Interpretacja 0111-KDIB3-3.4012.190.2026.2.JSU

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Pana wniosek z 27 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący uznania, że darowizna przedsiębiorstwa dokonana przez Pana na rzecz Fundacji Rodzinnej nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, wpłynął 28 kwietnia 2026 r. Uzupełnił go Pan pismem z 17 czerwca 2026 r. (wpływ 17 czerwca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Wnioskodawca pozostaje w związku małżeńskim, w ramach którego nie obowiązuje ustrój małżeńskiej wspólności majątkowej.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą (dalej jako: „JDG”) od (…) r. Jako podatnik VAT czynny jest zarejestrowany od (...) r.

W ramach JDG, główny przedmiot działalności to wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi. Wnioskodawca, prowadząc jednoosobową działalność, wynajmuje kilkanaście lokali użytkowych oraz miejsc parkingowych, położonych w (...). Najem jest oparty o umowy zawarte na długi czas. Umowy te nie obejmują lokali mieszkalnych, a zatem nie są wynajęte na cele mieszkaniowe ani dla potrzeb najmu krótkoterminowego.

Oprócz powyższych nieruchomości, Wnioskodawca wynajmuje również kilka innych nieruchomości w ramach najmu prywatnego – a zatem te nieruchomości nie są składnikiem majątkowym prowadzonego JDG.

Wnioskodawca wraz z drugim fundatorem, założył Fundację Rodzinną (dalej jako: „Fundacja Rodzinna”, „FR”), w oparciu o przepisy ustawy o FR. Obecnie FR działa jako fundacja rodzinna w organizacji. FR jest podmiotem, który funkcjonuje w okresie przejściowym: od momentu sporządzenia aktu założycielskiego do dnia wpisu do odpowiedniego rejestru fundacji rodzinnych.

Akt założycielski FR został zawarty w formie aktu notarialnego w dniu (...) r., natomiast wniosek o rejestrację fundacji rodzinnej został wysłany listem poleconym do Sądu Okręgowego w (...) w dniu (...) r. Beneficjentami FR są fundatorzy (do chwili śmierci któregokolwiek z nich).

Fundacja rodzinna jest polskim rezydentem podatkowym i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. FR został nadany numer NIP. Na dzień złożenia niniejszego wniosku FR nie figuruje w rejestrze VAT.

Fundacja rodzinna została założona w celu realizacji celów określonych w ustawie o FR, tj. gromadzenia mienia, zarządzania nim w interesie beneficjentów oraz spełniania świadczeń na ich rzecz, a także zapewnienia sukcesji międzypokoleniowej i ochrony majątku rodzinnego.

Z treści Aktu założycielskiego wynika, iż FR może wykonywać działalność gospodarczą w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 3 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców w zakresie w nim wskazanym, w tym m.in. w zakresie najmu, dzierżawy lub udostępniania mienia do korzystania na innej podstawie.

Fundusz założycielski FR wynosi (…) zł i zostanie pokryty w równych częściach przez każdego z fundatorów. Środki pieniężne zostaną przekazane na rachunek bankowy otworzony dla Fundacji Rodzinnej.

Wnioskodawca planuje prowadzone przez siebie w ramach JDG przedsiębiorstwo wnieść w formie darowizny do Fundacji Rodzinnej. Należy przyjąć, że JDG jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej, obejmującym m.in. elementy, o których mowa w art. 55⁽¹⁾ Kodeksu cywilnego.

Przedsiębiorstwo prowadzone jest przez Wnioskodawcę, a w ramach bieżącego funkcjonowania korzysta on ze wsparcia podwykonawców (osób prowadzących jednoosobowe działalności gospodarcze: m.in. administrator, firmy remontowe).

Wynagrodzenia z tytułu najmu Wnioskodawca otrzymuje na rachunek bankowy, założony dla potrzeb JDG. Na to konto bankowe wpływają również należności z tytułu refaktur za media. Niektóre czynsze z najmu prywatnego również są przelewane na to samo konto bankowe – tylko i wyłącznie z tego powodu, iż widnieje on na białej liście podatników VAT i z tego powodu „wygodniej” jest najemcom realizować płatności.

Przed dokonaniem wniesienia przedsiębiorstwa na rzecz Fundacji Rodzinnej Wnioskodawca nie planuje rozwiązania umów najmu z dotychczasowymi najemcami, w konsekwencji czego Fundacja Rodzinna stanie się stroną dotychczasowych umów. Podobnie Wnioskodawca postąpi z umowami na dostawę mediów – również przed dniem darowizny nie zostaną rozwiązane.

W ramach JDG Wnioskodawca wykorzystuje składniki majątkowe, typowe dla prowadzenia działalności gospodarczej: komputer, telefon, samochód. Obecnie wykorzystywany jest w działalności drugi samochód w oparciu o umowę leasingu, który w momencie darowizny przedsiębiorstwa nie będzie składnikiem majątkowych JDG (przed dniem darowizny zostanie wykupiony przez Fundatora 1 do majątku prywatnego). Podsumowując: w ewidencji środków trwałych są wpisane lokale przeznaczone na wynajem, miejsca parkingowe oraz jeden samochód.

Darowizna przedsiębiorstwa obejmie całokształt składników majątkowych wchodzących w skład przedsiębiorstwa, tworzących funkcjonalnie zintegrowany zespół umożliwiający kontynuowanie działalności w zakresie najmu i zarządzania nieruchomościami. Celem wniesienia przedsiębiorstwa do FR będzie zapewnienie ciągłości działalności gospodarczej w zakresie najmu oraz ochrona i pomnażanie majątku rodzinnego w interesie beneficjentów.

Po dokonaniu darowizny:

a) FR przejmie prawa i obowiązki wynikające z zawartych przez Wnioskodawcę umów najmu i umów związanych z dostawą mediów,

b) Fundacja Rodzinna będzie prowadzić wynajem nieruchomości w zakresie najmu długoterminowego, w oparciu o umowy zawierane na okresy co najmniej 6 miesięcy,

c) czynsze najmu ustalane będą według wartości rynkowych.

Po przeniesieniu przedsiębiorstwa Wnioskodawca nie będzie kontynuował prowadzenia działalności gospodarczej – zostanie złożony wniosek o wykreślenie wpisu w CEIDG. Nadal będzie widniał jako podatnik VAT czynny – z uwagi na kontynuowanie czynności objętych najmem prywatnym.

Działalność Fundacji Rodzinnej w zakresie najmu będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług. W związku z tym, FR złoży w odpowiednim terminie wniosek o rejestrację jako podatnik VAT czynny.

Kontynuowanie dotychczasowej działalności wynajmu i zarządzania nieruchomościami po wniesieniu tychże do fundacji rodzinnej będzie możliwe bez konieczności angażowania dodatkowych zasobów materialnych i organizacyjnych.

Wnioskodawca zdecydował się wystąpić z wnioskiem o wydanie interpretacji podatkowej, aby przeprowadzić transakcję wniesienia majątku do fundacji rodzinnej w sposób zgodny z przepisami podatkowymi, bezpieczny i nienarażający go w przyszłości na ryzyko sporu z organami podatkowymi.

Intencją Wnioskodawcy jest jak najszybsze otrzymanie darowizny przez Fundację Rodzinną. Niemniej, wniesienie to nastąpi nie wcześniej niż po uzyskaniu interpretacji indywidualnej, na podstawie której Wnioskodawca będzie mógł zapoznać się ze skutkami podatkowymi działań opisanych we wniosku i zastosować się do interpretacji przedstawionej przez tut. Organ.

W uzupełnieniu wniosku, w odpowiedzi na pytanie Organu:

1. o wskazanie wszystkich składników majątkowych i niemajątkowych, będących przedmiotem wnoszonej darowizny do Fundacji Rodzinnej – odpowiedział Pan:

Wskazuję wszystkie składniki majątkowe i niemajątkowe, będące przedmiotem wnoszonej darowizny do Fundacji Rodzinnej:

a. Lokale użytkowe oraz miejsca postojowe znajdujące się w kompleksie mieszkaniowym w (...):

Lokale użytkowe: (…);

Miejsca postojowe: (…).

b. wyposażenie biurowe, m.in. sprzęt komputerowy, telefon,

c. samochód marki (...),

d. samochód marki (...),

e. środki pieniężne na rachunku firmowym,

f. kaucje otrzymane od najemców,

g. należności czynszowe,

h. należności z tytułu refakturowania mediów,

i. ewentualne nadpłaty wobec dostawców mediów,

j. prawa z umów najmu,

k. wierzytelności wobec najemców,

l. roszczenia o zapłatę czynszu, opłat eksploatacyjnych,

m. baza danych najemców i kontrahentów,

n. relacje kontraktowe i organizacyjne (np. relacje z najemcami, z administratorem, z dostawcami mediów, z biurem rachunkowym, z serwisantami, ekipami remontowymi),

o. know-how organizacyjne (np. wypracowany sposób pozyskiwania najemców, procedury zawierania i obsługi umów najmu, model rozliczania mediów i kaucji, schematy windykacji należności, standardy przygotowania lokali do wynajmu),

p. dokumentacja i informacje (np. wzory umów najmu, procedury odbioru i zdawania lokali, historia rozliczeń z najemcami, harmonogramy płatności, dokumentacja dotycząca remontów i przeglądów).

2. czy jednoosobowa działalność gospodarcza, którą planuje Pan wnieść w formie darowizny do Fundacji Rodzinnej będzie na moment wniesienia wyodrębniona na płaszczyźnie organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej – odpowiedział Pan:

Na moment wniesienia do Fundacji Rodzinnej przedmiot darowizny będzie stanowił istniejące i funkcjonujące przedsiębiorstwo prowadzone przez Wnioskodawcę od (…) r. w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej, służące wykonywaniu działalności w zakresie najmu i zarządzania nieruchomościami. Przedsiębiorstwo to obejmuje i będzie obejmowało na dzień wniesienia darowizny do FR zespół składników materialnych i niematerialnych pozostających ze sobą w relacjach organizacyjnych, finansowych i funkcjonalnych, pozwalających na kontynuowanie działalności gospodarczej przez nabywcę.

Wyodrębnienie to przejawia się i będzie się przejawiać na dzień wniesienia darowizny do FR w szczególności w tym, że:

a) składniki majątkowe i niemajątkowe przypisane do JDG służą wykonywaniu określonej działalności gospodarczej, tj. długoterminowemu najmowi lokali użytkowych i miejsc parkingowych;

b) z działalnością tą związane są określone umowy najmu, rozliczenia z najemcami, należności, zobowiązania oraz obsługa mediów;

c) Wnioskodawca prowadzi ewidencję pozwalającą na przyporządkowanie do tej działalności przychodów, kosztów, należności i zobowiązań;

d) po wniesieniu przedsiębiorstwa Fundacja Rodzinna przejmie składniki umożliwiające nieprzerwaną kontynuację dotychczasowej działalności, bez konieczności angażowania dodatkowych istotnych zasobów materialnych i organizacyjnych;

e) Wnioskodawca po dokonaniu darowizny zakończy prowadzenie tej działalności w ramach JDG, co dodatkowo potwierdza, że przedmiotem wniesienia jest całość funkcjonującego przedsiębiorstwa, a nie jedynie zbiór wybranych aktywów.

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że jednoosobowa działalność gospodarcza, którą planuje Wnioskodawca wnieść w formie darowizny do Fundacji Rodzinnej będzie na moment wniesienia wyodrębniona:

a. na płaszczyźnie organizacyjnej, tj. będzie stanowiła wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań) przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych,

b. na płaszczyźnie finansowej, tj. będzie posiadała samodzielność finansową, pozwalającą na autonomiczne funkcjonowanie w obrocie gospodarczym oraz na podstawie prowadzonej przez Wnioskodawcę ewidencji księgowej możliwe będzie przyporządkowanie nie tylko przychodów i kosztów, ale również należności i zobowiązań do wyodrębnionej JDG, przez co możliwe będzie określenie wyniku finansowego,

c. na płaszczyźnie funkcjonalnej, tj. będzie stanowiła potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze.

3. czy w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej zatrudnia Pan pracowników, a jeśli tak to czy nastąpi przejęcie tych pracowników w trybie przewidzianym w art. 23¹ ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 277 ze zm.) – odpowiedział Pan:

W ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawca nie zatrudnia pracowników.

4. czy korzystał Pan np. z finansowania dłużnego na nabycie składników majątku stanowiących np. grunty, nieruchomości, miejsca parkingowe samochód lub inne rzeczy, które składają się na przedmiot wniesienia darowizny i czy jest Pan stroną zawartych w tym zakresie umów (np. umowy kredytu), a jeżeli tak, to czy prawa i obowiązki wynikające z tych umów będą przenoszone na Fundacje Rodzinną? Jeśli nie, to dlaczego (…) – odpowiedział Pan:

Wnioskodawca korzystał z kredytu na nabycie składników majątku stanowiących wynajmowane lokale i miejsca postojowe, które składają się na przedmiot wniesienia darowizny. Kredyt ten został spłacony i w tym momencie Wnioskodawca nie jest stroną zawartych w tym zakresie umów (np. umowy kredytu).

W szczególności wskazuję, że przedmiotem wniesienia do Fundacji rodzinnej, składników majątkowych składających się na prowadzenie JDG:

-   nie będą umowy o zarządzanie nieruchomością, ponieważ w ramach JDG Wnioskodawca nie zawierał odrębnych umów o zarządzanie nieruchomościami; działalność gospodarcza prowadzona jest w oparciu o własne składniki majątkowe, umowy najmu zawarte z najemcami oraz wsparcie podwykonawców w zakresie czynności administracyjnych i technicznych (w ramach JDG zawarto umowę na usługi administrowania wynajętymi nieruchomościami, dokumentowana comiesięcznymi fakturami – relacja ta będzie kontynuowana po wniesieniu darowizny do FR);

- nie będą umowy zarządzania aktywami – takie umowy w ramach JDG nie były zawierane;

- będą należności o charakterze pieniężnym związane z wnoszonym majątkiem JDG.

5. czy Fundacja Rodzinna będzie angażowała dodatkowe środki w celu kontynuacji działalności z wykorzystaniem otrzymanych składników JDG? Jeśli tak, to proszę wskazać jakie – odpowiedział Pan:

Fundacja Rodzinna będzie mogła kontynuować działalność gospodarczą prowadzoną dotychczas w ramach JDG przy wykorzystaniu otrzymanego zespołu składników materialnych i niematerialnych, bez konieczności angażowania dodatkowych istotnych składników majątkowych lub tworzenia odrębnej struktury organizacyjnej. Nie można wykluczyć zwykłych działań operacyjnych związanych z bieżącym prowadzeniem działalności, jednak nie będą one miały charakteru warunkującego możliwość kontynuowania tej działalności.

6. dlaczego przedmiotem wniesienia darowizny do Fundacji nie będą nieruchomości wynajmowane w ramach najmu prywatnego – odpowiedział Pan:

Przedmiotem wniesienia darowizny do Fundacji Rodzinnej nie będą nieruchomości wynajmowane przez Wnioskodawcę w ramach najmu prywatnego, tj. kamienice położone w centrum (...), ponieważ nieruchomości te nie stanowią składników majątkowych przedsiębiorstwa prowadzonego przez Wnioskodawcę w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej.

Przedsiębiorstwo będące przedmiotem planowanej darowizny obejmuje odrębny, zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych związanych z działalnością prowadzoną w ramach JDG, tj. przede wszystkim z wynajmem lokali użytkowych oraz miejsc postojowych zlokalizowanych w kompleksie w (...), wraz z prawami, należnościami, rozliczeniami oraz relacjami kontraktowymi funkcjonalnie związanymi z tą działalnością.

Natomiast kamienice wynajmowane w ramach najmu prywatnego mają odmienny charakter, sposób wykorzystywania oraz sposób obsługi. Są to całe budynki nabywane odrębnie, sukcesywnie, na przestrzeni dłuższego okresu, pozostające obecnie poza majątkiem przedsiębiorstwa prowadzonego w ramach JDG. Cztery z tych kamienic są wynajęte w całości temu samemu najemcy prowadzącemu działalność (...), natomiast piąta kamienica jest wynajęta w całości na potrzeby (...). Nieruchomości te nie są przedmiotem bieżącej oferty rynkowej kierowanej do zmiennych najemców, lecz służą stabilnemu, długoterminowemu najmowi o odmiennym modelu gospodarczym. Warto wspomnieć, że od momenty przeznaczenia kamienic na najem, umowy najmu mają tego samego najemcę.

Od strony organizacyjnej najem prywatny funkcjonuje odrębnie od JDG, w tym przy jego obsłudze pomaga wyłącznie (...) Wnioskodawcy. Od strony kontraktowej dla nieruchomości wynajmowanych prywatnie stosowany jest odmienny wzór umów najmu niż w działalności prowadzonej w ramach JDG. Od strony funkcjonalnej kamienice nie służą działalności polegającej na aktywnym komercyjnym wynajmie wielu pojedynczych lokali użytkowych i miejsc postojowych, która jest realizowana w ramach JDG, lecz pozostają w odrębnej sferze zarządu majątkiem prywatnym. Dodatkowo o odrębności najmu prywatnego od działalności prowadzonej w ramach JDG świadczy to, że umowy najmu prywatnego nie przewidują kaucji, podczas gdy w umowach stosowanych w JDG kaucja jest zastrzegana.

Ich niewniesienie do Fundacji Rodzinnej wynika zatem z tego, że pozostają one poza zespołem składników tworzących przedsiębiorstwo mające być przedmiotem darowizny. Wnioskodawca zamierza zachować te nieruchomości w majątku prywatnym, poza strukturą Fundacji Rodzinnej, tak aby nie były objęte majątkiem Fundacji ani nie służyły realizacji działalności kontynuowanej przez Fundację po dokonaniu darowizny.

7. jak istotne dla prowadzonej przez Pana jednoosobowej działalności gospodarczej są nieruchomości, które wynajmuje Pan w ramach najmu prywatnego – proszę podać jaki procent Pana przychodu stanowi przychód z najmu prywatnego w stosunku do przychodu uzyskiwanego z JDG? Dlaczego nieruchomości w ramach najmu prywatnego nie wchodzą w skład prowadzonej przez Pana jednoosobowej działalności gospodarczej – odpowiedział Pan:

Dla prowadzonej przez Wnioskodawcę jednoosobowej działalności gospodarczej nieruchomości wynajmowane w ramach najmu prywatnego nie mają znaczenia organizacyjnego, finansowego ani funkcjonalnego, tj. nie są niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie najmu i zarządzania nieruchomościami realizowanej w ramach JDG.

W szczególności nieruchomości te:

a) nie wchodzą do majątku przedsiębiorstwa prowadzonego w ramach JDG,

b) nie są objęte ewidencją składników tego przedsiębiorstwa,

c) nie stanowią podstawy wykonywania działalności, która będzie kontynuowana przez Fundację Rodzinną po dokonaniu darowizny,

d) ich pozostawienie poza przedmiotem darowizny nie wpływa na możliwość kontynuowania przez Fundację Rodzinną działalności prowadzonej dotychczas w ramach JDG.

Procent przychodu z najmu prywatnego w stosunku do przychodu uzyskiwanego przez Wnioskodawcę ogółem z najmu (JDG + najem prywatny): (...).

Działalność prowadzona w ramach JDG dotyczy przede wszystkim wynajmu wielu pojedynczych lokali użytkowych oraz miejsc postojowych w kompleksie w (...). Działalność ta ma charakter bardziej operacyjny i aktywny rynkowo: obejmuje obsługę większej liczby pojedynczych lokali, częstszą rotację najemców, korzystanie z pośredników i ogłoszeń oraz bieżące poszukiwanie najemców. Dla tej działalności stosowany jest odrębny wzór umów najmu, w których przewidziano obowiązek wniesienia kaucji. Z działalnością tą związane są również przypisane jej należności, zobowiązania, rozliczenia i relacje gospodarcze.

Natomiast najem prywatny dotyczy całych kamienic, wynajmowanych w sposób stabilny, zasadniczo długoterminowy, w zasadzie bez żadnej rotacji najemców (od samego początku, gdy kamienice zostały przeznaczone na najem, umowy najmu obowiązują do dnia dzisiejszego z tym samym najemcą). W tym zakresie umowy najmu prywatnego nie przewidują obowiązku wpłaty kaucji. Cztery kamienice są wynajęte temu samemu najemcy prowadzącemu działalność (...), a piąta jednemu najemcy (...). Kamienice te nie są składnikami wykorzystywanymi w operacyjnym modelu JDG i nie determinują funkcjonowania przedsiębiorstwa mającego być przedmiotem darowizny.

Procent przychodu z najmu prywatnego w stosunku do przychodu uzyskiwanego przez Wnioskodawcę ogółem z najmu (JDG + najem prywatny) wynosi (…).

Jednocześnie sama wysokość przychodów osiąganych z najmu prywatnego nie przesądza o włączeniu tych nieruchomości do majątku przedsiębiorstwa prowadzonego w ramach JDG. Odrębność tych nieruchomości wynika z ich niewprowadzenia do majątku przedsiębiorstwa oraz z braku ich związku organizacyjnego, finansowego i funkcjonalnego z działalnością prowadzoną w ramach JDG.

Pozostawienie tych nieruchomości poza przedmiotem darowizny nie wpływa na zdolność przedsiębiorstwa wnoszonego do Fundacji Rodzinnej do samodzielnego i nieprzerwanego kontynuowania działalności w dotychczasowym zakresie.

Warto wskazać, iż jak wynika m.in. z uchwały NSA z dnia 24 maja 2021 r. (sygn. II FPS 1/21), w przypadku najmu decydujące znaczenie ma to, czy dany składnik majątkowy został powiązany z majątkiem związanym z wykonywaniem działalności gospodarczej; sama liczba nieruchomości ani skala osiąganych przychodów nie przesądzają automatycznie o zaliczeniu ich do działalności gospodarczej. W konsekwencji okoliczność, że kamienice generują istotne przychody, nie oznacza sama przez się, że stanowią one składniki majątku przedsiębiorstwa prowadzonego w ramach JDG.

Wnioskodawca utrzymuje nieruchomości wynajęte w ramach najmu prywatnego poza majątkiem przedsiębiorstwa oraz poza zakresem planowanej darowizny do Fundacji Rodzinnej. Ma to na celu pozostawienie części aktywów w majątku prywatnym Wnioskodawcy, niezależnie od majątku przekazywanego do Fundacji, co odpowiada przyjętemu przez Wnioskodawcę modelowi zarządzania majątkiem i dywersyfikacji aktywów.

Pytanie

Czy wniesienie przez Wnioskodawcę darowizny w postaci przedsiębiorstwa do Fundacji Rodzinnej będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Pana stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy wniesienie darowizny w postaci przedsiębiorstwa do fundacji rodzinnej nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Uzasadnienie stanowiska

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

W opinii Wnioskodawcy pojęcie „zbycie” użyte w ustawie ma charakter szeroki i obejmuje każde rozporządzenie majątkiem, którego skutkiem jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym sprzedaż, zamianę, aport czy darowiznę. Tym samym także darowizna przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części mieści się w zakresie pojęcia „zbycia” w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Wyłączenie stosowania ustawy VAT dotyczy wszystkich czynności rozporządzających, których przedmiotem jest przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część. Celem tego unormowania jest zachowanie neutralności podatkowej czynności polegającej na przeniesieniu całości aktywów służących prowadzeniu działalności gospodarczej, tak by nie obciążać stron VAT-em, który i tak mógłby zostać odliczony po stronie nabywcy.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do niej nie definiują pojęcia "przedsiębiorstwo", należy więc odwołać się odpowiednio do przepisów ustawy Kodeks cywilny [Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) – przyp. Wnioskodawcy].

Zgodnie z art. 55⁽¹⁾ Kodeksu cywilnego, przedsiębiorstwo stanowi zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej, który obejmuje w szczególności:

• oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);

• własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;

• prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;

• wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;

• koncesje, licencje i zezwolenia;

• patenty i inne prawa własności przemysłowej;

• majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;

• tajemnice przedsiębiorstwa.

Powyższe wyliczenie ma charakter przykładowy. Istotne jest, aby przekazywany zespół składników był funkcjonalnie powiązany i mógł samodzielnie realizować zadania gospodarcze. Wystarczające jest przeniesienie minimalnego zespołu elementów umożliwiających kontynuowanie działalności – nie jest konieczne, aby obejmował on wszystkie składniki majątku danego podmiotu.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą (JDG) w zakresie usług najmu. W ramach tej działalności posiada środki trwałe, wyposażenie, umowy, wierzytelności i inne prawa tworzące zespół składników majątkowych pozwalających na prowadzenie działalności gospodarczej – tj. przedsiębiorstwo w rozumieniu Kodeksu cywilnego. Jednocześnie część majątku Wnioskodawcy, w szczególności niektóre nieruchomości, wynajmowana jest poza JDG, w ramach tzw. najmu prywatnego. Te składniki majątkowe nie tworzą funkcjonalnej całości z działalnością gospodarczą i nie wchodzą w skład przedsiębiorstwa, prowadzonego w ramach JDG.

Dla potrzeb podatku od towarów i usług osoba fizyczna prowadząca JDG i wynajmująca prywatne nieruchomości jest jednym podatnikiem VAT. Nie oznacza to jednak, że całość jej majątku stanowi jedno przedsiębiorstwo. O tym, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, przesądza funkcjonalne powiązanie składników z działalnością gospodarczą. Przedmiotem darowizny będzie wyłącznie przedsiębiorstwo w znaczeniu przedmiotowym – zespół składników służących prowadzeniu działalności JDG, wyodrębniony od majątku prywatnego.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych.

W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 17 grudnia 2020 r., I SA/Lu 150/20, podkreślono, że celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zachowanie neutralności podatkowej tej czynności. Wyłączenie z opodatkowania ma zastosowanie, gdy nabywca zamierza kontynuować działalność gospodarczą przy użyciu nabytych składników. Przepis art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT nie wymaga, aby kontynuacja dotyczyła działalności w identycznym zakresie – wystarczy, że zachowane zostanie przeznaczenie nabywanego zespołu składników majątkowych.

Podobnie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 grudnia 2022 r., III FSK 1346/21, wskazał, że dla uznania, iż określona masa majątkowa stanowi przedsiębiorstwo, kluczowy jest element organizacji oraz funkcjonalne powiązanie składników umożliwiające ich traktowanie jako zorganizowanej całości. Przedsiębiorstwo różni się od zwykłego majątku właśnie tym, że jego składniki są powiązane w sposób pozwalający na prowadzenie niezależnej działalności gospodarczej.

Z kolei w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2021 r., I FSK 1453/19, podkreślono, że dla uznania czynności zbycia przedsiębiorstwa wystarczające jest przeniesienie na nabywcę zespołu elementów pozwalających na kontynuowanie działalności gospodarczej. Braki w niektórych składnikach majątku, które nie mają istotnego znaczenia dla funkcjonowania przedsiębiorstwa, nie pozbawiają czynności charakteru zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

W kontekście wskazanych orzeczeń należy stwierdzić, że nieprzekazanie przez Wnioskodawcę części majątku prywatnego (tj. nieruchomości niewchodzących w skład JDG) nie przekreśla uznania, iż przedmiotem darowizny jest przedsiębiorstwo. Przekazywany zespół składników pozostaje organizacyjnie i funkcjonalnie powiązany i pozwala na prowadzenie dotychczasowej działalności gospodarczej. Fundacja rodzinna jako obdarowany będzie mogła kontynuować działalność gospodarczą w oparciu o przekazane składniki.

Zbycie przedsiębiorstwa w drodze darowizny do fundacji rodzinnej mieści się tym samym w zakresie wyłączenia z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT – przepisów ustawy nie stosuje się do takich czynności.

Podsumowanie:

1. Darowizna przedsiębiorstwa do fundacji rodzinnej stanowi „zbycie” w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

2. Przedmiotem darowizny jest przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego – zorganizowany, funkcjonalnie powiązany zespół składników majątkowych służących prowadzeniu działalności JDG.

3. Przekazanie nie obejmuje majątku prywatnego Wnioskodawcy, który nie wchodzi w skład przedsiębiorstwa.

4. Wyłączenie z opodatkowania VAT dotyczy każdej formy zbycia przedsiębiorstwa, w tym darowizny.

5. Neutralność podatkowa transakcji jest zachowana, gdy nabywca, tj. fundacja rodzinna, może kontynuować działalność gospodarczą przy użyciu przejętych składników.

W świetle powyższego należy uznać, że darowizna przedsiębiorstwa dokonana przez Wnioskodawcę na rzecz Fundacji Rodzinnej nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775, ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę na przepisy dotyczące działalności fundacji rodzinnej, która uregulowana została w ustawie z dnia 26 stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 326), zwanej dalej ustawą o fundacji rodzinnej.

Jak stanowi art. 2 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej:

Fundacja rodzinna jest osobą prawną utworzoną w celu gromadzenia mienia, zarządzania nim w interesie beneficjentów oraz spełniania świadczeń na rzecz beneficjentów. Fundator określa w statucie szczegółowy cel fundacji rodzinnej.

Według art. 2 ust. 2 ustawy o fundacji rodzinnej:

Przez świadczenie rozumie się składniki majątkowe, w tym środki pieniężne, rzeczy lub prawa, przeniesione na beneficjenta albo oddane beneficjentowi do korzystania przez fundację rodzinną albo fundację rodzinną w organizacji, zgodnie ze statutem i listą beneficjentów.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej:

Fundacja rodzinna może wykonywać działalność gospodarczą w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2023 r. poz. 221) tylko w zakresie:

1) zbywania mienia, o ile mienie to nie zostało nabyte wyłącznie w celu dalszego zbycia;

2) najmu, dzierżawy lub udostępniania mienia do korzystania na innej podstawie;

3) przystępowania do spółek handlowych, funduszy inwestycyjnych, spółdzielni oraz podmiotów o podobnym charakterze, mających swoją siedzibę w kraju albo za granicą, a także uczestnictwa w tych spółkach, funduszach, spółdzielniach oraz podmiotach;

4) nabywania i zbywania papierów wartościowych, instrumentów pochodnych i praw o podobnym charakterze;

5) udzielania pożyczek:

a) spółkom kapitałowym, w których fundacja rodzinna posiada udziały albo akcje,

b) spółkom osobowym, w których fundacja rodzinna uczestniczy jako wspólnik,

c) beneficjentom;

6) obrotu zagranicznymi środkami płatniczymi należącymi do fundacji rodzinnej w celu dokonywania płatności związanych z działalnością fundacji rodzinnej;

7) produkcji przetworzonych w sposób inny niż przemysłowy produktów roślinnych i zwierzęcych, z wyjątkiem przetworzonych produktów roślinnych i zwierzęcych uzyskanych w ramach prowadzonych działów specjalnych produkcji rolnej oraz produktów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, o ile ilość produktów roślinnych lub zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy, hodowli lub chowu, użytych do produkcji danego produktu stanowi co najmniej 50% tego produktu;

8) gospodarki leśnej.

Stosownie do art. 17 ustawy o fundacji rodzinnej:

Fundator wnosi do fundacji rodzinnej mienie na pokrycie funduszu założycielskiego o wartości określonej w statucie, nie niższej niż 100 000 zł.

Z cytowanych przepisów ustawy o fundacji rodzinnej wynika, że fundacja rodzinna tworzona jest w celu gromadzenia majątku rodzinnego przedsiębiorstwa, zarządzania nim oraz zabezpieczenia potrzeb finansowych beneficjentów tej fundacji. Fundator określa w statucie szczegółowy cel fundacji, dodatkowo przepisy ustawy o fundacji rodzinnej określają również zakres, w jakim fundacja może prowadzić działalność gospodarczą.

Zatem, w sytuacji wykonywania czynności wpisujących się w definicje dostawy towarów czy świadczenia usług – w rozumieniu art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług – w tym również w zakresie zbywania mienia, gdy fundacja będzie dokonywała tych czynności w sposób ciągły dla celów zarobkowych, bez względu na cel czy rezultat tej działalności, będzie uznana za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.

Jednocześnie przepis art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:

Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.

Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Należy zauważyć, że powyższa regulacja stanowi implementację art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, na podstawie którego:

W przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego.

W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.

Z powyższego przepisu wynika, że wprowadza on, tak samo jak ma to miejsce w ustawie, możliwość wyłączenia z zakresu opodatkowania przekazania całości lub części majątku przedsiębiorstwa.

Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do niej nie definiują pojęcia „przedsiębiorstwo”, należy więc odwołać się odpowiednio do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.

Zgodnie z art. 55¹ Kodeksu cywilnego:

Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);

2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;

3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;

4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;

5) koncesje, licencje i zezwolenia;

6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;

7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;

8) tajemnice przedsiębiorstwa;

9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Sformułowanie zawarte w zacytowanym art. 55¹ Kodeksu cywilnego „obejmuje ono w szczególności”, pozwala uznać, że definicja wymienia tylko przykładowe elementy przedsiębiorstwa. W rezultacie przedsiębiorstwo może obejmować także inne, niewymienione w tym przepisie składniki, jak również może składać się z niektórych tylko elementów wyliczenia zawartego w art. 55¹ Kodeksu cywilnego.

Kluczowym dla uznania, że przedmiot transakcji stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego (a co za tym idzie, ustawy) jest więc to, że stanowi on „zespół” składników materialnych i niematerialnych o cechach „zorganizowania” oraz „przeznaczenia do prowadzenia działalności gospodarczej”.

Potwierdza to art. 55² Kodeksu cywilnego, na mocy którego:

Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba, że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach, pomimo jego zbycia. Ponadto, przepis art. 55¹ Kodeksu cywilnego wskazuje, że przedsiębiorstwo jest „zespołem składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór) zakłada istnienie pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami przedsiębiorstwa.

Transakcja mająca za przedmiot zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce jedynie wówczas, gdy wymienione w art. 55¹ Kodeksu cywilnego elementy (o ile występują w danym stanie faktycznym), zostaną przekazane nabywcy. Należy podkreślić, że na gruncie przytoczonego przepisu, istnieje możliwość umownego wyłączenia pewnych elementów z transakcji zbycia przedsiębiorstwa, ale tylko wówczas, gdy elementy te nie mają istotnego znaczenia dla funkcjonowania przedsiębiorstwa. W przeciwnym przypadku, danej transakcji nie można uznać za zbycie przedsiębiorstwa.

W myśl art. 2 pkt 27e ustawy:

Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa – rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.

Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić Nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;

2) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;

3) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;

4) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

Ponadto, przy ocenie, czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy, uwzględnić należy następujące okoliczności:

‒ zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz

‒ faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.

Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Zakres powyższego wyłączenia zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl stwierdził, że:

„(…) Celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów”.

TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego. Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne powiązanie składników majątkowych, umożliwiające realizację określonego zadania gospodarczego.

Natomiast w wyroku z 10 listopada 2011 r., w sprawie C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christel Schriever, TSUE wywiódł, że:

„(…) regulacja art. 5(8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, nie obejmuje natomiast samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112, wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej”.

W wyroku tym Trybunał wywiódł, że jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy.

Mając na uwadze powyższe orzeczenia TSUE należy stwierdzić, że zawarta w art. 2 pkt 27e ustawy definicja legalna zorganizowanej części przedsiębiorstwa musi być interpretowana przez pryzmat treści art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady i w powiązaniu z rozumieniem pojęcia „przekazania całości lub części majątku”, wyłożonym przez Trybunał w ww. orzeczeniu. Trybunał Sprawiedliwości główny nacisk kładzie na badanie konkretnego przypadku, dopuszczając w pewnych przypadkach zbycie samych składników rzeczowych. Tym samym, w myśl orzecznictwa Trybunału, składniki niematerialne nie stanowią konstytutywnego elementu uznania części majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w każdym przypadku. Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.

O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub też jego zorganizowanej części decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik zobowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan zarówno jednoosobową działalność gospodarczą, której głównym przedmiotem jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi, a także wynajmuje Pan kilka innych nieruchomości w ramach najmu prywatnego. Wskazał Pan, że nieruchomości wynajmowane w ramach najmu prywatnego (kamienice położone w centrum (...)) nie są składnikiem majątkowym prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej. Natomiast w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej, wynajmuje Pan kilkanaście lokali użytkowych oraz miejsc parkingowych znajdujących się w kompleksie mieszkaniowym w (...).

Wyjaśnił Pan, że najem prywatny funkcjonuje odrębnie od prowadzonej przez Pana jednoosobowej działalności gospodarczej. Kamienice nie służą działalności polegającej na aktywnym, komercyjnym wynajmie wielu pojedynczych lokali użytkowych i miejsc postojowych, która jest realizowana w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej, lecz pozostają w odrębnej sferze zarządu majątkiem prywatnym. Podał Pan, że działalność prowadzona w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej dotyczy przede wszystkim wynajmu wielu pojedynczych lokali użytkowych oraz miejsc postojowych w kompleksie w (...) i działalność ta ma charakter bardziej operacyjny i aktywny rynkowo: obejmuje obsługę większej liczby pojedynczych lokali, częstszą rotację najemców, korzystanie z pośredników i ogłoszeń oraz bieżące poszukiwanie najemców. Dla tej działalności stosowany jest odrębny wzór umów najmu, w których przewidziano obowiązek wniesienia kaucji. Z działalnością tą związane są również przypisane jej należności, zobowiązania, rozliczenia i relacje gospodarcze.

Natomiast najem prywatny dotyczy całych kamienic, wynajmowanych w sposób stabilny, zasadniczo długoterminowy, w zasadzie bez żadnej rotacji najemców (od samego początku, gdy kamienice zostały przeznaczone na najem, umowy najmu obowiązują do dnia dzisiejszego z tym samym najemcą). W tym zakresie umowy najmu prywatnego nie przewidują obowiązku wpłaty kaucji. Cztery kamienice są wynajęte temu samemu najemcy prowadzącemu działalność (...), a piąta jednemu najemcy (...).

Planuje Pan prowadzone - w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej - przedsiębiorstwo wnieść w formie darowizny do Fundacji Rodzinnej, której jest Pan fundatorem.

Przed dokonaniem wniesienia przedmiotu darowizny - na rzecz Fundacji Rodzinnej - nie planuje Pan rozwiązania umów najmu z dotychczasowymi najemcami, ani umów na dostawę mediów, w konsekwencji czego Fundacja Rodzinna stanie się stroną dotychczasowych umów.

Pana wątpliwości dotyczą wskazania, czy wniesienie przez Pana darowizny w postaci przedsiębiorstwa do Fundacji Rodzinnej będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W tym miejscu należy wskazać, że o tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa (sprzedaż, darowizna itp.) czy zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Aby można było uznać, że przedmiotem dokonywanej czynności jest przedsiębiorstwo, to przedmiotem tym muszą być objęte bezwzględnie te elementy, które umożliwią kontynuowanie działalności gospodarczej. Nie można w tym zakresie formułować jednoznacznych, uniwersalnych wzorów czy kryteriów. Będą się one zmieniały przy każdej dokonywanej czynności, a okoliczności konkretnego przypadku stanowią podstawę oceny, czy przedmiotem czynności prawnej jest przedsiębiorstwo czy też nie. Tym samym, ocena czy doszło do zbycia przedsiębiorstwa jest możliwa w sytuacji, kiedy miarodajne będzie ustalenie, czy zbyto minimum środków, bez których kontynuowanie przez nabywcę działalności gospodarczej realizowanej przed zbyciem nie jest możliwe. Przy czym, strony – jak wynika z art. 55² Kodeksu cywilnego – mają pozostawioną swobodę co do tego, jakie elementy tworzące przedsiębiorstwo objąć przedmiotem czynności prawnej, z tym że swoboda w wyłączeniu poszczególnych składników nie może iść tak daleko, aby zakres wyłączeń przekreślił istotę przedsiębiorstwa.

Wskazać należy, że przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego stanowią wszystkie składniki majątkowe i niemajątkowe związane z całokształtem prowadzonej działalności gospodarczej.

W tym miejscy wyjaśnić należy, że w świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny:

Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego najemcę. Należy wskazać, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony - zarówno wynajmującego, jak i najemcę - określone przepisami obowiązki.

Zatem najem nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i świadczony jest w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W konsekwencji, uznać należy, że najem prywatny nieruchomości stanowi prowadzenie działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Przenosząc powyższe ustalenia na grunt analizowanej sprawy, stwierdzić należy, że przedmiotem przekazania nie będzie całe Pana przedsiębiorstwo.

Wskazał Pan bowiem, że przedmiotem wniesienia darowizny do Fundacji Rodzinnej nie będą nieruchomości wynajmowane przez Pana w ramach najmu prywatnego, tj. kamienice położone w centrum (...), ponieważ nieruchomości te nie stanowią składników majątkowych przedsiębiorstwa prowadzonego przez Pana w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej.

Natomiast przedmiotem planowanej darowizny będą wyłącznie składniki materialne i niematerialne związane z działalnością prowadzoną w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej, tj. przede wszystkim z wynajmem lokali użytkowych oraz miejsc postojowych zlokalizowanych w kompleksie w (...), wraz z prawami, należnościami, rozliczeniami oraz relacjami kontraktowymi funkcjonalnie związanymi z tą działalnością.

Zatem w ramach planowanego wniesienia do Fundacji rodzinnej nie zostaną przekazane wszystkie składniki majątkowe wykorzystywane dotychczas w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Przedmiotem darowizny będą jedynie składniki majątkowe i niemajątkowe, związane z wynajmem Lokali użytkowych oraz miejsc postojowych znajdujących się w kompleksie mieszkaniowym w (...):

- wyposażenie biurowe, m.in. sprzęt komputerowy, telefon,

- samochód marki (...),

- samochód marki (...),

- środki pieniężne na rachunku firmowym,

- kaucje otrzymane od najemców,

- należności czynszowe,

- należności z tytułu refakturowania mediów,

- ewentualne nadpłaty wobec dostawców mediów,

- prawa z umów najmu,

- wierzytelności wobec najemców,

- roszczenia o zapłatę czynszu, opłat eksploatacyjnych,

- baza danych najemców i kontrahentów,

- relacje kontraktowe i organizacyjne (np. relacje z najemcami, z administratorem, z dostawcami mediów, z biurem rachunkowym, z serwisantami, ekipami remontowymi),

- know-how organizacyjne (np. wypracowany sposób pozyskiwania najemców, procedury zawierania i obsługi umów najmu, model rozliczania mediów i kaucji, schematy windykacji należności, standardy przygotowania lokali do wynajmu),

- dokumentacja i informacje (np. wzory umów najmu, procedury odbioru i zdawania lokali, historia rozliczeń z najemcami, harmonogramy płatności, dokumentacja dotycząca remontów i przeglądów).

Natomiast w oparciu o pozostałe składniki (kamienice położone w centrum (...)) nadal będzie Pan prowadził działalności gospodarczą, w zakresie najmu prywatnego. Tym samym przedmiotem transakcji nie będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego.

W konsekwencji, stwierdzić należy, że przekazane w formie darowizny do Fundacji rodzinnej składniki materialne i niematerialne związane z działalnością prowadzoną w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej (wynajmem lokali użytkowych oraz miejsc postojowych zlokalizowanych w kompleksie w (...)) nie będą stanowiły na moment ich wniesienia – wbrew Pana twierdzeniu – przedsiębiorstwa, o którym mowa w art. 55¹ Kodeksu cywilnego.

Wobec tego należy przeanalizować, czy składniki materialne i niematerialne będące przedmiotem przekazania na moment ich wniesienia do Fundacji rodzinnej wypełnią warunki do uznania ich za zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Jak już wskazano, zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest dowolnym zbiorem składników majątkowych (materialnych i niematerialnych) wchodzących w skład przedsiębiorstwa, ale wyodrębnionym organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie zespołem tych składników, zdolnym do bycia oddzielnym przedsiębiorstwem, samodzielnie realizującym określone zadania gospodarcze. Przy czym, jak wynika z treści art. 2 pkt 27e ustawy, organizacyjne i finansowe wyodrębnienie musi występować w ramach istniejącego przedsiębiorstwa. Nie jest wystarczające, aby zbywane składniki majątkowe utworzyły przedsiębiorstwo u nabywcy – muszą one stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa u zbywcy. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą zatem składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług okolicznością determinującą możliwość wyłączenia, na mocy art. 6 pkt 1 ustawy, stosowania przepisów ustawy do czynności zbycia określonego zespołu składników niematerialnych i materialnych, jest takie ich zorganizowanie, żeby wspomniany zespół mógł służyć do prowadzenia działalności gospodarczej. Zespół składników materialnych i niematerialnych obejmować powinien elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem przepisy ustawy nie miały zastosowania do zbywanego mienia, musi ono obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w jego skład muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Jak wynika z wniosku, zespół składników mający być przedmiotem wniesienia do Fundacji, będzie na moment dokonania darowizny wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie na płaszczyźnie organizacyjnej, finansowej oraz funkcjonalnej, tj. będzie stanowił potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze. Wniesione składniki majątku oraz niematerialne składniki (Lokale użytkowe, miejsca postojowe, środki pieniężne na rachunku firmowym, prawa z umów najmu, kaucje otrzymane od najemców, należności czynszowe, know-how organizacyjne) będą służyły w sposób niezależny i w pełni samodzielny do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie najmu. Ponadto, zespół składników majątkowych będzie posiadał samodzielność finansową, pozwalającą na autonomiczne funkcjonowanie w obrocie gospodarczym oraz na podstawie prowadzonej przez Pana ewidencji księgowej możliwe będzie przyporządkowanie nie tylko przychodów i kosztów, ale również należności i zobowiązań do wyodrębnionej jednoosobowej działalności gospodarczej, przez co możliwe będzie określenie wyniku finansowego. Na Fundację rodzinną przejdą - związane z jednoosobową działalnością gospodarczą - określone umowy najmu, rozliczenia z najemcami, należności, zobowiązania oraz obsługa mediów.

Przedmiot darowizny, w momencie dokonania darowizny, będzie stanowił zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych i będzie posiadał potencjalną zdolność do działania jako niezależne przedsiębiorstwo realizujące określone zadania gospodarcze. Fundacja Rodzinna będzie mogła kontynuować działalność gospodarczą prowadzoną dotychczas w ramach Pańskiej jednoosobowej działalności gospodarczej przy wykorzystaniu otrzymanego zespołu składników materialnych i niematerialnych, bez konieczności angażowania dodatkowych istotnych składników majątkowych lub tworzenia odrębnej struktury organizacyjnej. Po wniesieniu składników wchodzących w skład prowadzonej przez Pana jednoosobowej działalności gospodarczej, Fundacja Rodzinna przejmie składniki umożliwiające nieprzerwaną kontynuację dotychczasowej działalności, bez konieczności angażowania dodatkowych istotnych zasobów materialnych i organizacyjnych.

W konsekwencji należy stwierdzić, że zostaną spełnione wskazane powyżej przesłanki do uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych stanowiących jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie wynajmu i zarządzania nieruchomościami, za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Jak bowiem wynika z opisu sprawy zespół składników, na moment dokonania czynności wniesienia, będzie stanowić zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, wyodrębniony w Pana przedsiębiorstwie w stopniu dostatecznym, aby na dzień przekazania mieć pełną zdolność do działania jako niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące przypisane zadania gospodarcze związane z wynajmem i zarządzaniem nieruchomościami.

Tym samym przekazanie w drodze darowizny składników materialnych i niematerialnych, służących w prowadzonej przez Pana jednoosobowej działalności gospodarczej w zakresie wynajmu oraz zarządzania nieruchomościami na rzecz Fundacji Rodzinnej, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, w myśl art. 6 pkt 1 ustawy.

Podsumowując, stwierdzić należy, że przekazanie w postaci darowizny składników majątkowych składających się na prowadzoną przez Pana jednoosobową działalność gospodarczą na rzecz Fundacji Rodzinnej, stanowić będzie zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, a tym samym – zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy – będzie korzystać z wyłączenia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Podkreślić w tym miejscu należy, że mimo, iż wywiódł Pan prawidłowy skutek prawny w postaci wyłączenia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług czynności wniesienia w drodze darowizny opisanych składników materialnych i niematerialnych wchodzących w skład jednoosobowej działalności gospodarczej do Fundacji Rodzinnej oraz uczynił to Pan w oparciu o prawidłową podstawę prawną, tj. art. 6 pkt 1 ustawy, to błędnie uznał Pan przedmiot przekazania za przedsiębiorstwo.

W konsekwencji, Pana stanowisko oceniłem jako nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podanego przez Państwa. Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o wydanie interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, tj. nie przeprowadza dowodów, lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we wniosku okoliczności w kontekście zadanego pytania przyporządkowanego do danego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. W tym miejscu organ interpretacyjny zastrzega jednak, że gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny interpretacja nie wywoła skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622, ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

-    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.