Interpretacja 0111-KDIB3-2.4012.376.2026.2.AR

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 16 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 16 czerwca 2026 r. (wpływ 16 czerwca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan osobą fizyczną, nieprowadzącą działalności gospodarczej. Nie jest Pan zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. W ramach nierejestrowej działalności gospodarczej chce Pan oferować usługi coachingu z wykorzystaniem zdobytej wiedzy i narzędzi logoterapeutycznych. Ukończył Pan Coaching na Akademii (…) w (…) oraz na Uniwersytecie (…) w (…) kierunek Personalizm i Logoterapia w nauczaniu i wychowaniu. Ma Pan uprawnienia do prowadzenia Coachingu jak też Poradnictwa Logoterapeutycznego oraz grup wsparcia w nurcie Logoterapii.

Pana wątpliwości budzi pytanie czy będzie Pan mógł skorzystać z podmiotowego zwolnienia z podatku VAT wynikającego z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT oferując usługi coachingu przy wykorzystaniu wiedzy i narzędzi logoterapeutycznych w ramach tzw. działalności nierejestrowanej, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców.

Definicja Coachingu zgodnie z definicją ICF (International Coach Federation) „coaching to towarzyszenie klientowi w kreatywnym procesie, który skłania do myślenia i inspiruje do maksymalizacji zawodowego i osobistego potencjału”. Zadaniem „Coacha” jest podniesienie świadomości osoby poddawanej temu procesowi, aby wszedł na wyższy poziom działania. Coach najczęściej nie posiada wiedzy z dziedziny danego zawodu, który klient wykonuje. Ta wiedza nie jest mu potrzebna, aby osoba korzystająca z coachingu otrzymała odpowiedzi, których szuka. Coach nie przekazuje wiedzy uczestnikowi procesu coachingowego. Celem jest, aby po przeprowadzeniu procesu przez coacha, każda osoba wykonująca określony zawód mogła znacznie łatwiej i efektywniej osiągnąć zamierzony cel. Coach nie podaje gotowych rozwiązań ani nie doradza. Rolą coacha jest zadawanie pytań, dawanie przestrzeni, udostępnianie technik i narzędzi tak aby klient sam znalazł rozwiązanie i ustalił kroki działania. W relacji coach - klient, to klient odpowiada za rezultat, za to czy osiągnie lub nie cel. Rola Coacha sprowadza się do bycia partnerem w relacji, a nie doradcą, który ma wiedzę i wie, jak rozwiązać problem klienta. Podobnie dzieje się w Logoterapii. Logoterapia to nurt psychologii. Jej głównym założeniem jest tzw. „wola sensu” – czyli przekonanie, że najgłębszą motywacją człowieka jest poszukiwanie sensu życia, a jego odnalezienie pozwala przetrwać nawet najtrudniejsze chwile. Logoterapia znakomicie poszerza perspektywę pracy coachingowej o zagadnienia dotyczące sensu życia i sensu podejmowanych działań, prezentowanych wartości, sensu cierpienia. Podstawowym założeniem tej dziedziny jest fakt, że sens wydarzeń, sens życia jest zjawiskiem indywidualnym, nie można go nikomu nadać i każdy jest odpowiedzialny za odkrycie indywidualnego sensu zdarzenia czy swojego życia. Dlatego coaching i Logoterapią tak doskonale się uzupełniają. Zarówno coach jak i logoterapeuta towarzyszą jedynie klientowi tak by ten dostrzegł najlepsze dla siebie rozwiązania. Logoterapia poszerza spojrzenie coachingowe o swoją antropologię i aksjologię wywodzącą się z filozofii egzystencjalnej w tym z personalizmu. Oferuje też dodatkowe metody pracy jak dialog sokratejski, intencja paradoksalna, derefleksja, modulacja postawy, logodrama.

Podsumowując, Pana działalność polegać będzie na mentalnym wspieraniu ludzi, aby lepiej przechodzili kryzysy życiowe, podejmowali trafniejsze decyzje, by mieli odwagę żyć w zgodzie ze swoimi wartościami i najgłębszymi pragnieniami, by intensywniej wykorzystywali swoje zasoby wewnętrzne oraz niwelowali swoje obawy i lęk przed ważnymi dla nich zmianami. Nie będzie Pan oferował klientom gotowych recept, ponieważ tylko oni są w stanie dotrzeć do satysfakcjonujących ich rozwiązań na podstawie własnych intuicji, pragnień, doświadczeń i przeżyć.

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że:

Działalność opisaną we wniosku zamierza Pan rozpocząć od września 2026.

Wartość sprzedaży w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w 2026 nie przekroczy kwoty 240 000 zł (bez podatku).

Na pytanie Organu „Czy czynności, które zamierza Pan wykonywać będą polegały na udzielaniu porad, opinii, wyjaśnień charakterystycznych dla usług doradczych?”, wskazał Pan, że „Nie. Takie działania są sprzeczne założeniami coachingu i logoterapii. Jak opisałem we wniosku zadaniem „Coacha” jest podniesienie świadomości klienta Coach nie przekazuje wiedzy uczestnikowi procesu coachingowego, nie udziela porad i nie wystawia opinii. Rola Coacha sprowadza się do bycia partnerem w relacji, a nie doradcą. Podobnie w Logoterapii. Tylko klient jest zdolny i odpowiedzialny za odnalezienie indywidualnego sensu.”

Nie będzie Pan dokonywał dostawy towarów ani świadczył usług wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług.

Nie korzystał Pan ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

Nie utracił Pan prawa do ww. zwolnienia.

Na pytanie Organu „Proszę podać datę kiedy utracił Pan prawo do ww. zwolnienia?”, wskazał Pan, że „Nie dotyczy”.

Na pytanie Organu „Proszę podać datę kiedy Pan z ww. zwolnienia zrezygnował?”, wskazał Pan, że „Nie zrezygnowałem z ww. zwolnienia.”

Pytanie

Czy będzie Pan mógł skorzystać z podmiotowego zwolnienia z podatku VAT wynikającego z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT oferując usługi coachingu przy wykorzystaniu wiedzy i narzędzi logoterapeutycznych w ramach tzw. działalności nierejestrowanej, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców w kontekście przepisu art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a i b ustawy o VAT, który stanowi, że zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników świadczących usługi prawnicze i w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego?

Państwa stanowisko w sprawie

Prowadząc działalność przedstawioną w opisie zdarzenia przyszłego może Pan skorzystać z podmiotowego zwolnienia z podatku VAT wynikającego z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, pod warunkiem, że nie przekroczy Pan ustawowego limitu przychodów z tej działalności określonych w art. 113 ust. 1 oraz art. 113 ust. 9 ustawy o VAT gdyż Coaching z wykorzystaniem narzędzi logoterapeutycznych nie jest doradztwem w rozumieniu przepisu art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a i b ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

W oparciu o art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy:

Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.

Natomiast, na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:

Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;

1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;

2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:

a) transakcji związanych z nieruchomościami,

b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,

c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych

- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;

3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

W oparciu o art. 113 ust. 5 ustawy:

Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Na mocy art. 113 ust. 9 ustawy:

Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Natomiast w myśl art. 113 ust. 10 ustawy:

Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Zgodnie z art. 113 ust. 11 ustawy:

Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad określonych m.in. wyżej przytoczonymi przepisami art. 113 ust. 1-10 ustawy pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

Z kolei przepis art. 113 ust. 13 ustawy, stanowi, że:

Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1) dokonujących dostaw:

a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,

b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:

- energii elektrycznej (CN 2716 00 00),

- wyrobów tytoniowych,

- samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,

c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,

d) terenów budowlanych,

e) nowych środków transportu,

f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:

- preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),

- komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),

- urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),

- maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),

g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:

- pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),

- motocykli (PKWiU ex 45.4);

2) świadczących usługi:

a) prawnicze,

b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,

c) jubilerskie,

d) ściągania długów, w tym factoringu,

3) (uchylony).

Biorąc pod uwagę powołany powyżej przepis art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b) ustawy stwierdzić należy, że ze zwolnienia podmiotowego od podatku nie korzystają m.in. usługi w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pan osobą fizyczną, nieprowadzącą działalności gospodarczej. Nie jest Pan zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. W ramach nierejestrowej działalności gospodarczej chce Pan oferować usługi coachingu z wykorzystaniem zdobytej wiedzy i narzędzi logoterapeutycznych. Działalność opisaną we wniosku zamierza Pan rozpocząć od września 2026 r. Wartość sprzedaży w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w 2026 r. nie przekroczy kwoty 240 000 zł (bez podatku). Nie będzie Pan dokonywał dostawy towarów ani świadczył usług wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług. Nie korzystał Pan ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy o podatku od towarów i usług. Nie utracił Pan ani nie zrezygnował Pan z prawa do ww. zwolnienia.

Pana wątpliwości dotyczą kwestii czy będzie Pan mógł skorzystać z podmiotowego zwolnienia z podatku VAT wynikającego z art. 113 ust. 1 ustawy, oferując usługi coachingu przy wykorzystaniu wiedzy i narzędzi logoterapeutycznych w ramach tzw. działalności nierejestrowanej.

W tym miejscu podkreślić należy, że ani ustawa o podatku od towarów i usług, ani przepisy wykonawcze do niej, nie definiują pojęcia doradztwa. Skoro jednak ustawa o podatku od towarów i usług w art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy zastrzega, że do osób świadczących usługi doradztwa nie stosuje się zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 należy – wobec braku w ustawie definicji doradztwa – posłużyć się znaczeniem językowym. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj. np.: podatkowe, prawne, finansowe. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN 2006, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć „tego, kto doradza”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN 2006, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Doradztwo jest zatem udzieleniem fachowych zaleceń, porad, np. ekonomicznych czy finansowych. Użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć w związku z tym szeroko.

W świetle powołanych wyżej przepisów należy zauważyć, że o zwolnieniu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 lub ust. 9 ustawy, w kontekście art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b) ustawy, decyduje kwalifikacja, bądź istota wykonywanych czynności.

Z opisu analizowanej sprawy nie wynika, że w ramach działalności gospodarczej, będzie Pan świadczył usługi doradcze. Jak bowiem Pan wskazał, czynności, które zamierza Pan wykonywać nie będą polegały na udzielaniu porad, opinii, wyjaśnień charakterystycznych dla usług doradczych. Takie działania są sprzeczne założeniami coachingu i logoterapii. Zadaniem „Coacha” jest podniesienie świadomości klienta, Coach nie przekazuje wiedzy uczestnikowi procesu coachingowego, nie udziela porad i nie wystawia opinii. Rola Coacha sprowadza się do bycia partnerem w relacji, a nie doradcą. Podobnie w Logoterapii. Tylko klient jest zdolny i odpowiedzialny za odnalezienie indywidualnego sensu.

Skoro w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie zamierza Pan świadczyć usług doradczych, a wartość sprzedaży liczona z całej Pana działalności gospodarczej w roku podatkowym 2026 nie przekroczy kwoty 240 000 zł w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, to uznać należy, że będzie Pan mógł korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 9 w zw. z ust. 1 ustawy.

Należy jednakże zaznaczyć, że jeżeli w 2026 roku wartość Pana sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy kwotę 240.000 zł oraz w kolejnych latach wartość sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy przekroczy u Pana kwotę 240.000 zł, to zwolnienie utraci moc począwszy od czynności, którą zostanie przekroczona ta kwota. Utraci Pan również prawo do zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy w przypadku wykonania jakiejkolwiek czynności wymienionej w art. 113 ust. 13 ustawy.

Tym samym Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

-     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.