Interpretacja 0111-KDIB3-1.4012.568.2025.1.IK

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe, w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest:

- nieprawidłowe w zakresie uznania czynności zwrotu towarów za czynność niepodlegającą opodatkowaniu,

- prawidłowe w zakresie prawa do odliczenia.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

(X) jest czynnym podatnikiem VAT rozliczającym ten podatek za okresy miesięczne. Spółka produkuje produkty, których sprzedaż jest opodatkowana VAT, co uprawnia ją do odliczenia podatku VAT od zakupu towarów i usług nabytych w celu wykonywania tych czynności opodatkowanych.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca użytkuje maszyny, w których niektóre elementy mogą podlegać szybszemu zużyciu (uszkodzeniu) niż maszyna, co wiąże się z koniecznością wymiany tych części. Stąd też Spółka nabywa części zamienne do maszyn (dalej: Towar) od dostawców krajowych (czynnych podatników VAT). Zakup tych części jest dokonywany przez Spółkę:

• bezpośrednio jako zakup Towaru lub też

• w ramach nabywanych usług serwisowych (gdy usługodawca w ramach usługi wymienia dane części).

Obecnie na rynku pojawiają się nowe modele sprzedaży w/w Towarów, w których dostawcy oferują nabywcy upust cenowy na nowe Towary, pod warunkiem zwrotu do dostawcy w określonym terminie starego Towaru (zużytego/uszkodzonego), takiego samego jak nabywany nowy Towar. Dostawcy Towarów zainteresowani są bowiem odzyskiem i regeneracją starych zużytych części.

Modele te mogą funkcjonować następująco:

Model I

Dostawca sprzedaje Spółce i fakturuje wartość sprzedanych nowych Towarów oraz dodatkową opłatę w wysokości wartości starego Towaru (wg cennika dostawcy), który ma zostać zwrócony dostawcy w określonym terminie; do ww. ceny jest doliczany VAT. Dokonanie przez Spółkę zwrotu starego Towaru ma skutkować wystawieniem faktury korekty in minus do wysokości wartości sprzedanych Towarów (opłata dodatkowa + VAT od tej opłaty podlegać ma zmniejszeniu do 0,00 zł).

Model II

Dostawca sprzedaje Spółce i fakturuje wartość sprzedanych Towarów po pomniejszeniu o dodatkową opłatę w wysokości wartości starego Towaru (wg cennika dostawcy), który ma zostać zwrócony dostawcy; do ww. ceny jest doliczany VAT. Brak dokonania przez Spółkę zwrotu starego Towaru w określonym terminie ma skutkować wystawieniem faktury korekty in plus poprzez zwiększenie ceny Towaru o dodatkową opłatę ustaloną w wysokości wartości starego Towaru (wg cennika dostawcy).

Pytania

1. Czy zwrot starego Towaru (zużytego/uszkodzonego) do dostawcy, Spółka winna rozpoznać jako odpłatną dostawę podlegającą opodatkowaniu VAT?

2. W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, czy Spółka jest uprawniona do odliczenia kwoty VAT, wynikającej z faktury wystawionej przez Dostawcę, dokumentującej opłatę dodatkową?

Państwa stanowisko w sprawie

1. Zwrot starego Towaru (zużytego/uszkodzonego) do dostawcy nie stanowi odpłatnej dostawy towarów, którą Spółka winna opodatkować podatkiem VAT należnym.

2. Spółka jest uprawniona do odliczenia kwoty VAT, wynikającej z faktury wystawionej przez dostawcę, dokumentującej opłatę dodatkową.

Uzasadnienie:

Ad. 1.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt. 1 ustawy VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zatem warunkiem koniecznym dla uznania dostawy towarów za dostawę podlegającą opodatkowaniu VAT jest odpłatność. Oznacza to, że dostawa taka musi być ekwiwalentna, a więc dostawca przenosi na nabywcę prawo do dysponowania tym towarem jak właściciel w zamian za co otrzymuje od nabywcy wynagrodzenie.

W przypadku przedstawionym we Wniosku, sytuacja powyższa nie została spełniona. Spółka bowiem nie ustala i nie pobiera wynagrodzenia za stare Towary zwrócone dostawcy (który sprzedaje jej nowe Towary). Stąd też należy uznać, iż w okolicznościach niniejszej sprawy zwrot starych Towarów (uprawniający do uzyskania niższej ceny na zakup nowych Towarów) nie stanowi odpłatnej dostawy towarów, podlegającej opodatkowaniu VAT należnym.

Ad. 2.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 oraz ust. 2 ustawy VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (…). Kwotę podatku naliczonego stanowi zaś suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak wynika zatem z przepisów prawo do odliczenia przysługuje podatnikowi gdy nabywa on od podatnika VAT towary lub usługi udokumentowane fakturą, na której ujawnione są kwoty VAT i jednocześnie nabycia te realizowane są w celu wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

W przypadku będącym przedmiotem niniejszego wniosku, zakupy towarów i usług dokonywane są od podatników VAT i realizowane są w celu wykonywania czynności opodatkowanych, jakim jest sprzedaż produktów produkowanych przez Spółkę. Stąd też w ocenie Wnioskodawcy skoro:

• dodatkowa opłata wraz z należnym od niej VAT jest ujawniana na fakturze otrzymywanej przez Spółkę;

• dodatkowa opłata jest de facto elementem ceny za nabycie nowych Towarów (która jest doliczana wtedy gdy nabywca nie zwróci starych Towarów, co jest warunkiem uzyskania niższej ceny za nowe Towary) i jej pobranie przez dostawcę nie stanowi czynności wymienionej w art. 88 ustawy VAT,

Spółka uprawniona jest do odliczania VAT od dodatkowej opłaty w dacie otrzymania faktury dokumentującej taką opłatę.

Przy czym w Modelu I zwrot starych Towarów będzie na Spółkę nakładał obowiązek korekty (in minus) odliczonego podatku VAT od dodatkowej opłaty, gdyż z tym momentem dodatkowa opłata staje się nienależna sprzedającemu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest:

- nieprawidłowe w zakresie uznania czynności zwrotu towarów za czynność niepodlegającą opodatkowaniu,

- prawidłowe w zakresie prawa do odliczenia.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie zaś do art. 7 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (…).

Z kolei, stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

a) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

b) wszelkie inne darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach, rozumie się przez to rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Z przywołanej w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy regulacji nie wynika, że odpłatność za czynność dostawy towarów lub świadczenia usług powinna mieć postać pieniężną. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową (towar lub usługa otrzymana jako zapłata), albo mieszaną – zapłata w części pieniężna a w części rzeczowa. Zatem dla uznania czynności za odpłatną, musi zaistnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego, stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność.

Zatem, co do zasady, opodatkowaniu podlegają czynności odpłatne, przy czym odpłatność za czynności dostawy towarów lub świadczenia usług nie musi mieć postaci pieniężnej. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową – zapłata w innym towarze lub usłudze albo mieszaną – zapłata w części pieniężna i w części rzeczowa. Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną, wystarczające jest, by istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność.

Kwestia „odpłatności” była niejednokrotnie przedmiotem rozstrzygania przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Jak zauważył Trybunał w wyroku C-102/86 Apple and Pear Development Council v. Commissioners of Customs and Excise, czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem. Należy też zwrócić uwagę na wyrok C-16/93 pomiędzy R.J. Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden, gdzie Trybunał zauważył, że czynności „podlegają opodatkowaniu, wyłącznie jeżeli istnieje stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą, na mocy którego występuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez świadczącego usługę stanowi wartość przekazywaną w istocie w zamian za usługę wyświadczoną jej odbiorcy”.

W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości w świetle wydania towarów (zwrotu starego Towaru) opisanych w Modelu I i Modelu II w pierwszej kolejności należy przeanalizować charakter czynności zachodzących między Państwem a odbiorcą starego Towaru (Dostawcą).

W zakresie przedstawionego Modelu I, Dostawca sprzedaje Państwu i fakturuje wartość sprzedanych nowych Towarów oraz dodatkową opłatę w wysokości starego Towaru, który ma zostać zwrócony dostawcy w określonym terminie. Zwrot starego Towaru przez Państwa ma skutkować wystawieniem faktury korekty in minus (dodatkowa opłata zmniejszona do 0,00 zł).

W tym przypadku de facto nie dochodzi do przekazaniem starego Towaru za darmo, lecz w zamian za wynagrodzenie, którym jest obniżenie ceny nowych Towarów o dodatkową opłatę. Bowiem w sytuacji nie przekazania starego Towaru przez Państwa Dostawcy nowego Towaru, cena nowego Towaru byłaby większa o dodatkową opłatę. Zatem otrzymują Państwo wynagrodzenie od dostawcy za przekazanie starego Towaru w postaci obniżenia kwoty za nowy Towar.

Natomiast w zakresie Modelu II, Dostawca sprzedaje i fakturuje wartość sprzedanych Towarów po pomniejszeniu o dodatkową opłatę w wysokości wartości starego Towaru, który ma zostać zwrócony Dostawcy. W przypadku nie zwrócenie przez Państwa starego Towaru w określonym terminie Dostawca wystawi fakturę korygująca in plus poprzez zwiększenie ceny Towaru o dodatkowa opłatę.

W Modelu II podobnie jak w Modelu I, nie dochodzi do przekazaniem starego Towaru za darmo, lecz w zamian za wynagrodzenie, którym jest obniżenie ceny nowych Towarów o dodatkową opłatę. Bowiem w sytuacji nie przekazania starego Towaru przez Państwa Dostawcy nowego Towaru, cena nowego Towaru będzie większa o dodatkową opłatę. Zatem otrzymują Państwo wynagrodzenie od Dostawcy za przekazanie starego Towaru w postaci obniżenia kwoty za nowy Towar.

Mając na uwadze opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa stwierdzić należy, że wydanie starych Towarów Dostawcy, w zamian za obniżenie ceny nowych Towarów, podlegać będzie opodatkowaniu, wypełniając definicję dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest nieprawidłowe.

Odnosząc się natomiast do kwestii odliczenia podatku naliczonego, wskazać należy, że:

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ww. ustawy.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi:

1) suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Na mocy art. 88 ust. 4 ustawy:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, odliczenie podatku VAT naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT, w ramach działalności gospodarczej, do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ww. ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczające jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej. Przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą może mieć charakter pośredni lub bezpośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą, np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika. Natomiast pośredni związek nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy występuje wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.

Powyższe regulacje oznaczają, że aby stwierdzić, czy podatnikowi podatku od towarów i usług przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, należy zbadać związek ponoszonych wydatków z wykonywanymi przez podatnika czynnościami opodatkowanymi, przy czym związek ten musi mieć charakter niewątpliwy, lecz niekoniecznie bezpośredni. Podatnik musi jednak wykazać związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Z podanych przez Państwa informacji wynika, że są Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, produkującym produkty, których sprzedaż jest opodatkowana podatkiem VAT. Obecnie na rynku pojawiają się nowe modele sprzedaży w/w Towarów, w których dostawcy oferują nabywcy upust cenowy na nowe Towary, pod warunkiem zwrotu do dostawcy w określonym terminie starego Towaru (zużytego/uszkodzonego), takiego samego jak nabywany nowy Towar. Dostawcy Towarów zainteresowani są bowiem odzyskiem i regeneracją starych zużytych części. Transakcje te mogą funkcjonować w oparciu o Modele przedstawione powyżej.

Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia kwoty VAT z faktury wystawionej przez Dostawcę dokumentującej opłatę dodatkową.

Jak wynika z opisu sprawy opłata dodatkowa występuje wyłącznie wtedy, kiedy Państwo nie przekażą Dostawcy starego Towaru. Wtedy to cena nowego Towaru jest wyższa.

W konsekwencji, dodatkowa opłata, o której mowa we wniosku stanowi dla Państwa koszt poniesiony z tytułu nabycia towarów do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Zatem będzie Państwu przysługiwać prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących dodatkową opłatą.

Przy czym w Modelu I zwrot starych Towarów będzie na Państwa nakładał obowiązek korekty (in minus) odliczonego podatku VAT od dodatkowej opłaty, gdyż z tym momentem dodatkowa opłata staje się nienależna sprzedającemu.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…), (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.