Interpretacja 0111-KDIB3-3.4012.207.2026.2.MW

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Informuję, że w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 5 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący na gruncie podatku od towarów i usług ustalenia czy zgodnie z przepisami art. 106i ustawy o VAT, w prawidłowym terminie wystawiają Państwo fakturę sprzedaży oraz czy prawidłowo, zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o VAT, czyli w momencie wystawienia faktury, rozpoznają Państwo moment powstania obowiązku podatkowego w przypadku WDT, wpłynął 5 maja 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

ABC (dalej: ABC, Spółka) jest spółką prawa handlowego, polskim rezydentem podatkowym, opodatkowanym od całości swoich dochodów na terytorium Polski. ABC jest czynnym podatnikiem VAT zarejestrowanym dla potrzeb transakcji wewnątrzunijnych.

ABC prowadzi produkcję okien drewnianych i drzwi. Wyprodukowane w fabryce w (...) okna i drzwi są, prawie w całości, sprzedawane do odbiorcy z siedzibą w (...). Odbiorcą produktów ABC jest firma XYZ, z siedziba w (...), której to spółce nadano numer dla potrzeb podatku od wartości dodanej (...).

W przyszłości istnieje możliwość, że produkty ABC będą sprzedawane również do innych odbiorców. Sposób dostawy, dokumentowania oraz rozliczania tych transakcji będzie taki sam jak w przypadku dostaw do XYZ

Organizacja transportu sprzedawanych produktów należy do ABC. ABC zawarł umowę z zewnętrzną firmą spedycyjną, która odpowiedzialna jest za większość transportów produktów z fabryki ABC do magazynu (...) odbiorcy lub miejsc wskazanych przez zamawiającego. Ponadto, część transportów realizowanych przez mniejsze firmy transportowe odbywa się na zasadzie zleceń, bez zawarcia pisemnej umowy o świadczenie usług transportowych.

ABC w transakcjach sprzedaży stosuje zasady dostawy Incoterms – DAP. Zasada dostawy DAP oznacza, że cena za produkt obejmuje koszty dostawy do wskazanego miejsca. W takiej sytuacji cena którą otrzymuje ABC za sprzedawane produkty obejmuje również koszt dostawy towarów do miejsca wskazanego w zamówieniu. Oznacza to, że koszty transportu, w tym przypadku faktury od zewnętrznych firm spedycyjnych, ponosi ABC.

ABC jest odpowiedzialny za załadunek produktów na samochody zewnętrznych firm spedycyjnych. Po załadowaniu ABC nie ponosi już ryzyka utraty produktów, które przechodzi na firmę spedycyjną. ABC wskazuje w dokumentach transportowych CMR miejsce dostawy. Po momencie w którym samochód opuszcza teren fabryki Spółki, ABC nie ma już wpływu na wybór trasy transportu. ABC określa jedynie miejsce docelowe gdzie transport ma się zakończyć.

(...) odbiorca przejmuje fizyczne władztwo nad produktami w momencie ich dostawy do miejsca wskazanego w zamówieniu. ABC traci natomiast fizyczne władztwo nad produktami w momencie ich załadunku na samochody firm spedycyjnych w siedzibie firmy w (...). Od momentu załadunku produktów na samochody to firma spedycyjna decyduje o trasie transportu do miejsca dostawy wskazanego w zamówieniu. ABC nie zawarł z (...) odbiorcą pisemnej umowy na dostawy produktów. Ustalenia dotyczące warunków dostawy, tj. przedmiotu dostawy, ceny, terminu i miejsca dostawy zawarte są w zamówieniach składanych w formie korespondencji mailowej.

ABC otrzymuje zapłatę za sprzedawane produkty po dokonaniu dostawy do (...) odbiorcy.

ABC przyjmuje, że do dostawy produktów, czyli przeniesienia praw do ich dysponowania jak właściciel, dochodzi w momencie wydania produktów spedytorowi, który przejmuje odpowiedzialność za ich utratę. W momencie dokonania dostawy, czyli załadunku i wyjazdu produktów z fabryki, ABC wystawia fakturę sprzedaży na (...) odbiorcę. W tym momencie, tj. w momencie wystawienia faktury dochodzi do powstania obowiązku podatkowego w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów (dalej: WDT).

W tym samym momencie ABC rozpoznaje przychód dla celów podatku dochodowego.

Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług

Czy w opisanym stanie faktycznym [zdarzeniu przyszłym] zgodnie z przepisami art. 106i ustawy o VAT, ABC wystawia fakturę sprzedaży w prawidłowym terminie, i czy prawidłowo zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o VAT, czyli w momencie wystawienia faktury, rozpoznaje moment powstania obowiązku podatkowego w przypadku WDT?

Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług

W odniesieniu do przedstawionego zdarzenia przyszłego, w ocenie ABC, Spółka prawidłowo wystawia fakturę w momencie załadunku i wyjazdu produktów z fabryki ABC oraz prawidłowo w momencie wystawienia faktury rozpoznaje moment powstania obowiązku podatkowego w WDT. Ponadto, ABC prawidłowo rozpoznaje przychód dla celów podatku dochodowego od osób prawnych.

Zgodnie z przepisem art. 106b ust. 1 ustawy o VAT podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2 ustawy o VAT, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Zgodnie z tym przepisem dokonywane przez ABC WDT musi być udokumentowane fakturą.

Zgodnie z przepisem art. 106i ust. 1 ustawy o VAT fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru.

W świetle przepisu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W opinii ABC w momencie w którym Spółka ładuje towar na samochód, a następnie samochód opuszcza fabrykę Spółki, ABC traci kontrolę nad wysłanymi produktami. Dodatkowo w momencie załadunku ABC przestaje być odpowiedzialnych za produkty i nie ponosi już ryzyka uszkodzenia czy utraty produktu.

W świetle tych uwag należy uznać, że w momencie dokonania załadunku i wywozu produktów z fabryki ABC dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania produktami z ABC na następny podmiot, a więc dochodzi do dostawy towarów w rozumieniu przepisu 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Skoro w momencie załadunku i wywozu produktów dochodzi do dostawy towarów to ABC ma prawo, zgodnie z przepisami art. 106i ust. 1 ustawy o VAT wystawić fakturę sprzedaży. Wystawienie faktury w dniu załadowania i wywozu produktów jest więc zgodne ze wskazanymi przepisami ustawy o VAT.

W konsekwencji zgodnie z przepisem art. 20 ust. 1 ustawy o VAT w momencie wystawienia faktury przez ABC dochodzi do powstania obowiązku podatkowego w WDT.

Powyższe stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej interpretacjach indywidualnych, w tym między innymi w piśmie z dnia 14 września 2021 roku, sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.517.2021.1.AJB. W wydanej interpretacji indywidualnej Dyrektor wskazał, że: „co należy rozumieć przez „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” określił Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-320/88. W orzeczeniu tym stwierdza się, że dla uznania danej czynności za opodatkowaną dostawę towarów, nie ma znaczenia to, czy dochodzi do przeniesienia własności według prawa właściwego dla danego kraju. Regulacja ta ma zastosowanie do każdego przeniesienia prawa do rozporządzania towarem na inny podmiot, które to przeniesienie skutkuje tym, że strona ta uzyskuje de facto możliwość korzystania z rzeczy tak jak właściciel, nawet jeżeli nie wiąże się to z przeniesieniem własności. W tym orzeczeniu, odnosząc się do dostawy towarów, Trybunał posłużył się terminem przeniesienia „własności w sensie ekonomicznym”, podkreślając tym samym uniezależnienie opodatkowania od przeniesienia własności towarów. Oznacza to więc, że na gruncie przedmiotowego przepisu kluczowym elementem jest przeniesienie, w istocie rzeczy, praktycznej kontroli nad rzeczą i możliwości dysponowania nią. Innymi słowy pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania jak właściciel” dotyczy tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak właściciel. Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności, zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawa własności”. Należy wskazać, że czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, bowiem „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do prawa własności rzeczy. Jednocześnie należy podkreślić, że dla celów powstania obowiązku podatkowego dokonanie czynności następuje z chwilą jej faktycznego dokonania, za wyjątkiem przypadków, w których przepisy ustawy określają wprost ten moment”.

W świetle powyższych uwag należy uznać, iż wydanie produktów przez ABC spedytorowi stanowi przeniesienie prawa do rozporządzania produktami jak właściciel. Choć ABC nie przenosi własności rzeczy to przenosi faktyczne władztwo nad produktami, a dodatkowo przenosi ryzyko dotyczące uszkodzenia lub utraty produktów. W związku z tym, w opinii Spółki, wydanie produktów spedytorowi należy potraktować jako moment dostawy w świetle przepisów art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Potwierdza to Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej we wskazanej powyżej interpretacji stwierdzając: „W tym miejscu zauważyć należy, że z wydaniem towaru przez dostawcę łączy się istotny skutek dokonania sprzedaży towarów, polegający m.in. na przejściu na odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z towarem oraz ryzyka przypadkowej utraty lub uszkodzenia towaru. Chwilą decydującą o przejściu na odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z towarem oraz ryzyka przypadkowej utraty lub uszkodzenia towaru jest - co do zasady - wydanie towaru. Dokonanie dostawy, o którym mowa w art. 19a ust. 1 ustawy, oznacza zatem faktyczne zrealizowanie dostawy”.

Ponadto, powyższą tezę Spółki potwierdza również przyjęta przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wykładnia przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740), (dalej: k.c.).

Zgodnie z przepisem art. 544 § 1 k.c., jeżeli rzecz sprzedana ma być przesłana przez sprzedawcę do miejsca, które nie jest miejscem spełnienia świadczenia, poczytuje się w razie wątpliwości, że wydanie zostało dokonane z chwilą, gdy w celu dostarczenia rzeczy na miejsce przeznaczenia sprzedawca powierzył ją przewoźnikowi trudniącemu się przewozem rzeczy tego rodzaju.

Natomiast, w myśl art. 548 § 1 k.c., z chwilą wydania rzeczy sprzedanej przechodzą na kupującego korzyści i ciężary związane z rzeczą oraz niebezpieczeństwo przypadkowej utraty lub uszkodzenia rzeczy. Jeżeli strony zastrzegły inną chwilę przejścia korzyści i ciężarów, poczytuje się w razie wątpliwości, że niebezpieczeństwo przypadkowej utraty lub uszkodzenia rzeczy przechodzi na kupującego z tą samą chwilą - art. 548 § 2 k.c.

Ponadto, stosownie do art. 548 § 3 k.c., jeżeli rzecz sprzedana ma zostać przesłana przez sprzedawcę kupującemu będącemu konsumentem, niebezpieczeństwo przypadkowej utraty lub uszkodzenia rzeczy przechodzi na kupującego z chwilą jej wydania kupującemu. Za wydanie rzeczy uważa się jej powierzenie przez sprzedawcę przewoźnikowi.

W cytowanej interpretacji Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że „w przypadku, gdy w umowach z hurtownikami brak jest zapisów regulujących moment przeniesienia własności do rozporządzania towarem jako właściciel należy stwierdzić, że generalnie moment dokonania dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy odpowiada momentowi „wydania towarów”, o którym mowa w art. 544 Kodeksu cywilnego. W sytuacji zatem, gdy towar jest wysyłany przez sprzedającego do nabywcy za pośrednictwem przewoźnika (spedytora), dokonanie dostawy towaru następuje z chwilą wydania towaru podmiotowi, który jest zobowiązany do jego dostarczenia, z tym bowiem momentem sprzedawca przenosi prawo do rozporządzania towarem jak właściciel na nabywcę towaru. Wobec powyższego, momentem powstania obowiązku podatkowego dla dostawy towarów za pośrednictwem firmy spedycyjnej dla hurtowników - przy założeniu, że w umowach z hurtownikami brak jest zapisów regulujących moment przeniesienia własności do rozporządzania towarem jako właściciel - jest chwila wydania towaru firmie spedycyjnej w ramach zleconej przez Wnioskodawcę usługi transportowej - zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy”.

Spółka wskazuje, że nie posiada umów regulujący kwestie warunku dostawy produktów z (...) odbiorcą. W takiej sytuacji należy uznać, że dostawy dokonywane są na warunkach wynikających z Kodeksu cywilnego. W konsekwencji, w przypadku dostaw produktów przez ABC do (...) odbiorcy do dostawy produktów w rozumieniu przepisu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT dochodzi w momencie załadowania produktów i ich wydania spedytorowi.

Powyższe stanowisko potwierdzają również inne interpretacje indywidualne wydane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w tym:

-        interpretacja indywidualna z dnia 12 lipca 2024 roku, sygn. 0114-KDIP1-3.4012.270.2024.1.PRM,

-        interpretacja indywidualna z dnia 14 marca 2021 roku, sygn. 0113-KDIPT1-2.3012.517.2021.1.AJB,

-        interpretacja indywidualna z dnia 20 stycznia 2021 roku, sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.657.2020.2.SM,

-        interpretacja indywidualna z dnia 29 marca 2018 roku, sygn. 0111-KDIB3-1.4012.174.2018.1.KO oraz,

-        interpretacja indywidualna dnia z 14 marca 2018 roku, sygn. 0115-KDIT1-1.4012.884.2017.1.DM.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775, ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o towarach – należy przez to rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (…).

Jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług „dostawa” oznacza wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamiana, darowizna, oraz każdą inną transakcję, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego rezultatu).

Co należy rozumieć przez „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel określił Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-320/88. W orzeczeniu tym stwierdza się, że dla uznania danej czynności za opodatkowaną dostawę towarów, nie ma znaczenia to, czy dochodzi do przeniesienia własności według prawa właściwego dla danego kraju. Regulacja ta ma zastosowanie do każdego przeniesienia prawa do rozporządzania towarem na inny podmiot, które to przeniesienie skutkuje tym, że strona ta uzyskuje de facto możliwość korzystania z rzeczy tak jak właściciel, nawet jeżeli nie wiąże się to z przeniesieniem własności. W tym orzeczeniu, odnosząc się do dostawy towarów, Trybunał posłużył się terminem przeniesienia „własności w sensie ekonomicznym”, podkreślając tym samym uniezależnienie opodatkowania od przeniesienia własności towarów. Oznacza to więc, że na gruncie przedmiotowego przepisu kluczowym elementem jest przeniesienie, w istocie rzeczy, praktycznej kontroli nad rzeczą i możliwości dysponowania nią.

Innymi słowy pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania jak właściciel” dotyczy tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak właściciel. Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności, zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawa własności”.

Należy wskazać, że czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, bowiem „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do prawa własności rzeczy. Jednocześnie należy podkreślić, że dla celów powstania obowiązku podatkowego dokonanie czynności następuje z chwilą jej faktycznego dokonania, za wyjątkiem przypadków, w których przepisy ustawy określają wprost ten moment. W konsekwencji postanowienia umów cywilnoprawnych o uznaniu dostawy towarów za dokonaną pozostają bez znaczenia dla celów powstania obowiązku podatkowego, mogą pełnić jedynie funkcję pomocniczą w przypadku zaistnienia wątpliwości.

Według art. 13 ust. 1 ustawy:

Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

Zatem dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel).

Ponadto należy wskazać, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot prawa do rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. Podkreślić należy, że zakwalifikowanie danej transakcji jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy, wymaga czasowego i materialnego związku pomiędzy dostawą danego towaru i jego transportem.

Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy:

W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano tej dostawy, z zastrzeżeniem ust. 4.

Z powołanego przepisu wynika, że dokonanie dostawy w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów rozpoczyna bieg szczególnego rodzaju terminu wyznaczającego moment powstania obowiązku podatkowego. Termin ten kończy bieg w 15. dniu miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy. Do czasu upływu 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy, wystawienie faktury dokumentującej dostawę skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w momencie jej wystawienia. Natomiast w przypadku gdy do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy, faktura nie jest wystawiona, obowiązek podatkowy powstaje niezależnie od daty wystawienia faktury w 15. dniu miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy.

Ponadto, stosownie do art. 353¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

Zgodnie z art. 544 § 1 ustawy:

Jeżeli rzecz sprzedana ma być przesłana przez sprzedawcę do miejsca, które nie jest miejscem spełnienia świadczenia, poczytuje się w razie wątpliwości, że wydanie zostało dokonane z chwilą, gdy w celu dostarczenia rzeczy na miejsce przeznaczenia sprzedawca powierzył ją przewoźnikowi trudniącemu się przewozem rzeczy tego rodzaju.

Jak stanowi art. 544 § 2 Kodeksu cywilnego:

Jednakże kupujący obowiązany jest zapłacić cenę dopiero po nadejściu rzeczy na miejsce przeznaczenia i po umożliwieniu mu zbadania rzeczy.

Ponadto jak stanowi art. 548 § 1 Kodeksu cywilnego:

Z chwilą wydania rzeczy sprzedanej przechodzą na kupującego korzyści i ciężary związane z rzeczą oraz niebezpieczeństwo przypadkowej utraty lub uszkodzenia rzeczy.

Z przywołanych przepisów Kodeksu cywilnego wynika, że wydanie rzeczy następuje z chwilą powierzenia rzeczy przez sprzedawcę przewoźnikowi z poleceniem dostarczenia rzeczy do miejsca przeznaczenia uzgodnionego wcześniej z kupującym. Z chwilą, w której rzecz została powierzona przewoźnikowi, następuje formalne spełnienie świadczenia przez sprzedawcę, a na kupującego przechodzą korzyści i ciężary związane z rzeczą.

Z kolei kwestie dotyczące terminu wystawienia faktur reguluje art. 106i ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 106i ust. 1 ustawy:

Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-9.

Według art. 106i ust. 7 ustawy o VAT:

Faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 60. dnia przed:

1) dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi;

2) otrzymaniem, przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi, całości lub części zapłaty.

Powołane przepisy wyraźnie wskazują, że podatnik jest zobowiązany do wystawienia faktury nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy lub wykonano usługę, lecz nie wcześniej niż 60. dnia przed dokonaniem tej dostawy lub wykonaniem usługi.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem VAT zarejestrowanym dla potrzeb transakcji wewnątrzunijnych.

Prowadzą Państwo produkcję okien drewnianych i drzwi, które sprzedawane są do odbiorcy z siedzibą w (...).

Organizacja transportu sprzedawanych produktów należy do Państwa. Zawarli Państwo umowę z zewnętrzną firmą spedycyjną, która odpowiedzialna jest za większość transportów produktów z Państwa fabryki do magazynu (...) odbiorcy lub miejsc wskazanych przez zamawiającego. Ponadto, część transportów realizowanych przez mniejsze firmy transportowe odbywa się na zasadzie zleceń, bez zawarcia pisemnej umowy o świadczenie usług transportowych.

W transakcjach sprzedaży stosują Państwo zasady dostawy Incoterms – DAP. Zasada dostawy DAP oznacza, że cena za produkt obejmuje koszty dostawy do wskazanego miejsca. W takiej sytuacji cena którą Państwo otrzymują za sprzedawane produkty obejmuje również koszt dostawy towarów do miejsca wskazanego w zamówieniu. Oznacza to, że koszty transportu, w tym przypadku faktury od zewnętrznych firm spedycyjnych, ponoszą Państwo.

Są Państwo odpowiedzialni za załadunek produktów na samochody zewnętrznych firm spedycyjnych. Po załadowaniu nie ponoszą już Państwo ryzyka utraty produktów, które przechodzi na firmę spedycyjną. Wskazują Państwo w dokumentach transportowych CMR miejsce dostawy. Po momencie w którym samochód opuszcza teren fabryki Państwa Spółki, nie mają już Państwo wpływu na wybór trasy transportu. Określają Państwo jedynie miejsce docelowe gdzie transport ma się zakończyć.

(...) odbiorca przejmuje fizyczne władztwo nad produktami w momencie ich dostawy do miejsca wskazanego w zamówieniu. Państwo tracą natomiast fizyczne władztwo nad produktami w momencie ich załadunku na samochody firm spedycyjnych w siedzibie Państwa firmy. Od momentu załadunku produktów na samochody to firma spedycyjna decyduje o trasie transportu do miejsca dostawy wskazanego w zamówieniu. Nie zawarli Państwo z (...) odbiorcą pisemnej umowy na dostawy produktów. Ustalenia dotyczące warunków dostawy, tj. przedmiotu dostawy, ceny, terminu i miejsca dostawy zawarte są w zamówieniach składanych w formie korespondencji mailowej.

Otrzymują Państwo zapłatę za sprzedawane produkty po dokonaniu dostawy do (...) odbiorcy.

Przyjmują Państwo, że do dostawy produktów, czyli przeniesienia praw do ich dysponowania jak właściciel, dochodzi w momencie wydania produktów spedytorowi, który przejmuje odpowiedzialność za ich utratę. W momencie dokonania dostawy, czyli załadunku i wyjazdu produktów z fabryki, wystawiają Państwo fakturę sprzedaży na (...) odbiorcę. W tym momencie, tj. w momencie wystawienia faktury dochodzi do powstania obowiązku podatkowego w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów (dalej: WDT).

Przy tak przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego, Państwa wątpliwości, na gruncie podatku od towarów i usług, dotyczą ustalenia czy zgodnie z przepisami art. 106i ustawy o VAT, wystawiają Państwo fakturę sprzedaży w prawidłowym terminie, i czy prawidłowo zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o VAT, czyli w momencie wystawienia faktury, rozpoznają Państwo moment powstania obowiązku podatkowego w przypadku WDT.

Aby odpowiedzieć na Państwa pytanie, należy odwołać się do treści cytowanego wyżej art. 7 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym dostawa towarów następuje z chwilą przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Wskazać należy, że generalnie moment dokonania dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług odpowiada momentowi „wydania towarów”, o którym mowa w art. 544 Kodeksu cywilnego.

Zatem, gdy towar jest wysyłany przez sprzedającego do nabywcy za pośrednictwem przewoźnika (firmy przewozowej/kurierskiej), w przypadku braku odmiennych postanowień umownych regulujących kwestie dotyczące przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, dokonanie dostawy towaru następuje z chwilą wydania towaru podmiotowi, który jest zobowiązany do jego dostarczenia, z tym bowiem momentem sprzedawca przenosi prawo do rozporządzania towarem jak właściciel na nabywcę towaru.

Z przedstawionego przez Państwa opisu wynika, że po załadunku towarów na samochody firm spedycyjnych nie mają Państwo wpływu na sposób ich przewozu, trasę transportu ani przebieg dostawy, a ryzyko utraty towaru przechodzi na przewoźnika. Odbiorca przejmuje fizyczne władztwo nad towarem dopiero w miejscu dostawy, jednak Państwo tracą to władztwo już w momencie załadunku na samochody firm spedycyjnych w siedzibie firmy w (...). Ponieważ nie zawarli Państwo z odbiorcą umowy określającej odmienny moment przeniesienia prawa do rozporządzania towarem, a ustalenia mailowe dotyczą jedynie przedmiotu dostawy, ceny, terminu i miejsca dostarczenia, nie zaś chwili przejścia władztwa ekonomicznego, należy uznać, że w przedstawionych we wniosku okolicznościach, dostawa towarów następuje w momencie wydania ich przewoźnikowi.

Ustalenie momentu dokonania dostawy pozwala przejść do analizy skutków podatkowych na gruncie przepisów dotyczących wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o VAT, WDT ma miejsce wówczas, gdy w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ustawy dochodzi do wywozu towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego. Skoro zatem dostawa – w rozumieniu art. 7 ust. 1 – następuje w momencie wydania towarów przewoźnikowi, to właśnie ta chwila stanowi moment dokonania WDT. Moment ten jest kluczowy dla ustalenia terminu powstania obowiązku podatkowego, który – zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy – powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż piętnastego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy.

W tym miejscu należy odnieść się do regulacji dotyczących wystawiania faktur. Zgodnie z art. 106i ust. 1 ustawy o VAT, fakturę wystawia się nie później niż piętnastego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru. Przepis ten pozostaje w bezpośrednim związku z ustaleniem momentu dostawy, gdyż to właśnie ta data wyznacza miesiąc, w którym powinna zostać wystawiona faktura dokumentująca WDT. Jednocześnie art. 106i ust. 7 ustawy wskazuje, że faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż sześćdziesiąt dni przed dokonaniem dostawy towaru. Oznacza to, że ustawodawca określił zarówno najwcześniejszy, jak i najpóźniejszy dopuszczalny termin wystawienia faktury.

W analizowanym przypadku faktura jest wystawiana przez Państwa w momencie dokonania dostawy, czyli załadunku i wyjazdu produktów z fabryki. W tym momencie, tj. w momencie wystawienia faktury dochodzi do powstania obowiązku podatkowego w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów. Skoro – jak wykazano wyżej – właśnie ta chwila stanowi moment dokonania dostawy w rozumieniu ustawy o VAT, to wystawienie faktury w tym momencie mieści się w granicach czasowych określonych w art. 106i ustawy.

Jeśli zatem dostawa następuje w momencie wydania towarów przewoźnikowi, to wystawienie faktury w tej chwili mieści się w granicach czasowych określonych w art. 106i ustawy o VAT. Faktura wystawiona w momencie wydania towarów przewoźnikowi nie jest wystawiona ani z nadmiernym wyprzedzeniem, ani po upływie terminu przewidzianego przez ustawodawcę. Tym samym należy uznać, że faktura dokumentująca wewnątrzwspólnotową dostawę towarów jest wystawiona w prawidłowym terminie, a obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy – z chwilą jej wystawienia.

Wobec powyższego, Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji wskazać należy, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych oraz konkretnych stanów prawnych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 27 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 109/15).

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622, ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.