Interpretacja 0111-KDIB3-3.4012.216.2026.1.PJ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży realizowanej przez Pana na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, posiadających miejsce zamieszkania na terytorium Polski wpłynął 11 maja 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą.

Głównym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy zgodnie z PKD jest 47.91.Z Pośrednictwo w sprzedaży detalicznej niewyspecjalizowanej.

Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem VAT, nie jest zarejestrowany i nie zamierza się rejestrować do procedury IOSS. W ramach prowadzonej działalność gospodarczej Wnioskodawca zajmuje się handlem towarem w modelu biznesowym znanym powszechnie jako dropshipping – przy udziale platformy (...). Na stronie Wnioskodawca oferuje sprzęt elektroniczny (...). Wnioskodawca nie wyklucza rozszerzenia w przyszłości swojej oferty o inne produkty.

W ramach przyjętego modelu sprzedaży, Wnioskodawca za pośrednictwem własnej strony internetowej (sklepu internetowego) sprzedaje produkty należące do zagranicznych sprzedawców z Chin. Wnioskodawca nie wyklucza, że w przyszłości otworzy więcej sklepów internetowych, które będą oparte na tożsamym modelu biznesowym.

Z pomocą prowadzonej strony internetowej Wnioskodawca:

1. zbiera zamówienia Klientów na interesujący ich towar (wyłącznie ten, który znajduje się w ofercie sklepu);

2. przekazuje zamówienia do realizacji przez chińskiego dostawcę,

3. obsługuje płatności: pobiera płatność od Klienta i po potrąceniu przysługującej prowizji (która wynika z różnicy pomiędzy ceną produktu oferowanego przez Wnioskodawcę pomniejszonej o prowizję pobieraną przez platformę (...) a ceną, którą Wnioskodawca uiszcza na rzecz chińskiego dostawcy) przekazuje należność sprzedawcy z Chin,

4. odpowiada na pytania Klientów i ewentualnie uczestniczy w procesie reklamacyjnym produktów.

Wnioskodawca wystawia wybrane przez siebie produkty chińskiego sprzedawcy na własnej stronie internetowej. Strona internetowa jest obsługiwana i zarządzana jest wyłącznie przez Wnioskodawcę: tworzone są opisy towarów w języku polskim, dodawane dodatkowe opisy oraz edycje graficzne zdjęć towarów - celem dostosowania prezentowanych towarów do potrzeb odbiorcy. Wnioskodawca sam ustala cenę oferowanych towarów.

Klienci zawsze składają zamówienia na towary za pośrednictwem strony internetowej Wnioskodawcy. Przed złożeniem zamówienia Klient jest zobligowany do zaakceptowania regulaminu strony internetowej, wypełnienia danych dostawy, które zostaną przekazane sprzedawcy oraz do zapłaty za zamówienie.

Klient po zakupie wpłaca pieniądze za pośrednictwem platformy (...), która po potrąceniu stosownej prowizji wpłaca pozostałą kwotę bezpośrednio na konto Wnioskodawcy, a Wnioskodawca zamawia dla Klienta produkt na rzecz Klienta u chińskiego dostawcy i dokonuje płatności za pośrednictwem swojego rachunku bankowego. Tym samym, Wnioskodawca pośredniczy w płatnościach oraz zamówieniach. Rzeczywistym wynagrodzeniem Wnioskodawcy jest w tym przypadku kwota prowizji, rozumiana jako różnica między kwotą wpłaconą przez Klienta pomniejszoną o prowizję potrącaną przez platformę (...), a kwotą przekazaną do sprzedawcy z Chin tytułem zapłaty za zamówiony towar. Zapłata obejmuje cenę samego towaru oraz koszty transportu, a także ewentualne inne należności. Wartość przesyłek dostarczanych Klientom nie przekroczy wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 150 euro.

Proces wysyłki i dostawy towaru realizowany jest w całości przez chińskiego sprzedawcę. O tym, że dostawa realizowana jest z Azji Klient jest informowany na stronie internetowej Wnioskodawcy. Sprzedawca chiński ma dostęp do prowadzonej przez Wnioskodawcę strony internetowej, w momencie zrealizowania zamówienia przez Klienta i dokonaniu przez niego płatności, sprzedawca ten widzi transakcje w systemie, dane Klienta, adres oraz zakupiony produkt, następnie wysyła towar bezpośrednio do Klienta. Produkty nie są zamawiane w żaden inny sposób. Zakupiony w ten sposób towar nie trafia do Wnioskodawcy jako „pośrednika” w łańcuchu dostawy, lecz zawsze wysyłany jest bezpośrednio do Klienta. W żadnym momencie Wnioskodawca nie otrzymuje fizycznie towaru, a jedynie „pośredniczy” w sprzedaży towarów będących własnością podmiotu zagranicznego. Wnioskodawca nie ma podpisanej umowy pośrednictwa ze sprzedawcą z Chin. Sposób ustalania wynagrodzenia Wnioskodawcy i zakres świadczeń jest wynikiem prowadzonej za pośrednictwem strony internetowej Wnioskodawcy działalności: zakresu produktów, narzuconej marży. Od chińskiego sprzedawcy Wnioskodawca otrzymuje faktury za zakup wraz z zestawieniem poszczególnych transakcji.

Klientami są osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, posiadające miejsce zamieszkania na terytorium Polski.

Sprzedawcami są kontrahenci z Chin. Transport towaru rozpoczyna się na terytorium Chin, a jego import może przebiegać według jednego z następujących wariantów:

-        Import w Polsce, towary są importowane bezpośrednio na terytorium Polski, a następnie dostarczane do Klienta posiadającego miejsce zamieszkania w Polsce,

-        Import w innym państwie członkowskim UE, towary są importowane w innym kraju Unii Europejskiej, po czym dostarczane do Klienta na terytorium Polski.

W każdej z powyższych konfiguracji towar nie trafia fizycznie do Wnioskodawcy jest wysyłany bezpośrednio do Klienta. W zakresie dokonywanej wysyłki sprzedawca z Chin korzysta wyłącznie z danych Klienta, nie są wskazywane dane Wnioskodawcy. Wnioskodawca jest całkowicie wyłączony z procesu dokonywanej dostawy. Z tego względu Wnioskodawca nie pełni roli importera. Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego ani nie występuje jako przedstawiciel Klienta w rozumieniu przepisów celnych ani w charakterze przedstawiciela bezpośredniego, ani pośredniego. Obowiązki związane z dokonaniem formalności importowych nie spoczywają na Wnioskodawcy. Z informacji uzyskanych przez Wnioskodawcę od chińskiego dostawcy wynika, że importerem jest każdorazowo Klient. To czy podatek VAT z tytułu importu jest faktycznie odprowadzany leży poza gestią Wnioskodawcy.

Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że realizowana na rzecz Klientów dostawa towarów nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów lub usług na terytorium UE?

Pana stanowisko w sprawie

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: u.p.t.u.) opodatkowaniu podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2. eksport towarów;

3. import towarów na terytorium kraju;

4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju, przez które - w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 u.p.t.u.: rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Stosownie do art. 2 pkt 3 u.p.t.u.: przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (...).

Jak stanowi art. 2 pkt 5 u.p.t.u.: przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.

W świetle art. 2 pkt 6 u.p.t.u.: towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 2 pkt 22 u.p.t.u.: przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Z kolei art. 2 pkt 7 u.p.t.u. stanowi, że: przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.

Definicja ustawowa importu towarów kładzie nacisk przede wszystkim na czynność faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu, czy stosunek prawny w ramach którego dokonano przywozu, gdyż jeżeli towar został faktycznie przywieziony, to ma miejsce import.

Stosownie do art. 7 ust. 1 u.p.t.u.: przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt. 1 u.p.t.u.: miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Jednocześnie zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 u.p.t.u.: miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.

Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d u.p.t.u.:

2. W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.

2a. W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę, który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego dostawie.

2b. W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.

2c. W przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.

2d. przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego niż pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.

W świetle art. 22 ust. 2e u.p.t.u.: w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego przez:

1) pierwszego dostawcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;

2) ostatniego nabywcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie dokonanej do tego nabywcy.

W myśl art. 22 ust. 3 u.p.t.u.: w przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę towarów, która:

1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;

2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

Stosownie do art. 22 ust. 4 u.p.t.u.: w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów. W myśl art. 22 ust. 4 u.p.t.u. w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium kraju.

Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca opodatkowania dostaw towarów. Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy o VAT powinien być interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja łańcuchowa) na terytorium kraju opodatkowana jest transakcja stanowiąca import towarów - to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu), ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma). Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy: miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.

Przenosząc powyższe na przedstawiony we wniosku stan faktyczny należy wskazać, że Wnioskodawca jest drugim w kolejności podmiotem biorącym udział w transakcji łańcuchowej na zasadach B2B2C przy czym pierwszym podmiotem jest chiński dostawca a ostatnim konsument na rzecz którego realizowana jest dostawa towaru. Towar wysyłany jest bezpośrednio z kraju trzeciego do Polski (państwo importu) lub z kraju trzeciego na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE (państwo importu) skąd dalej trafia bezpośrednio do Klienta. Wnioskodawca nie bierze udziału w wysyłce tego towaru.

Do ustalenia miejsca opodatkowania przedmiotowej transakcji, w której to Wnioskodawca dokonuje sprzedaży towarów na rzecz Klienta ostatecznego istotna jest informacja, że w transakcji tej jako importer towarów rozliczający podatek z tego tytułu będzie występował ostateczny Klient.

Jak wcześniej wskazano, Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego, ani nie występuje jako przedstawiciel Klienta (bezpośredni lub pośredni). A zatem w sytuacji, gdy importerem nie jest Wnioskodawca, a ostateczny Klient, to dostawa między Wnioskodawcą a Klientem (B2C) nie będzie podlegała opodatkowaniu ani w Polsce (w przypadku importu bezpośrednio do Polski) ani też w innym państwie członkowskim UE (w przypadku importu w innym państwie członkowskim UE).

W sytuacji, gdy podatnikiem z tytułu importu towarów jest ostateczny Klient to miejsce świadczenia dostawy towarów dokonanej na rzecz tego Klienta należy określić na podstawie zasady ogólnej, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy. Dostawa ta więc podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w miejscu rozpoczęcia wysyłki, tj. terytorium kraju trzeciego jako dostawa towarów następująca przed importem (zaimportowania) towarów.

Reasumując, sprzedaż towarów przez Wnioskodawcę nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce ani na terytorium innego państwa członkowskiego UE, tylko na terytorium państwa trzeciego (Chiny).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej ustawą

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:

Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy:

Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej […].

Jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy:

Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:

Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:

Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Z kolei art. 2 pkt 7 ustawy stanowi, że:

Import towarów to przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.

Definicja ustawowa importu towarów kładzie nacisk przede wszystkim na czynność faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu, czy stosunek prawny w ramach którego dokonano przywozu, gdyż jeżeli towar został faktycznie przywieziony, to ma miejsce import.

Natomiast w myśl art. 2 pkt 22b ustawy o VAT:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży na odległość towarów importowanych – rozumie się przez to dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych przez dostawcę lub na jego rzecz, w tym wtedy, gdy dostawca uczestniczy pośrednio w transporcie lub wysyłce towarów, z terytorium państwa trzeciego do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego, który jest:

a) podatnikiem podatku od towarów i usług lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od towarów i usług, którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9, lub

b) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów odpowiadającego wewnątrzwspólnotowemu nabyciu towarów, o którym mowa w art. 9, lub

c) podmiotem niebędącym podatnikiem

- pod warunkiem że dostarczane towary nie są nowymi środkami transportu ani towarami, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2.

Jak stanowi art. 7a ustawy o VAT:

1. W przypadku gdy podatnik ułatwia, poprzez użycie interfejsu elektronicznego, takiego jak platforma, platforma handlowa, portal lub podobne środki, zwanego dalej „interfejsem elektronicznym”, sprzedaż na odległość towarów importowanych w przesyłkach o wartości rzeczywistej nieprzekraczającej wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 150 euro, uznaje się, że podatnik ten samodzielnie otrzymał towary i dokonał ich dostawy.

2. W przypadku gdy podatnik ułatwia, poprzez użycie interfejsu elektronicznego, dokonanie na terytorium Unii Europejskiej przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej:

1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość lub

2) dostawy towarów na rzecz podmiotu niebędącego podatnikiem

- uznaje się, że podatnik, który ułatwia tę dostawę, samodzielnie otrzymał towary i dokonał ich dostawy.

3. Przez ułatwianie, o którym mowa w ust. 1 i 2, rozumie się ułatwianie w rozumieniu art. 5b rozporządzenia 282/2011.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy,

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel […].

Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy, „dostawa” oznacza wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamianę, darowiznę, oraz każdą inną czynność, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego rezultatu). Przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego. W konsekwencji pojęcie „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem.

Pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” - zawarte w art. 7 ust. 1 ustawy - dotyczy tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak właściciel. Należy przy tym uznać, że chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Ponieważ istotą dostawy towarów nie jest przeniesienie prawa własności, zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawa własności”. Co więcej, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, ponieważ „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy;

Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1b i 1c ustawy:

Miejscem dostawy towarów jest w przypadku:

1b) sprzedaży na odległość towarów importowanych na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów do nabywcy - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie zakończenia wysyłki lub transportu do nabywcy;

1c) sprzedaży na odległość towarów importowanych na terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów do nabywcy – terytorium tego państwa członkowskiego, pod warunkiem że podatek lub podatek od wartości dodanej z tytułu dostawy tych towarów ma zostać zadeklarowany w procedurze szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 9, lub na zasadach odpowiadających tym regulacjom.

Jak stanowi art. 22 ust. 2 ustawy:

W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.

W świetle art. 22 ust. 2e ustawy:

W przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę towarów, która:

1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;

2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

Na mocy art. 22 ust. 3 ustawy o VAT:

W przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę towarów, która:

1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;

2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

Zgodnie z art. 22 ust. 3a ustawy:

W przypadku dostaw towarów, o których mowa w art. 7a ust. 1 i 2, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane dostawie towarów dokonanej przez podatnika, który ułatwia dostawę towarów.

Jednocześnie w myśl art. 22 ust. 3b ustawy:

Przepisy ust. 2-2e nie mają zastosowania do dostaw towarów, o których mowa w art. 7a ust. 1 i 2, dokonywanych na rzecz podatnika ułatwiającego dostawy towarów oraz przez tego podatnika.

Przy tym stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy:

W przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów.

Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca opodatkowania dostaw towarów. Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy o VAT powinien być interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja łańcuchowa) na terytorium kraju opodatkowana jest transakcja stanowiąca import towarów - to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu), ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).

Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy:

Miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.

Jak wynika z opisu sprawy w ramach prowadzonej działalność gospodarczej zajmuje się Pan handlem towarem w modelu biznesowym znanym powszechnie jako dropshipping – przy udziale platformy (...). W ramach przyjętego modelu sprzedaży, za pośrednictwem własnej strony internetowej (sklepu internetowego) sprzedaje Pan produkty należące do zagranicznych sprzedawców z Chin. Nie wyklucza Pan, że w przyszłości otworzy więcej sklepów internetowych, które będą oparte na tożsamym modelu biznesowym. Z pomocą prowadzonej strony internetowej:

1. zbiera Pan zamówienia Klientów na interesujący ich towar (wyłącznie ten, który znajduje się w ofercie sklepu);

2. przekazuje Pan zamówienia do realizacji przez chińskiego dostawcę,

3. obsługuje Pan płatności: pobiera płatność od Klienta i po potrąceniu przysługującej prowizji (która wynika z różnicy pomiędzy ceną oferowanego produktu pomniejszonej o prowizję pobieraną przez platformę (...) a ceną, którą Pan uiszcza na rzecz chińskiego dostawcy) przekazuje należność sprzedawcy z Chin,

4. odpowiada Pan na pytania Klientów i ewentualnie uczestniczy w procesie reklamacyjnym produktów.

Klienci zawsze składają zamówienia na towary za pośrednictwem Pana strony internetowej. Przed złożeniem zamówienia Klient jest zobligowany do zaakceptowania regulaminu strony internetowej, wypełnienia danych dostawy, które zostaną przekazane sprzedawcy oraz do zapłaty za zamówienie. Klient po zakupie wpłaca pieniądze za pośrednictwem platformy (...), która po potrąceniu stosownej prowizji wpłaca pozostałą kwotę bezpośrednio na Pana konto, a Pan zamawia dla Klienta produkt na rzecz Klienta u chińskiego dostawcy i dokonuje płatności za pośrednictwem swojego rachunku bankowego. Proces wysyłki i dostawy towaru realizowane są w całości przez chińskiego sprzedawcę. O tym, że dostawa realizowana jest z Azji Klient jest informowany na Pana stronie internetowej. Sprzedawca chiński ma dostęp do prowadzonej przez Wnioskodawcę strony internetowej, w momencie zrealizowania zamówienia przez Klienta i dokonaniu przez niego płatności, sprzedawca ten widzi transakcje w systemie, dane Klienta, adres oraz zakupiony produkt, następnie wysyła towar bezpośrednio do Klienta. Zakupiony w ten sposób towar nie trafia do Pana jako „pośrednika” w łańcuchu dostawy, lecz zawsze wysyłany jest bezpośrednio do Klienta. W żadnym momencie Pan nie otrzymuje fizycznie towaru, a jedynie „pośredniczy” w sprzedaży towarów będących własnością podmiotu zagranicznego. Klientami są osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, posiadające miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Sprzedawcami są kontrahenci z Chin. Transport towaru rozpoczyna się na terytorium Chin, a jego import może przebiegać według jednego z następujących wariantów:

-        Import w Polsce, towary są importowane bezpośrednio na terytorium Polski, a następnie dostarczane do Klienta posiadającego miejsce zamieszkania w Polsce,

-        Import w innym państwie członkowskim UE, towary są importowane w innym kraju Unii Europejskiej, po czym dostarczane do Klienta na terytorium Polski.

W zakresie dokonywanej wysyłki sprzedawca z Chin korzysta wyłącznie z danych Klienta, nie są wskazywane Pana dane.

Zatem, opisana w stanie faktycznym sprzedaż, która jest realizowana przez Pana na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, posiadających miejsce zamieszkania na terytorium Polski stanowi odpłatną dostawę towarów. W przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z transakcją łańcuchową. W transakcji uczestniczą trzy podmioty: sprzedawca z Chin, Pan oraz ostateczny klient. Zamawia Pan towar u chińskiego dostawcy, a towar wysyłany jest bezpośrednio z Chin do Polski (ostatecznego klienta) w łańcuchu sprzedaży. W opisanym przypadku mamy do czynienia z transakcją, w której można mówić o relacji podmiotu chińskiego dokonującego sprzedaży na Pana rzecz (B2B), następnie Panem dokonującym sprzedaży na rzecz ostatecznego Klienta (B2C), a więc jest to relacja B2B2C.

Kluczowe jest ustalenie, kto jest podatnikiem z tytułu importu towarów. Towar jest wysyłany bezpośrednio od sprzedawców z Chin do końcowego odbiorcy na terytorium Polski i to na odbiorcy końcowym spoczywa obowiązek rozliczenia się w deklaracji importowej.

Nie jest Pan importerem towarów. Nie dokonuje Pan zgłoszeń celnych ani nie działa jako przedstawiciel klienta. W tej sytuacji nie stosuje się art. 22 ust. 4 ustawy o VAT. Przepis ten dotyczy dostaw dokonywanych przez importera, a Pan nie pełni tej roli.

Tym samym w sytuacji, gdy w stanie faktycznym opisanym we wniosku, podatnikiem z tytułu importu towarów jest klient (odbiorca końcowy) kupujący od Pana towar, to miejscem dostawy towarów dokonanej przez Pana na rzecz tego klienta zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT jest miejsce rozpoczęcia wysyłki, tj. terytorium kraju trzeciego.

W związku z powyższym, sprzedaż opisana w stanie faktycznym, która jest realizowana przez Pana na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, posiadających miejsce zamieszkania na terytorium Polski, nie podlega opodatkowaniu VAT na terytorium UE.

Tym samym Pana stanowisko przedstawione we wniosku jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zaznaczenia wymaga, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622, ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...).

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.