Interpretacja 0111-KDIB3-2.4012.478.2025.3.AK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 czerwca wpłynął Państwa wniosek z 13 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący m.in. podatku od towarów i usług.

Uzupełnili go Państwo pismem z 7 lipca 2025 r. (data wpływu 7 lipca 2025 r.) oraz – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 25 lipca 2025 r. (data wpływu 25 lipca 2025 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Charakterystyka stron planowanych transakcji

1. A sp. z o.o. z siedzibą w (…) (dalej: „A”) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i rezydentem podatkowym w Polsce – w konsekwencji podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu z tytułu podatku dochodowego.

A jest zarejestrowanym w Polsce podatnikiem VAT czynnym i prowadzi działalność opodatkowaną podatkiem VAT, skupiającą się na dwóch obszarach:

a) wynajmie części powierzchni Nieruchomości 1 oraz Nieruchomości 2 (zdefiniowanych poniżej), których to nieruchomości A jest jednym ze współwłaścicieli (o czym szerzej poniżej), oraz

b) zarządzeniem Nieruchomością 1 oraz Nieruchomością 2 we własnym imieniu i na własną rzecz (w zakresie wynikającym z udziałów w ww. nieruchomościach, należących do A) oraz w imieniu i oraz na rzecz B (…) z siedzibą w (…) w Szwajcarii (dalej: „B”) (w zakresie wynikającym z udziałów w ww. nieruchomościach należących do B).

2. Poza wskazanymi wyżej głównymi obszarami działalności, A incydentalnie udziela pożyczek innym podmiotom z grupy kapitałowej, do której należy. Ponadto, A jest udziałowcem spółki (…) sp. z o.o. A prowadzi działalność gospodarczą wyłącznie na terytorium Polski.

3. B jest spółką kapitałową prawa szwajcarskiego, która jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i rezydentem podatkowym w Szwajcarii – w konsekwencji podlega w Szwajcarii nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu z tytułu podatku dochodowego. B prowadzi działalność gospodarczą m.in. na terytorium Szwajcarii oraz na terytorium Polski.

4. B jest zarejestrowanym w Polsce podatnikiem VAT czynnym i prowadzi w Polsce działalność opodatkowaną podatkiem VAT, ograniczającą się do wynajmu powierzchni w Nieruchomości 1 oraz Nieruchomości 2 (w zakresie wynikającym z udziałów w ww. nieruchomościach należących do B).

5. Na zlecenie B, Nieruchomością 1 oraz Nieruchomością 2 (w zakresie wynikającym z udziałów w ww. nieruchomościach należących do B) zarządza A, na podstawie umowy o administrowanie (zarządzanie) Nieruchomością 1 oraz Nieruchomością 2, zawartej między A, a B (dalej: „Umowa o Zarządzanie”). Na gruncie tejże umowy, A otrzymuje od B wynagrodzenie za podejmowane czynności związane z zarządzaniem Nieruchomością 1 oraz Nieruchomością 2 na rzecz B (w zakresie wynikającym z udziałów w ww. nieruchomościach, należących do B).

6. Konieczność zlecenia A zarządzania ww. nieruchomościami wynika z faktu, że B nie ma w Polsce żadnych zasobów ludzkich - B nie zatrudnia żadnych pracowników (rozumianych jako osoby pozostające w stosunku pracy, jak i stosunków cywilnoprawnych, tj. w ramach umowy zlecenia i umowy o dzieło).

7. C (…) sp. z o.o. z siedzibą w (…) (dalej: „C”) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i rezydentem podatkowym w Polsce – w konsekwencji podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu z tytułu podatku dochodowego. C jest spółką kapitałową utworzoną w 2022 r., w której kapitale 90% udziałów posiada B, zaś 10% udziałów - A. Na moment przygotowywania niniejszego wniosku, C nie prowadzi żadnej realnej działalności gospodarczej.

8. B i A w dalszej części niniejszego wniosku będą zwane łącznie „Zbywcami”.

Opis Centrum Handlowo-Usługowego (zdefiniowanego poniżej)

1. Na moment złożenia niniejszego wniosku A przysługuje:

a) udział wynoszący łącznie 3276/100000 w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiącej działkę ewidencyjną nr X (obręb ewidencyjny: (…), identyfikator działki: (…)), położonej w (…), stanowiącej własność Gminy (…), dla której Sąd Rejonowy (…), (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (…) oraz w prawie własności, stanowiącego odrębną nieruchomość, położonego na tym gruncie budynku niemieszkalnego (centrum handlowego) oraz w prawie własności budowli i urządzeń (technicznych oraz budowlanych), dalej zwane są łącznie „Nieruchomością 1”.

b) udział wynoszący łącznie 10/100 w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej składającej się z działki ewidencyjnej nr Y (obręb ewidencyjny: (…), identyfikator działki: (…)) położonej w (…) oraz działki ewidencyjnej nr Z (obręb ewidencyjny: (…)), położonej w (…), stanowiącej własność Gminy (…), dla której Sąd Rejonowy (…), (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (…) oraz w prawie własności, stanowiących odrębne nieruchomości, położonego na tych gruntach budynku centrum handlowego, budynku stacji transformatorowej i budynku parkingu wielopoziomowego (wraz z częścią biurową) oraz w prawie własności budowli i urządzeń (technicznych oraz budowlanych), zwane dalej łącznie „Nieruchomością 2”.

Reasumując, budynek centrum handlowego położony jest na dwóch działkach - na działce ewidencyjnej nr X oraz Z, natomiast na działce Y znajduje się parking z częścią biurową tj. (w bryle budynku parkingu znajdują się pomieszczenia biurowe) oraz stacja transformatorowa.

2. Na moment złożenia niniejszego wniosku B przysługuje:

a) Odnośnie do Nieruchomości 1 - udział wynoszący łącznie 29484/100000 w prawie użytkowania wieczystego gruntu, w prawie własności położonego na nim budynku oraz w prawie własności budowli i urządzeń (technicznych oraz budowlanych).

b) Odnośnie do Nieruchomości 2 - udział wynoszący łącznie 90/100 w prawie użytkowania wieczystego gruntów, w prawie własności położonych na nich, stanowiących odrębne nieruchomości, budynku centrum handlowego, pomieszczenia stacji transformatorowej i budynku parkingu wielopoziomowego (wraz z częścią biurową) oraz w prawie własności budowli i urządzeń (technicznych oraz budowlanych).

3. Odnośnie do Nieruchomości 1, udział w prawie użytkowania wieczystego gruntu, prawa własności posadowionego na nim budynku oraz prawie własności budowli i urządzeń (technicznych oraz budowlanych), wynoszący 6724/10000, należy do podmiotu trzeciego (D sp. z o.o.).

4. W dniu (…) 2024 r. A, B i D sp. z o.o. zawarły umowę quoad usum, regulującą m.in. (i) co w Nieruchomości 1 stanowi powierzchnię wspólną gruntu, położonego na nim budynku oraz wspólne urządzenia budynku, (ii) podział do korzystania tej powierzchni wspólnej, (iii) sposób wykorzystania powierzchni wspólnej przeznaczonej i nieprzeznaczonej do wyłącznego korzystania (dalej: „Umowa Quoad Usum”).

5. W budynku, stanowiącym część Nieruchomości 1, znajduje się jeden lokal użytkowy, prawnie wyodrębniony z odrębną księgą wieczystą, którego właścicielem jest D sp. z o.o. Pozostałe lokale użytkowe nie są prawnie wyodrębnione (nie mają osobnych ksiąg wieczystych) i stanowią współwłasność Zbywców (udziały 29484/100000 oraz 3276/100000 odpowiednio należące do B i A).

6. Nieruchomość 1 oraz Nieruchomość 2 w dalszej części niniejszego wniosku będą zwane łącznie „Centrum Handlowo-Usługowym”, natomiast udział w prawie użytkowania wieczystego gruntów oraz udział w prawie własności położonych na nich budynków, budowli oraz budowli i urządzeń (technicznych oraz budowlanych), składających się na Centrum Handlowo-Usługowe, w dalszej części niniejszego wniosku będą zwane łącznie „Udziałami w Centrum Handlowo-Usługowym”.

Opis planowanych wkładów niepieniężnych

1. Zbywcy rozważają pozyskanie finansowania zewnętrznego (kredyt bankowy) na remont i modernizację Centrum Handlowo-Usługowego. Z uwagi na okoliczność, że uzyskanie finansowania na korzystnych warunkach wymagać będzie uproszczenia obecnej struktury właścicielskiej Centrum Handlowo-Usługowego, Zbywcy rozważają przeniesienie na podmiot zależny - C (…) Sp. z o.o. z siedzibą w (…) (dalej: „C”) w drodze aportów (tj. wkładów niepieniężnych) posiadanych przez siebie Udziałów w Centrum Handlowo-Usługowym wraz z przeniesieniem na C posiadanego przez każdego ze Zbywców szeregu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przeznaczonych do prowadzenia przez każdego z nich działalności gospodarczej polegającej na wynajmie powierzchni Centrum Handlowo-Usługowego.

2. Opisany powyżej aport dokonany przez A do C wraz z przeniesieniem na C szeregu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przeznaczonych do prowadzenia przez A działalności gospodarczej polegającej na wynajmie powierzchni Centrum Handlowo-Usługowego, zwane będą łącznie „Transakcją A”.

3. Opisany z kolei powyżej aport dokonany przez B do C wraz z przeniesieniem na C szeregu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przeznaczonych do prowadzenia przez B działalności gospodarczej polegającej na wynajmie powierzchni Centrum Handlowo-Usługowego, (…) zwane będą łącznie „Transakcją B”.

4. Zamiarem C jest by aport Przedmiotu Transakcji A, nastąpił po dokonaniu przez B aportu do C Przedmiotu Transakcji B (tj. w momencie, gdy C stanie się stroną umów przenoszonych w ramach Przedmiotu Transakcji B, w tym Umowy o Zarządzanie).

Opis Transakcji A

1. W ramach Transakcji A, A, oprócz przeniesienia przysługujących jej Udziałów w Centrum Handlowo-Usługowego oraz praw i obowiązków wynikających z zawartych umów najmu, których jest stroną (które przejdą z mocy prawa zgodnie z art. 678 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity Dz.U. 2020 poz. 1740 ze zm., dalej: „Kodeks Cywilny”), wniesie do C następujące elementy (składniki materialne, niematerialne oraz zobowiązania) związane wyłącznie z działalnością polegającą na wynajmie powierzchni Centrum Handlowo-Usługowego:

a) ruchomości znajdujące się terenie Centrum Handlowo-Usługowego (za wyjątkiem ruchomości należących do najemców Centrum Handlowo-Usługowego, B i D sp. z o.o.) takie jak np. meble, sprzęty i inne wyposażenie służące do prawidłowego funkcjonowania Centrum Handlowo-Usługowego (szczegółowa lista przenoszonych ruchomości zostanie uzgodniona z C przed Transakcją A);

b) kaucje złożone przez poszczególnych najemców w ramach umów najmu, których stroną jest A, w kwocie przypadającej na A (w ramach umów najmu, w którym B i A są wynajmującymi i jako współwłaściciele przedmiotu najmu, otrzymywali od danego najemcy jedną kaucję, która fizycznie była zdeponowana na rachunku bankowym A);

c) prawa i obowiązki wynikające z Umowy Quoad Usum, której stroną dotychczas była A, jako współwłaściciel Centrum Handlowo-Usługowego;

d) dokumentacja prawna (w tym oryginały lub kopie umów (np. umów najmu) i decyzji administracyjnych, techniczna, projektowa związaną z Centrum Handlowo-Usługowym, będącą w posiadaniu A;

e) prawa i obowiązki wynikające z umów o ubezpieczenie Centrum Handlowo-Usługowego, w której ubezpieczonym jest A, jako współwłaściciel Centrum Handlowo-Usługowego;

f) prawa i obowiązki wynikające z umów o dostawy mediów (energia elektryczna, woda, ścieki, odbiór śmieci) na potrzeby Centrum Handlowo-Usługowego, których stroną dotychczas była A, jako współwłaściciel Centrum Handlowo-Usługowego (za wyjątkiem wyodrębnionego lokalu, którego właścicielem jest D sp. z o.o., który jest stroną umów o dostawę mediów do tego lokalu);

g) prawa i obowiązki wynikające z umów o zapewnienia czystości oraz odśnieżanie na terenie nieruchomości wspólnych Centrum Handlowo-Usługowego (np. na korytarzach Centrum Handlowo-Usługowego), których stroną dotychczas była A, jako współwłaściciel Centrum Handlowo-Usługowego;

h) prawa i obowiązki wynikające z umów o zapewnienie bezpieczeństwa (ochrona) i monitoringu przeciwpożarowego na terenie nieruchomości wspólnych Centrum Handlowo-Usługowego (np. na korytarzach Centrum Handlowo-Usługowego ), których stroną dotychczas była A, jako współwłaściciel Centrum Handlowo-Usługowego;

i) prawa i obowiązki wynikające z umów telekomunikacyjnych, na podstawie których na terenie Centrum Handlowo-Usługowego dostarczana jest sieć Internet, których stroną dotychczas była A, jako współwłaściciel Centrum Handlowo-Usługowego;

j) należności (wierzytelności pieniężne) od najemców i zobowiązania wobec dostawców, związane bezpośrednio z pierwszą z działalności A, tj. polegającą na wynajmie powierzchni Centrum Handlowo-Usługowego;

k) prawa i obowiązki wynikające z gwarancji jakości i rękojmi za wady, a także inne prawa związane z jakością wykonania poszczególnych składowych Handlowo-Usługowego (tj. umowa o naprawę dźwigów towarowych i osobowych Centrum Handlowo-Usługowego, umowa o remont fasad, elewacji, schodów i chodników Centrum Handlowo-Usługowego);

2. Powyższe składniki materialne, niematerialne oraz zobowiązania (w tym prawa i obowiązki z zawartych umów najmu) wraz z przysługującymi A Udziałami w Centrum Handlowo-Usługowym w ramach Transakcji A będą dalej łącznie nazywane „Przedmiotem Transakcji A”.

3. Na marginesie, koszty usług, wynikających z punktów e-i powyższego punktu, w proporcji do udziałów w Centrum Handlowo-Usługowym, były refakturowane przez A na B, jako współwłaściciela Centrum Handlowo-Usługowego.

4. W ramach Transakcji A, na C nie przejdą elementy przedsiębiorstwa A, związane bezpośrednio z drugą z działalności A, tj. polegającą na zarządzeniu Centrum Handlowo-Usługowym:

a) pracownicy A (rozumiani jako osoby pozostające w stosunku pracy, jak i stosunków cywilnoprawnych, tj. w ramach umowy zlecenia i umowy o dzieło) – wszyscy Pracownicy A są zaangażowani są w działalność A w zakresie zarządzania Centrum Handlowo-Usługowym;

b) umowy na świadczenie usług telekomunikacyjnych oraz informatycznych (Internet, usługi sieci komórkowej z których korzystają pracownicy i współpracownicy A, zaangażowani w działalność A w zakresie zarządzania Centrum Handlowo-Usługowym w ramach wykonywania swoich obowiązków);

c) środki trwałe i wyposażenie wykorzystywane w działalności A w zakresie zarządzania Centrum Handlowo-Usługowym (takie jak biurka, komputery, drukarki itd.);

d) prawa i zobowiązania z umów zawartych we własnym imieniu i na swoją rzecz z dostawcami towarów i usług, wykorzystywanych wyłącznie na potrzeby działalności A w zakresie zarządzania Centrum Handlowo-Usługowym (tj. które generują koszty bezpośrednie i pośrednie prowadzonej przez A działalności gospodarczej, polegającej na świadczeniu usługi zarządzania Centrum Handlowo-Usługowym), tj:

- umowa na usługi marketingowe, zawarta z (…) sp. z o.o., w zakresie stworzenia logotypu Centrum Handlowo-Usługowego oraz projektów kreatywnych „key visuals”, a także w zakresie koordynacji zbierania ofert na dekoracje świąteczne, negocjowania cen za te dekoracje, wykonanie montażu i demontażu dekoracji świątecznych na terenie Centrum Handlowo-Usługowego,

- umowa o usługi pośrednictwa w zakresie poszukiwania nowych najemców powierzchni Centrum Handlowo-Usługowego,

e) majątkowe prawa autorskie, prawa zależne do dokumentacji projektowej dotyczącej logotypu Centrum-Handlowo-Usługowego oraz projektów kreatywnych „key visuals”, wykonanej przez (…) sp. z o.o. w oraz prawo do wykonywania osobistych praw autorskich autorów takiej dokumentacji;

f) know-how związane z zarządzaniem nieruchomościami komercyjnymi (wykorzystywane w ramach wykonywania Umowy o Zarządzanie);

g) należności (wierzytelności pieniężne) i zobowiązania (długi) A, związane bezpośrednio z drugą z działalności A, tj. polegającą na zarządzeniu Centrum Handlowo-Usługowym;

5. W ramach Transakcji A, na C nie przejdą elementy przedsiębiorstwa A, niezwiązane bezpośrednio ani z jedną ani z drugą z działalności A, a związane ze wszystkimi obszarami działalności A (koszty ogólnego zarządu):

a) prawa i zobowiązania z umowy o obsługę księgową (prowadzenie ksiąg rachunkowych podatkowych A), obsługę prawną i controllingową;

b) dokumenty podatkowe i księgowe związane z przedsiębiorstwem A;

c) prawa i obowiązki z umów rachunków bankowych A oraz środki pieniężne na wyżej wymienionych rachunkach bankowych A, za wyjątkiem zabezpieczeń umów najmu (kaucje), które przejdą na C w ramach Transakcji A;

d) należności A od osób trzecich, niezwiązane bezpośrednio ani z pierwszą, ani z drugą z działalności A - jeżeli na dzień Transakcji takie będą istnieć;

e) zobowiązania A wobec osób trzecich, niezwiązane bezpośrednio ani z pierwszą, ani z drugą z działalności A – jeżeli na dzień Transakcji takie będą istnieć;

f) indywidualne oznaczenia A (tzn. jej firmy);

g) udziały w (…) sp. z o.o.

6. Umowy na usługi prawne, księgowe i controllingowe, których do tej pory stroną była A (a które dotyczą wszystkich obszarów działalności A), zostaną w drodze odpowiednich aneksów rozszerzone o obsługę C – cesja praw i obowiązków z tych umów nie jest celowa, bowiem A w dalszym ciągu będzie potrzebowała tych usług w zakresie pozostałych, niewydzielonych do C obszarów działalności. W związku z tym postanowiono, że obecne umowy na te usługi zostaną rozszerzone o kolejnego zleceniodawcę – C.

Opis Transakcji B

1. Równocześnie, drugi ze zbywców, tj. B, oprócz przeniesienia przysługujących mu Udziałów w Centrum Handlowo-Usługowym oraz praw i obowiązków wynikających z zawartych umów najmu, których jest on stroną (które przejdą z mocy prawa zgodnie z art. 678 Kodeksu Cywilnego), wniesie do C następujące elementy (składniki materialne, niematerialne oraz zobowiązania) związane wyłącznie z działalnością polegającą na wynajmie powierzchni Centrum Handlowo-Usługowego:

a) ruchomości znajdujące się terenie Centrum Handlowo-Usługowego (za wyjątkiem ruchomości należących do najemców Centrum Handlowo-Usługowego, A i D sp. z o.o.) takie jak np. meble, sprzęty i inne wyposażenie służące do prawidłowego funkcjonowania Centrum Handlowo-Usługowego (szczegółowa lista przenoszonych ruchomości zostanie uzgodniona z C przed Transakcją B);

b) kaucje złożone przez poszczególnych najemców w ramach umów najmu, których stroną jest B, w kwocie przypadającej na B (w ramach umów najmu, w którym B i A są wynajmującymi, jako współwłaściciele przedmiotu najmu, otrzymywali od danego najemcy jedną kaucję, która fizycznie była zdeponowana na rachunku bankowym A);

c) prawa i obowiązki wynikające z Umowy Quoad Usum, której stroną dotychczas była B, jako współwłaściciel Centrum Handlowo-Usługowego;

d) dokumentacja prawna (w tym oryginały lub kopie umów (np. umów najmu) Centrum Handlowo-Usługowym, będącą w posiadaniu B;

e) prawa i obowiązki wynikające z umów o ubezpieczenie Centrum Handlowo-Usługowego, w których ubezpieczonym dotychczas była B, jako współwłaściciel Centrum Handlowo-Usługowego;

f) prawa i obowiązki wynikające z umowy o świadczenie usług prawnych, zawarta z polskim doradcą prawnym oraz z umowy o świadczenie usług księgowych, zawartej z polskim biurem rachunkowym (dotyczące jedynej działalności B w Polsce, czyli wynajmu powierzchni w Centrum Handlowo-Usługowym);

g) należności (wierzytelności pieniężne) i zobowiązania (długi) B, związane bezpośrednio z działalnością polegającą na wynajmie powierzchni Centrum Handlowo-Usługowego.

2. Powyższe składniki materialne, niematerialne oraz zobowiązania (w tym prawa i obowiązki z zawartych umów najmu) wraz z przysługującymi B Udziałami w Centrum Handlowo-Usługowym, będą dalej łącznie nazywane „Przedmiotem Transakcji B”.

3. W ramach Transakcji B, na C nie przejdą elementy przedsiębiorstwa B, niezwiązane bezpośrednio z działalnością polegającą na wynajmie powierzchni Centrum Handlowo-Usługowego, w tym:

a) prawa i zobowiązania z umów o obsługę księgową i prawną B, zawartych z zagranicznymi doradcami prawnymi i zagranicznym biurem rachunkowym;

b) dokumenty podatkowe i księgowe związane z przedsiębiorstwem B, w zakresie obowiązków podatkowych i sprawozdawczych z działalności finansowo-holdingowej;

c) prawa i obowiązki z umów rachunków bankowych B oraz środki pieniężne na wyżej wymienionych rachunkach bankowych B;

d) należności i zobowiązania B wobec osób trzecich, niezwiązane bezpośrednio z działalnością polegającą na wynajmie powierzchni Centrum Handlowo-Usługowego;

e) indywidualne oznaczenia B (tzn. jej firmy);

f) składniki związane z działalnością finansowo-holdingową, takie jak wierzytelności pożyczkowe, udziały i akcje w innych podmiotach).

4. W ramach Transakcji B, dojdzie do cesji przez B na C praw i obowiązków wynikających z Umowy o Zarządzanie, na skutek której, C stanie się zleceniodawcą A. W efekcie, A pozostanie zarządcą Centrum Handlowo-Usługowego, z tym, że od momentu Transakcji B, stroną Umowy o Zarządzanie stanie się C. Na skutek Transakcji A, C stanie się właścicielem udziału w Centrum Handlowo-Usługowego, dotychczas przysługującego A, zatem po Transakcji A, A prawdopodobnie zażąda od C podwyżki wynagrodzenia za zarządzanie Centrum Handlowo-Usługowym, należnego w ramach Umowy o Zarządzanie.

5. W ramach Transakcji B oraz Transakcji A, dojdzie również do przejęcia długów Zbywców, funkcjonalnie związanych z przedmiotem tych transakcji, wynikających z umów pożyczek udzielonych B oraz A, udzielonych na potrzeby działalności Zbywców, związanej z wynajmem lokali użytkowych w Centrum Handlowo-Usługowym – jeżeli na dzień Transakcji B oraz Transakcji A takie długi będą istnieć.

6. Przed dokonaniem przedmiotowego aportu A do C, w strukturze organizacyjnej A dojdzie do wydzielenia pionu organizacyjnego powiązanego z działalnością operacyjną Centrum Handlowo-Usługowego. Do pionu tego przyporządkowane zostaną składniki majątkowe i niemajątkowe przedsiębiorstwa Wnioskodawcy opisane powyżej.

7. Podobnie, w księgach rachunkowych Wnioskodawcy jeszcze przed dokonaniem aportu wydzielone zostaną przychodowe konta księgowe przydzielone do zespołów składników majątkowych i niemajątkowych podlegających wniesieniu aportem do C, opisane powyżej. Ponadto, do owych zbiorów przypisane zostaną również wyodrębnione konta obejmujące koszty bezpośrednie oraz koszty pośrednie. Przychody i koszty Wnioskodawcy można podzielić na takie, które da się przypisać do działalności gospodarczej, polegającej na wynajmie powierzchni Centrum Handlowo-Usługowego oraz pozostałej działalności Wnioskodawcy.

8. W przypadku B, z uwagi na istniejący zakład podatkowy utworzony w Polsce z uwagi na prowadzenie działalności w zakresie wynajmu powierzchni w Centrum Handlowo-Usługowym, B prowadzi księgi podatkowe na potrzeby rozliczenia podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce, wobec czego księgi prowadzone przez B dotyczą wyłącznie działalności w zakresie wynajmu powierzchni w Centrum Handlowo- Usługowym. Księgi te są odrębne od ksiąg rachunkowych i podatkowych prowadzonych na potrzeby działalności prowadzonej poza terytorium Polski.

Działalność Centrum Handlowo-Usługowego po Transakcji A oraz Transakcji B

1. C po nabyciu Centrum Handlowo-Usługowego będzie kontynuowała działalność dotychczasowych Zbywców w zakresie wynajmu powierzchni Centrum Handlowo-Usługowego, a Transakcja A ani Transakcja B nie wpłynie w żaden sposób na działalność Centrum Handlowo-Usługowego (Centrum Handlowo-Usługowe będzie działało bez żadnych przestojów spowodowanych na skutek Transakcji A ani Transakcji B). W rzeczywistości zatem, C będzie kontynuowała działalność Zbywców w zakresie wynajmu powierzchni Centrum Handlowo-Usługowego. Wobec powyższego, Centrum Handlowo-Usługowe będzie wykorzystywane przez C wyłącznie do działalności opodatkowanej VAT.

2. Po nabyciu Centrum Handlowo-Usługowego, w niedalekiej przyszłości C będzie czynić starania w celu uzyskania finansowania na remont i/lub modernizację Centrum Handlowo-Usługowego (tj. będzie ubiegać się o udzielenie kredytu bankowego), które następnie przeprowadzi. Podkreślenia wymaga, że remont i/lub modernizacja nie zmienią przeznaczenia Centrum Handlowo-Usługowego, tj. nowy właściciel Centrum Handlowo-Usługowego (C) będzie prowadził działalność gospodarczą w zakresie wynajmu powierzchni w Centrum Handlowo-Usługowym.

3. Ani A ani B nie ulegną likwidacji na skutek Transakcji A ani Transakcji B, przy czym zmianie ulegnie profil działalności A jak i B, zważywszy, że C przejmie w zupełności dotychczasową działalność tak A jak i B w zakresie wynajmu powierzchni Centrum Handlowo-Usługowego. Od tej pory:

- A będzie skupiać swoją działalność na działalności w zakresie zarządzania Centrum Handlowo-Usługowym oraz incydentalnie będzie udzielać pożyczek innym podmiotom z grupy kapitałowej, do której należy.

- B nie będzie prowadził już żadnej działalności w Polsce i będzie skupiać swoją działalność na dotychczasowej działalności finansowo-holdingowej.

W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:

1. C od razu po Transakcji B (tj. z dniem Transakcji B włącznie) płynnie przejmie i będzie kontynuowała działalność B w zakresie wynajmu powierzchni Centrum Handlowo-Usługowego – na skutek Transakcji B, C rozpocznie samodzielne funkcjonowanie na rynku dotychczas zajmowanym przez B w powyższym zakresie. Przedmiot Transakcji B umożliwi C podjęcie działalności gospodarczej w ramach własnego przedsiębiorstwa, właśnie przy użyciu Przedmiotu Transakcji B.

2. W okolicznościach zdarzenia przyszłego, Przedmiot Transakcji B umożliwi C kontynuację działalności prowadzonej przez B, bowiem nie jest konieczne podejmowanie przez C dodatkowych działań faktycznych lub prawnych (np. zawarcia umów) niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przejęte składniki.

3. W ramach Transakcji B do C nie przejdą żadni pracownicy B.

4. Spółka otrzymująca wkład (C) w postaci aportu przejmie dla celów podatkowych składniki majątku w wartości wynikającej z ksiąg podatkowych B, jako podmiotu wnoszącego ten wkład.

5. Transakcja B będzie przeprowadzona z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, a jej głównym lub jednym z głównych celów nie będzie uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania.

6. Częścią Przedmiotu Transakcji B, nie będą:

a) prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono B finansowania dłużnego na realizację, nabycie, modernizację, adaptację lub przebudowę przenoszonych nieruchomości – bowiem B nie jest stroną takiej umowy.

b) umowy zarządzania aktywami – bowiem B nie jest stroną takiej umowy.

Częścią Transakcji B będą:

a) należności (wierzytelności pieniężne) i zobowiązania (długi) B, związane bezpośrednio z działalnością polegającą na wynajmie powierzchni Centrum Handlowo-Usługowego.

b) umowa o zarządzenie nieruchomością (zdefiniowana we wniosku jako „Umowa o Zarządzanie”).

Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczone we wniosku nr 1, ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Czy wniesienie Przedmiotu Transakcji B jako wkładu niepieniężnego (aportu) do C stanowić będzie zbycie przedsiębiorstwa B lub zorganizowanej jego części (czyli organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania), wyłączone z opodatkowania VAT na mocy art. 6 pkt 1 ustawy o VAT?

Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Wniesienie Przedmiotu Transakcji B jako wkładu niepieniężnego (aportu) do C stanowić będzie zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa B (czyli organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie B zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania), wyłączone z opodatkowania VAT na mocy art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, iż C od razu po Transakcji B (tj. z dniem Transakcji B włącznie) płynnie przejmie i będzie kontynuowała działalność B w zakresie wynajmu powierzchni Centrum Handlowo-Usługowego – na skutek Transakcji B, C rozpocznie samodzielne funkcjonowanie na rynku dotychczas zajmowanym przez B w powyższym zakresie. Przedmiot Transakcji B umożliwi C podjęcie działalności gospodarczej w ramach własnego przedsiębiorstwa, właśnie przy użyciu Przedmiotu Transakcji B.

Uzasadnienie stanowiska w sprawie oceny prawnej pytania nr 1

W świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega m.in. „odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju”. Z kolei art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że „przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel”. Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT „przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa”.

Powyższy przepis wskazuje, iż w każdym przypadku, gdy mamy do czynienia ze zbyciem przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części (dalej: „ZCP”), czynność taka nie podlega regulacjom ustawy o VAT.

Polski ustawodawca w przepisie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT posłużył się pojęciem „zbycia”, które nie zostało zdefiniowane w ustawie o VAT. Niemniej jednak, zdaniem Wnioskodawców pojęcie to powinno być odczytywane w sposób analogiczny do terminu „dostawa towarów” zdefiniowanego w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Mając powyższe na uwadze, „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, które prowadzą do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.

W szczególności termin „zbycie” obejmuje: sprzedaż, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aport) czy zamianę.

W świetle powyższego, przepisów Ustawy o VAT nie stosujemy w przypadku zbycia, w tym przeniesienia własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu), przedsiębiorstwa oraz ZCP. W związku z tym, przy ustalaniu zastosowania przepisów Ustawy o VAT, istotne znaczenie ma określenie, czy przedmiotem dostawy jest przedsiębiorstwo lub ZCP.

W zakresie kwestii przedsiębiorstwa lub zorganizowanej jego części, pomocne będą objaśnienia podatkowe Ministra Finansów z dnia 11 grudnia 2018 r. dotyczących opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji zbycia nieruchomości komercyjnych (dalej jako: „Objaśnienia”), które przedstawiają okoliczności, w których dana transakcja zbycia majątku kwalifikuje się do zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.

Jak wynika z Objaśnień, pojęcie „przedsiębiorstwa” określonego w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT można interpretować w świetle art. 55¹ Kodeksu cywilnego wyłącznie pomocniczo z uwagi na autonomię prawa podatkowego. We wspomnianych Objaśnieniach zauważono również, iż, jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 2018 r. sygn. akt I FSK 1113/16), „przedsiębiorstwo” w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT oznacza każdy zespół składników służących do realizacji określonych zadań gospodarczych, jeżeli jest wystarczający do prowadzenia przez nabywcę w oparciu o przekazane składniki majątkowe w sposób trwały samodzielnej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy o VAT przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Z kolei zgodnie z art. 19 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: „dyrektywa 2006/112/WE”) w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego.

Jak wynika z Objaśnień, kluczowa jest ocena nie tylko zdolności danego zbioru składników, w tym masy majątkowej, do funkcjonowania jak niezależne przedsiębiorstwo w obrębie przedsiębiorstwa nabywcy ale także, czy w konkretnym stanie faktycznym, nabywca w oparciu o ten zbiór składników ma w ogóle zamiar kontynuować działalność zbywcy, bo tylko wówczas możemy mieć do czynienia ze zbyciem przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Jeżeli nabywca nie ma zamiaru kontynuować działalności zbywcy, to bez znaczenia jest okoliczność, czy zbywane składniki potencjalnie by to umożliwiały.

Jak wskazano w Objaśnieniach „Prawidłowa klasyfikacja przedmiotu transakcji, tj. przedsiębiorstwo/zorganizowana część przedsiębiorstwa lub poszczególne składniki majątkowe – ma decydujące znaczenie dla prawidłowego ustalenia skutków podatkowych transakcji. Przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za (i) przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT czy też (ii) zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT uwzględnić należy następujące okoliczności:

1) zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji

oraz

2) faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji (Wyrok TSUE z dnia 30 maja 2013 r. w sprawie C-651/11 X BV, pkt 34).

Jak dalej wskazano: „przy ocenie czy nabywca nieruchomości komercyjnych ma zamiar kontynuowania działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę należy uwzględnić całokształt okoliczności związanych z transakcją ocenianych na moment zawarcia transakcji, a w szczególności podjęcie przez nabywcę działań potwierdzających jego zamiar kontynuowania działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę. Zatem w celu stwierdzenia zamiaru kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę konieczne jest istnienie dowodów potwierdzających istnienie na moment transakcji takiego zamiaru po stronie nabywcy (np. w formie korespondencji elektronicznej/mailowej). Zaznaczyć należy, że jeżeli w takiej sytuacji – po pewnym czasie – zostanie zmieniony– np. ze względu na zmianę sytuacji gospodarczej podatnika – sposób wykorzystania nieruchomości brak jest podstaw do uznania, że nabywca nie miał zamiaru kontynuowania działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę.

Przykład 1 Zbywca prowadzący głównie działalność deweloperską wybudował nieruchomość. Nabywca nieruchomości prowadzi działalność polegającą na wynajmie nieruchomości. W takim przypadku brak jest możliwości stwierdzenia zbycia przedsiębiorstwa lub ZCP z uwagi na fakt, że nabywca nie ma zamiaru kontynuowania działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę (różne przedmioty działalności zbywcy i nabywcy).”

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego C po nabyciu Centrum Handlowo-Usługowego będzie kontynuowała działalność dotychczasowych Zbywców w zakresie wynajmu powierzchni Centrum Handlowo-Usługowego. W rzeczywistości zatem, C będzie kontynuowała działalność Zbywców w zakresie wynajmu powierzchni Centrum Handlowo-Usługowego.

Mając powyższe na uwadze, pierwszy z dwóch warunków uznania przedmiotu aportu B za przedsiębiorstwo lub jego część, jest spełniony.

Odnośnie do drugiego z warunków, tj. faktyczna możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji, nie ulega wątpliwości, że ta możliwość istnieje - wynika to z faktu, że Transakcja A ani Transakcja B nie wpłynie w żaden sposób na działalność Centrum Handlowo-Usługowego (Centrum Handlowo-Usługowe będzie działało bez żadnych przestojów spowodowanych na skutek Transakcji A lub Transakcji B), a C od razu po aporcie (tj. od dnia aportu, z tym dniem włącznie) będzie kontynuowała działalność Zbywców w zakresie wynajmu powierzchni Centrum Handlowo-Usługowego.

Jak wynika z Objaśnień, dla ustalenia czy przenoszony na nabywcę zespół składników umożliwia kontynuację działalności prowadzonej przez zbywcę należy ocenić czy „zespół składników majątkowych stanowiący przedsiębiorstwo lub ZCP zawiera składniki pozwalające na kontynuowanie działalności gospodarczej realizowanej uprzednio przez zbywcę bez konieczności:

- angażowania przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub

- podejmowania dodatkowych działań faktycznych lub prawnych (np. zawarcia umów) niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przejęte składniki.

W celu ustalenia czy przenoszony na nabywcę zespół składników umożliwia kontynuację działalności prowadzonej przez zbywcę należy ustalić czy oprócz przeniesienia standardowych elementów typowych dla transakcji nieruchomościowych opodatkowanych VAT (pojęcie zdefiniowane w pkt 4.1.) na nabywcę są przeniesione wszystkie poniżej wskazane elementy:

a. prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono zbywcy finansowania dłużnego na realizację, nabycie, modernizację, adaptację lub przebudowę przenoszonej nieruchomości, o ile zbywca korzystał z takiego finasowania i jest stroną takich umów;

b. umowy o zarządzanie nieruchomością;

c. umowy zarządzania aktywami;

d. należności o charakterze pieniężnym związane z przenoszonym majątkiem.

Zastrzec należy, że przy ocenie czy zespół składników majątkowych zawiera składniki pozwalające na kontynuowanie działalności gospodarczej nie w każdym przypadku konieczne jest przeniesienie wszystkich elementów wchodzących w skład standardowych elementów typowych dla transakcji nieruchomościowych oraz tych wskazanych w lit. a-d powyżej.

Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych wystarczające jest przeniesienie na nabywcę minimum środków pozwalających na kontynuowanie realizowanej uprzednio w tym przedsiębiorstwie działalności gospodarczej.

Dodatkowo za okoliczność wykluczającą możliwość stwierdzenia, że przenoszony na nabywcę zespół składników umożliwia kontynuację działalności prowadzonej przez zbywcę, należy uznać sytuację, w której konieczne jest podejmowania dodatkowych działań faktycznych lub prawnych (np. zawarcia umów) niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przejęte składniki.

Sytuacja taka ma miejsce w przypadku, w którym nabywca sam zawarł lub zawiera umowy o zarządzanie nieruchomością i zarządzanie aktywami, nawet z tymi samymi podmiotami, które świadczyły ww. usługi zarządzania na rzecz zbywcy. W takim przypadku bowiem nabywca podejmuje dodatkowe działania w celu kontynuowania działalności gospodarczej zbywcy.

Nie w każdym przypadku podjęcie dodatkowych działań automatycznie wskazuje, że przenoszony na nabywcę zespół składników nie umożliwia kontynuacji działalności prowadzonej przez zbywcę. Taka sytuacja może mieć miejsce w kontekście umów na dostarczanie mediów (ciepło, gaz, energia elektryczna, itp.). Umowy tego typu - czy to z przyczyn prawnych czy gospodarczych - zwykle nie są przenoszone na nabywcę w ramach transakcji zbycia nieruchomości komercyjnej. Typową sytuacją jest zawarcie przez nabywcę nieruchomości nowej umowy z poprzednim dostawcą mediów. W niektórych przypadkach zbywca nieruchomości może przez pewien czas (do zawarcia umowy przez nabywcę) nadal być stroną umowy z dostawcą mediów, a ich koszty refakturować na nabywcę nieruchomości. Zapewnienie mediów dla nieruchomości komercyjnej jest konieczne do jej wykorzystania niezależnie od przeznaczenia czy to na cele wynajmu czy też inne. W związku z powyższym, kwestia przeniesienia tych umów w związku z transakcją nie jest decydująca dla kwalifikacji transakcji jako zbycia przedsiębiorstwa lub ZCP.”

W okolicznościach zdarzenia przyszłego, Przedmiot Transakcji B umożliwia kontynuację działalności prowadzonej przez B, bowiem nie jest konieczne podejmowanie przez C dodatkowych działań faktycznych lub prawnych (np. zawarcia umów) niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przejęte składniki. W dniu Transakcji B, dojdzie do cesji przez B na C praw i obowiązków wynikających z Umowy o Zarządzanie, na skutek której, C stanie się zleceniodawcą A. W efekcie, A pozostanie zarządcą Centrum Handlowo- Usługowego, z tym, że od momentu Transakcji A i Transakcji B, A będzie działać już wyłącznie w imieniu i na rzecz zleceniodawcy tj. C (do dnia Transakcji A działała bowiem nie tylko w imieniu i na rzecz B, ale też na własną rzecz, bowiem do dnia Transakcji A, część Udziałów w Centrum Handlowo-Usługowym należy do A).

W ocenie Wnioskodawcy, przedmiotem rozważanej transakcji aportu B do C jest zbiór składników majątkowych i niemajątkowych stanowiący ZCP, ale niestanowiący przedsiębiorstwa. Należy mieć na uwadze, iż składniki majątkowe wchodzące w skład zespołu, wnoszonego aportem do przedsiębiorstwa C nie stanowią jedynych aktywów posiadanych przez Wnioskodawcę – w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy znajdują się bowiem również inne aktywa i składniki majątkowe, przy pomocy których Wnioskodawca prowadzi swoją działalność finansowo-holdingową.

Przepisy ustawy o VAT nie definiują pojęcia przedsiębiorstwa. Niemniej jednak, pojęcie to zostało zdefiniowane w art. 55¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.; dalej: „k.c.”). W myśl przedmiotowej regulacji, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych, przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

- oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (firma przedsiębiorstwa, nazwa przedsiębiorstwa),

- własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,

- prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych,

- wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,

- koncesje, licencje i zezwolenia,

- patenty i inne prawa własności przemysłowej,

- majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,

- tajemnice przedsiębiorstwa,

- księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W doktrynie i orzecznictwie podkreśla się, iż – w celu uznania określonych składników majątkowych za przedsiębiorstwo – muszą one stanowić całość pod względem organizacyjnym oraz funkcjonalnym. Na uwagę zasługuje również zawarta w ustawowej definicji przedsiębiorstwa i niejednokrotnie podkreślana w orzecznictwie sądów kwestia, iż przedsiębiorstwo nie jest tylko sumą jego składników, lecz ich zorganizowanym zespołem.

Z uwagi na fakt, iż C nabędzie jedynie wybrane składniki majątkowe przedsiębiorstwa Wnioskodawcy (związane z wydzielonym pionem organizacyjnym dedykowanym ściśle prowadzeniu działalności Centrum Handlowo-Usługowego), a nie przedsiębiorstwo Wnioskodawcy jako całość, nie można, zdaniem Wnioskodawcy, uznać, iż: jest to zespół elementów konstytuujących przedsiębiorstwo w powyższym rozumieniu.

Z powyższych względów, zdaniem Wnioskodawcy, definicja przedsiębiorstwa przewidziana w art. 55¹ k.c., nie zostanie spełniona. W związku z czym przedmiotem rozważanego aportu będzie ZCP w rozumieniu ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, przez ZCP „rozumie się (…) organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania”.

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, spełnione zostały łącznie następujące przesłanki istnienia ZCP:

- istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,

- zespół ten jest organizacyjnie wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,

- zespół ten jest finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,

- składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,

- zespół tych składników może stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania gospodarcze (wyodrębnienie funkcjonalne).

Zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego, B wniesie do C następujące elementy (składniki materialne, niematerialne oraz zobowiązania) związane wyłącznie z działalnością polegającą na wynajmie powierzchni Centrum Handlowo-Usługowego:

a) ruchomości znajdujące się terenie Centrum Handlowo-Usługowego (za wyjątkiem ruchomości należących do najemców Centrum Handlowo-Usługowego, A i D sp. z o.o.) takie jak np. meble, sprzęty i inne wyposażenie służące do prawidłowego funkcjonowania Centrum Handlowo-Usługowego (szczegółowa lista przenoszonych ruchomości zostanie uzgodniona z C przed Transakcją B);

b) kaucje złożone przez poszczególnych najemców w ramach umów najmu, których stroną jest B, w kwocie przypadającej na B (w ramach umów najmu, w którym B i A są wynajmującymi i jako współwłaściciele przedmiotu najmu, otrzymywali od danego najemcy jedną kaucję, która fizycznie była zdeponowana na rachunku bankowym A;

c) prawa i obowiązki wynikające z Umowy Quoad Usum, której stroną dotychczas była B, jako współwłaściciel Centrum Handlowo-Usługowego;

d) dokumentacja prawna (w tym oryginały lub kopie umów (np. umów najmu) Centrum Handlowo-Usługowego, będącą w posiadaniu B;

e) prawa i obowiązki wynikające z umów o ubezpieczenie Centrum Handlowo-Usługowego, w których ubezpieczonym dotychczas był B, jako współwłaściciel Centrum Handlowo-Usługowego;

f) prawa i obowiązki wynikające z umowy o świadczenie usług prawnych, zawarta z polskim doradcą prawnym oraz z umowy o świadczenie usług księgowych, zawartej z polskim biurem rachunkowym (dotyczące jedynej działalności B w Polsce, czyli wynajmu powierzchni w Centrum Handlowo-Usługowym);

g) należności (wierzytelności pieniężne) i zobowiązania (długi) B, związane bezpośrednio z działalnością polegającą na wynajmie powierzchni Centrum Handlowo-Usługowego.

Zatem, w związku z faktem, że na zespół składników wskazany w opisie zdarzenia przyszłego składają się wszystkie elementy konstytuujące „zespół składników w tym zobowiązań”, mogący tworzyć ZCP, w ocenie Wnioskodawcy definicja ZCP wskazana w ustawie o VAT zostanie spełniona przez przedmiot aportu. Dlatego też, zdaniem Wnioskodawcy, można w tym przypadku mówić o zespole składników materialnych i niematerialnych, który mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo.

Odnośnie do trojakiego wyodrębnienia w przedsiębiorstwie zbywcy – organizacyjnego, finansowego i funkcjonalnego, w ocenie Wnioskodawcy wnoszony przez Wnioskodawcę do C aportem Przedmiot Transakcji B, spełnia kryterium pierwszego wskazanego wyodrębnienia, tj. wyodrębnienia organizacyjnego. Jak wynika to z opisu stanu faktycznego, w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy przed dokonaniem aportu wyodrębniony zostanie osobny dział odpowiedzialny za działalność operacyjną Wnioskodawcy zw. z Centrum Handlowo-Usługowym.

Składniki wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, będące przedmiotem docelowego przeniesienia i składniki pozostające w majątku Wnioskodawcy, w momencie dokonania aportu będą rozdzielone w ramach struktur Wnioskodawcy. Zauważyć należy, że wszystkie przenoszone składniki majątkowe i niemajątkowe będą bezpośrednio przed wniesieniem ich aportem do C funkcjonować w ramach przedsiębiorstwa Wnioskodawcy i będą wykorzystywane przez niego w tym okresie do prowadzenia działalności gospodarczej w ramach nowo wyodrębnionego pionu organizacyjnego, zaś składniki majątkowe i niemajątkowe, które nie będą przedmiotem przeniesienia nie zostaną włączone w ramach struktury organizacyjnej przedsiębiorstwa Wnioskodawcy do pionu organizacyjnego będącego przedmiotem aportu. Owe, niepodlegające przeniesieniu składniki majątkowe i niemajątkowe oraz zobowiązania przypisane będą zatem do odrębnych pionów zbywcy, tj. elementów struktury organizacyjnej, z poziomu których prowadzona jest pozostała (inna niż ta zw. z Centrum Handlowo-Usługowym) działalność gospodarcza zbywcy.

Podsumowując, przedmiot aportu stanowić będzie wyodrębniony organizacyjnie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym sensie, że przed wniesieniem go do C, zostanie on wyodrębniony w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy w odrębną strukturalnie część tego przedsiębiorstwa, przeznaczoną do prowadzenia działalności gospodarczej Centrum Handlowo-Usługowym zw. z wynajmem lokali użytkowych (zatem działalność odrębną od pozostałej działalności gospodarczej Wnioskodawcy, ogniskującej się na działalności finansowo-holdingowej). Równocześnie składniki majątkowe i niemajątkowe Wnioskodawcy niebędące przedmiotem aportu wnoszonego do C będą rozdzielone strukturalnie w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy od zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, będących przedmiotu aportu, zatem w momencie dokonania aportu istnieć będzie w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy pełen organizacyjny rozdział zespołu składników przenoszonych do C oraz zespołu składników pozostających przy Wnioskodawcy.

Podobnie, w ocenie Wnioskodawcy, zespół składników majątkowych i niemajątkowych będący przedmiotem aportu stanowi również finansowo wydzieloną części przedsiębiorstwa zbywcy. W praktyce organów podatkowych wyodrębnienie finansowe oznacza, że sposób prowadzenia ewidencji rachunkowej przedsiębiorstwa pozwala na przyporządkowanie majątku, przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do jego zorganizowanej części. Przykładowo DIS w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 9 grudnia 2016 r., sygn. 1462-IPPP2.4512.784.2016.2.AM, potwierdził, że „wyodrębnienie finansowe oznacza możliwość alokacji przychodów i kosztów do działalności prowadzonej przez ZCP”, tj. oznacza to „sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do ZCP” (zob. przykładowo również: interpretację DIS w Warszawie z dnia 2 grudnia 2015 r., sygn. IPPP2/4512–938/15-2/MAO oraz interpretację DIS w Warszawie z dnia 3 września 2015 r., sygn. IPPP3/4512-598/15-2/WH).

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, w przypadku B, z uwagi na istniejący zakład podatkowy utworzony w Polsce z uwagi na prowadzenie działalności w zakresie wynajmu powierzchni w Centrum Handlowo-Usługowym, B prowadzi księgi podatkowe na potrzeby rozliczenia podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce. Księgi te są odrębne od ksiąg rachunkowych i podatkowych prowadzonych na potrzeby działalności prowadzonej poza terytorium Polski.

Skoro przychody i koszty Wnioskodawcy można podzielić na takie, które da się przypisać do działalności gospodarczej, polegającej na wynajmie powierzchni Centrum Handlowo-Usługowego oraz pozostałej działalności Wnioskodawcy, to uznać należy że w niniejszej sprawie zachodzi wyodrębnienie finansowe.

Kolejnym kryterium, które musi spełnić dany zespół składników materialnych, aby mógł zostać sklasyfikowany jako ZCP, jest kryterium przeznaczenia przedmiotu transakcji do realizacji określonych zadań gospodarczych, które w niniejszym stanie faktycznym jest spełnione.

Jak zostało to już wykazane z opisie zdarzenia przyszłego, w obecnym przedsiębiorstwie Wnioskodawcy, w ramach jego struktury organizacyjnej, zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, składających się na Przedmiot Transakcji B, realizuje szczególne zadania gospodarcze całkowicie odrębne od pozostałej działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Zadania te realizowane są zarazem w oderwaniu od pozostałej działalności Wnioskodawcy i polegają one na wynajmie lokali użytkowych w Centrum Handlowo-Usługowego, co stanowi jedyną działalność operacyjną Wnioskodawcy realizowaną przy pomocy przedmiotu aportu. Rzeczone zadania w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy przypisane są stricte zespołowi składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, składających się na Przedmiot Transakcji B.

Powyższe oznacza, że w rzeczy samej, zespół składników materialnych i niematerialnych mający być przedmiotem wniesienia aportem przez B do C, do której odnosi się opis zdarzenia przyszłego w niniejszym wniosku, spełnia kryterium przeznaczenia przedmiotu aportu do realizacji określonych zadań gospodarczych. Okoliczność ta stanowi już zatem czwartą przesłankę przemawiającą za koniecznością sklasyfikowania Przedmiotu Transakcji B jako ZCP w rozumieniu ustawy o VAT, a transakcji jego wniesienia aportem do C, jako transakcji wniesienia aportem ZCP.

Ostatnie kryterium, jakie poddać należy analizie to kryterium wyodrębnienia funkcjonalnego w istniejącym przedsiębiorstwie, zatem innymi słowy – weryfikacja, czy dany zespół składników materialnych i niematerialnych, może stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze przypisane mu w dotychczasowym przedsiębiorstwie.

Aby można było mówić o wyodrębnieniu funkcjonalnym przenoszonych składników, musiałyby one pozostawać między sobą we wzajemnych interakcjach w taki sposób, że należałoby je traktować jako zorganizowany, autonomiczny zespół wyodrębniony w przedsiębiorstwie podmiotu zbywającego. W rzeczy samej, jak zostało już wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, w przypadku transakcji, do której odnosi się niniejszy wniosek, składniki będące jej przedmiotem (zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, składających się na Przedmiot Transakcji B) stanowią autonomiczny, zorganizowany zespół. Zgodnie z planem Wnioskodawcy, C, dotychczas niedysponujące zasadniczo zapleczem materialnym (jako podmiot utworzony przed niecałym rokiem), otrzymując w formie aportu ww. zespół składników ma płynnie przejąć zadania dotychczas realizowane przez Wnioskodawcę w zakresie, w którym przypisane były one do rzeczonego zespołu składników oraz rozpocząć samodzielne funkcjonowanie na rynku dotychczas zajmowanym przez Wnioskodawcę w powyższym zakresie, co wskazuje na zamiar kontynuowania przez C działalności Wnioskodawcy w części zw. z wynajmem lokali użytkowych w Centrum Handlowo-Usługowym, jako samodzielny podmiot gospodarczy po dokonaniu aportu, dzięki pozyskaniu zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, składających się na Przedmiot Transakcji B. W momencie zrealizowania transakcji składniki majątkowe (zarówno materialne jak i niematerialne) wchodzące w skład przedsiębiorstwa Wnioskodawcy mają zatem umożliwić C, dotychczas nieprowadzącemu żadnej realnej działalności gospodarczej, podjęcie działalności gospodarczej w ramach własnego przedsiębiorstwa, właśnie przy użyciu zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, składających się na Przedmiot Transakcji B.

Zauważyć należy, że po dokonaniu transakcji aportu przez B to na C spoczywać będzie obowiązek zapewnienia prawidłowego funkcjonowania przejmowanego zespołu składników majątkowych i niemajątkowych należących uprzednio do Wnioskodawcy, a ponadto C przejmie też wówczas prawa i obowiązki wynikające z umów zawartych przez Wnioskodawcę w celu prowadzenia działalności gospodarczej przy użyciu właśnie tych składników majątkowych i niemajątkowych przedsiębiorstwa B, które zostaną wniesione aportem do C.

Podsumowując, zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, składających się na Przedmiot Transakcji B, jako przedmiot transakcji stanowić będzie wyodrębniony funkcjonalnie zespół składników materialnych i niematerialnych, który będzie zdolny do prowadzenia samodzielnej działalności po przetransferowaniu z przedsiębiorstwa Wnioskodawcy do przedsiębiorstwa C oraz podpisaniu porozumień z podmiotami trzecimi.

Powyższe stanowisko, zgodnie z którym omawiany zespół składników mający być przedmiotem aportu należy uznać za ZCP, jest również poparte szeregiem interpretacji indywidualnych prawa podatkowego wydanych przez uprawnione organy podatkowe w stanach faktycznych dotyczących przeniesienia podobnego zespołu składników materialnych i niematerialnych (zatem obejmującego podobne składniki materialne i niematerialne i zarazem nieobejmującego np. przeniesienia umów o pracę i co za tym idzie - pracowników, i w takich okolicznościach prowadzących do sklasyfikowania przedmiotu danych transakcji jako ZCP), o analogicznych funkcjonalnościach. Takie oceny wyraził np. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „Dyrektor KIS”) np. w interpretacjach indywidualnych: z dnia 23 października 2020 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.419.2020.1.AA, z dnia 19 grudnia 2018 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.746.2018.2.MK, z dnia 27 lipca 2018 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.381.2018.1.NF, z dnia 17 maja 2018 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.79.2018.1.MAZ, z dnia 18 stycznia 2018 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.620.2017.1.RW, czy z dnia 19 czerwca 2017 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.92.2017.1.JP.

Podsumowując, ponieważ zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, składających się na Przedmiot Transakcji B, stanowi zespół składników, który przeznaczony jest do realizacji określonych zadań gospodarczych, a ponadto zdaniem Wnioskodawcy także wyodrębniony jest w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy w aspektach: funkcjonalnym, organizacyjnym i finansowym, uznać należy, że przedmiot ten powinien być sklasyfikowany jako ZCP w rozumieniu ustawy o VAT i w związku z powyższym transakcja wniesienia tego zespołu składników aportem do C powinna podlegać wyłączeniu z opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Chociaż powyższą argumentację potencjalnie można by już uznać za wystarczającą dla dowiedzenia, że Przedmiot Transakcji B stanowi ZCP, Wnioskodawca pragnie dodatkowo wskazać, że istnieją jeszcze inne przesłanki za uznaniem przedmiotu aportu za ZCP, które to przesłanki wywieść można z prawa Unii Europejskiej.

Należy dodatkowo zauważyć, iż pojęcie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części (z ang. „totality of assets or part thereof”) stanowi pojęcie prawa unijnego, które zostało zdefiniowane w orzeczeniach Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”) dotyczących VAT. Ponieważ zaś VAT jest podatkiem zharmonizowanym, to ocena zaistnienia ZCP w rozumieniu ustawy o VAT powinna odbywać się nie tylko z perspektywy prawa krajowego, ale także i z perspektywy prawa Unii Europejskiej.

Wnioskodawca zwraca uwagę, iż zgodnie z treścią orzeczenia TSUE w sprawie C-497/01 Zita Modes Sarl „pojęcie transferu, za wynagrodzeniem lub bez wynagrodzenia, lub wniesienia do spółki całego lub części majątku przedsiębiorstwa, powinno być interpretowane w taki sposób, że obejmuje ono przeniesienie przedsiębiorstwa lub jego niezależnej części w tym środki trwałe i obrotowe zdolne do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej, a nie tylko proste zbycie aktywów takich jak wyroby gotowe”. Orzeczenie to definiuje zakres pojęcia transferu przedsiębiorstwa oraz jego zorganizowanej części, w rozumieniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz. U. UE. L. z 1977 r. Nr 145, str. 1 z późn. zm.), a zatem poprzedniczki obecnej Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. z 2006 r. Nr 347, str. 1 z późn. zm., dalej: „Dyrektywa VAT”), transpozycja którego to przepisu do polskiego porządku prawnego stanowi art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Zakres przedmiotowy obu przepisów powinien zatem być analogiczny, co oznacza że tezy wspomnianego orzeczenia TSUE wyznaczają granice interpretacji pojęcia ZCP użytego w przepisach krajowych.

Jak wynika z powyższej definicji sformułowanej przez TSUE, dla zaistnienia ZCP w rozumieniu Dyrektywy VAT (i dyrektywy ją poprzedzającej), niezbędne jest by składniki doń wchodzące mogły samodzielnie, tj. bez dodawania żadnych dodatkowych elementów lub modyfikowania elementów istniejących samodzielnie realizować zadania gospodarcze, tj. m.in.:

- nabywać towary lub usługi niezbędne do prowadzenia takiej działalności, w szczególności posiadać ważne umowy zakupu towarów lub usług z dostawcami towarów lub usług niezbędnych dla prowadzenia działalności gospodarczej,

- być zdolnym do wytworzenia towarów lub usług, które mogłyby być przedmiotem sprzedaży,

- posiadać kontakty z klientami (w tym zawarte umowy sprzedaży, najmu, dzierżawy, etc.) wytwarzanych przez przedsiębiorstwo towarów lub usług lub też know-how odnośnie do tego, jak wejść w kontakty z tymi klientami,

- posiadać odpowiednią obsługę administracyjną.

Jak bowiem wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, na Przedmiot Transakcji B składają się wszystkie najbardziej istotne składniki materialne oraz niematerialne, wchodzące w skład przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, wykorzystywane do prowadzenia działalności zw. z wynajmem lokali użytkowych w Centrum Handlowo-Usługowym, a zatem w skład tego zespołu składników, wchodzą wszystkie istotne elementy wymagane dla zaistnienia ZCP w świetle orzecznictwa TSUE. Przedmiot Transakcji B bez dodawania żadnych dodatkowych elementów lub modyfikowania elementów istniejących, jest w stanie samodzielnie realizować zadania gospodarcze, tj.:

- nabywać towary lub usługi niezbędne do prowadzenia takiej działalności,

- w szczególności posiadać ważne umowy zakupu towarów lub usług z dostawcami towarów lub usług niezbędnych dla prowadzenia działalności gospodarczej (tu: wyszczególnione w opisie zdarzenia przyszłego umowy o sprzątanie, odśnieżanie, ochronę, konserwację, monitoring, media, itd.),

- jest zdolny do wytworzenia usług, które mogłyby być przedmiotem sprzedaży (tu: świadczenia usługi najmu),

- posiadać kontakty z klientami (umowy najmu),

- posiadać odpowiednią obsługę administracyjną (samodzielnie zarządzać lub zawrzeć umowę o zarządzanie – w tym wypadku C będzie stroną Umowy o Zarządzanie, na skutek cesji praw i obowiązków w ramach Przedmiotu Transakcji B, na skutek której C będzie wyposażone w odpowiednią umowę o zarządzanie).

W świetle powyższych uwag, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wniesienie aportem do C Przedmiotu Transakcji B stanowić będzie transakcję zbycia (przez wniesienie aportem) ZCP B i tym samym do transakcji tej nie znajdą zastosowania przepisy ustawy o VAT, ergo – planowane przeniesienie Przedmiotu Transakcji B będzie stanowić nabycie przez C od Wnioskodawcy ZCP w rozumieniu ustawy o VAT, a co za tym idzie, nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT na mocy ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

W świetle art. 2 pkt 22 ustawy:

W oparciu o art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Nie każda jednak czynność, stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być wykonana przez podatnika.

Według art. 15 ust. 1 ustawy:

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:

Jednocześnie przepis art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy. Są w nim wskazane czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów, czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

I tak, w świetle art. 6 pkt 1 ustawy:

Zatem w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy.

Przy czym użyte w ww. przepisie sformułowanie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, powinien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Przepisy ustawy oraz przepisy wykonawcze do niej nie definiują pojęcia „przedsiębiorstwo”, należy więc odwołać się odpowiednio do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.

Zgodnie z art. 55¹ Kodeksu cywilnego:

Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy zbywany majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 55² Kodeksu cywilnego:

Zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej, w tym także w formie umowy sprzedaży lub aportu.

Według art. 2 pkt 27e ustawy:

Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.

Zakwalifikowanie danego zespołu składników materialnych i niematerialnych jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa możliwe jest jedynie, gdy spełnione są jednocześnie wszystkie przesłanki określone w powołanym przepisie art. 2 pkt 27e ustawy. Zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna więc stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym kompleks praw, obowiązków i rzeczy), iż zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić Nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Podsumowując, na gruncie ustawy mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

- istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;

- zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;

- składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;

- zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

Ponadto, przy ocenie czym na moment zbycia będą składniki majątku, uwzględnić należy zamiar prowadzenia działalności gospodarczej przy ich wykorzystaniu.

Jednocześnie przy analizie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z punktu widzenia pojęcia zorganizowanej części przedsiębiorstwa należy uwzględnić art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, str. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE, zgodnie z którym:

Zakres powyższego wyłączenia zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”). W wyroku z 27 listopada 2003 r., w sprawie C-497/01, Zita Modes stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji podatku VAT, to zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego. Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego zadania gospodarczego.

Jak wskazał Trybunał w wyroku z 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Christel Schriever „przekazanie całości lub części aktywów” należy interpretować w taki sposób, że obejmuje ono przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą. Podobne stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyroki NSA: z 25 czerwca 2013 r. sygn. akt I FSK 955/12 oraz z 21 listopada 2016 r. sygn. akt I FSK 1316/15).

O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej jego części decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Z opisu sprawy wynika, że rozważają Państwo przeniesienie na podmiot zależny C (…) Sp. z o.o. z siedzibą w (…) (dalej: „C”) w drodze aportu posiadanych przez Państwa udziałów w Centrum Handlowo-Usługowym wraz z szeregiem składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na wynajmie powierzchni Centrum Handlowo-Usługowego.

Państwa wątpliwości w tej sprawie w zakresie podatku od towarów i usług, wyrażone w pytaniu oznaczonym we wniosku nr 1, dotyczą ustalenia, czy wniesienie Przedmiotu Transakcji B jako wkładu niepieniężnego (aportu) do C stanowić będzie zbycie przedsiębiorstwa B lub zorganizowanej jego części (czyli organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania), wyłączone z opodatkowania VAT na mocy art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

W związku z powyższym w pierwszej kolejności należy przeanalizować czy przedmiot transakcji będzie stanowił przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy nie wynika, aby przedmiotem aportu do C były wszystkie składniki wchodzące w skład przedsiębiorstwa, ponieważ C nabędzie jedynie wybrane składniki majątkowe związane z wydzielonym pionem organizacyjnym, dedykowanym ściśle prowadzeniu działalności Centrum Handlowo-Usługowego. Dlatego zgodzić się należy z Państwa stanowiskiem, że definicja przedsiębiorstwa przewidziana w art. 55¹ Kodeksu cywilnego nie zostanie spełniona.

W związku z tym należy dokonać oceny planowanej transakcji pod kątem aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Jak wyżej wskazano zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym kompleks praw, obowiązków i rzeczy), iż zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie (ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika np. oddział), ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową. Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie.

W opisie sprawy wskazali Państwo m.in., że oprócz przeniesienia przysługujących Państwu udziałów w Centrum Handlowo-Usługowym oraz praw i obowiązków wynikających z zawartych umów najmu, których jesteście Państwo stroną, a które przejdą z mocy prawa zgodnie z art. 678 Kodeksu cywilnego, wniosą Państwo do C następujące elementy (składniki materialne, niematerialne oraz zobowiązania) związane wyłącznie z działalnością polegającą na wynajmie powierzchni Centrum Handlowo-Usługowego:

a) ruchomości znajdujące się terenie Centrum Handlowo-Usługowego (za wyjątkiem ruchomości należących do najemców Centrum Handlowo-Usługowego, A i D sp. z o.o.) takie jak np. meble, sprzęty i inne wyposażenie służące do prawidłowego funkcjonowania Centrum Handlowo-Usługowego (szczegółowa lista przenoszonych ruchomości zostanie uzgodniona z C przed Transakcją A);

b) kaucje złożone przez poszczególnych najemców w ramach umów najmu, których stroną jest B, w kwocie przypadającej na B (w ramach umów najmu, w którym B i A są wynajmującymi i jako współwłaściciele przedmiotu najmu, otrzymywali od danego najemcy jedną kaucję, która fizycznie była zdeponowana na rachunku bankowym A);

c) prawa i obowiązki wynikające z Umowy Quoad Usum, której stroną dotychczas była B, jako współwłaściciel Centrum Handlowo-Usługowego;

d) dokumentacja prawna (w tym oryginały lub kopie umów (np. umów najmu) Centrum Handlowo‑Usługowym, będącą w posiadaniu B;

e) prawa i obowiązki wynikające z umów o ubezpieczenie Centrum Handlowo-Usługowego, w których ubezpieczonym dotychczas była B, jako współwłaściciel Centrum Handlowo-Usługowego;

f) prawa i obowiązki wynikające z umowy o świadczenie usług prawnych, zawarta z polskim doradcą prawnym oraz z umowy o świadczenie usług księgowych, zawartej z polskim biurem rachunkowym (dotyczące jedynej działalności B w Polsce, czyli wynajmu powierzchni w Centrum Handlowo-Usługowym);

g) należności (wierzytelności pieniężne) i zobowiązania (długi) B, związane bezpośrednio z działalnością polegającą na wynajmie powierzchni Centrum Handlowo-Usługowego.

W ramach opisanej we wniosku transakcji, na C nie przejdą elementy przedsiębiorstwa B, niezwiązane bezpośrednio z działalnością polegającą na wynajmie powierzchni Centrum Handlowo-Usługowego, w tym:

a) prawa i zobowiązania z umów o obsługę księgową i prawną B, zawartych z zagranicznymi doradcami prawnymi i zagranicznym biurem rachunkowym;

b) dokumenty podatkowe i księgowe związane z przedsiębiorstwem B, w zakresie obowiązków podatkowych i sprawozdawczych z działalności finansowo-holdingowej;

c) prawa i obowiązki z umów rachunków bankowych B oraz środki pieniężne na wyżej wymienionych rachunkach bankowych B;

d) należności i zobowiązania B wobec osób trzecich, niezwiązane bezpośrednio z działalnością polegającą na wynajmie powierzchni Centrum Handlowo-Usługowego;

e) indywidualne oznaczenia B (tzn. jej firmy);

f) składniki związane z działalnością finansowo-holdingową, takie jak wierzytelności pożyczkowe, udziały i akcje w innych podmiotach.

W ramach opisanej we wniosku transakcji dojdzie również do przejęcia długów B, funkcjonalnie związanych z przedmiotem tej transakcji, wynikających z umów pożyczek udzielonych B na potrzeby działalności związanej z wynajmem lokali użytkowych w Centrum Handlowo-Usługowym – jeżeli na dzień aportu takie długi będą istnieć.

Przed dokonaniem aportu do C, w strukturze organizacyjnej Państwa Spółki dojdzie do wydzielenia pionu organizacyjnego, powiązanego z działalnością operacyjną Centrum Handlowo-Usługowego. Do pionu tego przyporządkowane zostaną składniki majątkowe i niemajątkowe Państwa przedsiębiorstwa opisane powyżej.

Podobnie, w księgach rachunkowych Państwa Spółki jeszcze przed dokonaniem aportu wydzielone zostaną przychodowe konta księgowe przydzielone do zespołu składników majątkowych i niemajątkowych podlegających wniesieniu aportem do C, opisane powyżej. Ponadto, do tych zbiorów przypisane zostaną również wyodrębnione konta obejmujące koszty bezpośrednie oraz koszty pośrednie. Jak wskazali Państwo we wniosku, przychody i koszty Państwa Spółki można podzielić na takie, które da się przypisać do działalności gospodarczej polegającej na wynajmie powierzchni Centrum Handlowo-Usługowego oraz pozostałej działalności. Ponadto w wniosku wynika, że Państwa Spółka posiada utworzony w Polsce zakład podatkowy z uwagi na prowadzenie działalności w zakresie wynajmu powierzchni w Centrum Handlowo- Usługowym W związku z tym, prowadzicie Państwo księgi podatkowe na potrzeby rozliczenia podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce, zatem księgi te dotyczą wyłącznie działalności w zakresie wynajmu powierzchni w Centrum Handlowo-Usługowym. Księgi te są odrębne od ksiąg rachunkowych i podatkowych prowadzonych na potrzeby działalności prowadzonej poza terytorium Polski.

Wskazać również należy, że C po nabyciu Centrum Handlowo-Usługowego będzie kontynuowała działalność B w zakresie wynajmu powierzchni Centrum Handlowo-Usługowego, a opisana we wniosku transakcja nie wpłynie w żaden sposób na działalność Centrum Handlowo-Usługowego, które będzie działało bez żadnych przestojów. W rzeczywistości zatem, C będzie kontynuowała działalność B w zakresie wynajmu powierzchni Centrum Handlowo-Usługowego.

Po nabyciu Centrum Handlowo-Usługowego, w niedalekiej przyszłości C będzie czynić starania w celu uzyskania finansowania na remont i/lub modernizację Centrum Handlowo-Usługowego (tj. będzie ubiegać się o udzielenie kredytu bankowego), które następnie przeprowadzi. Jednak wskazać należy, że remont i/lub modernizacja nie zmienią przeznaczenia Centrum Handlowo-Usługowego, tj. nowy właściciel Centrum Handlowo-Usługowego (C) będzie prowadził działalność gospodarczą w zakresie wynajmu powierzchni w Centrum Handlowo-Usługowym.

C przejmie w zupełności dotychczasową działalność Państwa Spółki w zakresie wynajmu powierzchni Centrum Handlowo-Usługowego.

W tym miejscu wskazać należy, że spółka otrzymująca aport będzie miała możliwość kontynuowania działalności gospodarczej prowadzonej dotychczas przez Państwa w zakresie wynajmu nieruchomości bez konieczności podejmowania dodatkowych działań faktycznych lub prawnych (np. zawarcia umów) niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przejęte aportem składniki, ponieważ na skutek opisanego we wniosku aportu dojdzie do cesji przez B na C praw i obowiązków wynikających z umowy o zarządzanie, na skutek której C stanie się zleceniodawcą A.

W świetle przedstawionych przez Państwa okoliczności sprawy oraz powołanych przepisów prawa, uznać należy, że składniki majątkowe i niemajątkowe, składające się na Przedmiot Transakcji B, mające być przedmiotem aportu przez Państwa do nabywcy, tj. C, będą stanowiły zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, ponieważ przedstawione przez Państwa okoliczności sprawy wskazują, że ww. zespół składników będzie odznaczać się odrębnością organizacyjną, funkcjonalną i finansową z możliwością samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym, a C będzie kontynuował działalność jaka była dotychczas prowadzona przez Państwa w zakresie wynajmu powierzchni Centrum Handlowo-Usługowego.

W konsekwencji uznania opisanego zespołu składników materialnych i niematerialnych składających się na Przedmiot Transakcji B za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, planowana transakcja aportu ww. składników przez Państwa do nabywcy, tj. do C, która będzie kontynuowała Państwa dotychczasową działalność w zakresie wynajmu powierzchni Centrum Handlowo-Usługowego realizowaną z wykorzystywaniem tego zespołu składników, będzie stanowić czynność wyłączoną z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług do pytania oznaczonego we wniosku nr 1 należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja rozstrzyga w zakresie podatku od towarów i usług, w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zaznaczenia wymaga, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111, ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.