Wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty rozliczenia nabycia samochodu osobowego oraz zwrotu nadpłaty podatku od towarów i usług.
Podatnik (czynny podatnik VAT) nabył samochód osobowy od kontrahenta z Niemiec, ale pojazd pochodził ze Szwajcarii (państwo trzecie). Błędnie zakwalifikował transakcję jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (WNT), złożył informację VAT-23 i zapłacił VAT. Następnie podczas rejestracji pojazdu dowiedział się, że jest to import z państwa trzeciego, dokonał odprawy celnej…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty rozliczenia nabycia samochodu osobowego oraz zwrotu nadpłaty podatku od towarów i usług wpłynął 28 stycznia 2026 r. Uzupełnił go Pan pismem z 3 marca 2026 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie Organu.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Prowadzi Pan działalność gospodarczą i jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W dniu (...) września 2025 r. nabył Pan samochód osobowy od kontrahenta posiadającego siedzibę firmy na terytorium Niemiec. Po dokonaniu niezbędnych czynności związanych z zakupem, pojazd został przetransportowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Pozostając w przekonaniu, iż przedmiotowe nabycie stanowiło wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług rozliczył Pan podatek VAT w Polsce jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów oraz zapłacił należną akcyzę. W październiku 2025 r. kontaktował się Pan z Urzędem (...), w celu rejestracji nabytego pojazdu. Pracownik Urzędu (...), poinformował Pana o obowiązku uiszczenia należności publicznoprawnych, w tym cła, podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów, z uwagi na fakt, iż przedmiotowy pojazd pochodzi ze Szwajcarii, tj. z państwa trzeciego nienależącego do Unii Europejskiej. W konsekwencji powyższego został Pan zobowiązany do dokonania odprawy celnej, w ramach której uiścił Pan należne cło, podatek akcyzowy oraz podatek VAT z tytułu importu towarów. W efekcie powyższego doszło do zapłaty podatku VAT dwukrotnie: po raz pierwszy – w związku z błędnym zakwalifikowaniem transakcji jako wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (w załączeniu przelew z dnia (...) października 2025 r. na kwotę (...)) po raz drugi – prawidłowo, jako podatek VAT oraz cło należny z tytułu importu towarów z państwa trzeciego (w załączeniu przelew z dnia (...) października 2025 r. na kwotę (...)).
W uzupełnieniu wniosku, odpowiadając na wezwanie Organu wskazał Pan ponadto, że:
1. Czy złożył Pan informację o wewnątrzwspólnotowym nabyciu środka transportu VAT-23 oraz opłacił wynikający z niej podatku od towarów i usług?
· Tak. Do wniosku o interpretację zostały załączone dowody zapłaty.
2. Czy przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego od wewnątrzwspólnotowego nabycia środka transportu - samochodu osobowego? Jeśli dokonał Pan odliczenia podatku naliczonego, proszę wskazać czy było to odliczenie pełnej wysokości podatku, czy 50% kwoty podatku?
· Tak. Przysługuje Panu prawo do odliczenie podatku naliczonego od wewnątrzwspólnotowego nabycia środka transportu. Odliczenie wynosiło 50% kwoty należnego podatku.
3. Na jakich zasadach dokonał Pan rozliczenia podatku od towarów i usług w zakresie importu samochodu osobowego: w zgłoszeniu celnym czy w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu?
· Rozliczenia podatku od towarów i usług w zakresie importu samochodu osobowego dokonał Pan w zgłoszeniu celnym. Załącznik został wysłany w poprzedniej korespondencji.
4. Czy przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego od importu samochodu osobowego? Jeśli dokonał Pan odliczenia podatku naliczonego, proszę wskazać czy było to odliczenie pełnej wysokości podatku, czy 50% kwoty podatku ?
· Dokonał Pan jedynie odliczenia podatku od wewnątrzwspólnotowego nabycia środka transportu. Odliczenie wynosiło 50% kwoty należnego podatku.
Po wydaniu interpretacji indywidualnej zamierza Pan:
a. Złożyć korektę JPK_V7 (eliminacja WNT),
b. Złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty wraz z interpretacją indywidualną.
Pytanie
Czy w opisanym stanie faktycznym zapłata podatku VAT dokonana pierwotnie w związku z błędnym zakwalifikowaniem transakcji jako wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów stanowi nadpłatę w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej, a w konsekwencji czy przysługuje Panu prawo do odzyskania tej nadpłaty poprzez korektę rozliczeń VAT?
Przez korektę rozliczeń VAT rozumie Pan usunięcie skutków błędnej kwalifikacji prawnej nabycia pojazdu poprzez:
a. wyeliminowanie złożonego uprzednio rozliczenia jako wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru (WNT),
b. dostosowanie rozliczeń podatkowych do prawidłowej kwalifikacji zdarzenia jako importu towaru.
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, w przedstawionym stanie faktycznym doszło do zapłaty podatku od towarów i usług dwukrotnie w odniesieniu do tej samej transakcji, co skutkuje powstaniem nadpłaty podatku w rozumieniu art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej.
Podatek VAT został bowiem po raz pierwszy zapłacony w związku z błędnym zakwalifikowaniem przedmiotowej transakcji jako wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, mimo że – jak wynika z później ustalonych okoliczności – transakcja ta nie spełniała przesłanek uznania jej za WNT, gdyż pojazd pochodził faktycznie z państwa trzeciego, tj. ze Szwajcarii. Następnie podatek VAT został zapłacony ponownie, tym razem prawidłowo, jako podatek należny z tytułu importu towarów, w ramach dokonanej odprawy celnej.
Uwypuklając pierwotnie zapłacony podatek VAT został uiszczony nienależnie, bez istnienia obowiązku podatkowego. Mając na uwadze art. 2 pkt 7 oraz art. 9 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, stwierdza Pan, iż w przedstawionym stanie faktycznym nie doszło do wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, lecz do importu towarów z państwa trzeciego. W konsekwencji zapłata podatku VAT dokonana pierwotnie jako WNT stanowi nadpłatę w rozumieniu art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, co znajduje potwierdzenie zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w utrwalonym orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczącym zasady neutralności VAT.
W świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, w szczególności wyroków: NSA z 3 września 2025 r. (sygn. akt I FSK 1248/22), sąd potwierdził, że podatnik, który błędnie zastosował stawkę VAT, ma prawo domagać się zwrotu nadpłaty podatku VAT po jego nienależnym zapłaceniu, w oparciu o art. 72 § 1 pkt 1 oraz art. 75 § 1 Ordynacji podatkowej. (...), oraz w oparciu o utrwalone orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE (TSUE) dotyczące zasady neutralności VAT, w tym: wyrok TSUE z 15 marca 2007 r., C35/05 Reemtsma – zasada neutralności VAT wymaga, aby podatek nienależnie zapłacony mógł zostać odzyskany przez podatnika, (...), wyraźnie wynika, że podatnik nie może ponosić negatywnych skutków błędnej kwalifikacji podatkowej dokonanej w dobrej wierze przy braku występowania podstawy prawnej do powstania obowiązku podatkowego.
W konsekwencji, w świetle powyższych przepisów i orzecznictwa, uważa Pan, iż pierwotnie zapłacony podatek VAT stanowi nadpłatę, która powinna zostać Panu zwrócona przez właściwy organ podatkowy po dokonaniu stosownej korekty rozliczeń VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775, ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2) eksport towarów;
3) import towarów na terytorium kraju;
4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...):
Jak stanowi art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o imporcie towarów - rozumie się przez to przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.
Takie zdefiniowanie importu towarów kładzie nacisk przede wszystkim na czynność faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu, stosunek prawny, w ramach którego dokonano przywozu. Jeśli towar został faktycznie przywieziony z kraju trzeciego na terytorium Polski, to miał miejsce import.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy:
Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.
Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług:
Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2.
Stosownie do art. 99 ust. 7 ustawy:
Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące podatnika.
Jak stanowi art. 99 ust. 10 ustawy:
W przypadku gdy podatnicy, o których mowa w art. 15, oraz podmioty niebędące podatnikami wymienionymi w art. 15, niemające obowiązku składania deklaracji podatkowej, o którym mowa w ust. 1‑3 lub w ust. 8, dokonują jedynie wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu, deklarację podatkową w zakresie nabywanych nowych środków transportu składa się w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego z tego tytułu.
Według zasady zawartej w treści art. 99 ust. 12 ustawy:
Zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że naczelnik urzędu skarbowego lub urząd kontroli skarbowej określi je w innej wysokości.
Jak stanowi art. 103 ust. 1 ustawy:
Podatnicy oraz podmioty wymienione w art. 108 są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 1a-4 oraz art. 33 i art. 33b.
Zgodnie z art. 103 ust. 3 ustawy:
W przypadku, o którym mowa w art. 99 ust. 10 , podatnicy są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego na rachunek urzędu skarbowego.
W myśl art. 103 ust. 4 ustawy:
Przepis ust. 3 stosuje się również w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu lub innych środków transportu, od których podatek jest rozliczany zgodnie z art. 99 ust. 1-3 lub 8, jeżeli środek transportu ma być przez nabywcę zarejestrowany na terytorium kraju lub jeżeli nie podlega rejestracji, a jest użytkowany na terytorium kraju.
Stosownie do art. 103 ust. 5 ustawy:
W przypadkach, o których mowa w ust. 3 i 4, podatnicy są obowiązani przedłożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgodnie z ustalonym wzorem informację o nabywanych środkach transportu. Do informacji dołącza się kopię faktury potwierdzającej nabycie środka transportu przez podatnika.
Na podstawie art. 103 ust. 7 ustawy:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór informacji, o której mowa w ust. 5, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowej identyfikacji środka transportu, w tym jego przebieg oraz datę pierwszego dopuszczenia do użytku.
W ramach delegacji ustawowej wynikającej z powyższego przepisu Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 27 maja 2019 r. w sprawie wzoru informacji o wewnątrzwspólnotowym nabyciu środka transportu (Dz.U. z 2019 poz. 1007), w którym określono wzór informacji o wewnątrzwspólnotowym nabyciu środka transportu (VAT-23).
Z przedstawionego przez Pana opisu zaistniałego stanu faktycznego wynika, że nabył Pan samochód osobowy od kontrahenta posiadającego siedzibę firmy na terytorium Niemiec. Po dokonaniu niezbędnych czynności związanych z zakupem, pojazd został przetransportowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Pozostając w przekonaniu, iż przedmiotowe nabycie stanowiło wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług rozliczył Pan podatek VAT w Polsce jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów oraz zapłacił należną akcyzę. Złożył Pan informację o wewnątrzwspólnotowym nabyciu środka transportu VAT-23 oraz opłacił wynikający z niej podatek od towarów i usług. Dokonał Pan odliczenia podatku naliczonego od wewnątrzwspólnotowego nabycia środka transportu. Odliczenie wynosiło 50% kwoty należnego podatku. W dalszej kolejności dokonał Pan odprawy celnej, w ramach której uiścił Pan należne cło, podatek akcyzowy oraz podatek VAT z tytułu importu towarów. W efekcie powyższego doszło do zapłaty podatku VAT dwukrotnie: po raz pierwszy – w związku z błędnym zakwalifikowaniem transakcji jako wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów i po raz drugi – prawidłowo, jako podatek VAT oraz cło należny z tytułu importu towarów z państwa trzeciego. Zamierza Pan złożyć korektę JPK_V7 (eliminacja WNT) oraz złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty.
Przedmiotem Pana wątpliwości jest uznanie zapłaty podatku VAT dokonanej pierwotnie w związku z błędnym zakwalifikowaniem transakcji jako wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów za nadpłatę podatku VAT oraz możliwość uzyskania zwrotu nadpłaty przez korektę rozliczeń VAT.
Zgodnie z opisem sprawy, zakup samochodu, o którym mowa we wniosku rozliczył Pan w pierwszej kolejności błędnie jako wewnątrzwspólnotowe nabycie środka transportu składając informację VAT‑23. W sytuacji, gdy towar został dostarczony Panu na terytorium kraju, bezpośrednio z kraju trzeciego, tj. w tym przypadku ze Szwajcarii, to transakcja taka będzie importem towarów. Fakt, iż firma niemiecka wystawiła fakturę nie czyni z tej transakcji nabycia wewnątrzwspólnotowego. Import towarów jest bowiem czynnością faktycznego ich przywozu, niezależnie od istnienia tytułu prawnego. Zatem opisana sytuacja odpowiada ustawowym warunkom importu towarów. Wobec powyższego podatek VAT od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów został przez Pana zapłacony nienależnie.
Przechodząc do Pana wątpliwości w zakresie możliwości korekty rozliczenia, należy wskazać, że wprawdzie przepisy ustawy VAT nie zawierają generalnej reguły dotyczącej korekt deklaracji, ani co do przesłanek takiej korekty, ani co do sposobu jej dokonywania. Podatek od towarów i usług należy do grupy podatków powstających z mocy prawa, który pobierany jest w trybie tzw. samoobliczenia, dlatego też szczególnie istotną rolę w tym podatku odgrywają deklaracje podatkowe. Przy ich pomocy podatnik określa i zgłasza organowi podatkowemu (deklaruje) wysokość zobowiązania podatkowego.
Stosownie do art. 81 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
§ 1. Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.
§ 2. Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu. Może ona dotyczyć każdej pozycji deklaracji, np.: określenia wysokości zobowiązania podatkowego, wysokości kwoty zwrotu podatku oraz innych danych zawartych w treści deklaracji (np.: adresu, NIP) – o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym – poprawnym już – wypełnieniu jej formularza, z zaznaczeniem, iż w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej już deklaracji. Skorzystanie przez podatnika z wprowadzonej przez ustawodawcę instytucji korekty deklaracji powoduje, że złożona przez niego deklaracja korygująca zastępuje pierwotną (korygowaną) deklarację i pociąga za sobą skutki prawne, pozbawiające jednocześnie pierwotną deklarację mocy prawnej. Korekta deklaracji ma na celu skorygowanie błędu poprzez zastąpienie go właściwym zapisem.
W stosunku natomiast do podatku naliczonego podlegającego odliczeniu to konieczność korekty powstaje w każdym przypadku, gdy kwota odliczenia byłaby niższa lub wyższa od kwoty odliczenia przysługującego podatnikowi, a także w sytuacjach, gdy po wykazaniu odliczenia uległy zmianie czynniki wpływające na prawo lub wielkość odliczenia.
Stosownie do powyższego powinien Pan zatem pisemnie poinformować organ podatkowy o błędnym złożeniu informacji VAT-23 oraz dokonać korekty deklaracji miesięcznej JPK_V7, w której wykazał Pan to nabycie. Powinien Pan obniżyć wartość wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów o kwotę zakupu samochodu, o którym mowa we wniosku, oraz kwotę podatku od towarów i usług z tytułu wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów o uiszczony podatek VAT z tytułu tej transakcji. Korekcie powinna podlegać także kwota odliczonego podatku.
Zgodnie z art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej:
Za nadpłatę uważa się kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku.
Z powyższego przepisu wynika, że nadpłata podatku ma miejsce, gdy świadczenie podatkowe w świetle obowiązującego prawa nie powinno w ogóle mieć miejsca (świadczenie nienależne), albo świadczenie podatnika jest wyższe niż powinno to wynikać z przepisów obowiązującego prawa (świadczenie nadpłacone).
Zgodnie z art. 73 § 1 Ordynacji podatkowej:
Nadpłata powstaje, z zastrzeżeniem § 2, z dniem:
1) zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej;
2) pobrania przez płatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej;
3) zapłaty przez płatnika lub inkasenta należności wynikającej z decyzji o jego odpowiedzialności podatkowej, jeżeli należność ta została określona nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
4) wpłacenia przez płatnika lub inkasenta podatku w wysokości większej od wysokości pobranego podatku;
5) zapłaty przez osobę trzecią lub spadkobiercę należności wynikającej z decyzji o odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy, jeżeli należność ta została określona nienależnie lub w wysokości większej od należnej.
Według art. 73 § 2 ustawy Ordynacji podatkowej:
Nadpłata powstaje z dniem złożenia:
1) zeznania rocznego - dla podatników podatku dochodowego;
1a) (uchylony)
2) deklaracji podatku akcyzowego - dla podatników podatku akcyzowego;
3) deklaracji o wpłatach z zysku za rok obrotowy - dla jednoosobowych spółek Skarbu Państwa i przedsiębiorstw państwowych;
4) (uchylony).
Zgodnie z art. 75 § 1 Ordynacji podatkowej:
Jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku.
W myśl art. 75 § 3 Ordynacji podatkowej:
Jeżeli z przepisów prawa podatkowego wynika obowiązek złożenia zeznania (deklaracji), to podatnik, płatnik lub inkasent równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty jest obowiązany złożyć skorygowane zeznanie (deklarację).
Z przedstawionych regulacji wynika jednoznacznie, że podatnik może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty tylko w sytuacjach powodujących uszczerbek w jego majątku, gdy na skutek własnych błędów zadeklarował oraz wpłacił podatek w wysokości większej od należnej albo większej od pobranej.
Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że w opisanej przez Pana sytuacji nadpłata podatku od towarów i usług powstała w momencie zapłaty podatku nienależnego – tj. podatku, który uiścił Pan z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia środka transportu w związku ze złożenie informacji o wewnątrzwspólnotowym nabyciu środka transportu VAT-23 – (...) października 2025 r.
W odniesieniu bowiem do podatku od towarów i usług ustawa nie wiąże powstania nadpłaty ze złożeniem deklaracji podatkowej, zatem zastosowanie ma zasada ogólna z art. 73 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej.
Zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej, zapłata podatku VAT dokonana pierwotnie w związku z błędnym zakwalifikowaniem transakcji jako wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów stanowi nadpłatę, zatem przysługuje Panu prawo do odzyskania tej nadpłaty poprzez korektę rozliczeń VAT.
Tym samym Pana stanowisko jest prawidłowe.
Podkreślić jednak należy, że ostateczna ocena zasadności złożonego wniosku o stwierdzenie nadpłaty w podatku od towarów i usług leży w kompetencji właściwego organu pierwszej instancji.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie przeprowadza postępowania dowodowego, w związku z czym nie jest uprawniony do oceny załączonych przez Pana do wniosku dokumentów – jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego, przedstawionym przez Pana we wniosku i Pana stanowiskiem. Oznacza to, że jakiekolwiek dokumenty dołączone przez Pana do wniosku nie mogły być w ogóle brane pod uwagę.
We własnym stanowisku w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz we wniosku, w pozycji dotyczącej przepisów prawa podatkowego mających być przedmiotem interpretacji przywołał Pan orzeczenia sądów administracyjnych i TSUE. Odnosząc się do wskazanych przez Pana orzeczeń należy zauważyć, że w sporej części nie wynikają z ich treści argumenty, które z nich Pan wywodzi, a niektóre z tych orzeczeń odnoszą się do zagadnień istotnie różnych od przedmiotu wniosku. Jednocześnie należy wskazać, że wyroki sądów są rozstrzygnięciem w konkretnej sprawie, osadzonej w określonym stanie faktycznym i nie wiążą Organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku. Nie negując orzeczeń sądu, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, należy zauważyć, że moc obowiązująca wyroków zamyka się w obrębie spraw, w których zostały wydane.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb Ordynacji podatkowej. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...).
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo