Interpretacja 0111-KDIB3-2.4012.889.2025.3.KK

Interpretacja indywidualna

- stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

18 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwania - pismem z 23 grudnia 2025 r. (data wpływu 23 grudnia 2025 r.) oraz pismem z 30 stycznia 2026 r. (data wpływu 30 stycznia 2026 r.).

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

(…) Sp. z o.o. prowadzi działalność w zakresie szkolenia i kształcenia zawodowego w dziedzinie (…), działając jako akredytowana międzynarodowa akademia ISSA (International Sailing Schools Association).

Spółka posiada oficjalny status ISSA Academy, a szkolenia prowadzone są przez wykwalifikowanego instruktora posiadającego ważną licencję ISSA Instructor.

Główna działalność

(…) Sp. z o.o. organizuje kursy, programy szkoleniowe oraz rejsy szkoleniowe, mające na celu przygotowanie uczestników do uzyskania międzynarodowych certyfikatów ISSA, takich jak: (…).

Działalność szkoły jest prowadzona zgodnie z Regulaminem Szkoły oraz standardami ISSA, które określają programy nauczania, wymagania wobec instruktorów, procedury egzaminacyjne oraz zasady wydawania certyfikatów.

Cele i charakter szkolenia

Celem prowadzonych kursów, programów i rejsów szkoleniowych jest uzyskanie przez uczestników kwalifikacji zawodowych w zakresie samodzielnego prowadzenia jachtów żaglowych i motorowych.

Szkoła prowadzi zarówno zajęcia teoretyczne, jak i egzaminy, będąc upoważnioną akademią ISSA do przeprowadzania certyfikacji w ww. stopniach.

Świadczona usługa stanowi jednolitą usługę kształcenia zawodowego, realizowaną zgodnie z programami i standardami ISSA.

Uzyskanie certyfikatów zawodowych jest możliwe wyłącznie po odbyciu teoretycznego i praktycznego szkolenia, obejmującego:

- kurs teoretyczny,

- rejs szkoleniowy (praktyka na morzu),

- egzamin końcowy i wydanie certyfikatu ISSA.

Po ukończeniu programu uczestnicy otrzymują międzynarodowe certyfikaty ISSA, uznawane na całym świecie.

 

Struktura programu szkoleniowego

 1. Część teoretyczna

Obejmuje wykłady stacjonarne, webinary z instruktorem, ćwiczenia nawigacyjne, analizę przypadków praktycznych oraz dostęp do materiałów online.

Zakres tematyczny obejmuje (…).

Czas trwania bloku teoretycznego - około (…) (zajęcia odbywają się zwykle (…), według harmonogramu ustalonego z instruktorem).

 2. Część praktyczna

Odbywa się na morzu pod nadzorem licencjonowanego instruktora ISSA.

Celem jest utrwalenie wiedzy teoretycznej w warunkach rzeczywistych.

Grupy liczą zazwyczaj (…) osób, co umożliwia indywidualne podejście do każdego uczestnika.

Podczas praktyki uczestnicy (…).

Praktyka kształtuje umiejętności zawodowe, odpowiedzialność i kulturę bezpiecznego żeglowania.

 3. Egzamin końcowy i certyfikacja

Egzamin przeprowadzany jest zgodnie ze standardami ISSA i obejmuje:

- egzamin teoretyczny (pisemny lub online z zakresu (…)),

- ocenę praktyczną podczas rejsu morskiego (…).

Certyfikaty i kwalifikacje

Po zakończeniu szkolenia uczestnicy otrzymują międzynarodowe certyfikaty ISSA: (…).

Uzyskanie powyższych certyfikatów pozwala absolwentom (…).

Instruktor i organizacja szkolenia

Szkolenia prowadzone są przez uprawnionego instruktora ISSA z ważną licencją instruktorską i potwierdzonym doświadczeniem w (…).

Instruktor:

- planuje i prowadzi zajęcia zgodnie ze standardami ISSA,

- zapewnia bezpieczeństwo i dyscyplinę na pokładzie,

- przeprowadza briefing i debriefing, analizę przypadków,

- stosuje rotację ról w załodze, rozwijając umiejętności przywódcze i współpracę,

- dopuszcza uczestników do egzaminu i ocenia ich wyniki według kryteriów ISSA.

Szkolenia podstawowe odbywają się w Polsce, natomiast dodatkowe praktyki i rejsy treningowe mogą być organizowane także w innych krajach UE (…) w ramach jednolitego programu (…).

Baza dydaktyczna

Szkoła posiada niezbędną bazę techniczno-dydaktyczną do prowadzenia zajęć teoretycznych, praktycznych i egzaminów końcowych.

Zajęcia teoretyczne mogą odbywać się w sali szkoleniowej, online (w formie webinarów z instruktorem) lub na pokładzie jachtu szkoleniowego - w zależności od programu i poziomu grupy.

Zajęcia praktyczne realizowane są na wodzie, z wykorzystaniem jachtów i sprzętu spełniającego międzynarodowe normy bezpieczeństwa.

Cel i rezultat

Części teoretyczna, praktyczna i egzaminacyjna tworzą jednolity proces edukacyjny mający na celu naukę samodzielnego i bezpiecznego prowadzenia jachtów żaglowych i motorowych.

Program umożliwia uzyskanie wiedzy, umiejętności i kompetencji zawodowych potwierdzonych certyfikatami ISSA i stanowi fundament dalszego rozwoju zawodowego w branży morskiej.

W uzupełnieniu wniosku udzielili Państwo następujących wyjaśnień:

Na pytanie Organu „Czy są Państwo jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1043 ze zm.)?” odpowiedzieli Państwo „Nie. Spółka nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu ustawy Prawo oświatowe”.

Na pytanie Organu „Czy są Państwo uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk lub instytutem badawczym?” odpowiedzieli Państwo „Nie. Spółka nie jest uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk ani instytutem badawczym”.

Na pytanie Organu „Czy wskazana we wniosku usługa edukacyjna (szkolenie) stanowi usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług? Proszę uzasadnić odpowiedź.” odpowiedzieli Państwo „Tak. Jest to szkolenie o charakterze zawodowym, ukierunkowane na uzyskanie przez uczestników kwalifikacji niezbędnych do samodzielnego i bezpiecznego prowadzenia jachtów żaglowych i motorowych oraz na podnoszenie poziomu ich wiedzy i umiejętności w zakresie żeglarstwa. Szkolenia umożliwiają zdobywanie nowych kompetencji, jak również aktualizowanie i rozwijanie już posiadanych, co przyczynia się do podniesienia poziomu bezpieczeństwa na wodzie.

Nabyte umiejętności i wiedza mogą stanowić podstawę do dalszego rozwoju w tej dziedzinie, podnoszenia kwalifikacji oraz dalszego rozwoju zawodowego. Rezultatem szkolenia jest uzyskanie międzynarodowych certyfikatów ISSA potwierdzających profesjonalne kompetencje uczestników”.

Na pytanie Organu „Czy wskazana we wniosku usługa edukacyjna (szkolenie) stanowi usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzoną w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach? Proszę tym samym wskazać konkretne przepisy (artykuł, paragraf) wraz z nazwą aktu prawnego, z których te formy i zasady wynikają. Należy podkreślić w tym miejscu, że nie chodzi o przepisy, z których wynika ogólny obowiązek przeprowadzenia szkolenia; czy też posiadania przez daną osobę konkretnych umiejętności lub uaktualnienie wiedzy czy uprawnień, lecz o przepisy określające konkretne formy i zasady, na podstawie których prowadzą Państwo szkolenia (odrębne przepisy określające formy i zasady to takie ustawy lub rozporządzenia, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki jakie musi spełnić organizator kształcenia itp.)” odpowiedzieli Państwo „Szkolenia są organizowane na podstawie międzynarodowych standardów ISSA, które określają program szkolenia, strukturę zajęć, zakres części teoretycznej i praktycznej, wymagania egzaminacyjne oraz zasady wydawania certyfikatów.

Jednocześnie szkolenia są prowadzone z uwzględnieniem oraz w zgodzie z obowiązującym otoczeniem prawnym regulującym bezpieczeństwo i zasady żeglugi na wodach śródlądowych oraz na morzu, w szczególności:

   - ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 18);

   - ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. z 2024 r. poz. 1068);

   - rozporządzenia Ministra Sportu i Turystyki z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie uprawiania turystyki wodnej (Dz. U. 2013 poz. 460); 

   - rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2003 r. w sprawie przepisów żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych (Dz. U. 2003 Nr 212 poz. 2072); 

   - rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 8 listopada 2013 r. w sprawie bezpieczeństwa przy uprawianiu turystyki wodnej (Dz. U. 2013 poz. 1366);

   - rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 5 listopada 2010 r. w sprawie wymagań technicznych i wyposażenia statków żeglugi śródlądowej (Dz. U. 2010 Nr 216, poz. 1423);

   - rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 6 marca 2012 r. dotyczącego oznakowania i zabezpieczenia obszarów wodnych (Dz. U. 2022 poz. 1979);

   - konwencji w sprawie międzynarodowych przepisów o zapobieganiu zderzeniom na morzu (COLREG)”.

Na pytanie Organu „Czy w zakresie opisanych usług działają Państwo pod kontrolą państwa? Na czym polegała ta kontrola?” odpowiedzieli Państwo „Spółka nie działa pod bezpośrednią kontrolą państwa w zakresie prowadzenia szkoleń, a działalność szkoleniowa nie podlega nadzorowi organów władzy publicznej w formie przewidzianej np. dla jednostek systemu oświaty lub państwowych struktur egzaminacyjnych. Jednocześnie działalność Spółki jest prowadzona z zachowaniem obowiązujących przepisów prawa, w szczególności regulacji dotyczących bezpieczeństwa na wodach śródlądowych i morzu, a także zgodnie z międzynarodowymi standardami ISSA, które określają program, strukturę oraz wymagania dotyczące szkolenia i certyfikacji”.

Na pytanie Organu „Na podstawie jakich regulacji prawnych prowadzą Państwo działalność szkoleniową?” odpowiedzieli Państwo „Szkolenia są prowadzone zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa dotyczącymi bezpieczeństwa żeglugi, zasad uprawiania turystyki wodnej oraz korzystania z akwenów wodnych, w szczególności w zgodzie z regulacjami dotyczącymi bezpieczeństwa na wodach śródlądowych i morzu oraz z postanowieniami międzynarodowej Konwencji COLREG. Jednocześnie działalność szkoleniowa prowadzona jest w oparciu o międzynarodowe standardy ISSA, które określają program, strukturę, zakres oraz wymagania dotyczące szkolenia i certyfikacji”.

Na pytanie Organu „Czy świadcząc wskazaną we wniosku usługę edukacyjną (szkolenie) działają Państwo w oparciu o konkretne programy nauczania zaakceptowane przez właściwe instytucje państwowe?” odpowiedzieli Państwo „Programy szkoleniowe nie są programami zatwierdzonymi przez państwowe instytucje edukacyjne. Szkolenia są prowadzone w oparciu o uznane międzynarodowe standardy ISSA, które szczegółowo określają zakres tematyczny, strukturę zajęć, wymagania dotyczące części teoretycznej i praktycznej, sposób weryfikacji umiejętności oraz zasady certyfikacji”.

Na pytanie Organu „Czy mają Państwo dowolność w zakresie kształtowania zasad swojego działania?” odpowiedzieli Państwo „Spółka nie posiada pełnej dowolności w kształtowaniu zasad swojej działalności szkoleniowej. Szkolenia prowadzone są jako kształcenie zawodowe według uznanych standardów branżowych, w szczególności w oparciu o międzynarodowe standardy ISSA, które określają program, strukturę szkoleń, zasady weryfikacji umiejętności oraz certyfikacji uczestników. Jednocześnie działalność jest prowadzona w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa oraz w ramach istniejącego, funkcjonującego w praktyce międzynarodowego systemu szkoleniowego”.

Na pytanie Organu „Czy Państwa działania wymagają akceptacji państwa?” odpowiedzieli Państwo „Nie. Działalność Spółki w zakresie prowadzenia szkoleń nie wymaga odrębnej akceptacji ani zatwierdzania przez organy państwowe. Jednocześnie szkolenia są prowadzone jako kształcenie zawodowe według uznanych standardów branżowych, w oparciu o standardy ISSA oraz z zachowaniem obowiązujących przepisów prawa i regulacji dotyczących bezpieczeństwa na wodach śródlądowych i morzu”.

Na pytanie Organu „Czy dla usługi objętej zakresem wniosku, są Państwo podmiotem, który uzyskał akredytację w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe?” odpowiedzieli Państwo „Spółka nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe”.

Na pytanie Organu „Czy usługa objęta zakresem pytania, jest finansowana w całości lub w części (w jakiej części - należy podać procentowo) ze środków publicznych?” odpowiedzieli Państwo „Usługi szkoleniowe Spółki nie są finansowane ani w całości, ani w części ze środków publicznych. Koszty szkoleń w 100% pokrywane są przez uczestników”.

Na pytanie Organu „Czy posiadają Państwo dokumentację potwierdzającą, że źródłem finansowania opisanej we wniosku usługi są środki publiczne?” odpowiedzieli Państwo „Spółka nie posiada dokumentacji potwierdzającej finansowanie usług szkoleniowych ze środków publicznych, ponieważ szkolenia nie są finansowane ze środków publicznych”.

Na pytanie Organu „Czy zawierane przez Państwa umowy z uczestnikami szkoleń przewidują realizację jednego świadczenia złożonego, którego elementem składowym - kalkulacyjnym są poszczególne świadczenia (przeprowadzenie części teoretycznej szkolenia, przeprowadzenie części praktycznej szkolenia, egzamin końcowy oraz wydanie międzynarodowego certyfikatu ISSA), czy też umowy przewidują realizację kilku odrębnych usług wykonywanych przez Państwa tj. odrębnie usługę przeprowadzenia części teoretycznej szkolenia, odrębnie usługę przeprowadzenie części praktycznej szkolenia itd.?” odpowiedzieli Państwo „Umowy zawierane z uczestnikami szkoleń co do zasady przewidują realizację jednego świadczenia kompleksowego obejmującego część teoretyczną, część praktyczną, egzamin końcowy oraz wydanie międzynarodowego certyfikatu ISSA. Elementy te stanowią całość jednego procesu szkoleniowego i są oferowane jako jedna, nierozerwalna usługa. Jednocześnie w wyjątkowych sytuacjach możliwe jest zawarcie umowy obejmującej jedynie część procesu szkoleniowego (np. w przypadku osób, które wcześniej ukończyły część teoretyczną w innej jednostce szkoleniowej). W takich przypadkach realizowane świadczenie ma charakter uzupełniający i zmierza do ukończenia pełnego procesu szkoleniowego jako całości, a nie stanowi odrębnej, samodzielnej usługi”.

Na pytanie Organu „Czy świadczone przez Państwa na rzecz uczestników świadczenia (przeprowadzenie części teoretycznej szkolenia, przeprowadzenie części praktycznej szkolenia, egzamin końcowy oraz wydanie międzynarodowego certyfikatu ISSA) są co do zasady oddzielnymi świadczeniami, które mogą być wykonywane odrębnie? Czy też ww. usługi mogą być uznane za fizycznie i ekonomicznie nierozdzielne?” odpowiedzieli Państwo „Świadczenia realizowane w ramach szkolenia co do zasady nie stanowią odrębnych, samodzielnych usług. Są one elementami jednego procesu kształcenia, który jest fizycznie i ekonomicznie nierozdzielny, a każdy z elementów prowadzi do osiągnięcia jednego celu - przygotowania uczestnika do bezpiecznego i samodzielnego prowadzenia jednostek pływających oraz uzyskania certyfikatu ISSA. W wyjątkowych sytuacjach uczestnik może przystąpić jedynie do określonego etapu szkolenia (np. wyłącznie praktyki), jeżeli pozostałe elementy zostały wcześniej zrealizowane w innej jednostce szkoleniowej. Takie świadczenie ma charakter uzupełniający i stanowi część procesu zmierzającego do ukończenia pełnego szkolenia, a nie odrębną, niezależną usługę edukacyjną. Należy również podkreślić, że nie jest możliwe uzyskanie certyfikatu ISSA wyłącznie po ukończeniu jednej części szkolenia (np. tylko teorii lub tylko praktyki); uzyskanie certyfikatu wymaga ukończenia pełnego, kompleksowego procesu szkoleniowego”.

Na pytanie Organu „Czy wszystkie czynności związane z usługą szkoleniową świadczoną na rzecz uczestników tj. przeprowadzenie części teoretycznej szkolenia, przeprowadzenie części praktycznej szkolenia, egzamin końcowy oraz wydanie międzynarodowego certyfikatu ISSA, są ze sobą tak ściśle powiązane, że tworzą obiektywnie, z ekonomicznego i gospodarczego punktu widzenia, jedno niepodzielne świadczenie?” odpowiedzieli Państwo „Tak. Wszystkie czynności wykonywane w ramach szkolenia są ze sobą nierozerwalnie powiązane i stanowią elementy jednego procesu kształcenia, który prowadzi do osiągnięcia konkretnego rezultatu - przygotowania uczestnika do bezpiecznego i samodzielnego prowadzenia jednostek pływających oraz uzyskania certyfikatu ISSA.

Część teoretyczna zapewnia uczestnikom wiedzę z zakresu m.in. zasad bezpieczeństwa, przepisów żeglugowych, meteorologii oraz manewrowania jednostką. Część praktyczna umożliwia nabycie rzeczywistych umiejętności niezbędnych do zastosowania tej wiedzy w warunkach rzeczywistych. Egzamin końcowy weryfikuje zarówno wiedzę, jak i umiejętności uczestnika, natomiast certyfikat ISSA potwierdza ukończenie pełnego procesu szkoleniowego i uzyskanie wymaganych kompetencji.

Z punktu widzenia gospodarczego, organizacyjnego oraz funkcjonalnego wszystkie te elementy tworzą jedno, obiektywnie niepodzielne świadczenie - żaden z nich nie stanowi celu sam w sobie i nie jest oferowany jako samodzielna usługa, ponieważ tylko ich łączne zrealizowanie pozwala na osiągnięcie zakładanego efektu szkolenia”.

Na pytanie Organu „Czy jest możliwe, aby umowa zawarta z uczestnikiem szkolenia obejmowała wyłącznie jedną z części szkolenia tj. część teoretyczną, część praktyczną, egzamin końcowy lub wydanie certyfikatu? Czy też umowy zawierane są wyłącznie na realizację wszystkich części szkolenia?” odpowiedzieli Państwo „Usługa szkoleniowa zakończona uzyskaniem certyfikatu ISSA jest usługą kompleksową i obejmuje część teoretyczną, część praktyczną, egzamin końcowy oraz wydanie certyfikatu. Elementy te stanowią jeden spójny proces szkoleniowy, który zapewnia uczestnikowi wymagany poziom wiedzy oraz umiejętności praktycznych. Certyfikat ISSA może zostać wydany wyłącznie po ukończeniu całości szkolenia oraz pozytywnej weryfikacji umiejętności w ramach egzaminu. Nie jest możliwe uzyskanie certyfikatu ISSA po ukończeniu wyłącznie części teoretycznej, wyłącznie praktycznej ani zawarcie umowy wyłącznie na egzamin lub samo wydanie certyfikatu.

W wyjątkowych sytuacjach możliwe jest objęcie uczestnika jedynie określoną częścią procesu szkoleniowego (np. wyłącznie praktyką), w szczególności w przypadku osób, które wcześniej ukończyły część teoretyczną w innej jednostce szkoleniowej. W takich przypadkach realizowana część ma charakter uzupełniający i służy doprowadzeniu uczestnika do ukończenia pełnego procesu szkoleniowego. Należy jednak podkreślić, że realizacja pojedynczego etapu szkolenia lub udział wyłącznie w wybranych jego elementach nie uprawnia do uzyskania certyfikatu ISSA.

Jednocześnie uczestnicy, którzy ukończyli pełne szkolenie i uzyskali certyfikaty ISSA, mogą brać udział w dodatkowych szkoleniach doskonalących - np. w dodatkowych rejsach szkoleniowych, praktyce doskonalącej lub ponownie uczestniczyć w zajęciach teoretycznych w celu odświeżenia wiedzy lub podniesienia swoich umiejętności”.

Na pytanie Organu „Czy z zawartych umów z uczestnikami szkolenia wynika, że cena określona w umowie będzie ceną łączną za wszystkie wskazane w umowie czynności jako świadczenie kompleksowe?” odpowiedzieli Państwo „Co do zasady (standardowo) cena określona w zawieranych z uczestnikami umowach obejmuje całość świadczenia jako usługę kompleksową, tj. pełny proces szkoleniowy zakończony uzyskaniem certyfikatu ISSA. Cena ustalana jest jako jedna wartość obejmująca wszystkie elementy szkolenia, w tym część teoretyczną, część praktyczną, egzamin końcowy oraz wydanie certyfikatu ISSA.

W sytuacjach wyjątkowych, gdy uczestnik przystępuje wyłącznie do określonego etapu szkolenia (np. uzupełniającej części praktycznej w przypadku osób, które wcześniej ukończyły część teoretyczną w innej jednostce szkoleniowej), wynagrodzenie ustalane jest proporcjonalnie do zakresu realizowanego etapu. W takich przypadkach realizowane świadczenie ma charakter uzupełniający i służy doprowadzeniu uczestnika do ukończenia pełnego procesu szkoleniowego zakończonego uzyskaniem certyfikatu ISSA.

Jednocześnie Spółka oferuje również odrębne, fakultatywne szkolenia doskonalące (np. dodatkowe rejsy szkoleniowe lub praktykę doskonalącą) dla osób, które ukończyły już pełne szkolenie i posiadają certyfikaty ISSA. Usługi te nie stanowią części procesu prowadzącego do uzyskania certyfikatu i są odrębnymi świadczeniami”.

Na pytanie Organu „Która z ww. czynności jest wiodąca, tj. jest głównym celem świadczenia, czyli bez niej nie byłoby konieczności wykonywania wszystkich pozostałych czynności? Co jest elementem dominującym w ramach wykonywanej umowy, proszę jednoznacznie wskazać to świadczenie?” odpowiedzieli Państwo „Elementem dominującym w ramach świadczonej usługi jest przeprowadzenie pełnego procesu szkoleniowego przygotowującego uczestnika do bezpiecznego i samodzielnego prowadzenia jednostek pływających. Głównym celem świadczenia jest zatem uzyskanie przez uczestnika wymaganych kompetencji teoretycznych i praktycznych, niezbędnych do prowadzenia jednostek zgodnie z zasadami bezpieczeństwa i obowiązującymi przepisami.

Pozostałe czynności, tj. część teoretyczna, część praktyczna, egzamin końcowy oraz wydanie certyfikatu ISSA, stanowią elementy składowe jednego procesu szkoleniowego i mają charakter funkcjonalnie pomocniczy wobec świadczenia głównego. Każdy z tych elementów jest niezbędny do realizacji celu głównego i dopiero łącznie tworzą one jedno kompleksowe świadczenie szkoleniowe, jakim jest profesjonalne przygotowanie uczestnika do prowadzenia jednostek oraz potwierdzenie zdobytych kwalifikacji odpowiednim certyfikatem”.

Na pytanie Organu „Czy ukończenie części teoretycznej i części praktycznej szkolenia oraz zdanie egzaminu końcowego jest niezbędne do uzyskania międzynarodowego certyfikatu ISSA? Jeśli tak, proszę o wskazanie z jakich przepisów to wynika?” odpowiedzieli Państwo „Tak. Ukończenie części teoretycznej i części praktycznej szkolenia oraz pozytywne zaliczenie egzaminu końcowego jest niezbędne do uzyskania międzynarodowego certyfikatu ISSA. Certyfikaty ISSA potwierdzają, że uczestnik szkolenia posiada wymagane kompetencje w zakresie wiedzy teoretycznej, praktycznych umiejętności manewrowych, zasad bezpieczeństwa oraz znajomości obowiązujących przepisów żeglugowych, co jest możliwe wyłącznie po ukończeniu pełnego procesu szkoleniowego.

Wymóg realizacji pełnego zakresu szkolenia wynika ze standardów szkoleniowych International Sailing Schools Association (ISSA). Standardy te określają obowiązkowy zakres części teoretycznej, praktycznej oraz zasady weryfikacji wiedzy i umiejętności poprzez egzamin końcowy. Zostały one opracowane przez międzynarodową organizację ISSA, która od ponad 50 lat standaryzuje proces szkolenia i certyfikacji żeglarskiej oraz motorowodnej i są stosowane przez akredytowane szkoły ISSA na całym świecie.

Opis programów szkoleniowych oraz zasady certyfikacji ISSA są publicznie dostępne na oficjalnej stronie ISSA”.

Na pytanie Organu „Czy po zakończeniu opisanej we wniosku usługi edukacyjnej (szkolenia) uczestnicy otrzymują łącznie wszystkie (…) certyfikaty ISSA(…), czy też aby uzyskać ww. certyfikaty należy ukończyć odrębne szkolenia dla każdego certyfikatu? Jeżeli dla uzyskania każdego z ww. certyfikatów konieczne jest ukończenie odrębnego szkolenia, proszę udzielić odpowiedzi na ww. pytania zadane w wezwaniu odrębnie dla każdego rodzaju szkolenia” odpowiedzieli Państwo „Tak. W ramach opisanego we wniosku szkolenia uczestnicy realizują jeden spójny i kompleksowy proces edukacyjny, który został zaprojektowany w taki sposób, aby przygotować ich do uzyskania (…) certyfikatów ISSA: (…). Szkolenie stanowi jednolitą usługę edukacyjną, a nie trzy odrębne kursy przypisane do każdego certyfikatu z osobna.

Część teoretyczna szkolenia obejmuje kompletny zakres wiedzy wymaganej dla wszystkich (…) certyfikatów ISSA, w szczególności w zakresie (…). Następnie uczestnicy realizują obowiązkową część praktyczną oraz przystępują do egzaminu weryfikującego wiedzę i umiejętności.

Standardowo, po ukończeniu pełnego procesu szkoleniowego oraz pozytywnej weryfikacji kompetencji, uczestnicy uzyskują łącznie (…)certyfikaty ISSA w ramach jednej, kompleksowej usługi edukacyjnej, bez konieczności odbywania odrębnych szkoleń dla każdego z nich. Jednocześnie w sytuacjach indywidualnych, np. gdy osoba posiada już określony certyfikat ISSA uzyskany wcześniej w innej jednostce szkoleniowej i potrzebuje wyłącznie przygotowania do uzyskania kolejnego certyfikatu, Spółka może zorganizować odpowiednie, odrębne szkolenie dostosowane do zakresu brakujących kompetencji”.

 

Pytania

 

1.    Czy opisana usługa edukacyjna, obejmująca część teoretyczną, praktyczne szkolenie, egzamin końcowy oraz wydanie międzynarodowego certyfikatu ISSA, może być uznana za jednolitą usługę kształcenia zawodowego w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT?

2.    Czy Spółka ma prawo do zastosowania zwolnienia z VAT w odniesieniu do opisanej kompleksowej usługi edukacyjnej, ukierunkowanej na uzyskanie przez uczestników kwalifikacji zawodowych potwierdzonych międzynarodowymi certyfikatami ISSA, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT?

 

Państwa stanowisko w sprawie

1. Charakter świadczonej usługi

(…) Sp. z o.o. prowadzi działalność w zakresie kształcenia i szkolenia zawodowego w dziedzinie (…) jako akredytowana akademia ISSA.

Świadczona usługa ma charakter kompleksowy i obejmuje:

- kurs teoretyczny,

- praktyczne szkolenie morskie,

- egzamin końcowy i certyfikację.

Wszystkie elementy stanowią integralną część procesu kształcenia zawodowego. Opłata za kurs obejmuje całość programu - poszczególne elementy nie stanowią odrębnych usług.

2. Cel i treść szkolenia

Program realizowany jest zgodnie ze standardami ISSA i służy uzyskaniu kompetencji w zakresie żeglarstwa, nawigacji, meteorologii, łączności radiowej i bezpieczeństwa morskiego.

Podstawowe szkolenia odbywają się w Polsce, a część praktyczna może być realizowana również w innych krajach UE w ramach jednolitego programu.

3. Zawodowy charakter szkolenia

Kursy prowadzą do uzyskania certyfikatów:

- (…).

Certyfikaty te potwierdzają nabycie kwalifikacji zawodowych i umożliwiają wykonywanie działalności związanej z prowadzeniem jednostek pływających, w tym działalności komercyjnej w branży żeglarskiej.

4. Zgodność z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT

Zgodnie z tym przepisem, zwolnieniu z VAT podlegają usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, które:

- mają na celu uzyskanie lub podniesienie kwalifikacji zawodowych,

- są prowadzone w zorganizowanej formie,

- odbywają się według zatwierdzonych programów nauczania.

Opisane szkolenie spełnia wszystkie powyższe kryteria:

- ma charakter zawodowy,

- realizowane jest według standardów ISSA,

- ma ustrukturyzowaną formę (teoria, praktyka, egzamin),

- kończy się wydaniem certyfikatu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe.

5. Stanowisko Spółki

Państwa zdaniem, świadczona usługa:

- stanowi usługę kształcenia zawodowego w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT,

- ma charakter kwalifikacyjny i zawodowy,

- jest prowadzona według oficjalnych programów ISSA,

- daje uczestnikom profesjonalne kompetencje niezbędne do dalszej działalności zawodowej.

 

W związku z powyższym Spółka uważa, że ma prawo do zastosowania zwolnienia z podatku VAT wobec opisanej kompleksowej usługi edukacyjnej.

 

Ocena stanowiska

 

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

 

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwaną dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 , rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 , rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

 

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:

Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,

b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w zakresie kształcenia oraz

-  dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Ograniczenie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, umożliwiające skorzystanie ze zwolnienia ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Aby możliwe było skorzystanie z niniejszego zwolnienia nie wystarczy, by dany podmiot był jednostką objętą systemem oświaty, podmiot ten musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia i wychowania.

 

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:

Zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

 a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub 

 b) świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub

 c) finansowane w całości ze środków publicznych

   - oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

 

Stosownie do art. 43 ust. 17 ustawy:

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

 1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub

 2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez  konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Zgodnie z art. 43 ust. 17a ustawy:

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.

Określenie „ścisły związek” oznacza, że do wykonania usługi podstawowej niezbędna jest dostawa towarów lub świadczenie usług pomocniczych, przy czym nie może to być jakikolwiek związek, lecz relacja o charakterze wskazującym na nieodzowność tych ostatnich dla prawidłowego przebiegu podstawowej usługi.

Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r., str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady,

Państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

Cytowany przepis umiejscowiony został w rozdziale 2 tego aktu, zatytułowanym „Zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym”, co oznacza, że usługi szkoleniowe na gruncie Dyrektywy 2006/112/WE Rady podlegają zwolnieniu od podatku wyłącznie, gdy są wykonywane w interesie publicznym, tzn. wypełniają obowiązki, jakie ciążą na danym państwie wobec jego obywateli.

Zatem, Dyrektywa 2006/112/WE Rady nie zezwala na ogólne zwolnienie wszystkich usług edukacyjnych świadczonych przez podmioty niepubliczne w celach komercyjnych. Takie zwolnienie może być stosowane tylko w zależności od celów realizowanych przez podmioty świadczące usługi kształcenia oraz warunków w jakich te podmioty działają. Instytucje takie muszą realizować cele edukacyjne podobne do tych realizowanych przez podmioty prawa publicznego, tj. zapewniać odpowiednią jakość nauczania, cenę, zakres programowy odpowiadający realizowanym celom publicznym państwa członkowskiego, a zatem kształcenie odbywające się pod „kontrolą państwa”.

Zaprezentowana wykładnia znajduje potwierdzenie w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 kwietnia 2022 r. w sprawie C-612/20, w którym Trybunał orzekł, że:

Należy w szczególności zauważyć, że z brzmienia art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112 wynika, że zwolnienie, o którym mowa w tym przepisie jest uzależnione zasadniczo od dwóch kumulatywnych przesłanek, a mianowicie, po pierwsze, przesłanki dotyczącej charakteru świadczonych usług - czy to usług kształcenia - dzieci lub młodzieży, kształcenia powszechnego lub wyższego, kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, czy usług „ściśle związanych”  z owymi usługami - oraz po drugie, przesłanki dotyczącej usługodawcy, która wymaga, by wspomniane usługi były świadczone „przez [...] podmioty prawa publicznego lub inne instytucje [...], których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

W ww. wyroku TSUE wskazał, że:

W zakresie, w jakim art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112 nie określa warunków ani też sposobów uznania tych podobnych celów, zasadniczo to do prawa krajowego każdego z państw członkowskich należy ustalenie zasad, według których możliwa będzie taka kwalifikacja owych podmiotów. Państwa członkowskie dysponują w tym zakresie swobodą uznania (wyroki:  z 26 maja 2005 r., Kingscrest Associates i Montecello, C-498/03, EU:C:2005:322, pkt 49, 51;  a także z 28 listopada 2013 r., MDDP,      C-319/12, EU:C:2013:778, pkt 37).

W sprawie tej TSUE oparł swoje rozstrzygnięcie na braku spełnienia przez podmiot warunków określonych w przepisach krajowych. TSUE stwierdził bowiem, że:

Artykuł 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że pojęcie „instytucji, której cele uznane są za podobne” do celów podmiotu edukacyjnego prawa publicznego, w rozumieniu tego przepisu, nie obejmuje podmiotu prywatnego, który prowadzi leżącą w interesie publicznym działalność w zakresie kształcenia polegającą w szczególności na organizacji zajęć uzupełniających program nauczania szkolnego, takich jak wsparcie w odrabianiu zadań, programy edukacyjne czy kursy języków obcych, i który uzyskał zezwolenie krajowego biura rejestru handlowego w postaci przypisania kodu CAEN 8559 - „Inne formy kształcenia” w rozumieniu klasyfikacji krajowej działalności gospodarczej, jeżeli przedsiębiorstwo to nie spełnia w każdym wypadku przewidzianych w prawie krajowym warunków, od których uzależniona jest możliwość uzyskania owego uznania.

Orzeczenie to potwierdza, że ustawodawca krajowy miał swobodę w sposobie określenia podmiotów, których cele uznał za podobne, a ponadto nawet jeśli przedmiotowo byłaby to działalność edukacyjna leżąca w interesie publicznym, to jeśli nie zostały spełnione warunki przewidziane w prawie krajowym, to zwolnienie nie ma zastosowania.

W tym kontekście wskazania wymaga - co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej - że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie 2006/112/WE Rady nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą 2006/112/WE Rady, stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy 2006/112/WE Rady powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z dnia 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).

Ponadto 1 lipca 2011 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (UE) Nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77/1 ze zm.). Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio.

Pojęcie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zostało zdefiniowane w art. 44 ww.  rozporządzenia Rady (UE) Nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. Zgodnie z tym przepisem:

Usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE, obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.

Mając na uwadze powyższe, dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 ww. rozporządzenia należy mieć na uwadze dosłowne brzmienie tych przepisów.

Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (dostępnym w Internecie), użyte w art. 44 rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo „branża” oznacza „gałąź produkcji lub handlu obejmująca towary lub usługi jednego rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza „wyuczone zajęcie wykonywane w celach zarobkowych”.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że przez kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, należy rozumieć takie kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po jej ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową, lub wykonywać określony zawód.

 

Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność w zakresie szkolenia i kształcenia zawodowego w dziedzinie (…), działając jako akredytowana międzynarodowa akademia ISSA (…). Organizują Państwo kursy, programy szkoleniowe oraz rejsy szkoleniowe, mające na celu przygotowanie uczestników do uzyskania międzynarodowych certyfikatów ISSA, takich jak:

    - (…).

Działalność szkoły jest prowadzona zgodnie z Regulaminem Szkoły oraz standardami ISSA, które określają programy nauczania, wymagania wobec instruktorów, procedury egzaminacyjne oraz zasady wydawania certyfikatów.

Celem prowadzonych kursów, programów i rejsów szkoleniowych jest uzyskanie przez uczestników kwalifikacji zawodowych w zakresie samodzielnego prowadzenia jachtów żaglowych i motorowych.

Szkoła prowadzi zarówno zajęcia teoretyczne, jak i egzaminy, będąc upoważnioną akademią ISSA do przeprowadzania certyfikacji w ww. stopniach. Szkolenia prowadzone są przez uprawnionego instruktora ISSA z ważną licencją instruktorską i potwierdzonym doświadczeniem w (…).

 

Po zakończeniu szkolenia uczestnicy otrzymują międzynarodowe certyfikaty ISSA:

- (…).

 

Uzyskanie certyfikatów zawodowych jest możliwe wyłącznie po odbyciu teoretycznego i praktycznego szkolenia, obejmującego:

- kurs teoretyczny,

- rejs szkoleniowy (praktyka na morzu),

- egzamin końcowy i wydanie certyfikatu ISSA.

Uzyskanie powyższych certyfikatów pozwala absolwentom bezpiecznie prowadzić jachty żaglowe i motorowe, czarterować jednostki w różnych krajach oraz stanowi solidną podstawę dalszego rozwoju zawodowego w branży morskiej.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy opisana we wniosku usługa edukacyjna, obejmująca część teoretyczną, praktyczne szkolenie, egzamin końcowy oraz wydanie międzynarodowego certyfikatu ISSA, może być uznana za jednolitą usługę kształcenia zawodowego w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy oraz czy mają Państwo prawo do zastosowania zwolnienia z VAT w odniesieniu do opisanej kompleksowej usługi edukacyjnej, ukierunkowanej na uzyskanie przez uczestników kwalifikacji zawodowych potwierdzonych międzynarodowymi certyfikatami ISSA, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości, w pierwszej kolejności należy wskazać, że generalnie system podatku od wartości dodanej opiera się na zasadzie, że każde świadczenie jest traktowane odrębnie i niezależnie na potrzeby opodatkowania tym podatkiem.

Ani dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str. 1 ze zm.), ani też przepisy krajowe nie zawierają definicji świadczenia złożonego. Brak również szczególnych uregulowań dotyczących przesłanek uznawania danego świadczenia za świadczenie złożone. Ocena, w jakich okolicznościach świadczenia powiązane należy traktować jako świadczenia jednolite, kształtowana jest na bazie orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

W szczególności wskazać należy wyrok Trybunału z 6 lipca 2006 r. w sprawie C-251/05 Talacre Beach Caravan Sales Ltd, w którym Trybunał stwierdził, że należy dać prymat ochronie zasady, nierozszerzania zwolnienia podatkowego nad traktowaniem kilku dostaw jako świadczenia złożonego, opodatkowanego wedle zasad dotyczących świadczenia głównego. Każde odstępstwo od zasadniczej stawki podatku od towarów i usług powinno być zatem interpretowane ściśle i ta ogólna zasada musi być brana bezwzględnie pod uwagę przy ocenie okoliczności konkretnej sprawy.

W pewnych jednak okolicznościach formalnie odrębne świadczenia, które mogą być wykonywane oddzielnie, a zatem, odpowiednio, prowadzić do opodatkowania lub zwolnienia, należy uważać za jednolitą czynność, gdy nie są one niezależne (por. np. wyrok TSUE z 2 grudnia 2010 r. w sprawie C-276/09 Everything Everywhere Ltd, z 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP, z 17 stycznia 2013 r. w sprawie C-224/11 BGŻ Leasing sp. z o.o.). Orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej zawiera zatem wskazówki dotyczące warunków jakie muszą być spełnione żeby uznać określony zespół świadczeń za świadczenie złożone.

Jedna transakcja występuje zatem wtedy, gdy dwa lub więcej elementów albo dwie lub więcej czynności, dokonane przez podatnika, są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (por. np. wyrok TSUE z 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd, wyrok z 27 czerwca 2013 r. w sprawie C-155/12 RR Donnelley Global Turnkey Solutions Poland sp. z o.o., ww. wyrok C-392/11, ww. wyrok C-224/11).

Ponadto jedno lub więcej świadczeń stanowi świadczenie główne, natomiast pozostałe świadczenie lub świadczenia stanowią świadczenie lub świadczenia dodatkowe/pomocnicze, traktowane z punktu widzenia podatkowego tak jak świadczenie główne, tj. dzielące los prawny świadczenia głównego. W szczególności świadczenie należy uznać za dodatkowe/pomocnicze w stosunku do świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi ono dla klienta celu samo w sobie, lecz służy skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia głównego, tj. stanowi środek do korzystania na jak najlepszych warunkach z tego świadczenia (por. ww. wyrok TSUE C-349/96,
C-392/11, C-224/11 lub też C-155/12).

Poza tym w wyroku z 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service Srl Trybunał wskazał, że aby stwierdzić, czy mamy do czynienia z tzw. usługą kompleksową, należy w pierwszej kolejności poszukiwać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem określenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie. W orzeczeniu tym Trybunał wskazał na konieczność dokonania analizy charakteru transakcji także z punktu widzenia nabywcy, z uwagi na fakt, że to właśnie perspektywa nabywcy powinna być podstawą do ustalenia, jaki był rzeczywisty charakter świadczenia. Tak również TSUE orzekł w wyroku z 10 marca 2011 r. w sprawach połączonych C-497/09, C-499/09, C-501/09 i C-502/09: „W szczególności świadczenie należy uznać za dodatkowe w stosunku do świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi ono dla klienta celu samo w sobie, lecz służy skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia głównego”.

Natomiast w wyroku z 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV i in., Trybunał wskazał, że art. 2 (1) VI Dyrektywy:

należy interpretować w ten sposób, że jeżeli dwa lub więcej niż dwa świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako konsumenta przeciętnego, są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie do celów stosowania podatku od wartości dodanej.

Powyższe oznacza, że dla oceny, czy w danej sytuacji są spełnione przesłanki dla uznania danego zespołu świadczeń za jedno świadczenie kompleksowe jest ocena, czy w przypadku wydzielenia poszczególnych świadczeń, dla nabywcy będą one miały istotną wartość. Ważne jest, czy świadczenia są ze sobą ściśle powiązane w taki sposób, że samodzielnie nie przynoszą wymaganej, praktycznej korzyści z punktu widzenia przeciętnego konsumenta. Nie ma znaczenia subiektywny punkt widzenia dostawcy lub odbiorcy świadczenia. Istnienie jednego świadczenia złożonego nie wyklucza zastosowanie do poszczególnych jego elementów odrębnych cen.

Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu czynności kompleksowej.

W celu ustalenia, czy świadczenia stanowią kilka niezależnych świadczeń czy jedno świadczenie, należy poszukiwać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej transakcji (por. ww. wyrok TSUE C-392/11 lub C-224/11). Nie ma jednak bezwzględnej zasady dotyczącej ustalania zakresu danego świadczenia z punktu widzenia podatku VAT, a co za tym idzie, w celu ustalenia zakresu danego świadczenia należy wziąć pod uwagę ogół okoliczności, w jakich ma miejsce dana transakcja.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że umowy zawierane z uczestnikami szkoleń co do zasady przewidują realizację jednego świadczenia kompleksowego obejmującego część teoretyczną, część praktyczną, egzamin końcowy oraz wydanie międzynarodowego certyfikatu ISSA. Elementy te stanowią całość jednego procesu szkoleniowego i są oferowane jako jedna, nierozerwalna usługa. Jednocześnie w wyjątkowych sytuacjach możliwe jest zawarcie umowy obejmującej jedynie część procesu szkoleniowego (np. w przypadku osób, które wcześniej ukończyły część teoretyczną w innej jednostce szkoleniowej). W takich przypadkach realizowane świadczenie ma charakter uzupełniający i zmierza do ukończenia pełnego procesu szkoleniowego jako całości, a nie stanowi odrębnej, samodzielnej usługi.

Co do zasady (standardowo) cena określona w zawieranych z uczestnikami umowach obejmuje całość świadczenia jako usługę kompleksową, tj. pełny proces szkoleniowy zakończony uzyskaniem certyfikatu ISSA. Cena ustalana jest jako jedna wartość obejmująca wszystkie elementy szkolenia, w tym część teoretyczną, część praktyczną, egzamin końcowy oraz wydanie certyfikatu ISSA. W sytuacjach wyjątkowych, gdy uczestnik przystępuje wyłącznie do określonego etapu szkolenia (np. uzupełniającej części praktycznej w przypadku osób, które wcześniej ukończyły część teoretyczną w innej jednostce szkoleniowej), wynagrodzenie ustalane jest proporcjonalnie do zakresu realizowanego etapu. W takich przypadkach realizowane świadczenie ma charakter uzupełniający i służy doprowadzeniu uczestnika do ukończenia pełnego procesu szkoleniowego zakończonego uzyskaniem certyfikatu ISSA.

Świadczenia realizowane w ramach szkolenia co do zasady nie stanowią odrębnych, samodzielnych usług. Są one elementami jednego procesu kształcenia, który jest fizycznie i ekonomicznie nierozdzielny, a każdy z elementów prowadzi do osiągnięcia jednego celu - przygotowania uczestnika do bezpiecznego i samodzielnego prowadzenia jednostek pływających oraz uzyskania certyfikatu ISSA. W wyjątkowych sytuacjach uczestnik może przystąpić jedynie do określonego etapu szkolenia (np. wyłącznie praktyki), jeżeli pozostałe elementy zostały wcześniej zrealizowane w innej jednostce szkoleniowej. Takie świadczenie ma charakter uzupełniający i stanowi część procesu zmierzającego do ukończenia pełnego szkolenia, a nie odrębną, niezależną usługę edukacyjną. Nie jest możliwe uzyskanie certyfikatu ISSA wyłącznie po ukończeniu jednej części szkolenia (np. tylko teorii lub tylko praktyki); uzyskanie certyfikatu wymaga ukończenia pełnego, kompleksowego procesu szkoleniowego.

Wszystkie czynności wykonywane w ramach szkolenia są ze sobą nierozerwalnie powiązane i stanowią elementy jednego procesu kształcenia, który prowadzi do osiągnięcia konkretnego rezultatu - przygotowania uczestnika do bezpiecznego i samodzielnego prowadzenia jednostek pływających oraz uzyskania certyfikatu ISSA. Część teoretyczna zapewnia uczestnikom wiedzę z zakresu m.in. zasad bezpieczeństwa, przepisów żeglugowych, meteorologii oraz manewrowania jednostką. Część praktyczna umożliwia nabycie rzeczywistych umiejętności niezbędnych do zastosowania tej wiedzy w warunkach rzeczywistych. Egzamin końcowy weryfikuje zarówno wiedzę, jak i umiejętności uczestnika, natomiast certyfikat ISSA potwierdza ukończenie pełnego procesu szkoleniowego i uzyskanie wymaganych kompetencji. Z punktu widzenia gospodarczego, organizacyjnego oraz funkcjonalnego wszystkie te elementy tworzą jedno, obiektywnie niepodzielne świadczenie - żaden z nich nie stanowi celu sam w sobie i nie jest oferowany jako samodzielna usługa, ponieważ tylko ich łączne zrealizowanie pozwala na osiągnięcie zakładanego efektu szkolenia.

Elementem dominującym w ramach świadczonej usługi jest przeprowadzenie pełnego procesu szkoleniowego przygotowującego uczestnika do bezpiecznego i samodzielnego prowadzenia jednostek pływających. Głównym celem świadczenia jest zatem uzyskanie przez uczestnika wymaganych kompetencji teoretycznych i praktycznych, niezbędnych do prowadzenia jednostek zgodnie z zasadami bezpieczeństwa i obowiązującymi przepisami. Część teoretyczna, część praktyczna, egzamin końcowy oraz wydanie certyfikatu ISSA, stanowią elementy składowe jednego procesu szkoleniowego i mają charakter funkcjonalnie pomocniczy wobec świadczenia głównego. Każdy z tych elementów jest niezbędny do realizacji celu głównego i dopiero łącznie tworzą one jedno kompleksowe świadczenie szkoleniowe, jakim jest profesjonalne przygotowanie uczestnika do prowadzenia jednostek oraz potwierdzenie zdobytych kwalifikacji odpowiednim certyfikatem.

Ukończenie części teoretycznej i części praktycznej szkolenia oraz pozytywne zaliczenie egzaminu końcowego jest niezbędne do uzyskania międzynarodowego certyfikatu ISSA. Certyfikaty ISSA potwierdzają, że uczestnik szkolenia posiada wymagane kompetencje w zakresie wiedzy teoretycznej, praktycznych umiejętności manewrowych, zasad bezpieczeństwa oraz znajomości obowiązujących przepisów żeglugowych, co jest możliwe wyłącznie po ukończeniu pełnego procesu szkoleniowego. Wymóg realizacji pełnego zakresu szkolenia wynika ze standardów szkoleniowych International Sailing Schools Association (ISSA). Standardy te określają obowiązkowy zakres części teoretycznej, praktycznej oraz zasady weryfikacji wiedzy i umiejętności poprzez egzamin końcowy. Zostały one opracowane przez międzynarodową organizację ISSA, która od ponad 50 lat standaryzuje proces szkolenia i certyfikacji żeglarskiej oraz motorowodnej i są stosowane przez akredytowane szkoły ISSA na całym świecie.

W ramach opisanego we wniosku szkolenia uczestnicy realizują jeden spójny i kompleksowy proces edukacyjny, który został zaprojektowany w taki sposób, aby przygotować ich do uzyskania (…) certyfikatów ISSA: (…). Szkolenie stanowi jednolitą usługę edukacyjną, a nie (…) odrębne kursy przypisane do każdego certyfikatu z osobna. Część teoretyczna szkolenia obejmuje kompletny zakres wiedzy wymaganej dla wszystkich (…) certyfikatów ISSA, w szczególności w zakresie (…). Następnie uczestnicy realizują obowiązkową część praktyczną oraz przystępują do egzaminu weryfikującego wiedzę i umiejętności. Standardowo, po ukończeniu pełnego procesu szkoleniowego oraz pozytywnej weryfikacji kompetencji, uczestnicy uzyskują łącznie (…) certyfikaty ISSA w ramach jednej, kompleksowej usługi edukacyjnej, bez konieczności odbywania odrębnych szkoleń dla każdego z nich.

Z uwagi na przedstawione okoliczności sprawy należy stwierdzić, że w analizowanym przypadku nie zachodzą przesłanki do podziału opisanego świadczenia na odrębne czynności. Podział taki byłby sztuczny i nieuzasadniony. W rozpatrywanej sprawie realizowane przez Pana usługi są ze sobą ściśle powiązane i w aspekcie gospodarczym tworzą jedną całość. Zatem usługę edukacyjną, obejmującą część teoretyczną, praktyczne szkolenie, egzamin końcowy oraz wydanie międzynarodowego certyfikatu ISSA, należy uznać za świadczenie kompleksowe.

Odnosząc się natomiast do kwestii zwolnienia od podatku opisanych we wniosku usług edukacyjnych, wskazać należy, że dla oceny, czy usługi wykonywane przez Państwa korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, konieczne jest m.in. stwierdzenie:

- czy są to usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostkę objętą systemem oświaty lub

- czy są to usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz

- czy są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

We wniosku wskazali Państwo, że nie są Państwo jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu ustawy Prawo oświatowe. Nie są Państwo również uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk ani instytutem badawczym.

Tym samym, świadczone przez Państwa Spółkę usługi edukacyjne nie korzystają/nie będą korzystać  ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, ponieważ nie są spełnione przesłanki wynikające z powołanego przepisu.

W konsekwencji należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.

Powołany wyżej przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy przewiduje zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Dla zastosowania ww. zwolnienia istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego inną niż wymienione w pkt 26, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. 

Jak wynika z wniosku, opisane we wniosku usługi edukacyjne stanowią szkolenie o charakterze zawodowym, ukierunkowane na uzyskanie przez uczestników kwalifikacji niezbędnych do samodzielnego i bezpiecznego prowadzenia jachtów żaglowych i motorowych oraz na podnoszenie poziomu ich wiedzy i umiejętności w zakresie żeglarstwa. Szkolenia umożliwiają zdobywanie nowych kompetencji, jak również aktualizowanie i rozwijanie już posiadanych, co przyczynia się do podniesienia poziomu bezpieczeństwa na wodzie. Nabyte umiejętności i wiedza mogą stanowić podstawę do dalszego rozwoju w tej dziedzinie, podnoszenia kwalifikacji oraz dalszego rozwoju zawodowego. Rezultatem szkolenia jest uzyskanie międzynarodowych certyfikatów ISSA potwierdzających profesjonalne kompetencje uczestników. Uzyskanie powyższych certyfikatów pozwala absolwentom bezpiecznie prowadzić jachty żaglowe i motorowe, czarterować jednostki w różnych krajach oraz stanowi solidną podstawę dalszego rozwoju zawodowego w branży morskiej.

Analiza przedstawionych okoliczności sprawy prowadzi do stwierdzenia, że wykonywane przez Państwa usługi edukacyjne w zakresie szkolenia i kształcenia zawodowego w dziedzinie żeglarstwa stanowią usługi kształcenia zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, gdyż pozostają w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem osób biorących udział w szkoleniu i mają na celu uaktualnienie i poszerzenie wiedzy do celów zawodowych.

Przechodząc zaś do pozostałych przesłanek warunkujących zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług wskazania wymaga, że odesłanie w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy do „odrębnych przepisów” odnosić się może wyłącznie do przepisów, które określają formy i zasady usług szkoleniowych w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Odrębne przepisy określające formy i zasady to przepisy, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki, jakie musi spełnić organizator kształcenia.

Wskazali Państwo we wniosku, że przepisy, które ściśle regulują formy i zasady świadczenia usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego w obrębie żeglarstwa mają charakter ogólny i zostały określone w odrębnych przepisach, w szczególności: w ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej, w ustawie z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim, w Rozporządzeniu Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 29 stycznia 2018 r. w sprawie kwalifikacji i przeszkolenia członków załóg jachtów komercyjnych, w rozporządzeniu Ministra Sportu i Turystyki oraz Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 22 maja 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków uzyskiwania upoważnienia do przeprowadzania egzaminu potwierdzającego posiadanie odpowiedniej wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa oraz warunków kadrowych i organizacyjnych koniecznych do przeprowadzania tego egzaminu oraz w Rozporządzeniu Ministra Sportu i Turystyki z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie uprawiania turystyki wodnej.

 

Na podstawie art. 37a ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 18 ze zm.):

 1. Prowadzenie statków przeznaczonych do uprawiania sportu lub rekreacji, zwane dalej „uprawianiem turystyki wodnej”, wymaga:

1) posiadania odpowiedniej wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa;

2) przestrzegania zasad bezpieczeństwa przy uprawianiu turystyki wodnej.

 2. Przepisy ust. 1 dotyczą statków przeznaczonych do uprawiania turystyki wodnej:

1) o napędzie żaglowym (jachtów żaglowych), które mogą być wyposażone w pomocniczy napęd mechaniczny;

2) o napędzie mechanicznym (jachtów motorowych), w tym także skuterów wodnych, łodzi pneumatycznych i poduszkowców;

3) o napędzie innym niż żaglowy lub mechaniczny.

 3. Uprawianie turystyki wodnej na jachtach żaglowych o długości kadłuba powyżej 7,5 m lub motorowych o mocy silnika powyżej 10 kW wymaga posiadania dokumentu kwalifikacyjnego wydanego przez właściwy polski związek sportowy.

 4. Nie wymaga posiadania dokumentu kwalifikacyjnego uprawianie turystyki wodnej na jachtach motorowych o mocy silnika do 75 kW i o długości kadłuba do 13 m, których prędkość maksymalna ograniczona jest konstrukcyjnie do 15 km/h. W przypadku jachtów przeznaczonych do najmu, uprawianie turystyki wodnej wymaga odbycia przez prowadzącego jacht szkolenia z zakresu bezpieczeństwa na wodzie. Wymóg ten nie dotyczy osób posiadających kwalifikacje z zakresu żeglugi morskiej lub śródlądowej określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 5.

 5. Minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb przeprowadzania szkolenia, o którym mowa w ust. 4, wzór dokumentu potwierdzającego odbycie szkolenia oraz wykaz kwalifikacji z zakresu żeglugi morskiej lub śródlądowej, których posiadanie zwalnia z obowiązku odbycia szkolenia, biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi.

 6. Osoba, która uzyskała uprawnienia do uprawiania turystyki wodnej w innym państwie, może uprawiać turystykę wodną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie posiadanych uprawnień potwierdzonych stosownym dokumentem.

 7. Dokument, o którym mowa w ust. 3, określający uprawnienia do prowadzenia określonej wielkości jachtów żaglowych albo motorowych na określonych wodach wydaje właściwy polski związek sportowy osobom posiadającym odpowiednią wiedzę i umiejętności z zakresu żeglarstwa oraz spełniającym inne wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 15.

 8. Jeżeli do uzyskania dokumentu, o którym mowa w ust. 3, niezbędne jest zdanie egzaminu potwierdzającego posiadanie odpowiedniej wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa, egzamin ten przeprowadza właściwy polski związek sportowy lub podmiot upoważniony przez ministra właściwego do spraw kultury fizycznej zwany dalej "podmiotem upoważnionym".

 9. Za przeprowadzenie egzaminu, o którym mowa w ust. 8, pobiera się opłatę, która stanowi dochód właściwego polskiego związku sportowego lub podmiotu upoważnionego.

10. Za czynności związane z wydaniem dokumentu, o którym mowa w ust. 3, pobiera się opłatę, która stanowi dochód właściwego polskiego związku sportowego.

11. Wysokość opłat, o których mowa w ust. 9 i 10, nie może być wyższa niż:

1) 500 zł - za przeprowadzenie egzaminu, o którym mowa w ust. 8,

2) 50 zł - za wydanie dokumentu, o którym mowa w ust. 3

         - przy czym opłaty dla uczniów i studentów w wieku do 26 lat podlegają obniżeniu o 50%.

12. Właściwy polski związek sportowy prowadzi ewidencję wydanych dokumentów, o których mowa w ust. 3, oraz gromadzi zaświadczenia ze zdania egzaminu będące podstawą do wydania tych dokumentów.

13. (uchylony)

14. Minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki zachowania bezpieczeństwa przy uprawianiu turystyki wodnej, biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi.

15. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej określi, w drodze rozporządzenia:

 1) wymagania niezbędne do uzyskania dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień, w szczególności dotyczące wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa, oraz odpowiadający im zakres uprawnień do prowadzenia jachtów żaglowych albo motorowych,

 2) sposób i tryb przeprowadzania egzaminu, o którym mowa w ust. 8,

 3) wzór zaświadczenia ze zdania egzaminu,

 4) wzory dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień,

 5) wysokość opłat za przeprowadzenie egzaminu, o którym mowa w ust. 8, oraz za czynności związane z wydaniem dokumentu, o którym mowa w ust. 3,

   - biorąc pod uwagę bezpieczeństwo żeglugi, konieczność zapewnienia jednolitego sposobu prowadzenia egzaminu, zakres uprawnień uzyskiwanych po zdaniu egzaminu, koszty poniesione przez właściwy polski związek sportowy lub podmiot upoważniony oraz warunki wskazane w ust. 11.

 

Zgodnie z § 1 Rozporządzenia Ministra Sportu i Turystyki z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie uprawiania turystyki wodnej (Dz. U. z 2013 r. poz. 460 ze zm.):

Rozporządzenie określa:

 1) wymagania niezbędne do uzyskania dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień, w szczególności dotyczące wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa, oraz odpowiadający im zakres uprawnień do prowadzenia jachtów żaglowych albo motorowych;

 2) sposób i tryb przeprowadzania egzaminu potwierdzającego posiadanie odpowiedniej wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa, zwanego dalej „egzaminem”;

 3) wzór zaświadczenia o zdaniu egzaminu;

 4) wzory dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień;

 5) wysokość opłat za przeprowadzenie egzaminu oraz za czynności związane z wydaniem dokumentu kwalifikacyjnego do uprawiania turystyki wodnej.

 

W myśl § 2 ust. 1 i 2 cytowanego wyżej rozporządzenia:

 1. Dokumentami kwalifikacyjnymi potwierdzającymi posiadanie uprawnień do uprawiania turystyki wodnej na jachtach żaglowych o długości kadłuba powyżej 7,5 m lub motorowych o mocy silnika powyżej 10 kW są patenty:

1) żeglarza jachtowego;

2) jachtowego sternika morskiego;

3) kapitana jachtowego;

4) sternika motorowodnego;

5) motorowodnego sternika morskiego;

6) kapitana motorowodnego;

7) mechanika motorowodnego.

 2. Wzory patentów określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

 

Na podstawie § 6 ust. 1 pkt 3 i § 8 ust. 1 pkt 2 cytowanego wyżej rozporządzenia, patent jachtowego sternika i sternika motorowodnego, uzyskują osoby, które między innymi zdały egzamin z wymaganej wiedzy i umiejętności.

W myśl § 15 ww. rozporządzenia:

Egzaminy na poszczególne patenty i licencje przeprowadza się zgodnie z zakresem wymagań egzaminacyjnych określonych w załączniku nr 4 do rozporządzenia.

Na podstawie § 8 rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z 7 marca 2018 r. w sprawie kwalifikacji i przeszkolenia członków załóg jachtów komercyjnych oraz warunków ich uzyskiwania (Dz. U. z 2018 r. poz. 490 ze zm.):

Każdy członek załogi stałej żaglowego jachtu komercyjnego posiadający kwalifikacje,
o których mowa w § 4, obowiązany jest ukończyć przeszkolenie w zakresie podstawowej wiedzy żeglarskiej lub posiadać co najmniej patent jachtowego sternika morskiego.

Ramowy program przeszkolenia w zakresie podstawowej wiedzy żeglarskiej określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

 

Co więcej, zgodnie z § 31 ww. rozporządzenia w sprawie kwalifikacji i przeszkolenia członków załóg jachtów komercyjnych oraz warunków ich uzyskiwania:

Praktykę pływania i dodatkową praktykę pływania w ramach rejsów stażowo-szkoleniowych uznaje się, jeżeli były odbywane w trakcie:

- udokumentowanego szkolenia na kwalifikacje żeglarskie prowadzonego przez uznany ośrodek szkoleniowy lub

- kursu przygotowującego do egzaminu na kwalifikacje turystyczne lub inne certyfikaty kompetencji niebędące potwierdzeniem kwalifikacji żeglarskich, lub

- rejsu prowadzonego zgodnie z opisanym programem szkolenia w celu zdobywania doświadczenia i podnoszenia umiejętności praktycznych.

 

W przypadku gdy rejs, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, był prowadzony przez podmiot inny niż:

- uznany ośrodek szkoleniowy uprawniony do prowadzenia szkoleń na kwalifikacje żeglarskie,

- podmiot prowadzący kursy przygotowujące do egzaminu na kwalifikacje turystyczne

      - rejs ten nie może trwać krócej niż 48 godzin.

Natomiast zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 16 stycznia 2015 r. w sprawie świadectw operatora urządzeń radiowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 99):

Ustala się następujące rodzaje świadectw operatora urządzeń radiowych w służbie radiokomunikacyjnej morskiej i żeglugi śródlądowej: (…)

9) świadectwo operatora radiotelefonisty VHF - uprawniające do obsługi urządzeń radiotelefonicznych pracujących w zakresie morskim VHF.

W myśl § 7 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia w sprawie świadectw operatora urządzeń radiowych:

Zakres wymogów egzaminacyjnych oraz niezbędnych szkoleń dla osób ubiegających się o świadectwo operatora urządzeń radiowych określa: (…)

2) w służbie radiokomunikacyjnej morskiej i żeglugi śródlądowej - załącznik nr 5 do rozporządzenia.

Zatem - jak wynika z powyższego - ww. rozporządzenia i ustawa określają zakres szkoleń oraz ich tematykę. Zawierają także szereg wytycznych dotyczących przeprowadzenia egzaminów.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że w Państwa przypadku jest spełniony drugi warunek uprawniający do zwolnienia świadczonych usług, o których mowa we wniosku, w ramach szkoleń z kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.

Podsumowując, świadczone przez Państwa usługi edukacyjne, ukierunkowane na uzyskanie przez uczestników kwalifikacji zawodowych potwierdzonych międzynarodowymi certyfikatami ISSA, obejmujące część teoretyczną, praktyczne szkolenie, egzamin końcowy oraz wydanie międzynarodowego certyfikatu ISSA, stanowią kompleksowe usługi kształcenia zawodowego i korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i 2 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa zapytania. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, a wynikające z opisu sprawy oraz Państwa stanowiska nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

 

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

 

   - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

 

   - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

 

   - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

 

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

 

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

 

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

 

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

 

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

 

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.