Interpretacja 0111-KDIB3-2.4012.115.2025.3.EJU

Interpretacja indywidualna

- stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie uznania czy Właściciele będą w ramach opisanej we wniosku transakcji sprzedaży Nieruchomości posiadali status podatników podatku od towarów i usług, a tym samym sprzedaż Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu VAT jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

17 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 13 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od towarów i usług w kwestii uznania:

- czy Właściciele będą w ramach opisanej we wniosku transakcji sprzedaży Nieruchomości posiadali status podatników podatku od towarów i usług, a tym samym sprzedaż Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu VAT;

- czy Właściciele będą zobowiązani do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy VAT oraz do wystawienia faktur w celu udokumentowania sprzedaży Nieruchomości z uwzględnieniem podatku VAT według obowiązujących zasad i stawek;

- czy Nabywcy - w świetle art. 86 ust. 1 i ust. 2 ustawy VAT - będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wykazany przez Właścicieli w fakturach sprzedaży.

Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 25 marca 2025 r. (wpływ 27 marca 2025 r.).

Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1) Zainteresowany będący stroną postępowania:

- (…);

2) Zainteresowani niebędący stroną postępowania:

- (…)

- (…)

Opis zdarzenia przyszłego

Pan (…) (dalej: „Wnioskodawca”) i Pani (…) (dalej: „Zainteresowana 1”) są osobami fizycznymi (…).

Państwo (…) (dalej również: „Właściciele”) są małżeństwem, istnieje między nimi wspólność ustawowa. Właściciele nie zawarli umów majątkowych małżeńskich w przedmiocie ustalenia innego niż domyślny udziału w majątku wspólnym, nie żądali również sądowego ustalenia innych niż równe udziałów w majątku wspólnym (małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym). Ani Wnioskodawca ani Zainteresowana 1 nie prowadzą działalności gospodarczej i nie są zarejestrowani jako czynni podatnicy podatku od towarów i usług. Właściciele prowadzą indywidualne gospodarstwo rolne.

Państwo (…) są wyłącznymi właścicielami nieruchomości złożonej m.in. z działki oznaczonej numerem (…), obręb (…), położonej w miejscowości (…), powiat (…), województwo (…), dla której Sąd Rejonowy w (…) prowadzi księgę wieczystą numer (…) (działka zwana dalej: „Nieruchomością”). Nieruchomość wykorzystywana jest aktualnie do produkcji rolnej w ramach gospodarstwa Właścicieli.

Przy czym Zainteresowana 1 jest samodzielną współwłaścicielką Nieruchomości w części ułamkowej 1/4, natomiast pozostały udział 3/4 jest objęty wspólnością ustawową małżeńską pomiędzy Zainteresowaną 1 i jej mężem, Wnioskodawcą.

Nieruchomość jest niezabudowana, z wyjątkiem przebiegającego przez nią gazociągu (linia podziemna niebędąca częścią składową nieruchomości) oraz elementów napowietrznych linii elektroenergetycznych (słupy wysokiego napięcia niebędące częścią składową nieruchomości i podwieszone na nich linie). Infrastruktura gazowa i energetyczna wchodzi w skład przedsiębiorstw podmiotów trzecich i stanowi własność tych podmiotów, zgodnie z art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego. Z uwagi na przebieg sieci elektroenergetycznej przez obszar działki Nieruchomość jest obciążona służebnościami przesyłu ustanowionymi na rzecz właścicieli ww. infrastruktury energetycznej.

Nieruchomość jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym w całości stanowi ona teren oznaczony symbolem 3U/E (teren zabudowy usługowej w korytarzu energetycznym).

Właściciele stali się właścicielami Nieruchomości w wyniku dziedziczenia i umowy przekazania gospodarstwa rolnego (Zainteresowana I odziedziczyła udział 1/4 w Nieruchomości, z kolei udział 3/4 był przedmiotem darowizny otrzymanej przez małżonków do ich majątku wspólnego w ramach umowy przekazania gospodarstwa rolnego, tzw. „przekazanie gospodarstwa za emeryturę”).

Właściciele zamierzają sprzedać Nieruchomość (…) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (…) (dalej: „Zainteresowana 2” lub „Nabywca”).

Nabywca jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą (…). Nabywca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Nabywca będzie wykorzystywać Nieruchomość do celów prowadzenia działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

Nabywca zamierza przeprowadzić m.in. na terenie Nieruchomości przedsięwzięcie (…) (dalej: „Przedsięwzięcie” lub „System”). System zostanie wzniesiony na Nieruchomości, ale nie będzie trwale z gruntem związany oraz pozostanie przez cały czas wyłączną własnością Nabywcy i wchodzić będzie w skład jego przedsiębiorstwa, a z Nieruchomością będzie połączony wyłącznie dla przemijającego użytku i nie będzie stanowić on części składowych Nieruchomości.

Z uwagi na fakt, że przeprowadzenie Przedsięwzięcia uzależnione jest od spełnienia szeregu wymogów prawnych (…). Właściciele i Nabywca uzgodnili, że sprzedaż Nieruchomości uzależniona zostanie od uzyskania przez Nabywcę prawomocnej (ostatecznej) decyzji o Warunkach Przyłączenia.

Jednocześnie jeszcze przed nabyciem Nieruchomości Nabywca rozpocznie Przedsięwzięcie na Nieruchomości, dysponując nią na podstawie tytułu prawnego w postaci umowy dzierżawy.

W dniu 31 marca 2023 r. Właściciele i Nabywca zawarli w zwykłej formie pisemnej umowę dzierżawy, zgodnie z którą w szczególności:

a) Właściciele oddali Nabywcy Nieruchomość w dzierżawę na czas oznaczony,

b) Strony umowy dzierżawy zobowiązały się do zawarcia umowy sprzedaży Nieruchomości w terminie 90 dni od otrzymania przez Nabywcę prawomocnej decyzji o Warunkach Przyłączenia, za uzgodnioną cenę,

c) Jeśli operator systemu elektroenergetycznego, do którego Nabywca złoży wniosek o Warunki Przyłączenia oświadczy o odmowie wydania wspomnianych warunków, umowa dzierżawy ulega rozwiązaniu,

d) Nabywca może również wypowiedzieć umowę ze skutkiem natychmiastowym w każdym czasie do dnia zawarcia umowy o przyłączenie bateryjnego magazynu energii będącego częścią Przedsięwzięcia do sieci elektroenergetycznej,

e) Uzgodniono zryczałtowany czynsz dzierżawy za cały okres od dnia podpisania umowy do dnia zawarcia przez Nabywcę umowy o przyłączenie bateryjnego magazynu energii do sieci elektroenergetycznej, jak również czynsz za kolejne okresy roczne począwszy od podpisania wspomnianej umowy przyłączeniowej.

Celem doprecyzowania zasad współpracy oraz zabezpieczenia interesów obu stron, jeszcze przed rozpoczęciem jakichkolwiek prac budowlanych lub instalacyjnych na Nieruchomości, Właściciele i Nabywca zawrą umowę zmieniającą umowę dzierżawy (poprzez nadanie jej całkowicie nowego brzmienia, dalej: „Nowa Umowa Dzierżawy”), jak również obejmującą przedwstępną umowę sprzedaży Nieruchomości (dalej: „Umowa Przedwstępna”). Umowy zostaną zawarte w ramach jednego aktu notarialnego.

Zgodnie z Nową Umową Dzierżawy, w szczególności:

a) potwierdzone zostanie, że System zostanie wzniesiony, a następnie eksploatowany na Nieruchomości po jej nabyciu przez Nabywcę od Właścicieli, natomiast w okresie dzierżawy (tj. przed nabyciem prawa własności Nieruchomości) Nabywca będzie prowadził prace przygotowawcze i koncepcyjne (w tym prace projektowe, pozyskiwał pozwolenia itp.),

b) potwierdzone zostanie, że Nabywca złożył już (w imieniu własnym) wniosek o wydanie Warunków Przyłączenia, oraz uzyskał je przez zawarciem Nowej Umowy Dzierżawy,

c) Właściciele oddają Nabywcy Nieruchomość w dzierżawę na czas oznaczony,

d) Właściciele nieodwołanie zezwalają Nabywcy na prowadzenie prac przygotowawczych związanych z planowanym wzniesieniem, uruchomieniem, przyłączeniem i eksploatacją Systemu, w tym na występowanie z wnioskami o wszelkiego rodzaju decyzje, pozwolenia i zgody,

e) Z uwagi na fakt, że Nabywca przed zawarciem umowy miał możliwość jedynie wstępnego zbadania Nieruchomości, Nabywcy przysługuje prawo odstąpienia od umowy w określonym terminie (umowne prawo odstąpienia) bez konieczności podania przyczyny,

f) na podstawie umowy i bez konieczności pozyskiwania w tym zakresie jakichkolwiek dalszych oświadczeń Nabywca uzyskuje prawo do dysponowania przedmiotem dzierżawy na cele budowlane w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - prawo budowlane (a także każdej innej jaka ją zastąpi lub uzupełni) w celu prowadzenia robót budowlanych związanych ze wzniesieniem, przyłączeniem i uruchomieniem Systemu, a dzierżawa stanowi tytuł prawny do przedmiotu dzierżawy w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne i uprawniony jest na tej podstawie do wystąpienia o pozwolenie na budowę, a także dalszego jego procedowania, w tym dokonywania wszelkich zmian, według swojego uznania (w przypadku gdy już o nie wystąpił), a Właściciele zobowiązują się, że nie cofną udzielonego Nabywcy prawa, o którym mowa wyżej,

g) o ile będzie to konieczne lub uzasadnione dla realizacji celów umowy, w tym wzniesienia, uruchomienia, przyłączenia, komercjalizacji i eksploatacji Systemu, Właściciele, w terminie 14 (czternastu) dni od wezwania Nabywcy udzielą (ustanowią) służebność (przesyłu, drogi koniecznej, gruntową) w formie aktu notarialnego na rzecz Nabywcy lub przedsiębiorstwa przesyłowego (operatora sieci elektroenergetycznej) - koszt aktu notarialnego poniesie Nabywca, natomiast wynagrodzenie z tytułu ustanowienia służebności jest już zawarte w określonym w umowie czynszu,

h) Nabywca ma prawo wypowiedzenia umowy w trybie natychmiastowym m.in. w przypadkach, gdy:

a. w określonym w umowie terminie spółka (…) nie zawrze z Nabywcą umowy o przyłączenie Systemu do sieci elektroenergetycznej (dalej: „Umowa Przyłączeniowa”),

b. w przypadku utraty przez Nabywcę prawa przyłączenia do sieci elektroenergetycznej przez (…), w tym w przypadku rozwiązania Umowy Przyłączeniowej,

c. w określonym w umowie terminie Nabywca nie uzyska kompletu decyzji środowiskowych niezbędnych do wzniesienia, uruchomienia, przyłączenia, komercjalizacji i eksploatacji Systemu,

d. w określonym w umowie terminie Nabywca nie złoży kompletnego wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę Systemu, o ile niezłożenie takiego wniosku nastąpi z przyczyn leżących po stronie Właścicieli (np.: wskutek nieudzielenia zgód, upoważnień lub nieprzekazania niezbędnych dokumentów) lub jakiejkolwiek innej osoby, podmiotu lub organu, za wyjątkiem podmiotów działających na zlecenie Nabywcy,

e. w określonym w umowie terminie Nabywca nie uzyska prawomocnej i ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę udzielającej pozwolenia na budowę Systemu,

i) umowa dzierżawy wygasa z chwilą zawarcia umowy przyrzeczonej sprzedaży Nieruchomości, pomiędzy Właścicielami (jako sprzedającym) a Nabywcą (jako kupującym) w wykonaniu zobowiązań stron wynikających z Umowy Przedwstępnej (zawartej w ramach tego samego aktu notarialnego),

j) uzgodniony zostanie czynsz dzierżawy w zryczałtowanej kwocie za cały okres dzierżawy.

Zgodnie ze wspomnianą wyżej Nową Umową Dzierżawy Właściciele zobowiążą się również do udzielenia Nabywcy wszelkich upoważnień, pełnomocnictw, zgód lub zezwoleń, o jakie zawnioskuje on w związku z celami określonymi w umowie (w zakresie, w jakim wszelkie tego typu upoważnienia, zgody lub umocowania ze strony właściciela Nieruchomości są lub będą wymagane lub uzasadnione przez obowiązujące przepisy prawa lub organy prowadzące właściwe postępowanie). Niemniej jednak na dzień złożenia niniejszego wniosku nie wystąpiła potrzeba udzielania Nabywcy jakichkolwiek pełnomocnictw przez Właścicieli, nie zostały takie pełnomocnictwa do tej pory udzielone i nie zostaną udzielone do dnia sprzedaży Nieruchomości.

Z uwagi na uzgodnioną wartość czynszu dzierżawy Właściciele korzystają ze zwolnienia z opodatkowania usługi dzierżawy podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.: Dz.U.2024.361 ze zm., dalej: „Ustawa VAT”).

Właściciele nie dokonywali do tej pory i nie będą, do dnia sprzedaży Nieruchomości dokonywali żadnych działań mających na celu zwiększenie wartości Nieruchomości, takich jak:

a) przeprowadzanie podziału Nieruchomości,

b) uzbrojenie Nieruchomości w media,

c) występowanie o wydanie warunków zabudowy,

d) reklama Nieruchomości.

Właściciele nie oferowali w sposób aktywny sprzedaży Nieruchomości - Nabywca sam zgłosił się do Właścicieli z ofertą zakupu.

Nieruchomość w przeszłości należała do rodziny Zainteresowanej 1 i stanowiła część gospodarstwa rolnego.

Zainteresowana 1 oraz Wnioskodawca po nabyciu Nieruchomości nie wykorzystywali jej do tej pory gospodarczo poza wykorzystaniem do produkcji rolnej w ramach indywidualnego gospodarstwa rolnego (czy to w ramach dzierżawy na rzecz podmiotów trzecich - z wyjątkiem opisanej wyżej dzierżawy związanej z planowaną sprzedażą Nieruchomości na rzecz Nabywcy, czy też w ramach innego rodzaju działalności gospodarczej).

Opisana we wniosku dzierżawa ma charakter czasowy, incydentalny i ściśle związany z planowaną transakcją sprzedaży Nieruchomości. Właściciele nie oddaliby Nieruchomości w dzierżawę, gdyby nie było to konieczne z uwagi na uwarunkowania związane z Przedsięwzięciem Nabywcy.

W uzupełnieniu wskazali Państwo, że:

Jak już wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, sprzedający Nieruchomość Właściciele (Pan (…) i Pani (…)) stali się właścicielami Nieruchomości w wyniku dziedziczenia i umowy przekazania gospodarstwa rolnego (Zainteresowana 1 odziedziczyła udział 1/4 w Nieruchomości, z kolei udział 3/4 był przedmiotem darowizny otrzymanej przez małżonków do ich majątku wspólnego w ramach umowy przekazania gospodarstwa rolnego, tzw. „przekazanie gospodarstwa za emeryturę”).

Były to czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z tytułu nabycia udziałów w Nieruchomości Właścicielom nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Prawo to nie powstało, bo zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego i wyjaśnieniem zawartym wyżej, brak podatku naliczonego, który mógłby potencjalnie podlegać odliczeniu (nabycie udziałów w Nieruchomości nastąpiło na podstawie czynności niepodlegających podatkiem od towarów i usług).

Sprzedający Nieruchomość Właściciele wykorzystywali ww. Nieruchomość wyłącznie na cele prywatne oraz na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług - jak już wyczerpująco opisano we wniosku:

- Ani Wnioskodawca ani Zainteresowana 1 nie prowadzą działalności gospodarczej i nie są zarejestrowani jako czynni podatnicy podatku od towarów i usług. Właściciele prowadzą indywidualne gospodarstwo rolne,

- Zainteresowana 1 oraz Wnioskodawca po nabyciu Nieruchomości nie wykorzystywali jej do tej pory gospodarczo poza wykorzystaniem do produkcji rolnej w ramach indywidualnego gospodarstwa rolnego (czy to w ramach dzierżawy na rzecz podmiotów trzecich - z wyjątkiem opisanej we wniosku dzierżawy związanej z planowaną sprzedażą Nieruchomości na rzecz Nabywcy, czy też w ramach innego rodzaju działalności gospodarczej),

- Z uwagi na uzgodnioną wartość czynszu dzierżawy Właściciele korzystają ze zwolnienia z opodatkowania usługi dzierżawy podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy VAT.

Zatem podstawą zwolnienia z VAT w zakresie:

- działalności rolnej będzie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy VAT (zwolnienie „rolnika ryczałtowego”),

- w zakresie dzierżawy opisanej we wniosku będzie art. 113 ust. ustawy VAT.

Przebiegający przez opisaną we wniosku Nieruchomość gazociąg oraz słupy wysokiego napięcia i linie elektroenergetyczne stanowią w ocenie Wnioskodawcy budowle w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.), a konkretnie tzw. obiekty liniowe.

Zgodnie z art. 3 pkt 3 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Z kolei w myśl art. 3 pkt 3a ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie liniowym - należy przez to rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, droga kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable zainstalowane w kanalizacji kablowej, kable zainstalowane w kanale technologicznym oraz kable telekomunikacyjne dowieszone do już istniejącej linii kablowej nadziemnej nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.

Wnioskodawca pragnie przy tym przypomnieć, że zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego zawartym w uzupełnianym wniosku przebiegająca przez Nieruchomość infrastruktura gazowa i elektroenergetyczna nie stanowi własności Właścicieli zgodnie z powołanymi we wniosku przepisami prawa cywilnego, a tym samym nie będzie przedmiotem planowanej umowy sprzedaży Nieruchomości, gdyż nie jest jej częścią składową.

Pytania w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczenie pytań jak we wniosku)

1. Czy Właściciele będą w ramach opisanej we wniosku transakcji sprzedaży Nieruchomości posiadali status podatników podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”), a tym samym sprzedaż Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu VAT?

2. Jeśli odpowiedź na pytanie 1 będzie twierdząca (zostanie uznane, że Właściciele będą w ramach opisanej we wniosku transakcji sprzedaży Nieruchomości posiadali status podatników VAT, a tym samym sprzedaż Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu VAT), to czy Właściciele będą zobowiązani do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 96 ust. 1 Ustawy VAT oraz do wystawienia faktur w celu udokumentowania sprzedaży Nieruchomości z uwzględnieniem podatku VAT według obowiązujących zasad i stawek (przy czym Wnioskodawca i Zainteresowana 1 powinni wystawić faktury na kwoty stanowiące odpowiednią część ceny netto sprzedaży i podatku VAT zgodnie z proporcjami: Wnioskodawca - 3/8, Zainteresowana 1 - 5/8), zaś Nabywcy - w świetle art. 86 ust. 1 i ust. 2 ustawy VAT - będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wykazany przez Właścicieli w fakturach sprzedaży?

Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług

Ad. 1

W ocenie zainteresowanych Właściciele nie będą w ramach opisanej we wniosku transakcji sprzedaży Nieruchomości posiadali statusu podatników VAT, a tym samym sprzedaż Nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT.

Zgodnie z art. 2 pkt 6 Ustawy VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie z art. 7 ust. 1 Ustawy VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;

2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;

3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;

4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;

5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;

6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;

7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Z kolei zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Natomiast w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Zgodnie zaś z art. 29a ust. 8 ustawy w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, Nieruchomość jest niezabudowana, z wyjątkiem przebiegającego przez nią gazociągu (linia podziemna niebędąca częścią składową nieruchomości) oraz elementów napowietrznych linii elektroenergetycznych (słupy wysokiego napięcia niebędące częścią składową. nieruchomości i podwieszone na nich linie). Infrastruktura gazowa i energetyczna wchodzi w skład przedsiębiorstw podmiotów trzecich i stanowi własność tych podmiotów, zgodnie z art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego. Z uwagi na przebieg sieci elektronergetycznej przez obszar działki Nieruchomość jest obciążona służebnościami przesyłu ustanowionymi na rzecz właścicieli ww. infrastruktury energetycznej. Nieruchomość jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym w całości stanowi ona teren oznaczony symbolem 3U/E (teren zabudowy usługowej w korytarzu energetycznym).

Na potrzeby stosowania przepisów Ustawy VAT oznacza to, że nie znajdzie zastosowania w sprawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy VAT, w myśl którego zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Wynika to z faktu, że z formalnego punktu widzenia Nieruchomość uznać należy za zabudowaną, mimo że znajdujące się na jej terenie obiekty (budowle w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane) nie stanowią części składowych Nieruchomości i nie są własnością Właścicieli, a tym samym nie będą stanowić przedmiotu dostawy na rzecz Nabywcy (takie stanowisko zaprezentował Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej m.in. w interpretacji indywidualnej prawa podatkowego z dnia 15 grudnia 2021 r., znak: 0113-KDIPT1-3.4012.863.2021.1.MK).

Zauważyć należy przy tym, że w orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest też pogląd, zgodnie z którym nie zawsze istniejące naniesienia na nieruchomość gruntową muszą przesądzać o jej statusie terenu zabudowanego w rozumieniu Ustawy VAT. Przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 8 kwietnia 2021 r. (I FSK 560/18). uznał, że „(...) aspekt ekonomiczny transakcji możliwy jest również do wzięcia pod uwagę przy kwalifikowaniu terenu jako niezabudowanego. W tym przypadku kluczowy będzie przede wszystkim charakter obiektów, które znajdują się na tym gruncie. (...) w określonych przypadkach, ze względu na charakter gospodarczy transakcji, należy wziąć pod uwagę czy obiekty posadowione na gruncie mają znaczenie wiodące dla określenia charakteru tego gruntu jako gruntu zabudowanego.”

Kwestia zasadności stosowania ww. rozumowania do analizowanej transakcji będzie jednak bezprzedmiotowa, a to z uwagi na fakt, iż Nieruchomość jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym w całości stanowi ona teren oznaczony symbolem 3U/E (teren zabudowy usługowej w korytarzu energetycznym).

Skoro nieruchomość jest w rozumieniu ustawy VAT terenem budowlanym (art. 2 pkt 33 ustawy), to nawet w przypadku uznania, że mamy do czynienia z terenem niezabudowanym, jego dostawa nie mogłaby podlegać zwolnieniu z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Z kolei nie można też rozważać ewentualnego zastosowania w sprawie zwolnień z art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy, gdyż dotyczą one dostaw budynków, budowli lub ich części. Jak zaś wynika z opisu zdarzenia przyszłego, przebiegające przez Nieruchomość elementy infrastruktury gazowej i energetycznej nie stanowią części składowej Nieruchomości, nie są własnością Właścicieli i nie będą przedmiotem planowanej transakcji.

Uznać zatem należy, że co do zasady w przypadku opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego będziemy mieć do czynienia z dostawą terenu budowlanego, niekorzystającą ze zwolnienia z VAT.

Trzeba jednak pamiętać, że opodatkowaniu VAT podlegać może sprzedaż dokonywana przez podatnika w rozumieniu przepisów ustawy, działającego w takim charakterze w odniesieniu do tej konkretnej dostawy. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl ust. 2 tego artykułu działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Pojęcie działalności gospodarczej ma w kontekście transakcji sprzedaży nieruchomości ugruntowane znaczenie, wynikające przede wszystkim z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

W szczególności z orzeczenia Trybunału z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

Inaczej jest natomiast w ocenie Trybunału w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, Właściciele stali się właścicielami Nieruchomości w wyniku dziedziczenia i umowy przekazania gospodarstwa rolnego (Zainteresowana i odziedziczyła udział 1/4 w Nieruchomości, z kolei udział 3/4 był przedmiotem darowizny otrzymanej przez małżonków do ich majątku wspólnego w ramach umowy przekazania gospodarstwa rolnego, tzw. „przekazanie gospodarstwa za emeryturę”).

Właściciele nie dokonywali do tej pory i nie będą, do dnia sprzedaży Nieruchomości dokonywali żadnych działań mających na celu zwiększenie wartości Nieruchomości, takich jak:

a) przeprowadzanie podziału Nieruchomości,

b) uzbrojenie Nieruchomości w media,

c) występowanie o wydanie warunków zabudowy,

d) reklama Nieruchomości.

Właściciele nie oferowali w sposób aktywny sprzedaży Nieruchomości - Nabywca sam zgłosił się do Właścicieli z ofertą zakupu.

Nieruchomość w przeszłości należała do rodziny Zainteresowanej 1 i stanowiła część gospodarstwa rolnego.

Zainteresowana 1 oraz Wnioskodawca po nabyciu Nieruchomości nie wykorzystywali jej do tej pory gospodarczo poza wykorzystaniem do produkcji rolnej w ramach indywidualnego gospodarstwa rolnego (czy to w ramach dzierżawy na rzecz podmiotów trzecich - z wyjątkiem opisanej wyżej dzierżawy związanej z planowaną sprzedażą Nieruchomości na rzecz Nabywcy, czy też w ramach innego rodzaju działalności gospodarczej).

Opisana we wniosku dzierżawa ma charakter czasowy, incydentalny i ściśle związany z planowaną transakcją sprzedaży Nieruchomości. Właściciele nie oddaliby Nieruchomości w dzierżawę, gdyby nie było to konieczne z uwagi na uwarunkowania związane z Przedsięwzięciem Nabywcy.

Uznać zatem należy, że tymczasowe oddanie w dzierżawę Nieruchomości na rzecz Nabywcy nie przesądza o tym, że Nieruchomość utraciła charakter składnika majątku prywatnego Właścicieli, że wchodzi w skład jakiegokolwiek przedsiębiorstwa, a Właściciele dokonując jej zbycia na rzecz Nabywcy będą działali w charakterze podatnika VAT.

O ile bowiem co do zasady dzierżawa mieści się w pojęciu działalności gospodarczej zawartym w art. 15 ust. 2 ustawy VAT (działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych), to nie jest to reguła przesądzająca bezwzględnie, że każda dostawa nieruchomości będącej w przeszłości przedmiotem dzierżawy jest dokonywana w ramach działalności gospodarczej przez podatnika VAT.

O statusie podatnika nie może być w szczególności mowy w przypadku, gdy dzierżawa miała charakter incydentalny, niewskazujący na wykorzystanie jej w sposób ciągły w celach zarobkowych (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 czerwca 2019 r., I FSK 761/17).

Na wymóg ciągłego charakteru wykorzystywania towarów dla celów zarobkowych w kontekście uznania go za działalność gospodarczą wskazał też NSA w wyroku z dnia 13 listopada 2012 r. (I FSK 1805/11):

„W przypadku działalności gospodarczej polegającej na wykorzystywaniu towarów lub wartości materialnych i prawnych istotne jest, by działalność ta była prowadzona w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Ciągłe wykorzystywanie oznaczać powinno się powtarzalnością lub długim okresem trwania (vide A. Bartosiewicz, R. Kubacki, VAT, Komentarz, Wydanie 3, s. 241)”.

Nawet w przypadku hipotetycznego uznania na gruncie opisu zdarzenia przyszłego faktu dzierżawy gruntu za działalność gospodarczą nie ma podstaw do automatycznego przesądzenia o statusie Właścicieli jako podatnika VAT w przypadku jego późniejszej sprzedaży.

Byłoby to sprzeczne z konkluzjami przytoczonego wyżej wyroku TSUE w sprawie Słaby i in. (C-180/10 i C-181/10), gdyż w wyroku tym wyraźnie odnoszono się do gruntu, który przed analizowaną transakcją jego sprzedaży, był przedmiotem działalności rolniczej, a zatem w myśl art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112, przedmiotem działalności gospodarczej, podobnie jak w przypadku dzierżawy.

Zdaniem Trybunału osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z VAT i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika VAT w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby. Natomiast jeżeli osoba ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112 należy uznać ją za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika VAT. Okoliczność, iż osoba ta jest „rolnikiem ryczałtowym” w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 dyrektywy jest w tym zakresie bez znaczenia. Powyższe twierdzenia TS znalazły również aprobatę w późniejszych orzeczeniach TSUE (Redlihs, C-263/11, pkt 36; Kezić, C-331/14, pkt 24 czy postanowienie w sprawie Gmina Wrocław, C-72/13, pkt 17).

Powyższe wynika z faktu, że każda transakcja powinna być rozpatrywana indywidualnie (por. wyrok TS w sprawie Optigen i in., C-354/03, C-355/03 i C-484/03, pkt 47). Z brzmienia art. 2 pkt 1 lit. a dyrektywy 2006/112 wynika, że aby transakcja mogła podlegać VAT, podatnik musi „działać w takim charakterze”. Natomiast podmiot dokonujący transakcji prywatnie nie działa w charakterze podatnika a transakcja nie podlega VAT.

Ponadto w przypadku wykorzystywania dobra inwestycyjnego do celów zarówno zawodowych, jak i prywatnych zainteresowany ma, na potrzeby VAT, możliwość dokonania wyboru, czy zaliczyć to dobro w całości do majątku swojego przedsiębiorstwa, czy pozostawić całość w ramach majątku prywatnego, wyłączając je tym samym całkowicie z systemu VAT, czy też zaliczyć je do aktywów przedsiębiorstwa jedynie w zakresie wynikającym z rzeczywistego wykorzystania do celów zawodowych (zob. wyrok TS w sprawie Charles i Charles-Tijmens, C-434/03, pkt 23). Tak oto dobro takie może zostać wyłączone z systemu VAT, nawet jeśli częściowo jest wykorzystywane na potrzeby działalności gospodarczej podatnika, który jednak pozbawiony jest wszelkiego prawa do odliczenia (zob. wyrok TS w sprawie Bakcsi, C-415/98, pkt 27).

Ponadto podatnik sprzedający takie dobro, którego część postanowił zachować do użytku prywatnego, nie działa w takim charakterze, jeżeli chodzi o sprzedaż tej części (zob. podobnie wyrok TS w sprawie Dieter Armbrecht, C-291/92, pkt 24). Musi on jednak przejawiać przez cały okres posiadania danego dobra zamiar zachowania jego części w swym majątku prywatnym (wyrok TS w sprawie Dieter Armbrecht, C-291/92, pkt 21).

Stąd też aby sprzedaż terenu nie podlegała VAT ważne jest aby oprócz jej zaliczenia do prywatnego majątku konieczne jest jeszcze, aby sprzedaż taka została dokonana przez danego podatnika nie w ramach wykonywania jego działalności gospodarczej, lecz w ramach zarządzania i administrowania jego majątkiem prywatnym (wyrok TS w sprawie Petar Kezić, s.p., Trgovina Prizma, C-331/14, pkt 22, wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2016 r., I FSK 1946/14).

W przypadku osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą mamy do czynienia z majątkiem przedsiębiorstwa (wyodrębnionym w sposób wyraźny dla celów prowadzonej działalności gospodarczej) i majątkiem prywatnym. Może zdarzyć się, że elementy majątku prywatnego są wykorzystywane do celów zarobkowych (tym samym wchodzić w zakres działalności gospodarczej) a mimo to pozostać w majątku prywatnym.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Właściciele nie zaliczyli Nieruchomości do majątku przedsiębiorstwa (gdyż takiego nie prowadzą) i zachowali ją w majątku prywatnym.

Fakt tymczasowego wydzierżawienia Nieruchomości w ścisłym związku z planowaną transakcją nie oznacza, że została ona zaliczona do aktywów przedsiębiorstwa skoro takiego przedsiębiorstwa Właściciele nie prowadzą. Nie można zatem w takiej sytuacji czynić konkluzji, że taka sprzedaż czyniona jest w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Podobna sytuacja ma miejsce przykładowo, gdy osoba fizyczna wynajmuje nieruchomość lokalową na cele mieszkalne, gdyż taka transakcja wchodzi w zakres VAT (tylko jest zwolniona na mocy art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy VAT). Sprzedaż takiego lokalu po ustaniu wynajmu nie podlega opodatkowaniu VAT gdyż nie ma wątpliwości, że taka czynność dokonywana jest w ramach zarządu majątkiem osobistym.

Okoliczności wskazane w opisie zdarzenia przyszłego wskazują, że Właściciele przejawiali przez cały okres posiadania Nieruchomości zamiar zachowania tego dobra w swym majątku prywatnym i nie podejmowali żadnych aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. Nie można tym samym uznać planowanej sprzedaży Nieruchomości przez Właścicieli za działalność gospodarczą. Zatem Właściciele nie będą w ramach opisanej we wniosku transakcji sprzedaży Nieruchomości posiadali statusu podatników VAT, a tym samym sprzedaż Nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT.

Ad. 2

W ocenie zainteresowanych jeśli odpowiedź na pytanie 1 będzie twierdząca (zostanie uznane, że Właściciele będą w ramach opisanej we wniosku transakcji sprzedaży Nieruchomości posiadali status podatników VAT, a tym samym sprzedaż Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu VAT), to Właściciele będą zobowiązani do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy VAT oraz do wystawienia faktur w celu udokumentowania sprzedaży Nieruchomości z uwzględnieniem podatku VAT według obowiązujących zasad i stawek (przy czym Wnioskodawca i Zainteresowana 1 powinni wystawić faktury na kwoty stanowiące odpowiednią część ceny netto sprzedaży i podatku VAT zgodnie z proporcjami: Wnioskodawca - 3/8, Zainteresowana 1 - 5/8), zaś Nabywcy - w świetle art. 86 ust. 1 i ust. 2 ustawy VAT - będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wykazany przez Właścicieli w fakturach sprzedaży.

Zgodnie z art. 96 ust. 1 Ustawy VAT podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Zgodnie z art. 2 pkt 22 Ustawy VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 Ustawy VAT podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Wątpliwości budzić może sposób, w jaki sposób powinno nastąpić udokumentowanie analizowanej sprzedaży fakturami oraz rozliczenie podatku należnego w sytuacji opisanej w niniejszym wniosku. Bowiem przy założeniu, że odpowiedź na pytanie 1 będzie twierdząca, za podatników podatku od towarów i usług należałoby uznać zarówno Wnioskodawcę jak i Zainteresowaną 1 - a to dlatego, że są współwłaścicielami Nieruchomości, żadne z nich nie prowadzi działalności gospodarczej, a ich sytuacja i dotychczasowy sposób korzystania z Nieruchomości nie różnią się od siebie.

Nie ma zatem podstaw, by w kontekście uznania ich za podatnika VAT traktować te osoby w różny sposób.

Kwestia ta nie stała się przedmiotem wyraźnej regulacji ustawowej. Brak aktualnie podstaw prawnych, by za podatnika uznać „małżeństwo”, nawet gdyby było to dopuszczalne, w analizowanej sytuacji Nieruchomość wchodzi w skład majątku wspólnego małżonków wyłącznie w części ułamkowej, a w części pozostałej stanowi składnik majątku osobistego jednego z nich.

Skoro nie ma wyraźnych podstaw, by za podatnika VAT uznać wyłącznie jednego z Właścicieli, oboje z nich muszą dokonać zgłoszenia rejestracyjnego jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy VAT.

W efekcie, jeśli odpowiedź na pytanie 1 będzie twierdząca, Właściciele będą zobowiązani do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy VAT oraz do wystawienia faktur dokumentujących sprzedaż Nieruchomości będącej przedmiotem opisanej we wniosku transakcji.

Powstaje również problem prawidłowych wartości, jakie Wnioskodawca i Zainteresowana 1 powinni wykazać w wystawionych przez siebie fakturach.

W braku regulacji ustawowej w ocenie zainteresowanych uznać należy, że każde z podatników powinno wykazać na swej fakturze taką część ceny netto sprzedaży i podatku VAT, jaka wynika z proporcjonalnego udziału tego podatnika w prawie własności Nieruchomości.

Kwestię tę dodatkowo komplikuje fakt, iż, jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, Zainteresowana 1 jest samodzielną współwłaścicielką Nieruchomości w części ułamkowej 1/4, natomiast pozostały udział 3/4 jest objęty wspólnością ustawową małżeńską pomiędzy Zainteresowaną 1 i jej mężem, Wnioskodawcą.

Właściciele są małżeństwem, istnieje między nimi wspólność ustawowa. Właściciele nie zawarli umów majątkowych małżeńskich w przedmiocie ustalenia innego niż domyślny udziału w majątku wspólnym, nie żądali również sądowego ustalenia innych niż równe udziałów w majątku wspólnym (małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym).

Oznacza to, że w analizowanym przypadku proporcjonalny udział każdego z podatników określić można wyłącznie:

- w przypadku Wnioskodawcy poprzez stosowne pomnożenie części ułamkowych, w których prawo własności Nieruchomości przypada na majątek wspólny Właścicieli (3/4) oraz 1/2 (równy udział w majątku wspólnym) - to jest 3/4 * 1/2 = 3/8,

- w przypadku Zainteresowanej 1 poprzez dodanie do wyniku działania powyższego (3/8) części ułamkowej, w jakiej prawo własności Nieruchomości przypada na majątek osobisty Zainteresowanej 1 (1/4) - to jest 3/8 + 1/4 = 5/8.

Zatem Wnioskodawca i Zainteresowana 1 powinni wystawić faktury na kwoty stanowiące odpowiednią część ceny netto sprzedaży i podatku VAT zgodnie z proporcjami: Wnioskodawca - 3/8, Zainteresowana 1 - 5/8.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ustawy VAT. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Stosownie zaś do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 Ustawy VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: nabycia towarów i usług, dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi. Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach z tytułu nabycia towarów i usług. Prawo odliczenia podatku naliczonego uwarunkowane jest istnieniem - co do zasady - związku pomiędzy podatkiem naliczonym a czynnością opodatkowaną. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jest podstawowym i fundamentalnym prawem podatnika, wynikającym z samej konstrukcji podatku od towarów i usług jako podatku od wartości dodanej.

Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku z 15.01.1998 r. w sprawie C-37/95, Belgische Staat v. Ghent Coal Terminal NV stwierdził, że system odliczeń podatku oznacza całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od obciążeń z tytułu VAT zapłaconego lub należnego (do zapłaty) w prowadzonej działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej zapewnia, że jakakolwiek działalność gospodarcza, bez względu na jej cel oraz rezultat, o ile sama podlega VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny.

Terminy, w których powstaje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego ustawodawca określił w art. 86 ust. 10-13 ustawy VAT. Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy. Natomiast zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 1 prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

Stosownie zaś do art. 86 ust. 11 ustawy VAT, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Dodatkowo, aby możliwe było odliczenie VAT, nie może wystąpić żadna z przesłanek określonych w art. 88 ustawy VAT. Przepis ten określa bowiem listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy, należy stwierdzić, że w przypadku, gdyby uznane zostało, że Właściciele będą w ramach opisanej we wniosku transakcji sprzedaży Nieruchomości posiadali status podatników VAT, a tym samym sprzedaż Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu VAT, wówczas Nabywca będzie miał prawo do odliczenia VAT wynikającego z faktur wystawionych przez Właścicieli, zgodnie z zasadami opisanymi wyżej.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika bowiem, że Nabywca będzie wykorzystywać Nieruchomość do celów prowadzenia działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

W ocenie zainteresowanych w związku z tym, że nabyta w ramach transakcji Nieruchomość będzie wykorzystywana do działalności opodatkowanej, podatek od towarów i usług naliczony w związku z nabyciem przedmiotu transakcji powinien podlegać odliczeniu.

W takiej sytuacji spełnione zostaną warunki uprawniające do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W konsekwencji, jeśli odpowiedź na pytanie 1 będzie twierdząca (zostanie uznane, że Właściciele będą w ramach opisanej we wniosku transakcji sprzedaży Nieruchomości posiadali status podatników VAT, a tym samym sprzedaż Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu VAT), to Właściciele będą zobowiązani do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy VAT oraz do wystawienia faktur w celu udokumentowania sprzedaży Nieruchomości z uwzględnieniem podatku VAT według obowiązujących zasad i stawek (przy czym Wnioskodawca i Zainteresowana 1 powinni wystawić faktury na kwoty stanowiące odpowiednią część ceny netto sprzedaży i podatku VAT zgodnie z proporcjami: Wnioskodawca - 3/8, Zainteresowana 1 - 5/8), zaś Nabywcy - w świetle art. 86 ust. 1 i ust. 2 ustawy VAT - będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wykazany przez Właścicieli w fakturach sprzedaży.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie uznania czy Właściciele będą w ramach opisanej we wniosku transakcji sprzedaży Nieruchomości posiadali status podatników podatku od towarów i usług, a tym samym sprzedaż Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu VAT, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

W świetle powołanych powyżej przepisów budynki, budowle oraz grunt spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Tym samym, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług zbycie nieruchomości stanowi dostawę towarów.

Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2/11.

Należy zauważyć, że problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1061 ze zm.).

Jak wynika z art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:

W myśl art. 198 Kodeksu cywilnego:

Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z 25 lutego 1964 r. Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy (t. j. Dz. U. 2023 r. poz. 2809 ze zm.).

Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).

W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.

Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Należy wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w świetle przytoczonych wyżej przepisów, status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży działki nr (…), Właściciele będą podejmowali aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Ich za podmioty prowadzące działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatników podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu, jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Z orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast - jak wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE.

Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Z opisu sprawy wynika, że Właściciele zamierzają sprzedać Nieruchomość, stanowiącą działkę nr (…), Nabywcy. Zainteresowana 1 jest samodzielną współwłaścicielką Nieruchomości w części ułamkowej 1/4, natomiast pozostały udział 3/4 jest objęty wspólnością ustawową małżeńską pomiędzy Właścicielami. Nieruchomość w przeszłości należała do rodziny Zainteresowanej 1 i stanowiła część gospodarstwa rolnego. Właściciele stali się właścicielami Nieruchomości w wyniku dziedziczenia i umowy przekazania gospodarstwa rolnego (Zainteresowana 1 odziedziczyła udział 1/4 w Nieruchomości, z kolei udział 3/4 był przedmiotem darowizny otrzymanej przez małżonków do ich majątku wspólnego w ramach umowy przekazania gospodarstwa rolnego, tzw. „przekazanie gospodarstwa za emeryturę”). Jak Państwo wskazali były to czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Właściciele ww. działki prowadzą indywidualne gospodarstwo rolne, nie prowadzą działalności gospodarczej i nie są zarejestrowani jako czynni podatnicy podatku od towarów i usług. Ponadto Właściciele nie dokonywali do tej pory i nie będą, do dnia sprzedaży Nieruchomości dokonywali żadnych działań mających na celu zwiększenie wartości Nieruchomości, takich jak:

a) przeprowadzanie podziału Nieruchomości,

b) uzbrojenie Nieruchomości w media,

c) występowanie o wydanie warunków zabudowy,

d) reklama Nieruchomości.

Właściciele nie oferowali również w sposób aktywny sprzedaży Nieruchomości. Jak Państwo wskazali, Nabywca sam zgłosił się do Właścicieli z ofertą zakupu.

Jak Państwo wskazali, Zainteresowana 1 oraz Wnioskodawca po nabyciu Nieruchomości nie wykorzystywali jej do tej pory gospodarczo poza wykorzystaniem do produkcji rolnej w ramach indywidualnego gospodarstwa rolnego (czy to w ramach dzierżawy na rzecz podmiotów trzecich - z wyjątkiem opisanej wyżej dzierżawy związanej z planowaną sprzedażą Nieruchomości na rzecz Nabywcy, czy też w ramach innego rodzaju działalności gospodarczej).

Przy tak przedstawionym opisie sprawy, należy ustalić, czy planowana transakcja sprzedaży przez Właścicieli działki nr (…) na rzecz Nabywcy będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem należy przeanalizować całokształt działań, jakie Właściciele podejmą w odniesieniu do działki nr (…), która jest przedmiotem planowanej sprzedaży, aby ustalić, czy w odniesieniu do opisanej czynności, Właściciele będą spełniali przesłanki do uznania Ich za podatników podatku od towarów i usług.

Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że sprzedaż ww. działki nr (…) nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku ze sprzedażą Nieruchomości uznać Właścicieli za podatników tego podatku.

Pomimo, że grunt spełnia definicję towaru, o którym mowa w art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług, to nie można uznać, że przy dokonywaniu sprzedaży ww. działki Właściciele będą działali w charakterze handlowca, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

Z okoliczności sprawy nie wynika bowiem taka aktywność Właścicieli, która wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności w działce nr (…), będącej własnością Właścicieli. Właściciele nie podjęli również ciągu zdarzeń, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami, bowiem nie dokonywali do tej pory i nie będą, do dnia sprzedaży Nieruchomości, dokonywali żadnych działań mających na celu zwiększenie wartości Nieruchomości, takich jak: przeprowadzanie podziału Nieruchomości, uzbrojenie Nieruchomości w media, występowanie o wydanie warunków zabudowy, reklama Nieruchomości. Działka nie była i nie jest przez Właścicieli wykorzystywana na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT. Właściciele stali się właścicielami Nieruchomości w wyniku dziedziczenia i umowy przekazania gospodarstwa rolnego, a po nabyciu Nieruchomości nie wykorzystywali jej do tej pory gospodarczo poza wykorzystaniem do produkcji rolnej w ramach indywidualnego gospodarstwa rolnego.

Z wniosku wynika wprawdzie, że Właściciele i Nabywca zawarli w zwykłej formie pisemnej umowę dzierżawy i w ramach jednego aktu notarialnego zawrą Nową Umowę Dzierżawy i Umowę Przedwstępną obejmującą przedwstępną umowę sprzedaży Nieruchomości. Jednak jak Państwo wskazali dzierżawa ma charakter czasowy, incydentalny i ściśle związany z planowaną transakcją sprzedaży Nieruchomości a Właściciele nie oddaliby Nieruchomości w dzierżawę, gdyby nie było to konieczne z uwagi na uwarunkowania związane z Przedsięwzięciem Nabywcy. Ponadto z opisu sprawy wynika, że umowa dzierżawy zawarta jest na czas oznaczony, czynsz dzierżawy w zryczałtowanej kwocie zostanie uzgodniony za cały okres dzierżawy oraz że system zostanie wzniesiony, a następnie eksploatowany na nieruchomości po jej nabyciu przez Nabywcę od Właścicieli, natomiast w okresie dzierżawy (tj. przed nabyciem prawa własności Nieruchomości) Nabywca będzie prowadził prace przygotowawcze i koncepcyjne.

Wszystko to oznacza, że sprzedawana przez Właścicieli działka nr (…)nie była i nie jest dla nich źródłem uzyskiwania korzyści majątkowych i że Właściciele nie zaangażowali środków podobnych do tych, jakie wykorzystują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa we wskazanym orzeczeniu w sprawach C-180/10 i C-181/10, tj. Właściciele nie wykazali aktywności w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalnej do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.

Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy stwierdzić należy, że planowana przez Właścicieli sprzedaż działki nr (…) nie będzie, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, dostawą dokonywaną przez podatników w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Dokonując opisanych we wniosku czynności Właściciele nie podejmą działań podobnych do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa w orzeczeniach w sprawach C-180/10 i C 181/10, tj. nie wykażą aktywności w przedmiocie zbycia prawa własności działki nr (…) porównywalnej do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.

W konsekwencji, sprzedaż działki nr (…) nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Dalsze Państwa wątpliwości w sprawie, zawarte w pytaniu nr 2 dotyczą uznania:

- czy Właściciele będą zobowiązani do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy VAT oraz do wystawienia faktur w celu udokumentowania sprzedaży Nieruchomości z uwzględnieniem podatku VAT według obowiązujących zasad i stawek,

- czy Nabywcy - w świetle art. 86 ust. 1 i ust. 2 ustawy VAT - będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wykazany przez Właścicieli w fakturach sprzedaży.

Jednakże nie udziela się odpowiedzi na to pytanie, gdyż oczekiwali Państwo na nie odpowiedzi wyłącznie w przypadku uznania przez Organ, że ww. sprzedaż Nieruchomości (działki nr (…)) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku. Inne kwestie przedstawione w zdarzeniu przyszłym, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowani ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym, mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego, uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

(…) (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.