Spółka cywilna ABC, polski rezydent podatkowy i czynny podatnik VAT, wynajmuje magazyn w USA w celu przechowywania i sprzedaży własnych towarów na rynku amerykańskim. Towary są transportowane z Polski do magazynu w USA, gdzie pozostają własnością spółki do momentu sprzedaży. Sprzedaż prowadzona jest wyłącznie w modelu hurtowym (B2B) do odbiorców w USA, w tym do polskiego podatnika (JDG) dystrybuującego towary detalicznie. Spółka planuje uzyskać amerykański numer EIN. Podatnik…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
Państwa wniosek z 30 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący skutków podatkowych sprzedaży towarów na terenie USA, a także dotyczący eksportu towarów oraz prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od zakupów towarów i usług służących do wytworzenia towarów przeznaczonych do wywozu na terytorium USA celem sprzedaży, wpłynął 26 lutego 2026 r. Przedmiotowy wniosek – w odpowiedzi na wezwanie Organu – uzupełnili Państwo pismem z 16 kwietnia 2026 r., które wpłynęło tego samego dnia.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
A, B oraz C, prowadzą wspólnie działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej pod firmą ABC (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) w zakresie produkcji (...). Spółka jest polskim rezydentem podatkowym, zarejestrowanym jako czynny podatnik VAT.
W celu rozszerzenia sprzedaży na rynek amerykański Spółka podpisała umowę najmu magazynu położonego w Stanach Zjednoczonych (USA). Magazyn ten będzie wykorzystywany do przechowywania towarów należących do Spółki i realizacji dostaw na rzecz odbiorców z USA.
Towary ((...)) będą transportowane z terytorium Polski do magazynu w USA. Transport zostanie zorganizowany przez Spółkę lub na jej zlecenie. Towary po przemieszczeniu do magazynu w USA będą w dalszym ciągu stanowiły składnik majątku przedsiębiorstwa Spółki, wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej (sprzedaży towarów).
Towary po przywozie do magazynu będą przechowywane do czasu ich sprzedaży kontrahentom w Stanach Zjednoczonych. Sprzedaż na terenie USA będzie prowadzona wyłącznie w modelu hurtowym (B2B) – poprzez sprzedaż towaru z magazynu w USA bezpośrednio na rzecz odbiorców hurtowych.
Zdecydowana większość odbiorców będzie rezydentami Stanów Zjednoczonych. Dodatkowo jednym z odbiorców będzie inny polski podatnik prowadzący działalność gospodarczą w formie jednoosobowej działalności gospodarczej, powiązany osobowo z Wnioskodawcą, którego zadaniem będzie dystrybucja towarów do odbiorców detalicznych na terenie USA. Powyższy model sprzedaży ma uzasadnienie ekonomiczne, organizacyjne i marketingowe.
Model hurtowy wymaga utrzymywania relacji B2B, realizacji większych partii dostaw, negocjacji warunków handlowych i logistyki magazynowej. Z kolei sprzedaż detaliczna wymaga odrębnych kompetencji i infrastruktury – m.in. obsługi sklepu internetowego, marketingu konsumenckiego, obsługi płatności detalicznych, zwrotów i reklamacji, a także wsparcia klienta w języku angielskim.
Powyższy podział pozwala zatem:
- zoptymalizować procesy operacyjne (produkcja i logistyka po stronie Wnioskodawcy, obsługa klienta po stronie podmiotu powiązanego),
- rozdzielić ryzyka i odpowiedzialności pomiędzy segmentami B2B i B2C,
- zwiększyć kontrolę nad kanałami sprzedaży,
- uniknąć konfliktu interesów z hurtowymi odbiorcami Wnioskodawcy, którzy sprzedają detalicznie w tym samym rynku.
Wszystkie transakcje sprzedaży będą realizowane z magazynu położonego w USA, po wcześniejszym przemieszczeniu własnych towarów z Polski.
Wnioskodawca planuje uzyskać amerykański numer podatkowy EIN, który będzie wykorzystywany wyłącznie dla celów lokalnych rozliczeń podatkowych w USA.
Spółce przysługiwałoby prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu zakupu towarów i usług służących do wytworzenia towarów przeznaczonych do wywozu na terytorium USA celem sprzedaży, gdyby czynność ta była wykonywana na terytorium kraju.
Spółka będzie posiadała dokumenty, z których wynika związek naliczonego podatku VAT z tytułu zakupu towarów i usług służących do wytworzenia towarów przeznaczonych do wywozu na terytorium USA.
Pytania
1) Czy transport towarów z terytorium Polski do wynajmowanego przez Wnioskodawcę magazynu znajdującego się w USA będzie stanowił eksport towarów w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy o podatku od towarów i usług?
2) Czy sprzedaż towarów Wnioskodawcy z magazynu w USA na rzecz klientów hurtowych (w modelu business to business) w USA będzie stanowiło transakcję niepodlegającą opodatkowaniu VAT na terytorium Polski?
3) Czy sprzedaż towarów przez Wnioskodawcę z magazynu w USA na rzecz polskiego podatnika, prowadzącego sprzedaż detaliczną na terenie USA, będzie stanowiło transakcję nie podlegającą VAT na terytorium Polski?
4) Czy Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT w związku z zakupem towarów i usług służących do wytworzenia towarów przeznaczonych do wywozu na terytorium USA celem sprzedaży?
Państwa stanowisko w sprawie
Ad. 1
Wywóz towarów stanowiących własność Wnioskodawcy z terytorium Polski do magazynu zlokalizowanego w Stanach Zjednoczonych Ameryki, którym Wnioskodawca będzie dysponował na podstawie umowy z lokalnym operatorem, a następnie ich sprzedaż na terytorium USA, nie stanowi eksportu towarów w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług i nie podlega opodatkowaniu w Polsce.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
2. eksport towarów,
3. import towarów na terytorium kraju,
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju,
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z kolei art. 7 ust. 1 ustawy o VAT definiuje dostawę towarów jako przeniesienie prawa do rozporządzania nimi jak właściciel, natomiast zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy, przez eksport towarów rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:
a) dostawcę lub na jego rzecz, albo
b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz,
– pod warunkiem, że wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej zostanie potwierdzony przez właściwy organ celny.
Aby zatem uznać daną czynność za eksport towarów, muszą zostać łącznie spełnione dwa warunki:
− towar musi zostać wywieziony z terytorium Polski poza terytorium Unii Europejskiej, oraz
wywóz ten musi być związany z dostawą towaru, tj. z przeniesieniem prawa do rozporządzania nim jak właściciel.
Podatek od towarów i usług ma charakter terytorialny, co oznacza, że obejmuje jedynie czynności uznawane – zgodnie z przepisami o miejscu świadczenia – za dokonane na terytorium kraju. Miejsce świadczenia (a tym samym opodatkowania) wyznacza art. 22 ust. 1 ustawy o VAT, który stanowi, że:
1. w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych miejscem dostawy jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy,
2. w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.
W analizowanym stanie faktycznym przemieszczenie towarów z Polski do magazynu w USA nie wiąże się z przeniesieniem prawa własności, gdyż Wnioskodawca pozostaje właścicielem towarów do chwili ich późniejszej sprzedaży na terytorium Stanów Zjednoczonych. W konsekwencji wywóz towarów do magazynu nie stanowi dostawy, lecz jedynie przemieszczenie własnych towarów poza terytorium Unii Europejskiej – czynność neutralną podatkowo.
Dopiero późniejsza sprzedaż, dokonywana z magazynu położonego w USA, stanowi dostawę towarów, jednak ma ona miejsce poza terytorium Polski. W tym przypadku mamy do czynienia z tzw. dostawą nieruchomą, gdyż towar nie jest już ani wysyłany, ani transportowany. Zastosowanie znajduje zatem art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy, zgodnie z którym miejscem dostawy jest miejsce, w którym towar znajduje się w momencie dostawy – w niniejszej sprawie jest to terytorium USA.
Z uwagi na powyższe, sprzedaż towarów dokonana przez Wnioskodawcę na rzecz odbiorców w Stanach Zjednoczonych nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce, w tym również nie stanowi eksportu w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Opodatkowanie tych transakcji może natomiast wynikać z przepisów podatkowych obowiązujących na terytorium USA.
Podsumowując, aby czynność mogła zostać uznana za eksport towarów w rozumieniu ustawy o VAT, powinny być spełnione łącznie następujące warunki:
- wystąpienie dostawy (przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel),
- faktyczny wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (bądź przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju),
- potwierdzenie wywozu przez właściwy organ celny.
W opisanym stanie faktycznym warunki te nie występują łącznie, ponieważ przemieszczenie towarów do USA nie jest połączone z ich dostawą na rzecz kontrahenta. W konsekwencji czynność ta nie stanowi eksportu towarów, a późniejsza sprzedaż w USA nie podlega opodatkowaniu polskim podatkiem od towarów i usług.
Powyższa wykładnia przepisów znajduje także potwierdzenie w bogatej linii orzeczniczej:
- interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 19 marca 2020 r. (sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.39.2020.1.MC), w której organ potwierdził stanowisko wnioskodawcy „w przypadku, gdy wykonanie danej czynności opodatkowanej będzie mało miejsce poza terytorium kraju (Polski), czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu w Polsce. A więc, zdaniem podatnika, zgodnie z opisanym wyżej Sposobem nr 1 sprzedaży wyrobów, wywóz towarów stanowiących własność Spółki z terytorium Polski do wynajmowanego magazynu zewnętrznego na terytorium USA nie będzie wiązał się z przeniesieniem na amerykańskiego Nabywcę prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel. Przeniesienie tego prawa nastąpi dopiero na terytorium USA z chwilą wydania towarów z magazynu na rzecz odbiorców - klientów amerykańskiego Nabywcy. Wobec powyższego, wywóz z terytorium Polski przedmiotowych towarów do magazynu amerykańskiego nie będzie stanowił żadnej z wymienionych w art. 5 ust. 1 ustawy VAT czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium kraju”,
- interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 sierpnia 2018 r. (sygn. 0115-KDIT1-3.4012.347.2018.2.AT), w którym organ wskazał, że: „wywóz własnych towarów do Magazynu prowadzonego przez podmiot zewnętrzny na terytorium Turcji, w którym będą one do czasu sprzedaży (po otrzymaniu informacji od Spółki o zainteresowaniu nabyciem Produktów, podmiot prowadzący Magazyn na terenie Turcji wydaje Produkty na rzecz nabywców i w tym momencie dokonuje się transakcja sprzedaży), nie stanowi dostawy ani eksportu towaru w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Na etapie przemieszczenia towarów nie dojdzie do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Towary cały czas będą własnością Wnioskodawcy. Takie przemieszczenie towarów jest wyłącznie przemieszczeniem wewnętrznym, tj. dokonywanym w ramach przedsiębiorstwa Spółki, któremu nie towarzyszy transakcja sprzedaży”,
- interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 19 lutego 2018 r. (sygn. 0115-KDIT1-3.4012.849.2017.2.MD), w której organ wskazał, że: „ze względu na zasadę terytorialności obowiązującą w systemie VAT, dostawy produktów Spółki (zestawy kompozytowe dla przemysłu wiatrowego) dokonywane przez Spółkę na terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej - wbrew jej ocenie - nie podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce (w tym jako eksport towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy), gdyż nie mogą być objęte jurysdykcją polskich przepisów regulujących ten podatek. Wywóz tych towarów z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do magazynu położonego na terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej nie wiąże się bowiem z przeniesieniem na klienta (docelowego nabywcę) prawa do rozporządzania nimi jak właściciel. Przeniesienie tego prawa następuje dopiero po imporcie dokonanym przez Spółkę na terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej, tj. z chwilą wydania towarów z magazynu na rzecz tego klienta. Zbycie ww. towaru (ze skutkiem przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel na klienta) nie jest zatem wynikiem tzw. dostawy ruchomej, ale wynikiem tzw. dostawy nieruchomej, tzn. takiej, w ramach której dany towar nie jest ani wysyłany, ani nie jest transportowany. Wobec tego zastosowanie w sprawie znajduje art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy, zgodnie z którym miejscem dostawy towarów (co może oznaczać również miejsce ich opodatkowania) jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy”,
- interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 2 lutego 2016 r. (sygn. IPPP3/4512-935/15-2/IG), w której organ wskazał, że: „wywóz własnych towarów do magazynu Spółki na Terytorium Kraju Trzeciego, w którym będą one jakiś czas przechowywane, nie stanowi sprzedaży ani eksportu towaru w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Na tym etapie transport towarów będzie się odbywał pomiędzy zakładem Podwykonawcy w Polsce i Magazynem Spółki na Terytorium Państwa Trzeciego. Na tym etapie nie dojdzie do transakcji sprzedaży ani eksportu towarów opodatkowanej w Polsce, gdyż wywozowi towarów nie będzie towarzyszyło przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Towary na tym etapie cały czas będą własnością Strony. Takie przemieszczenie towarów jest wyłącznie przemieszczeniem wewnętrznym tj. dokonywanym w ramach przedsiębiorstwa Spółki, któremu nie towarzyszy transakcja sprzedaży”.
Ad. 2
Sprzedaż towarów dokonywana przez Wnioskodawcę z magazynu położonego w Stanach Zjednoczonych Ameryki na rzecz klientów hurtowych mających siedziby na terytorium USA nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na terytorium Polski.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają jedynie czynności wykonywane na terytorium kraju, a więc te, których miejscem dostawy lub świadczenia – ustalonym zgodnie z przepisami ustawy – jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Polski podatek VAT ma charakter terytorialny, co oznacza, że obejmuje wyłącznie transakcje, których miejscem opodatkowania jest Polska.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, miejscem dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, nabywcę lub osobę trzecią jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy. Natomiast w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych, miejscem dostawy – zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy – jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dokonania dostawy.
W przedstawionym stanie faktycznym towar ((...)) znajduje się na terytorium Stanów Zjednoczonych w momencie dokonania sprzedaży na rzecz kontrahentów zagranicznych i nie jest w tym momencie wysyłany ani transportowany z terytorium Polski. Sprzedaż ta następuje z magazynu położonego w USA, stanowiącego zaplecze logistyczne Wnioskodawcy. W związku z tym miejscem dostawy – a zatem miejscem opodatkowania – jest terytorium Stanów Zjednoczonych, a nie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Tym samym sprzedaż ta:
- nie stanowi dostawy krajowej, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, ponieważ nie jest wykonywana na terytorium Polski,
- nie stanowi eksportu towarów w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy, gdyż w momencie dostawy towary znajdują się już poza terytorium Unii Europejskiej, a wywóz z Polski miał miejsce wcześniej, bez przeniesienia prawa do rozporządzania nimi jak właściciel.
W świetle zasady terytorialności oraz regulacji art. 22 ustawy, dostawy dokonywane przez Wnioskodawcę z magazynu w USA na rzecz kontrahentów mających siedzibę w Stanach Zjednoczonych pozostają poza zakresem opodatkowania polskim podatkiem VAT.
Podsumowując, sprzedaż towarów z magazynu w USA na rzecz odbiorców hurtowych z USA:
• nie stanowi dostawy krajowej na terytorium RP,
• nie stanowi eksportu towarów,
• nie podlega opodatkowaniu VAT na terytorium Polski, a ewentualne obowiązki podatkowe w zakresie podatków obrotowych należy rozpatrywać na gruncie przepisów obowiązujących w Stanach Zjednoczonych.
Ad. 3
Sprzedaż towarów dokonywana przez Wnioskodawcę z magazynu położonego w Stanach Zjednoczonych Ameryki na rzecz polskiego podatnika VAT prowadzącego sprzedaż detaliczną w USA nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce, gdyż stanowi transakcję dokonywaną poza terytorium kraju.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlegają jedynie czynności wykonywane na terytorium Polski. Podatek VAT ma charakter terytorialny, dlatego dla ustalenia miejsca opodatkowania decydujące znaczenie ma miejsce dostawy określone w art. 22 ust. 1 ustawy.
W analizowanym przypadku towary w momencie sprzedaży znajdują się w magazynie na terytorium USA, a ich dostawa nie wiąże się z wysyłką lub transportem z Polski. Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy miejscem dostawy jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy – a więc terytorium Stanów Zjednoczonych.
Sprzedaż ta nie stanowi więc ani dostawy krajowej (art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy), ani eksportu towarów (art. 5 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 2 pkt 8 ustawy), gdyż wywóz z Polski nastąpił wcześniej bez przeniesienia prawa własności.
W konsekwencji sprzedaż towarów z magazynu w USA na rzecz polskiego podatnika prowadzącego działalność handlową w Stanach Zjednoczonych pozostaje poza zakresem opodatkowania VAT w Polsce, a ewentualne obowiązki podatkowe należy rozpatrywać zgodnie z przepisami obowiązującymi w USA.
Ad. 4
Zdaniem Wnioskodawcy, będzie mu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT w związku z nabyciem towarów i usług wykorzystywanych do wytwarzania produktów przeznaczonych do wywozu poza terytorium Unii Europejskiej, tj. do magazynu w Stanach Zjednoczonych Ameryki, celem ich dalszej sprzedaży.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Z kolei na mocy art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy, prawo do odliczenia przysługuje również w odniesieniu do towarów i usług nabytych w celu wykonania czynności poza terytorium kraju, jeżeli czynności te dawałyby prawo do odliczenia, gdyby były wykonywane na terytorium Polski, a podatnik posiada dokumenty potwierdzające związek nabyć z tymi czynnościami.
W analizowanym przypadku towary i usługi nabywane przez Wnioskodawcę w Polsce – w tym surowce, komponenty, opakowania, elementy montażowe, usługi transportu – służą bezpośrednio wytworzeniu produktów gotowych ((...)), które są następnie wywożone poza terytorium UE do magazynu Wnioskodawcy w USA i tam sprzedawane. Nabycia te są zatem ściśle związane z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy i służą wykonywaniu czynności, które – gdyby były wykonywane w Polsce – stanowiłyby dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu VAT.
Spełnione są zatem przesłanki określone w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT:
- nabywane towary i usługi dotyczą działalności gospodarczej Wnioskodawcy,
- dotyczą dostaw towarów dokonywanych poza terytorium kraju,
- gdyby czynności te były wykonywane w Polsce, dawałyby prawo do odliczenia,
- Wnioskodawca dysponuje dokumentami potwierdzającymi związek nabyć z tymi czynnościami (np. ewidencja zużycia surowców, zestawienia materiałowe, dokumentacja transportowa i sprzedażowa).
Ponadto, z uwagi na specyfikę procesów produkcyjnych, Wnioskodawca może nie być w stanie przypisać konkretnej faktury zakupowej do określonego egzemplarza produktu, jednak utrzymuje pełną ewidencję materiałów, usług i surowców wykorzystywanych do produkcji przeznaczonej na wywóz. Takie pośrednie udokumentowanie związku podatku naliczonego z czynnościami sprzedaży poza terytorium kraju jest wystarczające dla zachowania prawa do odliczenia, co potwierdza utrwalona linia interpretacyjna organów podatkowych.
W szczególności:
- w interpretacji Dyrektora KIS z 14 sierpnia 2018 r., nr 0115-KDIT1-3.4012.347.2018.2.AT, organ potwierdził prawo do odliczenia VAT przy sprzedaży towarów z magazynu w Turcji,
- w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 28 stycznia 2016 r., nr IPPP3/4512-906/15-2/KT, uznano prawo do odliczenia podatku związanego z kosztami ogólnymi dotyczącymi sprzedaży towarów poza UE,
- w interpretacji Dyrektora KIS z 19 marca 2020 r., nr 0113-KDIPT1-2.4012.39.2020.1.MC, potwierdzono możliwość odliczenia podatku naliczonego od zakupów związanych z produkcją towarów sprzedawanych z magazynu w USA.
W świetle powyższego, skoro nabywane towary i usługi służą czynnościom, które – gdyby były wykonywane w Polsce – stanowiłyby dostawę opodatkowaną, a Wnioskodawca posiada dokumenty potwierdzające ich związek z tą działalnością, to zachowuje on prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775; ze zm.) – zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:
1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2) eksport towarów;
3) import towarów na terytorium kraju;
4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
Przy czym, według art. 2 pkt 1 i 5 ustawy:
1) Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a,
5) Przez terytorium państwa trzeciego - rozumie się terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Stosownie do art. 2 pkt 8 ustawy:
Przez eksport towarów, rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:
a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych
– jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
Z regulacji tej wynika, że aby uznać daną czynność za eksport towarów w konsekwencji dokonania czynności dostawy towarów musi dojść do wywozu towaru z terytorium Polski poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport bezpośredni), lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz (eksport pośredni) oraz wywóz towarów musi być potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
Zatem dla uznania danej czynności za eksport towarów niezbędne jest, wraz z wysyłką lub transportem wysyłanych poza terytorium Unii Europejskiej towarów, dokonanie dostawy towarów, czyli przeniesienie na nabywcę prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Niezaistnienie jednej z przesłanek wymienionych w art. 2 pkt 8 ustawy powoduje, że nie dochodzi do eksportu towarów w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
Zgodnie z zasadą terytorialności wynikającą z cyt. art. 5 ust. 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione w tym przepisie czynności (w tym eksport towarów), ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Oznacza to, że opodatkowaniu podlegają tylko te czynności, które zostaną uznane za wykonane na terytorium kraju.
Na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.
Przepis ten podkreśla, że przy dostawie towarów wysyłanych lub transportowanych kluczowe jest miejsce, z którego towar faktycznie wyrusza, bo to ono wyznacza państwo właściwe do opodatkowania podatkiem VAT.
Z kolei, zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3:
Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.
Z powyższego wynika zatem, że jeśli towar nie jest ani wysyłany, ani transportowany, miejscem dostawy jest miejsce, w którym faktycznie znajduje się w chwili przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel.
Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi dzielność w zakresie produkcji (...). Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT.
W celu rozszerzenia sprzedaży na rynek amerykański Spółka podpisała umowę najmu magazynu położonego w Stanach Zjednoczonych. Magazyn ten będzie wykorzystywany do przechowywania towarów należących do Spółki i realizacji dostaw na rzecz odbiorców z USA.
Towary będą transportowane z terytorium Polski do magazynu w USA. Transport zostanie zorganizowany przez Spółkę lub na jej zlecenie. Towary po przemieszczeniu do magazynu w USA będą w dalszym ciągu stanowiły składnik majątku przedsiębiorstwa Spółki, wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej (sprzedaży towarów).
Towary po przywozie do magazynu będą przechowywane do czasu ich sprzedaży kontrahentom w Stanach Zjednoczonych. Sprzedaż na terenie USA będzie prowadzona wyłącznie w modelu hurtowym (B2B) – poprzez sprzedaż towaru z magazynu w USA bezpośrednio na rzecz odbiorców hurtowych.
Zdecydowana większość odbiorców będzie rezydentami Stanów Zjednoczonych. Dodatkowo jednym z odbiorców będzie inny polski podatnik prowadzący działalność gospodarczą w formie jednoosobowej działalności gospodarczej, powiązany osobowo z Wnioskodawcą, którego zadaniem będzie dystrybucja towarów do odbiorców detalicznych na terenie USA. Powyższy model sprzedaży ma uzasadnienie ekonomiczne, organizacyjne i marketingowe.
Model hurtowy wymaga utrzymywania relacji B2B, realizacji większych partii dostaw, negocjacji warunków handlowych i logistyki magazynowej. Z kolei sprzedaż detaliczna wymaga odrębnych kompetencji i infrastruktury – m.in. obsługi sklepu internetowego, marketingu konsumenckiego, obsługi płatności detalicznych, zwrotów i reklamacji, a także wsparcia klienta w języku angielskim.
Wszystkie transakcje sprzedaży będą realizowane z magazynu położonego w USA, po wcześniejszym przemieszczeniu własnych towarów z Polski.
Wątpliwości Wnioskodawcy w przedstawionej sprawie budzi m.in. uznanie wywozu towarów z Polski na terytorium państwa trzeciego za eksport towarów w rozumieniu przepisów ustawy, a w dalszej kolejności, ustalenie czy sprzedaż towarów Wnioskodawcy z magazynu w USA na rzecz klientów hurtowych (w modelu B2B) oraz na rzecz polskiego podatnika, prowadzącego sprzedaż detaliczną na terenie USA, będzie stanowiło transakcję niepodlegającą opodatkowaniu VAT na terytorium Polski.
Trzeba zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie regulują rozliczania transakcji dokonywanych w wykorzystaniem magazynów wynajmowanych w celu przechowywania towarów znajdujących się poza obszarem Unii Europejskiej, w związku z czym w niniejszej sprawie należy odnieść się do zasad ogólnych, określonych w powołanych przepisach.
Jak wyżej wskazano, dla uznania danej czynności za eksport towarów w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług muszą wystąpić łącznie następujące przesłanki:
- ma miejsce dostawa towarów (przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel);
- w konsekwencji tej czynności następuje wywóz (wysyłka, transport) towarów z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz, lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz;
- wywóz towarów musi być potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
Niespełnienie jakiejkolwiek z wymienionych przesłanek powoduje, że nie dochodzi do eksportu towarów w rozumieniu przepisów ustawy.
Należy podkreślić, że w definicji eksportu towarów ustawodawca odwołał się do cyt. wyżej art. 7 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym dostawą towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Istotą dostawy towarów, w świetle ustawy, jest więc przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, tj. przekazanie kontroli nad rzeczą innej osobie oraz umożliwienie tej osobie dysponowania tą rzeczą.
Zatem dla uznania czynności za eksport towarów w rozumieniu ustawy niewystarczające jest potwierdzenie wywozu towarów do państwa trzeciego, niezbędne jest równoczesne z wywozem przeniesienie na nabywcę tych towarów prawa do rozporządzania (dysponowania) nimi jak właściciel. Niezaistnienie tej przesłanki, jako jednej z wymienionych w art. 2 pkt 8 ustawy, sprawia, że czynność taka nie spełnia wymogów niezbędnych dla uznania jej za eksport towarów, o którym mowa w tym przepisie.
W przedstawionym modelu działalności Spółka przemieszcza własne towary z terytorium Polski do magazynu położonego w Stanach Zjednoczonych w celu ich późniejszej sprzedaży na rynku amerykańskim. W momencie wywozu towary pozostają składnikiem majątku Spółki i nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania nimi jak właściciel, co oznacza, że nie występuje dostawa w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.
Brak przeniesienia prawa do rozporządzania towarem powoduje, że nie zostaje spełniona jedna z przesłanek eksportu określonych w art. 2 pkt 8 ustawy. Sam wywóz towarów do magazynu w USA nie stanowi zatem eksportu, lecz przemieszczenie własnych towarów poza terytorium Unii Europejskiej, które nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce.
Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
Dostawa towarów następuje dopiero w momencie ich sprzedaży z magazynu w Stanach Zjednoczonych na rzecz konkretnych nabywców. Jak wynika z opisu sprawy, do tego momentu towary pozostają własnością Spółki i są jedynie składowane w magazynie w USA jako element jej majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej. Dopiero zawarcie transakcji sprzedaży z odbiorcą powoduje przeniesienie na niego prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, co oznacza, że dostawa w rozumieniu art. 7 ustawy ma miejsce dopiero na terytorium Stanów Zjednoczonych.
W odniesieniu do odbiorców hurtowych będących rezydentami USA prawo do rozporządzania towarem przechodzi na nich w chwili sprzedaży realizowanej z magazynu w Stanach Zjednoczonych. W tym momencie towary znajdują się już na terytorium państwa trzeciego, a dostawa ma miejsce na terenie USA. Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy miejscem takiej dostawy jest miejsce, w którym towary znajdują się w chwili przeniesienia prawa do rozporządzania nimi, czyli terytorium Stanów Zjednoczonych.
Taka sama ocena dotyczy sprzedaży dokonywanej na rzecz polskiego podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w USA. Również w tym przypadku transakcja sprzedaży jest realizowana z magazynu położonego w Stanach Zjednoczonych, a prawo do rozporządzania towarem przechodzi na nabywcę dopiero w momencie zawarcia umowy sprzedaży i wydania towaru w USA. Miejscem dostawy jest zatem terytorium Stanów Zjednoczonych, co wyłącza opodatkowanie tej transakcji podatkiem VAT w Polsce
W konsekwencji zarówno sprzedaż na rzecz odbiorców hurtowych w USA, jak i sprzedaż na rzecz polskiego przedsiębiorcy działającego na rynku amerykańskim stanowi dostawę dokonywaną poza terytorium kraju. Przemieszczenie towarów z Polski do magazynu w USA nie jest eksportem, ponieważ w chwili wywozu nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem na nabywcę. Eksport wymaga jednoczesnego wywozu i dostawy, a w opisanym modelu dostawa następuje dopiero później, już na terytorium państwa trzeciego.
Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytań nr 2 i 3 jest prawidłowe.
Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również ustalenia czy przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT w związku z zakupem towarów i usług służących do wytworzenia towarów przeznaczonych do wywozu na terytorium USA celem sprzedaży.
Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Jak stanowi art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Z cyt. regulacji wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom podatku od towarów i usług w przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć można więc podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Co do zasady ustawa wyłącza możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.
Podatnik ma prawo do skorzystania z ww. prawa w określonych przepisami terminach, pod warunkiem spełnienia warunków pozytywnych (związku nabytych towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi), jak i niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych m.in. w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Jak stanowi art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy:
Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, innych niż te, do których stosuje się zwolnienie, o którym mowa w art. 113b ust. 1, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
Na podstawie powołanego przepisu podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupów związanych z dokonywaną dostawą towarów bądź świadczeniem usług opodatkowanych poza terytorium kraju. Warunkiem odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami dokonywanymi poza terytorium kraju jest to, aby – hipotetycznie – w przypadku wykonywania tych samych czynności w kraju podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Przepis ten wymaga ponadto, aby podatnik posiadał dokumenty, z których wynikać będzie związek odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium kraju. Powinny to być przede wszystkim dokumenty potwierdzające dokonanie określonych czynności poza terytorium kraju, które będą jednocześnie opisywać te czynności.
Zatem podatnik podatku od towarów i usług, który dokonuje dostawy towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, zachowuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, przy spełnieniu określonych warunków. Przepis ten winien być rozumiany w ten sposób, że upoważnia do odliczenia podatku naliczonego nie tyle w sytuacji, gdy podatnik podatku od towarów i usług wykazuje podatek należny z tytułu wykonywania na terenie kraju czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, ale gdy wykazuje fakt dostawy towarów lub świadczenia usług, które z uwagi na przepisy dotyczące miejsca świadczenia opodatkowane są poza terytorium kraju.
W świetle przedstawionych przepisów oraz okoliczności sprawy należy uznać, że w opisanej sytuacji spełnione są przesłanki do skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego. Po pierwsze, dostawa towarów realizowana jest przez podatnika podatku od towarów i usług poza terytorium kraju. Dodatkowo z opisu sprawy wynika, że Spółce przysługiwałoby prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu zakupu towarów i usług służących do wytworzenia towarów przeznaczonych do wywozu na terytorium USA celem sprzedaży, gdyby czynność ta była wykonywana na terytorium kraju. Ponadto Spółka będzie posiadała dokumenty, z których wynika związek naliczonego podatku VAT z tytułu zakupu towarów i usług służących do wytworzenia towarów przeznaczonych do wywozu na terytorium USA.
W konsekwencji, na podstawie art. 86 ust. 1 pkt 8 Spółce przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług służących do wytworzenia towarów przeznaczonych do wywozu na terytorium USA.
Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 4 jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Dodatkowo zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo