Interpretacja 0111-KDIB3-1.4012.78.2026.1.IK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

„Spółka” lub „Wnioskodawca” zajmuje się działalnością obejmującą m.in. (…). Spółka jest zarejestrowana w Polsce jako czynny podatnik podatku od towarów i usług dalej: „VAT”). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca nabywa różnego rodzaju towary i usługi, w tym od kontrahentów zarejestrowanych w Polsce jako czynni podatnicy VAT (dalej: „Kontrahenci”).

W przypadku towarów/usług nabywanych od Kontrahentów, które podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce, Wnioskodawca otrzymuje faktury dokumentujące nabycie tych towarów/usług z wykazanym VAT (dalej: „Faktury Zakupowe”).

W przypadkach, w których dostawy towarów i usług dokumentowane na Fakturach zakupowych nie podlegają zwolnieniu z VAT oraz są wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych, jak również w stosunku do których nie zachodzą przesłanki wskazane w art. 88 ustawy VAT, Wnioskodawca korzysta z prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającego z otrzymanych faktur.

W związku z wejściem w życie od 1 lutego 2026 r. przepisów dotyczących Krajowego Systemu e-Faktur (dalej również: „KSeF”), Kontrahenci Spółki, objęci obowiązkiem wynikającym z art. 106ga ustawy o VAT (wprowadzonego ustawą o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw z dnia 16 czerwca 2023 r.), będą zobowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF.

Zasadniczo Faktury Zakupowe otrzymywane od 1 lutego 2026 r. przez Spółkę będą wystawiane przez Kontrahentów przy użyciu KSeF w formie faktur ustrukturyzowanych, część Kontrahentów – zależnie od poziomu przychodów za 2024 r. lub określonej wartości miesięcznej sprzedaży – może być zobowiązana do wystawiania faktur ustrukturyzowanych odpowiednio od 1 kwietnia 2026 r. lub 1 stycznia 2027 r.). Wnioskodawca nie może jednak wykluczyć, że - pomimo obowiązku określonego w art. 106ga ustawy VAT - część Kontrahentów będzie wystawiać na rzecz Wnioskodawcy Faktury Zakupowe bez użycia KSeF.

Powyższe może przykładowo dotyczyć następujących sytuacji (niemniej nie ogranicza się wyłącznie do poniższych przypadków):

1) Kontrahent (będący podmiotem zagranicznym zarejestrowanym na VAT w Polsce) błędnie uzna, że nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, którego dotyczyłyby wystawiane przez Kontrahenta faktury – podczas gdy w rzeczywistości Kontrahent będzie posiadał w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu VAT, obligujące go do wystawiania Faktur Zakupowych w formie faktur ustrukturyzowanych;

2) Kontrahent błędnie uzna, że w okresie od 1 lutego 2026 r. do 31 marca 2026 r. będzie miał prawo do wystawiania faktur elektronicznych lub faktur w postaci papierowej, z uwagi na nieprzekroczenie w 2024 r. kwoty 200 000 000 zł łącznej wartości sprzedaży wraz z kwotą podatku - podczas gdy w rzeczywistości łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku przekroczyła 200 000 000 zł;

3) Kontrahent błędnie uzna, że w okresie od 1 lutego 2026 r. do 31 grudnia 2026 r. będzie miał prawo do wystawiania faktur elektronicznych lub faktur w postaci papierowej, z uwagi na nieprzekroczenie łącznej wartości 10 000 zł sprzedaży wraz z kwotą podatku w danym miesiącu tego okresu – podczas gdy w rzeczywistości taka wartość zostanie przekroczona, co w efekcie będzie obligowało tego Kontrahenta do wystawienia Faktur Zakupowych w formie faktur ustrukturyzowanych począwszy od faktury, którą przekroczono wartość 10 000 zł;

4) Kontrahent, pomimo ciążącego na nim obowiązku wystawienia Faktury Zakupowej w formie faktury ustrukturyzowanej, nie wypełni tego obowiązku - powołując się na awarię lub niedostępność KSeF, czy też inne przyczyny uniemożliwiające mu wystawienie Faktur Zakupowych przy użyciu KSeF.

Wątpliwości Spółki dotyczą prawa Spółki do odliczenia VAT oraz momentu odliczenia VAT z Faktur Zakupowych, które będą wystawione przez Kontrahentów bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, pomimo obowiązku wystawienia ich w formie faktur ustrukturyzowanych

Pytania

1. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, jeśli Wnioskodawca otrzyma od Kontrahentów Faktury Zakupowe wystawione bez użycia Krajowego Systemu e- Faktur (np. w formie papierowej, w pdf lub innej formie elektronicznej), pomimo obowiązku wystawienia ich w formie faktur ustrukturyzowanych, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z tych Faktur Zakupowych na zasadach ogólnych?

2. W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, czy momentem, od którego będzie możliwe odliczenie VAT naliczonego z otrzymanych od Kontrahentów Faktur Zakupowych wystawionych bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, będzie chwila faktycznego otrzymania takiej faktury (o ile spełnione zostaną pozostałe warunki do odliczenia VAT)?

Państwa stanowisko

W zakresie pytania nr 1):

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z otrzymanych od Kontrahentów Faktur Zakupowych, które będą wystawione przez nich bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, pomimo obowiązku wystawienia ich w formie faktur ustrukturyzowanych.

Zdaniem Wnioskodawcy, stanowisko to będzie zasadne nawet jeśli Kontrahent w późniejszym czasie – ze względu na późniejszą weryfikację, bądź z innych przyczyn – będzie w stanie/zdecyduje się wysłać taką Fakturę Zakupową poprawnie do KSeF (gdyż wewnętrzne ustalenia Kontrahentów, procesy w zakresie fakturowania bądź inne okoliczności występujące po ich stronie nie mogą wpłynąć na realizację przez Spółkę jednego z podstawowych praw podatnika VAT jakim jest odliczenie podatku naliczonego).

W zakresie pytania nr 2):

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku gdy Kontrahenci – wbrew obowiązkowi – nie wystawią Faktur Zakupowych w KSeF (w formie faktury ustrukturyzowanej), a uczynią to w sposób odmienny (np. papierowo, w formie pdf lub innej formie elektronicznej), momentem, od którego możliwe będzie odliczenie przez Spółkę podatku naliczonego z takich faktur, będzie faktyczne ich otrzymanie przez Spółkę w sposób inny niż poprzez KSeF (realny wpływ tych dokumentów np. poprzez odebranie ich ze skrzynki e-mail bądź od kuriera). Spółka nie będzie musiała zatem oczekiwać, aż Kontrahenci prześlą dane faktury do KSeF.

Zdaniem Wnioskodawcy, stanowisko to będzie zasadne nawet jeśli Kontrahent w późniejszym czasie – ze względu na późniejszą weryfikację, bądź z innych przyczyn – będzie w stanie/zdecyduje się wysłać taką Fakturę Zakupową poprawnie do KSeF (gdyż wewnętrzne ustalenia Kontrahentów, procesy w zakresie fakturowania bądź inne okoliczności występujące po ich stronie nie mogą wpłynąć na realizację przez Spółkę jednego z podstawowych praw podatnika VAT jakim jest odliczenie podatku naliczonego).

AD 1)

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, lub dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Na podstawie art. 86 ust. 10 i 10b ustawy VAT prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych towarów i usług powstał obowiązek podatkowy, nie wcześniej, niż w okresie, w którym podatnik otrzymał fakturę.

Artykuł 88 ustawy VAT wymienia natomiast w sposób enumeratywny katalog wyłączeń prawa do odliczenia VAT. Zgodnie z art. 88 ust. 3a ustawy VAT nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne m.in. w przypadkach, gdy:

1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi wystawionymi przez podmiot nieistniejący,

2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;

3) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:

a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności,

b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,

c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności.

Przytoczone powyżej przepisy wskazują, że podatnicy VAT mają prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia towarów i usług, jeżeli: (i) nabywane towary i usługi służą do ich działalności opodatkowanej, (ii) w odniesieniu do nabytych towarów i usług powstał obowiązek podatkowy, (iii) towary i usługi nie podlegają zwolnieniu z VAT, jak również nie zachodzą inne przesłanki negatywne wynikające z art. 88 ustawy VAT oraz (iv) podatnik jest w posiadaniu faktury dokumentującej nabycie towaru/usługi.

Począwszy od 1 lutego 2026 r., co do zasady, ulegnie zmianie sposób wystawiania faktur VAT.

W myśl wchodzącego w życie od 1 lutego 2026 r. art. 106ga ust. 1 ustawy VAT podatnicy będą obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur. Jednocześnie, zgodnie z art. 106gb ust. 1 ustawy VAT faktura ustrukturyzowana jest wystawiana i otrzymywana przy użyciu Krajowego Systemu e- Faktur za pomocą oprogramowania interfejsowego, w postaci elektronicznej i zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

Zgodnie z art. 106ga ust. 2 ustawy VAT, powyższym obowiązkiem nie będą objęci między innymi podatnicy nieposiadający siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a także podatnicy posiadający stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, w sytuacji, w której to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę.

Ustawodawca przewidział także dwa okresy przejściowe dla wybranych podatników. Zgodnie z art. 145l ustawy VAT w okresie od 1 lutego 2026 r. do 31 marca 2026 r. podatnicy obowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych mogą wystawiać faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej, jeżeli łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku u tych podatników nie przekroczyła w 2024 r. kwoty 200 000 000 zł. Natomiast w myśl przepisów art. 145m ustawy VAT w okresie od dnia 1 kwietnia 2026 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. podatnicy obowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych mogą wystawiać faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej, jeżeli łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku u tych podatników udokumentowana tymi fakturami wystawionymi w danym miesiącu jest mniejsza lub równa 10 000 zł.

Zgodnie z art. 106ng ustawy VAT, w przypadku zaistnienia awarii KSeF przewidzianej w art. 106ne ust. 3 ustawy VAT, podatnik wystawia faktury w postaci papierowej lub faktury elektroniczne.

Definicje poszczególnych rodzajów faktur zostały ujęte w art. 2 pkt 31, 32 i 32a ustawy VAT. Odpowiednio przez fakturę rozumie się dokument w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie. Fakturą elektroniczną jest faktura w postaci elektronicznej wystawiona i otrzymana w dowolnym formacie elektronicznym, natomiast za fakturę ustrukturyzowaną uznaje się fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e- Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.

Wnioskodawca, co do zasady, począwszy od 1 lutego 2026 r. lub 1 kwietnia 2026 r. (zależnie od wartości przychodów Kontrahentów za 2024 r.) będzie otrzymywał od nich Faktury Zakupowe w formie faktur ustrukturyzowanych - wystawione przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur z przydzielonym numerem identyfikującym.

Niemniej, mogą zdarzyć się sytuacje, w których Faktury Zakupowe zostaną otrzymane przez Spółkę poza KSeF (wyłącznie w formie papierowej bądź elektronicznej, tj. bez otrzymania tych faktur w formie ustrukturyzowanej), pomimo tego, że Kontrahenci będą zobowiązani przepisami ustawy o VAT do wystawienia takich dokumentów w formie faktur ustrukturyzowanych.

Mając powyższe na uwadze, Spółka stoi na stanowisku, że w takich przypadkach, pomimo otrzymania Faktur Zakupowych w innej formie, niż wymagana forma ustrukturyzowana, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z takich Faktur Zakupowych.

Przepisy ustawy VAT w art. 106ni przewidują nakładanie kar pieniężnych na podatników niewywiązujących się z obowiązków dotyczących wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur. Jednocześnie brak jest podobnych regulacji w odniesieniu do nabywców (podmiotów otrzymujących faktury). Co więcej, żadne przepisy nie nakładają na nabywców obowiązków dotyczących weryfikacji statusu swoich kontrahentów pod kątem obowiązków związanych z wystawianiem faktur w formie ustrukturyzowanej, przy użyciu KSeF.

Pozbawienie podatnika możliwości odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług służących działalności opodatkowanej podatnika, jedynie z uwagi na otrzymanie faktury w innej formie niż ustrukturyzowana (podczas gdy faktura taka zostanie wystawiona przez czynnego i zarejestrowanego podatnika VAT oraz będzie dokumentować faktycznie wykonaną transakcję), godziłoby w jedną z fundamentalnych zasad konstrukcji podatku od towarów i usług – zasadę neutralności.

Co więcej, powyższy przypadek (otrzymanie faktury w innej formie, niż obowiązkowa forma ustrukturyzowana) nie został ujęty jako jedna z przesłanek art. 88 ustawy VAT, wyłączających możliwość odliczenia VAT z otrzymanej faktury. Podobnie wypowiadał się Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 13 października 2025 r., nr 0113-KDIPT1-3.4012.833.2025.2.ALN: „Prawidłowe wystawienie faktury papierowej, elektronicznej czy ustrukturyzowanej pod kątem formalnym i materialnym, stanowi spełnienie jednej z przesłanek do skorzystania z prawa do odliczenia. Jej wystawienie bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur nie powoduje jednak tego, że wadliwie wystawiony dokument nie stanowi dowodu istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego.”

Końcowo Wnioskodawca dodaje, że analogiczne stanowisko, potwierdzające prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur wystawionych poza KSeF, pomimo istnienia takiego obowiązku, przedstawił Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, m.in. w interpretacjach indywidualnych z:

-        12 sierpnia 2025 r., nr 0114-KDIP1-3.4012.507.2025.1.JG;

-        4 marca 2025 r., nr 0114-KDIP1-3.4012.838.2024.1.MPA;

-        21 marca 2024 r., nr 0112-KDIL1-3.4012.2.2024.2.KK.

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym Spółce będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z otrzymanych od Kontrahentów Faktur Zakupowych, które będą wystawione bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, pomimo obowiązku wystawienia ich przez Kontrahentów Spółki w formie faktur ustrukturyzowanych.

Zdaniem Wnioskodawcy, stanowisko to będzie zasadne nawet jeśli Kontrahent w późniejszym czasie – ze względu na późniejszą weryfikację, bądź z innych przyczyn – będzie w stanie/zdecyduje się wysłać taką Fakturę Zakupową poprawnie do KSeF - gdyż wewnętrzne ustalenia Kontrahentów, procesy w zakresie fakturowania bądź inne okoliczności występujące po ich stronie nie mogą wpłynąć na realizację przez Spółkę jednego z podstawowych praw podatnika VAT jakim jest odliczenie podatku naliczonego.

AD 2)

Zgodnie ze wspomnianym wcześniej art. 86 ust. 10 i 10b ustawy VAT prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych towarów i usług powstał obowiązek podatkowy, nie wcześniej, niż w okresie, w którym podatnik otrzymał fakturę.

W odniesieniu do faktur innych niż ustrukturyzowane, ustawodawca nie zdefiniował pojęcia „otrzymanie faktury”. Dlatego też, zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku gdy Kontrahenci – wbrew obowiązkowi – nie wystawią Faktur Zakupowych w KSeF (w formie faktury ustrukturyzowanej), a uczynią to w sposób odmienny (np. w formie papierowej, pdf lub innej formie elektronicznej), momentem, o którym mowa w przytoczonym powyżej przepisie (tj. od którego możliwe będzie odliczenie przez Spółkę podatku naliczonego z takich faktur), będzie faktyczne ich uzyskanie w sposób inny niż poprzez KSeF. Oznacza to, że chwilą, od której Spółce będzie przysługiwało odliczenie podatku naliczonego z tych Faktur Zakupowych (zakładając spełnienie się pozostałych warunków odliczenia), będzie realny wpływ tych dokumentów do Spółki (np. poprzez odebranie ich ze skrzynki e-mail bądź od kuriera). Spółka nie będzie musiała zatem oczekiwać, aż Kontrahenci prześlą dane Faktury Zakupowe do KSeF.

Niemniej, nawet jeśli Kontrahenci – ze względu na późniejszą weryfikację, bądź z innych przyczyn – zdecydują się na późniejsze przesłanie powyższych Faktur Zakupowych do KSeF, zdaniem Wnioskodawcy, nie powinno to wpłynąć na moment, od którego możliwe jest odliczenie podatku naliczonego z nich wynikającego, gdyż wewnętrzne ustalenia Kontrahentów, procesy w zakresie fakturowania bądź inne okoliczności występujące po ich stronie nie mogą wpłynąć na realizację przez Spółkę jednego z podstawowych praw podatnika VAT, jakim jest odliczenie podatku naliczonego. Stanowisko to potwierdza również fakt, że przytoczony już wcześniej art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT wskazuje, że prawo to można zrealizować nie wcześniej niż z chwilą otrzymania faktury, nie wskazując przy tym, że chodzi wyłącznie o fakturę ustrukturyzowaną.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl art. 88 ust. 3a ustawy:

Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:

1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:

a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący;

b) (uchylona)

2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;

3) (uchylony)

4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:

a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane – w części dotyczącej tych czynności,

b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością – w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,

c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego – w części dotyczącej tych czynności;

5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;

6) (uchylony)

7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze – w części dotyczącej tych czynności.

W oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W świetle art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Ponadto, zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:

Podatnik jest zobowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;

2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;

3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;

4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:

a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,

c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.

Faktura jest dokumentem wystawianym dla potrzeb dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Dane, które powinna zawierać faktura zostały określone w art. 106e ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:

Faktura powinna zawierać:

1) datę wystawienia;

2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;

3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;

4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;

5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b, pkt 26 i 27;

6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;

7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;

8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;

9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);

10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;

11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);

12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;

13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;

14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;

15) kwotę należności ogółem (…).

Przepis art. 2 pkt 31 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r. stanowi, że:

Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze – rozumie się przez to dokument w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.

Na podstawie art. 2 pkt 32 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:

Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze elektronicznej – rozumie się przez to fakturę w postaci elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym.

Według art. 2 pkt 32a ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze ustrukturyzowanej – rozumie się przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.

Stosownie do art. 106ga ust. 1-4 ustawy:

1. Podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.

2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wystawiania faktur:

1) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju;

2) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę;

3) przez podatnika korzystającego z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9, dokumentujących czynności rozliczane w tych procedurach;

4) na rzecz nabywcy towarów lub usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej;

5) w przypadku odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 106s.;

6) przez podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1;

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, wystawia się faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej.

4. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, 2 i 4, podatnicy mogą wystawiać faktury ustrukturyzowane.

W myśl art. 106gb ust. 8 ustawy:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia na elektronicznej platformie usług administracji publicznej wzór faktury ustrukturyzowanej.

Według art. 106na ust. 1-3 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:

1. Fakturę ustrukturyzowaną uznaje się za wystawioną w dniu jej przesłania do Krajowego Systemu e-Faktur.

2. (uchylony)

3. Faktura ustrukturyzowana jest uznana za otrzymaną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur w dniu przydzielenia w tym systemie numeru identyfikującego tę fakturę.

W świetle art. 106na ust. 4 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:

W przypadku udostępnienia faktury ustrukturyzowanej nabywcy, o którym mowa w art. 106gb ust. 4, w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, za datę otrzymania tej faktury uznaje się datę jej faktycznego otrzymania przez tego nabywcę.

Z opisu sprawy wynika, że:

-        są Państwo zarejestrowani w Polsce jako czynny podatnik podatku VAT;

-        zajmują się Państwo działalnością obejmującą m.in. (…);

-        w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nabywają Państwo różnego rodzaju towary i usługi, w tym od kontrahentów zarejestrowanych w Polsce jako czynni podatnicy VAT;

-        w przypadku towarów/usług nabywanych od Kontrahentów, które podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce, otrzymują Państwo faktury dokumentujące nabycie tych towarów/usług z wykazanym VAT;

-        w związku z wejściem w życie od 1 lutego 2026 r. przepisów dotyczących Krajowego Systemu e-Faktur, Kontrahenci Państwa Spółki, objęci obowiązkiem wynikającym z art. 106ga ustawy o VAT (wprowadzonego ustawą o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw z dnia 16 czerwca 2023 r.), będą zobowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF;

-        zasadniczo Faktury Zakupowe otrzymywane od 1 lutego 2026 r. przez Państwa Spółkę będą wystawiane przez Kontrahentów przy użyciu KSeF w formie faktur ustrukturyzowanych (część Kontrahentów – zależnie od poziomu przychodów za rok 2024 lub określonej wartości miesięcznej sprzedaży – może być zobowiązana do wystawiania faktur ustrukturyzowanych odpowiednio od 1 kwietnia 2026 r. lub 1 stycznia 2027 r.);

-        nie mogą Państwo wykluczyć, że – pomimo obowiązku określonego w art. 106ga ustawy VAT – część Kontrahentów będzie wystawiać na Państwa rzecz Faktury Zakupowe bez użycia KSeF.

Wątpliwości Państwa dotyczą prawa Spółki do odliczenia VAT oraz momentu odliczenia VAT z Faktur Zakupowych, które będą wystawione przez Kontrahentów bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, pomimo obowiązku wystawienia ich w formie faktur ustrukturyzowanych.

Przechodząc do kwestii objętej zakresem pytania nr 1 należy podkreślić, że jedną z fundamentalnych zasad konstrukcji podatku od towarów i usług jest prawo podatnika do odliczenia podatku zapłaconego w cenie przy nabyciu towarów i usług związanych z działalnością gospodarczą. Podstawowa zasada wspólnego systemu VAT, jaką jest zasada neutralności podatku, jest rozumiana jako stosowanie podatku od towarów i usług na wszystkich etapach obrotu gospodarczego z równoczesnym prawem do potrącenia podatku zawartego w poprzedniej fazie obrotu. Wszelkie ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego wpływają na neutralność tego podatku i mogą wynikać jedynie z wyraźnej regulacji ustawowej.

Analiza powołanego art. 88 ustawy prowadzi do wniosku, że w dyspozycji tego przepisu, jako przesłanki wyłączającej prawo nabywcy (podatnika) do odliczenia podatku naliczonego, nie ujęto przypadku, gdy podatek naliczony wynika z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług, które zostały wystawione wbrew obowiązkowi, bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur.

Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe między określonymi podmiotami.

W tym miejscu należy jeszcze raz wskazać, że prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury uzależnione jest od spełnienia warunków wynikających z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, a także od niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis art. 88 ustawy enumeratywnie określa listę przypadków, w których podatnik został pozbawiony prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jednakże nie wymienia opisanego we wniosku przypadku, gdy podatek naliczony wynika z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług, wystawionych wbrew obowiązkowi, bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur jako przesłanki negatywnej, powodującej utratę prawa do odliczenia podatku naliczonego (w sytuacji, gdy faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze).

Mając na uwadze powołane przepisy prawa w kontekście przedstawionego opisu sprawy stwierdzić należy, że Spółce (czynnemu podatnikowi podatku VAT) będzie przysługiwało – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur zakupowych wystawionych przez Kontrahentów poza Krajowym Systemem e-Faktur, pomimo obowiązku korzystania z KSeF, wykorzystywanych przez Spółkę do czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Wystawienie faktur zakupowych poza Krajowym Systemem e-Faktur, nie pozbawia Spółki prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdyż nie stanowi to negatywnej przesłanki, uniemożliwiającej odliczenie tego podatku, wymienionej w art. 88 ustawy.

Powyższe wynika z faktu, że dla istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury (nawet w przypadku wskazanym wyżej), obok fundamentalnych przesłanek takich jak status odliczającego jako czynnego, zarejestrowanego podatnika VAT i związek zakupionych towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi (u odliczającego) i faktycznie zrealizowana transakcja, to również najistotniejsze jest to, by nabyta usługa lub towar podlegały opodatkowaniu i nie korzystały przy tym ze zwolnienia od tego podatku. Prawidłowe wystawienie faktury papierowej, elektronicznej czy ustrukturyzowanej pod kątem formalnym i materialnym, stanowi spełnienie jednej z przesłanek do skorzystania z prawa do odliczenia. Jej wystawienie bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur nie powoduje jednak tego, że wadliwie wystawiony dokument nie stanowi dowodu istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Zatem w analizowanej sprawie należy stwierdzić, że Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur zakupowych wystawionych na Państwa rzecz przez Kontrahentów, poza Krajowym Systemem e-Faktur, przy założeniu, że spełnione będą pozostałe warunki uprawniające Spółkę do skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Podsumowanie

Jeśli otrzymają Państwo od Kontrahentów Faktury Zakupowe wystawione bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur (np. w formie papierowej, w pdf lub innej formie elektronicznej), pomimo obowiązku wystawienia ich w formie faktur ustrukturyzowanych, będzie Państwu przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z tych Faktur Zakupowych na zasadach ogólnych, przy założeniu, że spełnione będą pozostałe warunki uprawniające Państwa do skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznałem za prawidłowe.

Z kolei przechodząc do kwestii objętej zakresem pytania nr 2 wskazać należy, że z zacytowanych powyżej przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego powstaje w okresie, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu danej czynności, nie wcześniej jednak niż w okresie, w którym podatnik otrzymał fakturę. Zasada ta będzie obowiązywała również po wdrożeniu obowiązkowego Krajowego Systemu e-Faktur.

Według art. 86 ust. 10 ustawy:

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Z art. 86 ust. 10b ustawy wynika:

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w:

1) ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny;

2) ust. 2 pkt 4 lit. c – powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik:

a) (uchylona),

b) uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek;

3) ust. 2 pkt 4 lit. a, b i d – powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu tych transakcji w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek.

Ponadto, w myśl art. 86 ust. 11 ustawy:

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

W świetle art. 86 ust. 13 ustawy:

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:

1) za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo

2) za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego

– nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Analiza przywołanych wyżej przepisów wskazuje, że prawo do odliczenia podatku naliczonego generalnie skorelowane jest z momentem, w którym podatek VAT staje się wymagalny, czyli z momentem powstania obowiązku podatkowego. Jednakże, aby podatnik nabył prawo do odliczenia muszą zostać spełnione jeszcze dwie przesłanki, tj. transakcja faktycznie zaistniała i podatnik posiada fakturę dokumentującą tę transakcję.

Zatem należy stwierdzić, że odliczenia podatku naliczonego na podstawie przepisów ustawy w odniesieniu do nabytych towarów lub wyświadczonych usług – co do zasady – można dokonać dopiero w rozliczeniu za okres, w którym spełnione są łącznie następujące przesłanki:

-        powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych towarów i usług, doszło do faktycznego nabycia tych towarów i usług,

-        podatnik jest w posiadaniu faktury dokumentującej tę transakcję.

Jeżeli podatnik nie dokonał odliczenia podatku naliczonego w oparciu o art. 86 ust. 10 ustawy (z uwzględnieniem warunku wskazanego w art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy), to na podstawie art. 86 ust. 11 ustawy, będzie mógł dokonać tego odliczenia w trzech kolejnych okresach rozliczeniowych. Przy czym – co należy podkreślić – termin „trzech kolejnych okresów rozliczeniowych” do odliczenia podatku będzie liczony dopiero od okresu, w którym zostaną spełnione łącznie wskazane wyżej przesłanki do odliczenia.

W sytuacji natomiast, gdy podatnik nie odliczy podatku naliczonego, ani zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy (z uwzględnieniem art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy), ani w terminie, o którym mowa w art. 86 ust. 11 ustawy, będzie mógł – na podstawie art. 86 ust. 13 ustawy – zrealizować to prawo poprzez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, tj. za pierwszy okres rozliczeniowy, w którym spełnił wszystkie warunki do dokonania odliczenia, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Według przywołanego art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, jednym z warunków dokonania odliczenia podatku VAT jest posiadanie przez podatnika faktury dokumentującej zakup związany z działalnością opodatkowaną podatkiem VAT.

Zatem, otrzymanie faktury przez podatnika wyznacza moment, od którego możliwe jest zrealizowanie tego prawa.

Jak już wyżej wskazano, prawidłowe wystawienie faktury papierowej, elektronicznej czy ustrukturyzowanej pod kątem formalnym i materialnym, stanowi spełnienie jednej z przesłanek do skorzystania z prawa do odliczenia. Jej wystawienie bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur nie powoduje jednak tego, że wadliwie wystawiony dokument nie stanowi dowodu istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego.

W związku z powyższym, skoro Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT z faktury wystawionej poza KSeF (taki dokument jest bowiem fakturą w rozumieniu ustawy), to konsekwentnie należy przyjąć, że datą powstania prawa do odliczenia podatku VAT z takiej faktury będzie data jej faktycznego otrzymania poza Krajowym Systemem e-Faktur. Bez znaczenia pozostawać będzie natomiast jej ewentualne (późniejsze) wprowadzenie do systemu KSeF.

Podsumowanie

Momentem, od którego będzie możliwe odliczenie VAT naliczonego z otrzymanych od Kontrahentów Faktur Zakupowych wystawionych bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur w okolicznościach opisanych we wniosku, będzie chwila faktycznego otrzymania takiej faktury (o ile spełnione zostaną pozostałe warunki do odliczenia VAT).

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznałem za prawidłowe.

Podkreślić należy, że korzystanie z faktur poza KSeF powinno być wyjątkiem i powinno ono ograniczać się jedynie do sytuacji przewidzianych w ustawie o VAT i przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniami, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Interpretacja odnosi się ściśle do okoliczności opisanych we wniosku, w których kontrahenci wystawili faktury bez użycia KSeF.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.