Interpretacja 0111-KDIB3-3.4012.1.2026.1.MPU

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w możliwości zastosowania stawki 0% VAT dla wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów wpłynął 2 stycznia 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

(X.) (dalej jako: Wnioskodawca, Spółka) ma siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, zarejestrowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w Polsce (podatnik VAT UE).

Spółka wchodzi w skład międzynarodowej grupy (…), dostarczającej producentom (…) i (…) usług (…) (…) do (…) (…), (…) (…) i rozwiązań (…).

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka współpracuje z podmiotami mającymi siedzibę na terytorium innych państw członkowskich Unii Europejskiej, zarejestrowanymi dla celów rozliczania podatku od wartości dodanej oraz posiadającymi ważny i właściwy numer identyfikacyjny VAT nadany w danym państwie członkowskim dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych (dalej: „Kontrahenci”). W związku z prowadzoną działalnością Spółka dokonuje i będzie dokonywać na rzecz Kontrahentów wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (dalej: „WDT”) w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy o VAT.

Spółka w ramach WDT będącej przedmiotem niniejszego wniosku będzie dokonywała sprzedaży towarów do Kontrahentów z różnych krajów Unii Europejskiej. W każdym przypadku WDT miejscem rozpoczęcia wywozu towarów jest terytorium Polski, a miejscem ich przeznaczenia (tzn. zakończenia ich wysyłki) jest terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Wywóz będzie zlecany przewoźnikom lub spedytorom działającym na rzecz Spółki albo też Kontrahenta (w zależności od specyfiki transakcji oraz warunków współpracy z danym Kontrahentem).

Wnioskodawca, w celu zastosowania 0% stawki VAT z tytułu WDT, będzie gromadzić dokumenty potwierdzające, iż towary zostały wywiezione z kraju i dostarczone do odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium Polski. Spółka każdorazowo będzie posiadać fakturę dokumentującą dokonaną dostawę, zawierającą specyfikację ładunku (sprzedawanego towaru).

WDT realizowane przez Wnioskodawcę będą każdorazowo wykazywane w zbiorczej informacji podsumowującej o transakcjach wewnątrzwspólnotowych (tzw. informacjach VAT-UE).

W momencie składania deklaracji (pliku JPK_V7), w którym Wnioskodawca będzie wykazywał ww. transakcje jako WDT, Spółka będzie zarejestrowana jako podatnik VAT UE.

Dokumentacja gromadzona przez Spółkę

Dokumentacja gromadzona przez Spółkę będzie obejmować opisane poniżej przypadki:

Wariant I - Spółka będzie w posiadaniu:

-      faktury zawierającej specyfikację ładunku (sprzedawanego towaru),

-       korespondencji elektronicznej (mailowej) prowadzonej z Kontrahentem obejmującej oświadczenie o odbiorze przez niego dostaw zrealizowanych w danym okresie, zawierające dane umożliwiające identyfikację poszczególnych dostaw. Przykładowo mogą to być informacje takie jak: oznaczenie rodzaju i ilości towaru, numer faktury, data faktury. Spółka będzie przesyłała Kontrahentowi wiadomość e-mail zawierającą szczegóły dotyczące poszczególnych dostaw, natomiast Kontrahent będzie odsyłał wiadomość zwrotną z potwierdzeniem odbioru tych dostaw. Potwierdzenie to może znajdować się w treści wiadomości e-mail lub stanowić jej załącznik, zawierający listę dostaw.

Wariant II - Spółka będzie w posiadaniu:

-     faktury zawierającej specyfikację ładunku (sprzedawanego towaru),

-     zbiorczego zestawienia faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie rozliczeniowym. Zestawienie to będzie przekazywane Kontrahentowi drogą elektroniczną po zakończeniu okresu, którego dotyczy, wraz z prośbą o potwierdzenie dokonania (otrzymania) dostaw. Zgodnie z informacją zawartą w treści zestawienia, brak odpowiedzi Kontrahenta w oznaczonym okresie (np. do 10. dnia od daty wysłania zestawienia), będzie traktowany jako jego milczące potwierdzenie dostaw. Innymi słowy, w takich sytuacjach Spółka będzie uznawała, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej (możliwe są zatem sytuacje, w których Kontrahent nie zgłasza zastrzeżeń w odniesieniu do otrzymanego zestawienia i milcząco je potwierdza, nie odsyłając do Spółki informacji zwrotnej w tym zakresie).

Wariant III - Spółka będzie w posiadaniu:

-     faktury zawierającej specyfikację ładunku (sprzedawanego towaru),

-     zrzutu ekranu z systemu finansowo-księgowego lub magazynowego albo z portalu Kontrahenta, do którego dostęp będzie posiadać zarówno Spółka, jak i Kontrahent. Zgodnie z zasadami działania tego systemu, po przyjęciu do swojego magazynu towaru objętego daną dostawą, Kontrahent wprowadzi do systemu informacje dotyczące tej dostawy. Dane będą umożliwiały jednoznaczną identyfikację dostaw, np. poprzez numery faktur lub dokumentów towarzyszących, widniejących na fakturach. Po wprowadzeniu danych do systemu przez Kontrahenta, Spółka będzie w stanie odszukać daną dostawę w systemie i tym samym potwierdzić jej wywóz z terytorium kraju i dostarczenie Kontrahentowi na terytorium innego państwa członkowskiego UE.

Wariant IV - Spółka będzie w posiadaniu:

-     faktury zawierającej specyfikację ładunku (sprzedawanego towaru),

-     potwierdzenia otrzymania zapłaty przez Kontrahenta za dostarczony towar w formie informacji uzyskanej z systemu bankowego, z którego korzysta Spółka, lub odrębnego dokumentu przekazanego przez Kontrahenta.

W ramach tego wariantu Spółka wskazuje, że terminy płatności ustalane są indywidualnie z każdym Kontrahentem przed rozpoczęciem współpracy, przy czym płatność za towar następuje (w ramach tego wariantu) po jego odbiorze. Szczegółowe zasady rozliczeń wynikają z ustaleń między Spółką a Kontrahentem i mogą być zawarte w umowie handlowej, zamówieniu lub korespondencji dotyczącej danej dostawy. Spółka traktuje otrzymanie płatności jako potwierdzenie wykonania dostawy, bowiem bez otrzymania towaru Kontrahent nie dokonałby płatności. Ponadto możliwe jest powiązanie konkretnej płatności z określoną dostawą na podstawie danych z potwierdzenia przelewu, kwoty, daty płatności lub dodatkowej korespondencji, w której Kontrahent określa, jakie dostawy obejmuje dana wpłata (np. w przypadku płatności zbiorczych za większą ilość dostaw).

Wariant V - Spółka będzie w posiadaniu:

-     faktury wystawionej przez nabywcę w imieniu i na rzecz Spółki w ramach tzw. samofakturowania. Taka faktura będzie zawierała w szczególności specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. Ponadto, zgodnie z funkcjonalnością systemu Kontrahenta, faktura wystawiana w ramach samofakturowania generowana będzie przez system elektroniczny dopiero po przyjęciu przez Kontrahenta towarów w miejscu przeznaczenia. Spółka zatwierdzi fakturę w sposób określony w porozumieniu zawartym z nabywcą w tym przedmiocie (art. 106d ust. 1 ustawy o VAT).

Pytania

1. Czy Spółce przysługuje prawo do zastosowania stawki 0% VAT w odniesieniu do dostaw udokumentowanych w sposób opisany w Wariancie I?

2. Czy Spółce przysługuje prawo do zastosowania stawki 0% VAT w odniesieniu do dostaw udokumentowanych w sposób opisany w Wariancie II?

3. Czy Spółce przysługuje prawo do zastosowania stawki 0% VAT w odniesieniu do dostaw udokumentowanych w sposób opisany w Wariancie III?

4. Czy Spółce przysługuje prawo do zastosowania stawki 0% VAT w odniesieniu do dostaw udokumentowanych w sposób opisany w Wariancie IV?

5. Czy Spółce przysługuje prawo do zastosowania stawki 0% VAT w odniesieniu do dostaw udokumentowanych w sposób opisany w Wariancie V?

Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczone jak we wniosku)

Zdaniem Wnioskodawcy, we wszystkich wskazanych Wariantach (I-V) Spółce będzie przysługiwać prawo do zastosowania stawki 0% VAT.

Warunki zastosowania stawki 0 % VAT dla WDT

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega WDT. Zgodnie z definicją zawartą w art. 13 ust. 1 ustawy o VAT, przez WDT rozumie się wywóz towarów następujący w wykonaniu dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ustawy o VAT, z terytorium Polski na terytorium innego niż Polska kraju członkowskiego UE. Regulacja ta znajduje zastosowanie m.in. pod warunkiem, że nabywca towarów jest podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju (art. 13 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT).

Jednocześnie, transakcje WDT podlegają, co do zasady, opodatkowaniu stawką 0% VAT (art. 42 ust. 1 ustawy o VAT), pod warunkiem łącznego spełnienia niżej wymienionych kryteriów:

1)   podatnik VAT dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi,

2)   podatnik VAT przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju,

3)   podatnik VAT składając deklarację podatkową, w której wykazuje to WDT, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

Dodatkowym warunkiem do zastosowania stawki 0% VAT jest złożenie poprawnej i zawierającej prawidłowe dane zbiorczej informacji podsumowującej o transakcjach wewnątrzunijnych, w której dane WDT zostanie przez podatnika wykazane (art. 42 ust. 1a ustawy o VAT).

Jednocześnie, jak wynika z art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, dodatkowym warunkiem formalnym umożliwiającym opodatkowanie WDT stawką 0% VAT jest dysponowanie przez dostawcę:

-      dokumentami przewozowymi otrzymanymi od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju (z Polski), z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju (Polski) - w przypadkach, gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi), czyli podmiotowi zewnętrznemu oraz

-      specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku.

Z dalszych regulacji (art. 42 ust. 11 ustawy o VAT), wynika jednak, że w przypadku braku możliwości jednoznacznego udowodnienia na podstawie ww. dokumentów wymienionych w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT faktu dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju (Polski), dowodami wykorzystywanymi na potrzeby zastosowania stawki 0% VAT w WDT mogą być również inne dokumenty wskazujące, że do WDT rzeczywiście doszło, w szczególności:

-   korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie,

-   dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu,

-   dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku - inny dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania,

-  dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju (Polski).

Z konstrukcji ww. przepisu wynika, że wymieniony w treści tej regulacji katalog tzw. dokumentów pomocniczych wykorzystywanych na potrzeby WDT ma charakter otwarty. Oznacza to, że polski podatnik VAT ma prawo potwierdzać fakt dokonania dostawy na rzecz podatnika podatku od wartości dodanej w innym państwie członkowskim również w oparciu o inne dokumenty niewymienione wprost w treści art. 42 ust. 11 ustawy o VAT. Takie podejście znajduje potwierdzenie również w orzecznictwie sądowym. Jak wskazuje bowiem Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) w uchwale wydanej przez poszerzony skład siedmiu sędziów z 11 października 2010 r., sygn. I FPS 1/10, przepisy wskazane w art. 42 ustawy o VAT powinny być stosowane z uwzględnieniem normy określonej w art. 180 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, w świetle której „jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem”. W treści ww. uchwały, NSA wskazał wyraźnie, iż dowody wymienione w art. 42 ust. 3 i ust. 4 ustawy o VAT nie mają charakteru bezwzględnie obligatoryjnego. Dlatego też w przypadku, gdy podatnik nie dysponuje kompletem dokumentów wskazanych w tym przepisie, bądź posiadane dokumenty zawierają pewne braki formalne, może on posłużyć się innymi dowodami potwierdzającymi dokonanie WDT.

Odnosząc powyższe rozważania do opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku, na wstępie wskazać należy, że dostawy realizowane przez Spółkę na rzecz Kontrahentów spełniają definicję WDT, o której mowa w art. 13 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT. Transakcje Spółki stanowią bowiem dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ustawy o VAT. W związku z tymi dostawami dochodzi do wywozu sprzedawanych przez Wnioskodawcę towarów z terytorium kraju (z Polski) na terytorium innych krajów członkowskich UE. Innymi słowy, wywóz jest dokonywany w wykonaniu dostawy towarów występującej po stronie Spółki. Kontrahenci Spółki są przy tym podatnikami podatku od wartości dodanej zidentyfikowanymi na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w krajach innych niż Polska (mają odpowiednie i ważne numery VAT-UE).

W dalszej kolejności, należy przeanalizować, czy w odniesieniu do realizowanych przez Wnioskodawcę transakcji WDT może znaleźć zastosowanie stawka 0% VAT z uwagi na spełnienie warunków ustawowych wymienionych w art. 42 ustawy o VAT.

Jak wskazano powyżej, Kontrahenci UE będący nabywcami towarów dostarczanych w ramach WDT przez Wnioskodawcę będą posiadali ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany im przez państwo członkowskie inne niż Polska. Wymóg z art. 42 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT będzie więc spełniony.

WDT realizowane przez Spółkę na rzecz Kontrahentów UE będą również wykazywane w deklaracji (pliku JPK_V7) składanym przez Wnioskodawcę. W momencie składania tej deklaracji (pliku JPK_V7) Spółka będzie zarejestrowana jako podatnik VAT UE. Wypełniona zostanie zatem również dyspozycja art. 42 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT.

Spółka będzie również raportować realizowane przez siebie transakcje WDT z poszczególnymi Kontrahentami UE w tzw. informacji podsumowującej składanej za dany miesiąc. Informacja ta będzie zawierała wszystkie wymogi, o których mowa w art. 100 ust. 8 ustawy o VAT. Tym samym spełniona będzie również przesłanka z art. 42 ust. 1a ustawy o VAT.

Ostatnim wymogiem niezbędnym do zastosowania stawki 0% VAT w odniesieniu do WDT jest spełnienie wymogów dokumentacyjnych wskazanych z art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT w odniesieniu do transakcji sprzedażowych realizowanych na rzecz Kontrahentów UE. Należy zatem rozważyć, czy Spółka spełnia warunek opisany w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT we wszystkich Wariantach.

Analiza dokumentacji posiadanej przez Wnioskodawcę

Jak wynika z przedstawionych przez Spółkę wariantów dokumentacji WDT, Spółka każdorazowo będzie posiadać fakturę dokumentującą dokonaną WDT, zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. W ocenie Spółki, posiadane przez nią dalsze dokumenty w przypadku każdego z przedstawionych Wariantów będą potwierdzać dokonanie dostawy towarów do nabywcy na terytorium innego państwa UE.

Wariant I

W tym Wariancie Spółka będzie posiadać fakturę oraz korespondencję elektroniczną (mailową) prowadzoną z Kontrahentem obejmującą oświadczenie o odbiorze przez niego dostaw zrealizowanych w danym okresie, zawierające dane umożliwiające identyfikację poszczególnych dostaw (zgodnie z opisem zawartym powyżej w treści Wniosku).

Uzyskanie jednoznacznego oświadczenia Kontrahenta będzie stanowić formę aktywnego potwierdzenia odbioru przez niego towarów na terytorium innego państwa członkowskiego. Spółka podkreśla, że prowadzona z Kontrahentem korespondencja elektroniczna (mailowa) będzie stanowić dowód, o którym mowa wprost w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT. Z jej treści będzie wynikało, że pomiędzy stronami doszło do realizacji WDT.

W oświadczeniu zamieszczonym w treści wiadomości e-mail lub w jej załączniku pracownik Kontrahenta (korzystający z oficjalnego firmowego adresu e-mail) potwierdzi, że towary ujęte w zestawieniu faktur za dany okres zostały dostarczone do miejsca przeznaczenia oraz że zostały przez Kontrahenta odebrane. Wiadomość e-mail będzie zawierać dane pozwalające na identyfikację danej dostawy. W konsekwencji, w ocenie Spółki, stosowanie wskazanego rozwiązania pozwali na jednoznaczne potwierdzenie, że konkretne, zidentyfikowane towary zostały dostarczone do Kontrahenta.

Spółka wskazuje ponadto, że prezentowane stanowisko znajduje potwierdzenie w wydawanych przez organy podatkowe interpretacjach indywidualnych, m.in. w:

-     interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 sierpnia 2025 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.364.2025.1.MW, w której organ podzielił stanowisko wnioskodawcy co do możliwości zastosowania stawki 0% VAT do WDT m.in. w przypadku, w którym gromadzi on dowody w postaci faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonaną dostawę, zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz „oświadczenia, zawierającego m.in. numery faktur i daty ich wystawienia oraz wartość i/lub numery dokumentów przewozowych (np. Delivery Note) podpisane przez odbiorcę towaru jako potwierdzenie dostarczenia towarów do innego kraju UE.” Jak wynika z przywołanej interpretacji: „Spółka przesyła Kontrahentowi wiadomość e-mail z oświadczeniem zawierającym szczegóły danych dostaw, a Kontrahent odsyła odpowiedź mailową zawierającą podpisane oświadczenie, potwierdzając tym samym, że dostawy te zostały otrzymane. Potwierdzenie to może być zawarte w treści wiadomości e-mail lub stanowić załącznik do takiej wiadomości”.

-     interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 26 marca 2024 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.47.2024.1.AW, w której organ podatkowy stwierdził, że dokumentacja w postaci „Faktury (lub jej kopii) zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz potwierdzenia odbioru towaru przez Kontrahenta, a w przypadku braku międzynarodowego listu przewozowego CMR lub braku podpisu na tym liście przez odbiorcę, gromadzicie/zamierzacie Państwo gromadzić dodatkową dokumentację potwierdzającą dokonanie WDT w postaci potwierdzenia odbioru towarów otrzymywanego od Kontrahenta, będzie uprawniała Państwa do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% w odniesieniu do tych wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy)”.

Niezależnie od powołanych wyżej interpretacji indywidualnych, stanowisko Spółki w odniesieniu do wyżej opisanego Wariantu znajduje potwierdzenie również w innych interpretacjach indywidualnych, tj. przykładowo w:

-  interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 15 lipca 2025 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.553.2025.1.PRP;

-  interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 lutego 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.676.2024.1.RM;

-  interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13 grudnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.573.2024.1.GK;

-  interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 24 kwietnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.35.2024.3.GK.

Wariant II

W tym Wariancie Spółka będzie posiadać fakturę oraz korespondencję z zestawieniem dostaw wysłaną do Kontrahenta, który milcząco będzie potwierdzać otrzymanie towarów (zgodnie z opisem zawartym powyżej w treści Wniosku).

Zdaniem Wnioskodawcy, zestawienie należy w tym przypadku uznać za dokument, o którym mowa w art. 43 ust. 11 ustawy o VAT. Dotyczy to również przypadków, w których Kontrahenci nie odsyłają do Wnioskodawcy informacji zwrotnej w zakresie informacji zawartych w tym zestawieniu, a z ustaleń między stronami będzie wynikać, iż brak odpowiedzi potwierdzającej dostarczenie towarów objętych zestawieniem lub brak wniesienia uwag co do treści zestawienia w określonym terminie równoznaczny będzie z akceptacją i potwierdzeniem realizacji dostaw objętych zestawieniem.

Taki dokument ma bowiem jednakową moc dowodową jak zbiorcze potwierdzenie odbioru towarów wyraźnie potwierdzone/podpisane przez Kontrahenta. Należy bowiem wskazać, że ustalony przez strony termin na potwierdzenie otrzymania towarów każdorazowo daje Kontrahentowi możliwość dokonania szczegółowej weryfikacji danych zawartych w zestawieniu oraz przedstawienie ewentualnych uwag co do jego treści. Nie ulega natomiast wątpliwości, iż każdy racjonalny przedsiębiorca zgłosiłby Spółce wszelkie zauważone braki w towarach będących przedmiotem WDT dokonywanych na jego rzecz.

Należy w tym miejscu również podkreślić, iż niezgłoszenie przez Kontrahenta zastrzeżeń może być w ocenie Spółki postrzegane jako jego oświadczenie woli zgodne z ustaleniami stron oraz z informacją zawartą w wiadomości elektronicznej zawierającej zestawienie (która stanowi, iż brak przekazania informacji zwrotnej oznacza w istocie potwierdzenie otrzymania towarów udokumentowanych fakturami, których numery wymienione zostały w zestawieniu). Wykładnia przepisów o oświadczeniu woli obowiązująca na gruncie prawa cywilnego wskazuje bowiem, że „bierne zachowanie podmiotu prawa cywilnego, brak jego aktywności (nazywany w doktrynie milczeniem) może być sposobem złożenia oświadczenia woli, jeżeli istnieją reguły znaczeniowe wiążące z nim sens w postaci woli wywołania skutku prawnego” (Gniewek E., Kodeks Cywilny. Komentarz, Legalis 2014).

W świetle powyższego, w ocenie Spółki, zestawienie przesyłane do Kontrahentów i niekwestionowane przez nich co do jego treści, wraz z wystawioną wcześniej fakturą zawierającą specyfikację towaru powinny być uznane za dokumenty (dowody) potwierdzające, że towary będące przedmiotem WDT zostały wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do Kontrahentów na terytorium innego państwa członkowskiego.

Stanowisko o możliwości wykorzystania tzw. milczącej akceptacji w odniesieniu do zbiorczych zestawień dostaw realizowanych w danym okresie na rzecz kontrahentów unijnych jako dokumentu wykorzystywanego na potrzeby udowodnienia dostarczenia towarów do nabywców i tym samym zastosowania stawki 0% VAT znajduje potwierdzenie w wielu pismach organów podatkowych – m.in. w:

-  interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 5 sierpnia 2025 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.364.2025.1.MW,

-  interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 15 lipca 2025 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.553.2025.1.PRP,

-  interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 lutego 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.676.2024.1.RM,

-  interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 sierpnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.303.2024.1.GK,

-  interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 11 czerwca 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.238.2024.1.GK,

-  interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 24 kwietnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.35.2024.3.GK.

Wariant III

W tym Wariancie Spółka będzie posiadać fakturę oraz zrzut ekranu z systemu finansowo-księgowego lub magazynowego albo z portalu Kontrahenta, do którego dostęp będzie posiadać zarówno Spółka, jak i Kontrahent (zgodnie z opisem zawartym powyżej w treści Wniosku).

W ocenie Spółki, taka forma potwierdzenia, tzn. zrzut ekranu z systemu finansowo-księgowego/ magazynowego lub komunikat z portalu Kontrahenta, będzie stanowić dowód, o którym mowa w art. 42 ust. 11 pkt 1 ustawy o VAT.

Zrzuty ekranu z systemu finansowo-księgowego/magazynowego lub komunikat z portalu Kontrahenta, do którego dostęp będzie mieć zarówno Spółka jak i Kontrahent będą pozwalały na jednoznaczną identyfikację danych dostaw. Dodatkowo, warunki funkcjonowania systemu wskazują, że wprowadzenie danych dotyczących danej dostawy do systemu informatycznego jest jednoznaczne z przyjęciem towarów do magazynu Kontrahenta, co stanowi dowód dostarczenia do nabywcy towarów będących przedmiotem danej WDT.

Stanowisko zaprezentowane przez Spółkę znajduje przykładowo potwierdzenie w interpretacji indywidualnej z 5 sierpnia 2025 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.364.2025.1.MW, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że dokumentacja w postaci faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonaną dostawę, zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz zrzutu ekranu z systemu finansowo-księgowego/magazynowego lub przez portal Kontrahenta, do którego dostęp ma/będzie mieć zarówno Spółka, jak i Kontrahent. Zgodnie z zasadami funkcjonowania tego systemu, po przyjęciu towaru będącego przedmiotem danej dostawy w swoim magazynie, Kontrahent wprowadza) wprowadzi dane dotyczące danej dostawy do systemu. Dane znajdujące się w systemie pozwalają/będą pozwalały na jednoznaczną identyfikację danych dostaw, tj. będą to np. numery dokumentów towarzyszących dostawie znajdujące się również na fakturach. Po wprowadzeniu przez Kontrahenta do systemu informatycznego danych danej dostawy, Spółka jest/będzie w stanie wyszukać tę dostawę w systemie oraz potwierdzić jej wywóz z terytorium kraju oraz dostarczenie do Kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego UE” uprawnia wnioskodawcę do zastosowania opodatkowania stawką VAT 0 % (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 VATU).

Niezależnie od powołanej wyżej interpretacji indywidualnej, stanowisko Spółki w odniesieniu do przedstawionego Wariantu III znajduje potwierdzenie również w:

-  interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 7 maja 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.213.2025.1.GK,

-  interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13 grudnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.573.2024.1.GK,

-  interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 11 czerwca 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.238.2024.1.GK,

-  interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 marca 2024 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.47.2024.1.AW,

-  interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 28 października 2022 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.546.2022.2.KT.

Wariant IV

W tym Wariancie Spółka będzie posiadać fakturę oraz potwierdzenie otrzymania zapłaty przez Kontrahenta za dostarczony towar w formie informacji uzyskanej z systemu bankowego, z którego korzysta Spółka, lub odrębnego dokumentu przekazanego przez Kontrahenta.

Jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, terminy płatności są ustalane z Kontrahentami przed rozpoczęciem współpracy, a zapłata za towar następuje co do zasady po jego odbiorze. Szczegóły rozliczeń wynikają z indywidualnych ustaleń stron. Spółka traktuje płatność jako potwierdzenie dostawy i potrafi przyporządkować ją do konkretnej transakcji na podstawie danych z przelewu, daty, kwoty lub korespondencji, także przy płatnościach zbiorczych.

Zdaniem Spółki samo potwierdzenie otrzymania zapłaty przez Kontrahenta za dostarczony towar stanowi dokumentację, która łącznie z fakturą oraz specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku będą potwierdzały jednoznacznie, iż towary będące przedmiotem dostawy zostały wywiezione z terytorium Polski, a następnie dostarczone do Kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego. Okoliczności bowiem, w których Kontrahent dokonuje płatności za dane towary stanowi w ocenie Spółki obiektywną przesłankę potwierdzającą dostarczenie towarów do tego Kontrahenta na terytorium UE.

Powyższe stanowisko zostało potwierdzone przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 5 sierpnia 2025 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.364.2025.1.MW, w której organ podzielił stanowisko wnioskodawcy, że ma on prawo stosować stawkę 0% VAT do WDT w sytuacji, gdy gromadzi on dokumentację obejmującą fakturę (lub jej kopię) zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz „potwierdzenia otrzymania zapłaty przez Kontrahenta za dostarczony towar - w formie informacji z systemu bankowego z którego korzysta Spółka, lub w formie odrębnego dokumentu przesłanego przez Kontrahenta”. Podobnie jak w opisie zdarzenia przyszłego przedstawionego w niniejszym wniosku przytoczona interpretacja odnosi się do sytuacji, w której „terminy płatności są każdorazowo ustalane z Kontrahentami przed rozpoczęciem współpracy, a płatność za towar dokonywana jest zasadniczo po otrzymaniu towaru przez Kontrahenta. Szczegółowe warunki dotyczące płatności wynikają z ustaleń dokonanych pomiędzy Spółką z wybranym Kontrahentem. Ustalenia te mogę mieć formę m.in. umowy handlowej, zamówienia bądź korespondencji handlowej dotyczącej danej dostawy. Dokonanie płatności Spółka utożsamia z akceptacją dokonanej dostawy przez Kontrahenta. Dodatkowo, Spółka jest w stanie powiązać daną płatność z konkretną dostawą w oparciu o dane zawarte na potwierdzeniu płatności, kwotę płatności, datę płatności lub ew. dodatkową korespondencję handlową, w której Kontrahent wskazuje zakres dostaw objętych poszczególnymi płatnościami (np. w wypadku płatności zbiorczych za szereg dostaw)”

Przedstawione stanowisko znajduje odzwierciedlenie w licznych interpretacjach wydanych przez organ podatkowy, w tym m.in. w:

-  interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 15 lipca 2025 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.553.2025.1.PRP,

-  interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 4 lipca 2025 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.222.2025.2.JSU,

-  interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 lutego 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.676.2024.1.RM,

-  interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 24 kwietnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.35.2024.3.GK.

Wariant V

W tym Wariancie Spółka będzie posiadać fakturę wystawioną w procedurze tzw. "samofakturowania", tzn. stosowny dokument będzie wystawiany przez odbiorcę towaru w imieniu i na rzecz Spółki, a ta zatwierdzi go w sposób określony w porozumieniu zawartym z nabywcą w tym przedmiocie (art. 106d ust. 1 ustawy o VAT).

Wystawiana przez nabywcę faktura będzie zawierała w szczególności specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. Zasadniczo, stosowny dokument w odniesieniu do danej dostawy może zostać wygenerowany poprzez portal elektroniczny Kontrahenta dopiero do przyjęciu przez niego towaru w miejscu przeznaczenia i wprowadzeniu go do magazynu (tzn. nie ma możliwości, aby Spółka dysponowała fakturą wystawioną przez nabywcę w wypadku, gdy towar nie został wcześniej dostarczony do nabywcy na terytorium innego państwa UE).

Zdaniem Spółki, taka okoliczność stanowi potwierdzenie odbioru towarów przez nabywcę w innym państwie członkowskim. Fakt, że omawiana faktura może być wystawiona dopiero po odbiorze przez nabywcę towarów będących przedmiotem WDT, jednoznacznie wskazuje, że sam fakt wystawienia faktury w trybie tzw. samofakturowania będzie stanowić dowód dokonania WDT. Spółka stoi na stanowisku, że omawiany dowód będzie potwierdzać dostarczenie towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, zatem spełnia przesłanki wynikające z art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.

Analogiczne stanowisko zostało uznane za prawidłowe m.in. w:

-  interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13 grudnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.573.2024.1.GK,

-  interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 11 czerwca 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.238.2024.1.GK,

-  interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 28 października 2022 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012. 546.2022.2.KT,

-  interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13 października 2020 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.398.2020.1.PK.

Mając na uwadze wszystkie wskazane powyżej okoliczności, Wnioskodawca uważa, że przedstawiony przez niego w ramach opisu zdarzenia przyszłego sposób dokumentowania WDT w oparciu o wyżej opisane Warianty, będzie uprawniał Spółkę do zastosowania stawki 0% VAT w odniesieniu do WDT realizowanych na rzecz Kontrahentów.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775, ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 i 4 ustawy:

1) Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

4) Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Według art. 13 ust. 1 ustawy:

Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

Stosownie do art. 13 ust. 2 ustawy:

Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:

1)  podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;

2)  osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;

3)  podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;

4)  podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.

Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:

Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i9, z zastrzeżeniem ust. 7.

Dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel).

Wskazać należy, że w kwestii dokumentacji uprawniającej do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów od 1 stycznia 2020 r. zastosowanie mają przepisy rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/1912 z 4 grudnia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011 w odniesieniu do niektórych zwolnień związanych z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi (Dz. Urz. UE L Nr 311 z 7.12.2018, s. 10), zwanego dalej rozporządzeniem 2018/1912. Rozporządzenie 2018/1912 ma zasięg ogólny, wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Rozporządzenie 2018/1912 wprowadza m.in. domniemania wzruszalne odnoszące się do dowodów wymaganych do zastosowania zwolnienia z prawem do odliczenia (stawki 0%) z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Zgodnie z treścią art. 45a wprowadzonego rozporządzeniem 2018/1912:

1.   Do celów stosowania zwolnień ustanowionych w art. 138 dyrektywy 2006/112/WE domniemywa się, że towary zostały wysłane lub przetransportowane z państwa członkowskiego do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza jego terytorium, ale na terytorium Wspólnoty, w którymkolwiek z następujących przypadków:

a)   sprzedawca wskazuje, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez niego lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz, oraz sprzedawca jest w posiadaniu co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy, albo sprzedawca jest w posiadaniu jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami, o których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających wysyłkę lub transport, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy;

b)   sprzedawca jest w posiadaniu następujących dokumentów:

(i)   pisemnego oświadczenia nabywcy potwierdzającego, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez nabywcę lub przez osobę trzecią działającą na rzecz nabywcy, oraz wskazującego państwo członkowskie przeznaczenia towarów; takie pisemne oświadczenie określa: datę wystawienia; nazwę lub imię i nazwisko oraz adres nabywcy; ilość i rodzaj towarów; datę i miejsce przybycia towarów; w przypadku dostawy środków transportu, numer identyfikacyjny środków transportu; oraz identyfikację osoby przyjmującej towary na rzecz nabywcy; oraz

(ii)  co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i nabywcy, lub jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami, o których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających transport lub wysyłkę, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy.

Nabywca dostarcza sprzedawcy pisemne oświadczenie, o którym mowa w lit. b) p pkt (i), do dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła dostawa.

2. Organ podatkowy może obalić domniemanie przyjęte na podstawie ust. 1.

3. Do celów ust. 1 następujące dokumenty są akceptowane jako dowód wysyłki lub transportu:

a) dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak podpisany list przewozowy CMR, konosament, faktura za towarowy przewóz lotniczy lub faktura od przewoźnika towarów;

b) następujące dokumenty:

(i) polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport towarów;

(ii) dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego przeznaczenia;

(iii) poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w państwie członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w tym państwie członkowskim.

Jednakże wskazać należy, że niespełnienie warunków wprowadzonych ww. rozporządzeniem nie oznacza, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej sytuacji dostawca będzie musiał udowodnić w inny sposób, zgodnie z dotychczasowymi przepisami ustawy, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.

W myśl art. 41 ust. 3 ustawy:

W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42.

Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:

Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:

1)  podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;

2)  podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju;

3)  podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować, że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest docelowo przemieszczany). Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w państwie nabywcy następuje opodatkowanie tej dostawy według stawki podatku tam właściwej. Transakcja opodatkowana w ten sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji, powodowanego podwójnym opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania. Jednak zastosowanie stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest także od zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT UE, najpóźniej w momencie składania deklaracji uwzględniającej daną dostawę.

W myśl art. 42 ust. 1a ustawy:

Stawka podatku, o której mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli:

1) podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3 pkt 1, lub

2) złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych dotyczących wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o których mowa w art. 100 ust. 8

- chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu skarbowego.

Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wywozu towarów w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, realizowanej z udziałem przewoźnika lub spedytora odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, mają dokumenty wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy.

Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy:

Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:

1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju – w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),

2) (uchylony)

3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku

4) (uchylony)

- z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

Jednocześnie w myśl art. 42 ust. 4 ustawy:

W przypadku wywozu towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów bezpośrednio przez podatnika dokonującego takiej dostawy lub przez ich nabywcę, przy użyciu własnego środka transportu podatnika lub nabywcy, podatnik oprócz dokumentu, o którym mowa w ust. 3 pkt 3, powinien posiadać dokument zawierający co najmniej:

1)    imię i nazwisko lub nazwę oraz adres siedziby działalności gospodarczej lub miejsca zamieszkania podatnika dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz nabywcy tych towarów;

2)   adres, pod który są przewożone towary, w przypadku gdy jest inny niż adres siedziby działalności gospodarczej lub miejsca zamieszkania nabywcy;

3)   określenie towarów i ich ilości;

4)   potwierdzenie przyjęcia towarów przez nabywcę do miejsca, o którym mowa w pkt 1 lub 2, znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;

5)rodzaj oraz numer rejestracyjny środka transportu, którym są wywożone towary, lub numer lotu – w przypadku gdy towary przewożone są środkami transportu lotniczego.

Jednak w myśl art. 42 ust. 11 ustawy:

W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:

1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;

2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;

3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;

4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Stosownie do art. 42 ust. 12 ustawy:

Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie został spełniony przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za:

1)   okres kwartalny - podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za następny okres rozliczeniowy ze stawką właściwą dla dostawy danego towaru na terytorium kraju, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres rozliczeniowy nie posiada dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2;

2)   okres miesięczny - podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy ze stawką właściwą dla dostawy danego towaru na terytorium kraju, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatnik za ten kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy nie posiada dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2.

Przepis art. 42 ust. 12 ustawy odnosi się do jednego z warunków zastosowania stawki 0% do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o którym mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy. Warunek ten dotyczy jedynie udokumentowania wywozu z kraju towarów będących przedmiotem dostawy i dostarczenia ich na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju. Przepis art. 42 ust. 12 ustawy reguluje sytuację, gdy powyższy warunek nie został spełniony przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres.

Jak wynika z art. 42 ust. 12a ustawy:

W przypadkach, o których mowa w ust. 12, otrzymanie dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2, upoważnia podatnika do wykazania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów ze stawką 0% w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonania przez niego tej dostawy, i dokonania korekty deklaracji podatkowej oraz odpowiednio informacji podsumowującej, o której mowa w art. 100 ust. 1.

Należy wskazać, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot prawa do rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. Podkreślić należy, że zakwalifikowanie danej transakcji jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy, wymaga czasowego i materialnego związku pomiędzy dostawą danego towaru i jego transportem.

W związku z tym istotne jest to, aby ww. dokumenty zawierały informacje, z których wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego. Ponadto, dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, mają łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną informację, której wymaga ten przepis.

Brzmienie art. 42 ust. 3 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów, potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust.11 ustawy. Nie oznacza to jednak, że dla potwierdzenia tej okoliczności wymagane jest „łączne” posiadanie wszystkich typów dokumentów wymienionych w powyższych przepisach, o ile posiadane dokumenty jednoznacznie potwierdzają dostarczenie nabywcy towarów na terytorium innego państwa członkowskiego. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach wewnątrzwspólnotowych. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach wewnątrzwspólnotowych. Istotne jest aby dokumenty zawierały informacje, z których wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju. Dokumenty mają łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną informację, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju.

Powyższe rozważania potwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 października 2010 r., sygn. akt I FPS 1/10, w której Sąd podkreślił, że wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów jest przede wszystkim jedną z czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, o czym stanowi art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy. Co do zasady, polega ona na wywozie towarów z terytorium kraju (Polski), w wykonaniu czynności określonych w art. 7, czyli dostawy towarów, na terytorium innego państwa członkowskiego, w określonych w ustawie warunkach. Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, przy spełnieniu określonych w ustawie przesłanek, podlega opodatkowaniu według stawki 0% (tzw. wspólnotowe zwolnienie z prawem do odliczenia), co z jednej strony powoduje, że transakcja wywozu towaru z Polski do innego kraju członkowskiego nie jest obciążana podatkiem, a jednocześnie dostawcy pozwala na odzyskanie podatku uiszczonego przy nabyciu tego towaru, co zapewnia realizację zasady neutralności podatku od towarów i usług. Zasada ta obowiązuje jednak tylko wówczas, gdy w wyniku tej transakcji (wywozu) obowiązek naliczenia podatku ciąży na nabywcy towaru (w innym państwie członkowskim), w wyniku wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru (WNT) na terenie jego kraju (zasada opodatkowania w kraju przeznaczenia, konsumpcji). NSA stwierdził, że samo brzmienie art. 42 ust. 3 i 4 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę na terytorium innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust.11 ustawy. Tym samym, zdaniem Sądu, w świetle art. 42 ust. 1, 3 i 11 ustawy dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej, o ile łącznie potwierdzają fakt dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Zatem mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy stwierdzić, że dla zastosowania stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wystarczającym jest na gruncie polskich przepisów, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi wart. 42 ust. 11 ustawy.

Dla udokumentowania takiej dostawy podatnik może także posiadać inne dowody w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.), zgodnie z którym:

Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Podsumowując, dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia z terytorium kraju i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Przy czym przepisy regulujące prawo do zastosowania preferencyjnej stawki podatku nie określają formy dokumentów potwierdzających wywiezienie i dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy. Obowiązujące w tym zakresie przepisy nie uzależniają zastosowania stawki 0% od posiadania oryginałów dokumentów w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować, że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów została uprawdopodobniona. W dobie szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w formie elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument udostępniony w formie elektronicznej, e-mail, lub jako skan dokumentu załączony do wiadomości e-mail otrzymanej od przewoźnika lub kontrahenta, niebudzący wątpliwości co do jego autentyczności, może on stanowić dowód, o którym mowa w powołanych przepisach ustawy. Należy zatem przyjąć, że każda forma dokumentu jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność i integralność z dokumentami źródłowymi została wystarczająco uprawdopodobniona. Dokumenty powinny jednoznacznie dowodzić dostarczenie towarów do ich odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Ponadto wskazać należy, że faktura sprzedaży wypełnia znamiona specyfikacji, tj. zawiera dane dotyczące w szczególności nazwy i ilości towarów będącego przedmiotem dostawy, umożliwiając jego identyfikację.

Zgodnie bowiem z art. 106e ust. 1 pkt 6-9 i 11 ustawy:

Faktura powinna zawierać:

6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4 , o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;

7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;

8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;

9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);

11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);

Za możliwością uznania, iż faktura stanowi specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, przemawia ugruntowana w tym zakresie praktyka organów podatkowych oraz sądów administracyjnych. Dla przykładu, w wyroku z 9 grudnia 2009 r. o sygn. akt I FSK 1388/08, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż: „(...) nie wydaje się, by podatnik był zmuszony do posiadania w swej dokumentacji odrębnej specyfikacji dostarczanych w ramach VAT towarów, jeśli specyfikacja taka została zawarta w fakturze VAT. (...). Jeżeli na fakturze wskazano dane, jakie powinna zawierać specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (tj. m.in. nazwę i ilość towarów), faktura taka w istocie stanowi specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. (...) posiadanie w takim przypadku odrębnej od faktury specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku nie jest konieczne do zastosowania 0% VAT w przypadku WDT (...)”.

Należy również wskazać, że zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:

Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;

2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;

3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;

4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa wpkt1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:

a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 ,

c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.

Jednocześnie stosownie do art. 106d ustawy:

1. Podmiot, o którym mowa w art. 106b ust. 1 pkt 1 , nabywający towary lub usługi od podatnika może wystawiać w imieniu i na rzecz tego podatnika faktury:

1) dokumentujące dokonanie przez podatnika sprzedaży na rzecz tego podmiotu,

2) o których mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,

3) dokumentujące dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2 lit. b

- jeżeli ten podmiot i ten podatnik wcześniej zawarli umowę w sprawie wystawiania faktur w imieniu i na rzecz tego podatnika, w której została określona procedura zatwierdzania poszczególnych faktur przez podatnika dokonującego tych czynności.

2. Faktury może wystawiać w imieniu i na rzecz podatnika również upoważniona przez niego osoba trzecia, w szczególności jego przedstawiciel podatkowy, o którym mowa w art. 18a.

Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy zauważyć należy, że prawo podatnika do zastosowania przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawki podatku w wysokości 0% uzależnione jest od posiadania dokumentów potwierdzających jednoznacznie, że doszło do wywozu towarów poza terytorium Polski i dostarczenia ich do nabywcy w innym państwie członkowskim UE. Istotą przywołanych przepisów jest przede wszystkim zobowiązanie podatnika do udowodnienia, że towary będące przedmiotem dostawy rzeczywiście opuściły terytorium kraju i zostały dostarczone do ich nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego. Zasadniczą kwestią jest zatem, aby posiadane przez Państwa dokumenty łącznie, jednoznacznie, potwierdzały, że towary te były przedmiotem WDT

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka współpracuje z podmiotami mającymi siedzibę na terytorium innych państw członkowskich Unii Europejskiej, zarejestrowanymi dla celów rozliczania podatku od wartości dodanej oraz posiadającymi ważny i właściwy numer identyfikacyjny VAT nadany w danym państwie członkowskim dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych. W związku z prowadzoną działalnością Spółka dokonuje i będzie dokonywać na rzecz Kontrahentów wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy o VAT. W każdym przypadku WDT miejscem rozpoczęcia wywozu towarów jest terytorium Polski, a miejscem ich przeznaczenia (tzn. zakończenia ich wysyłki) jest terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Wywóz będzie zlecany przewoźnikom lub spedytorom działającym na rzecz Spółki albo też Kontrahenta (w zależności od specyfiki transakcji oraz warunków współpracy z danym Kontrahentem). W celu zastosowania 0% stawki VAT z tytułu WDT, będzie gromadzić dokumenty potwierdzające, iż towary zostały wywiezione z kraju i dostarczone do odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium Polski.

WDT realizowane przez Wnioskodawcę będą każdorazowo wykazywane w zbiorczej informacji podsumowującej o transakcjach wewnątrzwspólnotowych (tzw. informacjach VAT-UE).

W momencie składania deklaracji (pliku JPK_V7), w którym Wnioskodawca będzie wykazywał ww. transakcje jako WDT, Spółka będzie zarejestrowana jako podatnik VAT UE.

Dokumentacja, o której mowa powyżej może występować w 5 wariantach (od I do V).

Przedmiotem Państwa wątpliwości jest potwierdzenie, czy gromadzone przez Państwa warianty dokumentacji będą uprawniać Państwa do stosowania stawki VAT 0% przy WDT.

W wariancie I posiadana przez Państwa faktura zawierająca specyfikację ładunku (sprzedawanego towaru) stanowi dokument wymieniony w art. 42 ust.3 ustawy. Jednocześnie korespondencja elektroniczna (mailowa) prowadzona z Kontrahentem obejmująca oświadczenie o odbiorze przez niego dostaw zrealizowanych w danym okresie, zawierające dane umożliwiające identyfikację poszczególnych dostaw będzie stanowiła dowód, o którym mowa w art. 42 ust. 11 ustawy. Zgodnie bowiem z przedstawionym opisem Spółka będzie przesyłała Kontrahentowi wiadomość e-mail zawierającą szczegóły dotyczące poszczególnych dostaw, natomiast Kontrahent będzie odsyłał wiadomość zwrotną z potwierdzeniem odbioru tych dostaw – potwierdzenie to może znajdować się w treści wiadomości e-mail lub stanowić jej załącznik, zawierający listę dostaw. Powyższe dowody łącznie potwierdzają fakt dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Odpowiadając zatem wprost na Państwa pytanie nr 1 należy wskazać, że Spółce przysługuje prawo do zastosowania stawki 0% VAT w odniesieniu do dostaw udokumentowanych w sposób opisany w Wariancie I.

W wariancie II posiadana przez Państwa faktura zawierająca specyfikację ładunku (sprzedawanego towaru) stanowi dokument wymieniony w art. 42 ust. 3 ustawy. Jednocześnie zbiorcze zestawienie faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie rozliczeniowym będzie stanowiło dowód, o którym mowa w art. 42 ust. 11 ustawy. Zgodnie bowiem z informacją zawartą w treści zestawienia, brak odpowiedzi Kontrahenta w oznaczonym okresie (np. do 10. dnia od daty wysłania zestawienia), będzie traktowany jako jego milczące potwierdzenie dostaw. Innymi słowy, w takich sytuacjach Spółka będzie uznawała, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej (możliwe są zatem sytuacje, w których Kontrahent nie zgłasza zastrzeżeń w odniesieniu do otrzymanego zestawienia i milcząco je potwierdza, nie odsyłając do Spółki informacji zwrotnej w tym zakresie). Powyższe dowody łącznie potwierdzają fakt dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Odpowiadając zatem wprost na Państwa pytanie nr 2 należy wskazać, że Spółce przysługuje prawo do zastosowania stawki 0% VAT w odniesieniu do dostaw udokumentowanych w sposób opisany w Wariancie II.

W wariancie III posiadana przez Państwa faktura zawierająca specyfikację ładunku (sprzedawanego towaru) stanowi dokument wymieniony w art. 42 ust. 3 ustawy. Jednocześnie zrzutu ekranu z systemu finansowo-księgowego lub magazynowego albo z portalu Kontrahenta, do którego dostęp będzie posiadać zarówno Spółka, jak i Kontrahent będzie stanowił dowód, o którym mowa w art. 42 ust. 11 ustawy. Jak wskazali Państwo w opisie sprawy zgodnie z zasadami działania tego systemu, po przyjęciu do swojego magazynu towaru objętego daną dostawą, Kontrahent wprowadzi do systemu informacje dotyczące tej dostawy. Dane będą umożliwiały jednoznaczną identyfikację dostaw, np. poprzez numery faktur lub dokumentów towarzyszących, widniejących na fakturach. Po wprowadzeniu danych do systemu przez Kontrahenta, Spółka będzie w stanie odszukać daną dostawę w systemie i tym samym potwierdzić jej wywóz z terytorium kraju i dostarczenie Kontrahentowi na terytorium innego państwa członkowskiego UE. Powyższe dowody łącznie potwierdzają fakt dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Odpowiadając zatem wprost na Państwa pytanie nr 3 należy wskazać, że Spółce przysługuje prawo do zastosowania stawki 0% VAT w odniesieniu do dostaw udokumentowanych w sposób opisany w Wariancie III.

W wariancie IV posiadana przez Państwa faktura zawierająca specyfikację ładunku (sprzedawanego towaru) stanowi dokument wymieniony w art. 42 ust. 3 ustawy. Jednocześnie potwierdzenia otrzymania zapłaty przez Kontrahenta za dostarczony towar w formie informacji uzyskanej z systemu bankowego, z którego korzysta Spółka, lub odrębnego dokumentu przekazanego przez Kontrahenta będzie stanowiło dowód, o którym mowa w art. 42 ust. 11 ustawy. Jak wskazali Państwo w opisie Spółka traktuje otrzymanie płatności jako potwierdzenie wykonania dostawy, bowiem bez otrzymania towaru Kontrahent nie dokonałby płatności. Dokument potwierdzający zapłatę za towar jest wprost wskazany w pkt 3 tego przepisu. Powyższe dowody łącznie potwierdzają fakt dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Odpowiadając zatem wprost na Państwa pytanie nr 4 należy wskazać, że Spółce przysługuje prawo do zastosowania stawki 0% VAT w odniesieniu do dostaw udokumentowanych w sposób opisany w Wariancie IV.

W wariancie V posiadana przez Państwa faktura, wystawiona przez nabywcę w imieniu i na rzecz Spółki w ramach tzw. samofakturowania zawierająca specyfikację poszczególnych sztuk ładunku (sprzedawanego towaru) stanowi dokument wymieniony w art. 42 ust. 3 ustawy. Biorąc pod uwagę treść przepisów art. 106d ust. 1 oraz 106e ust. 1 pkt 6 ustawy należy zauważyć, że nabywca wystawiając fakturę na zasadzie samofakturowania wskazuje w niej datę dokonania dostawy, a tym samym – biorąc pod uwagę, że jak wskazali Państwo w opisie, zgodnie z funkcjonalnością systemu Kontrahenta, faktura wystawiana w ramach samofakturowania generowana będzie przez system elektroniczny dopiero po przyjęciu przez Kontrahenta towarów w miejscu przeznaczenia, faktura ta stanowi jednocześnie potwierdzenie nabywcy, że towary zostały dostarczone do na terytorium innego państwa członkowskiego UE i zarazem będzie stanowiła dowód, o którym mowa w art. 42 ust. 11 ustawy. Powyższy dowód potwierdza fakt dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Odpowiadając zatem wprost na Państwa pytanie nr 5 należy wskazać, że Spółce przysługuje prawo do zastosowania stawki 0% VAT w odniesieniu do dostaw udokumentowanych w sposób opisany w Wariancie V.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego, ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy zdnia29sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) zopisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy zdnia11marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…) (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 iart.54§ 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.