Interpretacja 0111-KDIB3-2.4017.1.2026.1.SR

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w zakresie Ordynacji podatkowej jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 12 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie Ordynacji podatkowej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Postępowanie podatkowe dotyczące podatku VAT za I i II kwartał 2015 r. zostało wszczęte rzekomo w dniu (…) 2016 r.

Decyzja organu pierwszej instancji określająca podatek VAT za oba okresy została wydana w dniu (…) 2016 r., która została utrzymana w mocy decyzją organu drugiej instancji z dnia (…) 2016 r., a następnie w wyniku orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia (…) 2017 r. na skutek skargi podatnika, uchylono decyzję organu drugiej instancji, w wyniku czego organ drugiej instancji uchylił decyzję organu pierwszej instancji w dniu (…) 2018 r. A zatem w 2018 r. nie istniała ani decyzja organu pierwszej instancji ani drugiej, bowiem obie zostały uchylone (decyzję DIAS uchylił WSA w (…), zaś decyzja organu pierwszej instancji została uchylona przez DIAS).

Następnie NUS ponownie wydał decyzję określającą podatek w dniu (…) 2019 r., zaś na skutek odwołania podatnika z dnia (…) 2019 r. DIAS uchylił tę decyzję w dniu (…) 2020 r. Jednak na skutek skargi podatnika na uzasadnienie decyzji DIAS, decyzja ta, na mocy wyroku WSA została uchylona w dniu (…) 2021 r., z czym nie zgodził się DIAS i wniósł skargę kasacyjną, która została prawomocnie oddalona wyrokiem NSA dopiero w dniu (…) 2025 r.

Pomimo tego DIAS ponownie w dniu (…) 2025 roku wydał decyzję w wyniku rozpatrywania odwołania podatnika z 2019 r. utrzymując w mocy decyzję NUS z 2019 r. Decyzja ta nie została skutecznie doręczona.

Pytanie

Jak należy liczyć okresy bezodsetkowe w stanie faktycznym opisanym wyżej?

Pana stanowisko w sprawie

W przedmiotowym stanie faktycznym znajdą zastosowanie następujące przepisy ordynacji podatkowej: art. 54 § 1 pkt 3 o.p. i art. 54 § 1 pkt 7 o.p. w związku z art. 54 § 3. o.p.

A więc należne organowi podatkowemu odsetki należy liczyć za okres od dnia następnego po dniu, kiedy należało uiścić podatek, do dnia poprzedzającego dzień wszczęcia postępowania podatkowego tj. do dnia (…) 2016 r., bowiem organ pierwszej instancji przekroczył 3 miesięczny termin wydania decyzji (od stycznia 2016 r. do lutego 2019 r., kiedy to dopiero NUS wydał ponowną decyzję, gdyż zgodnie z brzmieniem art. 54 § 3. o.p. okresy po uchyleniu się sumują). Dodatkowo podatnik winien zapłacić odsetki za okres od dnia następnego po dniu, kiedy została podatnikowi doręczona decyzja organu pierwszej instancji tzw. ponowna decyzja NUS, czyli od dnia (…) 2019 r. W tym przypadku datą końcową będzie dzień wyliczony w ten sposób, że do dnia otrzymania odwołania przez DIAS, czyli (…) 2019 r. zostanie doliczone dwa miesiące, czyli odsetki będą należne do dnia (…) 2019 r.

Ponadto podatnik winien zapłacić odsetki od dnia doręczenia decyzji organu II instancji z 2025 r. do dnia uiszczenia podatku VAT za I i II kwartał 2015 r.

Pozostałe okresy będą okresami bezodsetkowymi.

W wyjaśnieniu pomocna jest uchwała siedmiu sędziów NSA z dnia 26 października 2015 r. o sygn. akt I FPS 2/15. Zapadła ona przy stanie prawnym, kiedy nie było słowa o sumowaniu się okresów, jednak NSA wskazał w niej, iż „Wykładnia systemowa wewnętrzna, wsparta jedną z podstawowych dyrektyw wykładni językowej jaką jest zakaz wykładni homonimicznej, prowadzi zatem do wniosku, że uchylenie decyzji w drodze kontroli instancyjnej i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia nie wszczyna nowego postępowania. Jeżeli bowiem Ordynacja podatkowa przewiduje, że sprawę załatwia się w formie decyzji, postępowanie trwa do czasu jej wydania. Pamiętać należy, że wydanie decyzji kończy postępowanie jedynie w danej instancji, a całe postępowanie trwa dotąd, dopóki strona nie wyczerpie środków zaskarżenia i nie zostanie wydana decyzja ostateczna (art. 126 i art. 207 Ordynacji podatkowej). W tym kontekście wykładnia systemowo-strukturalna pełni rolę uzupełniającą, dookreślającą niejasne znaczenie interpretowanego przepisu. Dlatego też stosując wykładnię systemową ustala się znaczenie przepisu ze względu na system prawa, do którego on należy. Trzeba więc interpretować konkretny przepis, zawsze mając na względzie powiązanie, w jakim pozostaje on z innymi przepisami prawnymi (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 września 2008 r., sygn. akt I FSK 1017/07, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

6.4. Mając na uwadze poczynione wywody oraz to, że uchylenie decyzji skutkuje wyeliminowaniem jej z obrotu prawnego, a co za tym idzie nie wywołuje ona przewidzianych skutków prawnych, art. 54 § 3 Ordynacji podatkowej należy rozumieć w ten sposób, że trzymiesięczny termin, o którym jest mowa w art. 54 § 1 pkt 7 tej ustawy, nie rozpoczyna swojego biegu na nowo wraz z doręczeniem organowi pierwszej instancji akt sprawy w celu ponownego rozpatrzenia sprawy. W konsekwencji tego odsetki za zwłokę nalicza się tylko za okres liczony od daty wszczęcia postępowania (w rozumieniu art. 165 Ordynacji podatkowej) do dnia doręczenia takiej decyzji, która w toku kontroli instancyjnej nie została uchylona i została doręczona we wskazanym terminie trzech miesięcy.” Dalej dodał: „Należy bowiem mieć na uwadze to, że racją wydania decyzji kasatoryjnej jest tak dalece idąca ułomność postępowania prowadzonego przez organ pierwszej instancji, że wydanie rozstrzygnięcia merytorycznego wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub części. Przy czym – jak już wcześniej wyjaśniono – przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia nie wszczyna nowego postępowania.

Przyjęcie zatem tezy interpretacyjnej, zgodnie z którą okresy trwania postępowania przed organem pierwszej instancji nie sumują się, prowadziłoby do sprzecznego z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polski różnicowania sytuacji podmiotów, wobec których postępowanie zakończyło się wraz z wydaniem przez organ odwoławczy decyzji ostatecznej, utrzymującej w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji względem tych, wobec których koniecznym okazało się wydanie decyzji kasatoryjnej.”

A zatem próba dzielenia postępowań na poszczególne odcinki: tzw. „pierwsza decyzja”, „druga decyzja”, „pierwsze rozpoznanie odwołania”, „drugie rozpoznanie odwołania”, a przy tym podjęcie próby przez organy podatkowe naliczenia odsetek za opóźnienia, podatnikowi za czas trwania np. postępowania kasacyjnego na skutek skargi kasacyjnej DIAS, nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach. Bowiem literalne brzmienie art. 54 § 3. o.p. mówi o sumowaniu się okresów po uchyleniu, a nie podziale na etapy i wyłączeniu postępowań sądowych, w przypadku wadliwych decyzji z okresów bezodsetkowych.

W przypadku próby podziału na poszczególne etapy, podatnik byłby zmuszony do zapłaty odsetek za okres, kiedy DIAS podejmował przez kilka lat próbę zwalczenia niekorzystnego dla siebie wyroku WSA, składając skargę kasacyjną do NSA, pomimo, iż okresie ponad pięciu lat wniesione przez podatnika odwołanie nie zostało rozpoznane.

W razie jakichkolwiek wątpliwości co do wskazania okresów odsetkowych i bezodsetkowych pomocne jest uzasadnienie dostępne podczas prowadzenia nowelizacji art. 54 § 3. o.p. w 2016 roku, które zakończyło się uchwaleniem ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców Dz. U. 2016 poz. 2255.

W Druku sejmowym nr 994 (VIII kadencji) w pkt. 2.8.1 zmiany w pkt 5 – naliczanie odsetek za zwłokę wskazano, iż:

„Przepis art. 54 § 3 wskazuje, kiedy nie nalicza się odsetek za zwłokę w przypadku uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz stwierdzenia nieważności decyzji. Przepis budził wątpliwości interpretacyjne i aby je wyeliminować doprecyzowano (nowelizacją, która weszła w życie 1 stycznia 2016 r.), że terminy liczone są na nowo od dnia otrzymania akt sprawy i nie podlegają sumowaniu z dotychczasowymi. Takie rozwiązanie jest niekorzystne dla podatników. W okresie vacatio legis, NSA w uchwale I FPS 2/15 orzekł, że art. 54 § 3 należy tak rozumieć, że w razie uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, termin 3-miesięczny, o którym mowa w art. 54 § 1 pkt 7 należy liczyć – sumując czasookresy trwania postępowania przed organem pierwszej instancji – od dnia wszczęcia postępowania podatkowego do dnia doręczenia ponownej decyzji organu pierwszej instancji.

Proponuje się wprowadzić zmiany w art. 54 ustawy – Ordynacja podatkowa, tak aby termin 3-miesięczny liczyć sumując czasookresy trwania postępowania przed organem pierwszej instancji – od dnia wszczęcia postępowania do dnia doręczenia ponownej decyzji organu pierwszej instancji. Analogiczne zasady dotyczące sumowania terminów proponuje się zastosować do terminu na przekazanie sprawy do organu odwoławczego i załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym. Takie rozwiązanie powinno przyczynić się do wyeliminowania sytuacji, w przypadku których podatnicy wskutek błędów organów podatkowych lub ich bezczynności obciążani są odsetkami za zwłokę”.

A więc bez wątpienia stosując:

-     art. 54 § 1 pkt 7 o.p. w związku z art. 54 § 3. o.p. winniśmy to rozumieć zgodnie z uzasadnieniem do nowelizacji, że okres bezodsetkowy to okres „od dnia wszczęcia postępowania podatkowego do dnia doręczenia ponownej decyzji organu pierwszej instancji”, czyli od (…) 2016 r. do (…) 2019 r. (wliczając to czas trwania postępowania przed sądem administracyjnym, bowiem gdyby decyzja nie została przez Sąd uchylona, to pomimo wniesienia skargi, podatnik byłby zobowiązany do zapłacenia odsetek od dnia doręczenia pierwszej decyzji NUS czyli od 2016 roku),

-     art. 54 § 1 pkt 3 o.p. w związku z art. 54 § 3. o.p. winniśmy to rozumieć zgodnie z uzasadnieniem do nowelizacji, że okres bezodsetkowy to okres „od dnia przekazania organowi odwołania plus dwa miesiące na jego rozpatrzenia, ale tzw. drugie rozpatrzenie odwołania”, czyli od (…) 2016 r. do (…) 2019 r. (wliczając to czas trwania postępowania przed sądem administracyjnym, bowiem gdyby decyzja nie została przez Sąd uchylona to pomimo wniesienia skargi, podatnik byłby zobowiązany do zapłacenia odsetek od dnia doręczenia pierwszej decyzji DIAS, czyli od 2016 roku).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 51 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):

Na mocy art. 53 § 1 Ordynacji podatkowej:

Na podstawie art. 53 § 3 Ordynacji podatkowej:

Jak stanowi art. 53 § 4 Ordynacji podatkowej:

Zgodnie z art. 54 § 1 Ordynacji podatkowej:

Na podstawie art. 54 § 2 Ordynacji podatkowej:

Jak stanowi art. 54 § 3 Ordynacji podatkowej:

Na mocy art. 55 § 1 Ordynacji podatkowej:

Przytoczone wyżej przepisy ustanawiają regułę generalną, zgodnie z którą nieterminowe wykonanie zobowiązania podatkowego wywołuje powstanie zaległości podatkowej. Stan ten powstaje z mocy samego prawa następnego dnia po dniu, w którym upłynął termin płatności, i nie jest tu potrzebne podejmowanie dodatkowych działań przez organy podatkowe, np. wydanie decyzji stwierdzającej zaległość. Powstanie zaległości podatkowej z kolei łączy się z obowiązkiem zapłaty odsetek, których nie nalicza się wyłącznie w przypadkach enumeratywnie wskazanych w art. 54 § 1 Ordynacji podatkowej.

Odsetek za zwłokę nie nalicza się zatem m.in. za okres od dnia wszczęcia postępowania podatkowego organu pierwszej instancji do dnia doręczenia decyzji tego organu, jeżeli decyzja nie została doręczona w terminie 3 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zgodnie z art. 54 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej.

Ponadto odsetek za zwłokę nie nalicza się za okres od dnia następnego po upływie terminu, o którym mowa w art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej, do dnia doręczenia decyzji organu odwoławczego, jeżeli decyzja organu odwoławczego nie została wydana w terminie, o którym mowa w art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej, o czym stanowi art. 54 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej.

Przy czym zgodnie z art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej:

Jednocześnie przepis art. 54 § 3 Ordynacji podatkowej wskazuje, kiedy nie nalicza się odsetek za zwłokę w przypadku uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz stwierdzenia nieważności decyzji.

Zawarte w art. 54 § 3 Ordynacji podatkowej określenie „terminy należy liczyć sumując na poszczególnych etapach okresy trwania postępowania” oznacza, że należy obliczyć ile było etapów postępowania w danej instancji oraz jaki był łączny czas trwania postępowania w tej instancji.

Podkreślić należy, że w art. 54 § 3 Ordynacji podatkowej mowa jest o sumowaniu okresów trwania postępowania przed tym samym organem, a nie sumowania okresów wszystkich postępowań przed wszystkimi organami, w tym przed sądem administracyjnym.

Z brzmienia art. 54 § 3 Ordynacji podatkowej nie można wnioskować, że okresem bezodsetkowym miałyby być objęte zdarzenia wprost w tych przepisach nie wyrażone, takie jak np. czas rozpatrywania sprawy w postępowaniu sądowo-administracyjnym.

Taki wniosek wynika również z uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 października 2015 r. sygn. akt I FPS 2/15, gdzie wprost wskazano na sumowanie okresów trwania postępowania przed organem pierwszej instancji:

Tożsamą interpretację tego przepisu przyjął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 23 stycznia 2019 r. sygn. akt II FSK 1974/17:

Podobnie w odniesieniu do obliczania okresów bezodsetkowych, o których mowa w art. 54 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 Ordynacji podatkowej, należy stosować tożsamą zasadę tzn. sumować wyłącznie okresy trwania postępowania odwoławczego na poszczególnych etapach.

W przypadku uchylenia decyzji organu drugiej instancji przez sąd i wydania nowej decyzji tego organu, należy zsumować czas postępowania na poszczególnych etapach procedowania organu odwoławczego w ten sposób, że do okresu liczonego od dnia otrzymania odwołania przez organ odwoławczy do dnia doręczenia pierwszej decyzji organu odwoławczego, należy doliczyć czas od otrzymania przez ten organ akt sprawy z sądu do daty doręczenia drugiej decyzji tego organu w danej sprawie. Tak zsumowany czas trwania poszczególnych etapów postępowania odwoławczego należy ocenić z punktu widzenia art. 54 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 Ordynacji podatkowej i jeśli czas ten przekroczył 2 miesiące (lub 3 miesiące w przypadkach wskazanych w art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej), to należy uwzględnić okres nienaliczania odsetek od dnia następnego po upływie terminu, o którym mowa w art. 139 § 3 ww. ustawy.

Do sumy okresów trwania postępowania odwoławczego nie wlicza się czasu trwania postępowania przed sądem administracyjnym.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że postępowanie podatkowe dotyczące podatku VAT za I i II kwartał 2015 r. zostało wszczęte w dniu (…)2016 r. Decyzja organu pierwszej instancji określająca podatek VAT za oba okresy została wydana w dniu (…) 2016 r., która została utrzymana w mocy decyzją organu drugiej instancji z dnia (…) 2016 r., a następnie w wyniku orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia (…) 2017 r. na skutek Pana skargi, uchylono decyzję organu drugiej instancji, w wyniku czego organ drugiej instancji uchylił decyzję organu pierwszej instancji w dniu (…) 2018 r. A zatem w 2018 r. nie istniała ani decyzja organu pierwszej instancji ani drugiej, bowiem obie zostały uchylone (decyzję DIAS uchylił WSA w (…), zaś decyzja organu pierwszej instancji została uchylona przez DIAS). Następnie NUS ponownie wydał decyzję określającą podatek w dniu (…) 2019 r., zaś na skutek Pana odwołania z dnia (…) 2019 r. DIAS uchylił tę decyzję w dniu (…) 2020 r. Jednak na skutek Pana skargi na uzasadnienie decyzji DIAS, decyzja ta, na mocy wyroku WSA została uchylona w dniu (…) 2021 r., z czym nie zgodził się DIAS i wniósł skargę kasacyjną, która została prawomocnie oddalona wyrokiem NSA dopiero w dniu (…) 2025 r. Pomimo tego DIAS ponownie w dniu (…) 2025 roku wydał decyzję w wyniku rozpatrywania odwołania podatnika z 2019 r. utrzymując w mocy decyzję NUS z 2019 r. Decyzja ta nie została skutecznie doręczona.

Ma Pan wątpliwości jak należy liczyć okresy bezodsetkowe w stanie faktycznym opisanym wyżej.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy, należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie suma okresów trwania postępowania przed organem pierwszej instancji obejmuje:

-     okres bezpośrednio od dnia wszczęcia postępowania przez organ pierwszej instancji do dnia doręczenia Panu decyzji z dnia (…) 2016 r.;

-     okres postępowania prowadzonego przez organ pierwszej instancji po uchyleniu decyzji przez organ odwoławczy i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia – liczony od dnia otrzymania akt sprawy do dnia doręczenia Panu drugiej decyzji z dnia (…) 2019 r.

Jeżeli tak wyliczona suma okresów trwania postępowania przed organem pierwszej instancji przekroczyła 3 miesiące, to zgodnie z art. 54 § 1 pkt 7 w związku z art. 54 § 3 Ordynacji podatkowej, odsetek za zwłokę nie nalicza się za wyżej wskazany okres trwania postępowania przed organem pierwszej instancji.

Odnosząc się do obliczania okresów bezodsetkowych, o których mowa w art. 54 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 Ordynacji podatkowej, należy stosować tożsamą zasadę tzn. sumować wyłącznie okresy trwania postępowania odwoławczego na poszczególnych etapach.

W analizowanej sprawie suma okresów trwania postępowania przed organem odwoławczym obejmuje:

-     okres liczony od dnia otrzymania odwołania przez organ odwoławczy do dnia doręczenia Panu pierwszej decyzji organu odwoławczego z dnia (…) 2016 r.;

-     okres od otrzymania przez organ odwoławczy akt sprawy z sądu do daty doręczenia Panu drugiej decyzji organu odwoławczego z dnia (…) 2018 r.;

-     okres liczony od dnia (ponownego) otrzymania odwołania z dnia (…) 2019 r. przez organ odwoławczy do dnia doręczenia Panu decyzji organu odwoławczego z dnia (…) 2020 r.;

-     okres od (ponownego) otrzymania przez organ odwoławczy akt sprawy z sądu do daty doręczenia Panu kolejnej decyzji tego organu w sprawie z (…) 2025 r.

Podkreślić należy, że do sumy okresów trwania postępowania odwoławczego nie wlicza się czasu trwania postępowania przed sądami administracyjnymi.

Jeśli tak wyliczony czas trwania postępowania organu odwoławczego przekroczył 2 miesiące (lub 3 miesiące w przypadku gdy sprawa wymagała przeprowadzenia rozprawy przed organem), to zgodnie z art. 54 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 Ordynacji podatkowej, należy uwzględnić okres nienaliczania odsetek od dnia następnego po upływie terminu 2 miesięcy (lub 3 miesięcy w przypadku gdy sprawa wymagała przeprowadzenia rozprawy przed organem).

Podsumowując, Pana stanowisko w sprawie jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego oraz we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznaczenia wymaga, że Organ wydający interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach stanu faktycznego podanego przez Pana. Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o wydanie interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, tj. nie przeprowadza dowodów, lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we wniosku okoliczności w kontekście zadanego pytania przyporządkowanego do danego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

-     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

-     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.