Interpretacja 0111-KDIB3-2.4012.905.2025.3.KK

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

28 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od towarów i usług. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 30 grudnia 2025 r. (wpływ 30 grudnia 2025 r.).

Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

X składa nowy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie VAT, CIT i PCC, dotyczący planowanego wniesienia aportem przez Gminę Miasto A udziału we współwłasności części gruntu o pow. ok. 4 000 m², planowanej do geodezyjnego wydzielenia z działki nr a (…), położonej w A. Gmina Miasto A jest jedynym udziałowcem (100%) Spółki oraz współwłaścicielem wskazanej zabudowanej nieruchomości o pow. 3,3167 ha, przy czym współwłasność kształtuje się następująco:

1) Gmina 1 095 205/1 486 285 = ((…)% udziału),

2) „X 391 080/1 486 285 ((…)% udziału).

Gmina Miasto A, będąca jedynym udziałowcem (100%) „X jest współwłaścicielem zabudowanej nieruchomości gruntowej, położonej w A w obrębie (…), oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr b, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (…) przez Sąd Rejonowy w A, (…) Wydział Ksiąg Wieczystych. Działka o powierzchni 3,3167 ha położona jest w A. Współwłasność kształtuje się w następujących udziałach:

1) Gmina Miasto A 1095205 / 1486285 = (…)% udziału,

2) „X 391080 / 1486285 = (…)% udziału.

Działka obejmuje m.in. budynki, miejsca postojowe, tereny zielone, drogi wewnętrzne, chodniki oraz grunt. Nieruchomość nr a jest od wielu lat użytkowana przez „X na podstawie umowy użyczenia zawartej w dniu 22 kwietnia 2002 r. z Gminą Miasto A.

Gmina Miasto A planuje wnieść aportem do „X wydzieloną geodezyjnie część działki nr a o powierzchni 4 000 m², a w zasadzie udział w wydzielonej działce na tym samym poziomie, na tych samych zasadach przed podziałem. W zamian za aport Gmina obejmie nowe udziały w podwyższonym kapitale zakładowym Spółki. Wartość udziałów będzie odpowiadała wartości rynkowej wnoszonego aportem gruntu.

Na wydzielonej części działki „X, jako podmiot leczniczy, planuje realizację inwestycji polegającej na budowie budynku z przeznaczeniem na opiekę długoterminową, wraz z rozbudową i przebudową łącznika, infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu.

Działka nr a jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jako tereny usług zdrowotnych z zielenią towarzyszącą (UZ), a część na której realizowana jest inwestycja w postaci budowy nowego budynku została przekazana Spółce umową przez Gminę Miasto A, na cele budowlane oraz na wybudowanie przez Spółkę „X budynku wraz z wyposażeniem i infrastrukturą techniczną, z przeznaczeniem na opiekę długoterminową. Inwestycja realizowana jest na części działki b, wynoszącej 4 000m², która to zostanie wydzielona geodezyjnie poprzez podział nieruchomości.

Wcześniej w tej samej materii złożono wniosek o interpretację, jednak nie dochowano terminu na uzupełnienie wezwania organu (znak sprawy: 0111-KDIB3-2.4012.798.2025.2.KK, 0111-KDIB2-2.4014.346.2025.3.DR, 0113-KDIB2-1.4010.471.2025.3.AS). Niniejszy dokument stanowi nowy, kompletny wniosek, zawierający doprecyzowany opis zdarzenia przyszłego oraz pełny zestaw odpowiedzi na pytania pomocnicze organu, aby uniknąć dalszych wezwań.

1. Czy przekazany aportem przez Gminę Miasto A udział w wydzielonej geodezyjnie działce zostanie przekazany w całości na kapitał zapasowy lub rezerwowy Spółki? Udział w wydzielonej geodezyjnie działce zostanie w całości przekazany na kapitał podstawowy Spółki.

2. Czy Gmina jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług? Tak.

3. Czy Państwo są czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT? Tak.

4. Kiedy konkretnie nastąpi wniesienie aportem do Państwa Spółki udziału w działce o powierzchni 4000 m² wydzielonej z działki nr b, objętej zakresem wniosku? II lub III kwartał 2026 r.

5. Czy będąca przedmiotem aportu ww. działka została już wydzielona z działki b? Jaki jest jej numer? Nie, działka nie została jeszcze wydzielona.

6. Czy po dokonaniu aportu przysługującego Gminie udziału wynoszącego 1095205/1486285 części w działce o powierzchni 4000 m² wydzielonej z działki nr b, będą Państwo jedynym właścicielem ww. działki? Tak.

7. W jaki sposób ww. działka o powierzchni 4000 m² wydzielona z działki nr b, objęta zakresem postawionego we wniosku pytania była/jest/będzie wykorzystywana przez Gminę od momentu jej nabycia do momentu jej wniesienia do Spółki w drodze aportu?

1) Była wykorzystywana (od nabycia do chwili obecnej):

Działka nr a (...) jest współwłasnością Gminy Miasto A ((…)%) i „X” Sp. z o.o. ((…)%). Gmina nie prowadziła na niej własnej działalności komercyjnej; teren był nieodpłatnie udostępniony Spółce na podstawie umowy użyczenia z 22 kwietnia 2002 r. na potrzeby działalności leczniczej (budynki, dojazdy, chodniki, miejsca postojowe, zieleń). Gmina nie pobierała czynszu ani innych opłat.

2) Jest wykorzystywana (stan obecny):

Wydzielana geodezyjnie część o pow. 4 000 m² stanowi część działki ewidencyjnej nr b, objętej miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jako tereny usług zdrowotnych z zielenią towarzyszącą (UZ). Została udostępniona Spółce na cele budowlane w związku z przygotowaniem inwestycji: budowa budynku opieki długoterminowej wraz z infrastrukturą i zagospodarowaniem. Po stronie Gminy brak czynności odpłatnych związanych z tym gruntem

3) Będzie wykorzystywana (do dnia aportu):

Do momentu wniesienia aportu Gmina będzie kontynuowała nieodpłatne udostępnianie tej części nieruchomości Spółce na potrzeby realizacji inwestycji. Nie planuje się zmiany sposobu wykorzystania po stronie Gminy do dnia przeniesienia własności

8. Czy ww. działka o powierzchni 4000 m² wydzielona z działki nr a(a uprzednio działka nr b) od momentu nabycia do momentu jej wniesienia do Spółki w drodze aportu wykorzystywana była/będzie przez Gminę wyłącznie na cele działalności zwolnionej z opodatkowania podatkiem od towarów i usług? Jeśli tak, to jaką działalność zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT, do której była/będzie wykorzystywana ww. działka Gmina wykonywała – proszę podać podstawę prawną zwolnienia?

Część gruntu o planowanej pow. ok. 4 000 m², która zostanie geodezyjnie wydzielona z działki nr b, nie była i nie jest wykorzystywana przez Gminę wyłącznie na cele działalności zwolnionej z VAT.

Gmina nie wykonywała na tym gruncie czynności odpłatnych (opodatkowanych ani zwolnionych); teren był i jest nieodpłatnie udostępniony spółce „X na podstawie umowy użyczenia z 22 kwietnia 2002 r.. Spółka korzysta z nieruchomości również jako współwłaściciel po aporcie z 29 listopada 2004 r. (...), na mocy którego otrzymała m.in. udział 391080/1486285 w dz c.

9. W ramach jakich czynności została nabyta przez Gminę działka (udział w działce) nr a tj. czynności:

a) opodatkowanych podatkiem od towarów i usług,

b) zwolnionych od podatku od towarów i usług,

c) niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Gmina Miasto A nabyła działkę nr a(ówczesne działki nr d i nr e, które następnie zostały połączone w działkę nr e, która ta z kolei w 2014 r. została podzielona na działkę nr fi nr b) aktem notarialnym Rep. A nr(...)z 12 kwietnia 2001 r. – umowa darowizny zabudowanej nieruchomości i udziału w nieruchomości. Niniejszą umową miasto A nabyło w drodze darowizny m.in. zabudowane działki nr d i nr e o łącznej powierzchni 4,0777 ha. Wartość przedmiotu darowizny działek zabudowanych nr d i nr e została określona w niniejszym akcie notarialnym na kwotę 815.000 zł. Z zapisów aktu notarialnego nie wynika kwestia opodatkowania związanego z zawartą umową darowizny.

10. Czy nabycie przez Gminę działki (udziału w działce) nr a zostało udokumentowane fakturą? Jeśli tak, to:

a) czy na fakturze była wykazana kwota podatku VAT?

b) czy z tytułu nabycia Gminie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (jeżeli nie, proszę wskazać z jakiego powodu)?

Nabycie działki nr a (w chwili nabycia działki nr d i nr e, które następnie zostały połączone w działkę nr e, która ta z kolei w 2014 r. została podzielona na działkę nr fi nr b) nie zostało udokumentowane fakturą (w archiwalnych aktach sprawy brak faktury wystawionej przez zbywającego –A).

11. Proszę wskazać czy: jeżeli tak to jakie budynki oraz/lub budowle będą na dzień aportu posadowione na ww. działce o powierzchni 4000 m² wydzielonej z działki nr b.

Na dzień aportu (przed oddaniem do użytkowania) na części gruntu ok. 4 000 m² planowanej do geodezyjnego wydzielenia z dz. A będzie posadowiony obiekt w trakcie realizacji – budynek opieki długoterminowej. Realizacja prowadzona jest na podstawie Umowy z 5 lutego 2025 r. oraz Aneksu z 25 sierpnia 2025 r. Podział geodezyjny nie został jeszcze dokonany.

Planowany termin oddania do użytkowania: 15 czerwca 2026 r.

12. Czy budynki/budowle posadowione na ww. działce będą trwale związane z gruntem? Należy wskazać odrębnie dla każdego budynku i budowli.

Budynek pod opiekę długoterminową, który jest w trakcie budowy na działce a będzie trwale związany z gruntem.

13. Czy budynki/budowle posadowione na ww. działce, stanowią budynki/budowle lub ich części w rozumieniu art. 3 pkt 2 i pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.)? Proszę wskazać odrębnie dla każdego obiektu znajdującego się na działce.

Wszystkie budynki znajdujące się na działce nr a stanowią budynki w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

1) Budynek główny składający się z bloków (…).

2) Budynek odpadów medycznych + tunele (...).

3) Budynek (…) – Stacja transformatorowa sprężarkownia, elektrownia zapasowa.

4) Budynek (…) – Tlenownia - gazy medyczne.

14. Kiedy nastąpiło oddanie do użytkowania ww. budynków i budowli? Należy wskazać odrębnie dla każdego budynku i budowli.

1) Budynek główny składający się z bloków:

- (…) – pozwolenie na użytkowanie z dnia 27 marca 2002 r.,

- (…)– pozwolenie na użytkowanie z dnia 9 kwietnia 2002 r.,

- (…)– pozwolenie na użytkowanie z dnia 29 marca 2002 r.,

- (…) - pozwolenie na użytkowanie z dnia 15 kwietnia 2002 r.,

- (…) – pozwolenie na użytkowanie z dnia 15 kwietnia 2002 r.,

- (…) – pozwolenie na użytkowanie z dnia 18 kwietnia 2002 r., 10 września 2002 r., 26 lutego 2004 r., 24 grudnia 2012 r.,

- (…) – pozwolenie na użytkowanie z dnia 18 kwietnia 2002, 9 marca 2004 r.

2) Budynek odpadów medycznych + tunele (...) – pozwolenie na użytkowanie z dnia 29 kwietnia 2002 r.

3) Budynek (…) – Stacja transformatorowa sprężarkownia, elektrownia zapasowa – pozwolenie na użytkowanie z dnia 29 kwietnia 2002 r.

4) Budynek (…) – Tlenownia – gazy medyczne – pozwolenie na użytkowanie z dnia 29 kwietnia 2002 r.

15. W jaki sposób budynki/budowle były/będą użytkowane przez Gminę w całym okresie posiadania?

Przez cały okres posiadania Gmina nie wykorzystywała i nie będzie wykorzystywać budynków ani budowli położonych na dz. a (oraz na planowanej do wydzielenia części ok. 4 000 m²) do czynności odpłatnych. Obiekty te były, są i do dnia aportu będą nieodpłatnie udostępniane spółce „X na cele działalności leczniczej.

16. Czy Gmina wykorzystywała budynki/budowle wyłącznie do działalności zwolnionej z opodatkowania podatkiem od towarów i usług? Jeśli tak, to jaką działalność zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT, do której były wykorzystywane budynki i budowle, wykonywała Gmina – proszę podać podstawę prawną zwolnienia.

Nie. Gmina nie wykorzystywała budynków/budowli do działalności zwolnionej z VAT – nie wykonywała na nich żadnych własnych czynności odpłatnych (opodatkowanych ani zwolnionych). Obiekty były i są nieodpłatnie udostępniane spółce „X (użyczenie z 22 kwietnia 2002 r.; dla nowej inwestycji – Umowa z 5 lutego 2025 r. z Aneksem z 25 sierpnia 2025 r.).

17. Czy pomiędzy oddaniem do użytkowania budynków/budowli a momentem sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata?

Nie upłyną 2 lata między oddaniem do użytkowania a wniesieniem aportu.

18. Czy od momentu nabycia do momentu planowanej dostawy Gmina ponosiła/będzie ponosiła wydatki na ulepszenie przedmiotowych budynków/budowli w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej danego budynku/ budowli? Jeżeli tak, to należy wskazać:

a) w jakim okresie były/będą ponoszone te wydatki?

b) czy w stosunku do tych wydatków przysługiwało/będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?

c) do jakich czynności były/będą wykorzystywane ulepszone budynki/budowle, tj. czy do czynności:

- opodatkowanych podatkiem VAT,

- czynności zwolnionych od podatku VAT,

- czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT?

d) czy po zakończonych ulepszeniach do momentu planowanej dostawy wystąpiło/wystąpi pierwsze zasiedlenie tych budynków/budowli w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy [3]? Jeśli tak to należy wskazać:

- dzień, miesiąc i rok,

- kto dokonał/dokona pierwszego zasiedlenia budynków/budowli po ich ulepszeniu?

- czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem ulepszonych budynków/budowli a momentem sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata?

- w jaki sposób budynki/budowle były użytkowane po dokonaniu ulepszeń?

Nie. Po stronie Gminy nie były i nie będą ponoszone wydatki na ulepszenie budynków/budowli (w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym) w wysokości co najmniej 30% wartości początkowej któregokolwiek z obiektów położonych na tej wydzielanej części. Na wydzielanej części realizowany jest nowy budynek opieki długoterminowej – to wytworzenie nowego środka trwałego przez Spółkę, nie „ulepszenie” istniejącego obiektu po stronie Gminy.

a) Nie dotyczy – Gmina nie ponosiła/nie będzie ponosić wydatków na ulepszenie ≥30%.

b) Nie dotyczy – wobec braku takich wydatków po stronie Gminy nie występowało/nie będzie występować prawo do odliczenia VAT.

c) Nie dotyczy – brak ulepszeń po stronie Gminy; ewentualne nakłady inwestycyjne dotyczą wytworzenia nowego obiektu przez Spółkę na potrzeby działalności leczniczej Spółki (Gmina nie wykonuje na tym gruncie własnych czynności opodatkowanych/zwolnionych).

d) Nie dotyczy.

W uzupełnieniu wniosku udzielili Państwo następujących odpowiedzi na zadane w wezwaniu pytania:

Na pytanie: „Czy przez „kapitał podstawowy”, rozumieją Państwo kapitał zakładowy spółki z o.o., czy też inny (jaki)?”, odpowiedzieli Państwo: „Przez użycie pojęcia: „kapitał podstawowy“ Spółka rozumie kapitał zakładowy Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.”

Na pytanie: „W opisie sprawy wskazali Państwo, że „Na dzień aportu (przed oddaniem do użytkowania) na części gruntu ok. 4 000 m² planowanej do geodezyjnego wydzielenia z dz. a będzie posadowiony obiekt w trakcie realizacji – budynek opieki długoterminowej Realizacja prowadzona jest na podstawie Umowy z 5 lutego 2025 r. oraz Aneksu z 25 sierpnia 2025 r. Podział geodezyjny nie został jeszcze dokonany. Planowany termin oddania do użytkowania: 15 czerwca 2026”.

Proszę zatem o wskazanie:

a) Czy ww. budynek opieki długoterminowej na dzień dokonania aportu będzie stanowił budynek w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.)?

b) Kiedy nastąpi pierwsze zasiedlenie (zajęcie, oddanie do używania, rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne) ww. budynku w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)?

c) Czy pierwsze zasiedlenie ww. budynku nastąpi przed dokonaniem aportu? Jeżeli tak, to czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem ww. budynku a aportem upłynie okres dłuższy niż 2 lata?

d) Kto poniósł/ponosi nakłady na wybudowanie ww. budynku opieki długoterminowej – Gmina czy Państwo?

e) Jeśli nakłady ponieśli/ponoszą Państwo to czy między Gminą a Państwem doszło/dojdzie przed aportem nieruchomości do rozliczenia nakładów poniesionych na budowę ww. budynku? Jeśli tak, to proszę wskazać:

· w jaki sposób nastąpiło/nastąpi rozliczenie nakładów (jednorazowo, częściowo) oraz czy nastąpi to przed aportem czy po aporcie?

· czy w stosunku do rozliczonych nakładów przysługiwało/będzie przysługiwało Gminie prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?”,

odpowiedzieli Państwo: „Budynek opieki długoterminowej: Na dzień planowanego aportu, na części gruntu o powierzchni ok. 4 000 m², planowanej do geodezyjnego wydzielenia z działki nr b, będzie posadowiony obiekt w trakcie realizacji – budynek opieki długoterminowej.

a) Tak. Budynek opieki długoterminowej będzie stanowił budynek w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane.

b) Pierwsze zasiedlenie budynku w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług nastąpi po oddaniu budynku do użytkowania, tj. po dniu 15 czerwca 2026 r., i nie nastąpi przed dokonaniem aportu.

c) Nie.

d) Nakłady na wybudowanie budynku opieki długoterminowej ponosi i będzie ponosiła wyłącznie „X

e) Nakłady ponoszone przez Spółkę nie były, nie są i nie będą rozliczane z Gminą Miasto A, zarówno przed dokonaniem aportu, jak i po jego dokonaniu.”

Na pytanie: „Czy posadowione się na działce nr b:

1) Budynek główny składający się z bloków: (…),

2) Budynek odpadów medycznych + tunele (...),

3) Budynek (…) – Stacja transformatorowa sprężarkownia, elektrownia zapasowa,

4) Budynek (…) – Tlenownia – gazy medyczne,

znajdują się na będącej przedmiotem aportu części gruntu o pow. ok. 4 000 m², planowanej do geodezyjnego wydzielenia z działki nr b, czy też znajdują się na części gruntu, która nie będzie przedmiotem aportu?”, odpowiedzieli Państwo: „Wymienione w wezwaniu budynki nie znajdują się na części gruntu o powierzchni ok. 4 000 m². Obiekty te znajdują się na pozostałej części gruntu, która nie będzie przedmiotem aportu.”

Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług

Czy planowane wniesienie przez Gminę Miasto A aportem prawa własności do nowo wydzielonej działki gruntu o pow. ok. 4 000 m² (wydzielanej z dz. b) – w zakresie przysługującego Gminie udziału, tak aby po aporcie „X” była jedynym właścicielem – stanowi odpłatną dostawę towarów podlegającą ustawie o VAT, a w konsekwencji Gmina powinna wystawić na „X” fakturę VAT, przy czym czynność nie korzysta ze zwolnień z art. 43 ust. 1 pkt 9, 10 ani 10a ustawy o VAT?

Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług (ostatecznie sformułowane w piśmie z 30 grudnia 2025 r.)

Zdaniem „X planowane wniesienie przez Gminę Miasto A aportem prawa własności do nowo wydzielonej działki gruntu o powierzchni ok. 4 000 m², wydzielanej z działki nr a– w zakresie przysługującego Gminie udziału, w wyniku którego Spółka stanie się jedynym właścicielem nieruchomości – stanowi odpłatną dostawę towarów w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Czynność ta podlega opodatkowaniu podatkiem VAT i nie korzysta ze zwolnień, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9, 10 ani 10a ustawy o VAT, wobec czego Gmina Miasto A jest zobowiązana do wystawienia faktury VAT dokumentującej wniesienie aportu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Wstępnie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wyjaśnia, iż w zakresie, którego dotyczy Państwa pytanie dotyczące podatku od towarów i usług, zostali Państwo uznani za zainteresowanego w rozumieniu art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, z uwagi na wynikającą z drugiego z zadanych we wniosku pytań kwestię opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych wniesienia aportem nieruchomości.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W ujęciu tego przepisu, pojęcie „dostawa towarów” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np.: sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunty zabudowane jak i niezabudowane spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich dostawa jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe.

W związku z wniesieniem wkładu do spółki realizują się dwa rodzaje świadczeń ekonomicznych:

- wnoszący wkład (aport) przenosi na spółkę, do której dokonuje wkładu, prawo do rozporządzania określonymi składnikami majątku,

- w zamian za aport wnoszący otrzymuje pewne uprawnienia (udziały) mające określoną wartość.

Taka transakcja bez wątpienia ma charakter odpłatny. Odpłatność może przybierać różne formy – nie jest konieczne, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu. Odpłatnością jest więc także np. otrzymanie udziałów spółki, w związku z którym wnoszący aport uzyskuje pewną wymierną korzyść.

Wniesienie aportu do spółki prawa handlowego lub cywilnego – w zależności od tego co jest jego przedmiotem – spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług. Tym samym, w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy, uznawane jest za sprzedaż, ponieważ odbywa się za wynagrodzeniem: istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym wynagrodzeniem w formie wyrażonych pieniężnie udziałów.

W sytuacji zatem, gdy przedmiotem aportu są towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z odpłatną dostawą towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy.

Nie każdą jednak czynność stanowiącą dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, można uznać za czynność opodatkowaną. Aby dana czynność była opodatkowana podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podmiot, który w ramach tej czynności jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:

Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z cyt. wyżej art. 15 ust. 6 ustawy wynika, że wyłączenie przewidziane w tym przepisie dotyczy wyłącznie organów władzy publicznej oraz odnosi się tylko do tych czynności, które związane są z realizacją zadań nałożonych na te podmioty przepisami prawa, do realizacji których zostały one powołane.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE. L. Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1, ze zm.), zgodnie z którym:

Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.

Dokonując wykładni powołanego wyżej przepisu art. 15 ust. 6 ustawy, należy rozgraniczyć sferę imperium, która jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług od sfery dominium, w której stosownie do wskazanych wyżej przepisów, organy powinny być traktowane jak podatnicy tego podatku. Podatnikiem podatku od towarów i usług jest więc również organ władzy publicznej, jeżeli w stosunku do określonej czynności lub transakcji zachowuje się jak podmiot gospodarczy. Z tego właśnie względu, ustawodawca uznał w art. 15 ust. 6 ustawy, że organy nie są podatnikami w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych. Powyższy przepis nie jest samodzielną podstawą do określenia, kiedy organ władzy publicznej jest podatnikiem VAT. Nie można go bowiem interpretować w oderwaniu od wynikającej z art. 15 ust. 1 ustawy definicji podatnika jako podmiotu wykonującego działalność gospodarczą w rozumieniu ust. 2 tego artykułu, przy czym działalność ta musi być wykonywana samodzielnie – we własnym imieniu i na własny rachunek.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań, jednostki samorządu terytorialnego, na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:

- podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nie odrębnymi przepisami prawa, oraz

- podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.):

Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy (…).

W świetle art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.):

Do gminnego zasobu nieruchomości należą nieruchomości, które stanowią przedmiot własności gminy i nie zostały oddane w użytkowanie wieczyste, oraz nieruchomości będące przedmiotem użytkowania wieczystego gminy.

Jak stanowi art. 13 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami:

Z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z ustaw, nieruchomości mogą być przedmiotem obrotu. W szczególności nieruchomości mogą być przedmiotem sprzedaży, zamiany i zrzeczenia się, oddania w użytkowanie wieczyste, w najem lub dzierżawę, użyczenia, oddania w trwały zarząd, a także mogą być obciążane ograniczonymi prawami rzeczowymi, wnoszone jako wkłady niepieniężne (aporty) do spółek, przekazywane jako wyposażenie tworzonych przedsiębiorstw państwowych oraz jako majątek tworzonych fundacji.

W tym miejscu należy wskazać, że pojęcie podatnika obejmuje swym zakresem podmioty, które dokonują czynności podlegające opodatkowaniu. Ustawodawca określił wskazane pojęcie szeroko. Działalność gospodarcza ma miejsce również wówczas, gdy nie przyniosła ona żadnych widocznych efektów (bez względu na cel i rezultat takiej działalności). Charakterystyka ta pozwala na uznanie, że pojęcie podatnika na gruncie podatku od towarów i usług ma wymiar autonomiczny i niezależny od uregulowań innych aktów normatywnych regulujących stosunki prawnopodatkowe.

Ustawa definiuje więc podatnika jako każdy podmiot, niezależnie od jego formy organizacyjno-prawnej, który samodzielnie prowadzi działalność gospodarczą, bez względu na cel oraz rezultat takiej działalności. W szczególności działalność gospodarcza nie musi być prowadzona w celu osiągnięcia zysku.

Warto w niniejszej sprawie przywołać wyrok NSA w Warszawie z 8 czerwca 2022 r., sygn. akt I FSK 674/21, w którym Sąd wskazał:

Przydatne dla rozpoznawanej sprawy jest zwłaszcza stanowisko przyjęte w wyrokach Trybunału Sprawiedliwości z 29 października 2015 r. w sprawie C-174/14 (ECLI:EU:C:2015:733) oraz z 22 lutego 2018 r. w sprawie C-182/17 (ECLI:EU:C:2018:91.), bowiem okoliczności faktyczne spraw rozstrzyganych przez Trybunał Sprawiedliwości wykazują istotne analogie ze sporem występującym w rozpoznawanej sprawie. W ostatnim z wymienionych wyroków, tj. wyroku z 22 lutego 2018 r. w sprawie C-182/17, Trybunał wyjaśnił, że działalność polegająca na wykonywaniu przez spółkę należącą w 100% do gminy niektórych zadań publicznych, zgodnie z umową zawartą między nią samą a gminą nie jest objęta zasadą nieopodatkowania podatkiem od wartości dodanej przewidzianą w art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE wówczas, gdy działalność ta stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE. Podkreślił zarazem, że „(...) z zastrzeżeniem sprawdzenia przez sąd odsyłający istotnych okoliczności faktycznych, działalność taka jak będąca przedmiotem postępowania głównego, polegająca na wykonywaniu przez spółkę niektórych zadań publicznych zgodnie z umową zawartą między nią samą a gminą (w rozpatrywanej obecnie sprawie – Województwem) stanowi odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu VAT na mocy tego przepisu” (pkt 42). Trybunał potwierdził swoje wcześniejsze stanowisko, że nawet w sytuacji, w której zakres autonomii spółki jest ograniczony w ten sposób, że kapitał spółki należy w 100% do gminy (w rozpatrywanej obecnie sprawie – do Województwa) nie stanowi okoliczności przesądzającej dla uznania, iż podmiot taki należy uznać za wykonujący działalność, jako „organ władzy publicznej” dla potrzeb VAT. Jak bowiem wskazał Trybunał, pomimo tej okoliczności inne cechy więzi łączącej spółkę z organem władzy publicznej (gminą) mogą przemawiać za uznaniem, że faktycznie nie pozostaje ona w organicznym związku z tym podmiotem, gdyż nie jest wystarczająco wkomponowana w ramy organizacji administracji publicznej.

Podobne wnioski wynikają z wyroku z 26 maja 2021 r. (sygn. akt I FSK 1803/18), w którym NSA w Warszawie odwołał się do orzecznictwa TSUE i wskazał:

Jako że [...] została bowiem utworzona przez gminę [...] w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością o celu niezarobkowym, spółka ta jest przede wszystkim osobą prawną prawa prywatnego posiadającą, według przepisów, którym podlega, pewną autonomię w stosunku do wspomnianej gminy w zakresie funkcjonowania i bieżącego własnego zarządzania. Chociaż zakres autonomii [...] jest oczywiście ograniczony ze względu na fakt, iż kapitał spółki, w którym osoby prywatne nie mogą objąć udziałów, jest w 100% własnością gminy [...] inne czynniki mogą wskazywać na to, że owa gmina nie jest w stanie wywierać decydującego wpływu na działalność [...].

Ocena charakteru wykonywanych przez gminę czynności za pośrednictwem spółki prawa handlowego była również przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego. W wyroku z 5 czerwca 2019 r., sygn. akt I FSK 659/18, NSA wskazał:

[...] utworzenie przez gminę spółki kapitałowej w celu wykonywania zadań własnych jest jedną z zasadniczych form wykonywania zadań w obszarze użyteczności publicznej. Decyzja o powierzeniu takiej spółce wykonywania zadań publicznych przyjmuje postać uchwały organu gminy, a także dokonywa się w akcie założycielskim spółki (akcie założycielskim spółki z o.o.). Według art. 4 ust. 1 pkt 1 u. g. k., jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego postanawiają o wyborze sposobu prowadzenia i form gospodarki komunalnej. W orzecznictwie zwraca się uwagę, że tylko wtedy, gdy mamy do czynienia z podmiotem od gminy niezależnym organizacyjnie i gospodarczo jego zaangażowanie w wykonywanie gminnych zdań użyteczności publicznej odbywa się na zasadach ogólnych, a więc z wykorzystaniem umowy. W przypadku powołania do życia spółki kapitałowej w celu realizacji określonych zadań własnych gminy (art. 9 ust. 1 u. s. g.), uchwała powierzająca takiej spółce wykonywanie zadań własnych gminy stanowi podstawę zlecenia spółce wykonywania tych zadań (wyrok NSA z dnia 3 grudnia 2015 r., sygn. akt II OSK 2590/15). Z powyższego wynika, że jakkolwiek w niniejszej sprawie brak było podstaw do powierzenia wykonywania zadań w drodze umowy cywilnoprawnej, to zgodzić się trzeba z organem, że relacja zobowiązaniowa to nie tylko stosunek powstały na kanwie umowy cywilnoprawnej, ale także innego rodzaju porozumień, czy też podjętych uchwał, które powodują powstanie relacji zobowiązującej strony do wzajemnego określonego zachowania.

W opisanej sytuacji, w przypadku transakcji wniesienia aportu do Spółki, wyczerpane zostaną przesłanki do uznania tej czynności za podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy – transakcja dostawy przysługującego Gminie udziału w działce o pow. ok. 4 000 m², która zostanie wydzielona z działki nr b, w drodze aportu, będzie niewątpliwie czynnością cywilnoprawną (nie zaś publicznoprawną).

Jak wskazano wyżej, Gmina – w zakresie czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych, tj. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych) – jako osoba prawna podlega obowiązkowi podatkowemu na zasadach ogólnych. W tym zakresie bowiem, wykonywane przez Gminę czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Jednocześnie należy wskazać, że czynność wykonywana przez Gminę, opisana we wniosku, nie będzie podlegała wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy. Organy władzy publicznej nie są uznawane za podatników w zakresie czynności, które mieszczą się w ramach zadań, dla realizacji których zostały one powołane, dodatkowo pod warunkiem, że czynności te nie są wykonywane na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. W przypadku dostawy nieruchomości za odpłatnością (w tym wniesienia aportu) nie są realizowane zadania, dla realizacji których organy te zostały powołane. Działania Gminy w tym przypadku są tożsame z działaniami każdego innego podmiotu dokonującego dostawy nieruchomości.

Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że wniesienie do Spółki w formie aportu składników majątkowych w postaci przysługującego Gminie udziału w działce o pow. ok. 4 000 m², która zostanie wydzielona z działki nr b, będzie stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, a Gmina będzie występowała w tym przypadku w roli podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.

Wskazać należy, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

W świetle art. 2 pkt 33 ustawy:

Przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy, pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane – są zwolnione od podatku.

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1130 ze zm.) reguluje zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej.

W myśl art. 3 ust. 1 ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu, należy do zadań własnych gminy.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

W myśl art. 4 ust. 2 ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:

1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;

2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

Ponadto, stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.

Tym samym, również w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

Zatem, o charakterze danego gruntu winien rozstrzygać odpowiedni zapis w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który jako dokument prawa miejscowego, decyduje o kwalifikacji gruntu. W sytuacji, gdy dla danego terenu, nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego ani decyzja o warunkach zabudowy, należy posłużyć się inną istniejącą na dzień zawarcia transakcji dokumentacją sporządzoną na podstawie ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W przypadku dostawy budynków lub budowli zwolnienie od podatku przysługuje na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz 10a ustawy.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Według art. 2 pkt 14 ustawy:

Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

a) wybudowaniu lub

b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku/budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli lub ich części oddano je do użytkowania pierwszemu nabywcy, oddano je w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku/budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika, bowiem w tych przypadkach doszło do korzystania z budynku/budowli.

W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Należy zaznaczyć, że jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy bądź art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

- towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,

- przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

W tym miejscu należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „budynku”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.).

W myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane:

Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym − należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.

Stosownie do treści art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:

Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku − należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Z przedstawionego przez Państwa opisu sprawy wynika, że na dzień planowanego aportu, na części gruntu o powierzchni ok. 4 000 m², planowanej do geodezyjnego wydzielenia z działki nr b, będzie posadowiony obiekt w trakcie realizacji – budynek opieki długoterminowej. Budynek opieki długoterminowej na dzień planowanego aportu będzie stanowił budynek w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane. Nakłady na wybudowanie budynku opieki długoterminowej ponosi i będzie ponosiła wyłącznie X Nakłady ponoszone przez Spółkę nie były, nie są i nie będą rozliczane z Gminą Miasto A, zarówno przed dokonaniem aportu, jak i po jego dokonaniu.

W celu wyjaśnienia Państwa wątpliwości należy w pierwszej kolejności przywołać przepis art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1071 ze zm.), w myśl którego:

Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Stosownie natomiast do treści art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego:

Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.

W świetle zapisów art. 47 § 2 Kodeksu cywilnego:

Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.

Na podstawie art. 48 Kodeksu cywilnego:

Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.

W myśl art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego:

Urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa.

Przytoczony wyżej przepis art. 48 Kodeksu cywilnego łączy się z art. 191 tej ustawy, wyrażającym klasyczną zasadę superficies solo cedit („własność nieruchomości rozciąga się na rzecz ruchomą, która została połączona z nieruchomością w taki sposób, że stała się jej częścią składową”).

Wskazać w tym miejscu należy, że wyrażenia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel”, zawartego w przytoczonym wyżej art. 7 ustawy, nie należy utożsamiać z prawem własności. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, definiując wyrażenie „dostawa towarów” akcentuje „własność ekonomiczną” funkcjonującą w oderwaniu od krajowych przepisów prawa cywilnego, regulujących przeniesienie prawa własności.

W orzeczeniu C-320/88 Staatssecretaris van Financiën v Shipping and Forwarding Enterprise Safe B.V. TSUE wyraził pogląd, że:

Wyrażenie „dostawa towarów” w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy oznacza także przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, nawet jeżeli nie dochodzi do przeniesienia własności rzeczy w sensie prawnym” (pkt 1), jednak jednocześnie zastrzegł, że „zadaniem sądu krajowego jest określenie w każdym przypadku, na podstawie stanu rzeczy, czy przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy, miało miejsce (pkt 2).

Uwzględniając przywołane regulacje prawne należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem sprzedaży jest grunt, na którym posadowiony jest budynek/budowla, niestanowiący własności zbywcy, to mimo, iż ten obiekt budowlany stanowi w świetle prawa cywilnego część składową nieruchomości – w świetle ustawy o podatku od towarów i usług nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tym obiektem jak właściciel, zarówno w sensie ekonomicznym, jak i w sensie prawnym, a zatem przedmiotem dostawy jest w takim przypadku tylko sam grunt.

Jak wynika z opisu sprawy, przedmiotem planowanego aportu będzie udział w działce o pow. ok. 4 000 m², która zostanie wydzielona z działki nr b, zabudowanej budynkiem opieki długoterminowej. Skoro – jak Państwo wskazali - nakłady na wybudowanie budynku opieki długoterminowej ponosi i będzie ponosiła wyłącznie Spółka i nie dojdzie do ich rozliczenia, to przedmiotem aportu będzie wyłącznie sam grunt.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że w analizowanej sprawie przedmiotem aportu będzie udział w działce o pow. ok. 4 000 m², wydzielonej z działki nr b, która to działka stanowi teren zabudowany. Powyższe wynika z faktu, że na gruncie tym posadowiony jest obiekt, który – jak Państwo wskazali - na dzień planowanego aportu będzie spełniał definicję budynku.

Zatem, w okolicznościach niniejszej sprawy, w odniesieniu do aportu udziału w działce o pow. ok. 4 000 m², wydzielonej z działki nr b, na której znajduje się budynek, mamy do czynienia z gruntem, który faktycznie jest zabudowany, jednak naniesienia te stanowią własność innego podmiotu.

Powyższy pogląd znajduje swoje potwierdzenie, np. w wyroku NSA z 5 lutego 2019 r. sygn. akt I FSK 44/17, w którym Sąd wskazał: „(…) W świetle powyższego należy uznać, że określenie «teren niezabudowany» oznacza taki teren, na którym nie występują obiekty budowlane (budynki, budowle), przy czym dla oceny zabudowania bez znaczenia musi pozostać, jaka część wydzielonego terenu pokryta została obiektami budowlanymi, jak również czy zabudowę stanowią obiekty w całości, czy też części obiektów z uwagi na ich posadowienie w granicach wyodrębnionych, różnych zrazem terenów (sąsiadujących działek). Kwalifikacja terenu jako zabudowanego (nie będącego terenem niezabudowanym) nie wyklucza tego, że w okolicznościach takich, jak przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, przedmiotem planowanej dostawy będzie sam grunt, skoro Miastu nie przysługuje prawo do części budynków, które zachodzą na działkę stanowiącą jego własność. W takich bowiem warunkach Miasto nie będzie przenosić prawa do rozporządzania budynkami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ab inito u.p.t.u.), a jedynie w odniesieniu do gruntu. Nie zmienia to jednak tego, że stanowiący przedmiot planowanej transakcji grunt będzie gruntem zabudowanym (nie będzie gruntem niezabudowanym). Pojęcie «zabudowania» gruntu, tak jak ono funkcjonuje w języku potocznym, abstrahuje od kwestii prawa do zabudowy (do obiektów budowlanych) i dotyczy obiektywnego stanu naniesienia budynków i budowli w terenie. Wobec tego zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u., jako odnoszące się do terenu niezabudowanego, nie obejmuje gruntu, na którym posadowione są budynki bądź budowle, a nawet ich części”. Powyższy pogląd podziela również NSA w wyroku z 30 maja 2018 r., sygn. akt I FSK 889/16.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że działka o pow. ok. 4 000 m², która zostanie wydzielona z działki nr b, będzie zabudowana budynkiem opieki długoterminowej. Jednak ww. budynek nie jest własnością Gminy (Gmina nie jest w jego ekonomicznym posiadaniu), ponieważ zostały wzniesione przez inny podmiot − Spółkę (który jest ich ekonomicznym posiadaczem). Zatem, ww. budynek nie będzie przedmiotem aportu. W związku z powyższym, planowana transakcja wniesienia do Spółki w formie aportu udziału w działce o pow. ok. 4 000 m², która zostanie wydzielona z działki nr b, nie będzie korzystała z prawa do zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ani 10a ustawy, ponieważ nie dojdzie do dostawy budynku − przedmiotem aportu będzie sam grunt.

Mając zatem na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy wskazać, że skoro przedmiotem aportu ma być sam udział w działce o pow. ok. 4 000 m², która zostanie wydzielona z działki nr b, bez posadowionego na niej budynku opieki długoterminowej, a przez to przedmiotem (istotą) dostawy będzie wyłącznie sam grunt, należy zatem przeanalizować zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Aport udziału w ww. działce nie będzie korzystał ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, gdyż przepis ten stosuje się tylko do dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane, a w przedstawionej sytuacji grunt ten na dzień aportu będzie zabudowany obiektem budowlanym zdefiniowanym w art. 3 ustawy Prawo budowlane. Zatem, nie można uznać go za teren niezabudowany.

Z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki umożliwiające zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz 10a ustawy ani art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, należy rozpatrzyć warunki do zastosowania zwolnienia dla dostawy nieruchomości wynikające z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Jak wspomniano wcześniej, w celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

1) towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,

2) przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Jak wskazali Państwo we wniosku, część gruntu o planowanej pow. ok. 4 000 m², która zostanie geodezyjnie wydzielona z działki nr b, nie była i nie jest wykorzystywana przez Gminę wyłącznie na cele działalności zwolnionej z VAT. Oznacza to, że nie zostaną spełnione wszystkie warunki określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

W świetle powyższego, aport udziału w działce o pow. ok. 4 000 m², która zostanie wydzielona z działki nr b, nie będzie również korzystał ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, z uwagi na fakt, iż nie zostały spełnione warunki, o których mowa w tym przepisie.

Podsumowując stwierdzam, że wniesienie przez Gminę aportem do Spółki udziału w działce o pow. ok. 4 000 m², która zostanie wydzielona z działki nr b, nie będzie korzystało ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, art. 43 ust. 1 pkt 10a, art. 43 ust. 1 pkt 9, ani art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, a zatem będzie opodatkowane właściwą stawką tego podatku.

Odnosząc się natomiast do sposobu dokumentowania transakcji aportu ww. udziału w działce, należy wskazać, że zasady dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu regulują przepisy art. 106a-106q ustawy.

W świetle art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Przy czym w myśl art. 106b ust. 2 ustawy:

Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.

Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów - co do zasady - podatnik VAT jest zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego podatnika.

W analizowanej sprawie - jak wcześniej wyjaśniono - wniesienie do Spółki w formie aportu składników majątkowych w postaci przysługującego Gminie udziału w działce o pow. ok. 4 000 m², która zostanie wydzielona z działki nr b, będzie stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, a Gmina będzie występowała w tym przypadku w roli podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.

Ponadto, wniesienie przez Gminę aportem do Spółki ww. udziału w działce nie będzie korzystało ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, art. 43 ust. 1 pkt 10a, art. 43 ust. 1 pkt 9, ani art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, a zatem będzie opodatkowane właściwą stawką tego podatku.

Mając zatem na uwadze powyższe oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie Gmina będzie zobowiązana wystawić fakturę VAT dokumentującą wniesienie do Spółki wkładu niepieniężnego w postaci przysługującego Gminie udziału w działce o pow. ok. 4 000 m², która zostanie wydzielona z działki nr b.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku o towarów i usług. W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od czynności cywilnoprawnych zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Wskazać należy, że stosownie do treści art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem, w przedmiotowej sprawie powyższa interpretacja indywidualna wydana Państwu (Spółce) nie wywiera skutku prawnego dla Gminy. Jeżeli Gmina jest zainteresowana otrzymaniem indywidualnej interpretacji w swojej sprawie, to winna wystąpić z własnym wnioskiem ORD-IN.

Ponadto zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, jak również w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.