Interpretacja 0111-KDIB3-2.4012.832.2025.2.ASZ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 26 listopada 2025 r. (wpływ 27 listopada 2025 r.)

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Stowarzyszenie od lat prowadzi działalność szkoleniowo-warsztatową związaną ze szkoleniem rzeczoznawców, ale również osób z zewnątrz oraz organizując warsztaty.

Powyższe zadania są zadaniami statutowymi i wynikają z przepisów prawa np. według rozporządzenia w trakcie roku rzeczoznawcy muszą zdobyć odpowiednią ilość punktów ze szkoleń i warsztatów w ramach stałego doskonalenia kwalifikacji (rozporządzenie Ministra Inwestycji i rozwoju z dnia 25 kwietnia 2018 r. w sprawie stałego doskonalenia kwalifikacji zawodowych przez rzeczoznawców majątkowych). Szkolenia te muszą być realizowane przez: organizacje zawodowe rzeczoznawców majątkowych.

Z kolei Warsztaty dla kandydatów są niezbędnym elementem nabycia uprawnień (rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie nadawania uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości (Dz. U. z 2021 r. poz. 2006)).

W bieżącym roku przewidują Państwo jednak przekroczenie przychodów z tytułu szkoleń i warsztatów pond 200 tys. zł. Do tej pory korzystali Państwo ze zwolnienia podmiotowego ale chcieliby Państwo skorzystać ze zwolnienia przedmiotowego wynikającego z art. 43 pkt 1 ust. 29.

W związku z powyższym zwracają się Państwo się z prośbą o indywidualną interpretację czy z takiego zwolnienia mogą Państwo skorzystać. W Państwa ocenie jest to jak najbardziej możliwe, gdyż wpisuje się w katalog zwolnień z ustawy a ponadto większość przychodów ze szkoleń i warsztatów przeznacza się na ich organizację.

W uzupełnieniu odpowiedzieli Państwo na pytania Organu w następujący sposób:

Na pytanie: „Jakie konkretnie szkolenia i warsztaty, będące przedmiotem wniosku Państwo prowadzą? Prosimy je wymienić i opisać.”, wskazali Państwo, że: „Jako stowarzyszenie rzeczoznawców majątkowych zgodnie z Rozporządzeniem w sprawie doskonalenia kwalifikacji zawodowych rzeczoznawców majątkowych (Dz. U. 2018 r., poz. 811 par. 2 ust. 1) jesteśmy delegowani do organizacji warsztatów i szkoleń w ramach obowiązkowego doskonalenia zawodowego rzeczoznawców majątkowych, wynikającego z zapisów art. 175 ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2024 r. poz. 1145).

Art. 175 [Zasady wykonywania zawodu]

1)  Rzeczoznawca majątkowy jest zobowiązany do wykonywania czynności, o których mowa w art. 174 ust. 3 i 3a, zgodnie z zasadami wynikającymi z przepisów prawa, ze szczególną starannością właściwą dla zawodowego charakteru tych czynności oraz z zasadami etyki zawodowej, kierując się zasadą bezstronności w wycenie nieruchomości.

2)  Rzeczoznawca majątkowy jest zobowiązany do stałego doskonalenia kwalifikacji zawodowych oraz dokumentowania wypełniania tego obowiązku. Dokumentację potwierdzającą wypełnianie tego obowiązku rzeczoznawca majątkowy przechowuje przez okres 5 lat.

Szkolenia i warsztaty zawodowe są obowiązkowe dla rzeczoznawców majątkowych i cyklicznie, w okresach rocznych, rozliczane zgodnie z zapisami par. 4 i 5 Rozporządzenia w sprawie stałego doskonalenia kwalifikacji zawodowych przez rzeczoznawców majątkowych.

Poniżej przestawiono przykłady przeprowadzonych w 2025 r. i aktualnie organizowanych i planowanych w 2026 r przez A Stowarzyszenie Rzeczoznawców Majątkowych szkolenia i warsztaty w ramach doskonalenia zawodowego rzeczoznawców majątkowych:

1)    Szkolenie i warsztaty zawodowe pn. „(...)” - w dniach od (...)

2)    Warsztaty zawodowe pn. „(...)” - w dniu (...) r.

3)    Warsztaty zawodowe pn. „(...)”- w dniu (...) r.

4)    Warsztaty zawodowe pn. „(...)” – planowane w dniach (...) r.

Ponadto, Stowarzyszenia Rzeczoznawców Majątkowych na mocy Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie nadawania uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości (Dz.U. z 2025 r. poz. 88) są delegowani do prowadzenia praktyk zawodowych dla kandydatów na rzeczoznawców majątkowych:

§ 2     Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:

1)    ustawa - ustawę z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami;

2)    kandydat - osobę, która ubiega się o nadanie uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości;

3)    organizator praktyki zawodowej - związki stowarzyszeń rzeczoznawców majątkowych, w których co najmniej połowę członków stanowią rzeczoznawcy majątkowi, oraz izby gospodarcze, w których co najmniej połowę członków stanowią przedsiębiorcy, o których mowa w art. 174 ust. 7 pkt 1 ustawy;.

Ponadto, stowarzyszenie rzeczoznawców majątkowych na mocy Ustawy o gospodarce nieruchomościami są delegowani do oceny prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego jako organizacja zawodowa rzeczoznawców majątkowych (w trybie art. 157 ustawy o gospodarce nieruchomościami, Dz. U z 2024 r. poz. 1145)”.

Na pytanie: „Czy są Państwo jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1043 ze zm.)?”, wskazali Państwo, że „Nie”.

Na pytanie: „Czy są Państwo uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk lub instytutem badawczym?”, wskazali Państwo., że „Nie”.

Na pytanie: „Czy wskazane we wniosku usługi stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy z dnia 11 marca 2004. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)?”, wskazali Państwo –  „Tak”.

Na pytanie: „Czy wskazane we wniosku usługi stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach? Proszę tym samym wskazać odrębnie dla każdego rodzaju szkoleń i warsztatów konkretne przepisy (artykuł, paragraf) wraz z nazwą aktu prawnego, z których te formy i zasady wynikają. Należy podkreślić w tym miejscu, że nie chodzi o przepisy, z których wynika ogólny obowiązek przeprowadzenia szkolenia, czy też posiadania przez daną osobę konkretnych umiejętności lub uaktualnienie wiedzy czy uprawnień, lecz o przepisy określające konkretne formy i zasady, na podstawie których prowadzą Państwo poszczególne szkolenia i warsztaty (odrębne przepisy określające formy i zasady to takie ustawy lub rozporządzenia, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki jakie musi spełnić organizator kształcenia, itp.)”, wskazali Państwo, że: „Tak. Zawód rzeczoznawcy majątkowego jest zawodem regulowanym ustawą z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (w szczególności art. 175 ust. 3 nakłada na rzeczoznawców obowiązek stałego doskonalenia kwalifikacji zawodowych, tzw. kształcenie ustawiczne). Szkolenia organizowane przez stowarzyszenie, które pozwalają rzeczoznawcom wypełnić ten ustawowy obowiązek, są uznawane za „usługi kształcenia zawodowego prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach”. Wszystkie szkolenia warsztaty i praktyki wymienione pkt 1 niniejszego pisma są organizowane w związku z obowiązkiem wynikającym z art. 175 ust. 2 regulowanym ustawy o gospodarce nieruchomościami. Wyjaśniono szerzej w pkt 1 niniejszego pisma.”

Na pytanie: „Jeśli wskazane we wniosku usługi stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, to w jaki konkretnie sposób uczestnicy szkoleń wykorzystują zdobytą wiedzę i umiejętności w ramach wykonywanej pracy, wykonywanego zawodu?”, podali Państwo, że „Uczestnicy szkoleń wykorzystują zdobytą wiedzę i umiejętności bezpośrednio w wykonywaniu zawodu rzeczoznawcy majątkowego. Zakres szkoleń obejmuje zagadnienia wymagane przy sporządzaniu operatów szacunkowych, analizie rynku nieruchomości oraz stosowaniu aktualnych przepisów prawa regulujących działalność rzeczoznawców majątkowych i zasady wyceny nieruchomości. W szczególności uczestnicy zastosowują zdobyte kwalifikacje w następujący sposób:

-   W operatach szacunkowych – poprzez właściwy dobór podejść i metod wyceny, prawidłowe ustalanie cech rynkowych, analizę transakcji, określanie trendów cenowych oraz formułowanie wniosków z zachowaniem zasad sztuki zawodowej.

-   W analizie rynku nieruchomości – dzięki umiejętności interpretacji aktualnych danych rynkowych, identyfikacji segmentów rynku, oceny czynników wpływających na wartość nieruchomości i prawidłowego stosowania narzędzi analitycznych.

-   W stosowaniu przepisów prawa – poprzez aktualną wiedzę dotyczącą ustaw i rozporządzeń, co umożliwia sporządzanie opinii i operatów zgodnie z obowiązującymi wymogami.

-   W podnoszeniu jakości pracy – poprzez stosowanie aktualnych procedur i zasad etyki zawodowej.

Zdobyta podczas szkoleń wiedza i umiejętności są wykorzystywane bezpośrednio, w codziennej praktyce zawodowej rzeczoznawców majątkowych, a szkolenia mają charakter kształcenia zawodowego w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.”

Na pytanie: „Czy w zakresie opisanych usług działają Państwo pod kontrolą państwa? Na czym polega kontrola?”, wskazali Państwo, że: „Tak, w zakresie opisanych usług stowarzyszenie działa pod kontrolą państwa. Zawód rzeczoznawcy majątkowego jest zawodem regulowanym i wykonywanym na podstawie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz aktów wykonawczych. Uprawnienia zawodowe nadawane są decyzją państwową po zdaniu państwowego egzaminu w ministerstwie. Kontrola państwa przejawia się w szczególności poprzez:

-   Nadzór ministra właściwego do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa, który prowadzi centralny rejestr rzeczoznawców majątkowych oraz sprawuje bieżący nadzór nad wykonywaniem zawodu.

-   Obowiązek stałego doskonalenia kwalifikacji zawodowych, wynikający z przepisów prawa i podlegający weryfikacji w trakcie postępowań administracyjnych lub dyscyplinarnych.

-   Możliwość przeprowadzenia kontroli operatów szacunkowych oraz spełnienia obowiązków doskonalenia zawodowego przez rzeczoznawcę majątkowego przez Komisję Odpowiedzialności Zawodowej, działającą przy ministerstwie – w ramach postępowań z tytułu odpowiedzialności zawodowej rzeczoznawców majątkowych.

Działalność zawodowa podlega przepisom prawa, których przestrzeganie jest obligatoryjne i podlega ocenie w toku kontroli przez właściwe organy państwowe (minister).

W efekcie działalność szkoleniowa dotycząca zawodu rzeczoznawcy majątkowego jest ściśle powiązana z systemem nadzoru państwowego, a jej celem jest realizacja obowiązków wynikających z regulacji prawnych dotyczących tej profesji.”

Na pytanie: „Na podstawie jakich regulacji prawnych prowadzą Państwo działalność szkoleniową?”, wskazali Państwo, że „Działalność szkoleniowa w zakresie kształcenia rzeczoznawców majątkowych jest prowadzona w oparciu o obowiązujące przepisy prawa regulujące zarówno zawód rzeczoznawcy majątkowego, jak i zasady świadczenia usług szkoleniowych. W szczególności są to:

-   ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U z 2024 r. poz. 1145) – określająca zasady wykonywania zawodu rzeczoznawcy majątkowego, obowiązek doskonalenia kwalifikacji zawodowych oraz nadzór państwa nad zawodem,

-   rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie nadawania uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości (Dz.U. z 2025 r. poz. 88) - określające zakres wiedzy wymaganej w zawodzie oraz zasady nabywania uprawnień do wycen nieruchomości.

Szkolenia są prowadzone zgodnie z ww. regulacjami oraz z uwzględnieniem wymogów dotyczących podnoszenia kwalifikacji zawodowych rzeczoznawców majątkowych.

Rozwinięcie:

Działalność szkoleniowa prowadzona przez stowarzyszenia rzeczoznawców majątkowych opiera się na solidnych podstawach prawnych, które wynikają z połączenia przepisów ogólnych (dotyczących wszystkich stowarzyszeń) i szczegółowych (regulujących zawód rzeczoznawcy).

Oto kluczowe regulacje prawne, które stanowią tę podstawę:

1.  Ustawa z dnia 7 kwietnia 1989 r. – Prawo o stowarzyszeniach

To jest fundamentalny akt prawny, który daje stowarzyszeniom ramy do działania.

-   Cel statutowy: zgodnie z tą ustawą, stowarzyszenie jest dobrowolnym, samorządnym zrzeszeniem o celach niezarobkowych, które samodzielnie określa swoje cele, programy działania i struktury organizacyjne. Najważniejszym dokumentem jest statut stowarzyszenia.

-   Działalność szkoleniowa w statucie: aby stowarzyszenie mogło legalnie prowadzić szkolenia, musi mieć taki cel zapisany w swoim statucie. W statucie stowarzyszenia rzeczoznawców, znajdują się zapisy o:

-     podnoszeniu kwalifikacji zawodowych członków,

-     organizowaniu szkoleń, kursów, seminariów i konferencji,

-     dbaniu o wysoki poziom merytoryczny i etyczny zawodu.

W praktyce, prowadzenie działalności szkoleniowej jest jednym z głównych i podstawowych celów statutowych tych organizacji.

2.  Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

To jest ustawa specjalistyczna, która reguluje zawód rzeczoznawcy i tworzy bezpośrednią potrzebę oraz uzasadnienie dla działalności szkoleniowej.

Ustawowy obowiązek doskonalenia zawodowego:

Kluczowy jest tutaj art. 175 ust. 2 tej ustawy, który stanowi, że rzeczoznawca majątkowy jest zobowiązany do stałego doskonalenia kwalifikacji zawodowych.

Rola organizacji zawodowych:

Ustawa nie wskazuje wprost, że to stowarzyszenia mają prowadzić szkolenia, ale tworzy dla nich naturalną przestrzeń do działania i daje im uprawnienia w tym zakresie w przepisach prawa. Skoro rzeczoznawcy mają ustawowy obowiązek się szkolić, to ich własne organizacje zawodowe są najbardziej kompetentnymi podmiotami do organizowania tych szkoleń. Zapewniają one odpowiedni poziom merytoryczny i zgodność z aktualnym stanem prawnym i rynkowym.

Prawo o stowarzyszeniach daje ogólną możliwość i legalne ramy do założenia organizacji. Statut stowarzyszenia, oparty na tej ustawie, precyzuje, że jednym z celów organizacji jest edukacja i podnoszenie kwalifikacji (czyli prowadzenie szkoleń). Ustawa o gospodarce nieruchomościami nakłada na rzeczoznawców indywidualny, ustawowy obowiązek szkolenia się, co tworzy popyt i merytoryczne uzasadnienie dla działalności szkoleniowej prowadzonej przez stowarzyszenia.

Praktyczna konsekwencja dla podatku VAT:

Ta konstrukcja prawna ma bezpośrednie przełożenie na kwestię zwolnienia z VAT, ponieważ szkolenia te:

-     są organizowane przez stowarzyszenia w ramach ich celów statutowych,

-     służą wypełnieniu ustawowego obowiązku doskonalenia zawodowego (narzuconego przez ustawę o gospodarce nieruchomościami), to kwalifikują się jako „usługi kształcenia zawodowego [...] prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach”. To jest właśnie podstawa do zastosowania zwolnienia z VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT”.

Na pytanie: „Czy świadcząc wskazane we wniosku usługi, działają Państwo w oparciu o konkretne programy nauczania zaakceptowane przez właściwe instytucje państwowe?”, wskazali Państwo, że:

„Dla działalności szkoleniowej dla praktykujących rzeczoznawców (warsztaty i szkolenia) nie istnieją szczegółowe programy nauczania zatwierdzane przez instytucje państwowe dla każdego pojedynczego szkolenia. Działa tu jednak zaawansowany system samoregulacji i kontroli jakości przez środowisko zawodowe, pod pośrednim nadzorem państwa.

Rola organizacji zawodowych:

To właśnie stowarzyszenia rzeczoznawców i ich federacje (jak Polska Federacja Stowarzyszeń Rzeczoznawców Majątkowych - PFSRM) biorą na siebie odpowiedzialność za merytoryczny poziom szkoleń. One tworzą i akceptują programy warsztatów, dbając o to, by odpowiadały one aktualnym potrzebom         rynku, zmianom w prawie i standardom zawodowym.

Pośrednia kontrola państwa:

Państwo nie zatwierdza programów, ale kontroluje skutki i wymóg obowiązku doskonalenia zawodowego. Jeśli rzeczoznawca, nie odbędzie w cyklu rocznym wymaganych szkoleń i warsztatów poniesie odpowiedzialność zawodową przed państwową komisją.

Dla działalności związanej z organizacją praktyk zawodowych dla kandydatów na rzeczoznawców majątkowych program warsztatów jest szczegółowo regulowane przez przepisy prawa tj.: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju w sprawie nadawania uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości - tj. z dnia 13 stycznia 2025 r. (Dz. U. z 2025 r. poz. 88):

§ 4

1.  W ramach praktyki zawodowej, o której mowa w art. 177 ust. 1 pkt 5 ustawy, kandydat:

1)  uczestniczy w wykonywaniu czynności określonych w art. 174 ust. 3 i 3a ustawy, w tym uczestniczy w oględzinach szacowanych nieruchomości;

2)  samodzielnie sporządza projekty operatów szacunkowych, w których określa wartość co najmniej sześciu rodzajów różnych nieruchomości spośród następujących:

a)  nieruchomości lokalowej lub nieruchomości jako przedmiotu spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, w podejściu porównawczym, metodą korygowania ceny średniej,

b)  nieruchomości zabudowanej, w podejściu porównawczym, metodą porównywania parami,

c)  nieruchomości przynoszącej lub mogącej przynosić dochód, w podejściu dochodowym,

d)  budynku lub budowli, w podejściu kosztowym,

e)  nieruchomości gruntowej w celu ustalenia odszkodowania za wywłaszczenie lub przejęcie z mocy prawa w związku z realizacją celu publicznego,

f)   nieruchomości rolnej lub leśnej,

g)  nieruchomości gruntowej w celu naliczenia opłaty adiacenckiej lub opłaty planistycznej,

h)  nieruchomości obciążonej służebnością w celu ustalenia wynagrodzenia za jej ustanowienie;

3)  zapoznaje się ze sposobem korzystania z rejestrów i ewidencji prowadzonych przez sądy oraz organy administracji publicznej, a także ze sposobem korzystania z innych dokumentów posiadanych przez urzędy i instytucje, zawierających niezbędne dane wykorzystywane przy szacowaniu nieruchomości, o których mowa w art. 155 ust. 1 ustawy.

1a. Dokonując wyboru projektów operatów szacunkowych spośród wskazanych w ust. 1 pkt 2, należy uwzględnić konieczność zastosowania wszystkich podejść, o których mowa w art. 153 ustawy.

2.     W ramach praktyki zawodowej prowadzący praktykę zawodową:

1)    zapewnia właściwą organizację i prawidłowy przebieg praktyki zawodowej;

2)    ustala harmonogram praktyki zawodowej;

3)    zapewnia kandydatowi możliwość wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1.

3.    Maksymalna wysokość opłaty za praktykę zawodową wynosi 50% kwoty, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw z kwartału poprzedzającego kwartał, w którym dokonano wpisu do rejestru, o którym mowa w § 8 ust. 2.”

Na pytanie: „Czy mają Państwo dowolność w zakresie kształtowania zasad swojego działania?”, wskazali Państwo, że: „Nie, Stowarzyszenie nie działa w pełnej dowolności. Zasady naszego funkcjonowania w sposób szczegółowy określa Statut Ago Stowarzyszenia Rzeczoznawców Majątkowych, uchwalony przez Walne Zgromadzenie członków. Statut reguluje m.in. strukturę organizacyjną, zasady członkostwa, kompetencje władz, tryb podejmowania uchwał, prowadzenie działalności szkoleniowej i praktyk zawodowych, a także sposób reprezentacji i gospodarowania majątkiem.

Ponadto Stowarzyszenie realizuje swoje działania zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, w szczególności dotyczącymi funkcjonowania stowarzyszeń oraz działalności rzeczoznawców majątkowych. Wewnętrzne regulaminy określające szczegółowe procedury są uchwalane zgodnie z zasadami określonymi w Statucie.”

Na pytanie: „Czy Państwa działania wymagają akceptacji państwa?”, podali Państwo, że: „Tak, działalność związana ze szkoleniami i przygotowaniem do zawodu rzeczoznawcy majątkowego odbywa się w ramach systemu regulowanego przez państwo i wymaga respektowania przepisów oraz akceptacji odpowiednich organów publicznych.

W szczególności:

-   Zawód rzeczoznawcy majątkowego jest zawodem regulowanym na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami, a nadzór nad procesem nadawania uprawnień zawodowych sprawuje Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa.

-   Programy praktyk zawodowych, sposób ich odbywania oraz dokumentowania są określone w rozporządzeniu ministra i podlegają weryfikacji przez komisję państwową.

-   Organizacja szkoleń i praktyk musi pozostawać w zgodzie z przepisami prawa, w tym ustawą o gospodarce nieruchomościami oraz aktami wykonawczymi.

Choć samo prowadzenie szkoleń nie wymaga każdorazowej urzędowej akceptacji, to odbywa się ono w ramach systemu regulowanego przez państwo, a ich zakres i sposób realizacji są podporządkowane obowiązującym wymogom prawnym.”

Na pytanie: „Czy dla usług objętych zakresem wniosku, są Państwo podmiotem, który uzyskał akredytację w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe?”, wskazali Państwo, że „Nie”.

Na pytanie: „Czy usługi objęte zakresem pytania, są/będą finansowane w całości lub w części (w jakiej części – należy podać procentowo) ze środków publicznych? Jeśli tak to proszę wskazać czy posiadają Państwo dokumentację potwierdzającą, że źródłem finansowania opisanych we wniosku usług są środki publiczne?”, podali Państwo, że „Usługi szkoleniowe opisane we wniosku co do zasady nie są finansowane ze środków publicznych, lecz ze środków własnych uczestników lub podmiotów zlecających szkolenia.

W pojedynczych przypadkach może zdarzyć się, że uczestnik szkolenia lub jego pracodawca otrzyma dofinansowanie ze środków publicznych. W takich sytuacjach finansowanie pochodzi od instytucji zewnętrznych i dotyczy indywidualnych uczestników, a nie organizatora szkolenia.

W każdym przypadku, gdy uczestnik korzysta ze środków publicznych, jesteśmy w stanie uzyskać lub przedstawić stosowną dokumentację od uczestnika lub instytucji kierującej, potwierdzającą źródło finansowania (np. decyzję, umowę, zaświadczenie o przyznaniu środków).

Organizator szkoleń nie zarządza jednak środkami publicznymi i nie decyduje o przyznawaniu dofinansowania — finansowanie odbywa się po stronie uczestników lub instytucji ich kierujących.”

Pytanie

Czy A Stowarzyszenie Rzeczoznawców Majątkowych może korzystać ze zwolnienia przedmiotowego wynikającego z art. 43 pkt 1 ust. 29 ustawy o podatku VAT w związku z przekroczeniem przychodu w wysokości 200 tys. zł na organizację szkoleń, warsztatów?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie A Stowarzyszenia Rzeczoznawców Majątkowych możliwe jest zarówno zwolnienie podmiotowe jak i przedmiotowe gdyż wpisuje się w katalog zwolnień wymienionych w art. 43 ustawy, a ponadto większość przychodów ze szkoleń i warsztatów przeznacza się na ich organizację.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.

Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:

Ograniczenie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, umożliwiające skorzystanie ze zwolnienia ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Aby możliwe było skorzystanie z niniejszego zwolnienia nie wystarczy, by dany podmiot był jednostką objętą systemem oświaty, podmiot ten musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia i wychowania.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:

Powołane przepisy art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Dla zastosowania przedmiotowego zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formie i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Według art. 43 ust. 17 ustawy:

Natomiast art. 43 ust. 17a ustawy stanowi:

Z powołanych przepisów art. 43 ust. 17 i art. 43 ust. 17a ustawy wynika, że zwolnienia określone w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe, jeżeli są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, a ich głównym celem nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r., str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:

W tym kontekście wskazania wymaga – co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej – że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie 2006/112/WE Rady nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą 2006/112/WE Rady, stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy 2006/112/WE Rady powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z dnia 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).

Ponadto 1 lipca 2011 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (UE) Nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77/1 ze zm.). Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio.

Pojęcie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zostało zdefiniowane w art. 44 ww.  rozporządzenia Rady (UE) Nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. Zgodnie z tym przepisem:

Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność szkoleniowo-warsztatową związaną ze szkoleniem rzeczoznawców, ale również osób z zewnątrz oraz organizując warsztaty. Jako stowarzyszenie rzeczoznawców majątkowych zgodnie z rozporządzeniem w sprawie doskonalenia kwalifikacji zawodowych rzeczoznawców majątkowych są Państwo delegowani do organizacji warsztatów i szkoleń w ramach obowiązkowego doskonalenia zawodowego rzeczoznawców majątkowych, wynikającego z zapisów art. 175 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Szkolenia i warsztaty zawodowe są obowiązkowe dla rzeczoznawców majątkowych i cyklicznie, w okresach rocznych, rozliczane zgodnie z zapisami par. 4 i 5 rozporządzenia w sprawie stałego doskonalenia kwalifikacji zawodowych przez rzeczoznawców majątkowych. Przykładowo przeprowadzone w 2025 r. i aktualnie organizowane i planowane w 2026 r przez Państwa szkolenia i warsztaty w ramach doskonalenia zawodowego rzeczoznawców majątkowych to:

1)  Szkolenie i warsztaty zawodowe pn. „(...)” - w dniach od (...);

2)  Warsztaty zawodowe pn. „(...)” - w dniu (...) r.;

3)  Warsztaty zawodowe pn. „(...)”- w dniu (...) r.;

4)  Warsztaty zawodowe pn. „(...)” – planowane w dniach (...) r.

Przedmiotem Państwa wątpliwości jest możliwość korzystania ze zwolnienia wynikającego z art. 43 pkt 1 ust. 29 ustawy o VAT dla organizowanych przez Państwa szkoleń i warsztatów.

Dla oceny, czy wykonywane przez Państwa usługi korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, konieczne jest m.in. stwierdzenie:

-     czy są to usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostkę objętą systemem oświaty lub

-     czy są to usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz

-     czy są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że nie są Państwo jednostką objętą ustawą o systemie oświaty, ani żadnym innym podmiotem wymienionym w art. 41 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług. Nie są Państwo uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk ani instytutem badawczym

Tym samym, świadczone przez Państwa usługi organizacji szkoleń i warsztatów nie korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, ponieważ nie są spełnione przesłanki wynikające z powołanego przepisu.

W konsekwencji należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.

Powołany wyżej przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy przewiduje zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Dla zastosowania ww. zwolnienia istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego inną niż wymienione w pkt 26, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. 

Jak wynika z opisu sprawy, od lat prowadzą Państwo działalność szkoleniowo-warsztatową związaną ze szkoleniem rzeczoznawców, ale również osób z zewnątrz oraz organizując warsztaty.

Powyższe zadania są zadaniami statutowymi i wynikają z przepisów prawa np. według rozporządzenia w trakcie roku rzeczoznawcy muszą zdobyć odpowiednią ilość punktów ze szkoleń i warsztatów w ramach stałego doskonalenia kwalifikacji (rozporządzenie Ministra Inwestycji i rozwoju z dnia 25 kwietnia 2018 r. w sprawie stałego doskonalenia kwalifikacji zawodowych przez rzeczoznawców majątkowych). Z kolei warsztaty dla kandydatów są niezbędnym elementem nabycia uprawnień (rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie nadawania uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości).

Uczestnicy szkoleń wykorzystują zdobytą wiedzę i umiejętności bezpośrednio w wykonywaniu zawodu rzeczoznawcy majątkowego. Zakres szkoleń obejmuje zagadnienia wymagane przy sporządzaniu operatów szacunkowych, analizie rynku nieruchomości oraz stosowaniu aktualnych przepisów prawa regulujących działalność rzeczoznawców majątkowych i zasady wyceny nieruchomości. W szczególności uczestnicy zastosowują zdobyte kwalifikacje w następujący sposób:

-   w operatach szacunkowych – poprzez właściwy dobór podejść i metod wyceny, prawidłowe ustalanie cech rynkowych, analizę transakcji, określanie trendów cenowych oraz formułowanie wniosków z zachowaniem zasad sztuki zawodowej;

-   w analizie rynku nieruchomości – dzięki umiejętności interpretacji aktualnych danych rynkowych, identyfikacji segmentów rynku, oceny czynników wpływających na wartość nieruchomości i prawidłowego stosowania narzędzi analitycznych;

-   w stosowaniu przepisów prawa – poprzez aktualną wiedzę dotyczącą ustaw i rozporządzeń, co umożliwia sporządzanie opinii i operatów zgodnie z obowiązującymi wymogami;

-   w podnoszeniu jakości pracy – poprzez stosowanie aktualnych procedur i zasad etyki zawodowej.

Zdobyta podczas szkoleń wiedza i umiejętności są wykorzystywane bezpośrednio, w codziennej praktyce zawodowej rzeczoznawców majątkowych.

Analiza przedstawionych okoliczności sprawy prowadzi do stwierdzenia, że wykonywane przez Państwa usługi stanowią usługi kształcenia zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, gdyż pozostają w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem osób biorących udział w szkoleniu i mają na celu uzyskanie wiedzy dla celów zawodowych.

Zatem pierwsza z przesłanek – jak wykazano powyżej – zostanie spełniona, gdyż świadczone przez Państwa usługi będą usługami kształcenia zawodowego.

Przechodząc zaś do pozostałych przesłanek warunkujących zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług wskazania wymaga, że odesłanie w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy do „odrębnych przepisów” odnosić się może wyłącznie do przepisów, które określają formy i zasady usług szkoleniowych w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Odrębne przepisy określające formy i zasady to przepisy, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki, jakie musi spełnić organizator kształcenia.

Z opisu sprawy wynika, że działalność szkoleniowa w zakresie kształcenia rzeczoznawców majątkowych jest prowadzona w oparciu o obowiązujące przepisy prawa regulujące zarówno zawód rzeczoznawcy majątkowego, jak i zasady świadczenia usług szkoleniowych. W szczególności są to:

-   ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U z 2024 r. poz. 1145) – określająca zasady wykonywania zawodu rzeczoznawcy majątkowego, obowiązek doskonalenia kwalifikacji zawodowych oraz nadzór państwa nad zawodem,

-   rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie nadawania uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości (Dz.U. z 2025 r. poz. 88) - określające zakres wiedzy wymaganej w zawodzie oraz zasady nabywania uprawnień do wycen nieruchomości.

Szkolenia są prowadzone zgodnie z ww. regulacjami oraz z uwzględnieniem wymogów dotyczących podnoszenia kwalifikacji zawodowych rzeczoznawców majątkowych.

Dla działalności szkoleniowej dla praktykujących rzeczoznawców (warsztaty i szkolenia) nie istnieją szczegółowe programy nauczania zatwierdzane przez instytucje państwowe dla każdego pojedynczego szkolenia. Działa tu jednak zaawansowany system samoregulacji i kontroli jakości przez środowisko zawodowe, pod pośrednim nadzorem państwa.

To właśnie stowarzyszenia rzeczoznawców i ich federacje (jak Polska Federacja Stowarzyszeń Rzeczoznawców Majątkowych - PFSRM) biorą na siebie odpowiedzialność za merytoryczny poziom szkoleń. One tworzą i akceptują programy warsztatów, dbając o to, by odpowiadały one aktualnym potrzebom rynku, zmianom w prawie i standardom zawodowym.

Państwo nie zatwierdza programów, ale kontroluje skutki i wymóg obowiązku doskonalenia zawodowego. Jeśli rzeczoznawca, nie odbędzie w cyklu rocznym wymaganych szkoleń i warsztatów poniesie odpowiedzialność zawodową przed państwową komisją.

Nie działają Państwo w pełnej dowolności. Zasady Państwa funkcjonowania w sposób szczegółowy określa Statut Ago Stowarzyszenia Rzeczoznawców Majątkowych, uchwalony przez Walne Zgromadzenie członków. Statut reguluje m.in. strukturę organizacyjną, zasady członkostwa, kompetencje władz, tryb podejmowania uchwał, prowadzenie działalności szkoleniowej i praktyk zawodowych, a także sposób reprezentacji i gospodarowania majątkiem.

Ponadto realizują Pastwo swoje działania zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, w szczególności dotyczącymi funkcjonowania stowarzyszeń oraz działalności rzeczoznawców majątkowych. Wewnętrzne regulaminy określające szczegółowe procedury są uchwalane zgodnie z zasadami określonymi w Statucie.

Państwa działania wymagają akceptacji państwa. Działalność związana ze szkoleniami i przygotowaniem do zawodu rzeczoznawcy majątkowego odbywa się w ramach systemu regulowanego przez państwo i wymaga respektowania przepisów oraz akceptacji odpowiednich organów publicznych.

W szczególności:

-   Zawód rzeczoznawcy majątkowego jest zawodem regulowanym na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami, a nadzór nad procesem nadawania uprawnień zawodowych sprawuje Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa.

-   Programy praktyk zawodowych, sposób ich odbywania oraz dokumentowania są określone w rozporządzeniu ministra i podlegają weryfikacji przez komisję państwową.

-   Organizacja szkoleń i praktyk musi pozostawać w zgodzie z przepisami prawa, w tym ustawą o gospodarce nieruchomościami oraz aktami wykonawczymi.

Choć samo prowadzenie szkoleń nie wymaga każdorazowej urzędowej akceptacji, to odbywa się ono w ramach systemu regulowanego przez państwo, a ich zakres i sposób realizacji są podporządkowane obowiązującym wymogom prawnym.

Działalność zawodowa w zakresie rzeczoznawstwa majątkowego regulowana jest przepisami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1145 ze zm.).

Stosownie do art. 174 ust. 1 do 3b ustawy o gospodarce nieruchomościami:

W świetle art. 175 ust. 1 i 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami:

W świetle art. 177 ust. 1 do 2b ustawy o gospodarce nieruchomościami:

W myśl art. 191 ust. 1, 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami:

Na podstawie art. 197 ustawy o gospodarce nieruchomościami:

Zgodnie z art. 197a ustawy o gospodarce nieruchomościami:

Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 197 pkt 1-5 ww. ustawy o gospodarce nieruchomościami wydane zostało rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie nadawania uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 88).

Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju w sprawie nadawania uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości:

W świetle § 2 pkt 2 i 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju w sprawie nadawania uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości:

W myśl § 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju w sprawie nadawania uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości:

Zgodnie z § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju w sprawie nadawania uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości:

Stosownie do § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju w sprawie nadawania uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości:

W myśl § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju w sprawie nadawania uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości:

W świetle § 9 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju w sprawie nadawania uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości:

W myśl § 10 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju w sprawie nadawania uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości:

Zgodnie z § 11 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju w sprawie nadawania uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości:

Stosownie do § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju w sprawie nadawania uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości:

Natomiast na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 197a ww. ustawy o gospodarce nieruchomościami wydane zostało rozporządzenie Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 25 kwietnia 2018 r. w sprawie stałego doskonalenia kwalifikacji zawodowych przez rzeczoznawców majątkowych (Dz. U. z 2018 r. poz. 811).

Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju w sprawie stałego doskonalenia kwalifikacji zawodowych przez rzeczoznawców majątkowych:

Stosownie do § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju w sprawie stałego doskonalenia kwalifikacji zawodowych przez rzeczoznawców majątkowych:

W myśl § 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju w sprawie stałego doskonalenia kwalifikacji zawodowych przez rzeczoznawców majątkowych:

W świetle § 4 pkt 1-3 rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju w sprawie stałego doskonalenia kwalifikacji zawodowych przez rzeczoznawców majątkowych:

Zgodnie z § 5 pkt 1-2 rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju w sprawie stałego doskonalenia kwalifikacji zawodowych przez rzeczoznawców majątkowych:

Odnosząc przedstawiony wyżej opis zdarzenia przyszłego do powołanych w sprawie przepisów prawa stwierdzić należy, że organizowane przez Państwa szkolenia i warsztaty dla rzeczoznawców majątkowych oraz dla kandydatów na rzeczoznawców majątkowych będą spełniały definicję usług kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku od towarów i usług oraz będą przeprowadzane w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, zatem będą korzystały ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ww. ustawy.

Zatem Państwa stanowisko w kwestii zwolnienia organizowanych przez Państwa szkoleń i warsztatów na podstawie art. 43 pkt 1 ust. 29 ustawy jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku oraz własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, jak również w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

-   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej :

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

•        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

•        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.