Uznanie, że działanie polegające na nabijaniu towaru w celu sprawdzenia ceny/promocji i następnie anulowaniu transakcji bez finalizacji i wydruku fiskalnego jest prawidłowe i nie stanowi naruszenia przepisów dotyczących ewidencji sprzedaży oraz brak obowiązku ujmowania anulowanych, niefiskalnych paragonów technicznych w rejestrze anulowanych paragonów.
Podatnik prowadzi działalność gospodarczą i wykorzystuje w kasie rejestrującej funkcję wystawienia paragonu niefiskalnego (testowego), polegającą na 'nabijaniu' towaru w celu sprawdzenia ceny, weryfikacji rabatów i promocji, a następnie anulowaniu transakcji bez zatwierdzenia, co nie powoduje zapisu w pamięci fiskalnej ani wydruku fiskalnego. Funkcja ta służy również do sytuacji, gdy klient rezygnuje…
Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
8 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 3 września 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W Pani działalności wykorzystywana jest funkcja wystawienia tzw. paragonu niefiskalnego (niefiskalnego wydruku testowego) - tj. sytuacji, gdy towar zostaje „nabity” na kasę w celu sprawdzenia ceny (szczególnie weryfikacji poprawnego działania rabatów i promocji z gazetki reklamowej), a następnie - bez zatwierdzenia transakcji - paragon jest anulowany (brak zapisu w pamięci fiskalnej i brak wydruku fiskalnego). Funkcja ta wykorzystywana jest także w sytuacjach, gdy klient rezygnuje z zakupu przed zakończeniem transakcji lub przy innych testach technicznych.
Dla przejrzystości pragnie Pani podkreślić, że:
- Opisana funkcjonalność jest jedyną możliwą metodą weryfikacji poprawności wczytywanych rabatów i cen promocyjnych w Pani systemie.
- Firma (…) - dostawca systemu (…) - potwierdzała w notatce służbowej brak innej technicznej możliwości dokonania takich testów.
- Paragony niefiskalne nie są wliczane do obrotu, nie pojawiają się w raportach miesięcznych służą wyłącznie celom technicznym i testowym.
- Liczba anulowanych dokumentów (przed fiskalizacją) pojawia się w raportach dobowych, co również może służyć celom kontrolnym.
- Posiada Pani rejestr anulowanych paragonów w przypadku, gdy paragon został już zafiskalizowany i musi zostać unieważniony (np. błędny NIP klienta).
Będzie Pani wdzięczna za interpretacje, czy Pani działania są zgodne z obowiązującymi przepisami oraz jakie obowiązki ewidencyjne powinna Pani stosować w opisanych przypadkach.
Pytania
1. Czy w świetle przepisów ustawy o VAT oraz rozporządzeń dotyczących kas rejestrujących, opisane działanie - tj. nabijanie towaru w celu sprawdzenia ceny/promocji i następnie anulowanie transakcji bez finalizacji i wydruku fiskalnego - jest prawidłowe i nie stanowi naruszenia przepisów dotyczących ewidencji sprzedaży?
2. Czy takie anulowane, niefiskalne paragony techniczne (które nie zostały zapamiętane przez kasę jako dokument fiskalny i nie są ujęte w raportach miesięcznych), powinny być ujmowane w rejestrze anulowanych paragonów, skoro nie stanowią dokumentu fiskalnego?
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, opisane działanie nie stanowi naruszenia przepisów dotyczących prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.
Transakcja, o której mowa, nie jest zakończona, a jej celem jest wyłącznie techniczne sprawdzenie ceny towaru lub poprawności zastosowania promocji, wynikających z gazetki reklamowej lub systemu rabatowego. W takich przypadkach nie dochodzi do fiskalizacji paragonu, a więc również do sprzedaży w rozumieniu przepisów ustawy o VAT - nie występuje faktyczne przeniesienie własności towaru na nabywcę, brak jest płatności i wydania towaru.
Wydruk ten jest jedynie wydrukiem roboczym/testowym, wykorzystywanym przez obsługę sklepu do celów technicznych i organizacyjnych. Taka funkcjonalność została również potwierdzona przez firmę serwisującą i dostarczającą oprogramowanie sprzedażowe (firma (…), system (…)), która wskazuje, że nie istnieje inna techniczna możliwość weryfikacji działania promocji oraz sprawdzenia poprawności cen.
Z uwagi na brak fiskalizacji oraz brak zakończenia transakcji, działanie takie nie wpływa na obrót ewidencjonowany na kasie i nie skutkuje zaniżeniem podatku należnego i tym samym nie ma potrzeby prowadzenia ewidencji, bo to nie jest paragon fiskalny.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
Stosownie do art. 111 ust. 1b ustawy:
W ewidencji, o której mowa w ust. 1, wykazuje się dane o sprzedaży, zawarte w dokumentach wystawianych przy zastosowaniu kas rejestrujących, w tym określające przedmiot opodatkowania, wysokość podstawy opodatkowania i podatku należnego oraz dane służące identyfikacji poszczególnych sprzedaży, w tym numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku albo podatku od wartości dodanej.
W myśl art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy:
Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny lub fakturę z każdej sprzedaży:
a) w postaci papierowej lub
b) za zgodą nabywcy, w postaci elektronicznej, przesyłając ten dokument w sposób z nim uzgodniony, w tym przy użyciu systemu teleinformatycznego Szefa Krajowej Administracji Skarbowej pośredniczącego przy wydawaniu paragonów fiskalnych w postaci elektronicznej nabywcy, bez konieczności podawania jego danych osobowych;
Ponadto, treść art. 111 ust. 3a pkt 8 ustawy wskazuje, że:
Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani wystawiać przy zastosowaniu kas rejestrujących dokumenty inne niż określone w pkt 1 dotyczące sprzedaży lub pracy tych kas.
Sposób prowadzenia przez podatników ewidencji oraz warunki używania kas rejestrujących określono w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 25 czerwca 2025 r. w sprawie kas rejestrujących (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 845), zwanego dalej „rozporządzeniem”.
Zgodnie z § 2 pkt 1 rozporządzenia:
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dokumencie fiskalnym - rozumie się przez to dokument wystawiany przy użyciu kasy, zawierający w szczególności logo fiskalne i numer unikatowy, obejmujący:
a) w przypadku kas on-line - paragon fiskalny, paragon fiskalny anulowany, fakturę, fakturę anulowaną i raport fiskalny,
b) w przypadku kas z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii - paragon fiskalny, paragon fiskalny anulowany, fakturę, fakturę anulowaną, raport fiskalny dobowy, raport fiskalny okresowy, w tym miesięczny, i raport fiskalny rozliczeniowy.
W myśl § 2 pkt 17 rozporządzenia:
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o paragonie fiskalnym albo fakturze - rozumie się przez to dokument fiskalny wystawiany przy użyciu kasy i wydawany nabywcy podczas sprzedaży, potwierdzający dokonanie sprzedaży.
Na mocy § 2 pkt 18 rozporządzenia:
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o paragonie fiskalnym anulowanym albo fakturze anulowanej - rozumie się przez to dokument fiskalny wystawiany przy użyciu kasy podczas sprzedaży, potwierdzający niedokonanie rozpoczętej sprzedaży.
Jak stanowi § 2 pkt 2 rozporządzenia:
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dokumencie niefiskalnym - rozumie się przez to dokument wystawiany przy użyciu kasy, inny niż dokument fiskalny, zawierający w szczególności oznaczenie „NIEFISKALNY” i niezawierający logo fiskalnego.
Według § 2 pkt 29 rozporządzenia:
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o raporcie fiskalnym dobowym, raporcie fiskalnym okresowym, w tym miesięcznym, raporcie fiskalnym rozliczeniowym, łącznym raporcie fiskalnym okresowym, w tym miesięcznym, i łącznym raporcie fiskalnym rozliczeniowym - rozumie się przez to odpowiednio pełny lub skrócony (łączny) raport fiskalny zawierający w szczególności dane sumaryczne o wartości sprzedaży i wysokości podatku należnego w ujęciu według poszczególnych stawek podatku oraz wartości sprzedaży zwolnionej od podatku odpowiednio za daną dobę, wybrany okres lub cały okres pracy kasy.
Zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 1 i 10 rozporządzenia:
Podatnicy, prowadząc ewidencję:
1) wystawiają i wydają nabywcy, bez jego żądania, paragon fiskalny podczas dokonywania sprzedaży, nie później niż z chwilą przyjęcia należności, bez względu na formę płatności, z zastrzeżeniem § 12; zamiast paragonu fiskalnego podatnicy mogą wystawić fakturę przy użyciu kasy i wydać ją nabywcy;
2) przed zatwierdzeniem paragonu fiskalnego lub faktury, w celu wyeliminowania oczywistych pomyłek w ewidencji, sprawdzają poprawność wystawianego dokumentu.
Stosownie do § 3 ust. 1 rozporządzenia:
Podatnicy prowadzą ewidencję każdej czynności sprzedaży, w tym sprzedaży zwolnionej od podatku, przy użyciu kas, które zostały nabyte w okresie obowiązywania potwierdzenia, że kasa spełnia funkcje wymienione odpowiednio w art. 111 ust. 6a lub w art. 145a ust. 2 ustawy oraz wymagania techniczne (kryteria i warunki techniczne) dla kas, wyłącznie w trybie fiskalnym pracy tej kasy, po dokonaniu jej fiskalizacji.
W myśl § 3 ust. 2 rozporządzenia:
W ewidencji nie ujmuje się zwrotów towarów i uznanych reklamacji towarów i usług.
Na podstawie § 3 ust. 3 rozporządzenia:
Zwroty towarów i uznane reklamacje towarów i usług, które skutkują zwrotem całości albo części należności (zapłaty) z tytułu sprzedaży, ujmuje się w odrębnej ewidencji zwrotów i uznanych reklamacji zawierającej:
1) datę sprzedaży;
2) nazwę towaru lub usługi pozwalającą na jednoznaczną ich identyfikację i ewentualnie opis towaru lub usługi stanowiący rozwinięcie tej nazwy;
3) termin dokonania zwrotu towaru lub reklamacji towaru lub usługi;
4) wartość z podatkiem (brutto) zwracanego towaru lub wartość brutto towaru lub usługi będących przedmiotem reklamacji oraz wysokość podatku należnego - w przypadku zwrotu całości należności z tytułu sprzedaży;
5) wysokość zwracanej należności (brutto) oraz odpowiadającą jej wysokość podatku należnego - w przypadku zwrotu części należności z tytułu sprzedaży;
6) dokument potwierdzający dokonanie sprzedaży, a w przypadku gdy dokonanie sprzedaży potwierdza paragon fiskalny lub faktura w postaci elektronicznej - numer tego paragonu lub tej faktury oraz numer unikatowy;
7) protokół przyjęcia zwrotu towaru lub reklamacji towaru lub usługi podpisany przez sprzedawcę i nabywcę albo notatkę służbową lub protokół z nabycia sprawdzającego.
Na mocy § 3 ust. 4 rozporządzenia:
W przypadku wystąpienia oczywistej pomyłki w ewidencji podatnik dokonuje niezwłocznie jej korekty przez ujęcie w odrębnej ewidencji oczywistych pomyłek:
1) błędnie ujętej w ewidencji sprzedaży (wartość sprzedaży brutto i wysokość podatku należnego);
2) krótkiego opisu przyczyny i okoliczności wystąpienia oczywistej pomyłki oraz dołączenie oryginału paragonu fiskalnego potwierdzającego dokonanie sprzedaży, przy której wystąpiła oczywista pomyłka, a w przypadku gdy dokonanie sprzedaży potwierdza paragon fiskalny w postaci elektronicznej - podanie numeru tego paragonu oraz numeru unikatowego.
Stosownie do § 3 ust. 5 rozporządzenia:
W przypadku, o którym mowa w ust. 4, podatnik ewidencjonuje przy użyciu kasy sprzedaż w prawidłowej wysokości.
W świetle przedstawionych unormowań prawnych, kasa rejestrująca, a w szczególności pamięć fiskalna kasy, zostały skonstruowane w sposób uniemożliwiający jakąkolwiek ingerencję podatnika (również podmiotów wykonujących serwis techniczny kas rejestrujących), co oznacza, że dane raz wprowadzone do kasy (transakcja zakończona wydrukowaniem paragonu) nie podlegają już modyfikacji. Korekta danej transakcji (treści paragonu fiskalnego) jest możliwa jedynie przed wydrukowaniem paragonu, czyli zapisaniem danych w pamięci fiskalnej. Jednakże zakaz ingerencji w pamięć fiskalną nie oznacza zakazu korekty samej transakcji sprzedaży, gdyż to dokumentacja kasowa transakcji nie podlega korekcie, a nie sama transakcja sprzedaży (w istocie obowiązuje jedynie zakaz zmiany treści paragonu).
Podkreślić należy, że na podatniku spoczywa obowiązek rzetelnego udokumentowania prowadzonych transakcji w urządzeniach księgowych, tak by odzwierciedlały faktyczny ich przebieg. Prowadzone przez podatnika urządzenia księgowe powinny w sposób rzetelny odzwierciedlać przebieg zaistniałych zdarzeń związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, w tym zawierać między innymi dane niezbędne do ustalenia przyczyn zaistniałej korekty zapisów w prowadzonych wcześniej ewidencjach.
Należy zauważyć, że przepisy rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących wskazują na obowiązek prowadzenia odrębnych ewidencji w przypadku zwrotów towarów i uznanych reklamacji, które skutkują zwrotem całości albo części należności, jak również w przypadku wystąpienia oczywistej pomyłki.
W związku z tym, że kasa rejestrująca nie pozwala na korektę danych zapisanych w pamięci fiskalnej (tj. po wydrukowaniu paragonu) to zwroty towarów i uznanych reklamacji towarów powinny być ujmowane w odrębnych ewidencjach. Ewidencja ta musi zawierać elementy wymienione w powołanym wyżej § 3 ust. 3 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących. Ewidencja taka nie ma określonego wzoru, ale wskazane jest, aby zawierała co najmniej dane niezbędne do ustalenia przyczyny zaistniałej korekty wymienione w § 3 ust. 3 w pkt od 1 do 7 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących, a zapisy widniejące w ewidencji pozwalały na określenie prawidłowej kwoty sprzedaży i podatku należnego.
Powołane wyżej przepisy określają również w jaki sposób należy dokonać korekty sprzedaży zaewidencjonowanej na kasie rejestrującej w sytuacji wystąpienia oczywistej omyłki. Ze względu na to, że kasa rejestrująca nie pozwala na korektę danych zapisanych w pamięci fiskalnej (tj. po wydrukowaniu paragonu), anulowanie błędnie wystawionych paragonów powinno być ujmowane w odrębnej ewidencji, która musi zawierać elementy wymienione w powołanym wyżej § 3 ust. 4 rozporządzenia, przy czym jednym z tych warunków jest dołączenie do prowadzanej ewidencji oryginału paragonu zawierającego oczywistą omyłkę. Ponadto podatnik zobowiązany jest w takim przypadku do zaewidencjonowania ponownie sprzedaży w prawidłowej wysokości. Oznacza to, że transakcja jest zaewidencjonowana dwukrotnie - po raz pierwszy błędnie, a po dokonaniu korekty w odrębnej ewidencji - ponownie, tym razem w poprawny sposób.
Przy czym, przez oczywistą pomyłkę należy rozumieć taką pomyłkę, która ma miejsce w momencie sprzedaży, bądź niezwłocznie po niej. Oczywista pomyłka jest to więc pomyłka, która jest łatwa do zauważenia, a oczywistość omyłki, rozumianej jako określenie niedokładności, nasuwa się każdemu bez potrzeby dodatkowych ustaleń, dokumentów.
W opisie sprawy wskazała Pani, że w Pani działalności wykorzystywana jest funkcja wystawienia tzw. paragonu niefiskalnego (niefiskalnego wydruku testowego) - tj. sytuacji, gdy towar zostaje „nabity” na kasę w celu sprawdzenia ceny (szczególnie weryfikacji poprawnego działania rabatów i promocji z gazetki reklamowej), a następnie - bez zatwierdzenia transakcji - paragon jest anulowany (brak zapisu w pamięci fiskalnej i brak wydruku fiskalnego). Funkcja ta wykorzystywana jest także w sytuacjach, gdy klient rezygnuje z zakupu przed zakończeniem transakcji lub przy innych testach technicznych. Opisana funkcjonalność jest jedyną możliwą metodą weryfikacji poprawności wczytywanych rabatów i cen promocyjnych w Pani systemie. Paragony niefiskalne nie są wliczane do obrotu, nie pojawiają się w raportach miesięcznych służą wyłącznie celom technicznym i testowym. Liczba anulowanych dokumentów (przed fiskalizacją) pojawia się w raportach dobowych, co również może służyć celom kontrolnym. Posiada Pani rejestr anulowanych paragonów w przypadku, gdy paragon został już zafiskalizowany i musi zostać unieważniony (np. błędny NIP klienta).
Pani wątpliwości dotyczą ustalenia czy Pani działanie polegające na nabijaniu towaru w celu sprawdzenia ceny/promocji i następnie anulowaniu transakcji bez finalizacji i wydruku fiskalnego jest prawidłowe i nie stanowi naruszenia przepisów dotyczących ewidencji sprzedaży oraz czy powinna Pani ujmować takie anulowane, niefiskalne paragony techniczne w rejestrze anulowanych paragonów.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że przy użyciu kasy rejestrującej podatnik wystawia zarówno paragony fiskalne, jak i inne dokumenty dotyczące pracy tych kas. Jednocześnie rozporządzenie w sprawie kas rejestrujących rozróżnia dokumenty wystawiane przy użyciu kasy na:
- dokumenty fiskalne (w tym pojęciu mieszczą się m.in. paragony fiskalne dokumentujące sprzedaż). Rolą paragonu fiskalnego jest odzwierciedlenie zdarzenia gospodarczego, czyli w istocie stwierdzenia faktu dostawy określonych towarów lub świadczenia usług. Zatem, paragon fiskalny stanowi dla nabywcy dowód dokonania zakupu, natomiast dla sprzedawcy dokonanie sprzedaży i potwierdzenie tożsamości towaru oraz jest dokumentem stwierdzającym wystąpienie u podatnika okoliczności powodujących powstanie obowiązku podatkowego;
- dokumenty niefiskalne (inne niż dokumenty fiskalny) - przy czym przepisy nie precyzują wprost jakich konkretnie czynności one dotyczą. Istotne jest jednak to, że dokument niefiskalny nie może dokumentować sprzedaży towarów i usług, i tym samym nie może być przekazany kupującemu jako dowód zakupu.
Na podstawie przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy Organ rozumie, że „nabija” Pani towar na kasie w celu sprawdzenia ceny/promocji, a następnie dokonuje anulowania tej transakcji, w wyniku czego nie zostaje ona zapisana w pamięci fiskalnej i nie zostanie wydrukowany dokument fiskalny. Zostanie natomiast wystawiony dokument niefiskalny w rozumieniu § 2 pkt 2 ww. rozporządzenia - określony przez Panią jako „paragon niefiskalny (niefiskalny wydruk testowy)”.
W przypadku opisanym we wniosku nie dochodzi do sprzedaży w rozumieniu ustawy o VAT, ani do fiskalizacji paragonu. Jeżeli zatem dokument niefiskalny może być wystawiany w sytuacjach innych niż w przypadku rejestrowania sprzedaży na kasie fiskalnej, to wystawienie dokumentu niefiskalnego poprzez „nabijanie” towaru w celu sprawdzenia ceny/promocji i następnie anulowanie transakcji bez finalizacji i wydruku fiskalnego, która to czynność nie stanowi dostawy towarów ani świadczenia usług - nie narusza przepisów dotyczących prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.
Podsumowując, opisane przez Panią działanie polegające na nabijaniu towaru w celu sprawdzenia ceny/promocji i następnie anulowaniu transakcji bez finalizacji i wydruku fiskalnego nie stanowi naruszenia przepisów dotyczących prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.
Odnosząc się z kolei do kwestii obowiązku ujmowania anulowanych, niefiskalnych paragonów technicznych w rejestrze anulowanych paragonów, należy zauważyć, że - jak wynika z opisu sprawy - paragon jest anulowany bez zatwierdzenia transakcji (brak zapisu w pamięci fiskalnej i brak wydruku fiskalnego). W takich przypadkach nie dochodzi w ogóle do sprzedaży w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. We wniosku wskazała Pani, że paragony niefiskalne nie są wliczane do obrotu, nie pojawiają się w raportach miesięcznych, służą wyłącznie celom technicznym i testowym. Liczba anulowanych dokumentów (przed fiskalizacją) pojawia się w raportach dobowych, co również może służyć celom kontrolnym.
Należy podkreślić, że „dokument niefiskalny” nie jest ujmowany w sumarycznym zestawieniu wartości sprzedaży i wysokości podatku należnego za dany dzień czy miesiąc, gdyż nie dokumentuje on sprzedaży w rozumieniu ustawy o VAT. Tym samym dokument niefiskalny związany z „nabijaniem” towaru w celu sprawdzenia ceny/promocji i następnie anulowaniem transakcji bez finalizacji i wydruku fiskalnego, która to czynność nie stanowi dostawy towarów ani świadczenia usług, nie wpływa na obrót i kwotę podatku należnego ewidencjonowanego na kasie. Z powyższych względów dokumenty te nie będą ujmowane w ewidencjach korekt sprzedaży zaewidencjonowanej na kasie rejestrującej przewidzianych przepisami rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących, tj. ewidencji zwrotów i uznanych reklamacji, o której mowa w § 3 ust. 3 oraz ewidencji oczywistych pomyłek określonej w § 3 ust. 4 ww. rozporządzenia.
W analizowanej sprawie nie można mówić o wystąpieniu oczywistej omyłki w ewidencji. W konsekwencji brak jest podstaw do ujmowania anulowanych, niefiskalnych paragonów technicznych w ewidencji oczywistych omyłek.
W opisanej sytuacji nie dochodzi również do zwrotu towarów ani uznania reklamacji towarów. Nie ma zatem również podstaw do ujmowania anulowanych, niefiskalnych paragonów technicznych w ewidencji zwrotów i uznanych reklamacji.
Należy przy tym dodać, że przepisy ww. rozporządzenia nie przewidują „rejestru anulowanych paragonów”. Jak wskazano wyżej paragon fiskalny anulowany to dokument fiskalny wystawiany przy użyciu kasy podczas sprzedaży, potwierdzający niedokonanie rozpoczętej sprzedaży, a więc dokument, który nie będzie ujmowany w sumarycznym zestawieniu wartości sprzedaży i wysokości podatku należnego za dany dzień czy miesiąc. W raporcie fiskalnym dobowym lub miesięcznym będzie natomiast zawarta informacja o łącznej liczbie i wartość paragonów fiskalnych anulowanych. Jeżeli natomiast dojdzie do błędnego wystawienia paragonu fiskalnego, to jedynym sposobem jego „anulowania” będzie ujęcie tak nieprawidłowo zaewidencjonowanej sprzedaży w ewidencji oczywistych pomyłek przy spełnieniu warunków określonych w § 3 ust. 4 ww. rozporządzenia.
Podsumowując, anulowane, niefiskalne paragony techniczne (które nie zostały zapamiętane przez kasę jako dokument fiskalny i nie są ujęte w raportach miesięcznych), nie powinny być ujmowane w rejestrze anulowanych paragonów (ewidencji oczywistych omyłek i ewidencji zwrotów i uznanych reklamacji).
Tym samym, Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 i pytania nr 2 jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
Jednocześnie należy podkreślić, w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo