Interpretacja 0111-KDIB3-3.4012.195.2025.2.MW

Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 26 marca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku od towarów i usług w zakresie skutków podatkowych podziału spółki przez wydzielenie wpłynął 26 marca 2025 r. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismami z 9 maja 2025 r. (data wpływu 9 maja 2025 r.) oraz 26 maja 2025 r. (data wpływu 26 maja 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako: Wnioskodawca, Spółka) jest polskim rezydentem podatkowym podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. 2023 poz. 2805 z późn. zm., dalej: ustawa o CIT).

Jedynym wspólnikiem Wnioskodawcy jest Y Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (zwana dalej: (…).

Zgodnie z wpisem do KRS przedmiotem przeważającej działalności Spółki jest PKD 68.32.Z.- Zarządzanie nieruchomościami wykonywane na zlecenie.

Wnioskodawca jest obecnie zaangażowany w dwa rodzaje działalności gospodarczej tj.

(i) działalność w zakresie zarządzania nieruchomościami na zlecenie (dalej: „Biznes zarządzania nieruchomościami”) oraz

(ii) działalność w zakresie zarządzania najmem nieruchomości (dalej: „Biznes zarządzania najmem”).

Biznes zarządzania nieruchomościami obejmuje świadczenie profesjonalnych usług w zakresie zarządzania nieruchomościami na rzecz wspólnot i spółdzielni mieszkaniowych oraz współwłaścicieli nieruchomości.

Głównymi składnikami Biznesu zarządzania nieruchomościami są:

(i) prawa i obowiązki z umów zawartych z klientami X tj. wspólnotami mieszkaniowymi, spółdzielniami mieszkaniowymi oraz współwłaścicielami nieruchomości;

(ii) prawa i obowiązki z umów zawartych z zarządcami nieruchomości bezpośrednio zaangażowanymi do obsługi klientów w zakresie zarządzania nieruchomościami;

(iii) bazy danych klientów, potencjalnych klientów oraz podwykonawców (w tym zarządców nieruchomości).

W ramach Biznesu zarządzania nieruchomościami, Wnioskodawca wykorzystuje zasoby swojej organizacji obejmujące m.in.:

(i) odpowiednie oprogramowanie i systemy IT zarządcze, finansowe i księgowe;

(ii) bazy danych, w tym bazy danych klientów oraz podwykonawców poszczególnych usług;

(iii) prawa i obowiązki wynikające z umów zlecenia zawartych z zarządcami nieruchomości tj. podmiotami (zarówno spółki jak i osoby fizyczne) bezpośrednio zaangażowanymi w obsługę klientów w zakresie zarządzania nieruchomościami;

(iv) rachunki bankowe dedykowane do obsługi Biznesu zarządzania nieruchomościami;

(v) osoby odpowiedzialne za obsługę księgową, informatyczną, administracyjną, prawną i zarządczą Biznesu zarządzania nieruchomościami. Osoby te są zatrudnione albo też współpracują na podstawie umów cywilnoprawnych z Y i wykonują usługi na rzecz X w ramach umowy o świadczenie usług administracyjnych zawartej pomiędzy X oraz Y.

Podobną strukturę ma prowadzony przez Wnioskodawcę Biznes zarządzania najmem.

Y oraz X planują przeniesienie biznesów zarządzania nieruchomościami prowadzonych przez odpowiednio X oraz Y do podmiotu działającego w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością („Nowa Spółka”). Nowa Spółka zostanie utworzona przez bezpośrednio przed Podziałem Y oraz Podziałem X opisanych poniżej. Y będzie właścicielem 100% udziałów w Nowej Spółce.

Y również jest zaangażowany w prowadzenie działalności w zakresie biznesu zarządzania nieruchomościami w podobnym zakresie do X. Poza działalnością w zakresie zarządzania nieruchomościami, Y prowadzi działalność w zakresie energetyki cieplnej oraz dostaw wody i odprowadzania ścieków.

W przypadku X, przeniesienie biznesu zarządzania nieruchomościami nastąpi w drodze podziału przez wydzielenie w trybie art. 529 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. 2024 r. poz. 18 z późn. zm. dalej: KSH). Wskutek podziału przez wydzielenie X, udziały w Nowej Spółce zostaną objęte przez jedynego wspólnika X tj. Y (dalej: „Podział X”).

Jednocześnie, w przypadku Y, przeniesienie biznesu zarządzania nieruchomościami do Nowej Spółki nastąpi w drodze podziału przez wyodrębnienie w trybie art. 529 § 1 pkt 5 KSH. W rezultacie podziału przez wyodrębnienie Y i przeniesienia biznesu zarządzania nieruchomościami Y do Nowej Spółki, udziały w Nowej Spółce zostaną objęte przez Y (dalej: „Podział Y”). Kwestia skutków podatkowych podziału Y jest przedmiotem odrębnego wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

W konsekwencji obu opisanych powyżej podziałów (dalej: „Podziały”), Y stanie się jedynym udziałowcem zarówno X jak i Nowej Spółki, podczas, gdy Nowa Spółka stanie się jedynym właścicielem biznesów zarządzania nieruchomościami prowadzonych obecnie przez Y oraz X.

Zgodnie z planowaną treścią planu Podziału X, do Nowej Spółki zostaną przeniesione następujące składniki majątkowe oraz prawa majątkowe:

a) prawa i obowiązki z umów zawartych z klientami X tj. wspólnotami mieszkaniowymi, spółdzielniami mieszkaniowymi oraz współwłaścicielami nieruchomości,

b) prawa i obowiązki z umów zawartych z podwykonawcami X w ramach Biznesu zarządzania nieruchomościami, w tym, w szczególności z zarządcami nieruchomości bezpośrednio zaangażowanymi do obsługi klientów;

c) bazy danych klientów, potencjalnych klientów oraz podwykonawców (w tym zarządców nieruchomości);

d) prawa i obowiązków z umów rachunków bankowych wykorzystywanych przez X to obsługi Biznesu zarządzania nieruchomościami;

e) prawo do korzystania ze wzorów dokumentów, umów, ofert, formularzy i procedur wypracowanych w ramach Biznesu zarządzania nieruchomościami prowadzonego przez X;

f) prawa i obowiązki z umów z dostawcami usług IT, oprogramowania finansowo-księgowego, zarządczego, prawa i obowiązki z umów zawartych z dostawcami oprogramowania na potrzeby zarządzania nieruchomościami; itd.

(dalej: „Prawa Majątkowe”).

Oprócz przeniesienia do Nowej Spółki Praw Majątkowych, Nowa Spółka zawrze z Y umowę regulującą świadczenie przez Y usług na rzecz Nowej Spółki w zakresie obsługi księgowej, administracyjnej, prawnej czy też zarządczej (dalej: „Umowa o świadczenie usług”). Zakres świadczeń uregulowanych w Umowie o świadczenie usług będzie zbliżony do umowy zawartej pomiędzy X oraz Y regulującej świadczenie usług przez Y na rzecz X.

Status Biznesu zarządzania nieruchomościami w przedsiębiorstwie X

Wyodrębnienie organizacyjne

Zgodnie ze strukturą organizacyjną Spółki wprowadzoną uchwałą zarządu Spółki, w Spółce istnieją dwa działy:

(i) Biznes zarządzania nieruchomościami obejmujący Prawa Majątkowe oraz

(ii) Biznes zarządzania najmem.

Wyodrębnienie finansowe

Systemy finansowo-księgowe wykorzystywane przez X pozwalają na odrębne raportowanie wyników finansowych Biznesu zarządzania nieruchomościami. W szczególności, systemy finansowo- księgowe wykorzystywane przez X pozwalają na odrębną ewidencję poszczególnych zdarzeń finansowych mających miejsce w ramach Biznesu zarządzania nieruchomościami, obejmującą przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do Biznesu zarządzania nieruchomościami.

Wyodrębnienie funkcjonalne

Biznes zarządzania nieruchomościami może obecnie funkcjonować jako samodzielne przedsiębiorstwo.

Po podziale X przez wydzielenie, zakres Praw Majątkowych, uzupełniony o Umowę o świadczenie usług, będzie odpowiadał zakresowi Biznesu zarządzania nieruchomościami prowadzonemu obecnie przez X.

Jednocześnie, zakres składników majątkowych, w tym praw i obowiązków wynikających z umów zawartych przez X, będzie pozwalał Spółce na kontynuację działalności gospodarczej w zakresie Biznesu zarządzania najmem.

Cel Podziałów

Celem powyżej opisanych Podziałów jest uporządkowanie i uproszczenie struktury biznesowej grupy kapitałowej do której należą Y oraz X. W szczególności, prowadzenie biznesu zarządzania nieruchomościami w podobnym zakresie, przez dwie różne spółki należące do tej samej grupy i prowadzące również innego rodzaju działalność gospodarczą, skutkuje koniecznością utrzymywania dwóch częściowo oddzielnych struktur operacyjnych. Obecna struktura wymaga alokowania ludzkich, technicznych i informatycznych zasobów realizujących te same zadania pomiędzy dwiema spółkami, co zwiększa czasochłonność i koszty działań operacyjnych oraz administracyjnych Y oraz X. W ramach docelowej struktury, zasoby ludzkie i techniczne niezbędne do prowadzenia biznesu zarządzania nieruchomościami, będą alokowane wyłącznie do Nowej Spółki, co znacznie zwiększy efektywność funkcjonowania biznesu zarządzania nieruchomościami.

Jednocześnie, przeniesienie biznesów zarządzania nieruchomościami Y oraz X do Nowej Spółki w drodze opisanych powyżej podziałów jest najbardziej efektywną kosztowo, czasowo i operacyjnie procedurą. W szczególności, zastosowanie procedury podziału odpowiednio przez wydzielenie i wyodrębnienie, pozwala na zastosowanie tzw. sukcesji uniwersalnej w stosunku do praw majątkowych, w tym praw i obowiązków wynikających z umów zawartych w ramach biznesów zarządzania nieruchomościami prowadzonych przez Y oraz X. Bez zastosowania procedury podziałów, przeniesienie biznesów zarządzania nieruchomościami do Nowej Spółki byłoby niezwykle skomplikowane od strony technicznej, biznesowej i prawnej. W szczególności, tego rodzaju operacja wymagałby oddzielnego przenoszenia na Nową Spółkę praw i obowiązków wynikających z poszczególnych umów zawartych przez Y oraz X w ramach biznesów zarządzania nieruchomościami. Tego rodzaju operacja wymagałaby każdorazowego uzyskania zgód drugich stron umów, co skutkowałoby nie tylko istotnie zwiększonym wysiłkiem operacyjnym ale również brakiem pewności co do czasu i zakresu przeniesienia biznesu zarządzania nieruchomościami do Nowej Spółki.

Docelowo, udziały w Nowej Spółce mogą być przedmiotem sprzedaży na rzecz niepowiązanego nabywcy. W tym celu, po zakończeniu podziałów opisanych powyżej i przeniesieniu biznesów zarządzania nieruchomościami do Nowej Spółki, Y będzie podejmował aktywne działania mające na celu znalezienia podmiotów zainteresowanych nabyciem udziałów Nowej Spółki. W przypadku powodzenia takich działań, udziały w Nowej Spółce zostaną sprzedane przez Y na rzecz niepowiązanego nabywcy.

W zależności od uzgodnień stron, warunki transakcji mogą obejmować kontynuację współpracy pomiędzy Y oraz Nową Spółką w zakresie Umowy o świadczenie usług, przy czym, zakres usług objętych tą umową, może zostać ograniczony wyłącznie do usług księgowych.

Przedstawiony powyżej opis nie zawiera elementów o których mowa w 14b §3a Ordynacji Podatkowej.

W uzupełnieniach wniosku wskazali Państwo, że:

- W ramach wyodrębnienia finansowego X, systemy finansowo-księgowe wykorzystywane przez X pozwalają na odrębne raportowanie wyników finansowych biznesu zarządzania nieruchomościami X. W szczególności, systemy finansowo-księgowe wykorzystywane przez X pozwalają na odrębną ewidencję poszczególnych zdarzeń finansowych mających miejsce w ramach Biznesu zarządzania nieruchomościami obejmującą przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do biznesu zarządzania nieruchomościami. X prowadzi odrębne analityczne konta księgowe dla biznesu zarządzania nieruchomościami, przygotowuje raporty wewnętrzne pokazujące wynik spółki w podziale na poszczególne rodzaje działalności X (biznes zarządzania nieruchomościami i biznes zarządzania najmem), przygotowuje wewnętrzne budżety biznesu zarządzania nieruchomościami, czy też alokuje koszty administracyjne/centralne pomiędzy poszczególne działy funkcjonujące w ramach X (biznes zarządzania nieruchomościami oraz biznes zarządzania najmem) wg. kluczy odpowiadających charakterowi poszczególnych kosztów.

Ewidencja finansowa prowadzona przez X umożliwia spółce również porządzenie innych kluczowych wskaźników finansowych (opierających się na ewidencji księgowej lub elementach sprawozdania finansowego jak bilans lub rachunek zysków i strat) w odniesieniu do poszczególnych działów (biznesu zarządzania nieruchomościami i biznesu zarządzania najmem).

Jednocześnie, pozostający w X drugi z wyodrębnionych działów tj. biznes zarządzania najmem, będzie kontynuował działalność w niezmienionym zakresie jako samodzielnie funkcjonujące przedsiębiorstwo, dla którego X będzie przygotowywał pełną sprawozdawczość finansową zgodnie z wymogami obowiązującymi spółki kapitałowe.

- W ramach obecnego modelu działania X, X prowadzi działalność w zakresie biznesu zarządzania nieruchomościami. X jest stroną umów m.in. z (i) klientami tj. wspólnotami mieszkaniowymi, spółdzielniami i współwłaścicielami mieszkaniowymi; (ii) podmiotami zaangażowanymi przez X do bezpośredniej obsługi klientów w zakresie zarządzania nieruchomościami. Jednocześnie, w celu zapewnienia możliwie dużej efektywności biznesowej, istotna część infrastruktury i tzw. funkcji centralnych została alokowana do innej spółki z grupy tj. Y sp. z o.o. będącej jedynym udziałowcem X. W ramach obecnego modelu, X w ramach prowadzonej obecnie działalności w zakresie zarządzania najmem oraz zarządzania nieruchomościami, korzysta z tego rodzaju infrastruktury i funkcji centralnych (m.in. zasoby informatyczne, księgowe, finansowe, prawne, HR itd.) na podstawie stosownej umowy zawartej z Y. Po zakończeniu podziału, Y będzie nadal pełnił rolę dostawcy infrastruktury, usług oraz funkcji o charakterze centralnym na rzecz spółek powiązanych, w tym na rzecz X (która będzie kontynuowała prowadzenie działalności w zakresie zarządzania najmem) oraz Nowej Spółki (która będzie prowadziła działalność w zakresie zarządzania nieruchomościami). W tym celu, bezpośrednio po dniu podziału, Y oraz Nowa Spółka zawrą umowę regulującą zasady świadczenia przez Y na rzecz Nowej Spółki pakietu usług (co do zasady, odpowiadającemu zakresowi usług świadczonych obecnie przez Y na rzecz X). Wnioskodawca niniejszym wskazuje, że powyższe rozwiązanie stanowi standardowy model funkcjonowania podmiotów w ramach grup kapitałowych, pozwalając na zwiększenie efektywności ekonomicznej i kosztowej grupy. Brak scentralizowania infrastruktury i zespołów pełniących centralne funkcje skutkowałby chociażby koniecznością dzielenia etatów poszczególnych osób pomiędzy poszczególne spółki z grupy. Tym samym, wprawdzie Nowa Spółka zawrze z Y umowę o świadczenie usług, jednakże, jest to standardowe działanie w ramach grup kapitałowych, nie świadczące o braku możliwości samodzielnego funkcjonowania danej spółki w obrocie gospodarczym.

- Spółka nabywająca (Nowa Spółka) będzie kontynuowała działalność w oparciu o składniki materialne i niematerialne nabywanego obszaru tj. biznesu zarządzania nieruchomościami (tak jak zostało to wskazane powyżej również w odpowiedzi na pytanie nr 2). Jednocześnie, Spółka nabywająca (Nowa Spółka) będzie kontynuowała również działalność Y w zakresie biznesu zarządzania nieruchomościami Y w oparciu o składniki materialne i niematerialne nabywanego obszaru.

- W wyniku planowanego podziału, Nowa Spółka nie przejmie zakładu pracy lub jego części w rozumieniu art. 231 Kodeksu Pracy. Fakt nieprzejęcia zakładu pracy wynika ze struktury biznesu zarządzania nieruchomościami prowadzonego przez X oraz Y. W szczególności, X obecnie nie zatrudnia pracowników, świadcząc usługi z wykorzystaniem: (i) podmiotów (osoby fizyczne i spółki profesjonalnie zajmujące się zarządzaniem nieruchomościami w ramach prowadzonej działalności gospodarczej) bezpośrednio obsługujących klientów biznesu zarządzania nieruchomościami, współpracujących z X na podstawie umów o współpracy oraz (ii) zespołu pracowników zatrudnionych w Y, gdzie X korzysta ze świadczeń zapewnianych przez ten zespół na podstawie umowy o współpracy zawartej pomiędzy X oraz Y.

Wskutek podziału, podmioty wskazane w (i) powyżej, będą współpracowały z Nową Spółką kontynuując bezpośrednią obsługę klientów biznesu zarządzania nieruchomościami (spółdzielnie mieszkaniowe, wspólnoty mieszkaniowe czy też współwłaścicieli nieruchomości). Tym samym, Nowa Spółka przejmie zespół X bezpośrednio obsługujący klientów biznesu zarządzania nieruchomościami, przy czym, z uwagi na charakterystykę tego zespołu, nie nastąpi to w ramach przejęcia zakładu pracy lub jego części w rozumieniu art. 23¹ Kodeksu Pracy.

Jednocześnie, świadczenia zespołu pracowników Y z których obecnie korzysta X zostaną zapewnione Nowej Spółce na podstawie umowy o współpracy, która zostanie zawarta pomiędzy Nową Spółką i Y i swoim zakresem będzie zbliżona do umowy o współpracy zawartej obecnie pomiędzy X oraz Y.

- W ramach Podziału do Nowej Spółki zostaną przeniesione bieżące należności i zobowiązania związane z Biznesem zarządzania nieruchomościami, przy czym, przewiduje się, że będą to należności i zobowiązania powstałe nie później niż w okresie do 4 miesięcy przed datą Podziału. Zgodnie z założeniami Podziału, pozostałe należności i zobowiązania związane z Biznesem zarządzania nieruchomościami pozostaną w X - Zarządzanie Nieruchomościami sp. z o.o.

Pytanie

Czy przeniesienie do Nowej Spółki, w ramach Podziału X, Biznesu zarządzania nieruchomościami obejmującego Prawa Majątkowe oraz Umowę o świadczenie usług, stanowi zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 ustawy o VAT?

Państwa stanowisko

Zdaniem Wnioskodawcy, przeniesienie do Nowej Spółki, w ramach Podziału X, Biznesu zarządzania nieruchomościami obejmującego Prawa Majątkowe oraz Umowę o świadczenie usług, stanowi zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 ustawy o VAT.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 6 ust.1 ustawy o VAT przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Zgodnie natomiast z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, ilekroć w ustawie jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

W ramach Podziału X dojdzie do przeniesienia zespołu składników materialnych i niematerialnych wyodrębnionych organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie w ramach przedsiębiorstwa X, które to składniki będą mogły stanowić niezależnie przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania w ramach działalności Nowej Spółki.

Wyodrębnienie organizacyjne Biznesu zarządzania nieruchomościami

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział, itp. Przy czym w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Powyższe potwierdza wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 7 kwietnia 2021 r. sygn. akt. I SA/Bd 101/21:

„Rozważając kwestię wyodrębnienia organizacyjnego należy mieć na uwadze, czy zorganizowana część przedsiębiorstwa występuje w strukturze podatnika w sposób, który pozwoli samodzielnie realizować określone zadania gospodarcze, np. w postaci działu czy wydziału przedsiębiorstwa zbywcy (por. wyrok NSA z 22 marca 2019 r., I FSK 784/17), aczkolwiek w części orzeczeń akcentuje się, że chodzi tu o każdy rodzaj wyodrębnienia zespołu składników, niekoniecznie formalny (np. wyrok NSA z dnia 21 stycznia 2020 r., I FSK 1343/17)”.

W przypadku Wnioskodawcy wyodrębnienie organizacyjne Biznesu Zarządzania Nieruchomościami nastąpiło w drodze uchwały zarządu X przewidującej wyodrębnienie działów w postaci Biznesu zarządzania nieruchomościami (obejmującego Składniki Majątkowe) oraz Biznesu zarządzania najmem.

Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, należy uznać, że warunek wyodrębnienia organizacyjnego Biznesu zarządzania nieruchomościami został spełniony

Wyodrębnienie finansowe Biznesu zarządzania nieruchomościami

Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Powyższe potwierdza wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 21 listopada 2019 r. sygn. akt I SA/Rz 691/19:

„Wyodrębnienie finansowe oznacza sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W sytuacji wyodrębnienia finansowego powinno być możliwe oddzielenie finansów przedsiębiorstw od finansów jego zorganizowanej części, bez potrzeby przeprowadzania analiz czy wyliczeń”.

Jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, systemy finansowo-księgowe wykorzystywane przez X pozwalają na odrębne raportowanie wyników finansowych Biznesu zarządzania nieruchomościami, w tym, na odrębną ewidencję poszczególnych zdarzeń finansowych mających miejsce w ramach Biznesu zarządzania nieruchomościami obejmującą przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do Biznesu zarządzania nieruchomościami.

Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, należy uznać, że warunek wyodrębnienia finansowego Biznesu zarządzania nieruchomościami został spełniony.

Wyodrębnienie funkcjonalne Biznesu zarządzania nieruchomościami

Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość tj. obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Wnioskodawca niniejszym wskazuje, że Prawa Majątkowe, które zostaną przeniesione do Nowej Spółki w ramach Podziału X co do zasady będą zakresowo odpowiadać prawom majątkowym obecnie wykorzystywanym przez X do prowadzenia działalności w zakresie Biznesu zarządzania nieruchomościami. Jednocześnie, poza przeniesieniem Praw Majątkowych w ramach Podziału X, Y oraz Nowa Spółka zawrą Umowę o świadczenie usług zapewniającą Nowej Spółce wsparcie w postaci pakietu usług księgowych, administracyjnych, prawnych czy też zarządczych o zakresie podobnym do pakietu usług świadczonych obecnie na rzecz Biznesu zarządzania nieruchomości X przez Y. Tym samym, wskutek przeniesienia Praw Majątkowych w ramach Podziału X oraz zawarcia Umowy o świadczenie usług, Nowa Spółka uzyska zakres praw majątkowych oraz świadczeń pozwalający na prowadzenie Biznesu zarządzania nieruchomościami w zakresie odpowiadającym biznesowi prowadzonemu obecnie przez X.

Jednocześnie, X będzie kontynuował prowadzenie Biznesu zarządzania najmem w zakresie prowadzonym przed Podziałem X.

Z uwagi powyższe, należy uznać, że przeniesienie do Nowej Spółki, w ramach Podziału X, Biznesu zarządzania nieruchomościami obejmującego Prawa Majątkowe oraz Umowę o świadczenie usług, stanowi zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jednocześnie przepis art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

I tak, na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:

Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług pojęcie to należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej, w tym także w formie umowy sprzedaży lub aportu.

Przepisy regulujące prawną instytucję podziału spółek stanowią treść działu II ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.), zwanej dalej „Ksh”.

W art. 529 § 1 Ksh wyróżniono sposoby dokonania podziału spółek kapitałowych. Zgodnie z ww. przepisem:

Podział może być dokonany:

1) przez przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na inne spółki za udziały albo akcje spółki przejmującej, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez przejęcie);

2) przez zawiązanie nowych spółek, na które przechodzi cały majątek spółki dzielonej za udziały lub akcje nowych spółek, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez zawiązanie nowych spółek);

3) przez przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na istniejącą i na nowo zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących i nowo zawiązanych, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez przejęcie i zawiązanie nowej spółki);

4) przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą lub nowo zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących, nowo zawiązanych lub spółki dzielonej, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez wydzielenie);

5) przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą lub nowo zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących lub nowo zawiązanych, które obejmuje spółka dzielona (podział przez wyodrębnienie).

Przewidziany w art. 529 § 1 pkt 5 Kodeksu spółek handlowych podział dokonany przez wyodrębnienie części majątku spółki dzielonej na istniejąca spółkę lub nowo zawiązaną spółkę powoduje przeniesienie prawa własności wydzielonych części majątku. Złożoność procedur związanych z podziałem spółki nie ma przy tym znaczenia. Istotny jest efekt końcowy - przeniesienie własności.

W świetle powyższych regulacji dokonany, na podstawie Kodeksu spółek handlowych, podział przez wyodrębnienie poszczególnych części majątku spółki dzielonej jest, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, operacją obejmującą zdarzenia podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wyjaśnić jednak należy, że w sytuacji, gdy w wyniku podziału spółki przez wyodrębnienie przedmiotem przeniesienia własności jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa to mamy do czynienia z transakcją zbycia w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy, który to przepis wyłącza taką czynność z zakresu regulacji ustawy.

Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku VAT, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

W myśl art. 2 pkt 27e ustawy:

Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa - rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest więc to, aby obejmowała ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Ponadto, wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

W związku z powyższym, w rozumieniu przepisów podatkowych, aby określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1. istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;

2. zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;

3. składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;

4. zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy uwzględnić należy następujące okoliczności:

- zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz

- faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.

Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

Zakres powyższego wyłączenia z zakresu opodatkowania zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01 Zita-Modes, TSUE stwierdził, że:

„Celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie - nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu - do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel Dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego. Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego zadania gospodarczego.”

Ponadto TSUE zauważył, że przejmującego należy traktować jako następcę zbywającego, przy czym, aby przejmujący mógł zostać uznany za następcę zbywającego, musi on kontynuować działalność prowadzoną przez zbywcę.

Podobnie Trybunał wypowiedział się w wyroku z 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christel Schriever, wskazując, że:

„(…) regulacja art. 5 (8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, nie obejmuje zaś samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112, wymaga by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. Kwestię, czy całość ta musi obejmować określone dobra, zarówno ruchome, jak i nieruchome, należy rozpatrywać z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej.”

O tym, czy nastąpiło zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że zgodnie ze strukturą organizacyjną Spółki wprowadzoną uchwałą zarządu Spółki, w Spółce istnieją dwa działy: Biznes zarządzania nieruchomościami obejmujący Prawa Majątkowe oraz Biznes zarządzania najmem. Biznes zarządzania nieruchomościami obejmuje świadczenie profesjonalnych usług w zakresie zarządzania nieruchomościami na rzecz wspólnot i spółdzielni mieszkaniowych oraz współwłaścicieli nieruchomości.

Jedynym wspólnikiem Wnioskodawcy jest Y Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością - Y.

Spółka planuje przeniesienie Biznesu zarządzania nieruchomościami prowadzonego do Nowej Spółki w drodze podziału poprzez wyodrębnienie w trybie przewidzianym w art. 529 § 1 pkt 5 Kodeksu spółek handlowych. Nowa Spółka zostanie utworzona przez Y bezpośrednio przed Podziałem Y oraz X. Y będzie właścicielem 100% udziałów w Nowej Spółce. Y również jest zaangażowany w prowadzenie działalności w zakresie biznesu zarządzania nieruchomościami w podobnym zakresie do X.

Do Nowej Spółki zostaną przeniesione następujące składniki majątkowe oraz prawa majątkowe:

a) prawa i obowiązki z umów zawartych z klientami X tj. wspólnotami mieszkaniowymi, spółdzielniami mieszkaniowymi oraz współwłaścicielami nieruchomości,

b) prawa i obowiązki z umów zawartych z podwykonawcami X w ramach Biznesu zarządzania nieruchomościami, w tym, w szczególności z zarządcami nieruchomości bezpośrednio zaangażowanymi do obsługi klientów;

c) bazy danych klientów, potencjalnych klientów oraz podwykonawców (w tym zarządców nieruchomości);

d) prawa i obowiązków z umów rachunków bankowych wykorzystywanych przez X to obsługi Biznesu zarządzania nieruchomościami;

e) prawo do korzystania ze wzorów dokumentów, umów, ofert, formularzy i procedur wypracowanych w ramach Biznesu zarządzania nieruchomościami prowadzonego przez X;

f) prawa i obowiązki z umów z dostawcami usług IT, oprogramowania finansowo-księgowego, zarządczego, prawa i obowiązki z umów zawartych z dostawcami oprogramowania na potrzeby zarządzania nieruchomościami; itd.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy przeniesienie do Nowej Spółki, w ramach Podziału X, Biznesu zarządzania nieruchomościami obejmującego Prawa Majątkowe oraz Umowę o świadczenie usług, stanowi zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 ustawy o VAT.

Dla uznania, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa istotne znaczenie ma ocena, czy ta zbywana część jest zdolna do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Oznacza to, że zespół składników materialnych i niematerialnych pozwala z uwagi na swoje zorganizowanie, infrastrukturę itp., na prowadzenie określonej działalności gospodarczej.

Podkreśla się przy tym, że możliwość stanowienia przez ten zespół składników niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze, powinna mieć wymiar rzeczywisty, a nie jedynie potencjalny. Oznacza to, że majątek ten powinien stanowić już u Zbywcy zorganizowany zespół składników gotowy realizować określone zadania gospodarcze jako samodzielne przedsiębiorstwo, a po przeniesieniu powinno być możliwe kontynuowanie działalności gospodarczej przez Nabywcę, w oparciu o nabyte składniki.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego prowadzi do wniosku, że opisany zespół składników materialnych i niematerialnych składający się na dział Biznes zarządzania nieruchomościami, stanowić będzie na dzień przeniesienia do Nowej Spółki zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, ponieważ odznaczać się będzie odrębnością organizacyjną, finansową i funkcjonalną z możliwością samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym oraz będzie obejmował zobowiązania.

Jak wskazali Państwo w opisie zdarzenia przyszłego oraz w uzupełnieniu wniosku, zgodnie ze strukturą organizacyjną Spółki wprowadzoną uchwałą zarządu Spółki, w Spółce istnieją dwa działy: Biznes zarządzania nieruchomościami obejmujący Prawa Majątkowe oraz Biznes zarządzania najmem - co świadczy o wyodrębnieniu organizacyjnym działu Biznes zarządzania nieruchomościami w Spółce X.

O wyodrębnieniu finansowym świadczy to, że systemy finansowo-księgowe wykorzystywane przez X pozwalają na odrębne raportowanie wyników finansowych biznesu zarządzania nieruchomościami X. W szczególności, systemy finansowo-księgowe wykorzystywane przez X pozwalają na odrębną ewidencję poszczególnych zdarzeń finansowych mających miejsce w ramach Biznesu zarządzania nieruchomościami obejmującą przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do biznesu zarządzania nieruchomościami. X prowadzi odrębne analityczne konta księgowe dla biznesu zarządzania nieruchomościami, przygotowuje raporty wewnętrzne pokazujące wynik spółki w podziale na poszczególne rodzaje działalności X (biznes zarządzania nieruchomościami i biznes zarządzania najmem), przygotowuje wewnętrzne budżety biznesu zarządzania nieruchomościami, czy też alokuje koszty administracyjne centralne pomiędzy poszczególne działy funkcjonujące w ramach X (biznes zarządzania nieruchomościami oraz biznes zarządzania najmem) wg. kluczy odpowiadających charakterowi poszczególnych kosztów. Ewidencja finansowa prowadzona przez X umożliwia spółce również porządzenie innych kluczowych wskaźników finansowych (opierających się na ewidencji księgowej lub elementach sprawozdania finansowego jak bilans lub rachunek zysków i strat) w odniesieniu do poszczególnych działów (biznesu zarządzania nieruchomościami i biznesu zarządzania najmem).

W ramach obecnego modelu działania X, prowadzi działalność w zakresie biznesu zarządzania nieruchomościami i jest stroną umów m.in. z klientami tj. wspólnotami mieszkaniowymi, spółdzielniami i współwłaścicielami mieszkaniowymi i podmiotami zaangażowanymi przez X do bezpośredniej obsługi klientów w zakresie zarządzania nieruchomościami. Istotna część infrastruktury i tzw. funkcji centralnych została alokowana do Y. W ramach obecnego modelu, X w ramach prowadzonej obecnie działalności w zakresie zarządzania najmem oraz zarządzania nieruchomościami, korzysta z tego rodzaju infrastruktury i funkcji centralnych (m.in. zasoby informatyczne, księgowe, finansowe, prawne, HR itd.) na podstawie stosownej umowy zawartej z Y. Po zakończeniu podziału, Y będzie nadal pełnił rolę dostawcy infrastruktury, usług oraz funkcji o charakterze centralnym na rzecz m.in. Nowej Spółki (która będzie prowadziła działalność w zakresie zarządzania nieruchomościami). W tym celu, bezpośrednio po dniu podziału, Y oraz Nowa Spółka zawrą umowę regulującą zasady świadczenia przez Y na rzecz Nowej Spółki pakietu usług (co do zasady, odpowiadającemu zakresowi usług świadczonych obecnie przez Y na rzecz X). Zakres składników majątkowych, w tym praw i obowiązków wynikających z umów zawartych przez X, będzie pozwalał Spółce na kontynuację działalności gospodarczej w zakresie Biznesu zarządzania najmem. Spółka nabywająca będzie kontynuowała działalność w oparciu o składniki materialne i niematerialne nabywanego obszaru tj. Biznesu zarządzania nieruchomościami. Powyższe świadczy o tym, że Biznes zarządzania nieruchomościami jest przeznaczony obecnie w Spółce X do realizacji określonych zadań gospodarczych, które to zadania będzie będą kontynuowane przez Spółkę nabywającą w oparciu o nabywane składniki i tym samym jest wyodrębniony na płaszczyźnie funkcjonalnie w Spółce X.

Należy tu zauważyć, że nie w każdym przypadku konieczne jest przeniesienie wszystkich elementów wchodzących w skład standardowych elementów typowych dla transakcji dotyczących zbycia przedsiębiorstwa czy ZCP, ważne aby nabywca mógł kontynuować działalność gospodarczą w oparciu o składniki materialne i niematerialne będące przedmiotem transakcji - co będzie miało miejsce w opisanym przypadku.

Z uwagi zatem na przedstawione okoliczności sprawy uznać należy, że opisany zespół składników majątkowych stanowiący dział Biznesu zarządzania nieruchomościami i obejmujący Prawa Majątkowe oraz Umowę o świadczenie usług, stanowić będzie na dzień jego przeniesienia do Nowej Spółki zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, a tym samym czynność ta będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.

Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.