Interpretacja 0111-KDIB3-2.4012.945.2025.2.MGO

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1, 2 i 4 oraz prawidłowe w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 3 i 5.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 9 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 16 lutego 2026 r. (data wpływu 17 lutego 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce. Obecnie nie świadczy Pan usług nauki języków obcych, natomiast planuje Pan rozpocząć świadczenie takich usług w formie zajęć online na rzecz klientów z Niemiec.

Usługi, które zamierza Pan świadczyć, będą polegały na prowadzeniu indywidualnych lekcji językowych na żywo, za pośrednictwem połączeń wideo. Zajęcia będą odbywać się w czasie rzeczywistym, bez wykorzystywania gotowych nagrań czy automatycznie odtwarzanych materiałów. Usługi te, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT, korzystają ze zwolnienia od podatku VAT jako usługi nauczania języków obcych.

Usługi będzie Pan wykonywać z terytorium Polski. Klientami mają być:

- osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej z Niemiec,

- przedsiębiorcy – podatnicy VAT mający siedzibę w Niemczech.

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że:

Na pytanie Organu „Czy jest Pan zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym?”, odpowiedział Pan „Nie jestem podatnikiem VAT czynnym.”

Na pytanie zadane w wezwaniu „Czy w związku ze świadczeniem przez Pana usług w zakresie nauki języków obcych będzie Pan zawierał umowy z nabywcami/odbiorcami tych usług? Kto będzie stroną ww. umów?”, odpowiedział Pan „W związku ze świadczeniem usług w zakresie nauki języków obcych będę zawierał umowy z nabywcami/odbiorcami tych usług. Stronami ww. umów będę ja działając pod moją działalnością gospodarczą i osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej z Niemiec, lub przedsiębiorcy – podatnicy VAT mający siedzibę w Niemczech.”

Na pytanie Organu „Czy świadczone przez Pana usługi w zakresie nauki języków obcych, będą usługami kształcenia i wychowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) dalej „ustawa o VAT”?”, odpowiedział Pan „Świadczone przeze mnie usługi w zakresie nauki języków obcych, nie będą usługami kształcenia i wychowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.).”

Na pytanie zadane w wezwaniu „Czy jest Pan jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1043 ze zm.)? Jeżeli tak, to czy posiada Pan zaświadczenie o wpisie do ewidencji, o której mowa w art. 168 ustawy Prawo oświatowe? Czy usługi objęte wnioskiem będzie Pan świadczył ramach ww. wpisu do ewidencji?”, odpowiedział Pan „Nie jestem jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1043 ze zm.).”

Na pytanie Organu „Czy posiada Pan status uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk lub instytutu badawczego?”, odpowiedział Pan „Nie posiadam statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk lub instytutu badawczego.”

Na pytanie zadane w wezwaniu „Czy jest Pan podmiotem, który uzyskał akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, jeżeli tak, to w zakresie jakich usług?”, odpowiedział Pan „Nie jestem podmiotem, który uzyskał akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe.”

Na pytania Organu „Czy posiada Pan wiedzę i kwalifikacje zdobyte w oficjalnym systemie nauczania, publicznym bądź prywatnym (np. zgodnie z Prawem oświatowym, Prawem o szkolnictwie wyższym) w zakresie nauki języków obcych?” oraz „Czy istnieje związek pomiędzy posiadanymi przez Pana kwalifikacjami a świadczonymi osobiście usługami w zakresie prowadzenia indywidualnych lekcji językowych? Jeśli tak, to proszę wyjaśnić, jaki jest to związek.”, odpowiedział Pan „Nie posiadam wiedzy i kwalifikacji zdobytych w oficjalnym systemie nauczania, publicznym bądź prywatnym (np. zgodnie z Prawem oświatowym, Prawem o szkolnictwie wyższym) w zakresie nauki języków obcych. Kompetencje językowe zostały przeze mnie zdobyte w drodze wieloletniego samokształcenia oraz praktycznego posługiwania się językiem. Świadczone przeze mnie usługi mają charakter dydaktyczny i polegają na systematycznym nauczaniu języka obcego, obejmującym naukę gramatyki, słownictwa, poprawnej wymowy oraz rozwijanie umiejętności komunikacyjnych ucznia. Studia na kierunku ekonomicznym rozwinęły moje umiejętności komunikacyjne, organizacyjne oraz planowania procesu nauczania, jednak zasadnicze kompetencje językowe wykorzystywane w prowadzeniu lekcji nie wynikają bezpośrednio z ukończonego kierunku studiów.”

Na pytanie zadane w wezwaniu „Czy zakres świadczonych przez Pana usług nauki języków obcych będzie się mieścił w podstawie programowej kształcenia na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym lub wyższym?”, odpowiedział Pan „Zakres świadczonych przeze mnie usług nie będzie stanowił realizacji podstawy programowej kształcenia na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym ani wyższym. Usługi będą miały charakter prywatnych, indywidualnych lekcji językowych prowadzonych poza systemem oświaty, dostosowanych do potrzeb i poziomu ucznia.”

Na pytanie Organu „Czy świadczone przez Pana usługi nauki języków obcych są równoważne z przekazywaniem wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębianiem oraz ich rozwojem, co jest charakterystyczne dla kształcenia powszechnego? Proszę uzasadnić odpowiedź.”, odpowiedział Pan „Świadczone przeze mnie usługi nie będą równoważne z przekazywaniem wiedzy w zakresie obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin charakterystycznych dla kształcenia powszechnego. Usługi będą obejmować wyłącznie nauczanie jednego języka obcego w formie indywidualnych lekcji i nie będą stanowić kształcenia ogólnego realizowanego w ramach systemu oświaty.”

Na pytanie zadane w wezwaniu „Czy świadczone przez Pana usługi nauki języków obcych będą stanowiły usługi kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług? Proszę uzasadnić odpowiedź.”, odpowiedział Pan „Świadczone przeze mnie usługi nie będą stanowiły usług kształcenia ani przekwalifikowania zawodowego. Usługi polegać będą na indywidualnym nauczaniu języka obcego i nie mają na celu przygotowania do wykonywania określonego zawodu ani uzyskania kwalifikacji zawodowych. W związku z tym nie mieszczą się w kategorii usług kształcenia zawodowego innych niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT.”

Na pytanie Organu „Czy świadczone przez Pana usługi nauki języków obcych będę usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonymi w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach? Jeśli tak, to należy wskazać konkretne przepisy (artykuł, paragraf) wraz z nazwą aktu prawnego, z których te formy i zasady wynikają. Podkreślić w tym miejscu należy, że nie chodzi o przepisy, z których wynika ogólny obowiązek przeprowadzenia szkolenia; czy też posiadania przez daną osobę konkretnych umiejętności lub uaktualnienie wiedzy czy uprawnień, lecz o przepisy określające konkretne formy i zasady, na podstawie których Pan przeprowadza szkolenia (odrębne przepisy określające formy i zasady to takie ustawy lub rozporządzenia, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki jakie musi spełnić organizator kształcenia itp.).”, odpowiedział Pan „Świadczone przeze mnie usługi nie będą stanowiły usług kształcenia zawodowego ani przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Usługi polegają na indywidualnym nauczaniu języka obcego w formie lekcji online i nie są prowadzone na podstawie przepisów określających program nauczania, minimalną liczbę godzin, zakres tematyczny, krąg osób objętych szkoleniem ani szczególne wymogi dotyczące organizatora kształcenia. Zakres, forma oraz częstotliwość zajęć ustalane są indywidualnie z uczniem i nie wynikają z przepisów ustawowych ani wykonawczych regulujących kształcenie zawodowe.”

Na pytanie zadane w wezwaniu „Czy świadczone przez Pana usługi nauki języków obcych online będą stanowiły usługi elektroniczne w rozumieniu art. 2 pkt 26 ustawy o VAT?”, odpowiedział Pan „Świadczone przeze mnie usługi nauki języków obcych online nie będą stanowiły usług elektronicznych w rozumieniu art. 2 pkt 26 ustawy o VAT. Usługi te będą polegały na prowadzeniu zajęć na żywo, w czasie rzeczywistym, z bezpośrednim udziałem nauczyciela.”

Na pytanie Organu „Czy świadczone przez Pana usługi nauki języków obcych będą finansowane w całości ze środków publicznych?”, odpowiedział Pan „Świadczone przeze mnie usługi nauki języków obcych nie będą finansowane w całości ze środków publicznych.”

Na pytanie zadane w wezwaniu „Czy świadczone przez Pana usługi nauki języków obcych będą finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych?”, odpowiedział Pan „Świadczone przeze mnie usługi nauki języków obcych nie będą finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych.”

Na pytanie Organu „Czy będzie Pan posiadał dokumentację potwierdzającą, że źródłem finansowania świadczonych usług nauki języków obcych będą środki publiczne?”, odpowiedział Pan „W związku z tym, że świadczone usługi nie będą finansowane ze środków publicznych, nie będę posiadał dokumentacji potwierdzającej takie źródło finansowania.”

Na pytanie zadane w wezwaniu „Czy świadczone przez Pana usługi nauki języków obcych online będą zautomatyzowane, a udział człowieka będzie niewielki?”, odpowiedział Pan „Świadczone usługi nie będą miały charakteru zautomatyzowanego, a udział człowieka nie będzie niewielki. Zajęcia będą odbywać się w czasie rzeczywistym, bez wykorzystywania gotowych nagrań ani automatycznie odtwarzanych materiałów. Każda lekcja będzie prowadzona osobiście przeze mnie, z bieżącą interakcją z uczniem.”

Na pytanie Organu „Czy świadczone przez Pana usługi nauki języków obcych będą stanowiły usługi edukacyjne, w ramach których treść szkolenia przekazywana jest przez nauczyciela za pomocą Internetu?”, odpowiedział Pan „Świadczone przeze mnie usługi będą stanowiły usługi edukacyjne, w ramach których treść zajęć przekazywana jest przez nauczyciela za pomocą Internetu. Nauczanie będzie odbywać się w formie lekcji online prowadzonych na żywo, z bezpośrednim udziałem nauczyciela i ucznia.”

Na pytanie zadane w wezwaniu „Czy świadczenie ww. usług możliwe jest bez wykorzystania technologii informatycznej?”, odpowiedział Pan „Świadczenie opisanych usług co do zasady nie jest uzależnione od wykorzystania technologii informatycznej, gdyż ich istotą jest osobiste nauczanie języka obcego przez nauczyciela.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym usługi będą realizowane w formie online, przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej, jednak technologia ta stanowi wyłącznie narzędzie umożliwiające prowadzenie zajęć na odległość i nie zmienia charakteru usługi jako osobistego nauczania języka obcego.”

Na pytanie Organu „Czy suma całkowitej wartości świadczonych przez Pana usług na rzecz podmiotów nieprowadzących działalności gospodarczej, posiadających siedzibę, miejsce zamieszkania lub stałe miejsce pobytu na terytorium kraju UE innego niż Polska, nie przekroczyła w trakcie roku podatkowego ani w poprzednim roku podatkowym kwoty 10 000 euro lub jej równowartości wyrażonej w walucie krajowej (42 000 zł)?”, odpowiedział Pan „Suma całkowitej wartości świadczonych przeze mnie usług na rzecz podmiotów nieprowadzących działalności gospodarczej posiadających siedzibę, miejsce zamieszkania lub stałe miejsce pobytu na terytorium państwa członkowskiego UE innego niż Polska nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 10 000 euro (42 000 zł), gdyż działalność w tym zakresie nie była prowadzona. Jednocześnie przewiduję, że w roku podatkowym, w którym rozpocznę świadczenie opisanych usług, wskazany próg zostanie przekroczony.”

Pytania

1.  Czy w związku z planowanym rozpoczęciem świadczenia usług nauki języków obcych online na rzecz kontrahentów z Niemiec ma Pan obowiązek zarejestrowania się jako podatnik VAT-UE?

2.  Czy po rozpoczęciu świadczenia opisanych usług będzie Pan zobowiązany do składania informacji podsumowujących VAT-UE?

3.  Czy po rozpoczęciu świadczenia usług na rzecz przedsiębiorców z Niemiec, które zgodnie z art. 28b ustawy o VAT mają miejsce opodatkowania poza terytorium kraju, będzie Pan zobowiązany do składania jakichkolwiek deklaracji VAT w Polsce?

4.  W jaki sposób, po rozpoczęciu świadczenia usług, powinien Pan wystawiać faktury dla osób fizycznych z Niemiec? Czy powinien Pan stosować procedurę OSS, czy też – zgodnie z art. 28c – usługi te będą opodatkowane w Polsce jako zwolnione z VAT (art. 43 ust. 1 pkt 27)?

5.  W jaki sposób powinien Pan wystawiać faktury dla przedsiębiorców (podatników VAT) z Niemiec? Czy prawidłowe będzie traktowanie tych usług jako eksportu usług (art. 28b), stosowanie mechanizmu reverse charge oraz oznaczanie faktur jako „NP – miejsce świadczenia poza terytorium kraju” wraz z adnotacją „reverse charge”?

Pana stanowisko w sprawie

Ad. 1 – rejestracja VAT-UE

Uważa Pan, że po rozpoczęciu świadczenia usług będzie Pan zobowiązany zarejestrować się jako podatnik VAT-UE, ponieważ część usług będzie świadczona dla przedsiębiorców z Niemiec, a więc zastosowanie znajdzie art. 28b.

Ad. 2 – informacje podsumowujące VAT-UE

W Pana ocenie nie będzie Pan zobowiązany do składania informacji podsumowujących VAT-UE, ponieważ:

˗       art. 100 nakłada obowiązek wykazywania usług z art. 28b o ile nie są zwolnione z VAT,

˗       usługi nauczania języków są zwolnione na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27,

˗       nie spełnia Pan przesłanek do sporządzania VAT-UE w relacjach B2C (art. 28c).

Ad. 3 – obowiązki deklaracyjne w Polsce

Nie będzie Pan zobowiązany do składania deklaracji VAT w Polsce, ponieważ:

˗       nie jest Pan czynnym podatnikiem VAT,

˗       usługi na rzecz przedsiębiorców z Niemiec podlegają art. 28b, a więc miejsce opodatkowania znajduje się poza Polską,

˗       usługi nauki języków obcych są zwolnione przedmiotowo zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 27,

˗       usługi na rzecz konsumentów z Niemiec podlegają art. 28c i są opodatkowane w Polsce, ale jako zwolnione.

Nie powstaje obowiązek składania JPK_V7 ani innych deklaracji VAT.

Ad. 4 – konsumenci z Niemiec oraz OSS

Pana stanowisko:

-     usługi nie są usługami elektronicznymi zgodnie z treścią rozporządzenia 282/2011, do usług świadczonych drogą elektroniczną nie zalicza się usług edukacyjnych, w których ramach treść kursu przekazywana jest przez nauczyciela za pomocą internetu lub sieci elektronicznej (tzn. przez zdalne połączenie),

-     dla osób fizycznych zastosowanie ma art. 28c, czyli miejsce opodatkowania znajduje się w Polsce,

-     usługi nauczania języków są zwolnione na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27,

-     w związku z tym nie powstaje obowiązek stosowania procedury OSS, ponieważ OSS dotyczy sytuacji, w których miejsce opodatkowania jest w państwie konsumenta.

Faktury powinien Pan wystawiać jako:

„ZW – art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT”

Ad. 5 – przedsiębiorcy z Niemiec (B2B)

W przypadku przedsiębiorców z Niemiec zastosowanie ma art. 28b:

˗       miejscem świadczenia jest Niemcy,

˗       usługa stanowi eksport usług,

˗       rozliczenia dokonuje nabywca (reverse charge).

Na fakturze powinien Pan wskazać:

„NP – art. 28b ustawy o VAT, miejsce świadczenia poza terytorium Polski”, „reverse charge/odwrotne obciążenie”.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1, 2 i 4 oraz prawidłowe w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 3 i 5.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że w celu zachowania spójności wypowiedzi, udzieliłem odpowiedzi na zadane pytania w innej kolejności niż wskazane we wniosku.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

Przy tym, w myśl art. 2 pkt 1, 2 i 5 ustawy:

W oparciu o art. 2 pkt 6 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:

W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:

Z kolei w art. 8 ust. 1 ustawy wskazano, że:

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Jak stanowi z art. 2 pkt 26 ustawy:

Na podstawie art. 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 str. 1 ze zm.) – zwanego dalej „rozporządzeniem 282/2011”:

W myśl art. 7 ust. 2 rozporządzenia 282/2011:

Natomiast w pkt 3 Załącznika I wskazano:

Stosownie do art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011:

Z kolei w punkcie 5 załącznika I do rozporządzenia 282/2011 wymienione zostały następujące usługi, które zalicza się do usług świadczonych drogą elektroniczną:

Brzmienie powołanych uregulowań wskazuje na to, że aby daną usługę uznać za usługę elektroniczną musi wystąpić sytuacja, w ramach której:

-     jej realizacja ma miejsce za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej,

-     jej świadczenie jest zautomatyzowane, a udział człowieka jest niewielki,

-     jej wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe, a usługa ta nie jest objęta wyłączeniami zawartymi w art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011.

Zatem do „usług świadczonych drogą elektroniczną” nie wlicza się usług edukacyjnych, w ramach których treść kursu przekazywana jest przez nauczyciela za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej (tzn. przez zdalne połączenie), jak również usług edukacyjnych w sytuacji, gdzie Internet lub podobna sieć elektroniczna wykorzystywana jest jako proste narzędzie służące komunikowaniu się nauczyciela z uczniem.

Natomiast usługi edukacyjne w sytuacji automatycznego nauczania na odległość, którego funkcjonowanie wymaga użycia Internetu lub podobnej sieci elektronicznej, wymagające niewielkiego bądź niewymagające żadnego udziału człowieka (łącznie z klasami wirtualnymi), oraz gdy ćwiczenia wypełniane są przez ucznia online i sprawdzane są automatycznie, bez udziału człowieka, zaliczane są do usług świadczonych drogą elektroniczną.

Należy podkreślić, że rozporządzenie 282/2011 wyraźnie wskazuje jakie usługi edukacyjne są usługami elektronicznymi, a jakie nie są.

W tym miejscu należy wskazać, że w przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Regulacje prawne obowiązujące w tym zakresie, zostały zawarte w ustawie o podatku od towarów i usług w rozdziale 3 działu V „Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług”.

Stosownie do art. 28a ustawy:

Powołany przepis wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy o podatku od towarów i usług. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:

Ww. przepisy wiążą miejsce świadczenia usług z siedzibą usługobiorcy, który winien być podatnikiem, tj. podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą, a w sytuacji gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności usługobiorcy to z tym miejscem.

Natomiast zgodnie z art. 28c ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 28c ust. 2 ustawy:

Na mocy art. 28c ust. 3 ustawy:

Ww. przepisy art. 28c ustawy wprowadzają regułę, zgodnie z którą w przypadku świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami miejscem świadczenia usługi jest państwo siedziby usługodawcy, ewentualnie kraj stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w sytuacji gdy usługa jest świadczona z takiego miejsca i znajduje się ono w innym państwie niż siedziba usługodawcy. Albo też miejscem świadczenia usługi na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym usługodawca posiada stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu w sytuacji, gdy nie posiada on siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.

Należy zauważyć, że w odniesieniu do pewnych kategorii usług przepisy dotyczące podatku od towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje w zakresie miejsca świadczenia.

I tak, zgodnie z art. 28k ust. 1 ustawy:

Przy czym, na podstawie art. 28k ust. 2 ustawy:

Jak wynika z art. 28k ust. 1 ustawy, ustawodawca określił szczegółowe zasady ustalania miejsca świadczenia m.in. usług elektronicznych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, wiążąc to miejsce z miejscem siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub zwykłym miejscem pobytu usługobiorcy. Jednocześnie w sytuacji spełnienia przesłanek z art. 28k ust. 2 ustawy, podatnik ma możliwość wyboru miejsca opodatkowania zgodnie z art. 28k ust. 1 ustawy.

Jak stanowi bowiem art. 28k ust. 4 ustawy:

W razie spełnienia przesłanek wynikających z art. 28k ust. 2 ustawy (które wyłączają stosowanie art. 28k ust. 1 ustawy) należy odwołać się do zasad ogólnych dot. miejsca świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami i określić miejsce świadczenia zgodnie z art. 28c ustawy, tj. opodatkowanie będzie przypadać w kraju siedziby usługodawcy. Powyższe znajdzie zastosowanie tylko w odniesieniu do usług świadczonych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami z krajów członkowskich UE innych niż Polska (przy spełnieniu pozostałych przesłanek z art. 28k ust. 2 ustawy).

Zgodnie z art. 97 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 97 ust. 3 ustawy:

W myśl art. 97 ust. 4 ustawy:

Na podstawie art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy:

Przepisy zawarte w art. 100 ust. 1 ustawy o VAT zawierają katalog czynności, w związku z wykonaniem których podatnicy, w rozumieniu art. 15 ustawy, zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, są zobowiązani do składania informacji podsumowujących. Jedną z takich czynności, które pociągają za sobą konieczność złożenia informacji podsumowującej jest – wymienione w art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy – dokonywanie usług, do których stosuje się art. 28b, na rzecz podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej, świadczonych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, innych niż zwolnionych od podatku od wartości dodanej lub opodatkowanych stawką 0%, dla których zobowiązanym do zapłaty podatku od wartości dodanej jest usługobiorca. Dotyczy to więc przypadku wewnątrzwspólnotowego świadczenia usług, dla których obowiązek zapłaty podatku od wartości dodanej spoczywa na usługobiorcy. Przy czym podatnik jest zobowiązany do rejestracji jako podatnik VAT UE przed dokonaniem pierwszej czynności wewnątrzwspólnotowego świadczenia usług, co wynika z regulacji art. 97 ust. 3 pkt 2 ustawy.

Należy podkreślić, że w informacji podsumowującej wykazuje się tylko te usługi, które polski podatnik wykona na rzecz podatnika z innego państwa członkowskiego i usługi te będą podlegały opodatkowaniu w innym niż Polska państwie UE.

Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:

Na mocy art. 99 ust. 7 ustawy:

Na podstawie art. 109 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 109 ust. 3 ustawy:

Natomiast zasady wystawiania faktur regulują przepisy art. 106a-106q ustawy.

I tak, zgodnie art. 106a pkt 2 ustawy:

W myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

Natomiast, stosownie do art. 106b ust. 2 ustawy:

Jak stanowi art. 106b ust. 3 ustawy:

Elementy, jakie powinna zawierać faktura, zostały wymienione w art. 106e ustawy.

Stosownie do treści art. 106e ust. 1 pkt 12-14, 18 i 19 ustawy:

Przy czym w myśl art. 106e ust. 5 pkt 1 i pkt 2 ustawy:

W tym miejscu wskazać należy, że § 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 października 2021 r. w sprawie wystawiania faktur (Dz. U. z 2021 poz. 1979 ze zm.) określa przypadki, w których faktury mogą zawierać zakres danych węższy niż określony w art. 106e ustawy o podatku od towarów i usług oraz zakres tych danych.

Stosownie do § 3 pkt 1 ww. rozporządzenia:

Odnosząc się natomiast do procedury szczególnej VAT OSS – One Stop Shop należy zauważyć, że zgodnie z art. 130a ustawy:

W świetle art. art. 130b ust. 1 ustawy:

W myśl art. 130d ust. 1 ustawy:

Ww. przepisy wprowadzają procedurę tzw. One Stop Shop (OSS), która dotyczy m.in. świadczenia usług telekomunikacyjnych, nadawczych oraz elektronicznych na rzecz osób niebędących podatnikami w UE, w krajach UE, gdzie sprzedawca nie posiada siedziby firmy.

Procedura ta ma na celu uproszczenie obowiązków w zakresie podatku VAT nałożonych na podatników dokonujących dostaw towarów i świadczących usługi osobom niebędącym podatnikami (konsumentom) na terytorium UE, poprzez umożliwienie im:

‒    elektronicznej rejestracji dla celów podatku VAT w jednym państwie członkowskim;

‒    deklarowania i płacenia należnego podatku VAT w ramach jednej elektronicznej kwartalnej deklaracji;

‒    współpracy z administracją podatkową państwa członkowskiego siedziby działalności gospodarczej, nawet jeśli dokonywane dostawy/świadczenie usług mają charakter transgraniczny.

Na podstawie ww. procedury m.in. podatnicy świadczący usługi elektroniczne, nie muszą rejestrować się do celów podatku VAT we wszystkich państwach członkowskich, w których wykonywane są te usługi. Zamiast tego podatek VAT należny od realizowanych transakcji mogą zadeklarować i zapłacić w jednym państwie członkowskim (państwie członkowskim identyfikacji), za pośrednictwem OSS. Podatek VAT należny z tytułu zrealizowanych transakcji objętych VAT OSS zapłacony w kraju rejestracji do procedury VAT OSS zostaje podzielony i przekazany państwom UE konsumpcji. Przy czym, korzystanie z tej procedury ma charakter fakultatywny.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce. Obecnie nie świadczy Pan usług nauki języków obcych, natomiast planuje Pan rozpocząć świadczenie takich usług w formie zajęć online na rzecz klientów z Niemiec. Usługi, które zamierza Pan świadczyć, będą polegały na prowadzeniu indywidualnych lekcji językowych na żywo, za pośrednictwem połączeń wideo. Zajęcia będą odbywać się w czasie rzeczywistym, bez wykorzystywania gotowych nagrań czy automatycznie odtwarzanych materiałów.

Usługi będzie Pan wykonywał z terytorium Polski. Klientami mają być:

-     osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej z Niemiec,

-     przedsiębiorcy - podatnicy VAT mający siedzibę w Niemczech.

Należy podkreślić, że – jak wyżej wskazano - rozporządzenie 282/2011 wyraźnie wskazuje jakie usługi edukacyjne są usługami elektronicznymi, a jakie nie są. W świetle definicji zawartej w ww. rozporządzeniu 282/2011, jak również wskazanych w nim katalogów usług elektronicznych oraz usług wyłączonych z tej kategorii, a także mając na uwadze opis sprawy stwierdzić należy, że świadczone przez Pana usługi nauczania języków obcych nie będą stanowiły usług elektronicznych, o których mowa w art. 2 pkt 26 ustawy, gdyż świadczenia te nie mogą zostać uznane jako wymagające minimalnego udziału człowieka. Jak bowiem wskazał Pan we wniosku, świadczone usługi nie będą miały charakteru zautomatyzowanego, a udział człowieka nie będzie niewielki. Zajęcia będą odbywać się w czasie rzeczywistym, bez wykorzystywania gotowych nagrań ani automatycznie odtwarzanych materiałów. Każda lekcja będzie prowadzona osobiście przez Pana, z bieżącą interakcją z uczniem. Świadczenie opisanych usług co do zasady nie jest uzależnione od wykorzystania technologii informatycznej, gdyż ich istotą jest osobiste nauczanie języka obcego przez nauczyciela.

W świetle powyższego, skoro świadczone przez Pana usługi nauczania języków obcych nie będą stanowiły usług elektronicznych, to w przypadku, gdy będą świadczone na rzecz podmiotów niebędących podatnikami (tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej z Niemiec), będą miały zastosowanie przepisy art. 28c ust. 1 ustawy. Tym samym miejscem opodatkowania ww. usług będzie terytorium kraju, w którym Pan jako usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, tj. Polska.

Przy czym należy zauważyć, że zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy:

Z kolei, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 28 ustawy:

Ponadto stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:

Jak wynika z § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 832):

Mając na uwadze przywołane przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że świadczone przez Pana usługi nauki języków obcych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej z Niemiec nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy. Wskazał Pan bowiem, że nie jest Pan jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe i świadczone przez Pana usługi w zakresie nauki języków obcych, nie będą usługami kształcenia i wychowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Ponadto wskazał Pan, że nie posiada Pan statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk lub instytutu badawczego.

W rezultacie świadczone przez Pana usługi nauki języków obcych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej z Niemiec nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, ponieważ nie jest Pan podmiotem wymienionym w tym przepisie.

Świadczone przez Pana usługi nauki języków obcych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej z Niemiec nie będą również objęte zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.

Z treści wniosku nie wynika bowiem, że świadczone przez Pana ww. usługi będą stanowiły usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczyciela. Wskazał Pan bowiem, że świadczone przez Pana usługi nie będą równoważne z przekazywaniem wiedzy w zakresie obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin charakterystycznych dla kształcenia powszechnego. Usługi będą obejmowały wyłącznie nauczanie jednego języka obcego w formie indywidualnych lekcji i nie będą stanowiły kształcenia ogólnego realizowanego w ramach systemu oświaty. Zakres świadczonych przez Pana usług nie będzie stanowił realizacji podstawy programowej kształcenia na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym ani wyższym. Usługi będą miały charakter prywatnych, indywidualnych lekcji językowych prowadzonych poza systemem oświaty, dostosowanych do potrzeb i poziomu ucznia.

Tym samym świadczone przez Pana usługi nauki języków obcych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej z Niemiec nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.

Świadczone przez Pana ww. usługi nauki języków obcych nie będą korzystały również ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy. Wskazał Pan bowiem, że ww. usługi nie będą stanowiły usług kształcenia ani przekwalifikowania zawodowego. Usługi polegać będą na indywidualnym nauczaniu języka obcego i nie mają na celu przygotowania do wykonywania określonego zawodu ani uzyskania kwalifikacji zawodowych.

Zatem, usługi świadczone przez Pana usługi nauki języków obcych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej z Niemiec nie będą stanowiły usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 26, 27 i 29 ustawy.

Świadczone przez Pana usługi nauki języków obcych online nie będą korzystały również ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień, bowiem nie będą stanowiły usług kształcenia ani przekwalifikowania zawodowego i nie będą finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Skoro zatem wykluczono zastosowanie zwolnienia od podatku dla ww. usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26, 27 i 29 ustawy, to należy przeanalizować czy do świadczonych przez Pana usług nauki języków obcych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej z Niemiec, znajdzie zastosowanie zwolnienie z opodatkowania określone w art. 43 ust. 1 pkt 28 ustawy.

W tym miejscu wskazać należy, że ustawa o podatku od towarów i usług ani przepisy wykonawcze do niej nie zawierają definicji języka obcego. Zatem w celu dokonania wykładni powyższego przepisu należy posiłkować się definicjami słownikowymi.

I tak, zgodnie z treścią Słownika Języka Polskiego PWN, „rodzimy” to właściwy danemu narodowi, plemieniu, domowi, miejscowy, narodowy, ojczysty. Natomiast „obcy” to nie należący do danego środowiska, rodziny, mieszkaniec, obywatel innego kraju, cudzoziemiec, nieznajomy.

Wskazał Pan, że usługi polegać będą na indywidualnym nauczaniu języka obcego w formie zajęć online na rzecz klientów z Niemiec.

Tym samym świadczone przez Pana usługi nauki języków obcych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej z Niemiec, będą korzystały ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 28 ustawy, zgodnie z którym zwalnia się od podatku usługi nauczania języków obcych, inne niż wymienione w pkt 26, pkt 27 i pkt 29.

Należy również wskazać, że w przypadku sprzedaży przez Pana usług nauki języków obcych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej z Niemiec, procedura VAT OSS nie będzie miała zastosowania. Procedura ta dotyczy bowiem sytuacji, gdy miejscem świadczenia i opodatkowania usług na rzecz osób fizycznych posiadających stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu w innym niż Polska państwie członkowskim UE jest ich miejsce zamieszkania, tj. usługi te nie podlegają opodatkowaniu na terytorium Polski.

Jednocześnie należy wskazać, że w związku ze świadczeniem ww. usług, podlegających opodatkowaniu na terytorium Polski nie będzie miał Pan obowiązku zarejestrowania się jako podatnik VAT UE oraz nie będzie Pan obowiązany do wykazywania ww. usług w zbiorczych informacjach zwanych „informacjami podsumowującymi”.

Ponadto, stosownie do ww. art. 106b ust. 2 ustawy, korzystając ze zwolnienia przedmiotowego, nie będzie Pan zobowiązany do wystawienia faktury na świadczone usługi nauki języków obcych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej z Niemiec. Obowiązek wystawienia faktury wystąpi jedynie w przypadku wystąpienia nabywcy usługi z żądaniem jej wystawienia w terminie 3 miesięcy na podstawie art. 106b ust. 3 ustawy. Dodatkowo wskazać należy, że faktura ta winna wówczas zawierać elementy wymienione w § 3 pkt 1 rozporządzenia w sprawie wystawiania faktur.

Odnosząc się natomiast do sprzedaży przez Pana usług nauczania języków obcych na rzecz przedsiębiorców - podatników VAT, mających siedzibę w Niemczech, należy wskazać, że dla określenia miejsca świadczenia tych usług należy przyjąć zasadę ogólną wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy. Oznacza to więc – opierając się na wskazanym przepisie – że miejscem świadczenia przez Pana opisanych usług będzie miejsce, w którym nabywca usługi posiada siedzibę działalności gospodarczej. Tym miejscem świadczenia jest więc terytorium państwa członkowskiego (Niemcy) inne niż terytorium kraju.

Zatem w sytuacji jeżeli świadczone przez Pana usługi nauczania języków obcych na rzecz przedsiębiorców - podatników VAT, mających siedzibę w Niemczech, nie będą u nabywców tj. przedsiębiorców z Niemiec opodatkowane stawką 0% lub nie będą korzystały ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od wartości dodanej to - na podstawie art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy -będzie Pan zobowiązany wykazać świadczenie tych usług w informacjach podsumowujących. Z kolei w sytuacji, gdy świadczone przez Pana usługi nauki języków obcych będą u nabywców - przedsiębiorców z Niemiec - opodatkowane stawką 0% lub będą korzystały ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od wartości dodanej to nie będzie Pan zobowiązany wykazywać świadczenia tych usług w informacjach podsumowujących.

Ponadto świadcząc usługi, do których stosuje się art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy – czyli będąc zobowiązanym do składania informacji podsumowujących – będzie Pan zobowiązany do rejestracji jako podatnik VAT UE.

Należy również wskazać, że w przypadku świadczenia przez Pana usług nauczania języków obcych na rzecz przedsiębiorców będących podatnikami VAT, posiadających siedzibę na terytorium Niemiec, procedura VAT OSS nie znajdzie zastosowania. Procedura ta dotyczy bowiem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, tj. konsumentów, mających miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej, a nie usług świadczonych na rzecz podatników VAT.

Ponadto, skoro świadczone przez Pana usługi nauczania języków obcych na rzecz usługobiorców będących podatnikami (z siedzibą poza Polską), nie będą podlegać opodatkowaniu w Polsce lecz w kraju, w którym kontrahenci posiadają siedzibę działalności, będzie Pan zobowiązany do udokumentowania tych transakcji fakturami, które stosownie do art. 106e ust. 5 pkt 1 ustawy nie będą zawierać stawki i kwoty podatku. Przy czym, zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 18 ustawy, faktury te powinny być opatrzone adnotacją „odwrotne obciążenie”.

W tym miejscu należy również podkreślić, że podatnik korzystający ze zwolnienia od podatku VAT nie ma obowiązku przesyłania pliku JPK_V7 (JPK_VAT z deklaracją), gdyż obowiązek ten dotyczy wyłącznie podatników VAT czynnych. Obowiązek przesyłania JPK_V7 nie powstaje również w przypadku podatnika korzystającego ze zwolnienia z VAT, który jest zarejestrowany jako podatnik VAT-UE i składa informacje podsumowujące VAT-UE. W konsekwencji, skoro nie jest Pan czynnym podatnikiem VAT, nie będzie Pan zobowiązany do składania JPK_V7 ani innych krajowych deklaracji VAT w związku ze świadczeniem opisanych usług nauczania języków obcych.

W konsekwencji Pana stanowisko, oceniane całościowo, należało uznać za nieprawidłowe w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1, 2 i 4 oraz prawidłowe w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 3 i 5.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. Biorąc pod uwagę powyższe, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.