Interpretacja 0111-KDIB3-2.4012.219.2025.2.MGO

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z realizacją zadania pn. „…”. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 24 kwietnia 2025 r. (wpływ 24 kwietnia 2025 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Gmina otrzymała dofinansowanie na realizację operacji pn. „…” w ramach ogłoszonego naboru przez Urząd Marszałkowski.

Wnioskowana interpretacja jest koniecznym załącznikiem do wniosku o płatność dla operacji typu „…” w ramach poddziałania „…” objętego Programem …”.

Gmina zwraca się z prośbą o wydanie indywidualnej pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w związku z obowiązkiem dostarczenia przedmiotowej interpretacji, jako załącznik do wniosku o płatność dla operacji typu „…” w ramach poddziałania „…” objętego Programem …”.

Przedmiotem zamówienia są roboty budowlane pn. … w zakresie przebudowy nawierzchni jezdni, budowy chodnika, przebudowy pobocza, budowy urządzeń odwadniających drogę, budowy sieci kanalizacji deszczowej, przebudowy skrzyżowania, remontu zjazdów i przepustów wraz z budową kanału technologicznego w miejscowości …, gmina …, powiat ...

W zakres zadania wchodzi:

1. Przebudowa nawierzchni jezdni drogi gminnej na długości … m w km 0+000 - … (odcinek I) i w km … (odcinek II); zakres przebudowy obejmuje wzmocnienie konstrukcji nawierzchni i dostosowanie jej do założonego obciążenia ruchem oraz poszerzenia do normatywnej szerokości tj. 5,0 m + poszerzenie w obrębie łuków poziomych.

2. Budowa chodnika na długości … mb w km … (odcinek I); zaprojektowano budowę chodnika o nawierzchni z kostki brukowej betonowej o szerokości 2,0 m (licząc bez krawężnika i obrzeży), lokalnie, w miejscu występowania przeszkody zawężony do min. 1,25 m.

3. Przebudowa poboczy w km … (odcinek I) i w km … (odcinek II) (str. prawa) i w km … (odcinek I) i w km … (odcinek II) (str. lewa) na pobocza o nawierzchni z kruszywa łamanego stabilizowanego mechanicznie i powierzchniowo utrwalonego grysem i bitumem o szerokości 0,75 m.

4. Budowa sieci kanalizacji deszczowej na długości … w km …; Zaprojektowano kolektor kanalizacji deszczowej z rur z tworzywa sztucznego o śr. fi 500 mm, odprowadzenie wód do istniejącego wylotu przepusty drogowego zlokalizowanego w km … (str. lewa).

5. Przebudowa skrzyżowania z drogą gminną w km ….

6. Remont zjazdów; zakres remontu obejmuje remont istniejących zjazdów do posesji, bez zmian ich charakterystycznych parametrów przy użyciu materiałów innych niż w stanie pierwotnym (kostka brukowa betonowa gr. 8 cm lub beton asfaltowy).

7. Remont przepustów; zakres remontu przepustów obejmuje wymianę wyeksploatowanych rur przepustowych na nowe o tych samych parametrach technicznych oraz rzędnych montaży przy użyciu materiałów innych niż w stanie pierwotnym – rur z tworzywa sztucznego.

8. Budowę urządzeń odwadniających drogę (wpusty uliczne, studnie kanalizacyjne, korytka ściekowe, odwodnienia liniowe).

Dofinansowanie na podstawie zawartej umowy wynosi 63,63% kosztów kwalifikowalnych brutto z programu ... Pozostałe środki pochodzić będą z budżetu Gminy.

W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:

Na pytanie Organu „Czy wskazana we wniosku operacja pn. „…” będzie przez Państwa realizowana w związku z działalnością statutową Gminy i należy do zadań własnych gminy wskazanych w ustawie z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1465 ze zm.)? Jeśli tak, to należy wskazać jakie będą to zadania?”, odpowiedzieli Państwo:

„Realizacja operacji w ramach zadań własnych gminy.

Operacja pn. „…” będzie realizowana przez Gminę w związku z jej działalnością statutową i należy do zadań własnych określonych w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, w szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego.

W ramach przedmiotowego zadania Gmina zamierza wykonywać w szczególności:

• przebudowę nawierzchni jezdni,

• budowę chodnika,

• przebudowę poboczy,

• budowę urządzeń odwadniających drogę,

• budowę sieci kanalizacji deszczowej,

• przebudowę skrzyżowania,

• remont zjazdów i przepustów.”

Na pytanie zadane w wezwaniu „Do jakich czynności wykorzystywane będą towary i usługi nabywane dla realizacji wskazanej operacji, tj. do czynności:

a. opodatkowanych podatkiem od towarów i usług,

b. zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług,

c. niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?”,

odpowiedzieli Państwo „Wykorzystanie towarów i usług nabywanych dla realizacji operacji:

a. Czynności opodatkowane VAT – Gmina nie przewiduje wykonywania czynności opodatkowanych VAT w związku z realizacją i po zakończeniu inwestycji.

b. Czynności zwolnione z VAT – Gmina nie planuje czynności korzystających ze zwolnienia przedmiotowego w ramach tej inwestycji.

c. Czynności niepodlegające VAT – wszystkie nabyte towary i usługi (np. materiały drogowe, usługi rozbiórkowe i budowlane, prace geodezyjne) będą wykorzystywane wyłącznie do realizacji inwestycji w formie nieodpłatnego udostępnienia drogi publicznej mieszkańcom. 

Na pytanie Organu „Do jakich czynności wykorzystywane będą efekty wskazanej operacji, tj. do czynności:

a. opodatkowanych podatkiem od towarów i usług,

b. zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług,

c. niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?”,

odpowiedzieli Państwo „Wykorzystanie efektów inwestycji:

a. Czynności opodatkowane VAT – po zakończeniu budowy Gmina nie będzie wykonywać odpłatnych czynności opodatkowanych (brak odpłatnego udostępniania drogi).

b. Czynności zwolnione z VAT – brak planu wykonywania czynności zwolnionych VAT związanych z eksploatacją drogi.

c. Czynności niepodlegające VAT – efekt inwestycji (droga publiczna …) będzie udostępniony nieodpłatnie wszystkim użytkownikom, co wyłącza opodatkowanie VAT zgodnie z zakresem czynności niebędących dostawą towarów czy świadczeniem usług.”

Ponadto podali Państwo, że „Uzasadniając pytanie, podkreślamy, że:

• będąca beneficjentem Gmina nie nabywa usług w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT prawo do odliczenia VAT przysługuje wyłącznie w zakresie wykorzystania towarów i usług do czynności opodatkowanych.

• Gmina po zakończeniu inwestycji nie przewiduje odpłatnych czynności VAT.

• inwestycja ma charakter zadania własnego gminy (art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym).”

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzpełnieniu wniosku z 24 kwietnia 2025 r.)

Czy Gmina, jako czynny podatnik podatku od towarów i usług, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z inwestycją pn. „…”, jeżeli po zakończeniu prac Gmina nie będzie wykonywać czynności opodatkowanych VAT, a efekt inwestycji (droga) będzie ogólnodostępny i nieodpłatnie użytkowany?

Państwa stanowisko w sprawie

Gmina stoi na stanowisku, iż nie będzie miała możliwości odzyskania podatku od towarów i usług w ramach kosztów zadania pn. „…”. Wynika to z tego, że przedmiotowa inwestycja nie będzie służyła w żaden sposób sprzedaży opodatkowanej.

Głównym celem inwestycji jest poprawa warunków drogowych poprzez przebudowę drogi w miejscowości ... Po zakończeniu inwestycji drogą będzie w zarządzie Burmistrza Miasta. Gmina jest osobą prawną oraz czynnym podatnikiem VAT z tytułu czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Do zadań własnych tut. organu należą sprawy publiczne z art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 z późn. zm.) w tym zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w szczególności obejmujące sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego. Wobec powyższego nie będą wypełnione warunki wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm.).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119a ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W świetle art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy:

W przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Z cytowanego wyżej art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto, ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W oparciu o art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że według art. 15 ust. 6 ustawy:

Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań, jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:

˗ podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz

˗ podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp. umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W oparciu o art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.):

Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Według art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym:

Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 320 ze zm.):

Drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:

Drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące kategorie:

1) drogi krajowe;

2) drogi wojewódzkie;

3) drogi powiatowe;

4) drogi gminne.

Stosownie do unormowań zawartych w art. 7 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:

Do dróg gminnych zalicza się drogi o znaczeniu lokalnym niezaliczone do innych kategorii, stanowiące uzupełniającą sieć dróg służących miejscowym potrzebom, z wyłączeniem dróg wewnętrznych.

Zgodnie z art. 8 ust. 1, 2 i 3 ustawy o drogach publicznych:

1. Drogi, parkingi oraz place przeznaczone do ruchu pojazdów, niezaliczone do żadnej z kategorii dróg publicznych i niezlokalizowane w pasie drogowym takiej drogi, są drogami wewnętrznymi.

2. Budowa, przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg wewnętrznych oraz zarządzanie nimi należy do zarządcy terenu, na którym jest zlokalizowana droga, a w przypadku jego braku – do właściciela tego terenu.

3. Finansowanie zadań, o których mowa w ust. 2, należy do zarządcy terenu, na którym jest zlokalizowana droga, a w przypadku jego braku – do właściciela tego terenu.

Na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:

Organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi.

Jak wynika z art. 19 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:

Zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg:

1) krajowych – Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;

2) wojewódzkich – zarząd województwa;

3) powiatowych – zarząd powiatu;

4) gminnych – wójt (burmistrz, prezydent miasta).

Zgodnie z art. 20 pkt 3 ustawy o drogach publicznych:

Do zarządcy drogi należy w szczególności pełnienie funkcji inwestora.

Na podstawie art. 20 pkt 4 ustawy o drogach publicznych:

Do zarządcy drogi należy w szczególności utrzymanie części drogi, urządzeń drogi, budowli ziemnych, drogowych obiektów inżynierskich, znaków drogowych, sygnałów drogowych i urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego, z wyjątkiem części pasa drogowego, o których mowa w art. 20f pkt 2.

W myśl art. 20 pkt 11 ustawy o drogach publicznych:

Do zarządcy drogi należy w szczególności wykonywanie robót interwencyjnych, robót utrzymaniowych i zabezpieczających.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:

Zarządca drogi, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 2-4 i ust. 5, może wykonywać swoje obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi, utworzonej odpowiednio przez sejmik województwa, radę powiatu lub radę gminy. Jeżeli jednostka taka nie została utworzona, zadania zarządu drogi wykonuje zarządca.

Przywołane powyżej regulacje prawne w sposób jednoznaczny wskazują, że budowa, przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg oraz zarządzanie nimi należy do zarządcy terenu, na którym jest zlokalizowana droga. Działania zarządców dróg mieszczą się w zakresie czynności o charakterze publicznoprawnym i wynikają z wykonywania przez te jednostki władztwa publicznoprawnego.

Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia, czy w związku z realizacją zadania pn.: „…”, Gmina będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z inwestycją.

Zgodnie z przytoczonymi przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez czynnego podatnika podatku VAT, w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych tym podatkiem.

W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia podatku VAT naliczonego nie będą spełnione. Realizując przedmiotowe zadanie, nie będą Państwo działali w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, lecz jako organ władzy publicznej, w zakresie zadań własnych, nałożonych odrębnymi przepisami prawa, w ramach czynności publicznoprawnych. Wskazali Państwo bowiem, że ww. zadanie będzie realizowane przez Gminę w związku z jej działalnością statutową i należy do zadań własnych określonych w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Ponadto wskazali Państwo w opisie sprawy, że wszystkie nabyte towary i usługi (np. materiały drogowe, usługi rozbiórkowe i budowlane, prace geodezyjne) będą wykorzystywane wyłącznie do realizacji inwestycji w formie nieodpłatnego udostępnienia drogi publicznej mieszkańcom tj. do czynności niepodlegających VAT. Efekt inwestycji (droga publiczna …) będzie udostępniony nieodpłatnie wszystkim użytkownikom.

W konsekwencji nie będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku … w zakresie przebudowy nawierzchni jezdni, budowy chodnika, przebudowy pobocza, budowy urządzeń odwadniających drogę, budowy sieci kanalizacji deszczowej, przebudowy skrzyżowania, remontu zjazdów i przepustów wraz z budową kanału technologicznego w miejscowości …, gmina …, powiat …”. Tym samym nie będzie przysługiwało również z tego tytułu prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Zatem Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Biorąc pod uwagę powyższe, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.