Interpretacja 0111-KDIB3-3.4012.176.2026.2.AW

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy są Państwo zobowiązani jako Spółka przekształcona do rozliczenia wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów zgodnie z momentem powstania obowiązku podatkowego jest prawidłowe.

W pozostałym zakresie, dotyczącym obowiązków JDG wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 16 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący rozliczenia wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przez Spółkę przekształconą z JDG, wpłynął 16 kwietnia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Podatnik prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą (dalej: „JDG”) dokonał przekształcenia formy prowadzonej działalności w spółkę z dniem 1 października 2025 r. W wyniku przekształcenia powstał nowy podmiot – Spółka, posiadająca nowy numer identyfikacji podatkowej (NIP). Zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej, spółka przekształcona wstępuje we wszelkie prawa i obowiązki podatkowe przekształcanego przedsiębiorcy na zasadzie sukcesji uniwersalnej.

We wrześniu 2025 r. miała miejsce dostawa towarów z Chin do portu w Niemczech. Odprawa celna została dokonana we wrześniu 2025 r. przez 2 niemieckich przedstawicieli celno-podatkowych działających w imieniu polskiego podatnika (JDG) i na tą okoliczność zostały wystawione rachunki dokumentujące należności celne, posługując się swoim niemieckim numerem identyfikacji podatkowej (DE). Po dokonaniu odprawy towary zostały przetransportowane do Polski. Dla polskiego podatnika przemieszczenie towarów z Niemiec do Polski stanowiło wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (WNT). Faktury dokumentująca zakup towarów zostały wystawione przez 2 dostawców z Chin (państwo trzecie), a nie przez podatnika podatku od wartości dodanej.

W związku z tym, zgodnie z przepisami ustawy o VAT, obowiązek podatkowy z tytułu WNT powstał 15 października 2025 r., tj. 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano przemieszczenia towarów. Do dnia 30 września 2025 r. podatnik funkcjonował jako JDG i na ten podmiot zostały wystawione dokumenty (faktury oraz dokumenty celne).

Z dniem 1 października 2025 r. działalność została przekształcona w spółkę, która uzyskała nowy numer NIP. Podatnik (Spółka) rozliczył transakcję jako WNT w deklaracji VAT oraz informacji podsumowującej za październik 2025 r., wykazując zarówno podatek należny, jak i naliczony. Organ podatkowy zakwestionował takie rozliczenie, wskazując, że niemiecki podmiot wykazał transakcję w miesiącu wrześniu 2025 r., posługując się numerem NIP osoby fizycznej, natomiast Spółka wykazała transakcję w październiku 2025 r. z nowym numerem NIP. Dodatkowo wskazać należy, że z dniem 30 września 2025 r. JDG została zamknięta i wykreślona z rejestru podatników VAT.

Pytanie

Czy prawidłowe jest rozliczenie przez spółkę przekształconą wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w deklaracji VAT oraz informacji VAT-UE za październik 2025 r., zgodnie z momentem powstania obowiązku podatkowego, czy też należy dokonać korekty i wykazać transakcję w miesiącu wrześniu 2025 r. przez JDG?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest rozliczenie wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przez Spółkę w październiku 2025 r.

Zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy o VAT, w przypadku gdy dla WNT nie została wystawiona faktura przez podatnika podatku od wartości dodanej, obowiązek podatkowy powstaje 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towarów.

W analizowanej sprawie:

-  dostawcą był podmiot z państwa trzeciego (Chiny),

-  brak jest faktury od podatnika podatku od wartości dodanej dokumentującej dostawę wewnątrzwspólnotową,

-  w konsekwencji obowiązek podatkowy powstał 15 października 2025 r.

Oznacza to, że obowiązek podatkowy powstał już po przekształceniu JDG w spółkę. Zgodnie z zasadą sukcesji podatkowej wyrażoną w art. 93a § 4 Ordynacji podatkowej, spółka przekształcona wstępuje we wszelkie prawa i obowiązki podatkowe przekształcanego przedsiębiorcy. Sukcesja obejmuje również zdarzenia, dla których obowiązek podatkowy powstaje po dniu przekształcenia, nawet jeśli czynności faktyczne miały miejsce wcześniej.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych, m.in.:

-     interpretacja Dyrektora KIS z 25 maja 2021 r., nr 0114-KDIP1-2.4012.97.2021.1.RD - wskazano, że o tym, który podmiot rozlicza VAT, decyduje moment powstania obowiązku podatkowego, a nie moment dokonania czynności faktycznej,

-     interpretacja Dyrektora KIS z 8 marca 2019 r., nr 0112-KDIL1-3.4012.29.2019.1.KB - potwierdzono, że następca prawny rozlicza VAT od czynności, dla których obowiązek podatkowy powstał po przekształceniu.

Analogiczne podejście prezentują sądy administracyjne:

-    wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 kwietnia 2017 r., sygn. I FSK 1712/15 - sąd wskazał, że dla rozliczenia VAT kluczowy jest moment powstania obowiązku podatkowego,

-     wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 czerwca 2018 r., sygn. III SA/Wa 3077/17 - potwierdzono, że następca prawny rozlicza podatek, jeżeli obowiązek podatkowy powstał po przekształceniu.

Jednocześnie w praktyce organów podatkowych podkreśla się, że:

-  moment wystawienia dokumentów celnych,

-  moment fizycznego przemieszczenia towarów,

-  czy też sposób wykazania transakcji przez kontrahenta zagranicznego

 -  nie mają wpływu na moment powstania obowiązku podatkowego po stronie polskiego podatnika, który ustalany jest wyłącznie na podstawie przepisów krajowych.

W konsekwencji bez znaczenia pozostaje fakt, że:

-  dokumenty zostały wystawione na JDG,

-  kontrahent niemiecki wykazał transakcję we wrześniu 2025 r.,

-  posłużono się wcześniejszym numerem NIP.

Decydujące znaczenie ma to, że obowiązek podatkowy powstał w październiku 2025 r., kiedy podatnikiem była już Spółka. W związku z powyższym:

-  Spółka była zobowiązana do rozliczenia WNT,

-   prawidłowo wykazano transakcję w JPK_VAT i VAT-UE za październik 2025 r.,

-   brak jest podstaw do korygowania rozliczeń i przypisywania transakcji do września 2025 r.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie zarówno w przepisach prawa, jak i w utrwalonej linii interpretacyjnej oraz orzecznictwie sądów administracyjnych. W związku z powyższym rozliczenie dokonane przez spółkę należy uznać za prawidłowe.

Niezależnie od powyższej argumentacji należy wskazać, że stanowisko organu podatkowego prowadziłoby do sytuacji, w której obowiązek rozliczenia podatku zostałby przypisany podmiotowi nieistniejącemu. Na dzień powstania obowiązku podatkowego, tj. 15 października 2025 r., jednoosobowa działalność gospodarcza była już:

-  wykreślona z ewidencji działalności gospodarczej,

-  wyrejestrowana jako podatnik VAT.

W konsekwencji JDG nie posiadała już statusu podatnika VAT i nie miała możliwości:

-  złożenia deklaracji JPK_VAT,

-  wykazania transakcji w informacji VAT-UE,

-  ani dokonania rozliczenia podatku należnego i naliczonego.

Przyjęcie stanowiska organu oznaczałoby zatem konieczność przypisania obowiązku podatkowego podmiotowi, który w momencie jego powstania nie istniał w obrocie prawnym jako podatnik VAT, co pozostaje w sprzeczności z zasadami systemu podatku od towarów i usług. Stanowisko to naruszałoby również zasadę neutralności VAT, gdyż prowadziłoby do sytuacji, w której:

-  właściwy podatnik (Spółka) zostałby pozbawiony prawa do prawidłowego rozliczenia podatku,

-  a jednocześnie wymagano by rozliczenia od podmiotu, który nie ma takiej możliwości prawnej.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że przepisy prawa podatkowego nie mogą być interpretowane w sposób prowadzący do niemożliwości wykonania obowiązku podatkowego (por. m.in. wyrok NSA z 19 marca 2019 r., sygn. I FSK 209/17). W związku z powyższym jedynym racjonalnym i zgodnym z przepisami rozwiązaniem jest uznanie, że obowiązek rozliczenia WNT spoczywał na spółce jako następcy prawnym, w okresie, w którym powstał obowiązek podatkowy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie ustalenia czy są Państwo zobowiązani jako Spółka przekształcona do rozliczenia wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów zgodnie z momentem powstania obowiązku podatkowego jest prawidłowe.

W pozostałym zakresie, dotyczącym obowiązków JDG wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że dla rozstrzygnięcia zagadnień będących przedmiotem wniosku istotne jest ustalenie, czy w przedstawionym przez Państwa stanie faktycznym mamy do czynienia z następstwem podatkowym w rozumieniu przepisów prawa podatkowego.

Następstwo prawne, polega na przejściu z jednego podmiotu na drugi określonych praw i obowiązków. W przypadku prawa podatkowego mamy do czynienia z pochodnym nabyciem praw, kiedy to następca prawny nabywa prawa i obowiązki przysługujące jego poprzednikowi prawnemu. Jest to nabycie translatywne, gdyż dotyczy praw i obowiązków poprzednio już istniejących.

W prawie podatkowym z reguły ma miejsce następstwo prawne pod tytułem ogólnym (sukcesja uniwersalna), kiedy to mocą jednego zdarzenia prawnego dochodzi do nabycia całego lub części majątku, a nabywca wchodzi zarówno w prawa, jak i w obowiązki swego poprzednika prawnego.

Zgodnie z art. 551 § 5 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18; ze zm.) – zwanej dalej „KSH”:

Przedsiębiorca będący osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2023 r. poz. 221, 641, 803, 1414 i 2029) - (przedsiębiorca przekształcany) może przekształcić formę prowadzonej działalności w jednoosobową spółkę kapitałową (spółkę przekształconą) (przekształcenie przedsiębiorcy w spółkę kapitałową).

W myśl art. 584¹ KSH:

Przedsiębiorca przekształcany staje się spółką przekształconą z chwilą wpisu do rejestru (dzień przekształcenia).

Stosownie do art. 584⁵ KSH:

Do przekształcenia przedsiębiorcy wymaga się:

1) sporządzenia planu przekształcenia przedsiębiorcy wraz z załącznikami oraz opinią biegłego rewidenta;

2) złożenia oświadczenia o przekształceniu przedsiębiorcy;

3) powołania członków organów spółki przekształconej;

4) zawarcia umowy spółki albo podpisania statutu spółki przekształconej;

5) dokonania w rejestrze wpisu spółki przekształconej i wykreślenia przedsiębiorcy przekształcanego z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

Na podstawie art. 584¹³ KSH:

Osoba fizyczna, o której mowa w art. 551 § 5, odpowiada solidarnie ze spółką przekształconą za zobowiązania przedsiębiorcy przekształcanego związane z prowadzoną działalnością gospodarczą powstałe przed dniem przekształcenia, przez okres trzech lat, licząc od dnia przekształcenia.

Z powyższego wynika, że spółka przekształcona staje się następcą prawnym przedsiębiorcy prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą w drodze sukcesji uniwersalnej.

Zagadnienie sukcesji podatkowej w polskim prawie regulują przepisy zawarte w art. 93-93e ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622) – zwanej dalej „Ordynacją podatkową”. W przepisach tych ustawodawca przedstawił katalog sytuacji, w których zachodzi sukcesja podatkowa, tj. sukcesja praw i obowiązków następców prawnych oraz podmiotów przekształcanych.

Zgodnie z art. 93 § 1 Ordynacji podatkowej:

Osoba prawna lub spółka komandytowo-akcyjna zawiązane (powstałe) w wyniku łączenia się:

1) osób prawnych,

2) osobowych spółek handlowych,

3) osobowych i kapitałowych spółek handlowych

- wstępują we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek.

W myśl art. 93 § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do osoby prawnej i spółki komandytowo-akcyjnej łączących się przez przejęcie:

1) innej osoby prawnej (osób prawnych);

2) osobowej spółki handlowej (osobowych spółek handlowych).

Natomiast w świetle art. 93a § 1 Ordynacji podatkowej:

Osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku:

1) przekształcenia innej osoby prawnej,

2) przekształcenia spółki niemającej osobowości prawnej

- wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki przekształcanej osoby lub spółki.

W świetle art. 93a § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do:

1) osobowej spółki handlowej zawiązanej (powstałej) w wyniku przekształcenia:

a) innej spółki niemającej osobowości prawnej,

b) spółki kapitałowej;

2) (uchylony)

3) stowarzyszenia utworzonego w wyniku przekształcenia stowarzyszenia zwykłego.

Jak stanowi art. 93d Ordynacji podatkowej:

Przepisy art. 93-93c mają zastosowanie również do praw i obowiązków wynikających z decyzji wydanych na podstawie przepisów prawa podatkowego oraz porozumienia inwestycyjnego.

W myśl art. 93e Ordynacji podatkowej:

Przepisy art. 93-93d stosuje się w zakresie, w jakim odrębne ustawy, umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz inne ratyfikowane umowy międzynarodowe, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 93a § 4 Ordynacji podatkowej:

Jednoosobowa spółka kapitałowa powstała w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wstępuje w przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa przekształcanego przedsiębiorcy związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, z wyjątkiem tych praw, które nie mogą być kontynuowane na podstawie przepisów regulujących opodatkowanie spółek kapitałowych.

Jak stanowi art. 93d Ordynacji podatkowej:

Przepisy art. 93-93c mają zastosowanie również do praw i obowiązków wynikających z decyzji wydanych na podstawie przepisów prawa podatkowego oraz porozumienia inwestycyjnego.

W myśl art. 93e ww. ustawy Ordynacja podatkowa:

Przepisy art. 93-93d stosuje się w zakresie, w jakim odrębne ustawy, umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz inne ratyfikowane umowy międzynarodowe, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, nie stanowią inaczej.

Natomiast na podstawie art. 112b ustawy Ordynacja podatkowa:

Jednoosobowa spółka kapitałowa powstała w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie z tą osobą fizyczną za powstałe do dnia przekształcenia zaległości podatkowe przedsiębiorcy związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Przy czym w myśl art. 108 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:

O odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej organ podatkowy orzeka w drodze decyzji.

Zatem spółka powstała z przekształcenia przedsiębiorcy, odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie z tą osobą za powstałe do dnia przekształcenia zaległości podatkowe przedsiębiorcy, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Zauważenia wymaga, że powołane wyżej regulacje prawne Ordynacji podatkowej przewidują, iż spółka powstała w wyniku przewidzianego przez przepisy prawa trybu przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną staje się sukcesorem jej praw w zakresie prawa podatkowego.

Należy również wskazać, że stosownie do art. 37 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Jednostka organizacyjna uzyskuje osobowość prawną z chwilą jej wpisu do właściwego rejestru, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.

Wpis do rejestru przedsiębiorstw jest bowiem czynnością o określonych skutkach prawnych. Jego podstawą jest orzeczenie sądowe. Chwilę wpisu należy odróżnić od wydania postanowienia bądź uprawomocnienia się postanowienia sądu. Skutek konstytutywny w postaci uzyskania osobowości prawnej następuje w dniu dokonania czynności wpisu. Konstytutywność wpisu oznacza, że wraz z nim wiąże się powstanie określonego stosunku prawnego. Artykuł 37 § 1 Kodeksu cywilnego przewiduje tylko jeden skutek wpisu do rejestru, jakim jest uzyskanie osobowości prawnej.

W świetle powyższego, chwilą przekształcenia przedsiębiorstwa osoby fizycznej w jednoosobową spółkę kapitałową, jest dokonanie wpisu nowopowstałej spółki do Krajowego Rejestru Sądowego, która z tym dniem uzyskuje osobowość prawną.

Z powyższego wynika, że wraz z przekształceniem przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną w jednoosobową spółkę kapitałową – spółkę , dochodzi do zmiany podatnika. Zatem do dnia przekształcenia (do dnia wpisu do KRS) podatnikiem był Przedsiębiorca (osoba fizyczna), a od tego dnia podatnikiem jest spółka kapitałowa (osoba prawna).

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775; ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl definicji zawartych w art. 2 pkt 1, 3, 4 i 5 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:

1) terytorium kraju - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a;

3) terytorium Unii Europejskiej rozumie się przez terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej, (…);

4) terytorium państwa członkowskiego - rozumie się terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a;

5) terytorium państwa trzeciego - rozumie się przez to terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy:

Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

WNT powstaje więc wtedy, gdy w wyniku dostawy towar przemieszcza się z jednego państwa UE do innego, a nabywca uzyskuje prawo do rozporządzania nim jak właściciel.

Zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy:

Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

1) nabywcą towarów jest:

a) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,

b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a

- z zastrzeżeniem art. 10;

2) dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

Na podstawie art. 9 ust. 3 ustawy:

Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku, gdy:

1) nabywcą jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 1,

2) dokonującym dostawy towarów jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 2

- jeżeli przedmiotem nabycia są nowe środki transportu.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o VAT:

Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i towary te mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

Ogólna zasada powstania obowiązku podatkowego została zawarta w art. 19a ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.

Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług.

Jednakże ustawodawca dla niektórych czynności wskazał inne okoliczności, które wiążą się z powstaniem obowiązku podatkowego na gruncie podatku VAT. Przykładem czynności, których realizacja wiąże się z powstaniem obowiązku podatkowego w momencie innym niż dostawa towarów jest m.in. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.

Zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy o VAT:

W wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 8 i 9. Przepis ust. 1a stosuje się odpowiednio.

Powyższy przepis zobowiązuje podatnika dokonującego rozliczenia podatku z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia do rozpoznania obowiązku podatkowego 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, chyba że przed tym dniem podatnik podatku od wartości dodanej, będący dostawcą nabywanych w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, wystawił fakturę dokumentującą dokonaną dostawę, gdyż wówczas obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. c oraz d ustawy o VAT:

Kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9 oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11.

Jak wynika z cytowanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Jak wskazuje art. 86 ust. 10 ustawy:

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Zgodnie z art. 86 ust. 10b ustawy:

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w:

1) ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny;

2) ust. 2 pkt 4 lit. c - powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik:

a) (uchylona),

b) uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek;

3) ust. 2 pkt 4 lit. a, b i d - powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu tych transakcji w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek.

Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego.

W myśl art. 109 ust. 3 ustawy:

Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:

1) rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;

2) kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty podatku naliczonego;

3) kontrahentów;

4) dowodów sprzedaży i zakupów.

Przytoczona regulacja wskazuje na konieczność prowadzenia przez podatnika ewidencji służącej prawidłowemu sporządzeniu deklaracji podatkowej.

Stosownie do art. 99 ust. 1 ustawy:

Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2.

Art. 99 ust. 1 ustawy zobowiązuje podatników do składania deklaracji podatkowych za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu. Deklaracja ta, co do zasady, zawiera rozliczenie podatku od towarów i usług poprzez wykazanie podstawy opodatkowania, jako kwoty należnej z tytułu sprzedaży towarów i usług, w stosunku do których to czynności obowiązek podatkowy powstał w danym miesiącu i podatku należnego, jak też kwoty podatku naliczonego przy nabyciu w tym miesiącu towarów i usług służących czynnościom opodatkowanym.

Przechodząc do kwestii dotyczącej informacji podsumowującej wskazać należy, że zgodnie z art. 97 ust. 1 ustawy:

Podatnicy, o których mowa w art. 15 i art. 15a, podlegający obowiązkowi zarejestrowania jako podatnicy VAT czynni, są obowiązani przed dniem dokonania pierwszej wewnątrzwspólnotowej dostawy lub pierwszego wewnątrzwspólnotowego nabycia zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego w zgłoszeniu rejestracyjnym, o którym mowa w art. 96, o zamiarze rozpoczęcia wykonywania tych czynności.

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że Podatnik prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą (JDG) dokonał przekształcenia formy prowadzonej działalności w spółkę z dniem 1 października 2025 r. W wyniku przekształcenia powstał nowy podmiot – spółka, posiadająca nowy numer identyfikacji podatkowej. Jak Państwo wskazali – zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej, spółka przekształcona wstępuje we wszelkie prawa i obowiązki podatkowe przekształcanego przedsiębiorcy na zasadzie sukcesji uniwersalnej – co, jak wynika z ww. przez Organ przepisów, dotyczy jednoosobowych spółek kapitałowych powstałych w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną.

Jak dalej Państwo wskazali, we wrześniu 2025 r. miała miejsce dostawa towarów z Chin do portu w Niemczech, co stanowiło wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów. Faktury dokumentująca zakup towarów zostały wystawione przez 2 dostawców z Chin, a nie przez podatnika podatku od wartości dodanej. Obowiązek podatkowy z tytułu WNT powstał 15 października 2025 r., tj. 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano przemieszczenia towarów. Do dnia 30 września 2025 r. podatnik funkcjonował jako JDG i na ten podmiot zostały wystawione dokumenty (faktury oraz dokumenty celne).

Z dniem 1 października 2025 r. działalność została przekształcona w spółkę, która uzyskała nowy numer NIP. Podatnik (spółka) rozliczył transakcję jako WNT w deklaracji VAT oraz informacji podsumowującej za październik 2025 r., wykazując zarówno podatek należny, jak i naliczony. Dodatkowo wskazać należy, że z dniem 30 września 2025 r. JDG została zamknięta i wykreślona z rejestru podatników VAT.

Przy tak przedstawionym opisie stanu faktycznego, Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy prawidłowe jest rozliczenie przez spółkę przekształconą wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w deklaracji VAT oraz informacji VAT-UE za październik 2025 r., zgodnie z momentem powstania obowiązku podatkowego.

Jak wynika z wniosku, Państwa zdaniem rozliczenie WNT powinno nastąpić zgodnie z momentem powstania obowiązku podatkowego, tj. w październiku 2025 r., zatem powinno zostać dokonane przez Państwa czyli Spółkę.

Na wstępie należy podkreślić, że przepisy ustawy o VAT wyszczególniają możliwość zaistnienia sytuacji, w której występuje wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów wskutek przemieszczenia własnych towarów po imporcie z Niemiec do Polski – jest to zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o VAT, przemieszczenie towarów własnych, które zostało zrównane z WNT.

Stosownie do przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z ich literalnego brzmienia wynika, że obowiązek podatkowy w WNT powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia (art. 20 ust. 5 ustawy o VAT).

Jeżeli więc nie został wystawiony dokument, który mógłby zostać uznany za fakturę powodującą wcześniejsze powstanie obowiązku podatkowego – obowiązek ten powstaje stosownie do terminu określonego wprost w ustawie.

Jak wynika z opisu sprawy faktury dokumentujące zakup towarów zostały wystawione przez dwóch dostawców z Chin (państwo trzecie), a nie przez podatnika podatku od wartości dodanej. Po dokonaniu odprawy celnej w Niemczech we wrześniu 2025 r. towary zostały przetransportowane do Polski, przy czym niemiecki podmiot (przedstawiciel celno-podatkowy działający w imieniu polskiego podatnika) wykazał transakcję również we wrześniu 2025 r.

Okoliczności te wskazują, że obowiązek podatkowy dla nietransakcyjnego WNT (przemieszczenia własnych towarów) powstał 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano tego przemieszczenia, a więc 15 października 2025 r.

Jednocześnie w niniejszej sprawie wskazać należy na tezy wyroku NSA z 31 stycznia 2023 r., sygn. akt I FSK 2144/19. Odwołując się bezpośrednio do treści wyroku NSA należy zauważyć, że sąd dokonał w nim jednoznacznego rozróżnienia, na kim ciąży obowiązek rozliczenia WNT, wskazując, że:

„W sytuacji przekształcenia przedsiębiorcy w spółkę kapitałową, obowiązek rozliczenia podatku z faktury wystawionej z tytułu WNT na przedsiębiorcę po jego przekształceniu w spółkę, spoczywa na tym podatniku, który zgodnie z art. 86 ust. 1 u.p.t.u. ma prawo do odliczenia podatku, tzn. tego przez którego nabyte towary są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Jeżeli zatem obowiązek podatkowy z tytułu WNT powstał u Przedsiębiorcy przed przekształceniem w spółkę, wiążące się z nim prawo do odliczenia podatku pozostaje przy nim, o ile nabyte towary są wykorzystywane do wykonywania przez niego jako podatnika czynności opodatkowanych. Jeżeli jednak nabyte towary przez Przedsiębiorcę zostają – po przekształceniu - objęte majątkiem Spółki i to przez nią są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, skoro ona ma z tego tytułu na podstawie art. 93a § 4 O.p. w zw. z art. 86 ust. 1 u.p.t.u. prawo do odliczenia VAT, na niej również ciąży obowiązek rozliczenia podatku należnego z tytułu WNT.”

W przedmiotowej sprawie nie można przyjąć, że prawo do odliczenia przysługuje Przedsiębiorcy. Fakt, że z dniem 30 września 2025 r. JDG została zamknięta i wykreślona z rejestru podatników VAT (Przedsiębiorca po dniu przekształcenia nie kontynuował działalności jako podatnik VAT) wskazuje, że towary nabyte przez tego Przedsiębiorcę zostały po przekształceniu objęte majątkiem Spółki i przez nią wykorzystane do wykonywania czynności opodatkowanych. Skoro zatem Spółka ma z tego tytułu na podstawie art. 93a § 4 Ordynacji podatkowej w związku z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT prawo do odliczenia VAT, to również na niej ciąży obowiązek rozliczenia podatku należnego z tytułu WNT.

Tym samym mając na względzie okoliczności analizowanej sprawy (szczególnie w kontekście powyższego wyroku i treści przepisów art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług), należy uznać, że właściwym będzie w tym konkretnym przypadku rozliczenie WNT przez Spółkę powstałą w wyniku przekształcenia.

Jednocześnie odwołując się do Państwa argumentacji, w której wskazują Państwo na wyrok I FSK 209/17, który zapadł 6 marca 2019 r., z którego to wyroku wysnuli Państwo wnioski że „przepisy prawa podatkowego nie mogą być interpretowane w sposób prowadzący do niemożliwości wykonania obowiązku podatkowego” – należy wyjaśnić, że w wyroku tym podkreślono, że podmiot, który nie jest już podatnikiem VAT powinien mieć prawo do skorygowania uprzednio złożonej deklaracji na podstawie art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej – fakt zakończenia działalności nie może oznaczać pozbawienia podmiotów ich prawa do skorzystania z uprawnienia wynikającego z art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej służącego prawidłowemu wywiązywaniu się z ciążących na nich zobowiązań podatkowych. Natomiast za nieprawidłowe uznano stanowisko organu przedstawione w skardze kasacyjnej wskazując, że propozycja, aby „podmiot, który nie prowadzi już i nie zamierza prowadzić działalności gospodarczej, musiał się w tym celu ponownie zarejestrować jako podatnik VAT czynny jest nie do pogodzenia z art. 96 ust. 1 i 4 w zw. z art. 15 ust. 1 i 2 u.p.t.u. Obowiązkowi rejestracyjnemu podlegają bowiem tylko te podmioty, które wykonują działalność gospodarczą (zamierzają podjąć czynności opodatkowane, o których mowa w art. 5 u.p.t.u.), a nie osoby, które taką działalność zakończyły i nie pragną jej wznowić.”

W konsekwencji spółka prawidłowo wykazała wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w deklaracji VAT oraz informacji podsumowującej VAT‑UE za październik 2025 r., tj. w okresie, w którym powstał obowiązek podatkowy.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie ustalenia czy są Państwo zobowiązani jako Spółka przekształcona do rozliczenia wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów zgodnie z momentem powstania obowiązku podatkowego jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

W pozostałym zakresie, dotyczącym obowiązków JDG wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Podkreślenia również wymaga, że powołane przez Państwa we własnym stanowisku interpretacje indywidualne nie istnieją w obrocie prawnym i nigdy nie zostały wydane, z kolei wskazane sygnatury wyroków dotyczą innych tematów niż te na które Państwo wskazują. Natomiast w wyroku I FSK 209/17, który zapadł 6 marca 2019 r. wskazali Państwo złą datę, w której to orzeczenie zapadło.

Dodatkowo zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.