Interpretacja 0111-KDIB3-3.4012.42.2026.4.MW

Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe

 

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

Pana wniosek z 26 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia, czy w związku ze sprzedażą nieruchomości będzie Pan działał w charakterze podatnika wpłynął 26 stycznia 2026 r.

 

Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 4 marca 2026 r.(data wpływu 4 marca 2026 r.).

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

 

W roku 2013 otrzymał Pan w drodze darowizny nieruchomość rolną od Pana cioci (siostry Pana mamy) w ramach ojcowizny po Pana przedwcześnie zmarłej mamie. Od momentu nabycia do dnia dzisiejszego minęło ponad 5 lat podatkowych. Przez cały ten okres nieruchomość stanowiła Pana majątek prywatny i nie była wykorzystywana do działalności gospodarczej. W celu ułatwienia sprzedaży i uzyskania ceny rynkowej, dokonał Pan geodezyjnego podziału nieruchomości na mniejsze działki oraz uzyskał Pan dla nich decyzje o warunkach zabudowy (WZ). Nie podejmował Pan i nie planuje podejmować działań polegających na uzbrojeniu terenu (doprowadzenie mediów: woda, prąd, gaz), budowie dróg dojazdowych czy ogrodzeniu działek. Sprzedaż działek będzie odbywać się sukcesywnie, w miarę znajdowania nabywców, przy wykorzystaniu standardowych ogłoszeń dla osób prywatnych.

 

Z uwagi na odległość Pana zamieszkania, która wynosi ponad 300 km, okazjonalna pomoc osoby trzeciej ogranicza się wyłącznie do kwestii technicznych (udostępnienie terenu do wglądu), natomiast wszelkie decyzje gospodarcze i negocjacje prowadzone są osobiście przez Pana.

 

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że:

   - Geodezyjny podział nieruchomości nastąpił w roku 2022;

   - W wyniku podziału nieruchomości w miejscowości (…) oznaczonej numerem geodezyjnym (…) powstało 17 działek o numerach: (…);

   - Podział nieruchomości nie wymagał wystąpienia o wydanie warunków zabudowy;

   - Nie prowadził Pan i nie prowadzi działalności gospodarczej;

   - Nie jest Pan zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług;

   - Nie ma Pan statusu rolnika ryczałtowego;

   - Od momentu otrzymania nieruchomości w drodze darowizny, została ona udostępniona na zasadzie nieodpłatnego użyczenia. Zgodnie z Pana wiedzą i intencją, nieruchomość ta nie jest wykorzystywana do prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej ani zarobkowej. Zarówno przed podziałem, jak i po podziale, działki stanowiły dla Pana wyłącznie lokatę kapitału na przyszłość, z myślą o wsparciu rodziny (dzieci i wnuków). Nie podejmował Pan żadnych działań, które nadawałyby temu użyczeniu charakter komercyjny;

   - Nie był Pan ani nie jest rolnikiem, nie prowadzi Pan działalności rolniczej i nie sprzedaje żadnych produktów rolnych;

   - Działki nie były i nie są udostępniane osobom trzecim na podstawie umów o charakterze komercyjnym (takich jak najem, czy dzierżawa). Jedyną formą udostępnienia terenu jest forma opisana w punkcie 7 [udostępnienie na zasadzie nieodpłatnego użyczenia - przypis Organu];

   - Żadna z działek nie jest zabudowana;

   - Żadna z działek nie była wydzierżawiana na cele działalności rolniczej ani na żadne inne cele;

   - Odległość Pana zamieszkania wynosi ponad 300 km. Z tego względu korzysta Pan z nieodpłatnej pomocy celem udostępnienia terenu do wglądu. Decyzje gospodarcze i negocjacje są prowadzone przez Pana;

   - Z osobą trzecią łączy Pana relacja o charakterze prywatnym, a pomoc opiera się na ustnej, nieodpłatnej umowie użyczenia usług (tzw. zlecenia nieodpłatnego). Nie jest to relacja o charakterze zawodowym ani handlowym; pomoc ta ogranicza się jedynie do kwestii techniczno-organizacyjnych (wskazanie w terenie, której działki dotyczy zapytanie), bez prawa do reprezentowania Pana w negocjacjach, czy podejmowania decyzji gospodarczych;

   - Pomoc osoby trzeciej będzie nieodpłatna;

   - Środki, które otrzyma Pan ze sprzedaży działek chce Pan przeznaczyć na pomoc Pana dzieciom i wnukom oraz na polepszenie Pana i Pana małżonki warunków mieszkaniowych;

   - W przeszłości nie zbywał Pan żadnej nieruchomości. Jedyną nieruchomością jaką Pan posiada jest wspólne z Pana małżonką mieszkanie w starym bloku na 3 piętrze bez windy. Marzy się Panu zmiana mieszkania na coś, gdzie na stare lata nie będzie się Pan musiał  „wdrapywać” tak wysoko. Ponadto jedna z Pana córek, której między innymi chciałby Pan pomóc ma czwórkę małych dzieci i mieszka w 6 osób na mieszkaniu o powierzchni (…) m² a pozostała dwójka Pana dzieci, która założyła własne rodziny nie posiada żadnych nieruchomości i mieszka w wynajętych lokalach bez możliwości uzyskania kredytu na własne mieszkanie;

   - W przyszłości nie planuje Pan nabywania i sprzedaży nieruchomości.

 

Pytanie w zakresie podatku VAT (pytanie nr 2 we wniosku)

 

Czy w związku ze sprzedażą wydzielonych działek będzie Pan uznany za podatnika podatku VAT?

 

Pana stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług

Uważa Pan, że nie będzie Pan podatnikiem VAT. Zgodnie z orzecznictwem TSUE (sprawa C-180/08) oraz ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych (np. NSA), sama liczba działek, ich podział oraz uzyskanie warunków zabudowy nie przesądzają o prowadzeniu działalności gospodarczej. Brak aktywnych działań w zakresie marketingu oraz brak uzbrajania gruntu (inwestowania w infrastrukturę) świadczy o tym, że nie podejmuje Pan działań podobnych do profesjonalnych handlowców nieruchomościami.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Według art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości, dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii uznania Pana za podatnika w związku ze sprzeda istotne jest, czy w celu dokonania sprzedaży 17 działek o numerach: (…) będących przedmiotem wniosku, podjął lub podejmie Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

Inaczej jest natomiast - jak wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Z opisu zdarzenia przyszłego i uzupełnienia wniosku wynika, że w 2013 r. otrzymał Pan w drodze darowizny nieruchomość rolną. Przez cały ten okres nieruchomość stanowiła Pana majątek prywatny i nie była wykorzystywana do działalności gospodarczej. W celu ułatwienia sprzedaży i uzyskania ceny rynkowej, dokonał Pan geodezyjnego podziału nieruchomości na mniejsze działki oraz uzyskał Pan dla nich decyzje o warunkach zabudowy. W wyniku podziału działki nr (…) powstało 17 działek o numerach: (…). Podział nieruchomości nie wymagał wystąpienia o wydanie warunków zabudowy. Nie podejmował Pan i nie planuje podejmować działań polegających na uzbrojeniu terenu (doprowadzenie mediów: woda, prąd, gaz), budowie dróg dojazdowych czy ogrodzeniu działek. Wskazał Pan, że sprzedaż działek będzie odbywać się sukcesywnie, w miarę znajdowania nabywców, przy wykorzystaniu standardowych ogłoszeń dla osób prywatnych. Z uwagi na odległość Pana zamieszkania, która wynosi ponad 300 km, korzysta Pan z okazjonalnej pomocy osoby trzeciej, która ogranicza się wyłącznie do kwestii technicznych (udostępnienie terenu do wglądu), natomiast wszelkie decyzje gospodarcze i negocjacje prowadzone są osobiście przez Pana.

Ponadto wskazał Pan, że prowadził Pan i nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest Pan zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, nie ma Pan statusu rolnika ryczałtowego.

Działki nie były i nie są udostępniane osobom trzecim na podstawie umów o charakterze komercyjnym (takich jak najem, czy dzierżawa). Jedyną formą udostępnienia terenu jest forma nieodpłatnego użyczenia. Żadna z działek nie była wydzierżawiana na cele działalności rolniczej ani na żadne inne cele.

Pana wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy w związku ze sprzedażą wydzielonych działek będzie Pan uznany za podatnika podatku VAT.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Jak wyjaśniono wyżej w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku prywatnego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

W odniesieniu do sprzedaży o numerach: (…) należy uznać, że brak jest przesłanek pozwalających uznać Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. W analizowanej sprawie brak jest bowiem przesłanek świadczących o takiej aktywności Pana w przedmiocie sprzedaży działek, które mogłyby być porównywalne do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpi bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż nieruchomości wypełniać będzie przesłanki działalności gospodarczej. Nie podejmuje Pan aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Działki będące przedmiotem sprzedaży nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej ani w działalności rolniczej. Nie jest i nie był Pan czynnym podatnikiem podatku VAT. Działki nigdy nie były przedmiotem najmu ani dzierżawy, poza nieodpłatnym użyczeniem. Nie podejmował Pan i nie planuje podejmować działań polegających na uzbrojeniu terenu (doprowadzenie mediów: woda, prąd, gaz), budowie dróg dojazdowych czy ogrodzeniu działek. Sprzedaż działek będzie odbywać się sukcesywnie, w miarę znajdowania nabywców, przy wykorzystaniu standardowych ogłoszeń dla osób prywatnych. Nie planuje Pan nabywania i sprzedaży nieruchomości w przyszłości.

Jedynymi działaniami jakie zostały podjęte przez Pana to podział działki, którą nabył Pan w drodze darowizny oraz wystąpienie o warunki zabudowy dla działek powstałych w wyniku tego podziału - o numerach: (…), których to czynności nie można potraktować jako działalność handlową.

Zatem działania podejmowane przez Pana należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Sprzedając ww. działki skorzysta Pan z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, gdyż nie wypełni Pan przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy i nie wystąpi w roli podatnika podatku od towarów i usług prowadzącego działalność gospodarczą w stosunku do tych transakcji.

Tym samym sprzedając działki o numerach: (…) nie będzie występował Pan w charakterze podatnika podatku VAT, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. W konsekwencji sprzedaż ww. działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Tym samym, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Informujemy ponadto, że niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Wskazuję, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem, wydana interpretacja dotyczy tylko Pana i nie wywołuje skutków podatkowych dla współwłaścicieli.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.

Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zwrócić należy uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku (zapytania). Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - w wydanej interpretacji rozpatrzone.

 

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

 

   - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

 

   - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

 

   - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

 

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

 

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

 

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

 

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

 

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.