Interpretacja 0111-KDIB3-2.4012.154.2026.3.MN

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest:

-        nieprawidłowe w zakresie uznania, że usługi prywatnego nauczania pływania świadczone osobiście przez Pana jako nauczyciela, na rzecz dzieci i młodzieży w wieku szkolnym, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o podatku od towarów i usług (pytanie nr 1),

-        prawidłowe w zakresie uznania, że świadcząc usług nauki pływania w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, przysługuje Panu prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, do momentu przekroczenia limitu wartości sprzedaży (pytanie nr 2).

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 23 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwania – pismem z 30 kwietnia 2026 r. (wpływ 30 kwietnia 2026 r.), pismem z 30 kwietnia 2026 r. (wpływ 20 maja 2026 r.) oraz pismem z 30 kwietnia 2026 r. (wpływ 21 maja 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Charakter prowadzonej działalności – nauczanie pływania zgodnie z programem szkolnym.

Jest Pan nauczycielem i prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą „(…)”, w ramach której świadczy usługi nauczania pływania dzieci i młodzieży.

Pana zajęcia są prowadzone zgodnie z „(…)”, zatwierdzonym przez Ministra Edukacji pismem:

(…) z dnia 30 marca 2020 r.

Program ten został opublikowany na stronie Ministerstwa Sportu oraz Ministerstwa Edukacji.

Zajęcia realizuje Pan w oparciu o treści programowe obejmujące m.in.:

-        naukę pływania zgodnie z „(…)”,

-        realizację celów i zadań szkolenia sportowego dla dzieci i młodzieży, udział w zawodach sportowych,

-        przygotowanie do uczestnictwa w kulturze fizycznej, rekrutacja do klas sportowych,

-        rozwój psychofizyczny zgodnie z etapami szkolenia sportowego,

-        realizację treści przewidzianych dla klas I–VIII szkoły podstawowej.

Pana zajęcia mają charakter systematycznego nauczania i szkolenia sportowego, a nie rekreacyjnych zajęć ruchowych.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT, zwolnione z podatku są:

„usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli”.

Warunki zwolnienia:

1. usługa musi być nauczaniem,

2. musi dotyczyć poziomu edukacji szkolnej,

3. musi być świadczona przez nauczyciela.

W świetle powołanej wyżej regulacji warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek a mianowicie:

-        przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być nauczycielem;

-        przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie edukacji.

Pana usługi spełniają wszystkie przesłanki:

1. są usługami nauczania,

2. dotyczą dzieci i młodzieży w wieku szkolnym,

3. realizują treści programowe zatwierdzone przez Ministra Edukacji,

4. są prowadzone przez osobę posiadającą kwalifikacje instruktora pływania i nauczyciela,

5. odpowiadają poziomowi nauczania szkoły podstawowej, w tym edukacji sportowej,

6. prowadzona jest ocena postępów i przygotowanie do dalszego szkolenia sportowego,

7. Proces nauczania pływania ma charakter systematyczny i długofalowy, obejmujący naukę technik pływackich, doskonalenie umiejętności motorycznych, kształtowanie kondycji fizycznej oraz wychowanie przez sport (dyscyplina, praca zespołowa, zdrowy tryb życia).

Pana praca z dziećmi jako nauczyciel była na tyle szeroka, że zdecydował się Pana zatrudnić kolejnych nauczycieli.

Jako nauczyciel Pana indywidualne dochody są zwolnione z VAT, a dochody zatrudnionych nauczycieli po przekroczeniu pułapu dochodowego będą skutkowały podatkiem VAT.

W uzupełnieniu do wniosku wskazał Pan:

Nie wykonuje Pan czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług, które wyłączałyby możliwość stosowania zwolnienia podmiotowego z przyczyn przedmiotowych.

Osobiście świadczy Pan usługi nauki pływania przede wszystkim dla dzieci i młodzieży w wieku szkolnym. Stan faktyczny objęty niniejszym wnioskiem dotyczy usług świadczonych na rzecz dzieci i młodzieży. Nie obejmuje Pan tym wnioskiem usług świadczonych na rzecz dorosłych.

Zajęcia nauki pływania prowadzi Pan samodzielnie i na własny rachunek w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej prowadzonej pod firmą „(…)”.

W związku ze świadczeniem przez Pana usług zawiera Pan umowy z odbiorcami tych usług. W przypadku osób niepełnoletnich stroną umów są co do zasady rodzice albo opiekunowie prawni dzieci.

Nie posiada Pan statusu jednostki objętej systemem oświaty w rozumieniu ustawy – Prawo oświatowe.

Nie opiera Pan swojego stanowiska na art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o VAT. Świadczone przez Pana usługi nie są usługami wykonywanymi przez jednostkę objętą systemem oświaty. Podstawą prawną wskazywanego przez Pana zwolnienia jest wyłącznie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT.

Nie posiada Pan statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk ani instytutu badawczego.

Posiada Pan wiedzę i kwalifikacje zdobyte w oficjalnym systemie nauczania i wykorzystywane przeze Pana w zakresie nauki pływania. Jest Pan nauczycielem (…), a prowadzona przez Pana działalność pozostaje związana z Pana kwalifikacjami pedagogicznymi i zawodowymi w obszarze nauczania pływania oraz szkolenia sportowego dzieci i młodzieży.

Istnieje bezpośredni związek pomiędzy posiadanymi przez Pana kwalifikacjami a świadczonymi przez Pana osobiście usługami. Związek ten polega na tym, że Pana kwalifikacje nauczycielskie i doświadczenie w pracy z dziećmi i młodzieżą są wykorzystywane bezpośrednio przy prowadzeniu zajęć nauki pływania, ocenie postępów uczestników, doborze metod nauczania oraz realizacji programu szkoleniowego.

Zakres świadczonych przez Pana usług mieści się, w Pana ocenie w obszarze edukacji szkolnej dzieci i młodzieży, w szczególności w sferze wychowania fizycznego, rozwoju sprawności ruchowej oraz edukacji sportowej. Zajęcia prowadzone są w oparciu o program szkolenia sportowego w pływaniu zatwierdzony przez Ministra Sportu i służą przygotowaniu dzieci do dalszego kształcenia sportowego, w tym do naboru do klas sportowych.

Świadczone przez Pana usługi mają charakter systematycznego przekazywania wiedzy, umiejętności i kompetencji w zakresie nauki pływania oraz rozwoju sportowego dzieci i młodzieży. W Pana ocenie są one elementem edukacji szkolnej w obszarze wychowania fizycznego i edukacji sportowej, a nie wyłącznie usługą rekreacyjną.

W ramach działalności korzysta Pan również z pomocy osób posiadających przygotowanie do wykonywania zawodu nauczyciela. Są to nauczyciele związani z placówką oświatową (…). Informację tę podaje Pan wyłącznie uzupełniająco.

Jeżeli zajęcia prowadzi osoba współpracująca lub zatrudniona przez Pana, stroną umowy z odbiorcą usługi pozostaje co do zasady Pana działalność gospodarcza, reprezentowana przez Pana jako przedsiębiorcę.

Poza usługami nauki pływania osiąga Pan również przychody związane z organizacją zawodów sportowych i wydarzeń sportowych dla dzieci. Usługi te nie są przedmiotem niniejszego wniosku i nie domaga się Pan w odniesieniu do nich interpretacji w tym postępowaniu.

Wartość Pana sprzedaży za 2025 r. nie przekroczyła kwotę 240 000 zł.

Według Pana aktualnej wiedzy i przewidywań wartość Pana sprzedaży za 2026 r. również nie przekroczy kwotę 240 000 zł.

Pytania (ostatecznie sformułowane w piśmie z 30 kwietnia 2026 r.)

1. Czy usługi prywatnego nauczania pływania świadczone osobiście przez Pana jako nauczyciela, na rzecz dzieci i młodzieży w wieku szkolnym, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na podstawie umów zawieranych z rodzicami lub opiekunami prawnymi uczestników, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o podatku od towarów i usług?

2. Czy w przypadku świadczenia usług nauki pływania w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, w sytuacji, gdy część zajęć wykonywana jest przez osoby współpracujące lub zatrudnione, a stroną umów z klientami pozostaje Pan jako przedsiębiorca, przysługuje Panu prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, do momentu przekroczenia limitu wartości sprzedaży?

Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 30 kwietnia 2026 r.)

Ad. pytanie nr 1

W ocenie Wnioskodawcy, usługi prywatnego nauczania pływania świadczone osobiście przez niego jako nauczyciela, na rzecz dzieci i młodzieży w wieku szkolnym, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o podatku od towarów i usług, zwolnione od podatku są usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli.

Z powyższego przepisu wynika, że zastosowanie zwolnienia wymaga łącznego spełnienia dwóch przesłanek:

-        przesłanki podmiotowej – usługodawcą musi być nauczyciel,

-        przesłanki przedmiotowej – usługi muszą stanowić prywatne nauczanie na odpowiednim poziomie edukacji.

W przedstawionym stanie faktycznym obie przesłanki są spełnione.

Wnioskodawca jest nauczycielem posiadającym kwalifikacje pedagogiczne oraz doświadczenie zawodowe w pracy z dziećmi i młodzieżą, w tym jako nauczyciel w (…). Świadczone usługi wykonuje osobiście, wykorzystując posiadane kwalifikacje i doświadczenie w procesie dydaktycznym. Tym samym spełniona jest przesłanka podmiotowa.

Świadczone usługi mają charakter systematycznego i metodycznego nauczania. Obejmują one naukę technik pływackich, rozwój sprawności fizycznej oraz kształtowanie kompetencji ruchowych i społecznych. Zajęcia prowadzone są w sposób uporządkowany, z oceną postępów uczestników oraz realizacją określonych celów edukacyjnych.

Co istotne, zajęcia prowadzone są w oparciu o program szkolenia sportowego zatwierdzony przez właściwego ministra, obejmujący treści programowe przewidziane dla dzieci i młodzieży w wieku szkolnym oraz przygotowanie do dalszego kształcenia sportowego, w tym do naboru do klas sportowych.

W konsekwencji świadczone usługi nie mają charakteru wyłącznie rekreacyjnego, lecz stanowią element edukacji w obszarze wychowania fizycznego i edukacji sportowej, pozostając w bezpośrednim związku z systemem kształcenia.

Ponadto, „prywatny” charakter nauczania w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT nie jest uzależniony od tego, czy umowa zawierana jest bezpośrednio z uczniem, czy z jego rodzicem lub opiekunem prawnym. W realiach sprawy umowy zawierane są z rodzicami dzieci, co nie wyłącza zastosowania zwolnienia.

Mając na uwadze powyższe, należy uznać, że usługi świadczone osobiście przez Wnioskodawcę spełniają wszystkie przesłanki zastosowania zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT.

Ad. pytanie nr 2

W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku świadczenia usług nauki pływania w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w sytuacji, gdy część zajęć wykonywana jest przez osoby współpracujące lub zatrudnione, natomiast stroną umów z klientami pozostaje Wnioskodawca, przysługuje mu prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT – do momentu przekroczenia limitu wartości sprzedaży.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, zwolnieniu od podatku podlega sprzedaż dokonywana przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym ustawowego limitu.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że podatnikiem podatku od towarów i usług – zgodnie z art. 15 ustawy o VAT – jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą. W analizowanej sprawie podatnikiem jest wyłącznie Wnioskodawca jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą.

Fakt, że część czynności faktycznych wykonywana jest przez osoby współpracujące lub zatrudnione, nie powoduje powstania odrębnych podatników VAT. Osoby te działają w ramach organizacyjnej struktury przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, wykonując czynności na jego rzecz i w jego imieniu.

W szczególności:

-        nie są stroną umów zawieranych z klientami,

-        nie występują jako niezależni usługodawcy wobec odbiorców usług,

-        działają jako element organizacji działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

W konsekwencji to Wnioskodawca pozostaje podmiotem świadczącym usługi w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, a całość obrotu generowanego w ramach działalności stanowi jego sprzedaż.

Jednocześnie należy podkreślić, że usługi edukacyjne wykonywane przez osoby współpracujące lub pracowników – ze względu na brak bezpośredniej relacji nauczyciel–uczeń – nie spełniają przesłanek „prywatnego nauczania” w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT, a zatem nie korzystają ze zwolnienia przedmiotowego.

Nie wyłącza to jednak możliwości stosowania zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. W konsekwencji, do momentu przekroczenia limitu wartości sprzedaży oraz przy braku przesłanek negatywnych określonych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT, Wnioskodawca ma prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego w odniesieniu do tej części działalności, która nie korzysta ze zwolnienia przedmiotowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:

-        nieprawidłowe w zakresie uznania, że usługi prywatnego nauczania pływania świadczone osobiście przez Pana jako nauczyciela, na rzecz dzieci i młodzieży w wieku szkolnym, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o podatku od towarów i usług (pytanie nr 1),

-        prawidłowe w zakresie uznania, że świadcząc usług nauki pływania w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, przysługuje Panu prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, do momentu przekroczenia limitu wartości sprzedaży (pytanie nr 2).

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zwanym dalej „podatkiem” podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Podkreślić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.

W przedmiotowej sprawie Pana wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT dla świadczonych przez Pana osobiście usług nauki pływania na rzecz dzieci i młodzieży w wieku szkolnym.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pan nauczycielem i prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której świadczy usługi nauczania pływania dzieci i młodzieży. Zajęcia nauki pływania prowadzi Pan samodzielnie i na własny rachunek w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej. W związku ze świadczeniem przez Pana usług zawiera Pan umowy z odbiorcami tych usług. W przypadku osób niepełnoletnich stroną umów są co do zasady rodzice albo opiekunowie prawni dzieci. Nie posiada Pan statusu jednostki objętej systemem oświaty w rozumieniu ustawy – Prawo oświatowe. Świadczone przez Pana usługi nie są usługami wykonywanymi przez jednostkę objętą systemem oświaty. Nie posiada Pan statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk ani instytutu badawczego. Posiada Pan wiedzę i kwalifikacje zdobyte w oficjalnym systemie nauczania i wykorzystywane przeze Pana w zakresie nauki pływania. Jest Pan nauczycielem (…), a prowadzona przez Pana działalność pozostaje związana z Pana kwalifikacjami pedagogicznymi i zawodowymi w obszarze nauczania pływania oraz szkolenia sportowego dzieci i młodzieży. Zakres świadczonych przez Pana usług mieści się, w Pana ocenie w obszarze edukacji szkolnej dzieci i młodzieży, w szczególności w sferze wychowania fizycznego, rozwoju sprawności ruchowej oraz edukacji sportowej. Zajęcia prowadzone są w oparciu o program szkolenia sportowego w pływaniu zatwierdzony przez Ministra Sportu i służą przygotowaniu dzieci do dalszego kształcenia sportowego, w tym do naboru do klas sportowych. Świadczone przez Pana usługi mają charakter systematycznego przekazywania wiedzy, umiejętności i kompetencji w zakresie nauki pływania oraz rozwoju sportowego dzieci i młodzieży. W Pana ocenie są one elementem edukacji szkolnej w obszarze wychowania fizycznego i edukacji sportowej, a nie wyłącznie usługą rekreacyjną. W ramach działalności korzysta Pan również z pomocy osób posiadających przygotowanie do wykonywania zawodu nauczyciela. Jeżeli zajęcia prowadzi osoba współpracująca lub zatrudniona przez Pana, stroną umowy z odbiorcą usługi pozostaje co do zasady Pan działalność gospodarcza, reprezentowana przez Pana jako przedsiębiorcę.

Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:

Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,

b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w zakresie kształcenia

– oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy:

Zwalnia się od podatku usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli.

Powyżej wskazane przepisy są odzwierciedleniem regulacji art. 132 ust. 1 lit. i) i lit. j) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, str. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którymi:

Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:

i) kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie;

j) nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe.

Z regulacji art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy, wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie edukacji, ale także przesłanki podmiotowej, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być nauczycielem. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania. Zwolnione od podatku jest nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe. Prywatne nauczanie obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność (tj. nauczyciel działa we własnym imieniu). Prywatny charakter nauczania nie zależy od istnienia bezpośredniej relacji umownej między uczącym a uczniem (bądź uczniami), może to być bowiem umowa zawarta przez nauczającego, np. z rodzicami uczniów. Przykładem takiej usługi jest udzielanie korepetycji. Bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje, czy odbiorcą usługi jest indywidualny uczeń, czy też jednocześnie większa liczba osób. W przypadku jednak, gdy nauczyciele świadczący usługi nauczania są zatrudnieni przez inny podmiot, to nie łączy ich bezpośrednia relacja umowna z uczniami, lecz z podmiotem zatrudniającym.

Przywołany wyżej przepis umożliwia nauczycielom zwolnienie od podatku świadczonych przez nich usług nauczania prywatnego na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym. Zwolnienie to odnosi się zatem do usług nauczania, które obejmuje materiał dydaktyczny realizowany przez szkoły lub uczelnie wyższe. Musi istnieć tu zatem zgodność realizowanego w ramach prywatnego nauczania materiału z materiałem przewidzianym w programie nauczania w wymienionych placówkach oświatowych.

Powyższe stanowisko potwierdza analiza orzeczeń TSUE. W zapadłym rozstrzygnięciu C-473/08 z dnia 28 stycznia 2010 r. w sprawie Eulitz, Trybunał stwierdził, że nauczyciele świadczący usługi w ramach kursów organizowanych przez podmiot trzeci nie mogą zostać uznani za osoby nauczające „prywatnie” w rozumieniu art. 13 część A ust. 1 lit. j VI Dyrektywy (obecnie art. 132 ust. 1 lit. j Dyrektywy 2006/112/WE). W wyroku tym wskazano także, że: „Thomas Eulitz działał jako nauczyciel w ramach kursu szkoleniowego proponowanego przez podmiot trzeci – EIPOS. W świetle ustaleń sądu krajowego podmiot ten – a nie Thomas Eulitz – pełnił obowiązki instytucji szkoleniowej, w ramach której ten ostatni nauczał oraz świadczył usługi szkoleniowe uczestnikom rzeczonych kursów” (pkt 52).

Zgodnie ze stanowiskiem TSUE, zajętym w wyroku C-445/05 z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie Werner Haderer, nauczanie prywatne obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność. Nie ma przy tym znaczenia okoliczność, czy usługa jest świadczona indywidualnemu uczniowi/słuchaczowi, czy też jednocześnie większej liczbie osób. W orzeczeniu tym Trybunał nadmienił, że pojęcie „edukacja szkolna i uniwersytecka” nie obejmuje jedynie nauczania, które kończy się egzaminem w celu uzyskania danych kwalifikacji lub które umożliwia uzyskanie określonego wykształcenia, lecz obejmuje także inną działalność, w ramach której prowadzi się nauczanie w celu poszerzania wiedzy i umiejętności uczniów lub studentów, pod warunkiem, że działalność ta nie będzie miała charakteru wyłącznie rekreacyjnego. Jednocześnie, zdaniem Trybunału, przyjęcie szczególnie ścisłej wykładni pojęcia „edukacji szkolnej i uniwersyteckiej” groziłoby powstaniem rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w państwach członkowskich, z tego powodu, że systemy nauczania w każdym państwie członkowskim są zorganizowane w różny sposób.

Rozpatrując możliwość zastosowania zwolnienia od podatku dla świadczonych przez Pana usług nauki pływania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 w pierwszej kolejności należy przeanalizować możliwość objęcia ich zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT.

Należy wskazać, że z opisu sprawy wynika, że nie ma Pan statusu jednostki objętej systemem oświaty. Ponadto z okoliczności sprawy wynika, że nie ma Pan statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk oraz instytutu badawczego.

W rezultacie świadczone przez Pana usługi nauczania pływania nie korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT, ponieważ nie jest Pan podmiotem wymienionym w tym przepisie.

Jak wskazano wyżej, art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT zawiera zarówno przesłankę podmiotową, jak i przedmiotową, których spełnienie umożliwia zastosowanie zwolnienia od podatku. Dla zastosowania ww. zwolnienia, przesłanki te muszą być spełnione łącznie.

Odnosząc się do przesłanki podmiotowej, należy zauważyć że pod pojęciem nauczyciela należy rozumieć osobę, która posiada i przekazuje wiedzę i umiejętności. Przy czym, nie musi to być nauczyciel w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 986 ze zm.), ale np. osoba, która posiada wykształcenie kierunkowe (np. ukończone studia wyższe), jak również osoba posiadająca wiedzę i kwalifikacje nabyte w inny sposób. Przykładowo może to być osoba, która ukończyła zorganizowany przez Polski Związek Szachowy kurs instruktora szachowego, posiada odpowiednią wiedzę, kwalifikacje, doświadczenie. Zauważyć bowiem należy, że system oświaty w pewnych dziedzinach nie przewiduje odrębnego kształcenia kierunkowego. Zatem, gdy dana osoba zdobyła wiedzę np. w ramach kursu, to też zasadne jest przyjęcie, że posiada wiedzę i kwalifikacje pozwalające pełnić rolę nauczyciela. Również np. osoba kończąca studia na kierunku farmacji, która nabyła w ich toku szeroką wiedzę z zakresu chemii, może być uznana za nauczyciela tego przedmiotu.

Jak wynika z informacji przedstawionych we wniosku, posiada Pan wiedzę i kwalifikacje zdobyte w oficjalnym systemie nauczania i wykorzystywane przeze Pana w zakresie nauki pływania. Jest Pan nauczycielem Zespołu Szkół Sportowych, a prowadzona przez Pana działalność pozostaje związana z Pana kwalifikacjami pedagogicznymi i zawodowymi w obszarze nauczania pływania oraz szkolenia sportowego dzieci i młodzieży. Istnieje bezpośredni związek pomiędzy posiadanymi przez Pana kwalifikacjami a świadczonymi przez Pana osobiście usługami. Związek ten polega na tym, że Pana kwalifikacje nauczycielskie i doświadczenie w pracy z dziećmi i młodzieżą są wykorzystywane bezpośrednio przy prowadzeniu zajęć nauki pływania, ocenie postępów uczestników, doborze metod nauczania oraz realizacji programu szkoleniowego.

Zatem, w analizowanym przypadku dla świadczonych przez Pana osobiście usług nauczania pływania jest spełniona przesłanka podmiotowa zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.

Natomiast odnośnie przesłanki przedmiotowej należy zwrócić uwagę na orzeczenie TSUE z 7 października 2019 r. w sprawie C-47/19, które odnosi się do lekcji surfingu i żeglarstwa udzielanych szkołom i uniwersytetom, w których lekcje te są częścią programu zajęć sportowych lub kształcenia nauczycieli wychowania fizycznego i mogą być uwzględnione przy wystawianiu ocen. Pomimo, że nauczanie surfingu i żeglarstwa wpisuje się w program nauczania tych szkół i uniwersytetów, TSUE stwierdził, że jest to nauczanie specjalistyczne i selektywne, które nie jest równoznaczne z nauczaniem, utrwalaniem i rozwijaniem wiedzy i umiejętności dotyczących szerokiego i zróżnicowanego zakresu przedmiotów, co jest charakterystyczne dla nauczania szkolnego i uniwersyteckiego.

Podkreślenia wymaga, że TSUE w wyroku z 21 października 2021 r. w sprawie C-373/19 Dubrovin & Tröger GbR – Aquatics, rozpatrywał kwestię, czy pojęcie „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112, należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono udzielanie lekcji pływania przez szkołę pływania.

Jak wskazał TSUE:

(20) Artykuł 132 dyrektywy 2006/112 przewiduje zwolnienia, które, jak wskazuje tytuł rozdziału, w którym przepis ów się znajduje, mają na celu uprzywilejowanie niektórych rodzajów działalności wykonywanych w interesie publicznym. Niemniej jednak zwolnienia te nie dotyczą wszystkich rodzajów działalności w interesie publicznym, a jedynie tych, które zostały w sposób szczegółowy wyliczone i opisane (wyroki: z 4 maja 2017 r., Brockenhurst College, C-699/15, EU:C:2017:344, pkt 23 i przytoczone tam orzecznictwo; a także z 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU;C;2019;202, pkt 17).

(21) Wedle orzecznictwa Trybunału omawiane zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcie prawa Unii, które mają na celu uniknięcie rozbieżności w stosowaniu systemu VAT w poszczególnych państwach członkowskich.

(22) Trybunał orzekł już, że wyrażenia użyte do określenia zwolnień przewidzianych w art. 132 dyrektywy 2006/112 powinny podlegać wykładni ścisłej, ponieważ stanowią one wyjątki od wynikającej z art. 2 tej dyrektywy zasady ogólnej, zgodnie z którą VAT pobierany jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika. Niemniej jednak powyższa zasada ścisłej interpretacji nie oznacza, że pojęcia użyte w celu opisania zwolnień przewidzianych w owym art. 132 należy interpretować w sposób, który pozbawiałby te zwolnienia skuteczności (wyroki: z dnia 4 maja 2017 r., Brockenhurst College, C-699/15, EU:C:2017:344, pkt 23 i przytoczone tam orzecznictwo; a także z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 19).

(23) Należy przypomnieć, że art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112 nie zawiera żadnej definicji pojęcia „kształcenia powszechnego lub wyższego”.

(24) Niemniej jednak Trybunał uznał, po pierwsze, że przekazywanie wiedzy i kompetencji pomiędzy nauczycielem i uczniami jest szczególnie ważnym elementem działalności kształcenia (wyroki: z dnia 14 czerwca 2007 r., Horizon College, C-434/05, EU:C:2007:343, pkt 18; a także z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 21).

(25) Po drugie, Trybunał wyjaśnił, że „pojęcie kształcenia powszechnego i wyższego” w rozumieniu dyrektywy 2006/112 nie ogranicza się jedynie do nauczania, które kończy się egzaminami w celu uzyskania danych kwalifikacji lub które umożliwia uzyskanie określonego wykształcenia w celu wykonywania danego zawodu, ale obejmuje także inną działalność, w ramach której prowadzi się nauczanie w szkołach lub na uniwersytetach w celu poszerzenia wiedzy i umiejętności uczniów lub studentów, pod warunkiem iż działalność ta nie będzie miała charakteru wyłącznie rekreacyjnego (wyroki: z dnia 28 stycznia 2010 r., Eulitz, C-473/08, EU:C:2010:47, pkt 29 i przytoczone tam orzecznictwo; a także z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 22, 23).

(26) W związku z tym pojęcie „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112 obejmuje rodzaje działalności, które różnią się ze względu na swój charakter, jak i ze względu na ramy, w jakich są prowadzone (zob. podobnie wyroki: z dnia 14 czerwca 2007 r., Horizon College, C-434/05, EU:C:2007:343, pkt 20, z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 24).

(27) Z powyższego wynika, że w pojęciu tym prawodawca Unii zamierzał zawrzeć określony rodzaj systemu nauczania, który jest wspólny dla wszystkich państw członkowskich, niezależnie od cech własnych każdego z systemów krajowych (wyrok z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 25).

(28) Tym samym pojęcie „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu systemu VAT odsyła co do zasady do zintegrowanego systemu przekazywania wiedzy i kompetencji dotyczącego obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, jak również do pogłębiania i rozwoju owej wiedzy i kompetencji przez uczniów i studentów w miarę ich postępów i ich specjalizacji w ramach poszczególnych stopni składających się na ten system (wyrok z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 26).

W konsekwencji TSUE orzekł:

(31) Tymczasem należy zauważyć, że choć prawdą jest, że udzielanie lekcji pływania przez szkołę pływania, takie jak to, o którym mowa w postępowaniu głównym, ma pewne znaczenie i realizuje cel leżący w interesie ogólnym, to jednak jest ono nauczaniem specjalistycznym, świadczonym w sposób doraźny, które nie jest samo w sobie równoważne z przekazywaniem wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębianiem oraz ich rozwojem, co jest charakterystyczne dla kształcenia powszechnego lub wyższego (zob. analogicznie wyrok z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 29; a także postanowienie z dnia 7 października 2019 r., Finanzamt Hamburg-Barmbek-Uhlenhorst, C-47/19, niepublikowane, EU:C:2019:840, pkt 33).

(32) O ile bowiem nie można zanegować znaczenia wiedzy przekazanej w ramach kształcenia związanego z kierowaniem pojazdami samochodowymi oraz nauki żeglarstwa, w szczególności w celu stawienia czoła trudnym sytuacjom, a ogólniej w celu zapewnienia bezpieczeństwa i integralności fizycznej osób, o tyle Trybunał orzekł, odpowiednio, w wyroku z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie (C-449/17, EU:C:2019:202) i w postanowieniu z dnia 7 października 2019 r., Finanzamt Hamburg-Barmbek-Uhlenhorst (C-47/19, niepublikowanym, EU:C:2019:840), że tego rodzaju nauczanie nie jest objęte pojęciem „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112.

(33) Z uwagi na powyższe na pytanie pierwsze należy odpowiedzieć, iż pojęcie „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że nie obejmuje ono udzielania lekcji pływania przez szkołę pływania.

Zatem biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz powołane orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-373/19, należy uznać, że świadczone przez Pana osobiście usługi nauki pływania nie są usługami obejmującymi kształcenie powszechne na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym. Nauczanie to nie ma w świetle ww. orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, charakteru kształcenia powszechnego ani wyższego, gdyż nie wiąże się z przekazywaniem wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębianiem oraz rozwojem.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-373/19 jednoznacznie wynika, że udzielanie lekcji pływania, ma pewne znaczenie i realizuje cel leżący w interesie ogólnym, jednak jest ono nauczaniem specjalistycznym, świadczonym w sposób doraźny, które nie jest samo w sobie równoważne z przekazywaniem wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębianiem oraz ich rozwojem, co jest charakterystyczne dla kształcenia powszechnego lub wyższego, w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) Dyrektywy.

Analiza ww. orzeczenia prowadzi do wniosku, że ma ono również zastosowanie w odniesieniu do innych usług prywatnego nauczania, które są nauczaniem specjalistycznym, świadczonym – tak jak ww. lekcje pływania – w sposób doraźny i które nie spełniają przesłanek do uznania ich za kształcenie powszechne lub wyższe, w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) Dyrektywy.

Prowadzone przez Pana zajęcia z nauki pływania są właśnie takim nauczaniem specjalistycznym, świadczonym w sposób doraźny, które nie stanowi przekazywania wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębiania oraz rozwoju.

Zatem z całokształtu przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że zakres i charakter świadczonych przez Pana usług, określonych we wniosku jako nauczanie pływania nie spełnia przesłanek do uznania tych usług za kształcenie powszechne.

Wobec powyższego, w świetle orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-373/19, nie można uznać, że świadczone przez Pana osobiście usługi nauczania pływania objęte są pojęciem kształcenia powszechnego lub wyższego. Prowadzone przez Pana nauczanie nie może korzystać ze zwolnienia od podatku dla prywatnego nauczania. Wskazał Pan wprawdzie, że zakres świadczonych przez Pana usług mieści się, w obszarze edukacji szkolnej dzieci i młodzieży, w szczególności w sferze wychowania fizycznego, rozwoju sprawności ruchowej oraz edukacji sportowej oraz, że zajęcia prowadzone są w oparciu o program szkolenia sportowego w pływaniu zatwierdzony przez Ministra Sportu i służą przygotowaniu dzieci do dalszego kształcenia sportowego, w tym do naboru do klas sportowych.

W tym miejscu należy podkreślić, że samo ujęcie w podstawie programowej na danym poziomie edukacji umiejętności odpowiadających prowadzonym przez Pana zajęciom, nie jest okolicznością przesądzającą o tym, że nauczanie obejmujące te zajęcia należy uznać za „kształcenie powszechne lub wyższe”.

Należy także zauważyć, że wskazał Pan, że świadczone przez Pana usługi mają charakter systematycznego przekazywania wiedzy, umiejętności i kompetencji w zakresie nauki pływania oraz rozwoju sportowego dzieci i młodzieży. W Pana ocenie są one elementem edukacji szkolnej w obszarze wychowania fizycznego i edukacji sportowej, a nie wyłącznie usługą rekreacyjną.

W świetle ww. orzeczenia TSUE należy stwierdzić, że prowadzona przez Pana nauka pływania nie ma charakteru kształcenia powszechnego ani wyższego, gdyż nie wiąże się z przekazywaniem wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębiania oraz rozwoju. Prowadzone zajęcia wpisują się w zakres edukacji sportowej, a tym samym stanowią nauczanie specjalistyczne, które samo w sobie nie jest równoznaczne z pojęciem „kształcenia powszechnego lub wyższego”.

Zatem, pomimo że przesłanka podmiotowa do zwolnienia świadczonych przez Pana osobiście usług nauki pływania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy jest spełniona, to jednak nie jest spełniona przesłanka przedmiotowa.

W konsekwencji świadczone przez Pana osobiście usługi nauki pływania na rzecz dzieci i młodzieży w wieku szkolnym, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na podstawie umów zawieranych z rodzicami lub opiekunami prawnymi uczestników – nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy, stanowiącego implementację ww. przepisu art. 132 ust. 1 lit. j) dyrektywy 2006/112.

Wynika to z faktu, że świadczonych przez Pana usług – w świetle ww. orzeczenia TSUE C-373/19, nie można uznać za usługi obejmujące kształcenie powszechne – na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym.

Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1, zgodnie z którym usługi prywatnego nauczania pływania świadczone osobiście przez Pana jako nauczyciela, na rzecz dzieci i młodzieży w wieku szkolnym, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy, uznałem za nieprawidłowe.

Odnosząc się natomiast do Pana wątpliwości dotyczących możliwości zastosowania przez Pana zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy w przypadku świadczenia usług nauki pływania w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, w sytuacji, gdy część zajęć wykonywana jest przez osoby współpracujące lub zatrudnione, a stroną umów z klientami pozostaje Pan jako przedsiębiorca, należy wskazać, iż:

Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2025 r.:

Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 200 000 zł.

Stosownie natomiast do art. 113 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2026 r.:

Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.

Zgodnie z nowelizacją ustawy o podatku od towarów i usług zmianie ulega art. 113 ust. 1 ustawy, w którym podwyższono limit sprzedaży uprawniający do korzystania ze zwolnienia podmiotowego, z kwoty 200 000 zł do kwoty 240 000 zł.

Tym samym, począwszy od tej daty, podatnik ma prawo do zastosowania zwolnienia, jeżeli wartość sprzedaży – nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym 240 000 zł oraz nie przekroczy tego limitu w roku bieżącym.

Zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy:

Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;

1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;

2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:

a) transakcji związanych z nieruchomościami,

b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,

c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych

- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;

3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

W oparciu o art. 113 ust. 5 ustawy:

Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Na mocy art. 113 ust. 9 ustawy:

Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Według art. 113 ust. 10 ustawy:

Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Zgodnie z art. 113 ust. 11 ustawy:

Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Z kolei przepis art. 113 ust. 13 ustawy, stanowi, że:

Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1) dokonujących dostaw:

a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,

b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:

- energii elektrycznej (CN 2716 00 00),

- wyrobów tytoniowych,

- samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,

c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,

d) terenów budowlanych,

e) nowych środków transportu,

f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:

- preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),

- komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),

- urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),

- maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),

g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:

- pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),

- motocykli (PKWiU ex 45.4);

2) świadczących usługi:

a) prawnicze,

b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,

c) jubilerskie,

d) ściągania długów, w tym factoringu;

3) (uchylony).

Podatnik może zatem korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad określonych przepisami art. 113 ust. 1-12 ustawy, pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że nie wykonuje Pan czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług, które wyłączałyby możliwość stosowania zwolnienia podmiotowego z przyczyn przedmiotowych. Wartość Pana sprzedaży za 2025 r. nie przekroczyła kwoty 240 000 zł. Według Pana aktualnej wiedzy i przewidywań wartość Pana sprzedaży za 2026 r. również nie przekroczy kwotę 240 000 zł.

W konsekwencji, stwierdzić należy, że świadcząc usługi nauki pływania w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, w sytuacji, gdy część zajęć wykonywana jest przez osoby współpracujące lub zatrudnione, a stroną umów z klientami pozostaje Pan jako przedsiębiorca, może Pan korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, aż do momentu gdy wartość sprzedaży w Pana działalności nie przekroczy w danym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.

Zaznaczyć jednakże należy, że jeżeli wartość sprzedaży z tytułu świadczenia usług nauki pływania, przekroczy 240 000 zł w roku podatkowym 2026, bądź w późniejszych latach kwoty wynikającej z art. 113 ust. 1 ustawy, zwolnienie – o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy – utraci moc począwszy od czynności, którą zostanie przekroczona ta kwota. Wskazania wymaga również, że w przypadku wykonania jakiejkolwiek czynności wymienionej w art. 113 ust. 13 ustawy, utraci Pan prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.

Tym samym, Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2, zgodnie z którym w przypadku świadczenia usług nauki pływania w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w sytuacji, gdy część zajęć wykonywana jest przez osoby współpracujące lub zatrudnione, natomiast stroną umów z klientami pozostaje Pan, przysługuje Panu prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT – do momentu przekroczenia limitu wartości sprzedaży, należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie pytania nr 1 i nr 2. W pozostałym zakresie, tj. w zakresie pytania nr 3, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (oraz z opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Biorąc pod uwagę powyższe, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Ponadto należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.