Interpretacja 0111-KDIB3-1.4012.968.2025.1.WN

Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących koszty poniesione w ramach zadania pn.: „...”.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Gmina A (dalej: Gmina) jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: podatek lub VAT).

Do zadań własnych Gminy, na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1, 3, 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1153, ze zm.; dalej: ustawa o samorządzie gminnym), należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, m.in. w zakresie ochrony środowiska i przyrody, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych oraz ochrony zdrowia.

Ponadto, ustawa z dnia 14.12.2012r. o odpadach (Dz. U. 2023, poz. 1587 ze zm.) art. 26a ust. 1 i ust.2 pkt 3 nakłada na wójta/burmistrza/prezydenta obowiązek usunięcia odpadów, jeżeli te stanowią zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi, a także środowiska i konieczne jest ich niezwłoczne usunięcie.

W dniu (…) r. Urząd Miejski w A, będący jednostką organizacyjną Gminy, otrzymał informację od Komendanta Komisariatu Policji, że na nieruchomości należącej do osoby prywatnej, położonej przy ul. (…) porzucone są odpady.

W dniu (…) r. na przedmiotowej nieruchomości odbyły się oględziny przy udziale przedstawiciela Urzędu Miejskiego w A, Komisariatu Policji, Komendy Powiatowej Policji Wydziału Do Walki z Przestępczością Gospodarczą, Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska Delegatura w (…) oraz Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w (…) wraz ze Specjalistyczną Grupą Ratownictwa Chemiczno-Ekologicznego.

W dniu (…) r. Burmistrz A wszczął z urzędu postępowanie administracyjne, w sprawie usunięcia odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania. Pierwotnie postępowanie było prowadzone na podstawie art. 26 ustawy o odpadach.

W dniu (…) r. do Urzędu Miejskiego w A wpłynęła informacja o skierowaniu zgromadzonych materiałów w sprawie do Prokuratury Rejonowej w (…), z wnioskiem o wszczęcie postępowania przygotowawczego z art. 183 § 1 kodeksu karnego, dotyczącego „nieodpowiedniego postępowania z odpadami”. Na zlecenie Prokuratury pobrano próbki do badań laboratoryjnych. W dniu (…) r. do Urzędu Miejskiego w A wpłynęło pismo Prokuratury Rejonowej w (…) (sygn. sprawy: (…) przekazujące „opinię nr ….”. Z dokonanej analizy wynika, że odpady, które są składowane na terenie nieruchomości oznaczonych jako działki nr (…) i (…) w (…) stwarzają realne zagrożenie dla środowiska naturalnego oraz dla życia i zdrowia ludzi. Z opinii nr… sporządzonej wynika, że składowane odpady zawierają substancje i mieszaniny chemiczne: m.in. rakotwórcze, mutagenne, mogące powodować ostrą toksyczność, wpływające na rozrodczość, drażniące skórę i oczy, żrące, powodujące trudności w oddychaniu, działające szkodliwie na dziecko w łonie matki, niebezpiecznie dla środowiska, wysoce łatwopalne, stwarzające zagrożenie wybuchem masowym.

W związku z powyższym Urząd Miejski w A otrzymał opinie właściwych jednostek wskazanych w art. 26a, pkt 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r o odpadach. Ww. opinie wskazywały na konieczność niezwłocznego usunięcia odpadów składowanych na posesji, z uwagi na fakt, że odpady „stanowią zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub środowiska” (art. 26a ustawy o odpadach). Postępowanie administracyjne zostało zakończone wydaniem decyzji w dniu (…) r. znak: (…) na podstawie przepisów art. 26a ustawy o odpadach. W przypadku gdy ze względu na zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub środowiska konieczne jest niezwłoczne usunięcie odpadów wskazany przepis zobowiązuje burmistrza do usunięcia tych odpadów, niezależnie od ustalonego w postępowaniu posiadacza odpadów.

Realizacja zadania polegającego na usunięciu i unieszkodliwieniu nielegalnie zdeponowanych odpadów, w tym odpadów niebezpiecznych, została powierzona wyspecjalizowanej firmie zewnętrznej wyłonionej w trybie zamówienia publicznego. W dniu (…) r. podpisano z wyłonionym w przetargu wykonawcą (…) umowę na zadanie pn: „…”. Termin wykonania umowy został określony na czas do (…) miesięcy od podpisania umowy. Wykonawca posiadał wymagane prawem zezwolenia w zakresie transportu i unieszkodliwiania odpadów niebezpiecznych oraz odpowiednie doświadczenie w realizacji tego typu przedsięwzięć. W ramach zawartej umowy wykonano pełny zakres prac obejmujących zabezpieczenie terenu, załadunek, transport oraz przekazanie odpadów do uprawnionych instalacji w celu ich unieszkodliwienia.

Wywóz odpadów był realizowany w okresie od (…) r. do (…) r. Każdorazowo przed załadowaniem, odpady podlegające wywiezieniu były ważone pod nadzorem przedstawicieli Urzędu Miejskiego w A i pakowane w szczelnie skrzynie zabezpieczające odpady w transporcie. Następnie załadowany pojazd był plombowany plombą z nadajnikiem GPS z dostępem dla pracowników Urzędu Miejskiego w A poprzez aplikacje, w celu kontroli w czasie rzeczywistym trasy pojazdu, z odpadami niebezpiecznymi, jak również możliwością odtworzenia trasy pojazdu w późniejszym czasie. Plomby w pojazdach były odbezpieczane na terenie spalarni. W dniu (…) r. przeprowadzono oględziny terenu po usunięciu odpadów niebezpiecznych oraz sporządzono protokół zdawczo - odbiorczy terenu. Proces unieszkodliwiania odpadów zakończył się w dniu (…) r.

W dniu (…) r. po dostarczeniu przez Wykonawcę dokumentów potwierdzających unieszkodliwienie odpadów, wraz z oświadczeniem oraz zestawieniem kart ewidencji odpadów oraz procesem ich unieszkodliwienia podpisano protokół odbioru końcowego. Łączna masa odpadów niebezpiecznych usuniętych z nieruchomości wyniosła (…). Całość została unieszkodliwiona w spalarni (…). Całkowity koszt usługi wyniósł (…) zł brutto w tym (…) zł netto oraz (…) zł VAT (8%). Faktura została wystawiona na Gminę A w dniu (…) r i została w całości pokryta ze środków budżetu Gminy.

W przyszłości Gmina będzie żądać w drodze wydanej decyzji administracyjnej od posiadacza odpadów zwrotu poniesionych kosztów działań polegających na usunięciu odpadów i gospodarowaniu nimi. W przypadku wpłaty przez posiadacza odpadów na rachunek Gminy kwoty pieniędzy, jaka została wydana na usuwanie zagrożenia dla ludzi i środowiska, wszelkie środki odzyskane, Gmina przekaże na konto (…) (do wysokości otrzymanej dotacji).

Obecnie Gmina ubiega się o uzyskanie dotacji z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (dalej: NFOŚiGW) w ramach programu priorytetowego nr (…) „…..”. Złożony przez Gminę wniosek o dofinansowanie przedsięwzięcia w formie dotacji na realizację przedsięwzięcia „…”, został oceniony pozytywnie, w tym również uzyskał pozytywną opinię Ministerstwa Klimatu i Środowiska.

W toku dalszego procedowania niezbędne jest przedłożenie indywidualnej interpretacji potwierdzającej brak możliwości odliczenia podatku od towarów i usług w związku z realizacją Przedsięwzięcia, które jest finansowane w całości lub w części ze środków NFOŚiGW w ramach Umowy.

Pytanie

Czy Gminie A przysługiwało odliczenie podatku VAT naliczonego od kosztów poniesionych w ramach zadania pn.: „…”?

Państwa stanowisko w sprawie

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z pewnymi zastrzeżeniami, które nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie.

 

Z treści wskazanej powyżej regulacji wynika zatem, iż prawo do odliczenia VAT naliczonego przysługuje, gdy nabywane towary/usługi są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym przypadku istotne jest więc ustalenie, czy towary i usługi przy zakupie których naliczono VAT:

- zostały nabyte przez podatnika tego podatku oraz

- pozostają w związku z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że realizując w ramach zadań własnych, obejmujących m.in. sprawy utrzymania czystości i porządku, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych oraz ochrony zdrowia, ochrony środowiska a także działając na podstawie przepisów, cyt. ustawy o odpadach (art. 26a), opisane we wniosku przedsięwzięcie polegające na usunięciu odpadów z miejscami do ich składowania i magazynowania, Gmina nie będzie działała jako podatnik podatku od towarów i usług. Organy władzy publicznej są podatnikami VAT jedynie w zakresie czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Zatem w okolicznościach niniejszej sprawy, realizując ww. przedsięwzięcie w ramach zadań własnych, Gmina nie będzie działała w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy wykonującego czynności w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Czynność zrealizowana bowiem przez Gminę nałożona została na nią przepisami ustawy o odpadach. Tym samym wykonana przez Gminę w ramach zadań własnych czynność dotycząca realizacji przedsięwzięcia nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Mimo, iż Gmina poniosła wydatek udokumentowany fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT naliczonego, to w realizowanym zadaniu Gmina występuje nie jako podatnik VAT czynny, tylko jako organ władzy publicznej. Nabywana usługa nie ma związku z czynnościami opodatkowanymi, w konsekwencji nie jest spełniony warunek umożliwiający odliczanie podatku VAT naliczonego.

Tym samym, stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, Gminie nie przysługiwało prawo do odliczenia kwot podatku VAT naliczonego z faktury dokumentującej wydatek poniesiony na usuwanie odpadów niebezpiecznych z nieruchomości, których właścicielami są osoby prywatne.

Reasumując, Gmina jest jednostką samorządu terytorialnego zarejestrowaną na potrzeby podatku od towarów i usług jako podatnik VAT czynny. W sprawie która jest przedmiotem niniejszego wniosku Gmina działa jako organ władzy publicznej. Postępowanie w sprawie niezwłocznego usunięcia odpadów z działek znajdujących się na terenie Gminy ze względu na zagrożenie dla życia, zdrowia ludzi i środowiska realizowane było na podstawie decyzji administracyjnej wynikającej z obowiązków nałożonych art. 26a ustawy o odpadach, a nie na podstawie umów cywilnoprawnych. Otrzymane dofinansowanie w formie dotacji nie będzie opodatkowane podatkiem VAT, gdyż środki te nie będą zapłatą za usługę wykonaną na rzecz domniemanych właścicieli odpadów i nie wystąpi świadczenie podlegające opodatkowaniu. W związku z tym Gminie nie przysługiwało prawo do odliczenia kwoty podatku VAT naliczonego od poniesionych kosztów za usunięcie odpadów niebezpiecznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”.

W myśl ust. 1 tego artykułu:

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Z cytowanego wyżej art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu.

Ponadto ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go - dla tej czynności - za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 15 ust. 2 tej ustawy:

W świetle art. 15 ust. 6 ustawy:

Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.

 

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:

- podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz

- podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Tylko bowiem w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.), zwanej dalej ustawą o samorządzie gminnym:

Stosownie natomiast do art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

 

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym:

Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy:

   1) ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej.

   3) wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.

   5) ochrony zdrowia.

                   14) porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1587 ze zm.):

Według art. 26 ust. 1 ustawy o odpadach:

W myśl art. 26 ust. 2 ustawy o odpadach:

Z kolei zgodnie z art. 26a ust. 1 ustawy o odpadach:

 

Na podstawie art. 26a ust. 2 ustawy o odpadach:

Właściwym organem w sprawach, o których mowa w ust. 1, jest:

   1) w przypadku terenów zamkniętych oraz nieruchomości, którymi gmina włada jako władający powierzchnią ziemi - regionalny dyrektor ochrony środowiska;

   2) w przypadku gdy obowiązek usunięcia odpadów powstał w związku z wydaniem decyzji o cofnięciu decyzji związanej z gospodarką odpadami, stwierdzeniem nieważności, uchyleniem lub wygaśnięciem decyzji związanej z gospodarką odpadami - organ właściwy do wydania tej decyzji;

   3) w pozostałych przypadkach - wójt, burmistrz lub prezydent miasta.

 

Zgodnie z art. 26a ust. 3 ustawy o odpadach:

W celu wykonania obowiązków, o których mowa w ust. 1, właściwy organ określa, w drodze decyzji skierowanej do władającego powierzchnią ziemi:

1) zakres i termin udostępnienia przez niego powierzchni ziemi, obiektów lub innych miejsc, w których znajdują się odpady;

2) zakres i sposób przeprowadzenia działań mających na celu usunięcie odpadów przez ten organ;

3) termin rozpoczęcia i zakończenia działań, o których mowa w pkt 2.

Stosownie do art. 26a ust. 4 ustawy o odpadach:

W myśl art. 26a ust. 6 ustawy o odpadach:

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Urząd Miejski w A, będący jednostką organizacyjną Gminy, otrzymał informację od Komendanta Komisariatu Policji w A, że na nieruchomości należącej do osoby prywatnej, położonej przy ul. (…) porzucone są odpady. W związku z realizacją, w ramach zadań własnych, zadania polegającego na usunięciu i unieszkodliwieniu nielegalnie zdeponowanych odpadów, w tym odpadów niebezpiecznych na terenie Gminy, ubiegają się Państwo o uzyskanie dotacji z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (dalej: NFOŚiGW) w ramach programu priorytetowego nr … „…”. Złożony przez Państwa wniosek o dofinansowanie przedsięwzięcia w formie dotacji na realizację przedsięwzięcia „…”, został oceniony pozytywnie, w tym również uzyskał pozytywną opinię Ministerstwa Klimatu i Środowiska. Efekty zadania były wykorzystywane do czynności nieopodatkowanych, bowiem wykonanie zadania wynika z realizowanych przez Państwa zadań własnych.

Państwa wątpliwości dotyczą możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizacją zadania pn.: „…”.

Jak wynika z powołanych przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku od towarów i usług w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.

W omawianej sprawie związek taki nie występuje. Realizując w ramach zadań własnych, zadanie pn.: „…”, nie działali Państwo jako podatnik podatku od towarów i usług. Jak wskazano powyżej, organy władzy publicznej są podatnikami VAT jedynie w zakresie czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. W zakresie, w jakim realizowali Państwo przedmiotowe zadanie, byli Państwo objęci regulacją przepisu art. 15 ust. 6 ustawy.

W związku z powyższym, nie przysługuje Państwu - na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy -  prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego od kosztów poniesionych w ramach zadania pn.: „….”.

Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z  2025 r., poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

   - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.