Interpretacja 0111-KDIB3-2.4012.941.2025.2.AR

Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

15 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 14 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od towarów i usług.

Treść wniosku jest następująca:

 

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcą niniejszego wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej jest Pani X, zwana dalej w treści przedmiotowego wniosku również „Wnioskodawcą” lub „Pożyczkobiorcą”, jednocześnie będąca Wspólnikiem oraz Prezesem Zarządu spółki (…) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (….) przy ulicy (…) nr lokalu (…), zarejestrowanej w Krajowym Rejestrze Sądowym pod numerem (…), posiadającej numer REGON (…), numer NIP: (…), zwana dalej w treści przedmiotowego wniosku „Spółką” lub „Pożyczkodawcą”.

Udziałowcami Spółki są: Pani X (Wnioskodawca) posiadająca 50% udziałów i praw głosu na zgromadzeniu wspólników oraz Pan Y, posiadający 50% udziałów i praw głosu na zgromadzeniu wspólników.

Kapitał zakładowy Spółki wynosi (…) złotych.

Zarząd Spółki działa w składzie dwuosobowym: funkcję Prezesa Zarządu pełni Pani X, funkcję Wiceprezesa Zarządu - Pan Y.

Spółka prowadzi działalność w zakresie (…). Ponadto, Spółka świadczy usługi (…).

Spółka prowadzi oraz zarządza trzema Zakładami Opiekuńczo-Leczniczymi położonymi w (…) (ul. … oraz ….) oraz w (…) (ul. …). Spółka prowadzi ponadto Hospicjum przeznaczone dla osób starszych lub nieuleczalnie chorych, wymagających stałej, całodobowej opieki, położone także w (…).

Z racji charakteru prowadzonej działalności, znaczna część przychodów Wnioskodawcy pochodzi z otrzymanych od NFZ refundacji kosztów świadczonych usług medycznych. W pozostałym zakresie z usług komercyjnych.

Przedmiotem przeważającej działalności Spółki wynikającym z kodów PKD zamieszczonych w KRS jest: (…).

 

Kluczowe obszary pozostałej działalności Spółki wynikające z zamieszczonych w KRS kodów PKD są następujące:

1) (…);

2) (…);

3) (…);

4) (…);

5) (…);

6) (…);

7) (…);

8) (…);

9) (…).

Działalność polegająca na świadczeniu usług finansowych, w tym udzielaniu pożyczek czy innego rodzaju finansowania nie została zamieszczona w kodach PKD umieszczonych w KRS dotyczących przedmiotu działalności Spółki.

Spółka figuruje w tzw. „białej liście” podatników VAT (wykazie podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy VAT, niezarejestrowanych oraz wykreślonych i przywróconych do rejestru VAT) jako zwolniona z obowiązku zapłaty tego podatku (korzysta ze zwolnienia przedmiotowego z art. 43 ust. 1 pkt 18) Ustawy o VAT).

W 2024 roku Spółka osiągnęła przychody na poziomie (…) zł oraz zysk netto na poziomie (…) zł, co stanowi 13,61% przychodów (wskaźnik marży zysku netto). Zysk ze sprzedaży wynosił w 2024 roku (…) zł, a zysk z działalności operacyjnej (…) zł co stanowi 17,36% przychodów (wskaźnik marży EBIT). Wartość aktywów Spółki w 2024 roku wynosiła (…) zł, w tym (…) zł aktywów trwałych (w przeważającej mierze jest to wartość nieruchomości oraz budynków składających się na wyszczególnionej powyżej ZOL-e oraz Hospicjum.)

Spółka posiadała na datę bilansową 2024 roku kapitał własny o wartości (…) zł oraz zobowiązania i rezerwy na zobowiązania o wartości wynoszącej (…) zł z czego znaczną część (… zł) stanowiły długoterminowe pożyczki oraz kredyty inwestycyjne udzielone Wnioskodawcy na realizacje inwestycji ZOL.

W latach 2020-2024 zdecydowana większość zysku netto wypracowanego przez spółkę była przeznaczana na kapitał zapasowy.

Wskaźnik ogólnego zadłużenia (zobowiązania i rezerwy na zobowiązania/aktywa ogółem) Spółki wynosił (…) w 2024 roku a wskaźnik płynności finansowej I stopnia (aktywa obrotowe/zobowiązania krótkoterminowe) wyniósł w 2024 roku (…).

Według stanu na 30 września 2025 wskaźniki płynności oraz sprawności działania wykazywały dalszy wzrost w stosunku do lat poprzednich:

   - wskaźnik płynności finansowej I stopnia: (…) co oznacza, iż aktywa obrotowe przekraczają (…) raza zobowiązania krótkoterminowe (wzrost względem stanu na koniec roku 2024 - wówczas ….);

   - wskaźnik płynności finansowej II stopnia: (…) (wzrost względem końca roku 2024 - wówczas …);

   - wskaźnik płynności finansowej III stopnia: (…) (znaczący wzrost względem końca roku 2024 - wówczas …) - co oznacza, iż środki pieniężne bezpośrednio dyspozycyjne przekraczają (…) raza wszystkie zobowiązania krótkoterminowe, a jednocześnie stanowią 123% wszystkich zobowiązań Spółki (razem z długoterminowymi zobowiązaniami finansowymi);

   - cykl inkasa należności: (…) dnia tj. na niższym, lepszym ekonomicznie poziomie niż na koniec 2024 roku, kiedy wynosił 31 dni;

   - cykl realizacji zobowiązań: (….) dnia - na koniec 2024 roku wynosił (…) dni.

Kapitały własne Spółki są aktualnie (…) raza wyższe od sumy wszystkich jej zobowiązań (krótko - i długoterminowych), a stan środków pieniężnych Spółki na dzień 30 września 2025 r. wyniósł (…) złotych, co przekracza ponad dwukrotnie wartość zysku netto Spółki osiągniętego na koniec poprzedniego roku obrachunkowego. Spółka od kilku okresów obrachunkowych notuje wysoką, stałą nadpłynność finansową znacznie przekraczającą aktualnie potrzeby finansowania bieżącego kapitału obrotowego niezbędnego dla prowadzenia działalności statutowej.

 

Przesłanką dla której Wnioskodawca postanowił zwrócić się z przedmiotowym wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej jest fakt, iż Spółka zamierza udzielić Wnioskodawcy tj. Pani X, Wspólnikowi a zarazem Prezesowi Zarządu Spółki, pożyczki cywilnoprawnej z przeznaczeniem na finansowanie inwestycji prywatnej realizowanej na rynku nieruchomości. Przedmiotowa pożyczka, o której mowa powyżej zostanie udzielona zgodnie z przepisami i regulacjami prawnymi wynikającymi z art. 720-art. 724 Ustawy Kodeks Cywilny z dnia 23 kwietnia 1964 roku. Zgodnie z postanowieniami stosownej uchwały Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki z dnia 3 grudnia 2025 roku w sprawie wyrażenia zgody na udzielenie przez Spółkę pożyczki cywilnoprawnej dla osoby powiązanej, najistotniejsze warunki i parametry finansowe pożyczki będą następujące:

   1. Kwota pożyczki - (…) złotych.

   2. Okres finansowania/okres obowiązywania pożyczki - (…) lat.

   3. Spłata rat kapitałowych pożyczki - w okresach rocznych, w pięciu równych ratach w wysokości (…) złotych każda, płatnych w terminie kolejnej rocznicy pożyczki.

   4. Oprocentowanie ustalono na warunkach rynkowych, zmienne, oparte o zmienną stawkę referencyjną rynku pieniężnego WIBOR 3M powiększoną o stałą marżę ryzyka kredytowego w wysokości 2,6 punktów procentowych (zgodnie z Obwieszczeniem Ministra Finansów w sprawie ogłoszenia rodzaju bazowej stopy procentowej i marży dla potrzeb cen transferowych w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych tzw. „….”).

   5. Pożyczka zostanie udzielona bez konieczności ustanowienia prawnych zabezpieczeń wierzytelności.

   6. Przewidywane źródło spłaty rat kapitałowych pożyczki: sukcesywna wypłata dywidendy dla udziałowców Spółki za lata 2025-2029 stanowiącej część zysku netto Spółki wypracowanego w danym okresie obrachunkowym/bilansowym.

   7. Przewidywane źródło spłaty odsetek: dochody bieżące Pożyczkobiorcy.

Spółka nie udzielała wcześniej żadnych pożyczek, jest to zatem pierwsza taka czynność podejmowana przez Spółkę.

Pytanie

Czy w przypadku przedmiotowego zdarzenia przyszłego Spółka udzielając pożyczki będzie działać w charakterze podatnika podatku VAT, a udzielenie pożyczki będzie stanowić odpłatne świadczenie usług na gruncie podatku VAT, a co za tym idzie czy będzie objęte obowiązkiem podatkowym na gruncie VAT korzystając tym niemniej ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 38) ustawy VAT, w wyniku czego znajdzie zastosowanie art. 2 pkt 4) ustawy o PCC a opisana czynność udzielenia pożyczki będzie wyłączona z zakresu opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych?

 

Pani stanowisko w sprawie

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1) lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295 z późn. zm.) zwanej dalej w treści niniejszego wniosku „ustawą o PCC”, podatkowi od czynności cywilnoprawnych zwanemu dalej „PCC” podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

 

Zgodnie z art. 2 pkt 4) lit a) i b) ustawy o PCC nie podlegają PCC:

„4. czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany:

   a) w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług, z wyjątkiem umów sprzedaży, których przedmiotem jest lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, opodatkowanych zgodnie z art. 7a,

   b) jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:

   - umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,

   - umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych, (..)”

 

Zgodnie z art. 1a pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:

„(..) Użyte w ustawie określenie podatek od towarów i usług oznacza podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 1570, 1598, 1852) lub podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich. (…)”

Zatem dla celów zastosowania ww. regulacji konieczne jest ustalenie, czy podmiot udzielający finansowania na podstawie umowy pożyczki działał w sferze danej czynności jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą w zakresie udzielania finansowania/pożyczek, a w konsekwencji dana pożyczka stanowi czynność zwolnioną lub podlegającą opodatkowaniu VAT, gdyż objęcie tej czynności zakresem ustawy o podatku od towarów i usług skutkuje wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 lit. a lub b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Takie rozumowanie znajduje potwierdzenie w szeroko ukształtowanej linii orzeczniczej oraz interpretacyjnej administracji skarbowej, a dobrym jego przykładem może być np. między innymi interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 listopada 2025 r. o numerze 0111-KDIB2-3.4014.472.2025.4.BZ.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm.) zwanej dalej „ustawą o VAT”, zakres podmiotowy podatku od towarów i usług dotyczy tylko takich podmiotów (osób prawnych, jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej oraz osób fizycznych), które samodzielnie prowadzą działalność gospodarczą o której mowa w ust. 2 tego artykułu, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

 

W art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:

„2. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.”

 

Z kolei zakres przedmiotowy podatku od towarów i usług został określony w art. 5 ustawy o VAT.

 

Zgodnie z brzmieniem tego artykułu:

  „1. Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

   2. Czynności określone w ust. 1 podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego, czy zostały wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa. (…)”

 

Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:

„1. Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa. (...)”

 

Art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi:

„1. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

   1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;

   2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;

   3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;

   4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;

   5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;

   6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;

   7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6. (…)”

 

Należy zauważyć, iż pojęcie usługi zostało zdefiniowane bardzo szeroko. Taka konstrukcja definicji usług pozwala na objęcie zakresem przedmiotowym podatku VAT wszelkich transakcji wykonywanych w ramach działalności gospodarczej.

 

Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów, polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

1) w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

2) świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy usługi (wynagrodzenie).

Należy podkreślić, że obydwa ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT.

Aby z kolei uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą usługi, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć zatem bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę, przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia.

W świetle powyższego należy zatem stwierdzić zdaniem Wnioskodawcy, że czynność udzielenia pożyczki za wynagrodzeniem stanowi odpłatne świadczenia usług na gruncie ustawy o VAT, a zatem podlega zakresowi przedmiotowemu opodatkowania tymże podatkiem (analogiczne stanowisko wyraził m.in. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w indywidualnej interpretacji podatkowej z 15 lipca 2022 roku nr 0111-KDIB3-1.4012.338.2022.4.AMA).

Spółka działa jako podatnik VAT zwolniony z racji charakteru świadczonych przez siebie usług medycznych (art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy VAT). Okoliczność ta oznacza, iż przedmiotowa planowana umowa pożyczki stanowiłaby czynność wykraczającą poza pojęcie usług w zakresie opieki medycznej określone w tytule do zwolnienia przedmiotowego wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 18) ustawy o VAT, niemniej byłaby objęta zakresem zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 43 ust. 1 pkt 38) ustawy o VAT.

W tym kontekście należy wskazać, iż zgodnie z dominującym poglądem w orzecznictwie oraz w doktrynie prawa podatkowego, zwolnienie podatkowe dotyczy takich sytuacji, w których pomimo istnienia obowiązku podatkowego, nie dochodzi do powstania zobowiązania podatkowego w odniesieniu do wskazanych w ustawie podatkowej stanów faktycznych i prawnych.

Stanowisko takie wyraził m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku NSA z dnia 13 stycznia 2015 r. II FSK 285/13:

„Zwroty legislacyjne „nie podlega” lub „nie podlegają” oznaczają, że ustawodawca określoną kategorię przedmiotową wyłączył spod działania przepisów danej ustawy (…). Należy odróżnić wyłączenia od zwolnień. Wyłączenia są wyrazem całkowitego braku zainteresowania ustawodawcy określonymi kategoriami stanów faktycznych lub prawnych, a więc określone sytuacje i stany w ogóle nie są objęte zakresem przedmiotowym danego podatku lub opłaty. Zwolnienia dotyczą natomiast stanów faktycznych, które objęte są obowiązkiem podatkowym, ale ustawodawca - kierując się pewnymi względami - uwalnia od podatku takie zdarzenia lub przedmiot. (...)”

Wobec powyższego, w celu ustalenia czy Spółce przysługuje prawo do wspomnianego zwolnienia (wynikającego art. 43 ust. 1 pkt 38) ustawy o VAT) należy stwierdzić czy w analizowanym przypadku powstał obowiązek podatkowy na gruncie ustawy VAT - w przypadku odpowiedzi negatywnej na to pytanie będzie to równoznaczne ze stwierdzeniem, że czynność ta nie korzysta ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 38) ustawy o VAT, gdyż nie doszło do powstania obowiązku podatkowego, a co za tym idzie ustawa o VAT nie będzie miała zastosowania.

Aby obowiązek podatkowy na gruncie ustawy o VAT powstał, konieczne jest wykazanie nie tylko objęcia analizowanej czynności polegającej na udzieleniu pożyczki przedmiotowym zakresem opodatkowania podatkiem VAT. Należy jednocześnie ustalić czy dokonanie wyżej opisanej czynności będzie związane z prowadzeniem działalności gospodarczej rozumianej zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy VAT, a zatem czy Spółka działa w tym przypadku jako podatnik podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy VAT (zakres podmiotowy opodatkowania).

W odniesieniu do opodatkowania czynności udzielenia pożyczki podatkiem od towarów i usług wykształciły się w doktrynie oraz orzecznictwie dwa poglądy:

  1. Zgodnie z pierwszym o kwalifikacji podatkowoprawnej danej czynności decydować będą określone okoliczności sprawy, wymagające każdorazowo wykazania, że w zakresie analizowanej czynności dokonujący ją podmiot działał w charakterze podatnika VAT (tj. jako prowadzący działalność gospodarczą w tym zakresie). Jak się wskazuje, „ani formalny status podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, ani okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości, nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, że w odniesieniu do tej konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług(…)” (Wyrok NSA z 24 czerwca 2016 r. II FSK 1493/14).

Podobnie w tym kwestii wypowiedział się NSA w wyroku z dnia 14 sierpnia 2019 r. II FSK 2964/17: „(…) Analiza przywołanych wyżej przepisów pozwala wysnuć wniosek, iż ani formalny status podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, ani okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości, nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, że w odniesieniu do tej konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. A zatem, odpowiedź na pytanie, czy dany podmiot w odniesieniu do danej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do konkretnych okoliczności faktycznych danej sprawy (...)”.

oraz:

„(…) Wbrew twierdzeniom Skarżącej, bez znaczenia w tym względzie pozostaje okoliczność powiązań gospodarczego między stronami oraz zamiaru uzyskania przez pożyczkodawcę wynagrodzenia, gdyż wbrew temu co sądzi autor skargi kasacyjnej, sam fakt „zarobkowego udzielenia pożyczki” nie jest równoznaczny z zawodowym udzielaniem pożyczek przez pożyczkodawcę. Równocześnie zauważyć należy, że nie wskazano, aby pożyczkodawca udzielał jakichkolwiek pożyczek innym, poza skarżącą, podmiotom (...)”.

  2. Zgodnie z drugim stanowiskiem w przypadku działań podejmowanych przez podatnika podatku od towarów i usług z użyciem zasobów znajdujących się w jego działalności gospodarczej udzielenie pożyczki należy traktować jako świadczenie usług finansowych wykonane w ramach tejże działalności. I nie powinno mieć w tym przypadku znaczenia, czy czynności takie są wykonywane jednostkowo, sporadycznie, bądź czy działalność taka została prawidłowo uwzględniona w rejestracji sądowej.

Na gruncie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców również wtedy, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Nie budzi wątpliwości fakt, że Pożyczkodawca jest podmiotem gospodarczym o szerokim spektrum działalności, posiadającym duże możliwości w zakresie rozszerzenia zakresu swojej działalności, tak więc wpis z rejestru sądowego należy traktować wyłącznie jako praktyczną wskazówkę dla ewentualnych kontrahentów. Co dalej niezmiernie doniosłe, nie można wykluczyć sytuacji, że w dalszym okresie prowadzonej przez siebie działalności spółka będzie świadczyła usługi przedmiotowego rodzaju. W piśmiennictwie wyrażany jest pogląd, zgodnie z którym «w przypadku pierwszej czynności opodatkowanej (jednorazowej) tylko towarzyszące jej okoliczności pozwalają ocenić, czy działalność będzie kontynuowana (...). Podkreślić tutaj należy, że nie jest konieczne faktyczne kontynuowanie danej działalności (prowadzenie częstotliwe), choćby nawet po dokonaniu jednorazowej czynności podmiot zaprzestał dalszego prowadzenia działalności gospodarczej»” (A. Bartosiewicz, R. Kubacki, VAT. Komentarz, Kraków 2011, s. 224.)

Zgodnie z Wyrokiem WSA w Łodzi z dnia 4 października 2011 r. I SA/Łd 1085/1 można także przytoczyć, iż:

„(..) Jeżeli podmiot prowadzący działalność gospodarczą udziela pożyczki to mimo, iż nie jest to zasadniczy zakres działalności i czynność taka nie została wskazana w przedmiocie działalności w Krajowym Rejestrze Sądowym, to udzielenie pożyczki należy uznać za czynność w ramach prowadzonej działalności opodatkowanej podatkiem VAT, a co za tym idzie za czynność zwolnioną z art. 2 pkt 4 Ustawy o PCC (…)”.

oraz:

„(…) W tym kontekście rozstrzygające staje się uznanie bądź nie, że umowa pożyczki została po stronie pożyczkodawcy dokonana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Organy, negatywnie ustosunkowując się do tej kwestii, miały na uwadze okoliczność, że czynność ta została dokonana jednorazowo, a ponadto, że nie została wskazana w przedmiocie działalności uwidocznionym w Krajowym Rejestrze Sądowym pożyczkodawcy jako rodzaj prowadzonej przez niego działalności. W ocenie Sądu taka kwalifikacja przedmiotowej czynności nie jest poprawna. Trafnie wywodzi bowiem Skarżąca, iż kwota udzielonej pożyczki, a była to suma znacząca - (...) złotych, pochodziła ze środków zgromadzonych w toku prowadzonej działalności gospodarczej i jej służąca. Ponadto wypłacona została z konta bankowego służącego prowadzeniu działalności gospodarczej i udzielona została - co ma szczególne znaczenie - za wynagrodzeniem. Prawidłowa wydaje się być zatem konstatacja, że decydujące znaczenie dla uznania pożyczkodawcy za podatnika VAT w związku ze sporną czynnością miały dwie okoliczności: wykorzystanie przy udzieleniu pożyczki przedsiębiorstwa spółki pożyczkodawcy oraz odpłatny charakter czynności. Na gruncie art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców również wtedy, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy”.

Ponadto:

„(..) Jako błędne określa się zawężanie działalności do typowych i zasadniczych transakcji gospodarczych (np. dotyczących zasadniczego zakresu działalności podatnika) i pozostawienie poza jej zakresem pobocznych czynności wykonywanych jednak w szerokim kontekście prowadzonej działalności gospodarczej. Jak podkreśla się w literaturze, „prowadzić to może z jednej strony do nieuzasadnionego ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego, a z drugiej strony do bezpodstawnego wyłączenia transakcji z opodatkowania VAT” (por. komentarz do art. 15 J. Martini, P. Skorupa, M. Wojda, VAT 2010. Komentarz, Warszawa 2010). W tym ujęciu niezwykle doniosłe znaczenie ma nadużywanie tzw. koncepcji Armbrecht do wyłączania pobocznych transakcji wykonywanych przez podatnika z opodatkowania poprzez uznanie, że nie są one wykonane „przez podatnika działającego w takim charakterze” (por. Wyrok TS UE z dnia 4 października 1995 w sprawie C-291/92, Finanzamt Ülzen przeciwko Dieter Armbrecht)”.

Należy wskazać na tej kanwie, że wskazany pogląd (stanowisko nr 2) oznacza domniemanie działania jako podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Innymi słowy, tak długo, jak dany podmiot prowadzi stałą działalność gospodarczą w jakimkolwiek zakresie i następnie wykorzystuje środki finansowe pozyskane w ramach tej działalności do sfinansowania innego podmiotu gospodarczego/innej osoby, taką działalność objętą zakresem przedmiotowym ustawy o podatku od towarów i usług uznać należy, ze względu na charakter wykorzystywanych aktywów (ich pochodzenie), odpłatność i podmiot udzielający finansowania (przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą), za działalność podejmowaną w ramach statusu podatnika VAT. Tym samym - z tytułu której dany podmiot podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (a jednocześnie zwolnieniu przedmiotowemu z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT).

Pogląd o domniemaniu działania jako podatnik VAT w zakresie udzielanych pożyczek prezentowany jest także w doktrynie (A. Wacławczyk, K. Winiarski [w:] S. Bogucki, A. Wacławczyk, K. Winiarski, Podatek od czynności cywilnoprawnych. Komentarz, Warszawa 2021, art. 2.).

Przykładowo można w tej kwestii wskazać, iż według A. Bartosiewicz, Zasady opodatkowania finansowania społecznościowego” LEX 2019:

„(…) jeśli dany podmiot udziela pożyczki ze środków finansowych używanych w działalności gospodarczej to taka czynność mieści się w jego przedmiocie działalności. Dotyczy to zwłaszcza jednostek organizacyjnych, które - w przeciwieństwie do osób fizycznych - nie mają praktyczne innych sfer funkcjonowania, jak działalność gospodarcza (w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług). Wszystkie czynności podejmowane przez podmiot będący podatnikiem VAT, który działa w tym charakterze, leżą w przedmiocie jego działalności. W ocenie autora w przypadku przedsiębiorców działających w tym charakterze należałoby przyjąć domniemanie, że czynności, które one wykonują, leżą w przedmiocie ich działalności gospodarczej (jako podatnika VAT)”.

Wskazać można również, w ślad za poglądem wyrażonym w: A. Wacławczyk, K. Winiarski [w:] S. Bogucki, A. Wacławczyk, K. Winiarski, Podatek od czynności cywilnoprawnych. Komentarz, Warszawa 2021, art. 2, iż: „(…) Takie podejście wydaje się być także zgodne z tezą zaprezentowaną w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości, zgodnie z którą: „Artykuł 9 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE (...) należy interpretować w ten sposób, że osoba fizyczna, która już jest podatnikiem podatku od wartości dodanej w związku ze swoją działalnością prywatnego komornika, powinna zostać uznana za „podatnika” względem każdej innej działalności gospodarczej wykonywanej w sposób okazjonalny, pod warunkiem że działalność ta stanowi działalność w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112/WE” (Wyrok TS z 13.06.2013 r., C-62/12).

Przedstawiona powyżej konkluzja wynikała ze stanowiska Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, zgodnie z którym o ile z wykładni a contrario art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE może wynikać, że osoba, która dokonuje jedynie okazjonalnie transakcji z reguły dokonywanej przez producentów, handlowców lub usługodawców, nie powinna zasadniczo być uznana za „podatnika” w rozumieniu dyrektywy 2006/112/WE, to bynajmniej nie wynika z tego przepisu, że podatnik działający w pewnej dziedzinie działalności, który dokonuje transakcji należącej do innej dziedziny działalności, nie jest zobowiązany do zapłaty VAT od tej transakcji (Wyrok TS z 13.06.2013 r., C-62/12).

Jak widać, stanowisko TSUE prowadzi do wniosku, że podmiot, który stał się podatnikiem w związku z wykonywaniem określonej działalności gospodarczej, jest co do zasady (a więc w pewien domniemany sposób) podatnikiem także w odniesieniu do innych obszarów działalności gospodarczej. Odnosząc się do statusu podatnika w doktrynie, wskazano, że „nie ma powodu, aby z punktu widzenia tego właśnie statusu w różny sposób traktować różne pola tej wykonywanej przezeń działalności” (T. Michalik, VAT. Komentarz, Warszawa 2017, s. 270.).

Podsumowując, o ile należy zgodzić się z poglądem, że wskazanie zakresu działalności w umowie spółki czy też rejestrze sądowym, jak również częstotliwość danych działań (bądź ich jednorazowy charakter) nie powinny mieć decydującego wpływu na ocenę kwalifikacji na potrzeby podatku od towarów i usług podejmowanych działań, nie można jednak też zaprzeczyć, iż o tym, czy dana transakcja podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, decydują okoliczności tej konkretnej transakcji.

Sam fakt, że dany podmiot jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, nie ma decydującego znaczenia. Istotne jest, czy w odniesieniu do danej transakcji podmiot taki działa w charakterze podatnika od towarów i usług.

Zdaniem Wnioskodawcy, należy stanąć na stanowisku, iż podejmowanie działań przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w sposób odpłatny, z wykorzystaniem aktywów uzyskanych w ramach działalności gospodarczej, powinno implikować domniemanie, że dane działania zostały przeprowadzone przez podatnika podatku od towarów i usług w ramach działalności gospodarczej. Przyjęcie odmiennego podejścia oznaczałoby, poza trudnością dokonania oceny, tym samym - jej arbitralnością, permanentny stan niepewności w zakresie oceny właściwych skutków podatkowych podejmowanych działań także po stronie kontrahenta. Warto pamiętać, że podatnikiem podatku od czynności cywilnoprawnych nie będzie w tym przypadku pożyczkodawca (czyli podatnik VAT), ale pożyczkobiorca (m.in. w ślad za: A. Wacławczyk, K. Winiarski [w:] S. Bogucki, A. Wacławczyk, K. Winiarski, Podatek od czynności cywilnoprawnych. Komentarz, Warszawa 2021, art. 2).

Przyjęcie pewnego automatyzmu w tym zakresie, choć bardziej przez odniesienie do całościowej działalności gospodarczej niż domniemanie działania jako podatnik w związku z konkretną czynnością, postulowane było w przeszłości także w interpretacjach organów podatkowych, które wskazywały, że „częstotliwość, na którą wskazuje art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług odnosi się do całości działalności podatnika, a nie jej rodzajów”.

Przytoczyć tu należy następujący pogląd:

„(…) Zważywszy, że wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w sposób częstotliwy, (...) poszczególne rodzaje czynności dokonywane w ramach tej działalności (w tym np. udzielanie pożyczek) powinny podlegać podatkowi od towarów i usług, nawet jeżeli dany rodzaj czynności zostałby wykonany jednorazowo. Nie ma tu znaczenia sporadyczność czynności. Potwierdzeniem powyższego jest chociażby fakt, że zgodnie z art. 90 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług sporadyczne transakcje w zakresie pośrednictwa finansowego mogą zostać pominięte przy obliczaniu obrotu podatnika dla proporcji rozliczania podatku naliczonego. Oznacza to, że również czynności sporadyczne (w tym dokonywane jednorazowo) podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Gdyby czynności sporadyczne wykonywane przez podatnika podatku od towarów i usług nie podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, wówczas ustawodawca nie wprowadzałby dodatkowego zastrzeżenia, że tego rodzaju czynności mogą zostać pominięte przy liczeniu proporcji podatku od towarów i usług. Przyjęcie odmiennej tezy oznaczałoby, że wyłączona spod opodatkowania byłaby każda czynność wykonywana raz na kilka lat, czy też jednorazowo - np. sprzedaż wycofanego z użytkowania składnika majątku, czy też wykonanie usługi przez podmiot zajmujący się na co dzień dostawą towarów. W praktyce mogłoby to doprowadzić do naruszenia zasady neutralności podatku od towarów i usług i zasad równej konkurencji (podatnik podatku od towarów i usług prowadzący działalność w zakresie świadczenia usług transportu mógłby np. dokonać jednorazowej czynności sprzedaży mebli, nie naliczając w przypadku tej dostawy podatku od towarów i usług należnego, z uwagi na fakt, że czynność ta miała charakter sporadyczny)” (Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 14.04.2009 r., ILPP1/443-149/09-2/BP, LEX nr 96013, A. Wacławczyk, K. Winiarski [w:] S. Bogucki, A. Wacławczyk, K. Winiarski, Podatek od czynności cywilnoprawnych. Komentarz, Warszawa 2021, art. 2).

Argumentując na rzecz zaprezentowanego stanowiska, należy przede wszystkim stwierdzić, że Spółka posiada według stanu na 30.09.2025 stałą, znaczną nadpłynność operacyjną wyrażoną między innymi poprzez fakt stanu salda środków pieniężnych w kasie i na rachunkach wynoszącego 17.360.370,86 zł i utrzymującego się na podobnym poziomie od kilku okresów obrachunkowych. Spółka wykazuje tym samym bardzo wysoką wartość wskaźników płynności finansowej, które zostały dokładnie przytoczone w opisie stanu faktycznego. Stan ten ma wpływ na niedostateczny stopień ekonomicznego wykorzystania aktywów i wyłączenie znaczącej części aktywów obrotowych o wysokiej płynności ze źródeł generowania rentowności Spółki.

Z tego także powodu Spółka planuje kontynuowanie działalności w zakresie udzielania pożyczek również w latach następnych w celu zapewnienia lepszej alokacji niepracujących zasobów pieniężnych o znacznej wartości. Zatem pomimo, iż w ujęciu historycznym przedmiotowa pożyczka miałaby charakter incydentalny, nie wyklucza się, iż w przyszłości tego rodzaju czynności będą wykonywane regularnie, z zastrzeżeniem, iż zamiarem Wnioskodawcy jest minimalizacja ryzyka kredytowego i udzielania pożyczek jedynie podmiotom, co do których można przyjąć, iż ryzyko braku spłaty pożyczki wraz z odsetkami jest bardzo niskie, a stopień posiadanej wiedzy o kondycji ekonomiczno-finansowej podmiotu pożyczkobiorcy jest pełny.

Wspomnieć należy również w tym kontekście, że całość środków pieniężnych, które zostałyby wykorzystane do udzielenia rzeczonego finansowania pochodzi z działalności gospodarczej Spółki polegającej na prowadzeniu Zakładów Opiekuńczo-Leczniczych oraz Hospicjum stanowiącej trzon jej działalności zarobkowej.

Również odpłatny oraz rynkowy charakter planowanej umowy pożyczki wynikający z ustalenia warunków struktury finansowania oraz wynagrodzenia pożyczkodawcy na poziomie rynkowym, zgodnie z Obwieszczeniem MF w sprawie Safe Harbour (Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. w sprawie ogłoszenia rodzaju bazowej stopy procentowej i marży dla potrzeb cen transferowych w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku dochodowego od osób prawnych M.P. z 2024, poz. 1105) oraz ustalenie harmonogramu spłat w regularnych okresach rocznych winno wskazywać na zawodowy charakter przedmiotowej czynności.

Celem udzielenia powyższej pożyczki jest przede wszystkim wykorzystanie kontekstu sytuacji i zapotrzebowania wspólnika na środki finansowe jako przesłanki dla możliwości optymalnego, o bardzo ograniczonym ryzyku (z racji na finansowanie spłat rat kapitałowych pożyczki z wypłacanej wspólnikowi dywidendy z zysku netto Spółki), o charakterze zwrotnym, alokowania stałych nadwyżek wolnych środków pieniężnych w celu uzyskania przez Spółkę zysku z przychodów finansowych.

Na tej kanwie można przytoczyć również stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w Interpretacja indywidualna z 14 lipca 2017 r., 0114-KDIP4.4012.257.2017.1.MK, zgodnie z którym: „(..) Udzielanie pożyczek przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki uznania tych czynności za podlegające opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu ich udzielenia, czy statusu nabywcy. Udzielanie pożyczek przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług. Udzielenie pożyczki stanowi świadczenie na rzecz innego podmiotu, polegające na udostępnieniu kapitału na wskazany w umowie okres czasu. Czynność udzielenia pożyczki w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w zamian za wynagrodzenie (np. odsetki), stanowi zatem odpłatne świadczenie usług, co do zasady, podlegające opodatkowaniu VAT. Zatem, odsetki z tytułu zawarcia umowy otrzymane z tytułu udzielonej pożyczki stanowią wynagrodzenie z tytułu jej udzielenia, (…)”

Co istotne należy dodać, w powyżej przywołanej interpretacji indywidualnej prawa podatkowego, stan faktyczny był niezwykle podobny do przedstawionego w niniejszym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

Podobne stanowisko zostało wyrażone w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 27 marca 2014 r. o sygn. IPPP1/443-125/14-2/AS.

Powyżej zaprezentowane stanowisko znajduje zastosowanie również i interpretacjach indywidualnych Dyrektora KIS wydawanych w bieżącym roku podatkowym.

Przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 11 czerwca 2025 r. o numerze 0111-KDIB3-1.4012.365.2025.2.KW Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej podzielił pogląd podatnika stwierdzając, że:

„Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Według ust. 2 powołanego artykułu:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów lub świadczenie usług podlegać będą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywane będą przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy towarów lub świadczenia usług mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Pana wątpliwości w zakresie podatku od towarów i usług dotyczą kwestii czy udzielenie Panu opisanej pożyczki korzysta ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług.

Aby rozstrzygnąć przedstawioną przez Pana kwestię czy udzielenie pożyczki korzysta ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 należy uprzednio ustalić czy wskazana we wniosku pożyczka pieniężna, oprocentowana, otrzymana przez Pana podlega - jako odpłatne świadczenie usług - podatkowi od towarów i usług.

Istota umowy pożyczki została zawarta w art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 z późn. zm.).

Zgodnie z art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego: Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

W wyniku spełnienia świadczenia przez dającego pożyczkę, określone przedmioty majątkowe stają się własnością biorącego pożyczkę. Zasilają one jednak tylko czasowo majątek biorącego pożyczkę, który obowiązany jest do zwrotu, tj. do przeniesienia na drugą stronę własności tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego rodzaju.

Czynność polegająca na udzieleniu pożyczki pieniężnej podlegającej oprocentowaniu stanowi odpłatne świadczenie usług i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Udzielenie pożyczki przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki uznania tej czynności za podlegające opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu jej udzielenia, czy statusu nabywcy. Udzielenie bowiem pożyczki przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług, nawet gdy ta czynność nie znajduje się w jej zakresie przedmiotowym.

Charakter i cechy usługi udzielenia pożyczki wskazują, że czynność ta mieści się w definicji pojęcia „działalność gospodarcza”. W świetle art. 15 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT, działalność gospodarcza „obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”. Niewątpliwie przekazanie środków pieniężnych (a zatem wartości o charakterze niematerialnym) na rzecz pożyczkobiorcy, na określony okres czasu, za ustalonym wynagrodzeniem (w postaci odsetek), uzyskiwanym w ustalonych okresach rozliczeniowych, stanowi wykorzystywanie tych środków w sposób ciągły i w celach zarobkowych. Usługa tego rodzaju mieści się zatem w pojęciu „działalność gospodarcza” zdefiniowanym w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Ponadto należy zauważyć, że wpis przedmiotu działalności gospodarczej (wg klasyfikacji PKD) do rejestru KRS nie ma decydującego znaczenia dla określenia zakresu wykonywanej faktycznie działalności, a w konsekwencji do określenia czy podmiot prawa podatkowego z tytułu wykonywanych czynności staje się podatnikiem w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Podawany bowiem przy rejestracji podmiotów gospodarczych zakres działalności według Polskiej Klasyfikacji Działalności ma charakter orientacyjny. Ponadto, ewentualny brak danego kodu czynności wg klasyfikacji PKD w umowie spółki i wykonanie jej nie oznacza, że przedsiębiorca wykonuje czynność niezgodną z prawem”.

Dodatkowo należy tutaj również wspomnieć oraz dodać, że stan faktyczny przedstawiony w powyżej zacytowanej interpretacji indywidualnej wykazywał znaczną zbieżność z planowanym zdarzeniem przyszłym przedstawionym w niniejszym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Poniżej ów opis: „W dniu 24 października 2024 r. Spółka (...) udzieliła Wnioskodawcy jednorazowej, odpłatnej pożyczki w wysokości (...) zł. Pożyczka została udzielona na podstawie pisemnej umowy, w której ustalono, że Wnioskodawca będzie zobowiązany do zapłaty odsetek ustawowych za opóźnienie za okres od dnia zawarcia umowy do dnia zwrotu pożyczki. Termin spłaty został ustalony na (...) lat. Wnioskodawca ustalił że Spółka która udzieliła pożyczki, nie prowadzi działalności w zakresie usług finansowych, nie posiada takiego wpisu w KRS, a udzielenie pożyczki miało charakter incydentalny i nie było związane z przedmiotem działalności gospodarczej spółki. Środki na pożyczkę pochodziły ze środków własnych spółki, a pożyczka została udzielona wyłącznie jako jednorazowe wsparcie dla wspólnika”.

Co znamienne w stanie faktycznym przedstawionym w interpretacji indywidualnej z dnia 11 czerwca 2025 r. 0111-KDIB3-1.4012.365.2025.2.KW, zaznaczono iż „pożyczka została udzielona wyłącznie jako jednorazowe wsparcie dla wspólnika” co zgodnie z wnioskowaniem a fortiori tym bardziej skłania ku drugiemu z zaprezentowanych stanowisk podzielanemu przez Wnioskodawcę, gdyż celem Spółki jest nie tyle udzielenie jednorazowego wsparcia dla wspólnika, co bardziej efektywne alokowanie nadwyżkowych zasobów pieniężnych zgromadzonych w wyniku prowadzonej działalności gospodarczej.

Na kanwie wyżej wspomnianej interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 11 czerwca 2025 r. o numerze 0111-KDIB3-1.4012.365.2025.2.KW należy również wskazać, iż w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia z dnia 04 lipca 2025 r. o numerze 0111- KDIB2-2.4014.143.2025.1.PB stwierdzono prawidłowość zastosowania wyłączenia z art. 2 pkt 4) lit. b) Ustawy o PCC w związku ze zwolnieniem z opodatkowania podatkiem VAT pożyczki na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38) ustawy VAT.

Podobne stanowisko zostało wyrażone również w interpretacji indywidualnej z dnia 30 kwietnia 2025 r. 0111-KDIB3-1.4012.166.2025.3.KW dotyczącej skutków podatkowych udzielenia oprocentowanej pożyczki przez spółkę z o.o. na rzecz osoby fizycznej zgodnie z którą wskazano m.in. iż:

„(..) Ponadto należy zauważyć, że wpis przedmiotu działalności gospodarczej (wg klasyfikacji PKD) do rejestru KRS nie ma decydującego znaczenia dla określenia zakresu wykonywanej faktycznie działalności, a w konsekwencji do określenia czy podmiot prawa podatkowego z tytułu wykonywanych czynności staje się podatnikiem w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Podawany bowiem przy rejestracji podmiotów gospodarczych zakres działalności według Polskiej Klasyfikacji Działalności ma charakter orientacyjny. Ponadto, ewentualny brak danego kodu czynności wg klasyfikacji PKD w umowie spółki i wykonanie jej nie oznacza, że przedsiębiorca wykonuje czynność niezgodną z prawem.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz wskazane wyżej przepisy należy stwierdzić, że wskazana we wniosku czynność udzielenia pożyczki spełnia przesłanki uznania tej czynności za podlegającą opodatkowaniu. Udzielenie bowiem pożyczki przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzące obowiązki w podatku od towarów i usług, zaś Pożyczkodawcę uznać za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT”.

Przedstawiając powyższe należy także stwierdzić, iż opisane powyżej stanowisko jest potwierdzane w licznych interpretacjach wydawanych przez organy podatkowe również we wcześniejszych okresach, które składają się na ugruntowaną linię interpretacyjną:

   - w interpretacji z dnia 7 marca 2023 r. (nr 0111-KDIB3-1.4012.136.2023.1.MSO) Dyrektor KIS uznał za prawidłowe w całości stanowisko podatnika, zgodnie z którym: „opisane we wniosku czynności polegające na udzielaniu oprocentowanych pożyczek, spełniają przesłanki uznania za podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, niezależnie od częstotliwości i celu ich udzielania, czy statusu nabywcy. Udzielanie pożyczek przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku VAT. Udzielanie pożyczek stanowi świadczenie na rzecz pożyczkobiorcy, polegające na udostępnieniu środków finansowych na wskazany w umowie okres czasu. W konsekwencji, czynność udzielania oprocentowanych pożyczek na rzecz Pożyczkobiorców, stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT (…)”;

   - w indywidualnej interpretacji podatkowej z dnia 31 sierpnia 2022 r. (nr 0111-KDIB3-1.4012.414.2022.4.WN) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS) wskazał, że: „(...) czynności polegające na udzielaniu pożyczek pieniężnych podlegających oprocentowaniu stanowią odpłatne świadczenie usług i podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Udzielanie pożyczek przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki uznania tych czynności za podlegające opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu ich udzielenia, czy statusu nabywcy. Udzielanie bowiem pożyczek przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług, nawet gdy te czynności nie znajdują się w jej zakresie przedmiotowym (…)”;

  - w indywidualnej interpretacji podatkowej z 15 lipca 2022 r. (nr 0111-KDIB3-1.4012.338.2022.4.AMA) Dyrektor KIS stwierdził w sposób analogiczny do ww. interpretacji, że: „(...) Czynność polegająca na udzieleniu pożyczki pieniężnej podlegającej oprocentowaniu stanowi odpłatne świadczenie usług i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Udzielenie pożyczki przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki uznania tej czynności za podlegającą opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu jej udzielenia, czy statusu nabywcy. Udzielenie bowiem pożyczki przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług, nawet gdy ta czynność nie znajduje się w jej zakresie przedmiotowym (...)”;

   - w indywidualnej interpretacji podatkowej z dnia 16 grudnia 2021 r. (nr 0114-KDIP1-1.4012.685. 2021.2.MM) Dyrektor KIS wskazał, że „(...) czynność polegająca na udzieleniu oprocentowanej pożyczki przez Wnioskodawcę na rzecz Pożyczkobiorcy (niezależnie od tego czy w przedmiocie działalności Wnioskodawcy w KRS/w umowie Spółki figuruje udzielanie pożyczek, kredytów czy inna tego typu działalność), stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy (…)”;

   - w indywidualnej interpretacji podatkowej z dnia 30 kwietnia 2021 r. (nr 0111-KDIB3-1.4012.325.2021.1.IK), w której organ interpretacyjny potwierdził, że: „Udzielanie pożyczek przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki uznania tych czynności za podlegające opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu ich udzielenia, czy statusu nabywcy”.

Reasumując i mając na względzie przytoczone powyżej przepisy prawa podatkowego, scharakteryzowaną linię interpretacyjną i orzeczniczą oraz opisaną argumentację merytoryczną Wnioskodawca pragnie przedstawić pogląd, iż planowana czynność udzielenia przez Spółkę pożyczki dla Wnioskodawcy jest związana z prowadzeniem działalności gospodarczej Spółki określonej na gruncie ustawy o VAT w art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (z późn. zm.) , a co za tym Spółka winna być uznana za podatnika tego podatku na gruncie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi zatem na stanowisku, iż opisana powyżej planowana czynność polegająca na udzieleniu odpłatnej pożyczki Wnioskodawcy - podmiotowi powiązanemu ze Spółką - Pani X będącej Wspólnikiem Spółki (…) sp. z o.o., a także członkiem organu zarządzającego Spółki, podlega obowiązkowi podatkowemu określonemu w ustawie o VAT jako spełniająca zarówno zakres przedmiotowy (art. 5 ustawy VAT) jak i podmiotowy (art. 15 ustawy VAT) tejże ustawy, tym niemniej korzysta ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 38) ustawy o VAT, a co za tym idzie na mocy art. 2 pkt 4) lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, czynność ta nie podlega podatkowi PCC, będzie zatem wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

 

Ocena stanowiska

 

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

 

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie niniejszej interpretacji należy wyjaśnić, iż została Pani (Pożyczkobiorca) uznana za podmiot zainteresowany w sprawie będącej przedmiotem wniosku w związku z możliwością opodatkowania ww. czynności podatkiem od czynności cywilnoprawnych w przypadku, gdyby czynność udzielenia pożyczki przez Pożyczkodawcę nie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Należy zauważyć, iż pojęcie usługi zostało zdefiniowane bardzo szeroko. Taka konstrukcja definicji usług pozwala na objęcie zakresem przedmiotowym podatku VAT wszelkich transakcji wykonywanych w ramach działalności gospodarczej.

Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów, polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

1) w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

2) świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:

Według ust. 2 powołanego artykułu:

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów lub świadczenie usług podlegać będą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywane będą przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy towarów lub świadczenia usług mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Pani wątpliwości w zakresie podatku od towarów i usług dotyczą kwestii czy Spółka udzielając pożyczki będzie działać w charakterze podatnika podatku VAT, a udzielenie pożyczki będzie stanowić odpłatne świadczenie usług na gruncie podatku VAT, korzystające ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy.

Aby rozstrzygnąć Pani wątpliwości należy w pierwszej kolejności ustalić czy wskazana we wniosku pożyczka pieniężna, oprocentowana, otrzymana przez Panią będzie podlegała - jako odpłatne świadczenie usług - podatkowi od towarów i usług.

Istota umowy pożyczki została zawarta w art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1071 ze zm.).

Zgodnie z art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego:

W wyniku spełnienia świadczenia przez dającego pożyczkę, określone przedmioty majątkowe stają się własnością biorącego pożyczkę. Zasilają one jednak tylko czasowo majątek biorącego pożyczkę, który obowiązany jest do zwrotu, tj. do przeniesienia na drugą stronę własności tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego rodzaju.

Czynność polegająca na udzieleniu pożyczki pieniężnej podlegającej oprocentowaniu stanowi odpłatne świadczenie usług i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Udzielenie pożyczki przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki uznania tej czynności za podlegające opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu jej udzielenia, czy statusu nabywcy. Udzielenie bowiem pożyczki przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług, nawet gdy ta czynność nie znajduje się w jej zakresie przedmiotowym.

Charakter i cechy usługi udzielenia pożyczki wskazują, że czynność ta mieści się w definicji pojęcia „działalność gospodarcza”. W świetle art. 15 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT, działalność gospodarcza „obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”. Niewątpliwie przekazanie środków pieniężnych (a zatem wartości o charakterze niematerialnym) na rzecz pożyczkobiorcy, na określony okres czasu, za ustalonym wynagrodzeniem (w postaci odsetek), uzyskiwanym w ustalonych okresach rozliczeniowych, stanowi wykorzystywanie tych środków w sposób ciągły i w celach zarobkowych. Usługa tego rodzaju mieści się zatem w pojęciu „działalność gospodarcza” zdefiniowanym w art. 15 ust. 2 ustawy.

Ponadto należy zauważyć, że wpis przedmiotu działalności gospodarczej (wg klasyfikacji PKD) do rejestru KRS nie ma decydującego znaczenia dla określenia zakresu wykonywanej faktycznie działalności, a w konsekwencji do określenia czy podmiot prawa podatkowego z tytułu wykonywanych czynności staje się podatnikiem w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Podawany bowiem przy rejestracji podmiotów gospodarczych zakres działalności według Polskiej Klasyfikacji Działalności ma charakter orientacyjny. Ponadto, ewentualny brak danego kodu czynności wg klasyfikacji PKD w umowie spółki i wykonanie jej nie oznacza, że przedsiębiorca wykonuje czynność niezgodną z prawem.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz wskazane wyżej przepisy należy stwierdzić, że wskazana we wniosku czynność udzielenia pożyczki spełnia przesłanki uznania tej czynności za podlegającą opodatkowaniu. Udzielenie bowiem pożyczki przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzące obowiązki w podatku od towarów i usług, zaś Pożyczkodawcę uznać za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.

W konsekwencji wskazana we wniosku czynność udzielenia przez Pożyczkodawcę odpłatnej pożyczki pieniężnej na rzecz Pani (Pożyczkobiorcy), jako odpłatne świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Jednakże, ustawodawca zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy:

Stosownie do art. 43 ust. 22 ustawy:

W myśl art. 43 ust. 23 ustawy:

Powyższe zmiany przepisów umożliwiają wybór opodatkowania określonych usług, które dotychczas obligatoryjnie korzystały ze zwolnienia od podatku - w tym m.in. właśnie usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usług pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzania kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę, przy czym możliwość wyboru opcji opodatkowania dotyczy wyłącznie usług świadczonych na rzecz innych podatników, przy zachowaniu warunków określonych w art. 43 ust. 22 i 23 ustawy.

W odniesieniu do przedstawionego we wniosku opisu sprawy, należy wskazać, że czynność udzielenia przez Pożyczkodawcę odpłatnej pożyczki pieniężnej na rzecz Pani (Pożyczkobiorcy), będzie stanowiła czynność mieszczącą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu VAT, jako odpłatne świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy. Z uwagi na to, że usługi te mieszczą się w zakresie czynności, o których mowa w cyt. art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy jako wymienione wprost w tym przepisie, usługa udzielenia przez Pożyczkodawcę odpłatnej pożyczki pieniężnej na rzecz Pani (Pożyczkobiorcy) będzie korzystała ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie tego przepisu.

Powyższe zwolnienie będzie miało zastosowanie pod warunkiem, że dla tej czynności Pożyczkodawca nie wybierze opcji opodatkowania zgodnie i na warunkach zawartych w art. 43 ust. 22 ustawy o VAT.

Zatem, Pani stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. Ocena prawna Pani stanowiska w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.

Ponadto, wydana interpretacja wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko dla Pani, tj. Wnioskodawcy, który wystąpił z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej; wydana interpretacja nie wywołuje więc skutków prawnopodatkowych dla innych podmiotów, w tym Pożyczkodawcy.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Odnośnie natomiast powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych, zauważam, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i należy je traktować indywidualnie.

 

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

   - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

 

   - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

 

   - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

 

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

 

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

 

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

 

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

 

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

 

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.