Interpretacja 0111-KDIB3-3.4012.148.2026.2.MPU

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie, który dotyczy nieuznania Pani za podatnika podatku VAT w związku ze sprzedażą działek. Uzupełniła go Pani pismem z 4 maja 2026 r. oraz pismem z 5 maja 2026 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani właścicielką nieruchomości o pow. (…) m² w miejscowości (…), numer działki (…), dla której prowadzona jest księga wieczysta o numerze (…) sądu Rejonowego w (…). Nabycie nieruchomości nastąpiło w dn. (…) r. w drodze darowizny od rodziców (aktem notarialnym). Nieruchomość nie była i nie jest przedmiotem najmu ani dzierżawy. Na terenie nieruchomości znajduje się budynek mieszkalny, w którym Pani mieszka. Od (…) r. zgodnie z MPZP są to tereny rolne z przeznaczeniem pod zabudowę jednorodzinną i usługową.

Planuje Pani podział geodezyjny nieruchomości na (…)-(…) działek oraz wydzielenie działki (wraz z sąsiadem) przeznaczonej na drogę dojazdową, nie planuje Pani budowy ani uzbrojenia drogi.

W przyszłości zamierza Pani sprzedać (…) działki, stopniowo, w zależności od Pani sytuacji materialnej, większa część nieruchomości pozostanie w Pani posiadaniu z przeznaczeniem w przyszłości na spadek dla córek. Celem sprzedaży części nowo wydzielonych działek jest modernizacja domu, w którym Pani mieszka i terenu wokół a także inne osobiste plany.

W uzupełnieniu z 5 maja 2026 r. wskazała Pani, brakujące informacje o zdarzeniu przyszłym, które dotyczą Pani własności w miejscowości (…), Gmina (…).

Będąca Pani własnością działka (…) (…) od momentu nabycia jej aktem darowizny od rodziców ((…) r.) do dzisiaj była wykorzystywana przeze Panią w celach wyłącznie osobistych: zamieszkiwanie, odpoczynek, relaks (pracowała i pracuje Pani nadal na umowę o pracę, którą rozlicza Pani PIT-37).

Wyżej wymieniona nieruchomość nie została jeszcze podzielona geodezyjnie (planowany podział na (…) - (…) (…)). Nieruchomość jest wąska i długa. szerokość od ulicy (…) to (…) m. Droga (dzielona z sąsiadem będzie wzdłuż działki). Podzielonych działek będzie (…).

Działki przeznaczone do sprzedania będą mieć około (…) m² każda i będzie to kolejno działka 3, 4 i 5 w kolejności licząc od ul. (…) i jest to (…)-(…)% dotychczasowej nieruchomości.

Działka (…) i (…) a także (…) i (…) (początkowe i końcowe) będą większe, pozostaną Pani własnością, na dwóch z nich znajduje się budynek mieszkalny i inny budynek gospodarczy ale działki te nie będą przedmiotem sprzedaży i będą wykorzystywane jak dotychczas, w celach wyłącznie prywatnych.

Przeznaczone do sprzedaży działki pozostaną przez Panią niezagospodarowane i niezabudowane, nie będą wykorzystywane do działalności gospodarczej ani rolniczej, ani nie będą przedmiotem dzierżawy.

Na terenie wydzielanych (przeznaczonych do sprzedaży) działek nie znajdują się żadne budynki ani nie zamierza Pani takich budować.

Nie będzie Pani podejmowała żadnych działań dotyczących zwiększenia ich wartości. Nie planuje Pani wykonywania innych prac takich jak: uzbrojenie terenu, sieć wodna, energetyczna, budowa drogi. Zamierza Pani tylko usunąć dotychczasowe ogrodzenie w celu umożliwienia dojazdu do działek.

Nie występowała Pani z wnioskiem o opracowanie lub zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki (…), plan ten został stworzony i uchwalony kilka lat wcześniej przez Radę Gminy i Wójta (…).

Sprzedaż działek najprawdopodobniej powierzy Pani do biura nieruchomości, ponieważ nigdy nie sprzedawała Pani nieruchomości i nie potrafi Pani tego robić, co za tym idzie nie będzie Pani ogłaszała się w środkach masowego przekazu, w sieci internetowej czy radiu.

Nigdy nie była Pani zarejestrowanym płatnikiem VAT, nie prowadziła działalności gospodarczej.

Nigdy nie była Pani rolnikiem i nie dokonywała sprzedaży produktów z prowadzenia działalności rolniczej. Nie posiada Pani statusu rolnika ryczałtowego.

Nieruchomość składająca się z działki (…) nigdy nie była wydzierżawiona przez Panią na cele działalności gospodarczej ani rolniczej.

Nie posiada (i wcześniej nie posiadała) Pani żadnych innych działek, nieruchomości oprócz tej przedstawionej we wniosku.

Pytanie ostatecznie sformułowane w piśmie z 5 maja 2026 r.

Czy planowana sprzedaż działek stanowi wykonywanie prawa własności w ramach zarządu majątkiem prywatnym i nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?

Pani stanowisko w sprawie uzupełnione w piśmie z 5 maja 2026 r.

Pani zdaniem planowana sprzedaż działek ma charakter prywatny, jednorazowy i okazjonalny w ramach racjonalnego zarządzania majątkiem osobistym i nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Nieruchomość, której jest Pani właścicielką i którą zamierza Pani podzielić jest Pani majątkiem rodzinnym a od 20 lat osobistym. Nigdy nie była i nie jest wykorzystywana w działalności gospodarczej, jest Pani zatrudniona na umowę o prace i nie jest Pani podatnikiem VAT. Podzielone działki (ani wytyczona droga dojazdowa) nie będą przez Panią „uzbrajane” ani wyposażane w infrastrukturę techniczną. Sprzedaż będzie jednorazowa okazjonalna i rozłożona w czasie.

Podział nieruchomości ma na celu racjonalne zarządzanie majątkiem osobistym a środki uzyskane ze sprzedaży przeznaczone będą na cele prywatne: modernizacje nieruchomości, która zostanie nadal Pani własnością, pomoc córkom i inne prywatne potrzeby.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Wskazać jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły do celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu dodanej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:

„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że z zawartego we wniosku opisu sprawy nie wynika taka Pani aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że przyszła sprzedaż działek niezabudowanych wydzielonych z działki (…) będzie wypełnia przesłanki działalności gospodarczej.

Działka (…) od momentu jej nabycia aktem darowizny od rodziców do dzisiaj była wykorzystywana przez Panią w celach wyłącznie osobistych. Nieruchomość nie była i nie jest przedmiotem najmu ani dzierżawy. Przeznaczone do sprzedaży działki pozostaną przez Panią niezagospodarowane i niezabudowane, nie będą wykorzystywane do działalności gospodarczej ani rolniczej, ani nie będą przedmiotem dzierżawy. Na terenie wydzielanych (przeznaczonych do sprzedaży) działek nie znajdują się żadne budynki ani nie zamierza Pani takich budować. Nie będzie Pani podejmowała żadnych działań dotyczących zwiększenia ich wartości. Nie planuje Pani wykonywania innych prac takich jak: uzbrojenie terenu, sieć wodna, energetyczna, budowa drogi. Zamierza Pani tylko usunąć dotychczasowe ogrodzenie w celu umożliwienia dojazdu do działek. Nie występowała Pani z wnioskiem o opracowanie lub zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki (…), plan ten został stworzony i uchwalony kilka lat wcześniej przez Radę Gminy i Wójta (…). Sprzedaż działek najprawdopodobniej powierzy Pani do biura nieruchomości, ponieważ nigdy nie sprzedawała Pani nieruchomości i nie potrafi Pani tego robić, co za tym idzie nie będzie Pani ogłaszała się w środkach masowego przekazu, w sieci internetowej czy radiu. Nigdy nie była Pani zarejestrowanym płatnikiem [podatnikiem] VAT, nie prowadziła działalności gospodarczej. Nigdy nie była Pani rolnikiem i nie dokonywała sprzedaży produktów z prowadzenia działalności rolniczej. Nie posiada Pani statusu rolnika ryczałtowego. Nieruchomość składająca się z działki (…) nigdy nie była wydzierżawiona przez Panią na cele działalności gospodarczej ani rolniczej. Nie posiada (i wcześniej nie posiadała) Pani żadnych innych działek, nieruchomości oprócz tej przedstawionej we wniosku.

W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do przyszłej sprzedaży niezabudowanych działek wydzielonych z działki (...) nie wystąpi ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądzałby, że sprzedaż wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęła Pani aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pani aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.

W efekcie należy stwierdzić, że w odniesieniu do sprzedaży niezabudowanych działek wydzielonych z działki (…) będzie Pani korzystała z przysługującego Pani prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług i nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Tym samym, nie będzie Pani podatnikami podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w odniesieniu do powyższej transakcji, a przyszła dostawa niezabudowanych działek wydzielonych z działki (…) nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zatem, Pani stanowisko uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczam, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Podkreślam, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy zdnia11marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 iart.54§ 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.