czyli świadczenie usług zarządzania, to nie byłoby potrzeby stosowania zakazu konkurencji w stosunkach Spółki z Zarządzającymi, zatem odszkodowanie wypłacane Zarządzającym po zakończeniu trwania umowy o świadczenie usług zarządzania za przestrzeganie przez Zarządzających zakazu konkurencji należało potraktować tak samo jak świadczenie główne, a także jak odprawę po ustaniu umowy.

W ocenie NSA - biorąc pod uwagę prawidłową wykładnię art. 15 ust. 3 pkt 3 u.p.t.u., stwierdzić należało, że Zarządzający z tytułu świadczenia czynności na podstawie przedmiotowej umowy nie mogli zostać uznani za podatników podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.t.u., wykonujących samodzielnie działalność gospodarczą.

Mając na uwadze okoliczności faktyczne sprawy, przywołane przepisy prawa oraz stanowiska WSA w Gliwicach oraz NSA przedstawione w zapadłych w niniejszej sprawie ww. wyrokach, należy stwierdzić, że odszkodowanie wypłacone Zarządzającym po zakończeniu trwania umowy o świadczenie usług zarządzania za przestrzeganie przez Nich powstrzymania się od prowadzenia działalności konkurencyjnej wobec Spółki opisanej w Umowie, nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

W konsekwencji Państwa stanowisko, że opisane w stanie faktycznym wynagrodzenie wypłacane Zarządzającym po rozwiązaniu Umowy tj. Odszkodowanie z tytułu powstrzymania się od prowadzenia działalności konkurencyjnej wobec Spółki opisanej w Umowie nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – jest prawidłowe.

Ponadto Państwa wątpliwości dotyczą kwestii czy z tytułu wypłaconego wynagrodzenia dla Zarządzających po rozwiązaniu Umowy, tj. odprawy w wysokości 3-krotności Wynagrodzenia Stałego jak również Odszkodowania z tytułu powstrzymania się od prowadzenia działalności konkurencyjnej wobec Spółki opisanej w Umowie - Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy - w myśl tego przepisu:

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

W myśl art. 90 ust. 1 i ust. 2 ustawy:

Jak wynika z zacytowanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi. Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

Tym samym w każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki prawno-podatkowe było wykonywanie czynności opodatkowanych. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy intencja zrealizowania czegoś. Istotą zamiaru są intencje, jakie przyświecają dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć, dokonując tych czynności.

Ponadto, podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Zauważyć należy, że warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Zatem odnosząc się do prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, prawo to przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Podstawę dokonania odliczenia stanowi faktura wystawiona przez uprawniony podmiot i dokumentująca czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

W związku z powyższym, należy stwierdzić, że nie przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia usług świadczonych przez Zarządzających – tj. odprawy w wysokości 3-krotności Wynagrodzenia Stałego, z uwagi na ograniczenie wynikające z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, ponieważ jak wskazano wyżej, czynności świadczone przez Zarządzających na podstawie ww. umowy na rzecz Spółki nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie prawa do odliczenia z tytułu nabycia usług świadczonych przez Zarządzających tj. odprawy w wysokości 3-krotności wynagrodzenia jest prawidłowe.

Ponadto dokonując oceny Państwa stanowiska w kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturze dokumentującej opodatkowanie czynności, za które zostało wypłacone odszkodowanie z tytułu przestrzegania przez Zarządzających nieprowadzenia działalności konkurencyjnej wobec Spółki – należy mieć na uwadze stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wyrażone w ww. wyroku z 6 sierpnia 2020 r., w którym Sąd podzielił stanowisko skarżącej iż prawidłowo wykazała także błędną wykładnię art. 86 ust. 1 i art. 88 ust. 3a pkt 2 u.p.t.u., poprzez uznanie, że wypłacone odszkodowanie z tytułu przestrzegania przez Zarządzających zobowiązania do nieprowadzenia działalności konkurencyjnej podlega opodatkowaniu VAT, a w konsekwencji Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1 u.p.t.u., z tytułu nabycia usług świadczonych przez Zarządzających.

Sąd uznał, że naruszenie art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 oraz z art. 88 ust. 3a pkt 2 u.p.t.u., jest konsekwencją wskazanego wyżej naruszenia art. 15 ust. 3 u.p.t.u.

Zdaniem Sądu przypomnieć należy, iż z treści art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Zdaniem Sądu, skoro – jak wykazano wyżej - czynności świadczone przez Zarządzających na podstawie Umowy na rzecz Spółki nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, Spółce nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia usług świadczonych przez Zarządzających - tj. odszkodowania z tytułu przestrzegania nie prowadzenia działalności konkurencyjnej wobec Spółki. W konsekwencji zasadnie skarżąca twierdzi, że w sprawie znajdzie zastosowanie ograniczenie wynikające z art. 88 ust. 3a pkt 2 u.p.t.u.

Powyższą tezę potwierdził NSA, wskazując, w ww. wyroku z 26 sierpnia 2024 r., że skoro niezasadne okazały się zarzuty naruszenia art. 15 ust. 1 i ust. 2 w związku z ust. 3 pkt 3 u.p.t.u., to tylko już kwestią wtórną było uznanie niezasadności zarzutu naruszenia art. 86 ust. 1 i art. 88 ust. 3a pkt 2 u.p.t.u. Przyjęcie bowiem, że odszkodowanie za zakaz konkurencji po ustaniu umowy nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, prowadzić musiało do wniosku, że Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1 u.p.t.u., z tytułu nabycia usług świadczonych przez Zarządzających. W sprawie znajdowało zatem zastosowanie ograniczenie wynikające z art. 88 ust. 3a pkt 2 u.p.t.u., zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W związku z powyższym, należy stwierdzić, że nie przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturze dokumentującej wykonanie czynności, za które zostało wypłacone odszkodowanie z tytułu przestrzegania przez Zarządzających nieprowadzenia działalności konkurencyjnej wobec Spółki, z uwagi na ograniczenie wynikające z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy.

Wobec powyższego Państwa stanowisko w tym jest prawidłowe.

Podsumowując - mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy, powołane wyżej przepisy prawa oraz stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach przedstawione w zapadłym w niniejszej sprawie wyroku z 6 sierpnia 2020 r. sygn. akt I SA/Gl 1528/19, potwierdzone wyrokiem NSA z 26 sierpnia 2024 r., sygn. akt I FSK 1783/20, należy stwierdzić, że:

- wykonywane przez Zarządzających czynności na podstawie opisanej we wniosku umowy o świadczenie usług zarządzania nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wobec powyższego wypłacone wynagrodzenie dla Zarządzających po rozwiązaniu Umowy, tj. odprawa w wysokości 3-krotności Wynagrodzenia Stałego jest ściśle związana z czynnościami wykonywanymi przez Zarządzających na podstawie umowy o świadczenie usług zarządzania, jako pochodna tego wynagrodzenia - nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług;

- odszkodowanie wypłacane Zarządzającym po zakończeniu trwania umowy o świadczenie usług zarządzania za przestrzeganie przez Nich powstrzymywania się od podejmowania działalności konkurencyjnej, również nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT;

- w związku z powyższym nie przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia usług świadczonych przez Zarządzających – tj. odprawy w wysokości 3-krotności Wynagrodzenia Stałego oraz w związku z wypłatą odszkodowania Zarządzającym po zakończeniu trwania umowy o świadczenie usług zarządzania za przestrzeganie przez Nich powstrzymywania się od podejmowania działalności konkurencyjnej - z uwagi na ograniczenie wynikające z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, ponieważ jak wskazano wyżej, czynności świadczone przez Zarządzających na podstawie ww. umowy na Państwa rzecz nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Wobec powyższego Państwa stanowisko przedstawione we wniosku ORD-WS z 26 czerwca 2019 r. jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Zainteresowany będący stroną postępowania Spółka R. S.A. – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej - ma prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.