Interpretacja 0111-KDIB3-2.4012.788.2021.12.ASZ

Interpretacja indywidualna po wyroku sądu – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

1. ponownie rozpatruję sprawę Pana wniosku z 5 października 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej – uwzględniam przy tym prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 6 lipca 2022 r. sygn. akt I SA/Gl 586/22 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 listopada 2025 r. sygn. akt I FSK 1672/22;

2. stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 października 2021 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług poradnictwa dietetycznego.

Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 7 grudnia 2021 r. (wpływ 7 grudnia 2021 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Planuje on rozszerzenie zakresu działalności o świadczenie usług poradnictwa dietetycznego, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Usługi świadczone będą bezpośrednio dla pacjentów - osób indywidualnych. W ramach usługi poradnictwa dietetycznego wnioskodawca zbierać będzie wywiad dietetyczny, obejmujący m.in. uzyskanie wiedzy o stanie zdrowia pacjenta, sposobie odżywiania i stylu życia. W oparciu o zebrany wywiad, Wnioskodawca wspólnie z pacjentem ustalą cele dietetyczne, a następnie Wnioskodawca udzieli porady dietetycznej odnoszącej się do indywidualnej sytuacji pacjenta. Celem porady będzie - zależnie od indywidualnej sytuacji pacjenta - profilaktyka zdrowotna, zachowanie, ratowanie, przywracanie lub poprawa zdrowia. Porada dietetyczna może w szczególności zawierać przygotowanie przykładowego jadłospisu lub innych wytycznych w zakresie zalecanego sposobu odżywiania się oraz stylu życia, ale może również przybrać formę wyłącznie rozmowy, w trakcie której Wnioskodawca odpowie na pytania pacjenta lub oceni prawidłowość postępowania dietetycznego pacjenta lub udzieli dodatkowych wskazówek. Celem porady będzie jednak zawsze profilaktyka zachowanie, ratowanie, przywracanie lub poprawa zdrowia.

Wnioskodawca w roku 2020 zakończył studia podyplomowe „(…)” na uczelni medycznej, na potwierdzenie czego posiada dyplom ukończenia ww. studiów podyplomowych. Studia podyplomowe przygotowały wnioskodawcę do świadczenia poradnictwa dietetycznego w celu profilaktyki, zachowania, ratowania, przywracania i poprawy zdrowia, w zakresie teoretycznym oraz praktycznym. Ponadto wnioskodawca jest studentem kierunku lekarskiego. Dotychczas wnioskodawca uzyskał efekty uczenia się, potwierdzone zaliczeniami w toku studiów na kierunku lekarskim, m.in. z następujących przedmiotów: fizjologia z elementami patofizjologii, histologia z embriologią i cytofizjologią, patofizjologia, patomorfologia, mikrobiologia, immunologia, biochemia z elementami chemii, zdrowie publiczne, higiena i epidemiologia, choroby wewnętrzne I, pediatria I, medycyna stylu życia, promocja zdrowia, rozmowa z pacjentem i rodziną pacjenta, diagnostyka laboratoryjna.

W uzupełnieniu wskazał Pan, że (…).

Wedle posiadanej przez Pana wiedzy usługi poradnictwa dietetycznego nie wymagają uzyskanie fachowych kwalifikacji do ich świadczenia, nie określono także odrębnych przepisów w tym zakresie (tzw. zawód nieregulowany), a zatem w Pana ocenie nie można przyjąć, że jest Pan osobą uprawnioną na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych w zakresie poradnictwa dietetycznego. Brak jest takich przepisów.

Nie wie Pan czy jest Pan osobą legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny, tj. w zakresie świadczenia usługi poradnictwa dietetycznego - rozstrzygnięcie tej kwestii jest pośrednio przedmiotem Pana wniosku. Uzyskał Pan zaświadczenie o ukończeniu studiów podyplomowych, wystawione w dn. (...) 2021 r., które potwierdza, że ukończył Pan (…). Ponadto posiada Pan świadectwo ukończenia studiów podyplomowych wydane w Rzeczypospolitej Polskiej, odnośnie studiów podyplomowych wyżej wskazanych. Niezależnie od powyższego posiada Pan również „kartę przebiegu studiów” wystawioną przez prorektora ds. studentów (…), która potwierdza, że w okresie od (...) 2016 r. przez trzy kolejne lata uzyskał Pan efekty kształcenia się związane z realizacją na kierunku lekarskim następujących przedmiotów:

-        anatomia,

-        biofizyka,

-        biologia molekularna,

-        diagnostyka obrazowa,

-        etyka lekarska,

-        genetyka I,

-        histologia z embriologią i cytofizjologią,

-        historia medycyny,

-        informatyka,

-        język angielski,

-        pierwsza pomoc medyczna,

-        psychologia lekarska,

-        socjologia medyczna,

-        zdrowie publiczne,

-        biochemia z elementami chemii,

-        czynniki wpływające na zwiększone ryzyko wystąpienia zakażeń oportunistycznych, zakażenia u pacjentów z niedoborami odporności,

-        elementy prawa medycznego,

-        english in medicine. communication with challanging patients,

-        fizjologia z elementami patofizjologii,

-        higiena i epidemiologia,

-        immunologia,

-        mikrobiologia,

-        onkologia I,

-        promocja zdrowia,

-        rozmowa z pacjentem i rodziną pacjenta,

-        transgeniczne modele zwierzęce w medycynie,

-        chirurgia I,

-        choroby wewnętrzne I,

-        diagnostyka laboratoryjna,

-        diagnostyka obrazowa II,

-        farmakologia z toksykologią,

-        immunologia,

-        neurologia I,

-        niewydolność serca, diagnostyka i leczenie,

-        ortopedia i traumatologia,

-        patofizjologia,

-        patomorfologia,

-        pediatria I,

-        schizofrenia - wyzwania kliniczne,

-        zapobieganie zakażeniom przenoszonym drogą krwi,

-        zasady postępowania diagnostycznego i terapeutycznego w przypadku ostrego bólu w klatce piersiowej. Najczęściej spotykane zagadnienia kliniczne,

-        praktyka wakacyjna po każdym z trzech lat studiów.

Program studiów na kierunku lekarskim, na których zaliczył Pan ww. przedmioty, uchwalony został przez Senat ww. uczelni i jest on zbieżny z wymaganiami kształcenia na kierunku lekarskim, określonymi Rozporządzeniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 11 sierpnia 2016 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie standardów kształcenia dla kierunków studiów: lekarskiego, lekarsko-dentystycznego, farmacji, pielęgniarstwa i położnictwa wraz z poprzedzającym go Rozporządzeniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 9 maja 2012 r. w sprawie standardów kształcenia dla kierunków studiów: lekarskiego, lekarsko-dentystycznego, farmacji, pielęgniarstwa i położnictwa.

Przywołany dokument „karta przebiegu studiów” potwierdza zaliczenie wymienionych wyżej przedmiotów i uzyskanie przypisanych im punktów ECTS, a to jest tożsame z potwierdzeniem, że nabył Pan umiejętności i efekty kształcenia się określone programem studiów, a pośrednio przywołanymi rozporządzeniami Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

Konkludując powyższe stoi Pan na stanowisku, że legitymuje się Pan nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w zakresie świadczenia usług poradnictwa dietetycznego. Przemawia za tym zarówno zdobycie efektów uczenia się na kierunku lekarskim, w zakresie przedmiotów kluczowych dla fachowego świadczenia usług poradnictwa dietetycznego. Zdobycie takich efektów uczenia się potwierdzono dokumentem urzędowym. Przemawia za tym również ukończenie szkolenia uzupełniającego-kierunkowego, w postaci studiów podyplomowych, co rozszerzyło Pana kwalifikacje. Wyjaśnienia wymaga, że uprawnienia objęte zawodem lekarza obejmują de facto również świadczenia poradnictwa dietetycznego, są więc szersze niż wiedza i umiejętności potrzebne do świadczenia usług dietetycznych. Ponadto wiedza i umiejętności, a zatem kwalifikacje, są zdobywane na przywołanych studiach na kierunku lekarskim w postaci przedmiotów na kolejnych latach studiów i w odniesieniu do kwalifikacji potrzebnych do świadczenia usługi poradnictwa dietetycznego, Pana zdaniem zaliczył Pan wszystkie niezbędne przedmioty (wymienione powyżej oraz w zakresie studiów podyplomowych), aby takie kwalifikacje do świadczenia usługi poradnictwa dietetycznego uzyskać.

Powyższe jest jednak tylko Pana stanowiskiem, ale nie posiada Pan wiedzy, czy przedstawiony powyżej oraz we wniosku stan faktyczny jest wystarczający do skorzystania ze zwolnienia w podatku VAT dla świadczenia usług poradnictwa dietetycznego. Poprzez złożenie przedmiotowego wniosku zwraca się Pan do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o rozstrzygnięcie tego problemu.

Pytanie

Czy Wnioskodawca może w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy o podatku od towarów i usług skorzystać ze zwolnienia przedmiotowego w zakresie świadczenia usług poradnictwa dietetycznego i zastosować zwolnioną stawkę podatku VAT?

Pana stanowisko w sprawie

W ramach zaliczonych dotychczas przedmiotów na kierunku lekarskim Wnioskodawca zdobył wiedzę z zakresu fizjologii, a także chorób człowieka oraz podstaw ich leczenia i inne aspekty wiedzy oraz inne umiejętności ważne dla planowanej usługi. Wiedza ta została pogłębiona w ramach studiów podyplomowych w kierunku umożliwiającym wykorzystanie dietetyki dla profilaktyki, zachowania, ratowania, przywracania i poprawy zdrowia. W ramach studiów Wnioskodawca zdobył ponadto umiejętność pracy z profesjonalnymi źródłami wiedzy medycznej, z których potrafi robić użytek dla stałego pogłębiania i aktualizacji swojej wiedzy. Zawód dietetyka jest nieregulowany. W systemie prawnym nie określono jakimi dokładnie kwalifikacjami musi legitymować się Wnioskodawca, aby mógł on wykonywać zawód medyczny w zakresie dietetyki, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. Co ważne dla powyższego, Wnioskodawca jest przedsiębiorcą i prowadząc indywidualną działalność gospodarczą zamierza świadczyć usługi bezpośrednio dla pacjentów, tj. usługi świadczone będą w tzw. „sektorze prywatnym”. W ocenie Wnioskodawcy zdobyta wiedza oraz umiejętności są wystarczające dla profesjonalnego świadczenia usługi poradnictwa dietetycznego.

Powyższe w ocenie Wnioskodawcy jest wystarczające do stwierdzenia, że legitymuje się on nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w zakresie dietetyki, a zatem spełnia warunki konieczne do uznania jego planowanej działalności za wykonywanie zawodu medycznego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. Ponadto planowane usługi poradnictwa dietetycznego świadczone będą w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.

W ocenie wnioskodawcy powyższe sprawia, że Wnioskodawca ma prawo zastosować zwolnienie przedmiotowe w zakresie wyżej określonej usługi poradnictwa dietetycznego.

Postanowienie

Wezwaniem z 7 grudnia 2021 r. znak 0111-KDIB3-2.4012.788.2021.1.ASZ wezwałem Pana do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Pismem z 7 grudnia 2021 r. (wpływ 7 grudnia 2021 r.) odpowiedział Pan na wezwanie. Pomimo przesłanego uzupełnienia Pana wniosek nadal miał braki formalne, które nie pozwalały na wydanie interpretacji indywidualnej. 30 grudnia 2021 r. wydałem postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia znak 0111-KDIB3-2.4012.788.2021.2.ASZ.

Zażalenie na postanowienie

Pismem z 5 stycznia 2022 r. (wpływ 5 stycznia 2022 r.) złożył Pan zażalenie na postanowienie. W dniu 7 marca 2022 r. wydałem postanowienie o utrzymaniu w mocy postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia znak: 0111-KDIB3-2.4012.788.2021.3.MN, które zostało doręczone 17 marca 2022 r.

Skarga na postanowienie

16 kwietnia 2022 r. wniósł Pan skargę na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Skarga wpłynęła do mnie 16 kwietnia 2022 r.

Wniósł Pan o:

-        uchylenie w całości zaskarżanego postanowienia;

-        uchylenie w całości poprzedzającego go postanowienia pierwszoinstancyjnego z dnia 13 lutego 2020 r.

Postępowanie przed sądami administracyjnymi

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 6 lipca 2022 r., sygn. akt I SA/Gl 586/22 – uchylił zaskarżone postanowienie.

Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 7 listopada 2025 r., sygn. akt I FSK 1672/22 - oddalił skargę kasacyjną.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który uchylił zaskarżone postanowienie stał się prawomocny 7 listopada 2025 r.

Prawomocny wyrok wpłynął do mnie 16 stycznia 2026 r.

Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”):

Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:

-        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach i Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyrokach;

-        ponownie rozpatruję Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego obowiązujących w dacie wydania postanowienia z 30 grudnia 2021 r. znak 0111-KDIB3-2.4012.788.2021.2.ASZ, bowiem niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku prawomocnego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 6 lipca 2022 r., sygn. akt I SA/Gl 586/22 oraz wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 listopada 2025 r., sygn. akt I FSK 1672/22.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienia od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy:

Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy:

Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów:

a) lekarza i lekarza dentysty,

b) pielęgniarki i położnej,

c) medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. z 2020 r. poz. 295, 567, 1493, 2112, 2345 i 2401),

d) psychologa.

Przytoczone powyżej przepisy krajowe w zakresie opieki medycznej stanowią implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. b) oraz lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347 z 11 grudnia 2006 str. 1 ze zm.), zgodnie z którym:

Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:

b) opieka szpitalna i medyczna oraz ściśle z nimi związane czynności podejmowane przez podmioty prawa publicznego lub, na warunkach socjalnych porównywalnych do stosowanych w odniesieniu do instytucji prawa publicznego, przez szpitale, ośrodki medyczne i diagnostyczne oraz inne odpowiednio uznane placówki o podobnym charakterze;

c) świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych, określonych przez zainteresowane państwo członkowskie.

Z powołanych powyżej przepisów jednoznacznie wynika, że zwolnieniu od podatku od towarów i usług podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, które spełniają określone warunki: służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a także świadczone są przez konkretne, wymienione przez ustawodawcę wprost podmioty. Zwolnienie powyższe ma zatem charakter podmiotowo-przedmiotowy, co oznacza, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle zdefiniowany krąg podmiotów, wykonujących te usługi.

Zwolnieniu od podatku podlegają więc podmioty lecznicze (art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy) oraz osoby wykonujące zawody wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy, świadczące usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.

Należy mieć na uwadze, że analizowany przepis zwalnia od podatku wyłącznie usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Nie zwalnia zatem wszystkich świadczeń, które można wykonać w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze bądź w ramach zawodów medycznych, ale tylko służące określonemu celowi.

Precyzując czynności opieki medycznej, których celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie lub poprawa zdrowia, pojęcia te należy interpretować z zastosowaniem wykładni językowej.

„Profilaktyka” to wszelkie działania i środki stosowane w celu zapobiegania czemuś niepożądanemu, likwidowanie przyczyn niekorzystnych zjawisk; to działania i środki stosowane w celu zapobiegania chorobom. Zatem profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.

„Zachowywanie” rozumiane jest jako dochowanie czegoś w stanie niezmienionym, nienaruszonym lub niezniszczonym mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności, utrzymywanie.

Interpretując słowo „ratowanie”, należy odwołać się do słów „ratować” i „ratownictwo”. Ratować to starać się ocalić, zachować coś, natomiast ratownictwo jest rozumiane jako ogół środków i metod ratowania życia ludzkiego i niesienia pomocy w warunkach zagrożenia.

Słowo „przywracać” oznacza doprowadzić coś do poprzedniego stanu, wprowadzić coś na nowo, odtworzyć coś w pierwotnej postaci, wznowić, odnowić, sprawić, że ktoś się znajdzie w takiej sytuacji, w takim stanie, w jakim był poprzednio. Pojęcie „przywracanie zdrowia” oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie się ono w takim stanie, w jakim był poprzednio.

„Poprawa” to zmiana stanu czegoś na lepsze, poprawienie czegoś, poprawianie się, polepszanie. Z kolei termin „poprawa zdrowia”, którym posługuje się ustawodawca określając zakres zwolnień, zgodnie z wykładnią literalną, oznacza zmianę stanu zdrowia na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie.

Zatem dokonując ustalenia, czy dana usługa medyczna korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług należy ustalić, czy będzie spełniała wyżej określone warunki.

Dodatkowo należy wskazać, że z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE wynika, że zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach członkowskich i które należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT (wyrok C-473/08, pkt 25). Jak również wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości UE w swym orzecznictwie: pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 VI Dyrektywy (obecnie art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE Rady) powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika.

W tym kontekście należy zauważyć, że definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych, ani wspólnotowych przepisach podatkowych. Zatem w tym zakresie należy szukać wyjaśnienia w bogatym dorobku orzecznictwa wspólnotowego.

W wyroku C-106/05, pkt 27 Trybunał stwierdził, że pojęcia „opieki medycznej” oraz „świadczeń opieki medycznej” (…) odnoszą się do usług, które służą diagnozie, opiece oraz w miarę możliwości, leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia. Pojęcie to zdefiniowano również w wyroku C-307/01, pkt 57, gdzie podkreślono, że pojęcia świadczenia opieki medycznej nie można interpretować w sposób, który obejmuje świadczenia medyczne realizowane w innym celu niż postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych.

Należy więc uznać, że pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom używanym przez Trybunał „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. W pojęciu tym zawierają się również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok C-212/01, pkt 40).

Należy podkreślić, że ani przepisy Dyrektywy, ani orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE nie dają podstaw do tego, aby zakresem opieki medycznej podlegającej zwolnieniu objąć wszystkie działania medyczne wynikające z procesu leczenia. Zatem czynności, których celem nie jest ochrona zdrowia, nie mogą być uznane za świadczenia opieki medycznej i nie mogą podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i usług.

Również z orzeczenia C-384/98 wynika, że preferencji podlegać mogą jedynie te usługi, które mają cel terapeutyczny bądź profilaktyczny, a nie podlegają mu takie, które mają charakter czysto ekspercki i doradczy (np. orzekanie o stanie zdrowia dla potrzeb przyznania renty, bądź dla instytucji ubezpieczeniowych dla ustalenia wysokości składki ubezpieczenia na życie).

Ponadto jak zauważył Rzecznik Generalny w sprawie C-262/08: „Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia, jeżeli z kontekstu wynika, że jej głównym celem nie jest ochrona, utrzymanie bądź przywrócenie zdrowia, lecz inny cel, to wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania”. Rzecznik zauważa również, że: „działalność, którą uznano za części składowe opieki medycznej (leczenia medycznego), obejmuje: opiekę terapeutyczną jako część usługi ambulatoryjnej świadczonej przez wykwalifikowane pielęgniarki; leczenie psychoterapeutyczne świadczone przez wykwalifikowanych psychologów; prowadzenie badań lekarskich bądź pobieranie krwi lub innych próbek do badania pod kątem występowania choroby, na rzecz pracodawców lub ubezpieczycieli, albo poświadczanie zdolności medycznej do odbycia podróży, jeżeli celem tych usług zasadniczo pozostaje ochrona zdrowia zainteresowanych osób; oraz badania medyczne umożliwiające obserwację i zbadanie pacjentów, zanim zajdzie konieczność diagnozowania, rozciągnięcia opieki bądź leczenia potencjalnej choroby, zlecone przez internistów i wykonywane przez zewnętrzne laboratoria prywatne”.

Z kolei w wyroku z 4 marca 2021 r. w sprawie C-581/19 Frenetikexito–Unipessoal Lda, pkt 30, TSUE stwierdził, że: „(…) bezsporne jest, że usługa coachingu żywieniowego świadczona w placówce sportowej może, w perspektywie średnio- i długoterminowej lub bardzo szeroko rozumianej, być instrumentem zapobiegania pewnym chorobom, takim jak otyłość. Należy jednak stwierdzić, że to samo odnosi się do samego uprawiania sportu, którego rolę uznaje się, tytułem przykładu, za ograniczającą występowanie chorób układu krążenia. Usługa taka ma zatem zasadniczo cel zdrowotny, ale nie ma lub nie musi mieć celu terapeutycznego. W ww. wyroku wskazano również, że brak jakiejkolwiek wskazówki, że usługa ta jest świadczona w celu zapobiegania chorobie, jej diagnozowania i leczenia oraz przywracania zdrowia, a zatem w celu terapeutycznym, prowadzi do stwierdzenia, że nie spełnia ona kryterium działalności w interesie publicznym, i tym samym nie jest objęta zwolnieniem dotyczącym opieki medycznej i co do zasady podlega opodatkowaniu VAT (patrz pkt 31, wyrok C-581/19).”

Co istotne w przedmiotowej sprawie, w powołanym powyżej wyroku C-581/19, pkt. 33, Trybunał stwierdził również, że: „(…) Każda usługa świadczona w ramach wykonywania zawodu medycznego lub paramedycznego, skutkująca – nawet w sposób bardzo pośredni lub odległy – zapobieżeniem pewnym chorobom, byłaby bowiem objęta zwolnieniem przewidzianym w tym przepisie, co nie odpowiada zamiarowi prawodawcy Unii i wymogowi ścisłej wykładni takiego zwolnienia, przypomnianemu w pkt 22 niniejszego wyroku. Jak zauważyła rzecznik generalna w pkt 61 opinii, sam niepewny związek z chorobą, bez konkretnego ryzyka negatywnego wpływu na zdrowie, nie jest wystarczający w tym względzie.”

Zatem, zgodnie z definicją opieki medycznej przedstawioną przez TSUE, to cel, jaki wiąże się z usługą wydawania zaleceń żywieniowych, jest decydujący przy ustalaniu, czy taka usługa jest objęta definicją opieki medycznej na podstawie art. 132 ust. 1 lit. b) (i ewentualnie lit. c)) dyrektywy VAT.

W ślad za ustaleniami Trybunału w sprawie C-581/19 Frenetikexito bezspornie należy uznać, że usługi polegające na wydawaniu zaleceń żywieniowych, które można porównać do usług coachingu żywieniowego, gdy są skierowane do osób zdrowych, chcących zadbać o nawyki żywieniowe oraz profilaktykę zachorowań, nie mogą być uznane za opiekę medyczną na podstawie art. 132 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy VAT, a tym samym powinny być opodatkowane podatkiem VAT. W przypadku braku kontekstu w postaci leczenia medycznego świadczone usługi nie mają celu terapeutycznego. Sytuacja może być jednak inna, jeżeli usługi w zakresie wydawania zaleceń żywieniowych są świadczone na rzecz pacjentów w kontekście leczenia medycznego w następstwie choroby, którą u nich zdiagnozowano. W takim przypadku żywienie pacjenta byłoby bezpośrednio związane z zapobieganiem, diagnozowaniem, leczeniem choroby lub przywracaniem zdrowia.

Taka usługa powinna być uznana za opiekę medyczną na mocy art. 132 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy VAT, a zatem zwolniona od opodatkowania podatkiem VAT.

Zatem zwolnieniem od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18 i pkt 19 ustawy objęte są wyłącznie te usługi w zakresie opieki medycznej, które realizują cel związany z profilaktyką, zachowaniem, ratowaniem, przywracaniem i poprawą zdrowia. Usługi, które tych celów nie realizują nie mogą korzystać z ww. zwolnienia. W związku z tym każdorazowo należy poddawać analizie, jaki cel przyświecał danej usłudze świadczonej na rzecz pacjenta. Nie w każdym przypadku działania podejmowane na rzecz pacjenta mają na celu zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawę jego zdrowia. W przypadku, gdy świadczone usługi nie będą związane z ochroną zdrowia i takiego celu nie będą realizować, nie mogą korzystać ze zwolnienia.

Ponadto, pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ zwolnienia te stanowią odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT jest objęta każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika. Zwolnienia stanowią pojęcia autonomiczne prawa wspólnotowego, które mają na celu uniknięcie rozbieżności pomiędzy państwami członkowskimi w stosowaniu systemu podatku VAT i które należy sytuować w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT.

Jednocześnie wskazać należy, że określając krąg podmiotów objętych zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, ustawodawca odwołał się do art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2021 r., poz. 711 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o działalności leczniczej”.

W myśl tego przepisu:

Osoba wykonująca zawód medyczny oznacza osobę uprawnioną na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.

Przewidziany w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy warunek, zgodnie z którym zwolnione od podatku VAT są usługi w zakresie opieki medycznej wykonywane w ramach zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej ma na celu zapewnienie, aby zwolnienie od podatku było stosowane wyłącznie do świadczeń opieki medycznej wykonywanych przez osoby posiadające wymagane kwalifikacje zawodowe. Dlatego nie każde świadczenie opieki medycznej objęte jest zakresem zwolnienia od podatku, zwolnienie to dotyczy tylko świadczeń o odpowiednim poziomie jakości, biorąc pod uwagę wykształcenie zawodowe osób je wykonujących.

Zasady wykonywania niektórych zawodów medycznych zostały uregulowane w odrębnych aktach prawnych, np. zawód lekarza, pielęgniarki, położnej, ratownika medycznego, farmaceuty, felczera czy diagnosty laboratoryjnego. Poza ww. wymienionymi istnieje jeszcze grupa innych zawodów medycznych, dla których jednak nie zostały określone zasady wykonywania w odrębnych przepisach. Należy zatem przyjąć, że pojęcie „osoba wykonująca zawód medyczny” obejmuje osoby wykonujące zawody, których status jest określony ustawowo, jak i zawody, które nie mają na gruncie obowiązującego prawa takiego uregulowania. Pojęcie „wykonywanie zawodu medycznego” należy odnieść do osób, które fachowo, stale i w celach zarobkowych zajmują się wykonywaniem zajęcia mającego związek z medycyną i które mają odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje należy rozumieć zasób wiedzy i umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych.

W tym miejscu należy zauważyć, że w załączniku do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 sierpnia 2014 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 227 ze zm.), dietetycy i specjaliści do spraw żywienia zostali wymienieni pod numerem 2293 w grupie specjalistów do spraw zdrowia, obejmującej m.in. lekarzy, dentystów, pielęgniarki, farmaceutów czy diagnostów laboratoryjnych.

Zatem, pomimo że zawód dietetyka nie został objęty unormowaniem odrębnych aktów prawnych, to jednak inne przepisy określające m.in.: zasady jego wykonywania, zasady związane z uzyskiwaniem kwalifikacji do wykonywania zawodu, zasady i formy wykonywania zawodu, wskazują, że osoba, która zdobyła wyższe wykształcenie w zakresie dietetyki jest osobą uprawnioną do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobą legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w dziedzinie medycyny.

Z treści wniosku wynika, że jest Pan czynnym podatnikiem VAT oraz planuje Pan rozszerzenie zakresu działalności o świadczenie usług poradnictwa dietetycznego.

Przedmiotem Pana wątpliwości jest możliwość korzystania w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy o podatku od towarów i usług ze zwolnienia przedmiotowego w zakresie świadczenia usług poradnictwa dietetycznego i zastosować zwolnioną stawkę podatku VAT.

Wskazał Pan we wniosku, że w 2020 roku zakończył Pan studia podyplomowe (…) na uczelni medycznej, na potwierdzenie czego posiada Pan dyplom ukończenia ww. studiów podyplomowych. Studia podyplomowe przygotowały Pana do świadczenia poradnictwa dietetycznego w celu profilaktyki, zachowania, ratowania, przywracania i poprawy zdrowia, w zakresie teoretycznym oraz praktycznym. Ponadto jest Pan studentem kierunku lekarskiego. Dotychczas uzyskał Pan efekty uczenia się, potwierdzone zaliczeniami w toku studiów na kierunku lekarskim, m.in. z następujących przedmiotów: fizjologia z elementami patofizjologii, histologia z embriologią i cytofizjologią, patofizjologia, patomorfologia, mikrobiologia, immunologia, biochemia z elementami chemii, zdrowie publiczne, higiena i epidemiologia, choroby wewnętrzne I, pediatria I, medycyna stylu życia, promocja zdrowia, rozmowa z pacjentem i rodziną pacjenta, diagnostyka laboratoryjna.

Zatem należy stwierdzić, że w analizowanym przypadku spełniona będzie przesłanka podmiotowa wskazana w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy. Legitymuje się Pan ukończeniem studiów podyplomowych w zakresie dietetyki na uczelni medycznej, co stanowi formalne potwierdzenie posiadania specjalistycznych kwalifikacji do świadczenia usług służących profilaktyce, zachowaniu i poprawie zdrowia. Jednocześnie kontynuowanie kształcenia na kierunku lekarskim oraz uzyskanie efektów uczenia się z licznych przedmiotów medycznych potwierdza posiadanie pogłębionej wiedzy z zakresu nauk medycznych. W konsekwencji należy przyjąć, że posiada Pan kwalifikacje właściwe dla osoby wykonującej zawód medyczny w rozumieniu powołanego przepisu.

Jednocześnie wskazać należy, że jak już wyjaśniono, z powołanego powyżej przepisu wynika, że dla zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług istotny jest cel wykonywanych świadczeń. Ze zwolnienia będą generalnie korzystać tylko te czynności, które mają charakter diagnostyczny lub terapeutyczny (leczniczy).

Jeśli świadczenie nie będzie służyć profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, to wówczas nie będzie objęte zwolnieniem podatkowym. W związku z tym każdorazowo należy poddawać analizie, jaki cel przyświeca danej usłudze świadczonej na rzecz pacjenta. Należy mieć zatem na uwadze fakt, że na podstawie ww. przepisu zwalnia się od podatku wyłącznie usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.

W opisie sprawy wskazał Pan, że planuje Pan rozszerzenie zakresu działalności o świadczenie usług poradnictwa dietetycznego, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Usługi świadczone będą bezpośrednio dla pacjentów - osób indywidualnych. W ramach usługi poradnictwa dietetycznego będzie Pan zbierać wywiad dietetyczny, obejmujący m.in. uzyskanie wiedzy o stanie zdrowia pacjenta, sposobie odżywiania i stylu życia. W oparciu o zebrany wywiad, wspólnie z pacjentem ustali Pan cele dietetyczne, a następnie udzieli Pan porady dietetycznej odnoszącej się do indywidualnej sytuacji pacjenta. Celem porady będzie - zależnie od indywidualnej sytuacji pacjenta - profilaktyka zdrowotna, zachowanie, ratowanie, przywracanie lub poprawa zdrowia. Porada dietetyczna może w szczególności zawierać przygotowanie przykładowego jadłospisu lub innych wytycznych w zakresie zalecanego sposobu odżywiania się oraz stylu życia, ale może również przybrać formę wyłącznie rozmowy, w trakcie której odpowie Pan na pytania pacjenta lub oceni prawidłowość postępowania dietetycznego pacjenta lub udzieli dodatkowych wskazówek. Celem porady będzie jednak zawsze profilaktyka zachowanie, ratowanie, przywracanie lub poprawa zdrowia.

Odnosząc się zatem do świadczonych przez Pana usług poradnictwa dietetycznego, należy przyjąć, że przesłanka przedmiotowa, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy, będzie spełniona. Opisane usługi poradnictwa dietetycznego mają bowiem charakter świadczeń w zakresie opieki medycznej, gdyż ich zasadniczym celem – jak Pan wskazał we wniosku - jest profilaktyka zdrowotna, zachowanie, ratowanie, przywracanie oraz poprawa zdrowia pacjentów. Czynności takie jak przeprowadzanie wywiadu dietetycznego, analiza stanu zdrowia, ustalanie celów terapeutycznych oraz formułowanie indywidualnych zaleceń żywieniowych lub prowadzenie konsultacji ukierunkowanych na ocenę i korektę postępowania dietetycznego pozostają bezpośrednio związane z ochroną zdrowia i mają charakter terapeutyczny.

Mając zatem na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że w świadczone przez Pana usługi poradnictwa dietetycznego będą korzystały ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy.

Tym samym Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie wydania postanowienia z 30 grudnia 2021 r. znak 0111-KDIB3-2.4012.788.2021.2.ASZ, bowiem interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku prawomocnego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Gliwicach z 6 lipca 2022 r. sygn. akt I SA/Gl 586/22 oraz wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 listopada 2025 r. sygn. akt I FSK 1672/22.

Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy i własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.

Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.