Gmina Miasto (...) planuje realizację projektu budowy trzech węzłów przesiadkowych współfinansowanego ze środków UE. Projekt obejmuje infrastrukturę transportową (m.in. przystanki autobusowe, parkingi P+R, drogi rowerowe) oraz System Dynamicznej Informacji Pasażerskiej. Całość majątku będzie użytkowana wyłącznie do realizacji zadań własnych gminy w zakresie zaspokajania zbiorowych…
Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
11 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 marca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w kwestii braku prawa do odliczenia VAT od wydatków związanych z realizacją zadania pn. „ (...)”.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego (sformułowany ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)
Gmina Miasto (...) jest czynnym podatnikiem podatku VAT.
Gmina Miasto (...) zamierza zrealizować zadanie pn.: „ (...)”.
Na realizację tego zadania Gmina otrzymała dofinansowanie z Unii Europejskiej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (…), priorytet (…) dla (…) działanie (…) - Zrównoważona (…) mobilność miejska - (…).
Zarządzającym nieruchomościami powstałymi w wyniku realizacji inwestycji będą jednostki organizacyjne Gminy Miasta (...) podlegające centralizacji rozliczeń VAT.
W związku z przeprowadzoną centralizacją od dnia 1 stycznia (…) r. tylko Gmina Miasto (...) posiada status czynnego podatnika podatku od towarów i usług.
W ramach planowanych do wykonania robót budowlanych powstaną 3 węzły przesiadkowe.
1. ul. (…).
2. ul. (…),
3. (…).
umożliwiające integrację dostępnych w mieście środków transportu zbiorowego z transportem indywidualnym. Każdy z węzłów może istnieć samodzielnie, niezależnie od pozostałych.
W ramach przedmiotowej inwestycji zbudowana zostanie infrastruktura na potrzeby sprawnego funkcjonowania każdego z węzłów przesiadkowych w tym min.:
- miejsca przystankowe dla komunikacji zbiorowej wraz z peronami oraz jezdnią manewrową. Pobierane będą opłaty na podstawie jednostronnie ustalonych przez (…) zasad korzystania z przystanków autobusowych przekazanych przewoźnikom (zatrzymywanie się przewoźników na przystankach), których właścicielem lub zarządzającym jest Gmina.
Przy wykonywaniu tych czynności Gmina występuje w roli organu władzy publicznej, a pobierane opłaty mieszczą się w sferze publicznoprawnej. Wysokość opłat za korzystanie z przystanków komunikacyjnych jest ustalana na podstawie uchwały Rady Miasta. Tym samym wnioskodawca będzie wykorzystywał powstały majątek - miejsca przystankowe dla komunikacji zbiorowej wraz z peronami oraz jezdnią manewrową - wyłącznie do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług tj. zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty.
- parking (…) z systemem monitoringu wizyjnego (węzeł ul. (…)) - system będzie się składał m.in. z kamer wjazdowych i wyjazdowych rozpoznających tablice rejestracyjne pojazdów, terminali wjazdowych i wyjazdowych, pętli indukcyjnych wykrywających pojazdy, zlokalizowanych przy wjazdach i wyjazdach, barier automatycznych (szlabanów) wjazdowych i wyjazdowych, kas parkingowych do pobierania biletów zerowych, tablic informacyjnych o ilości wolnych miejsc na parkingach, serwera lokalnego, sterującego urządzeniami parkingowymi, serwera centralnego, przetwarzającego dane dotyczące wjazdów i wyjazdów z parkingów, systemu informatycznego do obsługi parkingów, monitoring wizyjny. Parkingi (…) będą udostępniane wyłącznie dla osób korzystających z komunikacji zbiorowej. W celu łatwiejszej obsługi i informacji dla użytkowników (…) zostaną objęte systemem obsługi umożliwiającej pobieranie biletu zerowego przez wjeżdżającego i zadeklarowania się o korzystaniu z komunikacji publicznej. Bilet zerowy będzie okazywany przy wyjeździe.
Zasady funkcjonowania parkingu (...) będzie określać regulamin parkowania przyjęty uchwałą Rady Miasta. Zgodnie z projektem regulaminu, parking przeznaczony będzie wyłącznie dla osób korzystających z transportu zbiorowego w tym lokalnych przewoźników miejskich i podmiejskich. Parking będzie parkingiem publicznym i niestrzeżonym. Parking przeznaczony będzie wyłącznie dla pojazdów samochodowych oraz jednośladowych lub dwuśladowych - dwa, trzy lub cztery kola jezdne. Użytkownikiem parkingu będzie osoba fizyczna faktycznie korzystająca z parkingu (osoba kierująca pojazdem lub właściciel pojazdu). W przypadku braku możliwości ustalenia tożsamości kierującego pojazdem, za użytkownika będzie się uważać w szczególności osobę kierującą pojazdem w chwili wyjazdu z parkingu. Parking czynny będzie 7 dni w tygodniu całodobowo. Przy wjeździe na parking, użytkownik zobowiązany będzie do pobrania jednorazowego biletu parkingowego z urządzenia wydającego bilety (terminalu wjazdowego) lub do odczytu elektronicznej karty abonamentowej. Jednorazowy bilet parkingowy należy umieścić na podszybiu lub w innym miejscu widocznym dla kontrolera z przodu pojazdu. Wyjazd z parkingu użytkownika korzystającego z jednorazowego biletu parkingowego będzie możliwy jedynie po uprzednim rozliczeniu biletu w Kasie parkingowej. Elektroniczne karty abonamentowe nie będą podlegać rozliczeniom w Kasie parkingowej, a użytkownik wyjeżdżający z parkingu zobowiązany będzie do odczytu elektronicznej karty abonamentowej na urządzeniu wyjazdowym (terminalu wyjazdowym). W przypadku zagubienia lub zniszczenia jednorazowego biletu parkingowego lub elektronicznej karty abonamentowej wyjazd z parkingu będzie możliwy jedynie po pobraniu z terminalu jednorazowego biletu parkingowego. Dystrybucją elektronicznej karty abonamentowej zajmować się będzie zarządca parkingu MZD.
W przypadku rażącego naruszenia przez użytkownika postanowień regulaminu zarządca parkingu będzie mógł zastosować środki niezbędne dla przywrócenia stanu zgodnego z Regulaminem, w tym również poprzez usunięcie pojazdu z parkingu. Użytkownik zobowiązany będzie do pokrycia kosztów związanych z usunięciem pojazdu z parkingu oraz jego zabezpieczeniem i przechowywaniem do czasu odbioru pojazdu przez użytkownika.
Na rzecz Gminy nigdy nie będą pobierane jakiekolwiek opłaty, kary lub dodatkowe wynagrodzenie. Tym samym Wnioskodawca będzie wykorzystywał powstały majątek - parking (...) z systemem monitoringu wizyjnego - wyłącznie do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług tj. zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty.
- parking (...) - system bezpłatnych parkingów dla rowerów, który umożliwi bezpieczne pozostawienie swojego roweru i kontynuowanie dalszej podróży przy użyciu transportu publicznego.
- Wnioskodawca będzie wykorzystywał powstały majątek - parking (...) - wyłącznie do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług tj. zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty.
- drogi dla rowerów
- Wnioskodawca będzie wykorzystywał powstały majątek - wybudowane drogi dla rowerów - wyłącznie do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług tj. zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty.
- miejsca (...) (…) - miejsca do bezpłatnego krótkotrwałego zatrzymywania się i wysadzania osób, które udają się w celu skorzystania z transportu publicznego.
- Wnioskodawca będzie wykorzystywał powstały majątek - miejsca (...) - wyłącznie do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług tj. zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty.
- miejsca do parkowania dla samochodów osobowych nie objęte systemem (...) (...)
- wyłącznie do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług tj. zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty. Opłaty pobierane za postój pojazdów dotyczą dróg publicznych, o których mowa w art. 13 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 320 z późn. zm.).
- przebudowany zostanie układ drogowy na węźle wraz z kanałami kablowymi (technologicznymi) - niezbędnym elementem do prawidłowego funkcjonowania węzłów jest sprawny i bezpieczny układ komunikacyjny zapewniający dojazd. Bez przebudowy fragmentów dróg bezpośrednio obsługujących węzły nie osiągnie się kompleksowego charakteru projektu. Przedmiotowa przebudowa ma za zadanie usprawnić dojazd komunikacji publicznej w tym bezpieczne włączenie się do ruchu. Dla użytkowników (...) mają stworzyć warunki bezpiecznego wjazdu na parkingi.
- Wnioskodawca będzie wykorzystywał powstały majątek - układ drogowy na węźle wraz z kanałami kablowymi które będą służyły tylko do obsługi centr przesiadkowych - wyłącznie do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług tj. zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty.
- (…) (dalej: (…)) - system obejmie (…) komunikacji publicznej na terenie miasta z niezbędnym wyposażeniem umożliwiającym jego funkcjonowanie m. in. tablice, niezbędne zasilanie, oprogramowanie, urządzenia obsługujące system (m.in. (…), (…), (…), (…), (…)…).
- Wnioskodawca będzie wykorzystywał powstały majątek - System Dynamicznej Informacji Pasażerskiej - wyłącznie do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług tj. zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty.
- Inżynier kontraktu zostanie wyłoniony w drodze przetargu publicznego i będzie sprawował nadzór nad robotami budowlanymi od momentu ich rozpoczęcia do ich zakończenia.
- Promocja projektu obejmuje działania związane z wykonaniem i zamontowaniem tablic informacyjnych i pamiątkowych. W czasie 2-óch miesięcy od daty podpisania umowy o dofinansowanie w miejscach realizacji inwestycji zamieszczone zostaną tablice informacyjne. Po zakończeniu robót umieszczone zostaną tablice pamiątkowe. Ponadto promocja obejmuje artykuły w prasie lokalnej i branżowej, spoty w radio, materiały dla najmłodszych w wersji drukowanej, stoisko reklamowe ((…)), konkursy promujące transport, rajd rowerowy, gadżety promocyjne, broszury informacyjne, warsztaty edukacyjne.
Zakup usług związanych z promocją stanowi koszt pośredni realizacji zadania związany ze środkami pomocowymi. Wszystkie poniesione koszty będą stanowić wartość zadania.
Poniżej przedstawiam szerszy zakres planowanych robót na poszczególnych węzłach:
Część I
Zaprojektowanie i wykonanie robót dotyczących budowy węzła przesiadkowego - (…) oraz przebudowa ścieżki rowerowej i ciągu pieszo-rowerowego (… ) od (…) do (…) będzie obejmował:
- peron do wsiadania z elementami małej architektury jak (…), (…), (…).
- peron dla odjeżdżających z wiatą przystankową, (…), (…), (…),
- miejsca na postój autobusów,
- budynek socjalny dla kierowców autobusów,
- parking dla samochodów osobowych,
- miejsca na rowery miejskie,
- budowę sygnalizacji świetlnej na skrzyżowaniu (…),
- wykonanie (…),
- wyburzenie schodów terenowych przy (…) i (…),
- budowę 2 nowych zatok przystanków autobusowych w ciągu ul. (…) wraz z likwidacją zatok istniejących - (…),
- przystanki z nowymi wiatami,
- ustawienie tablicy (…) na przystanku przy (…) w kierunku (…) oraz biletomatu,
- przebudowę całego deptaka i ścieżki rowerowej (…) wraz z przyległymi terenami zielonymi,
- zmianę lokalizacji ścieżki rowerowej z części północnej na południową. Obecny deptak oraz ścieżka pozostanie deptakiem pieszym z dopuszczeniem spowolnionego ruchu rowerowego,
- nowe nasadzenia wraz z modernizacją zieleni i jej uzupełnienie.
Część II
Zaprojektowanie i wykonanie robót dotyczących budowy węzła przesiadkowego
(…):
- wykonanie nowego zjazdu stanowiącego wjazd i wyjazd na teren węzła,
- wykonanie peronu dla odjeżdżających z (…), (…), (…), (…), biletomatem oraz (…),
- miejsca na postój autobusów,
- budynek socjalny dla kierowców autobusów,
- wyznaczenie miejsca typu (…) dla samochodów podwożących pasażerów,
- parking dla samochodów osobowych podróżujących w systemie (…),
- wiaty rowerowe,
- miejsca na rowery miejskie oraz e-hulajnogi,
- przejścia dla pieszych oraz przejazd rowerów,
- wycinkę drzew.
Część III
Zaprojektowanie i wykonanie robót dotyczących budowy węzła przesiadkowego (…):
- remont istniejącej kolumnady z pozostawieniem, ewentualnie uzupełnieniem roślinności pnącej oraz podświetleniem,
- wbudowanie w kolumnadę (…) i odlotów samolotów w Pyrzowicach,
- pozostawieni istniejącej zieleni,
- wymianę całej nawierzchni (…) na płyty (…) - kolor jasno szary,
- schody i pochylnie dla uzyskania dostępności również dla osób niepełnosprawnych - nawierzchnia (…),
- miejsca dla rowerów, (…) - płyty jak cały (…),
- parking: (…) z kostki brukowej lub (…),
- miejsca postojowe: (…),
- powiększenie (…),
- nasadzenia nowych (…),
- wykonanie podświetlonej (…),
- nowa mała architektura: (…),(…)
- ławki (…),
- montaż (…),
- montaż systemu dla (…),
- nowe oświetlenie placu w technologii LED oraz podświetlenie muralu, kolumnady, zieleni, centralnej ławki,
- wykonanie nowych instalacji lub ich przebudowa,
- uwzględnienie sąsiedniego zagospodarowania w tym dworca,
Część IV
Zaprojektowanie i wykonanie robót dotyczących ustawienia i podłączenia tablic (…) na (…) przystankach w (…) będzie obejmował:
- dostawę i montaż (…) zgodnie z wymaganiami (…) (...).
- wykonanie przyłączy elektrycznych do (…) na wybranych przystankach,
- uruchomienie tablic oraz podłączenie do systemu (…) nieodpłatnie użytkowanego przez (…),
- opracowanie dokumentacji powykonawczej,
- przekazanie (…) pilotów do zdalnego uruchamiania na tablicach zapowiedzi głosowych.
Za korzystanie z miejsc przystankowych dla komunikacji zbiorowej i za korzystanie z miejsc do parkowania dla samochodów osobowych nie objętych systemem (...)nie będą pobierane opłaty lub będą pobierane opłaty ustalane na podstawie innych ustaw uchwałą Rady Gminy, mające charakter publicznoprawny.
Pozostały majątek powstały w wyniku inwestycji pn.: „ (...)” będzie ogólnodostępny i nieodpłatny.
Efekt przedmiotowego projektu w całości będzie wykorzystywany przez Wnioskodawcę wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT (realizacja zadań własnych (…)).
Ponadto w uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo że:
Parking objęty systemem (...) będzie udostępniany nieodpłatnie. Za korzystanie z parkingu nie będą pobierane opłaty.
Parking przeznaczony będzie wyłącznie dla osób korzystających z publicznego transportu zbiorowo. Przed wjazdem na parking będzie ustawiona tablica z regulaminem korzystania z parkingu. Przy wjeździe na parking, użytkownik, w celu skorzystania z nieodpłatnego postoju zobowiązany jest do pobrania z terminala wjazdowego jednorazowego biletu parkingowego lub do odczytu elektronicznej karty abonamentowej, co skutkuje akceptacją przez użytkownika postanowień regulaminu i zobowiązaniem się do jego przestrzegania. Z regulaminu wynika, że z parkingu (...) będą mogły korzystać wyłącznie osoby, które posiadają ważny bilet na przejazd komunikacją miejską.
Regulamin nie przewiduje odpłatnego udostępniania parkingu (...) innym osobom, tj. takim, które chciałyby skorzystać z parkingu odpłatnie, ponieważ nie posiadają ważnego biletu na przejazd komunikacją miejską. W konsekwencji Miasto zamierza wykorzystywać parkingi (...) wyłącznie do nieodpłatnego udostępniania osobom korzystającym w danym dniu z komunikacji miejskiej. Zerowe bilety i abonamenty parkingowe będą służyć celom informacyjnym i statystycznym.
Straż Miejska będzie uprawniona do kontroli prawidłowości korzystania z parkingu tj. tylko przez osoby korzystające z komunikacji zbiorowej. W przypadku stwierdzenia niezgodnego z regulaminem parkowania, będzie możliwe ukaranie kierowcy mandatem karnym (…) (zobowiązanie publicznoprawne).
Efekt projektu nie będzie przez Gminę wykorzystywany do działalności gospodarczej a jedynie do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2024r. poz. 361 ze zm.).
Parking (... ) nie będzie wykorzystywany przez Gminę w ramach działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT ani zwolnionej od podatku VAT.
Pytanie
Czy Gminie Miasto (...) jako czynnemu podatnikowi VAT, będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących zakupów towarów i usług dokonywanych w związku z realizacją projektu pn.: „ (...)”?
Państwa stanowisko w sprawie
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z póżn. zm.). zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 z późn. zm.) - gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych Gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty (art. 7 ust. 1 cyt. ustawy). W szczególności zadania własne obejmują m.in. sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego a także lokalnego transportu zbiorowego (art. 7 ust. 1 pkt 2 i pkt 4 ustawy).
Zgodnie z art 9 ust. 1 ww. ustawy w celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi. W przypadku Gminy Miasto (...) w zakresie dróg jest to (…).
W związku z przeprowadzoną centralizacją od dnia (…) r. tylko Gmina posiada status czynnego podatnika podatku od towarów i usług. Natomiast MZD jako jednostka organizacyjna Gminy jest jednym z podmiotów objętych centralizacją składającą deklaracje cząstkowe.
Majątek powstały w wyniku inwestycji „ (...)” będzie udostępniony:
- odpłatnie - opłaty za korzystanie z miejsc przystankowych dla komunikacji zbiorowej i opłaty za korzystanie z miejsc do parkowania w strefie płatnego parkowania dla samochodów osobowych nie objętych systemem (…), ustalane na podstawie innych ustaw Uchwałą Rady Gminy.
- nieodpłatnie - pozostały majątek.
Gmina będzie wykorzystywała powstały majątek, układ drogowy na węzłach i poza nimi wraz z kanałami kablowymi (technologicznymi) wyłącznie do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tj. zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty.
W myśl art. 2a ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 320 z póżn. zm ), drogi gminne stanowią własność właściwego samorządu gminy.
Drogi gminne są ogólnodostępne (ust. 3 powyższego przepisu).
Zgodnie z art 19 ust. 1 ww. ustawy, organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi. Zarządcami dróg gminnych jest wójt, burmistrz, prezydent miasta (art. 19 ust. 2 pkt 4).
Zgodnie z art. 21 ust. 1 ww. ustawy, zarządca drogi może wykonywać swoje obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi, utworzonej przez radę gminy.
Gmina Miasto (...) nie będzie udostępniać kanałów technologicznych innym podmiotom. Kanały zostaną wybudowane i wykorzystane wyłącznie do obsługi nowopowstałych centr przesiadkowych.
Kwestię pobieranych opłat za korzystanie z przystanków komunikacyjnych, których właścicielem lub zarządzającym jest Gmina, reguluje art. 16 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1343 z późn. zm.), zgodnie z którym:
1. W transporcie drogowym za korzystanie przez operatora i przewoźnika z przystanków komunikacyjnych lub dworców mogą być pobierane opłaty.
2. Stawki opłat za korzystanie przez operatora i przewoźnika z przystanków komunikacyjnych lub dworców oraz standardy, o których mowa w art. 15 organizowanie publicznego transportu zbiorowego ust. 1 pkt 3 lit. a. są ustalane w drodze negocjacji między gminą, na obszarze której jest usytuowany przystanek komunikacyjny lub dworzec, i właścicielem albo zarządzającym przystankiem komunikacyjnym lub dworcem.
3. Stawki opłat, o których mowa w ust. 2. powinny być ustalane z uwzględnieniem niedyskryminujących zasad dla wszystkich operatorów i przewoźników wykonujących publiczny transport zbiorowy na obszarze właściwości organizatora.
4. Za korzystanie przez operatora i przewoźnika z przystanków komunikacyjnych lub dworców, których właścicielem albo zarządzającym jest jednostka samorządu terytorialnego, mogą być pobierane opłaty. Stawka opłaty jest ustalana w drodze uchwały podjętej przez właściwy organ danej jednostki samorządu terytorialnego, z uwzględnieniem niedyskryminujących zasad.
5. Stawka opłaty, o której mowa w ust. 4, nie może być wyższa niż:
1) 0,05 zł za jedno zatrzymanie środka transportu na przystanku komunikacyjnym;
2) 1 zł za jedno zatrzymanie środka transportu na dworcu;
3) 2 zł za jedno zatrzymanie środka transportu na dworcu wyznaczonym zgodnie z art. 47h właściwość organu w sprawach wyznaczenia dworca do udzielania pomocy ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym do udzielania pomocy osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej w zakresie określonym w załączniku I lit. a do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 181/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. dotyczącego praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2006/2004.
6. Stawka opłaty, o której mowa w ust. 5. ulega zmianie w stopniu odpowiadającym planowanemu średniorocznemu wskaźnikowi cen towarów i usług konsumpcyjnych, ustalonemu w ustawie budżetowej na dany rok. Zmiana następuje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym została ogłoszona ustawa budżetowa.
7. Opłaty, o których mowa w ust. 4. stanowią dochód właściwej jednostki samorządu terytorialnego, z przeznaczeniem na:
1) utrzymanie przystanków komunikacyjnych oraz dworców, o których mowa w ust. 4, oraz
2) realizację zadań określonych w art. 18 zadania własne gminy w zakresie publicznego transportu zbiorowego - w przypadku gdy organizatorem jest gmina.
W myśl art. 15 ust. 1 pkt 3 i pkt 6 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, organizowanie publicznego transportu zbiorowego polega, w szczególności na:
1) zapewnieniu odpowiednich warunków funkcjonowania publicznego transportu zbiorowego, w szczególności w zakresie:
a. standardów dotyczących przystanków komunikacyjnych oraz dworców,
b. korzystania z przystanków komunikacyjnych oraz dworców,
c. funkcjonowania zintegrowanych węzłów przesiadkowych,
d. funkcjonowania zintegrowanego systemu taryfowo-biletowego,
e. systemu informacji dla pasażera (pkt 3).
2) określeniu przystanków komunikacyjnych i dworców, których właścicielem lub zarządzającym jest jednostka samorządu terytorialnego, udostępnianych dla operatorów I przewoźników oraz warunków i zasad korzystania z tych obiektów (pkt 6).
Z kolei art. 15 ust. 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym stanowi, że określenie przystanków komunikacyjnych i dworców oraz warunków i zasad korzystania, o których mowa w ust. 1 pkt 6, następuje w drodze uchwały podjętej przez właściwy organ danej jednostki samorządu terytorialnego.
W związku z powyższym w tym zakresie Gmina jest wyłączona z kategorii podatnika VAT.
Jednocześnie Gmina nie ma swobody wydatkowania dochodów uzyskanych z opłat za korzystanie przez operatora i przewoźnika z przystanków komunikacyjnych lub dworców, których właścicielem albo zarządzającym jest jednostka samorządu terytorialnego. Środki uzyskane w ww. sposób mogą być wydatkowane wyłącznie na cele wskazane w ustawie o publicznym transporcie drogowym.
W konsekwencji Gmina nie jest w tym przypadku podatnikiem podatku od towarów i usług a pobierane opłaty od przewoźników za korzystanie z przystanków nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
Kwestię pobierania opłat za postój pojazdów samochodowych na drogach publicznych, w strefie płatnego parkowania, na podstawie Uchwały Rady Miasta w sprawie ustalenia strefy płatnego parkowania na terenie miasta reguluje art. 13 ust. 1 pkt 1 ustawy o drogach publicznych: korzystający z dróg publicznych są obowiązani do ponoszenia opłat za postój pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania.
Natomiast art. 13b ust. 3 ustawy o drogach publicznych - rada gminy (rada miasta) na wniosek wójta (burmistrza, prezydenta miasta), zaopiniowany przez organy zarządzające drogami i ruchem na drogach, może ustalić strefę płatnego parkowania.
W myśl art. 13b ust. 4 rada gminy (rada miasta), ustalając strefę płatnego parkowania:
1. ustala wysokość opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1 z tym że opłata za pierwszą godzinę postoju pojazdu samochodowego nie może przekraczać 3 zł;
2. może wprowadzić opłaty abonamentowe lub zryczałtowane oraz zerową stawkę opłaty dla niektórych użytkowników drogi;
3. określa sposób pobierania opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1.
Z powyższego wynika, że pobór opłat, w strefach płatnego parkowania wyznaczonych na drogach publicznych, jest zadaniem Gminy nałożonym przez ustawę o drogach publicznych. Działania Gminy w tym zakresie jest czynnością o charakterze publicznoprawnym i wynikają z wykonywania przez Gminę władztwa publicznoprawnego, w związku z czym nie podlegają przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.
Pozostały majątek powstały w wyniku inwestycji (w tym (…) sztuk pilotów do zdalnego uruchamiania na tablicach zapowiedzi głosowych z przeznaczeniem dla pasażerów niewidzących i niedowidzących) będzie udostępniony nieodpłatnie na określonych zasadach.
W tym zakresie Gmina będzie wykorzystywała ten majątek wyłącznie do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tj. do zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4. art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy - kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a. nabycia towarów i usług.
b. dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego, jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Jednocześnie, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go - dla tej czynności - za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Z przedstawionych wyżej okoliczności wynika, że wszystkie zakupy towarów i usług dotyczące inwestycji „ (...)” związane będą wyłącznie z wykonywaniem czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tj. zaspokajaniem zbiorowych potrzeb wspólnoty.
W konsekwencji powyższego, podatek od towarów i usług zawarty na fakturach dokumentujących wszelkie wydatki poniesione w związku z całą inwestycją, nie może zostać przez Gminę odliczony. Brak powyższego uprawnienia wynika z braku związku poniesionych wydatków z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT. Względem opisanych wyżej nabyć nie zostały spełnione przesłanki zawarte w art. 86 ust. 1 ustawy, stanowiące podstawę w odliczeniu podatku od towarów i usług.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawowe zasady odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. Zgodnie z tym przepisem:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Stosownie do treści art. 15 ust. 6 ustawy:
Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp. umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
Zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej - (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zgodnie z którym:
Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.
Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.):
Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
W myśl art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym:
Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 320):
Drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych.
W myśl art. 2 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
Drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące kategorie:
1) drogi krajowe;
2) drogi wojewódzkie;
3) drogi powiatowe;
4) drogi gminne.
Stosownie do unormowań zawartych w art. 7 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
Do dróg gminnych zalicza się drogi o znaczeniu lokalnym niezaliczone do innych kategorii, stanowiące uzupełniającą sieć dróg służących miejscowym potrzebom, z wyłączeniem dróg wewnętrznych.
Zgodnie z art. 8 ust. 1, 2 i 3 ustawy o drogach publicznych:
1. Drogi, parkingi oraz place przeznaczone do ruchu pojazdów, niezaliczone do żadnej z kategorii dróg publicznych i niezlokalizowane w pasie drogowym takiej drogi, są drogami wewnętrznymi.
2. Budowa, przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg wewnętrznych oraz zarządzanie nimi należy do zarządcy terenu, na którym jest zlokalizowana droga, a w przypadku jego braku - do właściciela tego terenu.
3. Finansowanie zadań, o których mowa w ust. 2, należy do zarządcy terenu, na którym jest zlokalizowana droga, a w przypadku jego braku - do właściciela tego terenu.
Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o drogach publicznych
Korzystający z dróg publicznych są obowiązani do ponoszenia opłat za:
3) postój pojazdów samochodowych na drogach publicznych:
a. w strefie płatnego parkowania,
b. w śródmiejskiej strefie płatnego parkowania;
4) (uchylony)
3) przejazdy po drogach krajowych pojazdów samochodowych, w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, za które uważa się także zespół pojazdów składający się z pojazdu samochodowego oraz przyczepy lub naczepy o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony, w tym autobusów niezależnie od ich dopuszczalnej masy całkowitej.
W tym miejscu należy wskazać, iż zgodnie z art. 4 pkt 1 i 2 powołanej ustawy użyte w ustawie określenia oznaczają:
- pas drogowy - wydzielony liniami granicznymi grunt wraz z przestrzenią nad i pod jego powierzchnią, w którym są zlokalizowane droga oraz obiekty budowlane i urządzenia techniczne związane z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu, a także urządzenia związane z potrzebami zarządzania drogą;
- droga - budowlę wraz z drogowymi obiektami inżynierskimi, urządzeniami oraz instalacjami, stanowiącą całość techniczno-użytkową, przeznaczoną do prowadzenia ruchu drogowego, zlokalizowaną w pasie drogowym.
Na podstawie art. 13b ust. 3, 4 i 7 w. ustawy
3. Rada gminy (rada miasta) na wniosek wójta (burmistrza, prezydenta miasta), zaopiniowany przez organy zarządzające drogami i ruchem na drogach, może ustalić strefę płatnego parkowania lub śródmiejską strefę płatnego parkowania.
4. Rada gminy (rada miasta), ustalając strefę płatnego parkowania lub śródmiejską strefę płatnego parkowania:
1) ustala wysokość opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. a lub b, z tym że opłata za pierwszą godzinę postoju pojazdu samochodowego nie może przekraczać:
a) w strefie płatnego parkowania - 0,15% minimalnego wynagrodzenia, w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz.U. z 2020 r. poz. 2207 oraz z 2023 r. poz. 1667),
b) w śródmiejskiej strefie płatnego parkowania - 0,45% minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w lit. a;
2) może wprowadzić opłaty abonamentowe lub zryczałtowane oraz zerową stawkę opłaty dla niektórych użytkowników drogi;
3) określa sposób pobierania opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1.
7. Opłaty, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1, pobiera zarząd drogi, a w przypadku jego braku - zarządca drogi.
Na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
Organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi.
Jak wynika z art. 19 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
Zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg:
1. krajowych - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
2. wojewódzkich - zarząd województwa;
3. powiatowych - zarząd powiatu;
4. gminnych - wójt (burmistrz, prezydent miasta).
Zgodnie z art. 20 pkt 3 ustawy o drogach publicznych:
Do zarządcy drogi należy w szczególności pełnienie funkcji inwestora.
Na podstawie art. 20 pkt 4 ustawy o drogach publicznych:
Do zarządcy drogi należy w szczególności utrzymanie części drogi, urządzeń drogi, budowli ziemnych, drogowych obiektów inżynierskich, znaków drogowych, sygnałów drogowych i urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego, z wyjątkiem części pasa drogowego, o których mowa w art. 20f pkt 2.
W myśl art. 20 pkt 11 ustawy o drogach publicznych:
Do zarządcy drogi należy w szczególności wykonywanie robót interwencyjnych, robót utrzymaniowych i zabezpieczających.
Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
Zarządca drogi, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 2-4 i ust. 5, może wykonywać swoje obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi, utworzonej odpowiednio przez sejmik województwa, radę powiatu lub radę gminy. Jeżeli jednostka taka nie została utworzona, zadania zarządu drogi wykonuje zarządca.
Przywołane powyżej regulacje prawne w sposób jednoznaczny wskazują, że budowa, przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg oraz zarządzanie nimi należy do zarządcy terenu, na którym jest zlokalizowana droga. Działania zarządców dróg mieszczą się w zakresie czynności o charakterze publicznoprawnym i wynikają z wykonywania przez te jednostki władztwa publicznoprawnego.
Opłata parkingowa za parkowanie na drogach publicznych stanowi obrót gminy i mieści się w dochodach własnych, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz. U. z 2024, Nr 1530).
Dochodami publicznymi są daniny publiczne, do których zalicza się: podatki, składki, opłaty, wpłaty z zysku przedsiębiorstw państwowych i jednoosobowych spółek Skarbu Państwa oraz banków państwowych, a także inne świadczenia pieniężne, których obowiązek ponoszenia na rzecz państwa, jednostek samorządu terytorialnego, państwowych funduszy celowych oraz innych jednostek sektora finansów publicznych wynika z odrębnych ustaw.
W tym miejscu należy przywołać również przepisy ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. z 2025 r., poz. 285).
Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy:
organizatorem publicznego transportu zbiorowego, zwanym dalej „organizatorem”, właściwym ze względu na obszar działania lub zasięg przewozów, jest gmina:
a) na linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej w gminnych przewozach pasażerskich,
b) której powierzono zadanie organizacji publicznego transportu zbiorowego na mocy porozumienia między gminami - na linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej w gminnych przewozach pasażerskich, na obszarze gmin, które zawarły porozumienie;
Na mocy art. 8 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, do zadań organizatora należy:
1) planowanie rozwoju transportu;
2) organizowanie publicznego transportu zbiorowego;
3) zarządzanie publicznym transportem zbiorowym;
4) możliwość ustanowienia zintegrowanego systemu taryfowo-biletowego obowiązującego w jego granicach.
W myśl art. 15 ust. 1 pkt 3 i pkt 6 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym,
Organizowanie publicznego transportu zbiorowego polega w szczególności na:
1. zapewnieniu odpowiednich warunków funkcjonowania publicznego transportu zbiorowego, w szczególności w zakresie:
a) standardów dotyczących przystanków komunikacyjnych oraz dworców,
b) korzystania z przystanków komunikacyjnych oraz dworców,
c) funkcjonowania zintegrowanych węzłów przesiadkowych,
d) funkcjonowania zintegrowanego systemu taryfowo-biletowego,
e) systemu informacji dla pasażera;
6. określaniu przystanków komunikacyjnych i dworców, których właścicielem lub zarządzającym jest jednostka samorządu terytorialnego, udostępnionych dla operatorów i przewoźników oraz warunków i zasad korzystania z tych obiektów (pkt 6);
Z kolei art. 15 ust. 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym stanowi, że:
Określenie przystanków komunikacyjnych i dworców oraz warunków i zasad korzystania, o których mowa w ust. 1 pkt 6, następuje w drodze uchwały podjętej przez właściwy organ danej jednostki samorządu terytorialnego.
Zgodnie z art. 16 ust. 1-5 ww. ustawy
1. W transporcie drogowym za korzystanie przez operatora i przewoźnika z przystanków komunikacyjnych lub dworców mogą być pobierane opłaty.
2. Stawki opłat za korzystanie przez operatora i przewoźnika z przystanków komunikacyjnych lub dworców oraz standardy, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 3 lit. a, są ustalane w drodze negocjacji między gminą, na obszarze której jest usytuowany przystanek komunikacyjny lub dworzec, i właścicielem albo zarządzającym przystankiem komunikacyjnym lub dworcem.
3. Stawki opłat, o których mowa w ust. 2, powinny być ustalane z uwzględnieniem niedyskryminujących zasad dla wszystkich operatorów i przewoźników wykonujących publiczny transport zbiorowy na obszarze właściwości organizatora.
4. Za korzystanie przez operatora i przewoźnika z przystanków komunikacyjnych lub dworców, których właścicielem albo zarządzającym jest jednostka samorządu terytorialnego, mogą być pobierane opłaty. Stawka opłaty jest ustalana w drodze uchwały podjętej przez właściwy organ danej jednostki samorządu terytorialnego, z uwzględnieniem niedyskryminujących zasad.
5. Stawka opłaty, o której mowa w ust. 4, nie może być wyższa niż:
1) 0,05 zł za jedno zatrzymanie środka transportu na przystanku komunikacyjnym;
2) 1 zł za jedno zatrzymanie środka transportu na dworcu;
3) 2 zł za jedno zatrzymanie środka transportu na dworcu wyznaczonym zgodnie z art. 47h ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym do udzielania pomocy osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej w zakresie określonym w załączniku I lit. a do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 181/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. dotyczącego praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2006/2004.
Przepisy ww. ustawy o publicznym transporcie zbiorowym wprowadzają pojęcie operatora publicznego transportu zbiorowego, którym - w świetle art. 4 ust. 1 pkt 8 tej ustawy - jest:
samorządowy zakład budżetowy oraz przedsiębiorca uprawniony do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie przewozu osób, który zawarł z organizatorem publicznego transportu zbiorowego umowę o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego, na linii komunikacyjnej określonej w umowie;
Zgodnie z art. 18 ww. ustawy, do zadań własnych gminy w zakresie publicznego transportu zbiorowego należą budowa, przebudowa i remont:
1) przystanków komunikacyjnych oraz dworców, których właścicielem lub zarządzającym jest gmina;
2) wiat przystankowych lub innych budynków służących pasażerom, posadowionych na miejscu przeznaczonym do wsiadania i wysiadania pasażerów lub przylegających do tego miejsca, usytuowanych w pasie drogowym dróg publicznych bez względu na kategorię tych dróg
Z opisu sprawy wynika, że zamierzają Państwo jako jednostka samorządu terytorialnego zrealizować zadanie pn.: „ (...)”. Posiadają Państwo status czynnego podatnika podatku od towarów i usług.
W ramach planowanych do wykonania robót budowlanych powstaną 3 węzły przesiadkowe:
1. (…).
2. (…),
3. (…),
umożliwiające integrację dostępnych w mieście środków transportu zbiorowego z transportem indywidualnym. Każdy z węzłów będzie mógł istnieć samodzielnie, niezależnie od pozostałych.
W ramach przedmiotowej inwestycji zbudowana zostanie infrastruktura na potrzeby sprawnego funkcjonowania każdego z węzłów przesiadkowych w tym min.:
- miejsca przystankowe dla komunikacji zbiorowej wraz z peronami oraz jezdnią manewrową;
- parking (...) z systemem monitoringu wizyjnego ((…));
- parking (...) - system bezpłatnych parkingów dla rowerów, który umożliwi bezpieczne pozostawienie swojego roweru i kontynuowanie dalszej podróży przy użyciu transportu publicznego;
- Drogi dla rowerów;
- miejsca (...) ((…)) - miejsca do bezpłatnego krótkotrwałego zatrzymywania się i wysadzania osób, które udają się w celu skorzystania z transportu publicznego;
- miejsca do parkowania dla samochodów osobowych nie objęte systemem (...) (węzeł 1. (…));
- przebudowany zostanie układ drogowy na węźle wraz z (…) (technologicznymi);
- System (…) (dalej: SDIP) - system obejmie (…) przystanków komunikacji publicznej na terenie miasta z niezbędnym wyposażeniem umożliwiającym jego funkcjonowanie;
- Promocja projektu obejmuje działania związane z wykonaniem i zamontowaniem tablic informacyjnych i pamiątkowych.
Majątek powstały w wyniku inwestycji pn.: „ (...)” będzie ogólnodostępny i nieodpłatny. Efekt przedmiotowego projektu w całości będzie wykorzystywany przez Państwa wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT, nie będzie przez Gminę wykorzystywany do działalności gospodarczej a jedynie do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług. Efekt przedmiotowego projektu w całości będzie wykorzystywany przez Wnioskodawcę wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT - realizacji zadań własnych. Powstały w wyniku realizacji zadania majątek Gmina będzie wykorzystywała wyłącznie do zaspakajania zbiorowych potrzeb wspólnoty. Przebudowa dróg, budowa parkingów oraz miejsc przystankowych dla komunikacji zbiorowej realizowana przez Gminę stanowi działania zadań własnych oraz ustawowych kompetencji gminy jako organu władzy publicznej realizującej zadania wynikające z ustawy o drogach publicznych oraz ustawy o transporcie zbiorowym.
Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Państwa dotyczą ustalenia, czy będzie Państwu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących zakupów towarów i usług dokonywanych w związku z realizacją projektu pn.: „ (...).
Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy i przywołane przepisy, należy zauważyć, że realizacja zadania pn.: „ (...)” odbywa się w ramach realizacji zadań własnych. Gmina działa jako organ władzy publicznej, realizując obowiązki wynikające z przepisów ustawy o drogach publicznych oraz ustawy o publicznym transporcie zbiorowym. Gmina, wykonując te zadania, działa jako organ administracji publicznej w ramach zadań własnych i może korzystać ze środków prawnych o charakterze władczym. Dokonując zakupów towarów i usług nie będą Państwo występować w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, a poniesione wydatki związane z realizacją przez Państwa zadań wynikających z przedmiotowej inwestycji wykorzystywane będą poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Jednocześnie jak wynika z wniosku efekty opisanego projektu będą przez Gminę wykorzystywane tylko i wyłącznie do czynności niepodlegających podatkowi od towarów i usług.
Należy zatem stwierdzić, że nie jest spełniony podstawowy warunek do odliczenia podatku w związku z realizacją zadania. Mianowicie towary i usługi zakupione w celu realizacji inwestycji nie będą w żadnym zakresie związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT wykonywanymi przez Gminę. W konsekwencji, Gmina nie będzie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją przedmiotowej inwestycji pn. „ (...)”.
Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…), (…), (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo