Wnioskodawca, osoba fizyczna z miejscem zamieszkania w Polsce, nabył używaną jednostkę pływającą (łódź) na terytorium państwa członkowskiego UE (ABC) od osoby prywatnej nieprowadzącej działalności gospodarczej. Sprzedaż nie była objęta VAT, a jednostka nie jest nowym środkiem transportu. Łódź została przetransportowana…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
Pani wniosek z 16 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący ustalenia czy zakup używanej jednostki pływającej od osoby prywatnej na terytorium ABC spowoduje powstanie obowiązku zapłaty podatku VAT w Polsce, wpłynął 16 marca 2026 r. Uzupełniła go Pani pismem z 14 kwietnia 2026 r. (wpływ 14 kwietnia 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania w Polsce. Wnioskodawca nabył używaną jednostkę pływającą (łódź) na terytorium ABC od osoby prywatnej nieprowadzącej działalności gospodarczej.
Sprzedaż została dokonana pomiędzy osobami prywatnymi. Sprzedający nie był podatnikiem podatku VAT, a transakcja nie była objęta podatkiem VAT. W związku z tym sprzedaż nie została udokumentowana fakturą VAT, lecz umową sprzedaży.
Jednostka pływająca była jednostką używaną i była wcześniej eksploatowana na terytorium Unii Europejskiej. Nie jest to nowy środek transportu w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług.
Łódź została następnie przetransportowana na terytorium XYZ, gdzie planowane jest jej użytkowanie.
W trakcie procedur administracyjnych związanych z użytkowaniem jednostki pojawiła się kwestia przedstawienia dokumentu potwierdzającego status podatkowy jednostki potwierdzającego brak obowiązku zapłaty podatku VAT.
Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy w opisanej sytuacji powstał obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług w Polsce z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru.
Pytanie
Czy w opisanym stanie faktycznym zakup używanej jednostki pływającej na terytorium ABC od osoby prywatnej niebędącej podatnikiem VAT przez osobę fizyczną z Polski powoduje powstanie obowiązku zapłaty podatku VAT w Polsce z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów?
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy w przedstawionej sytuacji nie powstaje obowiązek zapłaty podatku VAT w Polsce.
Zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów podlega opodatkowaniu VAT w przypadku gdy nabycie dokonywane jest przez podatnika VAT od podatnika VAT działającego w takim charakterze.
W analizowanej sytuacji sprzedaż nastąpiła pomiędzy osobami prywatnymi, a sprzedający nie był podatnikiem VAT. W związku z tym transakcja nie stanowi wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.
Dodatkowo przedmiotem transakcji była używana jednostka pływająca, która nie spełnia definicji nowego środka transportu w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.
W związku z powyższym zakup używanej jednostki pływającej od osoby prywatnej z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej nie powoduje obowiązku zapłaty podatku VAT w Polsce.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775; ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2) eksport towarów;
3) import towarów na terytorium kraju;
4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Zgodnie z art. 2 pkt 2 ustawy:
Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się przez to państwo członkowskie Unii Europejskiej, a także Irlandię Północną w zakresie określonym w Protokole w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej do Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.Urz. UE L 29 z 31.01.2020, str. 7, z późn. zm.).
Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Jak stanowi art. 2 pkt 10 lit b ustawy o VAT:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o nowych środkach transportu - rozumie się przez to przeznaczone do transportu osób lub towarów jednostki pływające o długości większej niż 7,5 metra, jeżeli były używane nie dłużej niż 100 godzin roboczych na wodzie lub od momentu ich dopuszczenia do użytku upłynęło nie więcej niż 3 miesiące, z wyjątkiem statków morskich, o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 1; za moment dopuszczenia do użytku jednostki pływającej uznaje się dzień, w którym została ona wydana przez producenta pierwszemu nabywcy, lub dzień, w którym została po raz pierwszy użyta dla celów demonstracyjnych przez producenta.
Według art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Co należy rozumieć przez „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” określił Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-320/88. W orzeczeniu tym stwierdza się, że dla uznania danej czynności za opodatkowaną dostawę towarów, nie ma znaczenia to, czy dochodzi do przeniesienia własności według prawa właściwego dla danego kraju. Regulacja ta ma zastosowanie do każdego przeniesienia prawa do rozporządzania towarem na inny podmiot, które to przeniesienie skutkuje tym, że strona ta uzyskuje de facto możliwość korzystania z rzeczy tak jak właściciel, nawet jeżeli nie wiąże się to z przeniesieniem własności. W tym orzeczeniu, odnosząc się do dostawy towarów, Trybunał posłużył się terminem przeniesienia „własności w sensie ekonomicznym”, podkreślając tym samym uniezależnienie opodatkowania od przeniesienia własności towarów. Oznacza to więc, że na gruncie przedmiotowego przepisu kluczowym elementem jest przeniesienie, w istocie rzeczy, praktycznej kontroli nad rzeczą i możliwości dysponowania nią.
Według art. 9 ust. 1 ustawy:
Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.
Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy:
Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:
1) nabywcą towarów jest:
a) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a
- z zastrzeżeniem art. 10;
2) dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.
Zatem, przy spełnieniu warunków dotyczących podmiotów biorących udział w transakcji, wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy ma miejsce wówczas, gdy w wyniku dostawy, w ramach której dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel towary są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki. Ponadto zakupione towary muszą służyć działalności gospodarczej nabywcy.
Dodatkowo jak wynika z treści art. 10 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy:
Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 9, nie występuje w przypadku, gdy nie stanowiła u podatnika, o którym mowa w art. 15, albo nie stanowiłaby u podatnika podatku od wartości dodanej dostawy towarów, o której mowa w art. 7, lub stanowiła albo stanowiłaby taką dostawę towarów, ale dokonywaną przez podatnika, u którego sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, albo podatnika podatku od wartości dodanej, do którego miałyby zastosowanie podobne zwolnienia, z wyjątkiem przypadku, gdy przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.
Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Jednocześnie, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy:
Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.
Jak stanowi art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy:
Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne dokonujące wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.
Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania w Polsce. Wnioskodawca nabył używaną jednostkę pływającą (łódź) na terytorium ABC od osoby prywatnej nieprowadzącej działalności gospodarczej.
Sprzedaż została dokonana pomiędzy osobami prywatnymi. Sprzedający nie był podatnikiem podatku VAT, a transakcja nie była objęta podatkiem VAT. W związku z tym sprzedaż nie została udokumentowana fakturą VAT, lecz umową sprzedaży.
Jednostka pływająca nie jest nowym środkiem transportu w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług.
Łódź została następnie przetransportowana na terytorium XYZ, gdzie planowane jest jej użytkowanie.
Przy tak przedstawionym opisie stanu faktycznego, wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia czy zakup używanej jednostki pływającej na terytorium ABC od osoby prywatnej niebędącej podatnikiem VAT przez osobę fizyczną z Polski powoduje powstanie obowiązku zapłaty podatku VAT w Polsce z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.
W celu udzielenia odpowiedzi na powyższe pytanie, powtórzyć należy, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu. Przepis ten określa ogólną zasadę, że WNT występuje w sytuacji przemieszczenia towaru pomiędzy różnymi państwami członkowskimi Unii Europejskiej. Jednak zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy, opodatkowaniu w Polsce podlega wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju, co oznacza, że miejscem zakończenia transportu towaru musi być terytorium Polski.
W analizowanej sprawie jednostka pływająca została nabyta na terytorium ABC od osoby prywatnej niebędącej podatnikiem VAT, a następnie przetransportowana bezpośrednio do XYZ, gdzie ma być użytkowana. Towar nie został przemieszczony na terytorium Polski, a więc nie doszło do wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy. Tym samym brak jest podstaw do uznania, że powstał obowiązek podatkowy w Polsce.
Ponadto, zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy, aby transakcję uznać za WNT, dostawcą musi być podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywcą podatnik VAT lub osoba prawna niebędąca podatnikiem. W niniejszej sprawie Wnioskodawca jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania w Polsce. Wnioskodawca nabył używaną jednostkę pływającą na terytorium ABC od osoby prywatnej nieprowadzącej działalności gospodarczej. Sprzedaż została dokonana pomiędzy osobami prywatnymi. Sprzedający nie był podatnikiem podatku VAT, a transakcja nie była objęta podatkiem VAT. Warunki podmiotowe nie zostały więc spełnione. Jednostka pływająca nie jest również nowym środkiem transportu w rozumieniu art. 2 pkt 10 ustawy, co wyklucza zastosowanie wyjątku z art. 10 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług.
W konsekwencji, przy braku spełnienia zarówno przesłanek terytorialnych, jak i podmiotowych, w przedstawionym stanie faktycznym zakup używanej jednostki pływającej na terytorium ABC od osoby prywatnej niebędącej podatnikiem VAT przez osobę fizyczną z Polski nie stanowi wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w rozumieniu art. 9 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a w konsekwencji nie powoduje powstania obowiązku zapłaty podatku VAT w Polsce.
Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo