Interpretacja 0111-KDIB3-2.4012.261.2026.2.DK

Interpretacja indywidualna

- stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

20 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 20 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od towarów i usług.

Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca, spółka (...) sp. z o.o. (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”) jest spółką handlową w rozumieniu art. 1 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (tekst jedn.: Dz. U. Z 2022 r. poz. 1467 z późn. zm.).

Spółka podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów w Polsce (tzw. nieograniczony obowiązek podatkowy) oraz jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”). Rok obrotowy i podatkowy Spółki jest tożsamy z rokiem kalendarzowym. Spółka prowadzi księgi rachunkowe i jest zobligowana do sporządzania oraz składania sprawozdań finansowych.

Działalność Wnioskodawcy prowadzona jest w (...) koło (...).

Przedmiotem podstawowej działalności gospodarczej Spółki jest produkcja i sprzedaż systemów rur preizolowanych z głównym przeznaczeniem do budowy zarówno sieci ciepłowniczych, jak i przesyłu innych mediów (m.in. woda chłodząca, para wodna, amoniak) wykorzystywanych w szeroko rozumianym przemyśle. Spółka produkuje i sprzedaje również systemy rurowe z polietylenu i polipropylenu przeznaczone do budowy sieci wodnych, kanalizacyjnych, gazowych oraz do przesyłu różnorodnych substancji powstałych w procesach wytwórczych przedsiębiorstw przemysłowych.

Katalog produktów obejmuje, w szczególności:

Rury wielowarstwowe z polietylenu przeznaczone do:

  - transportu paliw gazowych grupy: I (gazów sztucznych), II (gazu ziemnego),III (gazów płynnych) i IV (mieszaniny propanobutanu technicznego z powietrzem),

  - transportu wody pitnej uzdatnionej i nieuzdatnionej, wody do nawadniania oraz celów przemysłowych,

  - transportu ścieków oczyszczonych i nieoczyszczonych, wody deszczowej i innych mediów,

  - transportu mediów płynnych o podwyższonej temperaturze,

  - transportu płynnych produktów uzyskiwanych w procesach przetwórczych, tj. oleje, ciecze o różnych parametrach i właściwościach fizyko-chemicznych,

  - hydrotransportu - np. do przenoszenia mieszanek żwiru i piasku, - rury osłonowe do kabli i rury płaszczowe do preizolacji.

Elementy systemów preizolowanych:

  - rury proste preizolowane,

  - kształtki preizolowane,

  - mufy do izolacji połączeń spawanych (w tym mufy termokurczliwe),

  - rury i kształtki z rurą przewodową stalową w rurze osłonowej z polietylenu PE, przeznaczone do budowy podziemnych, bezkanałowych, układanych bezpośrednio w gruncie sieci ciepłowniczych lub w rurze osłonowej Spiro z blachy (taśmy) stalowej ocynkowanej, aluminiowej lub ze stali nierdzewnej, przeznaczone do budowy sieci naziemnych, do przesyłania nośnika ciepła (wody sieciowej),

  - kompletny system rur preizolowanych z barierą antydyfuzyjną dla ciepłownictwa i przemysłu z systemem łączeniowym bazującym na mufach z barierą poddawanych sieciowaniu radiacyjnemu,

  - UV Protect - rury preizolowane z osłoną HDPE z barierą UV odporne na warunki zewnętrzne, w tym korozję, w dowolnym kolorze płaszcza, stanowiące alternatywne rozwiązanie w stosunku do rur w płaszczu SPIRO dla przemysłu do budowy napowietrznych sieci przesyłowych.

Ponadto, Spółka w ramach działalności związanej z segmentem systemów rurowych świadczy następujące usługi:

  - usługi preizolacji - preizolacja powierzonej rury przewodowej, która może być wykonana zarówno ze stali, jak również z innych materiałów zdefiniowanych przez klienta - realizacje zarówno dla celów budowy sieci ciepłowniczych, jak również dla celów przemysłowych przy osiąganiu nietypowych, podwyższonych wymagań technologicznych zdefiniowanych przez klienta,

  - usługi projektowe i przeliczeniowe dla różnych rodzajów sieci i rurociągów.

Istotną grupę odbiorców tych produktów stanowi branża ciepłownicza, a do jej głównych odbiorców należą:

   - przedsiębiorstwa energetyki cieplnej (firmy, których podstawowym obszarem działalności jest dystrybucja energii cieplnej),

   - firmy instalacyjne realizujące projekty inwestycyjne dla przedsiębiorstw energetyki cieplnej,

   - dystrybutorzy i producenci rur lub systemów preizolowanych,

   - zakłady przemysłowe branży energetycznej, chemicznej, petrochemicznej i wydobywczej, które w ramach swoich procesów produkcyjnych definiują konieczność przesyłu mediów w taki sposób, aby nie traciły one swojej temperatury w trakcie przesyłu,

   - hurtownie materiałów instalacyjnych.

Podstawowa działalność prowadzona przez Spółkę podlega - co do zasady – opodatkowaniu stawką podstawową podatku VAT.

Aktualnie największym Wspólnikiem, dysponującym pakietem kontrolnym udziałów i jednocześnie głównym inwestorem jest fundusz inwestycyjny (...), osoba prawna z siedzibą w (...), niepodlegająca nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o CIT, która posiada 98,69% udziałów w Spółce i której przysługuje 98,69% praw głosu na zgromadzeniu wspólników Spółki (dalej: „Wspólnik”). Wspólnik prowadzi działalność w zakresie lokowania środków pieniężnych w projekty inwestycyjne m.in. poprzez nabywanie udziałów/akcji w spółkach polskich i zagranicznych (nabycie udziałów/akcji następuje albo w wyniku podwyższenia kapitału zakładowego spółek portfelowych i objęcie udziałów/akcji przez Wspólnika lub przez odkupienie udziałów/akcji od dotychczasowych udziałowców/ Wspólników spółek portfelowych). Wspólnik posiada szeroki portfel inwestycyjny.

W ramach realizacji strategii rozwoju Spółki, wspólnicy wraz z Zarządem Spółki rozważają pozyskanie nowego inwestora bądź inwestorów finansowych lub branżowych. Pozyskanie nowego inwestora wpłynie pozytywnie w zakresie wsparcia biznesowego oraz inwestycyjnego w obszarze rozwoju działalności gospodarczej Spółki. Potencjalne korzyści dla Spółki jakie mogą wynikać z pozyskania nowego inwestora, który będzie wybrany w porozumieniu ze Spółką (i nie będzie dowolnym podmiotem funkcjonującym na rynku wybranym przez Wspólnika), to w szczególności:

  - pozyskanie dodatkowego finansowania działalności Spółki,

  - potencjalnie tańszy dostęp do kapitału np. poprzez uzyskanie finansowania dłużnego w postaci pożyczek albo spłaty dotychczasowych zobowiązań Spółki,

  - możliwość korzystania z licznych efektów synergii kosztowej i przychodowej,

  - potencjalny dostęp do nowych rynków terytorialnych i nowych segmentów rynku,

  - dostęp do know-how biznesowego i technologicznego,

  - innowacyjnych i nowoczesnych rozwiązań dla parku maszynowego i linii produkcyjnych,

  - pozyskanie środków na prowadzoną przez Spółkę działalność badawczo rozwojową w dziedzinie rozwoju swoich produktów,

  - udostępnienie bazy klientów, a także kontraktów międzynarodowych, których Nowy Inwestor jest stroną,

  - pozyskanie silniejszej pozycji przy negocjowaniu z dostawcami cen zakupu, co może implikować obniżenie cen produktów, które Spółka dystrybuuje oraz półproduktów niezbędnych do produkcji towarów Spółki.

W ramach realizacji powyższej strategii wspólnicy Spółki rozważają przeprowadzenie procesu inwestorskiego polegającego na sprzedaży części lub całości posiadanych udziałów na rzecz inwestora zewnętrznego. Wnioskodawca wyraźnie zaznacza, że proces pozyskania inwestora nie będzie wiązał się z podwyższeniem kapitału zakładowego Spółki ani emisją nowych udziałów. Podwyższenie kapitału nie jest celem samym w sobie i nie stanowi podstawy ponoszonych wydatków.

Spółka oraz Wspólnik nie rozważają scenariusza, w ramach którego Spółka dokona odpłatnego nabycia Udziałów (własnych) w celu ich umorzenia. Spółka nie rozważa również, dla celów pozyskania nowego inwestora, podwyższenia kapitału zakładowego i emisji nowych akcji. Co prawda, Wnioskodawca nie może wykluczyć, że konsekwencją pozyskania nowego inwestora w dalszej perspektywie czasu, może być podwyższenie kapitału zakładowego czy zapasowego Spółki, jednakże nie jest to celem samym w sobie, leżącym u podstaw poniesienia wydatków na realizację Umowy. Podwyższenie kapitału zakładowego czy zapasowego Spółki będzie miało (o ile w ogóle nastąpi) jedynie charakter następczy i wtórny do pierwotnego celu jakim jest pozyskanie odpowiedniego nowego inwestora, który spełniał będzie oczekiwania Wnioskodawcy, przede wszystkim w zakresie woli finansowania dalszych planów rozwoju działalności Spółki.

Spółka jest bezpośrednio zaangażowana w przygotowanie i przeprowadzenie procesu inwestorskiego, ponieważ wybór inwestora oraz warunki współpracy z inwestorem mają istotne znaczenie dla dalszego funkcjonowania i rozwoju Spółki. W szczególności Spółka uczestniczy w procesie inwestorskim poprzez:

- przygotowanie materiałów informacyjnych dotyczących działalności Spółki,

- udział w przygotowaniu memorandum informacyjnego oraz innych materiałów dla potencjalnych inwestorów,

- udostępnianie dokumentacji oraz informacji w ramach procesu due diligence,

- udział w spotkaniach i prezentacjach dla potencjalnych inwestorów,

- współpracę przy negocjowaniu warunków przyszłej współpracy z inwestorem.

Zgodnie z utrwaloną na rynku praktyką, Spółka będzie miała możliwość pozyskać inwestora, jeśli potwierdzi swoją dobrą kondycję finansową, prawną, podatkową i techniczną przez przedstawienie rzetelnych i pochodzących z niezależnego źródła informacji o swojej sytuacji finansowej, prawnej, podatkowej, technicznej, przy czym dla potencjalnych inwestorów informacje te będą wiarygodne, jeśli będą pochodziły z niezależnych źródeł, tj. od profesjonalnych, niezależnych doradców zewnętrznych.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz istotność procesu przygotowania przedsiębiorstwa do sprzedaży obejmującego m.in. przygotowanie strategii procesu, przygotowania oferty i skierowania jej do określonej grupy potencjalnych inwestorów w kraju i zagranicą, czy efektywne wsparcie przy negocjacjach z oferentami, Spółka, zamierza zawrzeć umowy z wyspecjalizowanymi podmiotami świadczącymi usługi doradcze w zakresie transakcji kapitałowych, w szczególności z doradcą finansowym oraz ewentualnie doradcami prawnymi i podatkowymi.

Usługi doradcze mogą obejmować w szczególności:

- analizę sytuacji finansowej i rynkowej Spółki,

- przygotowanie materiałów informacyjnych dla potencjalnych inwestorów,

- wsparcie w identyfikacji oraz kontaktach z potencjalnymi inwestorami,

- wsparcie w organizacji procesu due diligence,

- wsparcie w negocjacjach warunków transakcji,

- doradztwo w zakresie struktury transakcji.

Umowy z doradcami będą zawierane przez Spółkę, która będzie stroną tych umów oraz bezpośrednim beneficjentem świadczonych usług.

W ramach planowanego zawarcia umów doradczych Spółka będzie ponosić następujące koszty (dalej: „Koszty Transakcyjne”):

 1. Usługi doradcze Due Diligence, na które będzie składało się wynagrodzenie stałe (fixed fee) - obejmujące wszechstronną analizę aktualnego stanu finansowego, prawnego, podatkowego oraz technicznego Spółki. Raporty z tych analiz służą Wnioskodawcy także do optymalizacji wewnętrznych procesów produkcyjnych i zarządczych oraz wynagrodzenie uzależnionego od powodzenia transakcji (success fee).

 2. Usługi doradztwa prawnego - obejmujące koszty doradztwa prawnego za przygotowanie dokumentacji transakcyjnej, w tym projektów umów inwestycyjnych (SPA/SHA).

 3. Koszty dodatkowe - niezbędne do finalizacji procesu sprzedaży, w tym opłaty notarialne, koszty tłumaczeń przysięgłych oraz opłaty za uzyskanie oficjalnych zaświadczeń z rejestrów publicznych (np. o niezaleganiu w podatkach).

Koszty usług doradczych będą ponoszone przez Spółkę ze środków własnych i będą stanowiły definitywne obciążenie jej majątku. Spółka nie będzie przenosiła tych kosztów na wspólników ani inne podmioty.

Poniesienie Kosztów Transakcyjnych jest racjonalne i niezbędne z punktu widzenia strategii Spółki. Pozyskanie inwestora umożliwi Spółce dostęp do nowoczesnego know-how, nowych rynków zbytu oraz tańszego finansowania, co w perspektywie czasu przełoży się na wzrost przychodów podlegających opodatkowaniu CIT. Jednocześnie Spółka dopuszcza scenariusz, w którym mimo zaangażowania doradców i poniesienia części kosztów (wynagrodzenie stałe, opłaty za analizy), do finalizacji transakcji nie dojdzie z przyczyn niezależnych od Spółki (np. brak satysfakcjonujących ofert). W takim przypadku poniesione wydatki pozostaną celowe jako element badania kondycji firmy i poszukiwania dróg rozwoju.

Wynagrodzenie doradców oraz poniesienie przewidywanych przez Spółkę kosztów dodatkowych związanych z procesem transakcyjnym będzie pozostawać w związku z ogólną działalnością Spółki ponieważ wydatki i opłaty na powyższe usługi są kluczowe dla pozyskania odpowiedniego inwestora, który będzie spełniał oczekiwania Spółki, a tym samym umożliwiał realizację założeń opisanej na wcześniejszym etapie wniosku strategii biznesowej takimi jak; zagwarantowanie długoterminowego rozwoju Spółki, zwiększenie stabilności prowadzonej działalności gospodarczej, która determinować ma w perspektywie czasu, istotny wzrost przychodów Spółki i zwiększenie sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT.

Natomiast nabywane usługi mają przyczynić się do pozyskania nowego inwestora, co może przełożyć się na szereg korzyści z perspektywy samej Spółki między innymi, takich jak pozyskanie dodatkowego źródła finansowania, dostęp do nowych rynków zbytu i nowych klientów, nowych technologii czy know-how.

W podsumowaniu należy podkreślić, Spółka jest przedsiębiorstwem o profilu typowo produkcyjno- handlowym, dlatego też, bez poniesienia wydatków na profesjonalne usługi doradcze związane z pozyskaniem inwestora i przeprowadzeniem transakcji, osiągnięcie założeń Spółki mogłoby okazać się utrudnione lub wręcz niemożliwe. Ponadto samodzielne zdobycie informacji o potencjalnych inwestorach przez Spółkę, bez skorzystania z usług wyspecjalizowanego podmiotu, wydaje się wręcz niemożliwe, gdyż Spółka nie posiada w swoich zasobach baz danych oraz wykwalifikowanego personelu specjalizującego się w tego typu transakcjach.

Przedmiotowym wnioskiem o interpretację Spółka zamierza potwierdzić możliwość ujęcia w kosztach uzyskania przychodów i możliwość odliczenia podatku VAT w odniesieniu do Wynagrodzenia Doradców które, zgodnie z zawartymi umowami, na podstawie prawidłowo wystawionych faktur VAT zapłaci na rzecz Doradcy oraz przewidywanych „Kosztów Dodatkowych”, które mogą również pojawić się w trakcie procesu transakcyjnego, udokumentowanych poprawnymi dokumentami takimi jak faktury VAT, lub zaświadczenia/potwierdzenia poniesienia opłat (niepodlegające VAT - zwyczajowo wystawiane w przypadku usług lub dostaw od czynności zwolnionych z VAT) - jako koszt podatkowy.

Dla potrzeb niniejszego wniosku o interpretację przyjmuje się, że zarówno Wynagrodzenie Doradcy dokumentowane fakturą VAT, jak i pozostałe Koszty Dodatkowe związane z procesem transakcji są ponoszone w związku z działalnością gospodarczą Spółki oraz nie podlegają wyłączeniom przewidzianym w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Jednocześnie Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w analizowanej sprawie nie znajdą zastosowania przesłanki wyłączające prawo do odliczenia podatku VAT, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT.

 

Pytania w zakresie podatku od towarów i usług

 

 1. Czy w świetle art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, Spółka będzie uprawniona do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących Koszty Transakcyjne (w tym wynagrodzenie za Due Diligence, doradztwo prawne oraz inne usługi podlegające opodatkowaniu VAT), w przypadku skutecznego pozyskania inwestora? (oznaczone we wniosku nr 3)

 2. Czy w świetle art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, Spółka będzie uprawniona do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących Koszty Transakcyjne (w szczególności wynagrodzenie stałe za analizy Due Diligence oraz doradztwo prawne), jeżeli działania doradców nie przyniosą założonego rezultatu w postaci pozyskania inwestora, przy założeniu, że nabyte usługi były związane z ogólną działalnością opodatkowaną Spółki? (oznaczone we wniosku nr 4)

Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczone we wniosku nr 3 i 4)

Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje mu prawo do odliczenia podatku od towarów i usług naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie usług doradczych, zarówno w zakresie wynagrodzenia stałego, wynagrodzenia uzależnionego od sukcesu (success fee), jak i kosztów dodatkowych związanych z realizacją tych usług.

Zgodność z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Przepis ten stanowi implementację art. 168 Dyrektywy 2006/112/WE i odzwierciedla fundamentalną zasadę neutralności podatku od wartości dodanej.

Spełnienie przesłanek pozytywnych

Warunkiem skorzystania z prawa do odliczenia jest zatem spełnienie przesłanek pozytywnych, tj. posiadanie statusu podatnika VAT czynnego oraz wykorzystywanie nabywanych towarów i usług do działalności opodatkowanej, a także brak zaistnienia przesłanek negatywnych wskazanych w art. 88 ustawy o VAT.

W analizowanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca oraz usługodawca są zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami VAT, a nabywane usługi dokumentowane będą prawidłowo wystawionymi fakturami VAT. Jednocześnie, w sprawie nie znajdą zastosowania wyłączenia, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT, w szczególności usługi doradcze nie zostały objęte katalogiem wydatków wyłączonych z prawa do odliczenia, a transakcje nie mają charakteru czynności pozornych ani nie są realizowane przez podmioty nieistniejące.

Związek pomiędzy nabywanymi usługami a wykonywaną działalnością opodatkowaną

Kluczowe znaczenie dla oceny prawa do odliczenia ma istnienie związku pomiędzy nabywanymi usługami a wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością opodatkowaną. Związek ten może mieć charakter zarówno bezpośredni, jak i pośredni. W niniejszej sprawie nabywane usługi doradcze pozostają co najmniej w pośrednim związku z działalnością opodatkowaną Wnioskodawcy, gdyż dotyczą całokształtu funkcjonowania przedsiębiorstwa oraz mają na celu jego rozwój poprzez pozyskanie inwestora.

Celem nabycia usług doradczych jest w szczególności uzyskanie dostępu do dodatkowego finansowania, zwiększenie efektywności operacyjnej, pozyskanie nowych rynków, technologii i know- how, a także wzmocnienie pozycji konkurencyjnej Wnioskodawcy. W konsekwencji wydatki te pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganiem obrotu opodatkowanego podatkiem VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zdaniem Spółki, poprawnie wystawione faktury VAT dokumentujące wykonywane na rzecz Spółki Usługi Doradcze, opisane w powyższym opisie zdarzenia przyszłego, na gruncie ustawy o VAT dają prawo do odliczenia VAT.

Spółka zdaje sobie sprawę, że prawo do odliczenia VAT powinno być każdorazowo szczegółowo analizowane w odniesieniu do poszczególnych wydatków ponoszonych w działalności. Aby móc odliczyć VAT naliczony od zakupów niezbędne jest spełnienie szeregu warunków określonych przez ustawodawców, a prawo do odliczenia VAT od usług doradczych uzależnione jest przede wszystkim od ich charakteru. Usługi doradcze to bardzo szerokie zagadnienie, dlatego każdy podatnik powinien samodzielnie dokonać oceny związku poniesionego wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą i wykonywanymi w niej czynnościami opodatkowanymi.

W stosunku do opisanego powyżej zdarzenia przyszłego zostały przeanalizowane następujące przepisy:

   - art. 86 ust. 1 ustawy o VAT:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Odliczenie podatku VAT możliwe jest tylko wówczas, gdy podatnik dysponuje fakturą potwierdzającą dokonany zakup zawierającą kwotę podatku VAT.

   - art. 88 ust. 4 ustawy o VAT

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni. Prawa do odliczenia VAT nie mają zatem:

- podmioty niebędące podatnikami VAT,

- podmioty gospodarcze korzystające ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 113 ustawy o VAT,

- podmioty gospodarcze prowadzące wyłącznie działalność zwolnioną z VAT.

Obie strony opisanej powyżej umowy, zarówno Spółka (...) S.A., jak i Dostawca usług doradczych są spółkami zarejestrowanymi na VAT, prowadzą działalność gospodarczą.

Na dzień sporządzenia niniejszego wniosku figurują w Rejestrze Podatników VAT Czynnych, a ich działalność nie podlega zwolnieniu przedmiotowemu ani podmiotowemu.

   - w art. 88 ust. 1 ustawy o VAT - Wyłączenia od odliczenia lub zwrotu podatku - przedmiotowe

Usługi doradcze nie zostały wykluczone przez ustawodawców z odliczenia VAT. W związku z tym w celu weryfikacji, czy występuje prawo do odliczenia VAT, należy wziąć pod uwagę ogólne zasady związane z odliczaniem VAT przy nabyciu towarów i usług opisane w powyższym paragrafie. Ustawodawcy ograniczyli prawo do odliczenia VAT w odniesieniu do niektórych rodzajów towarów i usług, np. od usług gastronomicznych (z wyjątkiem nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób) czy hotelowych. W katalogu usług nie ma wymienionych usług doradczych.

   - art. 88 ust. 3a ustawy o VAT - Wyłączenia od odliczenia lub zwrotu podatku - podmiotowe

W artykule wyszczególniono szereg sytuacji, w których podatnicy również nie mają prawa do odliczenia VAT, np. wtedy gdy faktury wystawione są przez podmiot nieistniejący czy zawierają czynności, które nie zostały dokonane. Spółka (...) S.A. podchodzi z dużą ostrożnością do wyboru dostawców a ich wybór i ocena wpisane są podstawy strategii Spółki. Opisana powyżej umowa została zawarta z jedną z wiodących na rynkach, nie tylko krajowym, ale i zagranicznych, firm specjalizujących się w tego typu usługach. Kontrahentem i dostawcą usług jest w tym przypadku polska spółka prawa handlowego zarejestrowana w KRS, posiadająca nr Regon - prowadzącą działalność gospodarczą, zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. Nie jest podmiotem zagranicznym, ani nie jest podmiotem powiązanym z Wnioskodawcą w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.

Reasumując analizę art. 88 ustawy o VAT Spółka stwierdza, ze przepisy dotyczące wyłączenia od odliczenia lub zwrotu podatku nie mają zastosowania w opisanym zdarzeniu.

Jako podstawę stanowiącą prawo do odliczenia podatku VAT z faktur za usługi doradcze, zarówno dotyczące Wynagrodzenia Stałego, jak i Wynagrodzenia od Sukcesu Doradcy oraz Kosztów dodatkowych udokumentowanych poprawnymi fakturami VAT należy rozpatrywać zasadę ogólną dotyczącą neutralności podatku VAT, w tym prawa do odliczenia zawartą w art. art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, który stanowi, że jeżeli nabyte usługi doradcze mają być wykorzystane do wykonywania czynności opodatkowanych, to podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT od zakupu tych usług. Do ustalenia, czy przedsiębiorca ma prawo do odliczenia VAT z faktur dokumentujących zakup usług doradczych, kluczowy jest charakter związku występującego między poniesionym wydatkiem a prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. Związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni. Pierwszy z wymienionych polega na tym, że nabywane towary lub usługi są wykorzystywane np. do dalszej odsprzedaży, czyli bezpośrednio wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez przedsiębiorcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Ze związkiem pośrednim mamy do czynienia wtedy, gdy zakup towarów i usług przyczynia się pośrednio do uzyskania obrotu przez przedsiębiorcę, czyli ma wpływ na ogólne funkcjonowanie firmy.

Należy podkreślić, że art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, jest implementacją do polskiego ustawodawstwa art. 168 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347 str. 1 z późn. zm. dalej jako: „Dyrektywa”).

Zarówno Dyrektywa, jak i ustawa o VAT nie precyzują w jakim zakresie i w jaki sposób towary i usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby pozwoliło to podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego. W związku z powyższym kwestia ta powinna być interpretowana w świetle naczelnych zasad podatku od wartości dodanej wyrażonych w Dyrektywie, orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej jako: „TSUE”) oraz sądów administracyjnych.

Do fundamentalnych cech podatku od wartości dodanej, wynikających z postanowień art. 1 Dyrektywy, należy zaliczyć zasadę neutralności podatku. Cechą podatku od wartości dodanej, wskazaną w ust. 2 art. 1 ww. Dyrektywy, jest faktyczne obciążenie ciężarem podatku od wartości dodanej jedynie konsumpcji towarów i usług. Z treści tego przepisu należy wnioskować, że podatek ten nie powinien obciążać podmiotów biorących udział w obrocie towarami i usługami, niebędących ich ostatecznymi odbiorcami. Należy jednak zwrócić uwagę, że zgodnie z postanowieniami art. 1, podatek powinien być naliczany na wszystkich stadiach obrotu, z etapem sprzedaży detalicznej włącznie.

Mechanizmem zapewniającym obciążenie podatkiem wyłącznie ostatecznych odbiorców towarów i usług, przy jednoczesnym naliczaniu podatku na każdym etapie obrotu, jest wskazane w ust. 2, prawo do odliczenia od podatku należnego podatku zapłaconego przy nabyciu towarów i usług. Ograniczenie prawa do odliczenia podatku przez podatnika, podobnie jak wszelkie odstępstwa od zasady powszechności opodatkowania, powinny mieć charakter wyjątkowy i mogą być wprowadzane jedynie na podstawie wyraźnych przepisów prawa.

Szczegółowe zasady realizacji prawa do odliczenia podatku zawierają przepisy Tytułu X Dyrektywy. Neutralność podatku od wartości dodanej dla podatnika wyraża się m.in. dążeniem do poszukiwania, wdrażania i ochrony rozwiązań legislacyjnych zapewniających stan prawny, w którym wartość podatku zapłaconego przez podatnika w cenie zakupywanych przez niego towarów i usług wykorzystywanych do celów działalności opodatkowanej, nie będzie stanowić dla podatnika ostatecznego kosztu. Podatnik musi mieć zapewnioną możliwość odzyskania podatku naliczonego związanego ze swoją działalnością opodatkowaną. Wszelkie korzystne dla podatnika konsekwencje wynikające z koncepcji neutralności podatku, są traktowane w doktrynie wspólnego systemu VAT, jako fundamentalne prawo podatnika, nie zaś jako jego przywilej. TSUE wielokrotnie stwierdzał, iż prawo do odliczenia zostało wprowadzone, aby całkowicie uwolnić przedsiębiorcę od kosztów podatku VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w toku jego działalności gospodarczej.

Wspólny system podatku od wartości dodanej konsekwentnie zapewnia, że każda działalność gospodarcza, niezależnie od jej celu i efektu, pod warunkiem, że sama podlega VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny.

Potwierdzeniem powyżej przedstawionej linii orzecznictwa jest m.in. wyrok TSUE w sprawie C-268/83 D.A. Rompelman i E.A. Rompelman-Van Deelen, z którego wynika, że regulacja dotycząca odliczenia ma za cel całkowicie odciążyć podmiot podlegający opodatkowaniu VAT od podatku od wartości dodanej, który jest winien zapłacić w związku ze swoją działalnością gospodarczą. Wspólny system wartości dodanej zapewnia, że obciążenie podatkiem VAT jest całkowicie neutralne wobec każdego przedsiębiorstwa, niezależnie od celów i wyników przedsiębiorstwa, pod warunkiem, że takie przedsiębiorstwo samo w sobie podlega opodatkowaniu VAT.

Dopełnieniem tej tezy jest orzeczenie TSUE w sprawie C-37-95 pomiędzy Państwem Belgijskim a Ghent Coal Terminal NV, w którym Trybunał stwierdził (odwołując się do zasady neutralności podatku VAT), że w sytuacji kiedy nabycie towarów i usług zostało poczynione z zamiarem wykorzystania ich do działalności opodatkowanej, ale z powodów pozostających poza kontrolą podatnika, nie wykorzystał on nabytych towarów i usług w prowadzeniu tej działalności, prawo podatnika do odliczenia podatku VAT zostaje zachowane.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że wskazane wyżej przepisy ustawy o VAT oraz orzeczenia umożliwiają podatnikowi, w ramach działalności opodatkowanej, odliczenie podatku VAT z tytułu nabycia towarów i usług stanowiących inwestycje z przeznaczeniem na działalność opodatkowaną. Przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter bezpośredni lub pośredni. O bezpośrednim związku dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług, będących przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika. Natomiast o związku pośrednim można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa. Mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przez podatnika przychodami. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania przychodu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez dany podmiot obrotów.

Warunek zachowania związku zakupów z działalnością opodatkowaną, akcentowany jest w orzecznictwie TSUE. W orzeczeniu z 13 marca 2008 r. w sprawie C-437-06 Securenta, Trybunał przesądził, że w sytuacji, gdy podatnik wykonuje działalność gospodarczą i działalność niemającą charakteru gospodarczego, prawo do odliczenia z tytułu ewentualnych wydatków jest dopuszczalne jedynie w zakresie, w jakim wydatki te można przyporządkować działalności gospodarczej podatnika.

W tym zakresie można odwołać się również do wyroku TSUE z 17 października 2018 r. w sprawie C-249-17 Ryanair, w którym wskazano, że zasada neutralności VAT wymaga, aby przyznać spółce, która ma zamiar nabyć wszystkie akcje innej spółki w celu prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu na rzecz tej innej spółki usług w zakresie zarządzania opodatkowanych podatkiem od wartości dodanej (VAT), prawo do pełnego odliczenia VAT naliczonego w związku z wydatkami dotyczącymi usług doradczych, poniesionymi w ramach formalnej oferty nabycia, mimo iż okazało się, że ta działalność gospodarcza nie została zrealizowana, pod warunkiem, że wydatki te mają wyłączną przyczynę w planowanej działalności gospodarczej.

Z powyższego wynika, że podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego, o ile spełniona jest przesłanka związku dokonanych zakupów z opodatkowaną VAT działalnością gospodarczą. Związek usług doradczych z działalnością opodatkowaną Wnioskodawcy, Usługi Doradcze która Spółka nabywa od Doradców, dotyczą całokształtu działalności Spółki, a w efekcie mają pozwolić Spółce dalej się rozwijać przy wsparciu nowego inwestora. W szczególności, pozyskanie inwestora dla Spółki ma służyć określonym celom, do których zaliczyć można m.in. uzyskanie dostępu do:

  - pozyskanie dodatkowego finansowania działalności Spółki,

  - potencjalnie tańszy dostęp do kapitału np. poprzez uzyskanie finansowania dłużnego w postaci pożyczek albo spłaty dotychczasowych zobowiązań Spółki,

  - możliwość korzystania z licznych efektów synergii kosztowej i przychodowej,

  - potencjalny dostęp do nowych rynków terytorialnych i nowych segmentów rynku,

  - dostęp do know-how biznesowego i technologicznego,

  - innowacyjnych i nowoczesnych rozwiązań dla parku maszynowego i linii produkcyjnych,

  - pozyskanie zaawansowanych i innowacyjnych badań składów mieszanek składu technologicznego dla swoich mieszanek,

  - pozyskanie środków na prowadzoną przez Spółkę działalność badawczo rozwojową w dziedzinie rozwoju swoich produktów,

  - udostępnienie bazy klientów, a także kontraktów międzynarodowych, których Nowy Inwestor jest stroną,

  - pozyskanie silniejszej pozycji przy negocjowaniu z dostawcami cen zakupu, co może implikować obniżenie cen produktów, które Spółka dystrybuuje oraz półproduktów niezbędnych do produkcji towarów Spółki.

Spółka oczekuje, że powyższe przełoży się na ogólny rozwój prowadzonej przez nią działalności gospodarczej (w zakresie której posiada ona pełne prawo do odliczenia VAT). Nie powinno zatem ulegać wątpliwości, iż Usługi Doradcze pozostają w związku z działalnością Spółki dającą prawo do odliczenia VAT.

Przytoczone orzecznictwo jednoznacznie potwierdza, że Spółka ma pełne prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego VAT z tytułu faktur dokumentujących nabycie Usług Doradczych. W ocenie Wnioskodawcy, bez wpływu na powyższą konkluzję pozostaje również metodologia ustalania części Wynagrodzenia za Usługi Doradcze jako procent wartości Transakcji, czyli uzależnienie jego wypłaty od powodzenia Transakcji. Taki rodzaj kalkulacji wynagrodzenia jest powszechnie stosowany w tego typu transakcjach handlowych i sam w sobie nie może wpływać na kwalifikację podatkową wydatku.

Możliwość odliczenia VAT od tego rodzaju wynagrodzenia usługodawcy przez podatników potwierdzały również niejednokrotnie krajowe organy podatkowe. Wnioskodawca pragnie wskazać, że tożsame z prezentowanym przez niego stanowisko znajduje odzwierciedlenie w wydawanych interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego, przykładowo wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej przykładowo:

   - 30 grudnia 2022 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.806.2022.1.WN, w której organ uznał za prawidłowe stanowisko podatnika w zakresie możliwości odliczania VAT naliczonego z faktur dokumentujących nabycie usług świadczonych przez profesjonalnych doradców wspierających podatnika w procesie pozyskiwania inwestora;

   - 7 października 2022 r. znak: 0111-KDIB3-3.4012.317.2022.4.MAZ, zgodnie z którą: „(...) należy uznać, że nabyte usługi doradztwa transakcyjnego od Doradcy 1 oraz Doradcy 2 będą związane z działalnością opodatkowaną podatkiem VAT, a Spółce, będącej czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, będzie przysługiwało, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na podstawie otrzymanych faktur dokumentujących zakup ww. usług” (doradztwo transakcyjne);

   - 10 października 2022 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.454.2022.4.AMA, zgodnie z którą: „(...) należy uznać, że nabyte usługi doradztwa transakcyjnego od Doradcy 1 oraz Doradcy 2 będą związane z działalnością opodatkowaną podatkiem VAT, a Spółce, będącej czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, będzie przysługiwało, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na podstawie otrzymanych faktur dokumentujących zakup ww. usług” (doradztwo transakcyjne);

   - 16 września 2022 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.549.2022.1.WN, zgodnie z którą: „(...) skoro nabyte usługi doradcze będą związane z działalnością opodatkowaną podatkiem VAT prowadzoną przez Państwa Spółkę, będącą czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, Spółce będzie przysługiwać, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez Doradcę dokumentującej wynagrodzenie uzależnione od efektu w przypadku skutecznego pozyskania inwestora” (doradztwo transakcyjne);

   - 10 maja 2023 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0114-KDIP4-3.4012.108.2023.1.IG Odliczanie VAT od wydatków na usługi doradcze (…) skoro nabywane Usługi Doradcze od Doradcy nr 1, 2, 3, 4 i 5 są/będą mieć związek z prowadzoną przez Państwa działalnością opodatkowaną podatkiem VAT, to przysługuje/ będzie przysługiwać Państwu, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na podstawie otrzymanych faktur dokumentujących zakup ww. usług. Prawo to przysługuje/będzie przysługiwać Państwu pod warunkiem niezaistnienia ograniczeń wskazanych w art. 88 ustawy.

Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy, będzie on uprawniony do odliczania VAT z faktur wystawianych przez Doradcę dokumentujących Wynagrodzenie za Usługi Doradcze. Wnioskodawca nadmienia, że jest świadomy, że przedstawione we wniosku interpretacje indywidualne i wyroki sądów nie posiadają waloru ochronnego w stosunku do Wnioskodawcy, jednak ze względu na tożsamość stosowanych regulacji prawa podatkowego, stanowią potwierdzenie linii interpretacyjnej organów podatkowych i mogą zostać potraktowane, jako wskazówka interpretacyjna w opisanym zdarzeniu przyszłym przedstawionym w niniejszym wniosku.

 

Ocena stanowiska

 

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie oceny zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

 

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”. W myśl tego przepisu:

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy:

Stosownie do ww. przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Na mocy art. 88 ust. 4 ustawy:

Powołane wyżej przepisy dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego, stanowią implementację przepisów wspólnotowych odnoszących się do tego zagadnienia.

Podstawowym aktem określającym ramy prawne opodatkowania podatkiem od wartości dodanej jest Dyrektywa Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.; dalej jako: „Dyrektywa 2006/112/WE”), a wcześniej Szósta Dyrektywa Rady 77/388/EWG z 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku - 77/388/EWG (Dz. Urz. WE L Nr 145 str. 1 ze zm.).

Dyrektywa 2006/112/WE jako fundamentalną cechę podatku od wartości dodanej wskazuje zasadę neutralności podatku. Cechą podatku od wartości dodanej, wskazaną w ust. 2 art. 1 ww. Dyrektywy, jest faktyczne obciążenie ciężarem podatku od wartości dodanej jedynie konsumpcji towarów i usług. Z treści tego przepisu należy wnioskować, że podatek ten nie powinien obciążać podmiotów biorących udział w obrocie towarami i usługami, niebędących ich ostatecznymi odbiorcami. Należy jednak zwrócić uwagę, że zgodnie z postanowieniami art. 1, podatek powinien być naliczany na wszystkich stadiach obrotu, z etapem sprzedaży detalicznej włącznie. Mechanizmem zapewniającym obciążenie podatkiem wyłącznie ostatecznych odbiorców towarów i usług, przy jednoczesnym naliczaniu podatku na każdym etapie obrotu, jest wskazane w ust. 2, prawo do odliczenia od podatku należnego podatku zapłaconego przy nabyciu towarów i usług. Ograniczenie prawa do odliczenia podatku przez podatnika, podobnie jak wszelkie odstępstwa od zasady powszechności opodatkowania, powinny mieć charakter wyjątkowy i mogą być wprowadzane jedynie na podstawie wyraźnych przepisów prawa.

Neutralność podatku od wartości dodanej dla podatnika wyraża się, m.in. dążeniem do poszukiwania, wdrażania i ochrony rozwiązań legislacyjnych zapewniających stan prawny, w którym wartość podatku zapłaconego przez podatnika w cenie zakupywanych przez niego towarów i usług wykorzystywanych do celów działalności opodatkowanej, nie będzie stanowić dla podatnika ostatecznego kosztu. Podatnik musi mieć zapewnioną możliwość odzyskania podatku naliczonego związanego ze swoją działalnością opodatkowaną. Wszelkie korzystne dla podatnika konsekwencje wynikające z koncepcji neutralności podatku, są traktowane w doktrynie wspólnego systemu VAT, jako fundamentalne prawo podatnika, nie zaś jako jego przywilej.

Stosownie do art. 168 Dyrektywy 2006/112/WE (odpowiednik art. 17 ust. 2 Szóstej Dyrektywy):

Jednocześnie należy zaznaczyć, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wielokrotnie stwierdzał, iż prawo do odliczenia zostało wprowadzone, aby całkowicie uwolnić przedsiębiorcę od kosztów podatku VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w toku jego działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej konsekwentnie zapewnia, że każda działalność gospodarcza, niezależnie od jej celu i efektu, pod warunkiem, że sama podlega VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny.

Potwierdzeniem powyżej przedstawionej linii orzecznictwa jest m.in. wyrok TSUE w sprawie C-268/83 D. A. Rompelman i E. A. Rompelman-Van Deelen, z którego wynika, że regulacja dotycząca odliczenia, ma za cel całkowicie odciążyć podmiot podlegający opodatkowaniu VAT od podatku od wartości dodanej, który jest winien zapłacić w związku ze swoją działalnością gospodarczą. Wspólny system wartości dodanej zapewnia, że obciążenie podatkiem VAT jest całkowicie neutralne wobec każdego przedsiębiorstwa, niezależnie od celów i wyników przedsiębiorstwa, pod warunkiem, że takie przedsiębiorstwo samo w sobie podlega opodatkowaniu VAT.

Dopełnieniem ww. stanowiska jest orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-37/95 pomiędzy Państwem Belgijskim a Ghent Coal Terminal NV, w którym Trybunał stwierdził (odwołując się do zasady neutralności podatku VAT), że w sytuacji kiedy nabycie towarów i usług zostało poczynione z zamiarem wykorzystania ich do działalności opodatkowanej, ale z powodów pozostających poza kontrolą podatnika, nie wykorzystał on nabytych towarów i usług w prowadzeniu tej działalności, prawo podatnika do odliczenia podatku VAT zostaje zachowane. W świetle powołanego wyroku należy stwierdzić, że w przypadku, gdy zakup danego towaru przez wnioskodawcę jest dokonany z zamiarem wykorzystania tego towaru do działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, to pomimo utraty danego towaru z przyczyn niezależnych, tj. w sposób niezawiniony, czy jak to ujął Trybunał - „z powodów pozostających poza kontrolą podatnika”, jego prawo do odliczenia w związku z nabyciem tego towaru zostaje zachowane.

Z uwagi na powyższe należy stwierdzić, że wskazane przepisy ustawy oraz orzeczenia, umożliwiają podatnikowi, w ramach działalności opodatkowanej, odliczenie podatku VAT z tytułu nabycia towarów i usług stanowiących inwestycje z przeznaczeniem na działalność opodatkowaną. Przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.

O bezpośrednim związku dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług, będących przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania przychodu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez dany podmiot obrotów. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu.

Wymóg zachowania związku zakupów z działalnością opodatkowaną, akcentowany jest w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W orzeczeniu z 6 kwietnia 1995 r., (w sprawie C-4/94, BLP Group plc v. Commissioners of Customs & Excise) TSUE stwierdził, że powstanie prawa do odliczenia podatku jest uzależnione od bezpośredniego i niezwłocznego związku z transakcjami opodatkowanymi. Także w wyroku z 8 czerwca 2000 r. (w sprawie C-98/98, Commissioners of Customs and Excise a Midland Bank plc) TSUE nie miał wątpliwości, że artykuł 2 Pierwszej Dyrektywy i artykuł 17 ust. 2, 3 i 5 Szóstej Dyrektywy w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych należy interpretować w taki sposób, aby warunkiem odliczenia przez podatnika VAT oraz podstawą do ustalenia zakresu tego prawa było zasadniczo istnienie bezpośredniego związku pomiędzy daną transakcją nabycia, a daną transakcją (lub transakcjami) sprzedaży, uprawniającymi do dokonania odliczenia. Ponadto, w wyroku z 13 marca 2008 r. w sprawie C-437/06 Securenta, Trybunał przesądził, że w sytuacji, gdy podatnik wykonuje działalność gospodarczą i działalność niemającą charakteru gospodarczego, prawo do odliczenia z tytułu ewentualnych wydatków jest dopuszczalne jedynie w zakresie, w jakim wydatki te można przyporządkować działalności gospodarczej podatnika.

Z opisu sprawy wynika, że w ramach realizacji strategii rozwoju Spółki, wspólnicy wraz z Zarządem Spółki rozważają pozyskanie nowego inwestora bądź inwestorów finansowych lub branżowych. Pozyskanie nowego inwestora wpłynie pozytywnie w zakresie wsparcia biznesowego oraz inwestycyjnego w obszarze rozwoju działalności gospodarczej Spółki.

Potencjalne korzyści dla Spółki jakie mogą wynikać z pozyskania nowego inwestora, to w szczególności:

  - pozyskanie dodatkowego finansowania działalności Spółki,

  - potencjalnie tańszy dostęp do kapitału np. poprzez uzyskanie finansowania dłużnego w postaci pożyczek albo spłaty dotychczasowych zobowiązań Spółki,

  - możliwość korzystania z licznych efektów synergii kosztowej i przychodowej, - potencjalny dostęp do nowych rynków terytorialnych i nowych segmentów rynku, - dostęp do know-how biznesowego i technologicznego,

  - innowacyjnych i nowoczesnych rozwiązań dla parku maszynowego i linii produkcyjnych,

  - pozyskanie środków na prowadzoną przez Spółkę działalność badawczo rozwojową w dziedzinie rozwoju swoich produktów

  - udostępnienie bazy klientów, a także kontraktów międzynarodowych, których Nowy Inwestor jest stroną,

  - pozyskanie silniejszej pozycji przy negocjowaniu z dostawcami cen zakupu, co może implikować obniżenie cen produktów, które Spółka dystrybuuje oraz półproduktów niezbędnych do produkcji towarów Spółki.

Spółka zamierza zawrzeć umowy z wyspecjalizowanymi podmiotami świadczącymi usługi doradcze w zakresie transakcji kapitałowych, w szczególności z doradcą finansowym oraz ewentualnie doradcami prawnymi i podatkowymi.

Usługi doradcze mogą obejmować w szczególności:

- analizę sytuacji finansowej i rynkowej Spółki,

- przygotowanie materiałów informacyjnych dla potencjalnych inwestorów,

- wsparcie w identyfikacji oraz kontaktach z potencjalnymi inwestorami,

- wsparcie w organizacji procesu due diligence,

- wsparcie w negocjacjach warunków transakcji,

- doradztwo w zakresie struktury transakcji.

W ramach planowanego zawarcia umów doradczych Spółka będzie ponosić następujące koszty (dalej: „Koszty Transakcyjne”):

1. Usługi doradcze Due Diligence, na które będzie składało się wynagrodzenie stałe (fixed fee) –obejmujące wszechstronną analizę aktualnego stanu finansowego, prawnego, podatkowego oraz technicznego Spółki. Raporty z tych analiz służą Wnioskodawcy także do optymalizacji wewnętrznych procesów produkcyjnych i zarządczych oraz wynagrodzenie uzależnionego od powodzenia transakcji (success fee).

2. Usługi doradztwa prawnego - obejmujące koszty doradztwa prawnego za przygotowanie dokumentacji transakcyjnej, w tym projektów umów inwestycyjnych (SPA/SHA).

3. Koszty dodatkowe - niezbędne do finalizacji procesu sprzedaży, w tym opłaty notarialne, koszty tłumaczeń przysięgłych oraz opłaty za uzyskanie oficjalnych zaświadczeń z rejestrów publicznych (np. o niezaleganiu w podatkach).

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy przysługuje Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących Koszty Transakcyjne (w tym wynagrodzenie za Due Diligence, doradztwo prawne oraz inne usługi podlegające opodatkowaniu VAT), w przypadku skutecznego pozyskania inwestora oraz czy przysługuje Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących Koszty Transakcyjne (w szczególności wynagrodzenie stałe za analizy Due Diligence oraz doradztwo prawne), jeżeli działania doradców nie przyniosą założonego rezultatu w postaci pozyskania inwestora, przy założeniu, że nabyte usługi były związane z ogólną działalnością opodatkowaną Spółki.

Jak zostało wyżej wskazane, warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przy czym istotna jest intencja nabycia, tzn. jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych, wówczas po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych, odliczenie jest prawnie dozwolone, pod warunkiem, że nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.

Jak wynika z przedstawionych okoliczności sprawy nabywane usługi mają przyczynić się do pozyskania nowego inwestora, co może przełożyć się na szereg korzyści z perspektywy samej Spółki między innymi, takich jak pozyskanie dodatkowego źródła finansowania, dostęp do nowych rynków zbytu i nowych klientów, nowych technologii czy know-how.

Wynagrodzenie doradców oraz poniesienie przewidywanych przez Spółkę kosztów dodatkowych związanych z procesem transakcyjnym będzie pozostawać w związku z ogólną działalnością Spółki ponieważ wydatki i opłaty na powyższe usługi są kluczowe dla pozyskania odpowiedniego inwestora, który będzie spełniał oczekiwania Spółki, a tym samym umożliwiał realizację założeń opisanej na wcześniejszym etapie wniosku strategii biznesowej takimi jak: zagwarantowanie długoterminowego rozwoju Spółki, zwiększenie stabilności prowadzonej działalności gospodarczej, która determinować ma w perspektywie czasu, istotny wzrost przychodów Spółki i zwiększenie sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT.

Podstawowa działalność prowadzona przez Spółkę podlega - co do zasady - opodatkowaniu stawką podstawową podatku VAT.

Zarówno Wynagrodzenie Doradcy dokumentowane fakturą VAT, jak i pozostałe Koszty Dodatkowe związane z procesem transakcji są ponoszone w związku z działalnością gospodarczą i nie znajdą zastosowania przesłanki wyłączające prawo do odliczenia podatku VAT, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT.

Zatem udokumentowane fakturami wydatki na Wynagrodzenie Doradców a także na przewidywane Koszty Dodatkowe związane z procesem transakcji mają pośrednio wpływ na prowadzoną przez Spółkę działalność.

Wobec powyższego należy uznać, że nabyte usługi w zakresie wsparcia działań w zakresie pozyskania nowego inwestora zainteresowanego nabyciem udziałów Spółki należących do jej obecnych udziałowców będą związane z prowadzoną przez Spółkę działalnością opodatkowaną podatkiem VAT.

Tym samym Spółce, będącej czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, będzie przysługiwało, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących Koszty Transakcyjne (w tym wynagrodzenie za Due Diligence, doradztwo prawne oraz inne usługi podlegające opodatkowaniu VAT), w przypadku skutecznego pozyskania inwestora, niepodlegających wyłączeniu na podstawie art. 88 ustawy.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 (oznaczonego we wniosku nr 3) jest prawidłowe.

Należy wskazać, że prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia towarów i usług z przeznaczeniem na działalność opodatkowaną przysługuje także w przypadku, gdy z powodów niezależnych od podatnika, nabyte towary i usługi nigdy nie zostaną wykorzystane do prowadzenia działalności opodatkowanej. Prawo to bowiem nie może być uzależnione od okoliczności niezależnych od woli podatnika.

Tym samym Spółce, będącej czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, będzie również przysługiwało, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących Koszty Transakcyjne (w szczególności wynagrodzenie stałe za analizy Due Diligence oraz doradztwo prawne), niepodlegających wyłączeniu na podstawie art. 88 ustawy, jeżeli działania doradców nie przyniosą założonego rezultatu w postaci pozyskania inwestora, przy założeniu, że nabyte usługi były związane z ogólną działalnością opodatkowaną Spółki.

W związku z powyższym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 (oznaczonego we wniosku nr 4) jest prawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zaznaczenia wymaga, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

 

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

 

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. -– Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

 

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.