Interpretacja 0111-KDIB3-3.4012.204.2026.4.MPU

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący m.in. podatku od towarów i usług.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 9 czerwca 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

[Wnioskodawca]

Wnioskodawca jest: (i) spółką prawa handlowego, (ii) mającą siedzibę i miejsce zarządu na terytorium Polski oraz (iii) podlegającą w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych („podatek CIT”), (iv) podatnikiem podatku od towarów i usług VAT („podatku VAT”) czynnym.

[Transakcje z (Y)]

W (…) r. oraz (…) r. Wnioskodawca nabywał od (Y) („(Y)”) prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą towary („Transakcje”). Działalność gospodarcza (Y) została wpisana do CEiDG w dniu (…) r. Zgłoszenie rejestracyjne VAT-R zostało osobiście zgłoszone przez (Y) w dniu (…) r. (w zgłoszeniu (…) zrezygnowała ze zwolnienia z art.113 ust. 1 lub ust. 9 ustawy o VAT).

(Y) jest „podmiotem niepowiązanym” z Wnioskodawcą w rozumieniu ustawy o VAT, ustawy o CIT oraz ustawy o PIT.

Pomiędzy Wnioskodawcą a (Y) obowiązywała pisemna umowa współpracy („Umowa Współpracy”).

Przedmiotem Umowy Współpracy było określenie warunków:

1)    sprzedaży (…) wyrobów udostępnianych przez Wnioskodawcę oraz ich dalsze rozprowadzanie przez (Y), w szczególności za pośrednictwem kont sprzedażowych na platformach typu (…), które to mogły być własnością Wnioskodawcy lub (Y);

2)    zakup od (Y) wyrobów oraz produktów oferowanych przez (Y).

(Y) zobowiązała się do zakupu od Wnioskodawcy produktów Wnioskodawcy, a następnie zobowiązała się oferować je osobom trzecim. Z kolei, Wnioskodawca zobowiązał się zakupować od (Y) produkty spełniające wymogi Wnioskodawcy.

(Y) kupowała towary, które następnie sprzedawała na rzecz Wnioskodawcy na własne ryzyko, a także ponosiła pełną odpowiedzialność za dostarczony na rzecz Wnioskodawcy towar.

(Y) działała całkowicie niezależnie od Wnioskodawcy, a Wnioskodawca nie miał wpływu na działalność gospodarczą prowadzoną przez (Y).

(Y) zaprzestała prowadzić działalność gospodarczą w dniu (…) r., a w dniu (…) r. prowadzona działalność gospodarcza (Y) została wykreślona z CEiDG.

Obecnie, od dnia (…) r. (Y) jest pracownikiem Wnioskodawcy.

Wykonywane obecnie obowiązki (Y) wynikające z umowy o pracę są niezwiązane z Transakcjami.

Zakres obowiązków (Y) wynikającego z umowy o pracę jest inny niż zakres wynikający z Umowy Współpracy.

[Faktury i płatności]

W okresie współpracy na podstawie Umowy Współpracy, (Y) wystawiała faktury VAT na rzecz Wnioskodawcy.

Towar wynikający z Transakcji został dostarczony do Wnioskodawcy, a także później sprzedany do klientów Wnioskodawcy. (Y) posiadała wszystkie faktury za zakupiony towar, który później zakupił Wnioskodawca.

Wszystkie płatności realizowane były przez Wnioskodawcę na rachunek bankowy (Y) wskazany na wystawianych fakturach.

(Y) ujęła wszystkie faktury sprzedażowe wystawione przez (Y) na rzecz Wnioskodawcy w rejestrze VAT sprzedaży, plikach JPK, podatkowej księdze przychodów i rozchodów, a także (Y) zapłaciła podatek VAT oraz podatek PIT związany ze sprzedażą na rzecz Wnioskodawcy.

Numer rachunku bankowego wskazany na fakturze nie widniał w wykazie podatników podatku VAT ((Y) nie zgłosiła tego rachunku bankowego we wniosku do CEiDG). Wnioskodawca realizując płatność nie złożył zawiadomienia o zapłacie należności na ten rachunek do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla podatnika, który dokonał zapłaty należności, w terminie 7 dni od dnia zlecenia przelewu.

Wydatki związane z Transakcjami, spełniały warunki uznania ich za koszt uzyskania przychodów w podatku CIT, tj.

-        zostały poniesione przez podatnika, czyli Wnioskodawcę, tj. były pokryte z zasobów majątkowych Wnioskodawcy;

-        były definitywne (rzeczywiste), tj. wartość poniesionych wydatków nie została Wnioskodawcy w jakikolwiek sposób zwrócona;

-        pozostawały w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą;

-        poniesione zostały w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub mogły mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów;

-        zostały właściwie udokumentowane;

-        nie znajdowały się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

[Zaświadczenia z US]

Wnioskodawca w dniu (…) r. uzyskał zaświadczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego w (…) (…) wskazujące, że (Y):

-        od (…) r. do (…) r. była zarejestrowana jako podatnik podatku VAT czynny, w podanym okresie nie nastąpiło wykreślenie lub przywrócenie do rejestru podatników VAT;

-        złożyła JPK_VAT z deklaracją VAT-7 W okresie od (…) do (…) r. do których złożenia była obowiązana na podstawie przepisów ustaw podatkowych;

-        wszystkie faktury wystawione na rzecz Wnioskodawcy zostały ujęte w złożonych JPK_VAT wraz z deklaracją VAT-7 w latach (…)-(…);

-        nie zalega w podatkach z deklaracji lub innego dokumentu składanych na podstawie przepisów ustaw podatkowych.

Takie samo zaświadczenie (o takie samej treści) zostało uzyskane przez (Y) w dniu (…) r.

U Wnioskodawcy toczą się czynności sprawdzające m.in. w zakresie faktur wystawionych przez (Y).

Pismem z (…)r. uzupełnili Państwo opis sprawy w następujący sposób:

1)    Czy towary nabywane przez Państwa Spółkę od (Y) („(Y)”) są/były wykorzystywane do wykonywania przez Państwa Spółkę do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług?

Odpowiedź Wnioskodawcy: Towary nabywane przez Wnioskodawcę od (Y) („Y”) są/były wykorzystywane do wykonywania przez Wnioskodawcę do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

2)    Czy w momencie sprzedaży towarów i usług Państwa Spółce (Y) („(Y)”) była czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT?

Odpowiedź Wnioskodawcy: W momencie sprzedaży towarów i usług Spółce (Y) [(Y)] była czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.

3)    Czy nabywane towary przez Państwa Spółkę od (Y) („(Y)”) nie były objęte zwolnieniem z podatku od towarów i usług?

Odpowiedź Wnioskodawcy: Nabywane towary przez Spółkę od (Y) [(Y)] nie były objęte zwolnieniem z podatku od towarów i usług.

Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług oznaczone we wniosku nr 2

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w stanie faktycznym opisanym we Wniosku, Wnioskodawca miał prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez (Y) z tytułu Transakcji?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w stanie faktycznym opisanym we Wniosku, Wnioskodawca miał prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez (Y) z tytułu Transakcji.

[Prawo do odliczenia podatku VAT]

Zgodnie z art. 86 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.:

a) odliczenia tego dokonuje podatnik podatku VAT oraz

b) gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

W sprawie tej istotnym i bezsprzecznym jest, że Wnioskodawcy nabyła towary od (Y) w celu wykorzystywania ich do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, a transakcje miały charakter rzeczywisty.

W związku z tym, Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego.

Należy szczególnie podkreślić to, iż prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego jest elementem konstrukcyjnym podatku VAT, a nie formą ulgi czy przywileju. Bezsprzecznym jest, że Wnioskodawca nabył towary w celu wykorzystywania ich do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, a transakcje miały charakter rzeczywisty. W związku z tym Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego.

Należy zwrócić uwagę, że przepisy Działu IX ustawy o VAT (odpowiadających tytułowi X Dyrektywy 112, tj. Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. z 2006 r. Nr 347, str. 1 ze zm.) („Dyrektywa 112”)), który rozpoczyna art. 86 ustawy o VAT, reguluje zagadnienie o charakterze fundamentalnym, w istocie rzeczy „kręgosłup” całej konstrukcji systemu podatku od wartości dodanej, jakim jest konstrukcja podatku naliczonego. Celem wprowadzenia pojęcia podatku naliczonego jako podatku podlegającego „potrąceniu” od podatku należnego, jest przede wszystkim zapewnienie neutralności podatku od wartości dodanej dla podatników podatku VAT i spowodowanie, iż podatek VAT faktycznie obciąży dopiero konsumenta. Ta zasada neutralności podatku VAT dla podatników podatku VAT stała się w istocie podstawową zasadą konstrukcyjną systemu podatku VAT.

Podatek VAT naliczony zaś jest podstawowym narzędziem, za pomocą którego jest realizowana zasada neutralności. Waga tej zasady oraz istotność jej realizacji za pomocą właściwego stosowania odliczenia podatku naliczonego były wielokrotnie podkreślane w orzecznictwie TSUE.

Przykładowo, w wyroku z dnia 14 lutego 1985 r. w sprawie D.A. Rompelman i E.A. Rompelman - Van Deelen (sygn. akt C-268/83), TSUE podkreślił, że: „system odliczeń ma na celu całkowite uwolnienie podmiotu gospodarczego od obciążeń z tytułu podatku VAT przypadającego do zapłaty lub zapłaconego w trakcie prowadzenia działalności gospodarczej. Wspólny system podatku VAT gwarantuje w ten sposób, iż wszelka działalność gospodarcza, niezależnie od jej celu lub rezultatu, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny pod warunkiem, że działalność ta podlega temu podatkowi” (tak też m.in. w wyroku TSUE z dnia 21 września 1988 r. w sprawie Komisja Wspólnot Europejskich v. Republika Francuska, sygn. akt C-50/87).

Z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. (1) odliczenia tego dokonuje podatnik podatku VAT oraz (2) gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku VAT należnego (powstanie zobowiązania podatkowego w podatku VAT). Zasada ta wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, czyli w przypadku ich wykorzystywania (1) do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz (2) niepodlegających podatkowi VAT.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem: (1) spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz (2) niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa obniżenia podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go dla tej czynności za podatnika podatku VAT, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Wskazać przy tym należy, że podatnik powinien stosować zasadę niezwłocznego odliczenia podatku VAT, tj. z chwilą, gdy spełnione są przez niego zarówno ww. tzw. przesłanki pozytywne, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT.

Podatnik nie może ponadto skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. W art. 88 ustawy o VAT zostały wymienione przypadki, w których podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT z otrzymanej faktury.

Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku albo zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne, w razie, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu bądź jest zwolniona od podatku.

Organy podatkowe przywołując powyższe przepisy wskazują, iż w takiej sytuacji odliczenie przysługuje (por. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 24 kwietnia 2014 r., ILPP5/443-68/14-3/PG: „(…) Należy zauważyć, że nawet gdyby faktura wystawiona przez podatnika zwolnionego od podatku zawierała kwotę podatku to z uwagi na treść art. 88 ust. 3a pkt 2 [ustawy o VAT], podatek ten nie podlegałby odliczeniu. Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że Wnioskodawca nie będzie miał możliwości odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturze dokumentującej nabycie usługi budowlanej związanej z realizacją przedmiotowej operacji (…)".

W doktrynie i orzecznictwie wypracowane zostało stanowisko, zgodnie z którym podatnicy mają prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez podmiot istniejący, ale niezarejestrowany jako podatnik VAT czynny w sytuacji, gdy:

a) transakcje wykazane na fakturach zostały faktycznie wykonane przez wystawcę faktur;

b) przedmiotowe faktury zawierają dane w ustawie o VAT;

c) towary nabyte na podstawie tych faktur mają związek ze sprzedażą opodatkowaną;

d) w danej sprawie nie wystąpiły okoliczności, w związku z którymi podatnik mógł przewidywać, że transakcja stanowi nadużycie podatkowe w celu uzyskania korzyści majątkowej;

e) działania podejmowane przez podatnika nie miały na celu obejścia przepisów prawa;

f) podatnik nie wiedział i nie mógł wiedzieć o tym, że dana transakcja miała na celu obejście przepisów prawa;

g) podatnik będzie nabyte towary czy usługi wykorzystywał do czynności opodatkowanych.

Powyższe prawo do obniżenia podatku należnego przysługuje pod warunkiem, że nie występują inne ograniczenia wynikające w szczególności z art. 88 ustawy o VAT.

W wyroku TSUE z dnia 22 października 2015 r. w sprawie o sygn. akt C-277/14. Trybunał uznał, że przepisy dyrektywy o VAT sprzeciwiają się przepisom krajowym, które odmawiają podatnikowi prawa do odliczenia VAT tylko dlatego, że faktura została wystawiona przez podmiot, który w świetle kryteriów przewidzianych przez te przepisy należy uważać za podmiot nieistniejący i nie ma możliwości ustalenia tożsamości rzeczywistego dostawcy towarów. Chyba że zostanie wykazane, w świetle obiektywnych przesłanek i bez wymagania od podatnika, aby dokonał ustaleń, do których nie jest on zobowiązany, że ów podatnik wiedział lub powinien był wiedzieć, iż rzeczona dostawa wiązała się z przestępstwem w zakresie VAT, czego zbadanie należy do sądu odsyłającego.

Podobnie w orzecznictwie krajowym wypowiedział się NSA w wyroku z dnia 7 marca 2018 r. (sygn. akt I FSK 769/16): „Zgodzić należy się z Sądem I instancji, że warunki formalne nie mogą stać na przeszkodzie realizacji prawa do odliczenia. Trybunał wielokrotnie bowiem podkreślał, iż ewentualne uchybienie przez dostawcę towarów obowiązkowi zgłoszenia rozpoczęcia działalności podlegającej opodatkowaniu nie może podważać prawa do odliczenia podatku przysługującego odbiorcy dostarczonych towarów w zakresie naliczonego podatku VAT. W związku z tym rzeczonemu odbiorcy przysługuje prawo do odliczenia, nawet jeżeli dostawca jest podatnikiem, który nie został zarejestrowany dla celów podatku VAT, o ile faktury dotyczące dostarczonych towarów zawierają wszystkie informacje wymagane przez art. 22 ust. 3 lit. b Szóstej dyrektywy, a zwłaszcza te konieczne do ustalenia tożsamości osoby, która wystawiła te faktury, oraz rodzaju tych towarów (zob. wyroki TSUE: z 22 października 2015 r. w sprawie C-277/14, PPUH Stehcemp sp.j. Florian Stefanek, Janina Stefanek, Jarosław Stefanek, EU:C:2015:719; z 6 września 2012 r. C-324/11, Tóth, EU:C:2012:549, pkt 32; z 22 grudnia 2010 r., C-438/09, Dankowski, EU:C:2010:818, pkt 33, 36, 38)”.

W stanie faktycznym Wniosku:

1) (Y) była zarejestrowana jako podatnik podatku VAT czynny,

2) płatność została zrealizowana za pomocą rachunku płatniczego,

3) (Y) była podatnikiem podatku VAT,

4) (Y) wykazała wszystkie Transakcje z Wnioskodawcą w swoich rozliczeniach podatkowych,

5) z tytułu tych Transakcji nie nastąpiło jakiekolwiek uszczuplenie podatkowe,

6) wskazane fakty zostały potwierdzone przez Naczelnika US w wydanych zaświadczeniach,

7) Transakcje podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT,

w związku z tym spełnione zostały wszystkie warunki do odliczenia podatku VAT z tytułu faktur od (Y) wystawionych na rzecz Wnioskodawcy.

Podsumowując, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w stanie faktycznym opisanym we Wniosku, Wnioskodawca miał prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez (Y) z tytułu Transakcji.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane wart.86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775, ze zm.), zwanej dalej „ustawą”.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust.4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do art. 86 ust. 10 ustawy:

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

W myśl art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

Stosownie do ww. przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Przy tym, zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, dokumentem niezbędnym do odliczenia podatku naliczonego, jest co do zasady posiadana faktura, wystawiona przez podmiot do tego uprawniony, tj. faktura wystawiona przez podmiot zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Zgodnie z art. 88 ust. 3a ustawy:

Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:

1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:

a wystawionymi przez podmiot nieistniejący,

b) (uchylona)

2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;

3) (uchylony)

4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:

a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności,

b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,

c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności;

5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;

6) (uchylony)

7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze - w części dotyczącej tych czynności.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, jeżeli faktury będą dokumentować którąkolwiek z wymienionych transakcji w artykule 88 ust. 3a ustawy.

Na mocy art. 88 ust. 4 ustawy:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy m.in. wynika, że w (…) r. oraz (…) r. nabyli Państwo od (Y) („(Y)”) prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą towary („Transakcje”). Działalność gospodarcza (Y) została wpisana do CEiDG w dniu (…) (…) r. Zgłoszenie rejestracyjne VAT-R zostało osobiście zgłoszone przez (Y) w dniu (…) (…) r. (w zgłoszeniu (Y) zrezygnowała ze zwolnienia z art. 113 ust. 1 lub ust. 9 ustawy o VAT).

W okresie współpracy na podstawie Umowy Współpracy, (Y) wystawiała faktury VAT na rzecz Państwa.

Towar wynikający z Transakcji został dostarczony do Państwa, a także później sprzedany do Państwa klientów. (Y) posiadała wszystkie faktury za zakupiony towar, który później Państwo zakupili.

Wszystkie płatności realizowane były przez Państwa na rachunek bankowy (Y) wskazany na wystawianych fakturach.

(Y) ujęła wszystkie faktury sprzedażowe wystawione przez (Y) na Państwa rzecz w rejestrze VAT sprzedaży, plikach JPK, podatkowej księdze przychodów i rozchodów, a także (Y) zapłaciła podatek VAT oraz podatek PIT związany ze sprzedażą na Państwa rzecz.

Numer rachunku bankowego wskazany na fakturze nie widniał w wykazie podatników podatku VAT ((Y) nie zgłosiła tego rachunku bankowego we wniosku do CEiDG). Państwo realizując płatność nie złożyli zawiadomienia o zapłacie należności na ten rachunek do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla podatnika, który dokonał zapłaty należności, w terminie 7 dni od dnia zlecenia przelewu.

W opisie sprawy wskazali Państwo również, że towary nabywane przez Państwa od (Y) („(Y)”) są/były wykorzystywane do wykonywania przez Państwa do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W momencie sprzedaży towarów i usług Państwa Spółce (Y) [(Y)] była czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Nabywane towary przez Państwa Spółkę od (Y) [(Y)] nie były objęte zwolnieniem z podatku od towarów i usług.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy mieli Państwo prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez (Y) z tytułu Transakcji.

Mając zatem na uwadze przedstawiony opis sprawy i powołane regulacje prawne stwierdzić należy, że skoro w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka – będąca czynnym, zarejestrowany podatnikiem VAT – nabyła od (Y) – która również była zarejestrowana jako podatnik czyny podatku od towarów i usług – towary i usługi, które są/były wykorzystywane do wykonywania przez Państwa do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, to przysługuje Państwa Spółce prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego zawartego na otrzymanych fakturach, gdyż spełniony jest warunek niezbędny do dokonania takiego obniżenia, określony w art. 86 ust. 1 ustawy, tj. związek zakupionego towaru z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT wykonywanymi przez Spółkę w ramach działalności gospodarczej.

W konsekwencji, przy braku zaistnienia negatywnych przesłanek wymienionych w art. 88 ustawy, przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, z faktur wystawionych przez (Y) („(Y)”).

W związku z powyższym Państwa stanowisko, iż mieli Państwo prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez (Y) z tytułu Transakcji - należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

W zakresie pytania nr 1 dotyczącego podatku dochodowego od osób prawnych, zostanie/zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Organ informuje, że wydając interpretację indywidualną kierował się przedstawionym opisem stanu faktycznego i nie dokonywał oceny, czy transakcje udokumentowane fakturami wystawionymi przez Kontrahenta miały rzeczywisty charakter. Nie badał również istnienia negatywnych przesłanek wynikających z treści art. 88 ustawy o VAT bowiem kwestie te pozostają w gestii organów podatkowych prowadzących postępowanie podatkowe/postępowanie kontrolne.

Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). W postępowaniu tym organ interpretacyjny nie przeprowadza postępowania dowodowego, ogranicza się do subsumpcji przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego pod określony przepis prawa podatkowego.

Odnosząc się do przywołanych interpretacji oraz wyroków należy wskazać, że dotyczą wystawienia przez podatnika zwolnionego z VAT faktury zawierającej kwotę podatku, faktury wystawionej przez podmiot nieistniejący czy podmiot, który uchybił obowiązkowi zgłoszenia rozpoczęcia działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT a żadna z tych sytuacji nie miała jednak miejsca w analizowanej sprawie będącej przedmiotem wniosku.

Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem tj. nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznaczenia wymaga, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz.622, ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art.47 § 3 iart.54§ 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.